ΠΕΣ ΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ : Ξημερώνοντας στην κλίνη του Έρωτα σε διαφορετικές εποχές

 

Ρενέ Μαγκρίτ, Οι εραστές (1928) 

 

Ξημερώνοντας στην κλίνη του Έρωτα σε διαφορετικές εποχές

 Α/ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

1.  ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

Ξάγρυπνη βρήκε τη Λεοντίδα η μέρα

 

Εις εταίραν τινά Λεοντίδα

Ηγρύπνησε Λεοντίς έως προς Εώον
αστέρα τω χρυσέω τερπομένη Σθενίω,
ής πάρα Κύπριδι τούτο το συν Μούσαισι μεληθέν
βάρβιτον εκ κείνης κείτ΄έτι παννυχίδος.

Αδήλου συγγραφέως, "Παλατινή Ανθολογία", βιβλίον Ε΄, 201.

Τοιχογραφίες από την αρχαία ρωμαϊκή «Casa della Farnesina» (οικία της εποχής του Αυγούστου) στεγάζονται και εκτίθενται στο Museo Nazionale Romano - Palazzo Massimo alle Terme στη Ρώμη.Δεσπόζει στο κέντρο ερωτική σκηνή ζεύγους.
----------------------------------------------------

Ξάγρυπνη βρήκε τη Λεοντίδα  η μέρα
να λιώνει απ΄τα χάδια του χρυσού Σθενία.
Η λύρα τούτη που έπαιξε, με τη βοήθεια
των Μουσών,  αφιερωμένη   είναι ακόμα 
στην Αφροδίτη , ενθύμιο εκείνης της ολονυχτίας.


Μετάφραση : Gerontakos 

Μια αξέχαστη ερωτική εμπειρία , μια ολονυχτία τόσο ωραία που μόνο μια θεά , όπως η Αφροδίτη, θα μπορούσε να χαρίσει σε μια κοινή θνητή σαν τη Λεοντίδα, στο επίγραμμα που αναρτούμε .

 

Η τυχερή γυναίκα θεωρεί λοιπόν χρέος της να δωρίσει τη λύρα που έπαιξε εκείνη τη βραδιά στη θεά του έρωτα , γιατί την αξίωσε να γευτεί την ηδονή που της πρόσφερε ο «χρυσός» εραστής της, με το όνομα  Σθενίας. 

Εικάζουμε ποια πρέπει να ήταν η «τυχερή». Ασφαλώς κάποια εταίρα και ταλαντούχος μουσικός που πήρε μέρος σε κάποιο συμπόσιο και πέρασε όλη τη βραδιά προσφέροντας τα κάλλη της στο συμποσιαστή Σθενία. 

Φαίνεται όμως ότι η Λεοντίδα δεν ανταποκρίθηκε στο ρόλο της ως ψυχρή επαγγελματίας , αλλά αντίθετα συμμετείχε και η ίδια σε τέτοιο βαθμό , ώστε να θεωρεί τον εαυτό της θεϊκά ευλογημένο, αφού αξιώθηκε μία τέτοια εμπειρία.

 Μια τυπική εταίρα δεν θα αφιέρωνε τη  λύρα της  "ως ενθύμιο"  μια συνηθισμένης συμποσιαστικής νύχτας . Το έκανε επειδή η νύχτα  που έζησε άφησε μέσα της το συγκλονιστικό συναισθηματικό αποτύπωμά της .

 Η λέξη "ξάγρυπνη" του επιγράμματος δεν δηλώνει απλή αϋπνία, αλλά μια συμμετοχική εγρήγορση γεμάτη ένταση και αίσθηση, στα χέρια του  "χρυσού"  εραστή της, όπου χάνεται η αίσθηση του χρόνου. 

Τι , άραγε, να υπονοεί ο επιθετικός αυτός  προσδιορισμός για τον Σθενία;

Δεν ξέρουμε να απαντήσουμε  με βεβαιότητα. Μπορούμε ίσως  να τον δούμε μεταφορικά ως τον  πλούτο που διέθετε ο άνδρας , αλλά και  τη σωματική αίγλη και   ομορφιά του, όπως και την ηδονή που της πρόσφερε ως τα ακρότατα όρια , ώστε η Λεοντίδα να νιώθει ότι "λιώνει" από την έσχατη  οργασμική εμπειρία ,  όπως λιώνει ο χρυσός όταν υπερθερμαίνεται  .

**********************************

Β. Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ

 

Sir John Everett Millais, (1829-1896), Speak! Speak! 

 

2. JOHN DONNE 

The Sun Rising

        Busy old fool, unruly Sun,
        Why dost thou thus,
Through windows, and through curtains, call on us?
Must to thy motions lovers' seasons run?
        Saucy pedantic wretch, go chide
        Late school-boys and sour prentices,
    Go tell court-huntsmen that the king will ride,
    Call country ants to harvest offices;
Love, all alike, no season knows nor clime,
Nor hours, days, months, which are the rags of time.

        Thy beams so reverend, and strong
        Why shouldst thou think?
I could eclipse and cloud them with a wink,
But that I would not lose her sight so long.
        If her eyes have not blinded thine,
        Look, and to-morrow late tell me,
    Whether both th' Indias of spice and mine
    Be where thou left'st them, or lie here with me.
Ask for those kings whom thou saw'st yesterday,
And thou shalt hear, "All here in one bed lay."

        She's all states, and all princes I;
        Nothing else is;
Princes do but play us; compared to this,
All honour's mimic, all wealth alchemy.
        Thou, Sun, art half as happy as we,
        In that the world's contracted thus;
    Thine age asks ease, and since thy duties be
    To warm the world, that's done in warming us.
Shine here to us, and thou art everywhere;
This bed thy center is, these walls thy sphere.

 

Τζον Νταν*, Ο ήλιος ανατέλλοντας

Ο μεταφυσικός ποιητής του 17ου αιώνα, Τζον Νταν,  έγραψε  ένα από τα πιο παθιασμένα και πιο πνευματώδη ποιήματα για την επόμενη μέρα μιας ερωτικής ολονυχτίας. Καθώς το φως του ήλιου μπαίνει στο δωμάτιο, ο ποιητής μαλώνει τον ήλιο που τους χαλάει την ησυχία.

