Ελεύθερος κι ωραίος...

Αγνώστου

Αρκεί μοι χλαίνης λιτόν σκέπας, ουδέ τραπέζαις
δουλεύσω, Μουσέων άνθεα βοσκόμενος.
μισώ πλούτον άνουν, κολάκων τροφόν, ουδέ παρ'

οφρύν

στήσομαι΄οίδ' ολίγης δαιτός ελευθερίην.

Παλατινή Ανθολογία, 43

***

Μου είναι αρκετό το απλό σκέπασμα της χλαίνης΄ εγώ
δε θα γίνω δούλος των τραπεζιών,

αφού τρέφομαι με τ' άνθη των Μουσών.

Μισώ τον άμυαλο πλούτο, που τρέφει τους κόλακες, κι ούτε
θα γίνω υπερόπτης΄
ξέρω καλά την ελευθερία της λιτής ζωής.