2. Ο
Βασίλι Βασίλιεβιτς Καντίνσκι(1866-1944) ήταν Ρώσος ζωγράφος και θεωρητικός της
τέχνης. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ού
αιώνα και ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της αποκαλούμενης "αφηρημένης
τέχνης}.[.....] Βικιπαίδειαblue-rider-1903improvisation-7-1910composition-iv-1911an-angel-of-the-last-judgement-1911improvisation-26-rowing-1912moscow-i-1916color-study-squares-with-concentric-circles-1913composition-vi-1913accent-on-rose-1926black_and_violet_kandinskykandinsky.comp-8
Οι ημιαγωγοί, ή αλλιώς τα μικροτσίπ, βρίσκονται όλο και περισσότερο στο επίκεντρο της παγκόσμιας οικονομίας. Τα τσιπ είναι πλέον απαραίτητα για την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, γεγονός που προκαλεί μια τεράστια έκρηξη στη ζήτηση,
δημιουργώντας ελλείψεις στον εφοδιασμό, αυξάνοντας τις τιμές και
πυροδοτώντας μια επενδυτική φρενίτιδα, ενώ παράλληλα τοποθετεί τον κλάδο στο επίκεντρο της γεωπολιτικής.
Στο πλαίσιο των τελευταίων εξελίξεων, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Nvidia, Τζένσεν Χουάνγκ,
επιβιβάστηκε στο Air Force One το βράδυ της Τρίτης μαζί με την
αμερικανική αποστολή για την Κίνα, κατά τη διάρκεια μιας στάσης για
ανεφοδιασμό στο Άνκορεϊτζ της Αλάσκα.
Σύμφωνα με το Axios,
ο Πρόεδρος Τραμπ τηλεφώνησε στον Χουάνγκ και τον προσκάλεσε προσωπικά,
μετά από δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι ο μεγιστάνας των τσιπ δεν
συμπεριλαμβανόταν στην ευρεία αντιπροσωπεία των Αμερικανών Διευθυνόντων
Συμβούλων για τη σύνοδο κορυφής στο Πεκίνο.
Αυτή η κινητικότητα αντικατοπτρίζεται έντονα και στις αγορές, με το
χρηματιστήριο πλέον να κινείται σε μεγάλο βαθμό στον ρυθμό των
ημιαγωγών. Είναι χαρακτηριστικό ότι από την κυκλοφορία του ChatGPT το
2022, ο δείκτης τσιπ PHLX – που παρακολουθεί τις 30 μεγαλύτερες
εταιρείες του κλάδου – εκτινάχθηκε στο 16% της συνολικής κεφαλαιοποίησης του S&P 500 (Standard & Poor’s 500) από μόλις 4% που κατείχε προηγουμένως, όπως επεσήμανε πρόσφατα ο Τζον Όθερς του Bloomberg.
Οι μετοχές των εταιρειών ημιαγωγών, οι οποίες τροφοδοτούσαν ένα ράλι
ανόδου από τον Μάρτιο, παρέσυραν την αγορά σε πτώση την Τρίτη, καθώς ο
δείκτης PHLX υποχώρησε κατά 3%.
Είναι δύσκολο να αναδείξει κανείς το πόσο παράξενη είναι η αγορά των
τσιπ αυτή τη στιγμή. Εκτός από την περίοδο της πανδημίας, όταν τα
προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα αύξησαν τα κόστη, παραδοσιακά η τιμή
της υπολογιστικής ισχύος ακολουθούσε πτωτική πορεία.
Τώρα, η φρενήρης ζήτηση για υπολογιστική ισχύ που απαιτείται για την τροφοδοσία της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) έχει αυξήσει τις τιμές σε ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα των τσιπ:
από τα πιο εξελιγμένα (logic chips) και τα τσιπ μνήμης που αποθηκεύουν
δεδομένα, μέχρι τα παλαιότερης γενιάς που τροφοδοτούν υποδομές όπως
αυτοκίνητα ή βιομηχανικά μηχανήματα.
“Αυτό που κανείς δεν είχε προβλέψει πραγματικά για το 2025 και το
2026 ήταν οι έντονες ελλείψεις”, αναφέρει ο Kelly Littlepage ιδρυτής της
OneChronos, μιας εταιρείας που σχεδιάζει νέους τύπους αγορών για
επενδύσεις. “Ακόμα και τα παλαιότερα τσιπ παρουσιάζουν πλέον αύξηση της
αξίας τους ως επενδυτικό στοιχείο”. Η εταιρεία του, αναπτύσσει μια
αντίστοιχη αγορά για την υπολογιστική ισχύ (computing power – πόσο γρήγορα μπορεί μια μηχανή να εκτελέσει μια λειτουργία). Στην προσπάθεια αυτή συμμετέχει και ο Paul Milgrom ο οποίος τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ το 2020 για το έργο του στη θεωρία των δημοπρασιών.
Δεν είναι όμως η μόνη σχετική εταιρεία. Ο όμιλος CME
Group ανακοίνωσε την Τρίτη ότι λανσάρει μια νέα αγορά προθεσμιακών
συμβολαίων (futures market) για τη διαπραγμάτευση της υπολογιστικής
ισχύος. “Ως η ραχοκοκαλιά της ψηφιακής οικονομίας, η υπολογιστική ισχύς
είναι το νέο πετρέλαιο του 21ου αιώνα”, δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο
Διευθύνων Σύμβουλος του CME, Τέρι Ντάφι (Terry Duffy).