Για τον Νταν, η ερωτική κλίνη , όπου εκείνος και η αγαπημένη του πέρασαν τη νύχτα, είναι ολόκληρος ο κόσμος. Η  μέρα δεν έχει καμία αξία μπροστά στο δικό τους σύμπαν.

Ο ήλιος, που στην παραδοσιακή ποίηση αποτελεί σύμβολο τάξης, χρόνου και κοσμικής εξουσίας, εδώ γίνεται ένας ενοχλητικός εισβολέας. Ο εραστής τον μαλώνει επειδή διακόπτει την ιδιωτική ευδαιμονία του ζευγαριού .

Η βασική ιδέα του ποιήματος είναι ότι ο έρωτας καταργεί τις πολιτικές εξουσίες, τα πλούτη, τις ανακαλύψεις και τις αυτοκρατορίες. Ό,τι αναζητούν οι άνθρωποι στον κόσμο βρίσκεται ήδη μέσα στο κρεβάτι των δύο εραστών: ο εξωτερικός χρόνος (η μέρα, οι υποχρεώσεις, οι κοινωνικές τάξεις) χάνει τη σημασία του, ο ερωτικός χρόνος είναι ένας πλήρης  αυτάρκης χρόνος , το δωμάτιο των εραστών γίνεται ολόκληρος ο κόσμος.

Η πιο εμφατική διατύπωση αυτής της ιδέας είναι η αγάπη:

«Εκείνη είναι οι χώρες όλες κι όλοι οι άρχοντες εγώ,

Άλλη ύπαρξη καμία.»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ 

ΠΗΓΗ:periou.gr

 

Τζον Νταν*, Ο ήλιος ανατέλλοντας

[Mετάφραση: Ορφέας Απέργης] 

Αδιάκριτε, πολυάσχολε, άταχτε γεροήλιε,

Γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο

Μέσα από τα παράθυρα μπαίνεις με τόσο κόπο;

Γιατί πρέπει οι σύζυγοι εραστές εσένα να υπακούνε;

Σχολαστικέ, αυθάδη κακομοίρη, γιατί δε μαλώνεις

Τα σχολιαρόπαιδα που αργούν, κι αυτά που δεν ακούνε;

Πήγαινε πες το στην Αυλή: ο βασιλιάς θα ιππεύσει,

Κάλεσε τον εργάτη το χωράφι του ν’ αρδεύσει·

Όμως η αγάπη, πάντα και παντού, δεν ξέρει ώρες, μέρες, μήνες,

κλίμα ή εποχή,

Ούτε του χρόνου την αρχή.

  

Και τις ακτίνες σου μου λες

Γιατί τις θεωρείς τόσο ικανές;

Δεν θα μπορούσα να τις σβήσω μ’ ένα κλείσιμο ματιού

Αν δε φοβόμουν μην την χάσω όσο κοίταζα αλλού;

Κι αν τα δικά της μάτια δεν τυφλώνουνε κι εσένα

Δες την και πες μου ως αύριο

Αν τα χρυσωρυχεία στις Ινδίες ή και το Λαύριο

Είναι όπου ήτανε, ή είναι εδώ μ’ εμένα.

Ζήτα να δεις τους άρχοντες που έβλεπες ως χθες

Και θα σου πουν ότι εδώ είναι κι αυτοί, στο ίδιο κρεβάτι πες.

  

Εκείνη είναι οι χώρες όλες κι όλοι οι άρχοντες εγώ,

Άλλη ύπαρξη καμία.

Οι άρχοντες μας ξεγελούν: σε σύγκριση μ’ αυτό,

Κάθε τιμή είναι μίμηση, ο πλούτος αλχημεία.

Κι εσύ, ήλιε, χαίρεσαι σχεδόν όσο κι εμείς

Βλέποντας την υδρόγειο συνεσταλμένη έτσι:

Στην ηλικία σου δεν αντέχεις, πρέπει να ηρεμείς,

Και το καθήκον να θερμαίνεις την υδρόγειο, θερμαίνοντας εμάς

                                                                                καλά το εκτελείς,

Αφού φωτίζοντας εμάς, φωτίζεις πέρα ως πέρα,

Αυτός ο γάμος είν’ το κέντρο σου, κι αυτοί οι τοίχοι

της τροχιάς σου η σφαίρα. 

__________________________ 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ τη μετάφραση στο ίδιο αλλά και σε άλλα ποιήματα  από την ποιήτρια Βάλη (Βάλλυ) Δεσποτοπούλου στον ιστότοπο poeticanet.gr: 

Donne, John - SONGS AND SONNETS 

__________________________ 

 

*O Τζον Νταν ήταν Άγγλος συγγραφέας και ο σημαντικότερος από τους μεταφυσικούς ποιητές. Το έργο του περιλαμβάνει ερωτικά ποιήματα, θρησκευτικά σονέτα, μεταφράσεις από τα λατινικά, επιγράμματα, ελεγείες, τραγούδια και θρησκευτικά κηρύγματα.Πηγή: Βικιπαίδεια

Bιβλιονέτ : Donne, John, 1572-1631

**************************Επιμέλεια -Σχόλια : Gerontakos 

ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ , ΤΑ ΤΕΡΑΤΑ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ισραηλινές φυλακές / Σοκαριστική φωτογραφία Παλαιστίνιου δημοσιογράφου – Έχασε 23 κιλά και ένα κομμάτι του κρανίου του!

tvxs.gr

---

Σοκάρει η φωτογραφία του Παλαιστίνιου δημοσιογράφου Μουτζάχιντ Μπάνι Μουφλέχ, η οποία δημοσιοποιήθηκε μετά την αποφυλάκισή του και αποτυπώνει τη σοβαρή επιδείνωση της υγείας του έπειτα από μήνες εγκλεισμού και βασανιστηρίων στις ισραηλινές φυλακές.

Παλαιστινιακές οργανώσεις υποστηρίζουν ότι η περίπτωσή του δεν είναι μεμονωμένη, αλλά αναδεικνύει τις συνθήκες που επικρατούν στις ισραηλινές φυλακές και κάνουν λόγο για συστηματικές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των κρατουμένων.

