Grounds: A Baroque Big Band | L’Achéron Ensemble & François Joubert-Caillet

Festival d'Ambronay, 2019

Οι μπαρόκ συνθέτες λάτρευαν να εμπλουτίζουν τη μουσική τους με δάνεια από δημοφιλή ρεπερτόρια. Οι Ιταλοί, ιδιαίτερα, διέπρεψαν σε αυτό το παιχνίδι, χρησιμοποιώντας τέτοια θέματα ως βάση για ζωντανούς και ενεργητικούς αυτοσχεδιασμούς. 

Ακολουθώντας το παράδειγμά τους, το L'Achéron Ensemble προσφέρει μια μοναδική συναυλία ερμηνεύοντας κομμάτια από την Αναγέννηση και την εποχή του Μπαρόκ σαν να ήταν μια... τζαζ big band!

0:00:40 Passamezzo Antico
0:03:05 Claudio Monteverdi - Si dolce e'l tormento (Sweet is the torment) 
0:08:07 Cipriano de Rore - Anchor que col partire (Anchor that leaves)
0:11:34 Bergamasca
0:19:37 Sigismondo d'India - Piangono al pianger mio (They cry when I cry)
0:26:52 Sigismondo d'India - O che nuovo miracolo ( Oh, what a new miracle) 
0:32:48 Tarantella napoletana 
0:36:59 Jehan Chardovoine - Une jeune fillette (A young girl)
0:44:34 Folies d' Espagne
0:48:22 Claudio Monteverdi - Lamento della Ninfa (Lament of the Nymph)
1:00:25 Gaillarda napoletana 
1:07:04 Claudio Monteverdi - Zefiro torna (Ciaconna)

Subscribe for more content: https://goo.gl/ZWoSxm

L’Achéron Ensemble 
François Joubert-Caillet - Musical Director & Viola de gamba 
Chantal Santon-Jeffery - Soprano 
Marie Rouquié - Violin 
Sarah van Oudenhove - Viola de gamba 
Johanne Maitre - Recorder 
Lambert Colson - Cornet 
Rémi Lécorché - Trombone 
Christophe Lewandowski - Dulcian 
Marie-Domitille Murez - Harp 
Miguel Henry - Archlute
Philippe Grisvard, Yoann Moulin - Organ & Harpsichord
Pere Olivé - Percussions 

© 2019, Ozango

ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα σε υπαρξιακή κρίση : οι δύο εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις

1. tvxs.gr/Η άποψή μας / Αριστερά: Παράδοση άνευ όρων

~3 λεπτά

---

Όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στο χώρο της Αριστεράς δεν είναι μόνο λυπηρά: είναι και πρωτοφανή. Από την ιστορία της κάθε άλλο παρά λείπουν τα λάθη, αλλά είχε τουλάχιστον να υπερηφανεύεται ότι δεν παράδωσε τα όπλα.

Από τις δηλώσεις νομιμοφροσύνης που παλιότερα δεν υπέγραφε προτιμώντας το εκτελεστικό απόσπασμα, μέχρι το ΚΚΕ εσωτερικού της μεταπολίτευσης που πάλευε κόντρα σε θεούς και δαίμονες για να συνεχίσει την παρουσία του, οι Ελληνες αριστεροί προστάτευαν μέχρι την τελευταία στιγμή την αξιοπρέπεια τους.

Στις πρόσφατες φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή, αυτό άλλωστε ήταν και το μήνυμα: το ηθικό πλεονέκτημα, στο οποίο υποκλίνονται ακόμη και οι αντίπαλοι. Ποτέ στο παρελθόν η Aριστερά δεν παραδόθηκε, πολύ περισσότερο άνευ όρων.

Αυτά που βλέπουμε τώρα είναι αλλόκοτα. Αντί να παραιτηθεί, ο ηγέτης ενός κόμματος προτείνει το κόμμα να κατεβάσει ρολά, και να πάνε στο νέο, χωρίς να παραδέχεται τις ευθύνες του για το πώς τα πράγματα έφτασαν ως εκεί.

Διαβάστε: Φάμελλος / «Είμαστε δίπλα στην ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα, όπως θέλουν οι προοδευτικοί πολίτες»

Σε ένα κόμμα-κλωτσοσκούφι προσωπικών στρατηγικών, αντιρρήσεις εκφράζονται από ορισμένα στελέχη γιατί είναι κομμένα στο καινούργιο. Βουλευτικές έδρες θυσιάζονται, για τον εξευμενισμό και την ικανοποίηση του ηγέτη.