ΗΠΑ – Κίνα σε αλληλοεξάρτηση[....................................]
Μια αληθινή οικογενειακή ιστορία από την ταραγμένη δεκαετία του 1940 αφηγείται ο Ξ. Κοντιάδης στο «Δωσίλογοι και Ονειροπόλοι»
Έγραψα αυτή την αληθινή ιστορία πρώτα απ’ όλα επειδή θεωρώ τη δεκαετία του
1940, τον Πόλεμο, την Κατοχή, την Αντίσταση και τον Εμφύλιο, την πιο
αντιφατική και τραυματική στη σύγχρονη ελληνική Ιστορία. Το ενδιαφέρον
για την περίοδο 1940-1949 παραμένει ανεξάντλητο, όχι από μια ανέξοδη
παρελθοντολογία, αλλά επειδή οι πληγές εκείνης της περιόδου αποτελούν
ακόμα το «γενετικό υλικό» της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας.
Τα
τελευταία χρόνια έχουν ανοίξει αρχεία που προσφέρουν μια πιο σύνθετη
εικόνα, μακριά από τις ασπρόμαυρες αφηγήσεις του παρελθόντος. Δείτε το
διεθνές ενδιαφέρον που προκάλεσαν οι φωτογραφίες των 200 εκτελεσμένων
της Καισαριανής. Προχωράμε από την εποχή των ακλόνητων ιδεολογημάτων
στην εποχή των «τεκμηρίων».
Όμως πολύ μεγαλύτερη από οποιαδήποτε
ιστορική ανάλυση εκείνης της περιόδου είναι η δύναμη της αφήγησης
αληθινών ιστοριών, που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα, ακόμα και
σήμερα, σε χιλιάδες οικογένειες, συχνά ως ένα «γενεόγραμμα» που έχει
στιγματίσει τη ζωή όχι μόνο των παλιότερων αλλά και των νεότερων.
Πέρα
από το ενδιαφέρον μου για εκείνη την περίοδο ανήκω λοιπόν κι εγώ σε
εκείνους που κουβαλάνε μία οικογενειακή ιστορία: Τον ηρωικό θάνατο του
παππού μου Ξενοφώντα Κοντιάδη από τους ναζί το 1941, αλλά και τη
συνεργασία του πεθερού του με τις δυνάμεις της Κατοχής λίγο αργότερα. Με
την ιστορία αυτών των ανθρώπων συμπλέκεται ο οικογενειακός τους φίλος
και συνάδελφος Πέτρος Κόκκαλης που θα ακολουθήσει μία εντελώς
διαφορετική πορεία.
Έτσι, οι τρεις πρωταγωνιστές με τις
οικογένειές τους ξεκινάνε μαζί, από την ίδια αφετηρία, ο ένας πρόωρα
νεκρός και οι άλλοι δύο καταλήγοντας σε δύο εντελώς διαφορετικούς
κόσμους: Ο πρώτος, ο καθηγητής Γυναικολογίας Κωνσταντίνος
Λογοθετόπουλος, θα γίνει δωσίλογος, στενός συνεργάτης των ναζί, θα τους
ακολουθήσει όταν αποχωρήσουν από την Ελλάδα, θα συλληφθεί, θα δικαστεί
και θα φυλακιστεί ατιμασμένος. Ο δεύτερος, ο καθηγητής Χειρουργικής
Πέτρος Κόκκαλης, θα ενταχθεί στις γραμμές της Αντίστασης, θα αναλάβει
ηγετικό ρόλο στο ΕΑΜ, θα γίνει κομμουνιστής και θα πολεμήσει στον
Εμφύλιο με την πλευρά των ηττημένων, ακολουθώντας μετά τον δρόμο της
προσφυγιάς.
Τα ερωτήματα που με απασχόλησαν ήταν: Ποια κίνητρα
οδήγησαν στις διαφορετικές επιλογές τους; Τι κρύβεται πίσω από την
προσωπική τους σύγκρουση; Πώς εμφανίζονται μέσα από τα μάτια των
γυναικών που τους συντροφεύουν; Πώς αντιμετώπισαν τα μεγάλα διλήμματα
και τη βίαιη αποκοπή από την προπολεμική ζωή τους; Πόσο ευδιάκριτο είναι
το Καλό από το Κακό;
Με το βιβλίο αυτό ολοκληρώνεται η «Τριλογία
για τη μνήμη», που περιλαμβάνει επίσης τα βιβλία «Η τρέλα ν’ αλλάξουν
τον κόσμο» (2022), όπου αφηγούμαι τη ζωή και τον θάνατο του Δημήτρη
Μπάτση και του Νίκου Μπελογιάννη, και «Η νύχτα που έφυγε ο Παύλος»
(2023), τις ηρωικές ιστορίες του Γρηγόρη Λαμπράκη και του Παύλου Φύσσα
με πενήντα χρόνια απόσταση. Μέσα από τις προσωπικές περιπέτειες των
πρωταγωνιστών των «Δωσίλογων και Ονειροπόλων» προσπάθησα να αποτυπώσω τη
σύγχρονη Ιστορία της χώρας.