Ο Μουτζάχιντ Μπάνι Μουφλέχ, δημοσιογράφος από την πόλη Μπέιτα, νότια της Ναμπλούς, παρέμεινε υπό ισραηλινή κράτηση για περίπου επτά μήνες, από τις 28 Ιουνίου 2025 έως τις 11 Ιανουαρίου 2026. Κατά τη διάρκεια της κράτησής του στερήθηκε επαρκή ιατρική περίθαλψη και επαρκή διατροφή, γεγονός που επιβάρυνε σημαντικά την ήδη εύθραυστη κατάσταση της υγείας του, καθώς πάσχει από διαβήτη.

Λίγες ημέρες μετά την αποφυλάκισή του υπέστη σοβαρή εγκεφαλική αιμορραγία και υποβλήθηκε σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση, κατά την οποία οι γιατροί αναγκάστηκαν να αφαιρέσουν τμήμα του κρανίου του. Η φωτογραφία που δημοσίευσε μετά τη νοσηλεία του αποτυπώνει τις συνέπειες της επέμβασης.

Σε ανακοίνωσή της, παλαιστινιακή οργάνωση υποστήριξε ότι η υπόθεσή του δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο καταγγελιών για βασανιστήρια, στέρηση τροφής, άρνηση ιατρικής περίθαλψης, σωματική και ψυχολογική κακοποίηση εις βάρος Παλαιστινίων κρατουμένων.

Η ιστορία του 36χρονου δημοσιογράφου

Ο 36χρονος δημοσιογράφος, συντάκτης της ιστοσελίδας «Ultra Palestine» και πατέρας τριών παιδιών, περιέγραψε ότι συνελήφθη στο σπίτι του κατά τη διάρκεια νυχτερινής επιχείρησης. 

[..............................] ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ

Ισραηλινές φυλακές /

Σοκαριστική φωτογραφία Παλαιστίνιου δημοσιογράφου – Έχασε 23 κιλά και ένα κομμάτι του κρανίου του

 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρεί την οικονομία το ισχυρό χαρτί του. Ωστόσο, αποτελεί μία από τις μεγάλες αποτυχίες του

 

 

Editorial in.gr

Η οικονομική αποτυχία του Κυριάκου Μητσοτάκη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρεί την οικονομία το ισχυρό χαρτί του. Ωστόσο, αποτελεί μία από τις μεγάλες αποτυχίες του

Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος

Τον Ιούλιο του 2019 ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ένας από τους ευτυχέστερους πρωθυπουργούς στη νεότερη ιστορία. Δεν ήταν μόνο ότι είχε κερδίσει καθαρά τις εκλογές, είχε καθαρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ήταν απόλυτα κυρίαρχος στο εσωκομματικό παιχνίδι. Ήταν και ότι κληρονομούσε μια οικονομία που ένα χρόνο πριν είχε βγει από τα μνημόνια, είχε επιστρέψει σε ρυθμούς ανάπτυξης, η ανεργία μειωνόταν με σταθερό ρυθμό και διέθετε ένα σημαντικό «χρηματοδοτικό μαξιλάρι», καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση δεν είχε κάνει προεκλογικές παροχές και είχε διαχειριστεί ιδιαίτερα συνετά τα δημοσιονομικά. Αντιθέτως, ο προκάτοχός του το 2015 είχε παραλάβει κυριολεκτικά άδεια ταμεία, μια κοινωνία σε βαθιά κρίση, ωμό εκβιασμό των δανειστών, που εξάντλησαν την εκδικητικότητά τους, για νέο μνημόνιο, την υποχρεωτική συνύπαρξη με έναν κυβερνητικό εταίρο που ιδεολογικά ερχόταν από το άλλο άκρο και βέβαια ένα κόμμα απροετοίμαστο για τη διακυβέρνηση και με διάφορες θεωρίες για το τι έπρεπε να κάνει.

Με αυτά τα δεδομένα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε μια μεγάλη πραγματική ευκαιρία να κάνει αυτό που υποσχόταν, δηλαδή να φέρει την οικονομία σε μια τροχιά ανάπτυξης. Ακόμη και αυτό που αργότερα αποδείχτηκε κερκόπορτα ωμής παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων, το «επιτελικό κράτος», σε πρώτη φάση φάνταζε προσπάθεια το κυβερνητικό έργο να έχει πραγματικό συντονισμό και σχέδιο.

Είναι αλήθεια ότι οι όποιοι αρχικοί σχεδιασμοί ανακόπηκαν από την πανδημία και την υποχρεωτική ύφεση στην οποία οδηγήθηκε η παγκόσμια οικονομία. Όμως, ως προς τη δυνατότητα να ξεδιπλωθεί ένα διαφορετικό σχέδιο για την οικονομία, η πανδημία δεν αποτελούσε εμπόδιο. Αντιθέτως, με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να συναινούν στη χαλάρωση των δημοσιονομικών κανόνων και κυρίως με τη στρατηγικής σημασίας απόφαση για το Ταμείο Ανάκαμψης, έδωσαν πολύ μεγάλα περιθώρια και αποτελεσματικά εργαλεία παρέμβασης στην οικονομία. Να το πούμε πολύ απλά: τόσο σε επίπεδο χρηματοδότησης όσο και ευρύτερου πολιτικού και δημοσιονομικού πλαισίου, η χώρα βρέθηκε στη θέση να μπορεί να βάλει τις βάσεις για ένα νέο διαφορετικό οικονομικό υπόδειγμα, μια νέα τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης, χωρίς τις στρεβλώσεις του παρελθόντος και προφανώς με ορίζοντα την κοινωνική ευημερία.

Επτά χρόνια μετά μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του απέτυχαν στην αναμέτρηση με αυτή την πρόκληση.[........]ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ

Η οικονομική αποτυχία του Κυριάκου Μητσοτάκη

Κι εκεί που μας έλεγε η Διαμαντοπούλου του ΠΑΣΟΚ πως η Οικονομία μας υπό τον Κυριάκο πάει ξαιρετικά...καλά(!), μαθαίνουμε ότι χρωστάμε στους ξένους... €427 δισ.!

 

Κρύβουν το συνολικό δημόσιο χρέος – τέρας €427 δισ.