Το σουρεαλιστικό της υπόθεσης είναι ότι ο τελευταίος έχει δηλώσει σε άλλους τους τόνους ότι δεν τους λογαριάζει. Αν θέλουν μπορούν να προσέλθουν κατά μόνας και θα εξετάσει μεγαλόψυχα την περίπτωση τους.

Διαβάστε: Τσίπρας / Η ΕΛΑΣ στις ζυγαριές αντιπάλων και παλιών συντρόφων

Όπως ένας επιτυχημένος μαγαζάτορας, από τον οποίο ζητάνε δουλειά οι υπάλληλοι του διπλανού ρεστοράν που φαλίρισε.

Θα τους βάλει να σερβίρουν, να πλένουν πιάτα ή να καθαρίζουν τις τουαλέτες; Ο,τιδήποτε, αρκεί να τους δώσει δουλειά. Εστω και αν αυτό ήταν το τελευταίο που κάποτε λογάριαζαν, οι αγωνιστές της Αριστεράς.

 

2. Γιάννης Μυλόπουλος / ΣΥΡΙΖΑ: Γιατί με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα

tvxs.gr

 9–11 λεπτά

---

Στη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ το Σάββατο 6 Ιουνίου συγκρούστηκαν δυο πολιτικές αντιλήψεις.

Η μια, που την εισηγήθηκε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Σωκράτης Φάμελλος και που τελικά υπερψηφίστηκε με μεγάλη διαφορά, υποστήριξε τη συμπαράταξη με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.

Η δεύτερη, που υποστηρίχθηκε από τους Παύλο Πολάκη, Νίκο Παπά, Ρένα Δούρου και άλλα στελέχη και που τελικά μειοψήφησε, υποστήριξε την αυτόνομη πορεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Κατ’ αρχήν πρέπει να απαντηθεί η ιδιότυπη δαιμονοποίηση της διαφορετικής άποψης και η ακραία συναισθηματική κριτική που αναπτύσσεται μετά από τη δύσκολη, πράγματι, συνεδρίαση της ΚΕ από κάποιους που προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα συγκρουσιακό και πολεμικό κλίμα.

Η ρητορική αυτή θέλει κάποιους στον ΣΥΡΙΖΑ πιο υπερήφανους και πιο πατριώτες πολιτικά από τους άλλους, εκείνους που στηρίζουν τη συμπαράταξη με τον Αλέξη Τσίπρα. Τους οποίους αποκαλούν είτε ευθέως είτε εμμέσως προσκυνημένους, αναξιοπρεπείς, ιδιοτελείς και τελικά υπεύθυνους για τη ρευστοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Για να δοθεί ένα τέλος σε αυτή την ακραία ρητορική, αξίζει να ξαναθυμηθούμε τις θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατικής λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων.

Είναι απόλυτα υγιές να κατατίθενται σε ένα κόμμα  διαφορετικές απόψεις. Όπως είναι απόλυτα υγιές να συγκρούονται διαφορετικές τοποθετήσεις και ακόμη και εκ διαμέτρου αντίθετες αντιλήψεις για τα πολιτικά πράγματα.

Και είναι απόλυτα υγιές δημοκρατικά να γίνεται μια συζήτηση με επιχειρήματα ανάμεσα στους υποστηρικτές των δυο αντιλήψεων, η οποία να καταλήγει στην υπερψήφιση της μιας και την καταψήφιση της άλλης άποψης.

Έτσι λειτουργεί η δημοκρατία. Και αυτός είναι ο ορισμός των δημοκρατικών κομμάτων.

Εκείνο που δεν είναι υγιές δημοκρατικά, είναι η δαιμονοποίηση της αντίθετης άποψης και οι ακραίοι και υβριστικοί χαρακτηρισμοί των μεν  προς τους δε.

Η προσπάθεια που γίνεται από ορισμένους, η πολιτική που υπερψηφίστηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να χαρακτηριστεί σαν δήθεν ύποπτη, μειοδοτική και υπεύθυνη για την αποδυνάμωση και την εξαέρωση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι μια προσπάθεια να επιβληθεί η άποψη της μειοψηφίας στην πλειοψηφία με αντιδημοκρατικά μέσα.

Και αυτό είναι ανεπίτρεπτο για τον αριστερό πολιτικό χώρο, για τον οποίο η δημοκρατική λειτουργία είναι το οξυγόνο με το οποίο αναπνέει.