* Ο Ξενοφών Κοντιάδης είναι συνταγματολόγος, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και συγγραφέας
Διαβάστε επίσης της συνέντευξη που έδωσε για το βιβλίο ο Ξενοφών Κοντιάδης στον Βασίλη Σκουρή :
Στο κοινό της Θεσσαλονίκης αποδίδεται και πάλι το
Ωδείο της Ρωμαϊκής Αγοράς, όπως ανακοίνωσε σχετικά η Εφορεία
Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης.
Οι εργασίες αποκατάστασης του γυάλινου δαπέδου ολοκληρώθηκαν με
απόλυτη επιτυχία και έτσι αντικαταστάθηκε το παλιό επίσης γυάλινο δάπεδο
(είχε τοποθετηθεί το 1997) και το οποίο είχε φθαρεί λόγω παλαιότητας,
ενώ και τα μέταλλά στα οποία στηρίζονταν είχαν σκουριάσει.
Το τελευταίο διάστημα άλλωστε πραγματοποιούνται εκτεταμένες εργασίες
αποκατάστασης και ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου της Ρωμαϊκής Αγοράς,
με στόχο το μνημειακό σύνολο να ενσωματωθεί και πάλι ομαλά στον αστικό
ιστό, στο πλαίσιο του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού ιδεών για το
εμβληματικό έργο της «Ενοποίησης και Ανάδειξης Μνημείων της
Θεσσαλονίκης» που είχε προκηρυχθεί στα μέσα Δεκεμβρίου του 2025, ενός
διαγωνισμού που αποτελεί κοινή πρωτοβουλία του Υπουργείου Πολιτισμού,
του Δήμου Θεσσαλονίκης και της Ανάπλασης Δημοσίων Χώρων Α.Ε., με στόχο
τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου, συνεκτικού και προσβάσιμου πλέγματος
μνημείων, που θα αναδεικνύει τη μοναδική ιστορική διαστρωμάτωση της
πόλης.
Το νέο γυάλινο δάπεδο βρίσκεται πάνω από την ορχήστρα του Ωδείου,
δίνοντας τη δυνατότητα σε όσους επισκεφτούν το προσεχές διάστημα το
μνημείο να περπατούν πάνω από τα ευρήματα, μεταξύ αυτών και τμήματα του
προγενέστερου Βουλευτήριου, τα οποία βρίσκονται σε χαμηλότερο επίπεδο.
Με το παλιό γυάλινο δάπεδο δεν είναι ορατά τα αρχαιολογικά κατάλοιπα,
ενώ η αντικατάσταση των υαλοπινάκων και του φέροντα οργανισμού του
δαπέδου, πέρα του ότι αναδεικνύει τις αρχαιότητες, δίνει ξανά τη
δυνατότητα το Ωδείο να λειτουργεί ξανά ως χώρος καλλιτεχνικών
εκδηλώσεων.
Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης
Η Αγορά και το Ωδείο Θεσσαλονίκης
Το Ωδείο βρίσκεται στο μέσον της ανατολικής πτέρυγας της αγοράς των
αυτοκρατορικών χρόνων στη Θεσσαλονίκη και περιβάλλεται από τις οδούς
Φιλίππου (στα νότια), Ολύμπου (βόρεια), Αγνώστου Στρατιώτου (ανατολικά-
πεζόδρομος), Μακεδονικής Αμύνης (δυτικά).
Η πρώτη οικοδομική φάση της Ρωμαϊκής Αγοράς Θεσσαλονίκης
χρονολογείται μετά τα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ.. Στη φάση αυτή, η
ανατολική πτέρυγα οργανώνεται με έναν κεντρικό ορθογώνιο χώρο –
βουλευτήριο, πλαισιωμένο από τέσσερις αίθουσες εκατέρωθεν. Έτσι η πόλη
αποκτά τον πρώτο κλειστό χώρο συνάθροισης των αρχών της.
Η αγορά για τρεις αιώνες αποτελούσε το διοικητικό κέντρο της
πόλης-πρωτεύουσας σε μια χρονική περίοδο που υπήρχαν λίγα ιδιωτικά
σπίτια και σκόρπιες εργαστηριακές εγκαταστάσεις προσωρινού χαρακτήρα.
Όταν λειτουργούσε κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, η Αγορά αποτελούνταν από
δύο πλατείες, αυτή που έχει ανασκαφεί και περιλαμβάνει την Κρυπτή Στοά,
το Μουσείο της Ρωμαϊκής Αγοράς και το Ωδείο και αυτή που στα βυζαντινά
χρόνια λειτουργούσε ως ανοιχτή πλατεία χωρίς στοές και παραμένει κάτω
από το ανώτερο τμήμα της Πλατείας Αριστοτέλους χωρίς να έχει ερευνηθεί.