Φούσκα πίσω από τη δημο­σιο­νο­μική απο­συ­μπίεση, καθώς η κυβέρ­νηση απο­σι­ωπά με λογι­στικά τρικ τα θηρι­ώδη ποσά που έχει αντλήσει από τα δημόσια ταμεία.

Τζώρτζης Ρούσσος

Documento News,gr

Οι πολίτες γίνονται έρμαια της συντονισμένης παραπληροφόρησης που επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικονική πραγματικότητα για την ελληνική οικονομία. Μέσα από θριαμβευτικές ανακοινώσεις, non paper και κυβερνητικά πανηγύρια παρουσιάζεται μια εικόνα «αποσυμπίεσης» των δημόσιων οικονομικών, με κύριο όπλο τη μείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ. 

Ωστόσο πίσω από τη βιτρίνα των στατιστικών αλχημειών κρύβεται μια φούσκα. Αν μελετήσει κάποιος τα επίσημα στοιχεία για το έτος 2025, όπως αυτά αποτυπώνονται ανάγλυφα στα επίσημα στοιχεία που δημοσίευσε ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), θα διαπιστώσει ότι η φούσκα εντός των επόμενων ετών θα σπάσει με πάταγο.

Δανείζεται από το μέλλον μας

Η μεγάλη απάτη του κυβερνητικού success story αποκαλύπτεται στο πεδίο του απόλυτου μεγέθους των οφειλών. Η κυβέρνηση αρέσκεται να προβάλλει το χρέος Γενικής Κυβέρνησης, το οποίο για το 2025 εμφανίζεται λογιστικά σταθεροποιημένο στα 362,9 δισ. ευρώ, αντιστοιχώντας στο 146,1% του ΑΕΠ. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ όμως το συνολικό χρέος του κράτους αγγίζει το αστρονομικό και σοκαριστικό ποσό των 427,123 δισ. ευρώ! Πρόκειται για μέγεθος-μαμούθ, το οποίο ξεπερνά κάθε προηγούμενο και αποδεικνύει ότι η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση μόνιμης ομηρίας. Για να καταλάβουμε πού οδηγείται η οικονομία αρκεί να αναφέρουμε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρέλαβε χρέος κράτους (κεντρικής κυβέρνησης) τον Ιούλιο του 2019 στα 356 δισ. για να το φτάσει στο τέλος του 2025 στα 427 δισ. 

Για να παρουσιάσει η κυβέρνηση το «μειωμένο» χρέος των 362,9 δισ. εφαρμόζει τη μέθοδο της ενδοκυβερνητικής απαλοιφής. Αφαιρεί δηλαδή περίπου 49,2 δισ. ευρώ, τα οποία αποτελούν εσωτερικό δανεισμό – χρήματα που το κράτος έχει τραβήξει από τα ασφαλιστικά ταμεία των πολιτών, τα νοσοκομεία και τους οργανισμούς οοπικής αυτοδιοίκησης μέσω των περιβόητων repos. Η ουσία όμως δεν αλλάζει: το κράτος χρωστάει 427 δισ. ευρώ και το γεγονός ότι δανείζεται από την αριστερή τσέπη για να καλύψει τη δεξιά δεν μειώνει το πραγματικό βάρος που θα κληθούν να πληρώσουν οι επόμενες γενιές.

Η παγίδα του πληθωρισμού

Αν αναλύσει κανείς τη δομή αυτών των 427 δισ., αντιλαμβάνεται αμέσως ότι η ελληνική οικονομία είναι δεμένη χειροπόδαρα. Το μεγαλύτερο και πιο δυσβάσταχτο κομμάτι αφορά τα μακροπρόθεσμα δάνεια, τα οποία ανέρχονται στο ιλιγγιώδες ποσό των 253,951 δισ. ευρώ. Παράλληλα, οι μακροπρόθεσμοι υίτλοι, δηλαδή τα ομόλογα που έχουν εκδοθεί και κυκλοφορούν, αγγίζουν τα 100,751 δισ. ευρώ. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η χώρα έχει υπογράψει μακροχρόνια συμβόλαια υποδούλωσης.

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η εικόνα στα βραχυπρόθεσμα δάνεια, που φτάνουν τα 62,347 δισ. ευρώ, γεγονός που μαρτυρά μια διαρκή, ασφυκτική ανάγκη για άμεση ρευστότητα προκειμένου να συντηρηθεί ο κρατικός μηχανισμός. Πώς λοιπόν πανηγυρίζει η κυβέρνηση για τη μείωση του δείκτη χρέους προς ΑΕΠ στο 146,1%; 

Πολιτική εξαπάτηση[..........................]

 

ΗΠΑ : πρωτοφανής στροφη προς ...Αριστερά (δύο άρθρα)

 

1. Πάμε για ανατροπή στις ΗΠΑ; Ο Μαμντάνι παρασέρνει όλη τη χώρα

Πηγή: ieidiseis

8–10 λεπτά

---

Αxios: Ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό των ΗΠΑ – «Κίνημα Μαμντάνι» στους Δημοκρατικούς, κατάρρευση στους Ρεπουμπλικανούς Τρεις υποψήφιοι τύπου Μαμντάνι σάρωσαν στις προκριματικές των Δημοκρατικών ενόψει των «ενδιάμεσων εκλογών» του Νοεμβρίου.

Ένα πρωτοφανές πολιτικό σχίσμα αναδιαμορφώνει εκ βάθρων τις ΗΠΑ, αφήνοντας τόσο τους Ρεπουμπλικάνους όσο και τους Δημοκρατικούς αντιμέτωπους με την οργή του εκλογικού σώματος. Από τη μία πλευρά, η συμμαχία του Τραμπ θρυμματίζεται με παραδοσιακούς συμμάχους του κινήματος «America First» να αποκηρύσσουν το κόμμα, και από την άλλη, οι συστημικοί Δημοκρατικοί βλέπουν τους σοσιαλιστές υποψηφίους να καταλαμβάνουν έδρες. Με φόντο την εκρηκτική ακρίβεια, τη γενεαλογική μεταστροφή των ψηφοφόρων ενάντια στο Ισραήλ και τον κοινό φόβο απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη, ο έλεγχος του Κογκρέσου κρέμεται από μια κλωστή, αποδεικνύοντας ότι στην Αμερική της 250ής επετείου, τα πάντα είναι πλέον ανοιχτά.