Όπως δήλωσα στην τοποθέτησή μου στην επίμαχη συνεδρίαση, σέβομαι και τιμώ τους συντρόφους μου που υποστήριξαν την άποψη που μειοψήφησε. Όπως θέλω και εκείνοι να τιμούν εμάς που υποστηρίξαμε την άποψη που πλειοψήφησε.

Κανείς δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο «πατριώτης» επειδή υποστηρίζει μια διαφορετική άποψη για τον τρόπο που το κόμμα του πρέπει να προχωρήσει.

Μπορεί να αποδειχθεί στην πορεία ότι κάνουμε λάθος εμείς, μπορεί και να αποδειχθεί ότι κάνουν λάθος εκείνοι. Κανείς δεν έχει το αλάθητο του Πάπα.

Και οι δυο πλευρές, είναι βέβαιο, ότι υποστήριξαν τη δική τους άποψη με την καλύτερη των προθέσεων και όχι για να βλάψουν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ας σταματήσει, λοιπόν, αυτό το συγκρουσιακό κλίμα και αυτή η προσπάθεια δαιμονοποίησης της αντίθετης άποψης, για να μπούμε στην ουσία αυτής της συζήτησης.

Που είναι η τεκμηρίωση της αντίληψης που θέλει τη συμπαράταξη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα να είναι σήμερα πολιτικά αναγκαία και κοινωνικά ωφέλιμη.

Η τεκμηρίωση την οποία τόσο ο πρόεδρος, όσο και ο γράφων αυτό το κείμενο και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάσαμε στη συνεδρίαση της ΚΕ είναι η εξής:

1. Ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και 1,5 χρόνο, από τότε που ανέλαβε την προεδρία ο Σωκράτης Φάμελλος, ανέδειξε ως υπέρτατη στρατηγική του επιδίωξη την ανασύνθεση των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων.Και συγχρόνως, ανέδειξε ως στρατηγική επιδίωξη τη δημιουργία ενός κοινωνικού και εντέλει πολιτικού μετώπου απέναντι στη δεξιά και συγχρόνως και ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική που ακολουθεί η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη, υποστηριζόμενη από την οικονομική ολιγαρχία.

Άρα είναι ζήτημα συνέπειας λόγων και έργων για τον ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίσει σήμερα αυτή την πολιτική, στηρίζοντας την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.