Σύμφωνα με τα τμήματα της Ρωμαϊκής Αγοράς που έχουν αποκαλυφθεί,
αποτελούνταν από μία μεγάλη ορθογώνια πλατεία με ίχνη μαρμάρινων
πλακοστρώσεων στο βορειοδυτικό τμήμα της, ένα Ωδείο-βουλευτήριο με
διαμορφωμένες κτιστές κερκίδες και σκηνή στο ανατολικό τμήμα της και το
ισόγειο τμήμα πολυώροφης στοάς (cryptoporticus-Κρυπτή Στοά) στο νότιο
τμήμα της. Ακόμα στη νοτιοανατολική γωνία του χώρου έχει αποκαλυφθεί ένα
τμήμα λουτρικού συγκροτήματος (βαλανείο), ελληνιστικής περιόδου (πρώτο
μισό 2ου αιώνα π.Χ.), που περιλαμβάνει ένα πυριατήριο (κυκλική αίθουσα
εφίδρωσης) με εικοσιπέντε λουτήρες, μια πισίνα ψυχρού και μία θερμού
λουτρού και έναν θερμαντικό κλίβανο.
Στα ευρήματα περιλαμβάνονται ψηφιδωτά δάπεδα, τμήμα λιθόστρωτου
δρόμου, αγωγοί και οχετοί αποχέτευσης, καθώς και αργυρά νομίσματα και
λίθινα και μαρμάρινα γλυπτά.
Η μεγαλοπρεπής αρχαία στοά των ειδώλων (Las Incantadas-Οι μαγεμένες)
υπήρχε στο ύψος περίπου της σημερινής Εγνατίας και ήταν μέρος του
συγκροτήματος της Ρωμαϊκής Αγοράς. Από τη στοά αυτή μάλιστα
πραγματοποιούνταν η είσοδος στην Αγορά. Ανάγλυφες παραστάσεις οκτώ
μυθικών προσώπων στόλιζαν τη στοά. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της
Τουρκοκρατίας τα ερείπια της στοάς βρίσκονταν στην αυλή ενός Εβραϊκού
σπιτιού. Το 1864, μετά από εντολή της Οθωμανικής κυβέρνησης, τα γλυπτά
μεταφέρθηκαν στο Μουσείο του Λούβρου από το Γάλλο E. Miller. Εκεί
βρίσκονται μέχρι σήμερα.
Μία από τις αλλαγές της αγοράς κατά τα Παλαιοχριστιανικά χρόνια ήταν η
μετατροπή της Κρυπτής Στοάς σε μεγάλη δεξαμενή ύδρευσης, όπως επίσης
και η ίδρυση ενός ιαματικού «αγιάσματος» σε τμήμα της ίδιας στοάς. Εκεί
αποκαλύφθηκε μία παλαιοχριστιανική τοιχογραφία μεγάλης σημασίας.
Το Ωδείο κατασκευάστηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ. Ένα μικρό, στεγασμένο
θέατρο, που καταλαμβάνει το χώρο του βουλευτηρίου, καθώς και των δύο
παρακειμένων αιθουσών. Ο νέος χώρος, εκτός από την κάλυψη των αναγκών
της διοίκησης, φιλοξενεί και καλλιτεχνικές παραστάσεις.
Στον 3ο αιώνα μ.Χ. το ωδείο ανακαινίζεται. Προκειμένου να μεγαλώσει η
ορχήστρα, αφαιρούνται οι πρώτες έξι σειρές κερκίδων και ανυψώνεται το
επίπεδό της κατά 1,00μ..[.....................................]
Πυρά Ράμμου από τις Βρυξέλλες: «Γενικευμένη διαφθορά και αυταρχική διακυβέρνηση στην Ελλάδα»
Ο επίτιμος Αντιπρόεδρος του ΣτΕ και πρώην πρόεδρος της ΑΔΑΕ προχώρησε σε
μια ηχηρή παρέμβαση από τις Βρυξέλλες, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου
για το κράτος δικαίου , τη λειτουργία της Δικαιοσύνης και τη Δημοκρατία.
Σφοδρή
επίθεση στην κυβέρνηση και στους χειρισμούς της δικαστικής εξουσίας
εξαπέλυσε ο Χρήστος Ράμμος κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης «Ανοχύρωτη
Δημοκρατία – Kράτος Δικαίου σε κρίση» στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο πρώην
επικεφαλής της ΑΔΑΕ έκανε λόγο για μια ανησυχητική διολίσθηση προς τον
αυταρχισμό, τονίζοντας ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς
κλονίζεται συθέμελα, επισημαίνοντας ιδιαίτερα ότι «μια
κοινωνία που δεν εμπιστεύεται τους θεσμούς, καταλήγει να μην
εμπιστεύεται τη δημοκρατία»
Η «κορυφή του παγόβουνου» και οι υποκλοπές
Ο
κ. Ράμμος στάθηκε ιδιαίτερα στην απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου
Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, να θέσει στο αρχείο την υπόθεση των
υποκλοπών. Χαρακτήρισε την κίνηση αυτή ως τη «χειρότερη περίπτωση»
δικαστικής ολιγωρίας, καθώς, όπως υποστήριξε, υπήρχαν επαρκή στοιχεία
που αγνοήθηκαν.Το φαινόμενο «δεν μοιάζει να είναι παροδικό», είπε και, παίρνοντας
αφορμή από την πρόσφατη γνωμοδότηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου
Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, έκανε λόγο για «την κορυφή του παγόβουνου». Είχε
μπροστά του μια τεκμηριωμένη δικαστική απόφαση και αρνήθηκε να τη
διερευνήσει, ανέφερε για τον κύριο Τζαβέλλα. Και συνέχισε: «Η τάση για
αυταρχική διακυβέρνηση στη χώρα είναι εμφανής. Η κοινωνία μοιάζει να
βρίσκεται σε μια φάση παθητικής στάσης και απογοήτευσης. Ο κόσμος
αισθάνεται πως οποιοσδήποτε κι αν πάρει την εξουσία, δεν θα αλλάξει
τίποτε - κάτι που απαξιώνει και τον θεσμό των εκλογών».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η
Δικαιοσύνη δίνει πλέον την εντύπωση ότι αποφεύγει να προχωρήσει σε βάθος
όταν στο κάδρο βρίσκονται ισχυρά πολιτικά πρόσωπα, παραπέμποντας στις
υποθέσεις:
Του σκανδάλου των υποκλοπών.