Όπως αναφέρει σε ανάλυσή του το Axios, η αμερικανική πολιτική, που αναδιαμορφώθηκε και επαναπροσδιορίστηκε από μια δεκαετία που σηματοδοτήθηκε από την άνοδο, την πτώση και την αναγέννηση του Προέδρου Τραμπ, βιώνει σημαντική εσωτερική κατάρρευση.

Το ρήγμα στο MAGA και η κρίση του «America First» Το κίνημα MAGA διασπάται μεταξύ των οπαδών του Τραμπ και των πραγματικών υποστηρικτών του «America First», ενώ στους Δημοκρατικούς οι σοσιαλιστές υποψήφιοι κερδίζουν σε δημοτικότητα και επιρροή.

Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ χάνει την υποστήριξη και των δύο κομμάτων, καθώς οι φιλοπαλαιστινιακοί υποψήφιοι κερδίζουν τις εκλογές.

Ακόμη, η τεχνητή νοημοσύνη διχάζει και τις δύο πλευρές του πολιτικού φάσματος, με ισχυρές συμμαχίες υπέρ των εργαζομένων να σχηματίζονται τόσο μεταξύ των Ρεπουμπλικάνων όσο και των Δημοκρατικών, ενώ η δυσαρέσκεια προς το πρόσωπο του Τραμπ φαίνεται να έχει παγιωθεί γύρω στο 60%.

Όπως σημειώνει το αμερικανικό μέσο, όλα είναι ανοιχτά και εξαιρετικά αβέβαια. Ο έλεγχος της Βουλής και της Γερουσίας είναι θέμα τύχης στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, οι προεδρικές εκλογές του 2028 είναι εντελώς ανοιχτές, και τα δύο κόμματα αντιμετωπίζουν την ίδια περιφρόνηση από το εκλογικό σώμα.

Οι λαϊκιστικές δυνάμεις που αφύπνισε ο Τραμπ στρέφονται πλέον κατά του κατεστημένου. Όπως περιγράφει ο Ζάκαρι Μπασού της Axios, οι δυνάμεις αυτές τροφοδοτούνται από ένα διακομματικό αίσθημα οργής για τους ατελείωτους πολέμους, την εκρηκτική ακρίβεια και την ατιμωρησία της ελίτ

Στη δεξιά, ένα ιστορικό σχίσμα σχετικά με το νόημα του «America First» έχει αφήσει την ευρεία συμμαχία του Τραμπ για το 2024 σε κομμάτια.

Ο Τάκερ Κάρλσον και η πρώην βουλευτής Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν, φωνές που κάποτε ήταν συνώνυμες με το κίνημα MAGA, αποκήρυξαν και οι δύο το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα αυτή την εβδομάδα, χαρακτηρίζοντας τον πόλεμο του Τραμπ με το Ιράν ως προδοσία του ίδιου του κινήματός του.

Η ρήξη εξαπλώνεται στον κόσμο των «αουτσάιντερ» μέσων ενημέρωσης που συνέβαλαν στην επιστροφή του Τραμπ στην εξουσία, με λαϊκιστές δημιουργούς podcast όπως ο Θίο Βον, ο Τιμ Ντίλον και η Κάντας Όουενς να υιοθετούν μια σφοδρά επικριτική στάση απέναντι στην κυβέρνηση.

Οι σοσιαλιστές αλλάζουν τις ισορροπίες στους Δημοκρατικούς Στην αριστερά, οι συστημικοί Δημοκρατικοί φοβούνται ότι έχει κάνει την εμφάνισή του ένα σοσιαλιστικό “Tea Party” — το οποίο ανατρέπει εν ενεργεία βουλευτές, ταπεινώνει την κομματική ηγεσία και μετατρέπει ασφαλείς «μπλε» έδρες σε πεδία πειραματισμού για μια πιο συγκρουσιακή πολιτική

Τρεις δημοκρατικοί σοσιαλιστές, με την υποστήριξη του δημάρχου της Νέας Υόρκης Ζοχράν Μαμντάνι — ο οποίος ξαφνικά αναδείχθηκε σε προοδευτικό ρυθμιστή των εξελίξεων — φαίνεται να κατευθύνονται προς το Κογκρέσο μετά τον σεισμό που προκάλεσαν οι προκριματικές εκλογές της Τρίτης.

Μια δημοσκόπηση της Gallup πέρυσι έδειξε ότι οι Δημοκρατικοί προτιμούν τον σοσιαλισμό έναντι του καπιταλισμού με ποσοστό 66% έναντι 42% — το μεγαλύτερο χάσμα που έχει καταγραφεί ποτέ — με το χάσμα να είναι πιο έντονο μεταξύ των ψηφοφόρων κάτω των 30 ετών, που αποτελούν την κινητήρια δύναμη της συμμαχίας του Μαμντάνι.

Το Ισραήλ διχάζει Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς Η κατακόρυφη πτώση της υποστήριξης προς το Ισραήλ, η οποία πλέον λαμβάνει χαρακτηριστικά γενεαλογικού χάσματος, μεταμορφώνει το εσωτερικό και των δύο παρατάξεων — με την έξαρση του αντισημιτισμού να βαραίνει πάνω από μια ολοένα και πιο πολωμένη αντιπαράθεση.

Τα νούμερα είναι σκληρά: Το Pew Research διαπίστωσε ότι το 60% των Αμερικανών έχει πλέον αρνητική άποψη για το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένου του 80% των Δημοκρατικών και του 57% των Ρεπουμπλικάνων κάτω των 50 ετών.

Για τους Δημοκρατικούς, οι ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα συγκεντρώνουν όλα όσα μισούν οι νέοι αριστεροί ψηφοφόροι στο παλιό κόμμα: πόλεμο, χρήμα στην πολιτική, γεροντοκρατία και υποταγή σε μια συναίνεση για την εξωτερική πολιτική που θεωρούν ηθικά χρεοκοπημένη.

Για τους Ρεπουμπλικάνους, η σύγκρουση γύρω από το Ισραήλ είναι ταυτόχρονα και μια μάχη για το μέλλον του κόμματος. Φέρνει αντιμέτωπο ένα γηράσκον, φιλοϊσραηλινό κατεστημένο με μια νεανική βάση, η οποία βλέπει τον παρεμβατισμό στο εξωτερικό ως την πρωτογενή αμαρτία, τη γιατρειά της οποίας είχε υποσχεθεί το δόγμα “America First”.