2. Η εμφάνιση της ΕΛΑΣ τάραξε τα νερά της πολιτικής ζωής και άλλαξε άρδην τα δεδομένα. Και από την πρώτη εβδομάδα από την εμφάνισή της έδειξε ότι δημιουργεί ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο που συμβάλλει αποφασιστικά στον στόχο της ανασύνθεσης των προοδευτικών δυνάμεων. Η κατάταξή της ΕΛΑΣ στη δεύτερη και ηγετική ως προς την αντιπολίτευση θέση σε ΟΛΕΣ τις δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας την τελευταία εβδομάδα και μάλιστα η μείωση της διαφοράς από την πρώτη ΝΔ κάτω του ψυχολογικού ορίου των 10 ποσοστιαίων μονάδων δείχνει ότι η ΕΛΑΣ έχει μια δυναμική που μπορεί να τη φέρει στη θέση να είναι η πολιτική δύναμη που θα αμφισβητήσει την εδώ και επτά χρόνια πρωτοκαθεδρία της ΝΔ.
3. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτος, λοιπόν, υποστήριξε την ανάγκη της ενότητας του προοδευτικού χώρου απέναντι στην κυρίαρχη δεξιά πολιτική. Και τώρα που μια άλλη, καινούργια πολιτική δύναμη, η ΕΛΑΣ, δείχνει να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο για την επίτευξη του στόχου της ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου, ο ΣΥΡΙΖΑ θα εγκαταλείψει την προσπάθεια, απομονωνόμενος πολιτικά και απομακρυνόμενος από την ενότητα των δυνάμεων της Αριστεράς;
4. Και γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα πρέπει να εγκαταλείψει την προσπάθεια συνεργασίας με άλλες, όμορες πολιτικές δυνάμεις, την οποία αυτός υποστηρίζει με συνέπεια τόσον καιρό; Μήπως επειδή δεν το κατάφερε εκείνος, αλλά μια άλλη πολιτική δύναμη; Αυτό θα ήταν ένας πολιτικός εγωισμός και μια εσωστρεφής πολιτική οπτική που δεν βοηθά στο να ικανοποιηθεί η μεγάλη κοινωνική ανάγκη της πολιτικής αλλαγής.
5. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι αυτόν τον στόχο τον επιτυγχάνει σήμερα μια νέα πολιτική δύναμη με ηγέτη τον ιστορικό ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία παρουσιάζει στη Διακήρυξή της σχεδόν ταυτόσημες πολιτικές θέσεις με αυτές του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ένας ακόμη λόγος για να υποστηριχθεί αυτή η κίνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς δεύτερη σκέψη.
6. Τα δημοκρατικά κόμματα και ιδίως τα κόμματα της Αριστεράς, εκπαιδεύονται να αφουγκράζονται την κοινωνία και να αναπροσαρμόζουν τη στάση τους ανάλογα με τις ανάγκες της. Και η κοινωνία σήμερα δείχνει να αγκαλιάζει το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα.Καθώς από την πρώτη του εμφάνιση, του δίνει στις δημοσκοπήσεις ένα σημαντικό ποσοστό 14% – 15% και συγχρόνως του δίνει την πλεονεκτική, ως προς τη δυνατότητα να αμφισβητήσει την κυβέρνηση της ΝΔ, δεύτερη θέση με απόσταση από τον τρίτο και τον τέταρτο.
7. Ο κόσμος, άλλωστε, στους δρόμους μας το λέει καθαρά. Πρώτον μας προτρέπει «να τα βρούμε μεταξύ μας», ώστε να σταματήσει η γάγγραινα του κατακερματισμού των δυνάμεων. Και δεύτερον μας διαβεβαιώνει ότι σύμφωνα με τη λαϊκή πεποίθηση, ο Αλέξης Τσίπρας, ως ο επιτυχημένος πρώην πρωθυπουργός και ιστορικός ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, είναι εκείνος που συγκεντρώνει τις περισσότερες εγγυήσεις ότι μπορεί να τα καταφέρει και να νικήσει τη ΝΔ του κ. Μητσοτάκη. Καλώς ή κακώς, αυτά μας λένε οι υποστηριχτές και οι ψηφοφόροι μας. Εμείς, λοιπόν, τι πρέπει να κάνουμε; Να τους γυρίσουμε την πλάτη και να ακολουθήσουμε μοναχική πορεία, απέναντι στο εγχείρημα του Τσίπρα;
8. Όσον αφορά τώρα στο αν η στήριξη της ΕΛΑΣ θα αποδυναμώσει ή θα ενισχύσει τον ΣΥΡΙΖΑ, οι δημοσκοπήσεις δίνουν την απάντηση. Η μέχρι τώρα αυτόνομη πορεία του ΣΥΡΙΖΑ τον αποδυναμώνει, καθώς του δίνει ποσοστά κάτω του 2%. Οι ψηφοφόροι του τον εγκαταλείπουν και στηρίζουν την ΕΛΑΣ. Ο μόνος, συνεπώς, ασφαλής τρόπος για να συνεχίσει η εξαέρωση της δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ, είναι να απομονωθεί από το λαϊκό ρεύμα υπέρ του Αλέξη Τσίπρα και να συνεχίσει μια αυτόνομη και συγχρόνως εσωστρεφή και μοναχική πορεία προς την αυτοκαταστροφή.
9. Οι ίδιοι οι ψηφοφόροι μας, άλλωστε, μας λένε: Αφού λέτε τα ίδια. Γιατί να μην υποστηρίξουμε όλοι μαζί τον πρώην πρωθυπουργό που και ικανότητες ηγετικές έχει και την εμπειρία διαθέτει, μια και το έχει ξανακάνει;
10. Η μεγάλη εικόνα, τέλος, δεν είναι η πεισματική υποστήριξη της αυτονομίας ενός κόμματος, ανεξάρτητα από τις ανάγκες της κοινωνίας και ανεξάρτητα από τη βούληση του λαού. Και μάλιστα η αυτόνομη πορεία ενός κόμματος που ήταν το πρώτο που μίλησε για την ανάγκη προοδευτικής συνεργασίας στον κεντροαριστερό χώρο. Η μεγάλη εικόνα είναι η εμπέδωση στην κοινωνία των ιδεών της προοδευτικής παράταξης και η δημιουργία ενός μεγάλου πλειοψηφικού προοδευτικού ρεύματος που θα νικήσει τη Νεοφιλελεύθερη Δεξιά του κ. Μητσοτάκη. Και που θα αντιστρέψει, υπέρ των αδύναμων, την ευνοιοκρατική πολιτική υπέρ της οικονομικής ολιγαρχίας.