Της τραγωδίας των Τεμπών.
Των οικονομικών ατασθαλιών στον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ο κύριος Ράμμος έδωσε παραδείγματα «αυταρχικής παρέμβασης στις ελευθερίες»,
όπως η απαγόρευση συνάθροισης στον Αγνωστο Στρατιώτη - «μια διάταξη που
παραβιάζει και το δικαίωμα της συναθροίσεως και την αρχή της
αναλογικότητας, που είναι κατοχυρωμένη στο ελληνικό Σύνταγμα».
Αλλο
παράδειγμα, «η αλόγιστη και δυσανάλογη αστυνομική βία εις βάρος Ρομά,
εις βάρος του Δημήτρη Ινδαρέ, εις βάρος αναρχικών, μεταναστών, αδυνάμων
και περιθωριακών. Ανθρώπων που είναι “αόρατοι” και δεν έχουν κανέναν να
σταθεί δίπλα τους.Όποιος τολμάει να ασκήσει κριτική και να υψώσει τη φωνή του, και όποιος
θεσμός επιχειρήσει να ασκήσει την αρμοδιότητά του, υφίσταται τη
συντονισμένη εκστρατεία κατασυκοφάντησης και δολοφονίας χαρακτήρα. Κάτι
που γνώρισα κι εγώ, όχι ως πρόσωπο, αλλά ως πρόεδρος μιας Αρχής».
Αναφέρθηκε, μάλιστα, σε «σειρά επιθέσεων υβριστικών, δυσφημιστικών,
απειλητικών» που δέχθηκε ιδίως όταν ενημέρωσε τον αρχηγό της αξιωματικής
αντιπολίτευσης, κάτι που υποχρεούται να κάνει, όπως διευκρίνισε. «Πάντα
οι κυβερνητικές εξουσίες δεν ήταν πολύ φιλικές προς τις Ανεξάρτητες
Αρχές», υποστήριξε, «όμως, αυτό που συμβαίνει τα τελευταία
χρόνια είναι πρωτοφανές».
Ο επίτιμος Αντιπρόεδρος του ΣτΕ άσκησε κριτική και
στο Κοινοβούλιο για την «εργαλειακή χρήση» των διατάξεων περί ευθύνης
υπουργών, ενισχύοντας την πεποίθηση ότι οι «ημέτεροι» απολαμβάνουν
προστασίας.
Παράλληλα, εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για:
Την άνοδο του ακροδεξιού και ξενοφοβικού λόγου.
Τις
καταγγελίες για επαναπροωθήσεις μεταναστών, σημειώνοντας χαρακτηριστικά
ότι «η αξία του ανθρώπου έχει σταματήσει στα σύνορα της Ελλάδας».
«Η αξία του ανθρώπου έχει σταματήσει στα σύνορα της Ελλάδας, όταν
λαμβάνουν χώρα απαγορευμένες από το Διεθνές Δίκαιο αλλά και την
ευρωπαϊκή νομοθεσία επαναπροωθήσεις που οδηγούν συχνά στον πνιγμό».
Εξάλλου, παρατήρησε, «υπήρξε συγκίνηση για τα Τέμπη στην κοινωνία, για
τα δικά μας τα παιδιά, αλλά όχι για αυτούς τους αγνώστους, που είναι
απλοί αριθμοί και θεωρούνται και εχθροί και εισβολείς». Ενώ επανήλθε στο
θέμα της Δικαιοσύνης λέγοντας: «Τελευταία και μετά τη γνωμοδότηση του
εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κυρίου Τζαβέλλα, έχει δημιουργηθεί μια
εικόνα προς την κοινωνία, προς τον νομικό κόσμο ότι [η Δικαιοσύνη] δεν
ενδιαφέρεται για την αποκάλυψη των υποθέσεων, όταν αυτές αγγίζουν ισχυρά
πρόσωπα, ανθρώπους της πολιτικής εξουσίας […] ή θέματα διαφθοράς
ισχυρών προσώπων. Αναφέρομαι στις υποκλοπές, στα Τέμπη και, βεβαίως,
στις αγροτικές επιδοτήσεις, αυτό που αποκαλούμε σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ
«Το «επιτελικό κράτος» Μητσοτάκη, αποκομμένο από τον αξιακό κορμό της μεγάλης κεντροδεξιάς
παράταξης, κυβερνά χωρίς όραμα, χωρίς κοινωνική συναίσθηση, χωρίς
εθνική στρατηγική. Ενδιαφέρεται μόνο για τη συγκέντρωση της εξουσίας και
τη χειραγώγηση της κοινωνίας. Αντί της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της αποτελεσματικής καταπολέμησης της
ακρίβειας, επιλέγει την αδιαφανή κατασπατάληση των ευρωπαϊκών πόρων.