Παράλληλα, η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης (AI) αναδύεται ως ο επόμενος μεγάλος καταλύτης του λαϊκισμού, συνενώνοντας τους φόβους για την απώλεια θέσεων εργασίας, τα εκτοξευόμενα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος και την ανεξέλεγκτη εξουσία των δισεκατομμυριούχων.

Προοδευτικοί ακτιβιστές των εργατικών κινημάτων, σκληροπυρηνικοί υποστηρικτές της αντιμονοπωλιακής πολιτικής του κινήματος «MAGA» και νέοι ψηφοφόροι θεωρούν όλο και περισσότερο την τεχνητή νοημοσύνη ως μια μηχανή που εμπλουτίζει τους τεχνολογικούς γίγαντες, ενώ καθιστά τις απλές θέσεις εργασίας όλο και πιο αναλώσιμες.

Η δημοσκόπηση του Χάρβαρντ για τους νέους έδειξε ότι το 59% των Αμερικανών ηλικίας 18 έως 29 ετών θεωρεί την τεχνητή νοημοσύνη απειλή για τις επαγγελματικές τους προοπτικές, συμπεριλαμβανομένου του 66% των νέων Δημοκρατικών και του 59% των νέων Ρεπουμπλικάνων.

Η αντιδημοφιλία του Τραμπ και η αβεβαιότητα για το 2026 Ο Τραμπ είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλής. Ωστόσο, οι τεκτονικές αλλαγές που μεταμορφώνουν τα δύο κόμματα -και τη χώρα- καθιστούν αδύνατη την πρόβλεψη για το 2026 και το 2028.

Το ίδιο αμφίρροπη είναι η μάχη για τον έλεγχο της Βουλής των αντιπροσώπων. Η αναδιαμόρφωση των εκλογικών περιφερειών από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα δημιούργησε ένα στενό προπύργιο γύρω από την πλειοψηφία τους, αλλά οι Δημοκρατικοί προηγούνται στις γενικές δημοσκοπήσεις κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες.

Το τοπίο στη Γερουσία είναι όσο πιο ευνοϊκό γίνεται για τους Ρεπουμπλικάνους, αλλά ο κορυφαίος αναλυτής εκλογικών αποτελεσμάτων Λάρι Σαμπάτο μετακίνησε αυτό το μήνα τρεις εκλογικές αναμετρήσεις προς τους Δημοκρατικούς. Η ισοπαλία αποτελεί σαφή πιθανότητα.

Το τοπίο για το 2028, εν τω μεταξύ, είναι εντελώς ανοιχτό.

Η εταιρεία παρακολούθησης των προκριματικών εκλογών για την προεδρία για λογαριασμό των New York Times έχει τέσσερις πιθανούς υποψηφίους (την Καμάλα Χάρις, τον Γκάβιν Νιούσομ, τον Πιτ Μπούτιτζιτζ και την Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ) που βρίσκονται σε απόσταση 8 μονάδων μεταξύ τους.

Ο Αντιπρόεδρος Βανς προηγείται του Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο από την πλευρά του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Ωστόσο, ο Βανς υπηρετεί υπό την κρίση ενός Προέδρου που του αρέσει να κρατά τους πάντες σε αγωνία.

Σε μια νέα δημοσκόπηση της Gallup που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την 250ή επέτειο της χώρας, περισσότερα από τα τρία τέταρτα των Αμερικανών δήλωσαν ότι οι ιδρυτές θα ήταν απογοητευμένοι με το πώς έχει εξελιχθεί η χώρα.

********************************* 

2.

Νέα Υόρκη /

tvxs.gr=?Οι «αντάρτες» σύμμαχοι του Μαμντάνι κερδίζουν τις εκλογές

Σχετικά Αρθρα

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ Ο ΑΛΛΑΖΩΝ

 

Αναιδής και απρεπής

Την Τετάρτη το βράδυ, η Βουλή τίμησε τον Σταύρο Ξαρχάκο σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο νότιο προαύλιο του κτιρίου

ΓΡ. ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ / EUROKINISSI

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ  

Γιώργος Πετρόπουλος

Την Τετάρτη το βράδυ, η Βουλή τίμησε τον Σταύρο Ξαρχάκο σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο νότιο προαύλιο του κτιρίου. Τίτλος της εκδήλωσης, «Η ψυχή που έγινε μουσική». Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν πολιτικοί αρχηγοί (όχι όλοι) όπως ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ο Σωκράτης Φάμελλος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου και βουλευτές από όλους τους πολιτικούς χώρους. Από την αρχή της εκδήλωσης και για ένα μικρό διάστημα παρόντες ήταν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης. Μετά έφυγαν και οι δύο με διαφορά ολίγων λεπτών.

Αναμφίβολα, η αποχώρηση του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου του από την εκδήλωση ήταν μια επιεικώς αναιδής πράξη. Ειπώθηκε ότι ο πρωθυπουργός ενοχλήθηκε γιατί ο μεγάλος δημιουργός του ζήτησε δημόσια να προστατεύσει τη νεολαία από τον τζόγο. Λέγεται ακόμα ότι πειράχτηκε από το νέο τραγούδι του Σταύρου Ξαρχάκου (σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου) και ειδικότερα από τον στίχο που λέει: «Τέσσερα χρόνια θες για μια ψηφοφορία / Ψηφίζεις το αύριο και βγαίνει πάλι χθες». Είναι διαπιστωμένο όμως ότι είχε ήδη φύγει όταν παίχτηκε αυτό το τραγούδι. Αλλά τότε γιατί έφυγαν ο πρωθυπουργός και ο αντ’ αυτού;

Τα περί ανειλημμένων υποχρεώσεων είναι φτηνές δικαιολογίες. Απλά ο άνθρωπος δεν έχει σχέση με τον πολιτισμό. Δεν μπορεί να αντιληφθεί το μέγεθος του Σταύρου Ξαρχάκου, όπως δεν μπορεί να αντιληφθεί κανένα καλλιτεχνικό μέγεθος. Επιπλέον, είναι αγιάτρευτα αλαζόνας και κακομαθημένος. Δεν μπορεί να καταλάβει ότι η εξουσία του είναι πολύ μικρή μπροστά στο μεγαλείο της τέχνης ενός Ξαρχάκου. Αν το καταλάβαινε, δεν θα ήταν ο Μητσοτάκης που ξέρουμε.