Και αυτή η μεγάλη εικόνα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης εξυπηρετείται σήμερα με τη συμπόρευση του ΣΥΡΙΖΑ με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.

*Γιάννης Μυλόπουλος, Καθηγητής, πρώην Πρύτανης ΑΠΘ, Μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Επικεφαλής παράταξης ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Κάνιστρο εκλεκτής Ποίησης

Marian Jeffares (1916-1986): «Πλήξη», 1981 

*************** 

 

Γιάννης Βαρβέρης

Η ΠΛΗΞΗ ΧΑΣΜΟΥΡΙΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΦΥΠΝΙΖΕΤΑΙ

Από τη συλλογή, «Πεταμένα λεφτά», Κέδρος

Βουίζει γύρω η πλήξη

βουίζω κι εγώ ο ίσκιος της.

βουίζει γιατί νηστεύουνε τα πάθη

προφήτες ευμετάβλητης νομοθεσίας

απλώνοντας ευδαιμονία στις νέες αφίξεις.

Michael Schaffer, «Βαρεμάρα»

Θα παρελάσουν, δεν μπορεί, οι αναστημένοι

ευγνώμονες για τόση διαύγεια

μετά από φοβερή τρομάρα.

Walter Sickert (1860-1942), «Ανία», περ. 1914

Θα παρελάσουνε χορευτικοί με πατερίτσες

υπνωτισμένοι ακόμη απ’ τους βυθούς των ναυαγίων

όλοι τους τραυματίες των πράξεών τους

επουλωμένοι, γελαστοί μέσα στις γάζες

με μπρίο ζωής αιώνιας.

. 

Ντάνκαν Όπενχαϊμ (1904–2003), «Η τρομερή πλήξη της αναμονής για δράση» 

Υποδοχή. Εν’ άσυλο με σάπια περιβόλια

φιλήδονες ακτές με διψασμένες γραίες

βραχάκια με λεπρούς της Βίβλου

χρήματα, ακίνητα

κι ακίνητα με χρήματα γεμάτα

και με κλειστά δια βίου

τα καταστήματα.

.

 

Agim Meta, «Τα μικρά νησιά της μεγάλης πλήξης», 2008.

Βουίζει γύρω η πλήξη

και γλεντά

γλεντάω κι εγώ, ο ίσκιος της.

.Jose Sanchez Gallego , «Πανδημική ανία»

*Γιάννης Βαρβέρης(1955-2011)

Ένας Έλληνας πίσω από το χάπι κατά του καρκίνου!

 

“Χαλάσαμε το κρυφτό των όγκων” – Ο Έλληνας πίσω από το χάπι κατά του καρκίνου στο NΕWS 24/7

Νίκη Μπάκουλη

news247.gr

 12–16 λεπτά

---

Πριν λίγες ημέρες προέκυψε μια εξέλιξη που κάνει μια από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις στην αντιμετώπιση του καρκίνου, ακόμα πιο αποτελεσματική.

Η ανοσογήρανση, διαδικασία που “ξυπνάει” το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς προκειμένου να εντοπίσει και να καταστρέψει τους όγκους, έχει βελτιώσει μεν, τα ποσοστά επιβίωσης, αλλά δεν καλύπτει ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών.

Είναι εκείνοι των οποίων τα καρκινικά κύτταρα κρύβονται από τη θεραπεία κι έτσι μπορούν και εξαπλώνονται.

Στο μεγαλύτερο συνέδριο για τον καρκίνο στον κόσμο, τη συνάντηση της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (American Society of Clinical Oncology) στο Σικάγο την περασμένη εβδομάδα, ομάδα ερευνητών από τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Αυστραλία παρουσίασε χάπι που λαμβάνεται μια φορά την ημέρα (στο σπίτι) και εμποδίζει το κρυφτό των καρκινικών κυττάρων από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Σχετικό Άρθρο

Σε αυτήν την πολύ σημαντική εργασία συμμετείχαν δυο ελληνικής καταγωγής επιστήμονες. Επικοινωνήσαμε με τον έναν, τον Στέφαν Συμεωνίδη, σύμβουλο ιατρικό ογκολόγο στο Κέντρο Καρκίνου του Εδιμβούργου και καθηγητή πειραματική ιατρική του καρκίνου στο Ινστιτούτο Γενετικής και Καρκίνου του University of Edinburgh.