Εγκαθιδρύει μια κουλτούρα ατιμωρησίας και ευνοιοκρατίας, επιτρέποντας τη
διάχυτη διαφθορά και την οικοδόμηση ενός κράτους φιλικού στους λίγους και απρόσιτου και εχθρικού στους πολλούς.
Παράλληλα, οι παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και οι αποκαλύψεις για κακοδιαχείριση
και αδιαφάνεια στη χρήση ευρωπαϊκών πόρων επιβεβαιώνουν ότι η χώρα
εκτίθεται διεθνώς. Την ίδια ώρα, η εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης, ο
έλεγχος θεσμών και ενημέρωσης και η υπόθεση των υποκλοπών αναδεικνύουν
μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης και δημοκρατικής λειτουργίας. Το κράτος λειτουργεί ολοένα και περισσότερο ως μηχανισμός ελέγχου,
αντί να διασφαλίζει εγγυήσεις ελευθερίας και ισονομίας. Πίσω από τον
μανδύα ενός δήθεν εκσυγχρονισμού αναπαράγονται οι πιο παλαιοκομματικές,
αδιαφανείς και συγκεντρωτικές πρακτικές, ενώ ταυτόχρονα μεγάλα τμήματα
της κοινωνίας αδυνατούν να εξασφαλίσουν αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης.
Η χώρα αντιμετωπίζει υπαρξιακές προκλήσεις. Το δημογραφικό σβήνει το μέλλον μας.[........], η παραγωγική βάση της χώρας συρρικνώνεται, η ύπαιθρος
εγκαταλείπεται και ερημώνει και η εγχώρια επιχειρηματικότητα ασφυκτιά από την έλλειψη υγιούς
ανταγωνισμού και ισότιμης χρηματοδότησης. Τα νοικοκυριά αδυνατούν να
καλύψουν βασικές ανάγκες, βλέπουν τα παιδιά τους να φεύγουν, τη
Δικαιοσύνη να μην αποδίδεται, τη διαφθορά να θεωρείται κανονικότητα.»
Ο Πρωθυπουργός μπορεί να επαίρεται για την λειτουργία της πρώτης
γραμμής του Μετρό Θεσσαλονίκης και την επέκταση στην Καλαμαριά, μόνο αν
ζητήσει πολλές συγνώμες για το κόμμα του, βασικό υπεύθυνο για τις
απίστευτες υποσχέσεις και τα μεγάλα λάθη, από τα τέλη της δεκαετίας του
1980 μέχρι σήμερα.
Α. Για την πρώτη γραμμή στο δήμο Θεσσαλονίκης:
Υπάρχει ένα ερώτημα, γιατί χρειάστηκαν 18 χρόνια για την ολοκλήρωσή του, αντί για τα 5,5 που έλεγε η σύμβαση κατασκευής του;
Μια σύντομη αναφορά στις επιλογές τους, θα μας δώσει την απάντηση.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, εξήγγειλαν την κατασκευή του
Μετρό Θεσσαλονίκης, με την χρηματοδότηση από τα κέρδη του δημοτικού
ραδιοφώνου fm 100, θα θυμάστε και την γνωστή πινακίδα στο σιντριβάνι.
Το 1992 εγκατέλειψαν την φαεινή ιδέα και, επέλεξαν την κατασκευή
Ιδιωτικού Μετρό, την ίδια ημέρα που δημοπρατούσαν το Μετρό της Αθήνας,
ως δημόσιο έργο. Η ιλαροτραγική επιλογή κράτησε μέχρι το 2001, με την
Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, να αρνείται την εγγύηση του δανεισμού του
ιδιώτη κατασκευαστή και ιδιοκτήτη του έργου.
Η επόμενη κυβέρνηση της ΝΔ δεν περίμενε να ολοκληρωθούν οι μελέτες,
που δημοπρατήθηκαν το 2003, για να κατασκευαστεί το Μετρό ως δημόσιο
έργο, για να προλάβει τις δημοτικές και νομαρχιακές του 2006,
δημοπράτησε το έργο το 2005. Αυτή η επιλογή, είναι και η πηγή των
μεγάλων προβλημάτων που ακολούθησαν. Πέρασαν δύο χρόνια για να ξεκινήσει
το πρώτο εργοτάξιο.
Τον Οκτώβριο του 2009, όταν ανέλαβε η νέα κυβέρνηση, είχε
κατασκευαστεί το 8% του έργου, ενώ είχε περάσει το 60% του συμβατικού
χρόνου κατασκευής, που ήταν 5,5 χρόνια και η κατασκευάστρια εταιρεία
ζητούσε 360 εκ. ευρώ αποζημιώσεις για καθυστερήσεις με ευθύνη του
δημοσίου. Η ημερομηνία λειτουργίας του Μετρό είχε συμφωνηθεί να γίνει
στις 3/10/12, για να γιορτάσει με Μετρό η Θεσσαλονίκη τα 100 χρόνια της
απελευθέρωσής της. Πολύ καλό για να είναι αληθινό.