 ΤΟ ΚΟΥΠΛΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΕΝΟΧΛΗΣΕ ΤΟΝ ΑΛΛΑΖΌΝΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Αυτά σου γράφω σήμερα, αγάπη μου Ελλάδα

Και μη ρωτάς τι προσπαθώ και μη ρωτάς τι ελπίζω

Γυρνάω, σου δίνω ένα φιλί

Τα βάσανα γκρεμίζω

Ετούτη η ζούγκλα ανήκει μόνο στα θηρία

Κι όλοι κοιτάμε πού να πάμε διακοπές

Τέσσερα χρόνια θες για μια ψηφοφορία

Ψηφίζεις το αύριο και βγαίνει πάλι χθες

.

Η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΕΜΣΤ Κατερίνα Γρέγου μιλά στο Euronews για το τι άλλαξε στο μουσείο στα πέντε χρόνια της θητείας της και για τους στόχους της την επόμενη πενταετία

 

Lea Desandre, Thomas Dunford and Jupiter Ensemble | Handel - Live from Wigmore Hall

Lea Desandre mezzo-soprano; Thomas Dunford director, lute; Jupiter Ensemble

Date:Wed 24 Jun 2026, 7.30pm

Ζωντανή μετάδοση στις 24 Ιουν 2026

These concerts are free to view but your donations are essential. We are relying on the generosity of our audience to make these concerts possible. Together we can continue to provide work for musicians and present live music from Wigmore Hall. If you are watching, please visit our website and make a contribution. Thank you.

Thomas Dunford’s Jupiter Ensemble and French-Italian soprano Lea Desandre step into the thick of Handel’s oratorios and other works for London to embrace some of the composer’s most expressive arias, none more affecting than 'With darkness deep, as is my woe' from Theodora and the sublime 'Guardian angels, oh, protect me', a ravishing number from the 1757 version of The Triumph of Time and Truth. They conclude with the vocal pyrotechnics of 'No, no! I'll take no less', the mortal Semele’s command to the god Jupiter!

Lea Desandre mezzo-soprano
Thomas Dunford director, lute
Jupiter Ensemble

PROGRAMME

HANDEL
Theodora HWV68:
– With Darkness
Occasional Oratorio HWV62:
– Fly from the Threat'ning Vengeance, Fly!
Dances from Terpsicore:
– Prelude
– Chaconne
– Sarabande
– Gigue
Theodora HWV68:
– As with Rosy Steps the Morn
Joseph and his Brethren HWV59:
– Prophetic Raptures Swell My Breast
Suite from Theodora
Solomon HWV67:
– Will the Sun Forget to Streak
Suite in D minor HWV437:
– III. Sarabande
The Triumph of Time and Truth HWV71:
– Guardian Angels, Oh, Protect Me
Semele HWV58:
– No, No, I'll Take No Less

Τα παρασκήνια της Βενετίας. Πώς λειτουργεί η Βενετία ως σύστημα λειτουργικής πόλης;

 

 Το βίντεο με τίτλο "Venice Backstage. How does Venice work?" (Βενετία Παρασκήνια. Πώς λειτουργεί η Βενετία;) είναι ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους που εξηγεί τη λειτουργία της πόλης πίσω από τη γραφική της εικόνα.
Το βίντεο υπογραμμίζει ότι η Βενετία δεν είναι απλώς ένα σκηνικό, αλλά μια ζωντανή πόλη με μόνιμο πληθυσμό, παραγωγικές δραστηριότητες, συγκοινωνίες και υπηρεσίες.

Συντελεστές: Σκηνοθεσία: Nicolò Scibilia (teodolinda.it). Motion graphics: pholpo. Παραγωγή: Insula spa (επιχειρησιακό τμήμα του Δήμου Βενετίας).

 Το "Venice Backstage" Project

Το βίντεο είναι μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας ενημέρωσης από την Insula spa, τη δημόσια εταιρεία που είναι υπεύθυνη για τη συντήρηση της πόλης. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα "παρασκήνιακό" έργο που αποκαλύπτει την πολύπλοκη και συνεχή εργασία που απαιτείται για να διατηρηθεί η Βενετία ζωντανή, πέρα από τη μαγική εικόνα που βλέπουν οι τουρίστες.


Το ντοκιμαντέρ διάρκειας περίπου 17 λεπτών εμβαθύνει στα παρασκήνια της πόλης. Οι θεματικές που καλύπτει είναι οι εξής:

    Πώς λειτουργεί το "οικιστικό σύστημα της Βενετίας" συνολικά.

    Πώς συμπεριφέρονται οι παλίρροιες στη λιμνοθάλασσα.

    Πώς σχηματίζονται τα κανάλια και οι προκυμαίες.

    Τι βρίσκεται θεμελιωμένο κάτω από τα κτίρια.

Πώς λύνουν το αποχετευτικό σύστημα.

Από πού  περνούν οι σωλήνες νερού και τα δίκτυα ηλεκτρισμού.

    Πώς προστατεύονται τα κτίρια από το νερό και πώς στέκονται πάνω σε ασταθές και σαθρό έδαφος.

   Ποιες ειδικές τεχνικές μέθοδοι  έχουν αναπτυχθεί για τη διάβρωση και τη στεγανοποίηση των σπιτιών  στην 1.500χρονη ιστορία της πόλης.

    Την καθημερινότητα των 60.000 μόνιμων κατοίκων που περιηγούνται σε ένα αρχιπέλαγος με 124 νησιά, 183 κανάλια και 438 γέφυρες.



Η Insula spa, που ιδρύθηκε το 1997, είναι ο βασικός φορέας πίσω από αυτό το εγχείρημα. Το έργο της είναι να καταπολεμά τις καθημερινές απειλές για την πόλη, όπως:

    Παλίρροιες: Προκαλούν συνεχή διάβρωση στα θεμέλια των κτιρίων.