Ο Δρ Συμεωνίδης έχει ελληνοκυπριακή και σουηδική καταγωγή, γεννήθηκε στην Σκωτία, έκανε την κλινική του εκπαίδευση στο Ηνωμένο Βασίλειο (Κέιμπριτζ & Εδιμβούργο), Αυστραλία (Μελβούρνη) και Νέα Ζηλανδία (Κράιστσερτς) και την έρευνα στον ακαδημαϊκό χώρο (Κέιμπριτζ & Εδιμβούργο), στην κλινική (Εδιμβούργο) και στη βιομηχανία.

Ηγείται της γεφύρωσης του χώρου μεταξύ της προκλινικής και της κλινικής ανάπτυξης φαρμάκων για τον καρκίνο στο Εδιμβούργο, συνδέοντας την εργαστηριακή και την κλινική έρευνα.

Ήταν ο επικεφαλής στην κλινική δοκιμή που έγινε στο Εδιμβούργο. Συνολικά, πήραν μέρος 83 ασθενείς, με έξι συνηθισμένος τύπους καρκίνου παγκοσμίως -του τραχήλου της μήτρας, της ουροδόχου κύστης, του ήπατος, του εντέρου, του πνεύμονα, της κεφαλής και του λαιμού-, με το δισκίο να σταματά την εξέλιξη της νόσου για τουλάχιστον έξι μήνες

• στο 18% των ασθενών με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας,
• στο 32% των ασθενών με καρκίνο του ήπατος,
• στο 36% των ασθενών με καρκίνο της ουροδόχου κύστης,
• στο 38% των ασθενών με καρκίνο του τραχήλου και της κεφαλής και
• σε περισσότερους από τους μισούς ασθενείς με καρκίνο του εντέρου (51%) και του πνεύμονα (55%).

Ο Στέφαν Συμεωνίδης, στη μέση της φωτογραφίας. Life Sciences in Scotland

Πώς το ανοσοποιητικό αναγνωρίζει τα καρκινικά κύτταρα

“Πετύχαμε” τον Δρ Συμεωνίδη πριν την αναχώρηση του από το Σικάγο και αρχικά, του ζητήσαμε να εξηγήσει τον βιολογικό μηχανισμό πίσω από αυτό το νέο χάπι; Πώς ακριβώς δηλαδή, εμποδίζει τα καρκινικά κύτταρα να «κρύβονται» από το ανοσοποιητικό σύστημα;

Ο ειδικός άρχισε από το “άλφα”: τα κύτταρα μας και την by default λειτουργία να αποκαλύπτουν… ποια είναι.

«Όλα τα κύτταρα στο σώμα μας εμφανίζουν το περιεχόμενό τους στο ανοσοποιητικό μας σύστημα, επεξεργαζόμενα αυτό το περιεχόμενο σε μικρά κομμάτια (πεπτίδια), τα οποία παρουσιάζονται στην επιφάνεια του κυττάρου μέσω του συστήματος MHC».

Το Major Histocompatibility Complex (Μείζον Σύμπλεγμα Ιστοσυμβατότητας) είναι ομάδα γονιδίων που έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα.

«Ο καρκίνος προκαλείται από αλλαγές (μεταλλάξεις) στο DNA ενός κυττάρου, με αποτέλεσμα να παράγονται μεταλλαγμένες πρωτεΐνες.

Τα (πεπτιδικά) κομμάτια αυτών των μεταλλαγμένων πρωτεϊνών εμφανίζονται στην επιφάνεια του κυττάρου και αναγνωρίζονται ως μη φυσιολογικά από το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Θεωρητικά, το ανοσοποιητικό σύστημα θα έπρεπε στη συνέχεια να επιτεθεί και να εξαλείψει αυτά τα καρκινικά κύτταρα, αλλά κάπου στην πορεία το σύστημα αποτυγχάνει και αναπτύσσεται ο καρκίνος.

Η ανοσοθεραπεία στοχεύει στην αποκατάσταση αυτής της δραστηριότητας».

Πώς καρκινικά κύτταρα καταφέρνουν να κρυφτούν

Αφού πρώτα εξηγήθηκε πώς το ανοσοποιητικό σύστημα “βρίσκει” τα καρκινικά κύτταρα, ο ειδικός διευκρίνισε τον τρόπο που κάποιοι κρατούν μυστική την ύπαρξη τους.[...............................................................................]ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

Ο Έλληνας πισω απο το χαπι κατα του καρκινου στο nεws 24/7