Στις αρχές του 2012, δηλαδή σε δύο χρόνια και κάποιους μήνες, είχε
κατασκευαστεί περίπου το 45% του έργου και μέχρι το 2019 είχε
κατασκευαστεί το 80% του έργου.
Η σημερινή κυβέρνηση το παρέδωσε έξι χρόνια μετά, δηλαδή λίγο
περισσότερο χρόνο, από τον χρόνο που έγραφε η αρχική σύμβαση, για όλο το
έργο και όχι για το 20% μόνο.
Φυσικά, οι πρόσθετες δαπάνες, πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ περισσότερα.
Β. Για την επέκταση στην Καλαμαριά: Η επέκταση του Μετρό στην Καλαμαριά, μελετήθηκε, δεσμεύτηκαν οι
πόροι κατασκευής του και δημοπρατήθηκε, από το 2010 έως τις αρχές του
2012. Οι μελέτες ήταν πλήρης και ο χρόνος κατασκευής του 4,5 χρόνια,
δηλαδή, έπρεπε να τελειώσει το 2017.
Μέχρι το 2019 είχε κατασκευαστεί το 80%. Εκεί σταμάτησε η κατασκευή
του, με το επιχείρημα: Πρέπει να τελειώσει η πρώτη γραμμή, διαφορετικά
δεν έχει νόημα να τελειώσει.
Το επιχείρημα φαίνεται λογικό, είναι όμως πονηρό, γιατί μπορούσαν να
το τελειώσουν και να περίμενε να τελειώσει η κεντρική γραμμή. Την
σκόπιμη καθυστέρηση την πλήρωσε και θα την πληρώσει ο Έλληνας
φορολογούμενος με μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
Δηλαδή, αντί για 4,5 χρόνια για την κατασκευή του, θα χρειαστούν 12 περίπου και πολλά εκατομμύρια ευρώ περισσότερα.
Θυμίζω ότι, ο Πρωθυπουργός είχε πει, ότι θα λειτουργήσει τον Νοέμβριο του 2025.
Γ. Για τις δυο γραμμές στην Δυτική Θεσσαλονίκη και την επέκταση στο αεροδρόμιο: Το 2012 είχε ετοιμαστεί ο διαγωνισμός για τις μελέτες τους και ξεκίνησαν πρόδρομες εργασίες για να βοηθήσουν τις μελέτες.
Η πρώτη γραμμή είχε προγραμματιστεί να δημοπρατηθεί το 2015, με τους
πόρους του ΕΣΠΑ 2014-2021. Η δεύτερη στο ΕΣΠΑ του 2021-2028.
Στην ίδια περίοδο θα κατασκευαζόταν και η επέκταση στο αεροδρόμιο.
Δυστυχώς, από το 2012 μέχρι σήμερα έχουμε μόνο φωτογραφίες από
συσκέψεις, εξαγγελίες και υποσχέσεις. Δηλαδή, το 2027, έπρεπε να
ολοκληρώνεται το βασικό δίκτυο του Μετρό Θεσσαλονίκης.
Οι πόροι του ΕΣΠΑ, που ήταν προγραμματισμένοι για τις γραμμές τις Θεσσαλονίκης, πήγαν όλοι στις επεκτάσεις του Μετρό Αθήνας.
Τέλος, επειδή, πάλι θα υποσχεθούν ότι: Σύντομα θα ξεκινήσει η
κατασκευή των επεκτάσεων του Μετρό Θεσσαλονίκης, με κατηγορηματικό
τρόπο, θέλω να πω, ότι:
Το ΕΣΠΑ, που τελειώνει το 2028, έχει δεσμευμένους όλους τους πόρους για έργα Μετρό, για το Μετρό της Αθήνας.
Στο δε ΕΣΠΑ 2028-2034, οι προγραμματισμένοι πόροι, είναι πολλοί
λιγότεροι από το προηγούμενο και θα χρησιμοποιηθούν όλοι, όπως έχει
δηλώσει η κυβέρνηση, για την ολοκλήρωση της γραμμής 4 της Αθήνας.
Φυσικά, τα δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης δεν ακούμπησαν την Θεσσαλονίκη, με πρόσχημα: Δεν υπήρχαν μελέτες.
Ποιοι και πότε έπρεπε να κάνουν τις μελέτες και γιατί δεν τις έκαναν
μέχρι τώρα; Δυστυχώς, είναι αργά, για τις προσχηματικές διαμαρτυρίες των
τοπικών παραγόντων σήμερα.
*****************************
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΜΙΣΕΣ ΤΟΥ ΑΛΗΘΕΙΕΣ
Ο Γιάννης Μαγκριώτης διετέλεσε Υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και
Δικτύων στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέους(2009-2012), με σημαντική
ενασχόληση στα έργα υποδομής, την Εγνατία Οδό και τις επεκτάσεις του
Μετρό, ιδίως στην Καλαμαριά. Είναι αυτός που διακήρυσσε επί υπουργίας
του ότι το 2020 η Θεσσαλονίκη θα είχε δίκτυο Μετρό μήκους... 33
χιλιομέτρων με 33 σταθμούς!
******************************
Ο ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ -ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ
«Τα φιλαράκια τα καλά δύο φορές αδέρφια...» κι εμείς θυμίζουμε ότι Γιάννης Μαγκριώτης δεν έχει άσπιλο παρελθόν. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν συνεργάστηκε αγαστά με τον ακροδεξιό βουλευτή του Λάος Μάκη Βορίδη. Ιδού η εικόνα και η λεζάντα της : "Ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Μαυρουδής Βορίδης και ο
υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Γιάννης Μαγκριώτης χαιρετούν τους παρευρισκόμενους κατά τη διάρκεια υπογραφής σύμβασης μεταξύ της
Αττικό Μετρό και της Siemens για την εγκατάσταση του συστήματος
σηματοδότησης σε 7 σχεδόν έτοιμους νέους σταθμούς του μετρό στην Αθήνα,
την Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012". ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (File:
GRE11042736.jpg )
******************
H τριπλή αποσιώπηση του Γιάννη Μαγκριώτη σχετικά με την καθυστέρηση του Μετρό Θεσσαλονίκης :
Α. Ο ίδιος ο Γιάννης Μαγκριώτης συνεργάστηκε με όλες τις κομματικές εκφάνσεις της Δεξιάς και είναι συνυπεύθυνος για την καθυστέρηση του Μετρό . Στην στην πιο κρίσιμη στιγμή του έργου (περίοδος 2011-2015 ) παρατηρείται σημαντική επιβράδυνση και εν συνεχεία διακοπή εργασιών λόγω οικονομικών
προβλημάτων του αρχικού αναδόχου και αδυναμίας εκτέλεσης του έργου , εξαιτίας κυρίως της μη κρατικής χρηματοδότησης.
Η Σχεδόν πλήρης διακοπή των εργασιών (στάση έργων) μετά την κήρυξη του
αναδόχου σε έκπτωση και τις δικαστικές διαμάχες που ακολούθησαν, μέχρι
την υπογραφή νέας συμπληρωματικής σύμβασης είναι κάτι κάτι που είναι αδύνατο να ξεχνά ο κύριος Μαγκριώτης, γιατί τότε το ΠΑΣΟΚ συνεργαζόταν στενά με τη ΝέαΔημοκρατία και το ακροδεξιό ΛΑΟΣ ( 1.Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου [Νοέμβριος 2011 - Μάιος 20122: Μετά την παραίτηση του Γιώργου Παπανδρέου, σχηματίστηκε κυβέρνηση συνεργασίας με τη συμμετοχή ΠΑΣΟΚ, Νέας Δημοκρατίας και ΛΑΟΣ, υπό τον Λουκά Παπαδήμο.
2. Υπό τον Αντώνη Σαμαρά (Ιούνιος 2012 - Ιανουάριος 2015), μετά τις εκλογές του Ιουνίου 2012, σχηματίστηκε κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ (τότε με πρόεδρο τον Ευάγγελο Βενιζέλο) και ΔΗΜΑΡ, με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά.)
Επομένως, κατά τη διάρκεια της περιόδου 2011-2015, το ΠΑΣΟΚ συμμετείχε ενεργά στην κυβέρνηση με υπουργούς, στηρίζοντας τις μνημονιακές πολιτικές και αναλαμβάνοντας όλες τις ευθύνες για τα τερατώδη μνημονιακά βάρη που επιβλήθηκαν στον ελληνικό λαό.
Β. Στο άρθρο του αναφέρεται ότι μέχρι το 2019 είχε κατασκευαστεί το 80% του έργου
(τόσο για την πρώτη γραμμή όσο και για την επέκταση στην Καλαμαριά). Η
περίοδος όμως 2015–2019 (διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με υπουργό τον Σπίρτζη) δεν αναλύεται ξεχωριστά ως διάστημα εντυπωσιακής επιτάχυνσης του έργου – απλώς σημειώνεται η πρόοδος έως το 2019 χωρίς
περαιτέρω ανάλυση των ρυθμών ή των αποφάσεων της περιόδου εκείνης που έχουν .Ο λόγος αυτής της αποσιώπησης είναι προφανής: κάνει κακό στο κόμμα...
Γ .
Στο άρθρο του επίσης δεν γίνεται καμία αναφορά
στο ζήτημα των αρχαίων κατά τη διάρκεια των εργασιών του Μετρό
Θεσσαλονίκης ούτε στην απόφαση Μητσοτάκη να σταματήσει ολόκληρο το έργο για έναν και μόνο σταθμό και στη μοιραία καθυστέρηση
τεσσάρων ετών που αποδίδεται σε αυτήν.
Το άρθρο ρίχνει όλο το βάρος του μόνο στις διαχρονικές
ευθύνες της ΝΔ (από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, το ιδιωτικό Μετρό το
1992, τη δημοπράτηση το 2005, τις αποζημιώσεις κ.λπ.) και στην
καθυστέρηση της επέκτασης στην Καλαμαριά. Αποσιωπά όμως τις τεράστιες ευθύνες και του δικού του κόμματος για το γεγονός του "κολοβού" Μετρό ως συνέπεια των πολιτικών λιτότητας που επιβλήθηκαν στο Λαό εξαιτίας της χρεοκοπίας της χώρας. Μια χρεοκοπία που έχει τη σφραγίδα και των δύο διεφθαρμένων κομμάτων.
Πολιτικό σκίτσο στο facebook.com/Paratiritisserres
Ο ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ -ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