    Κίνηση των κυμάτων: Προσθέτει φθορά στις κατασκευές.

    Υγρασία και αλάτι: Διαβρώνουν τα υλικά των κτιρίων.

Οι εργασίες συντήρησης που επιβλέπει περιλαμβάνουν την εκβάθυνση των καναλιών, την αποκατάσταση των αναχωμάτων και σχέδια για την ανύψωση των πεζοδρομίων.


Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα του έργου, venicebackstage.org, η οποία περιλαμβάνει ένα γλωσσάρι με τεχνικούς όρους για τις κατασκευές στη Βενετία.

Δημήτρης Καιρίδης : να τον ξαναβγάλουν βουλευτή , για να γελάμε και να βρίζουμε με τις κοτσάνες του

Η στεγαστική κρίση εξελίσσεται σε κοινωνικό εφιάλτη και ο Καιρίδης λέει πως τα υψηλά ενοίκια είναι...«δείγμα υγείας»

in.gr

~3 λεπτά

---

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρης Καιρίδης, έκανε μια δήλωση που έρχεται σε πλήρη αναντιστοιχία με την πιεστική πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά χιλιάδες νοικοκυριά, φοιτητές και νέα ζευγάρια.

Η ραγδαία αύξηση του κόστους στέγασης στην Ελλάδα δημιουργεί ασφυκτικές πιέσεις στα νοικοκυριά, αναδεικνύοντας την ανάγκη για άμεσες δομικές παρεμβάσεις.

Κεντρικό σημείο αναφοράς αποτελούν οι δηλώσεις του βουλευτή Δημήτρη Καιρίδη, ο οποίος υποστήριξε πως η αύξηση της αξίας της γης αποτελεί ένδειξη οικονομικής ανάκαμψης και ενίσχυσης της εγχώριας περιουσίας

Η εικόνα που διαμορφώνεται στην αγορά ακινήτων αποτυπώνει ένα βαθύ, διπλό πρόβλημα: από τη μία πλευρά καταγράφεται η ολοένα και αυξανόμενη δυσκολία πρόσβασης σε προσιτή κατοικία, και από την άλλη παρατηρείται η αδιάκοπη, διαρκής άνοδος των τιμών αγοράς και ενοικίασης.

Αυτή η ανεξέλεγκτη άνοδος των αξιών δεν προέκυψε τυχαία, αλλά αποτελεί το αναπόφευκτο αποτέλεσμα μιας σειράς βαθύτερων δομικών παραγόντων που έχουν στρεβλώσει μακροπρόθεσμα την εγχώρια αγορά.

Ο Καιρίδης και η μπάλα σε άλλο γήπεδο

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρης Καιρίδης, ευρισκόμενος σε πάνελ του «Ναυτεμπορική TV», κλήθηκε να απαντήσει γιατί η χώρα καθημερινά χάνει τη μάχη της στεγαστικής κρίσης αλλά δεν έδειξε να ενστερνίζεται τον συλλογισμό αυτό.

Έχοντας απέναντι του τον Διονύση Τεμπονέρα της ΕΛΑΣ εξήγησε γιατί τα υψηλά ενοίκια είναι δείγμα υγείας. «Η αξία της γης στην Ελλάδα αν ήταν 500 δισ. ευρώ το 2019, σήμερα είναι στο ένα  τρισ. ευρώ» είπε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας επιχειρηματολογώντας σχετικά. «Το ότι η γη ακριβαίνει», σημαίνει πως «η περιουσία του Έλληνα αποκτά ξανά αξία» πρόσθεσε με σύσσωμο το πάνελ να αντιδρά καθώς εκτός από αυτούς που εισπράττουν υπάρχουν και αυτοί που πληρώνουν.

[..................] ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ

Η στεγαστική κρίση εξελίσσεται σε κοινωνικό εφιάλτη και ο Καιρίδης λέει πως τα υψηλά ενοίκια είναι...«δείγμα υγείας»!

 

Στον Πλανήτη Χαϊκού: Μικρές αγγελίες

 1.

Αρχιμανδρίτης

υπόσχεται θαύματα

με πολλά κέρδη 

******************* 

2.

 

Ζωή στα όρια

προσφέρεται δωρεάν

ξεζουμισμένη 

******************** 

3.

 

Μορολογίστρα

ειδική στις κρητικές

δολοφονίες 

******************* 

4.

 

Μάτσο γκόμενος

νοικιάζει τρικέφαλους

για  κρουαζιέρα

****************** 

5.

 

Απατεώνας

ψάχνει μόνη κυρία

για ρομαντζάδες

**************** 

6.

 

Αναζητείται

συνεταίρος ονείρων

υψηλού ρίσκου 

***************** 

7.

 

Χορτολίβαδο 

για βόσκηση ελπίδων

διαθέσιμο 

************* 

8.

Πολιτευτάκιας

πολλά υποσχόμενος

ψάχνει Μεσσία 

9.

 

Πωλείται βλέμμα

υπερπολύτιμο για

 τους αισθαντικούς

10.

  

Έκπαγλος Εύα 

πωλεί μήλα και φίδια

σε καλή τιμή 

******************************

Gerontakos 

 Ιούνιος 26

 

Γκρεμίζοντας (απρεπώς και αυθαίρετα ή δικαίως και ρεαλιστικά;) το παλαμικό είδωλο

 

 «Στ’ @ρχίδια μας και μας/ Η ζωή και το έργο του οσίου Κωστή Παλαμά»

Πηγή: periou.gr

Στη μνήμη του Βασίλη Μοσχονά.

 

Την 27η Φεβρουαρίου εμείς που πιστεύουμε στην ποίηση μνημονεύουμε με ένα σπαραχτικό βαλς την κοίμηση του οσίου Κωστή Παλαμά.

 

 

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ

Μου σφίγγει ο καημός σα θηλειά το λαιμό

και μες στην καρδιά με δαγκώνει σα φίδι.

παράξενο θέλω ν’ αρχίσω ταξίδι,

χωρίς, μα χωρίς τελειωμό.

 

Το δρόμο μου αργά να τραβώ, να τραβώ,

αλλά πουθενά και ποτέ να μη στέκω,

ψυχή να μη βρίσκω, ή πάντα να μπλέκω

με κόσμο τυφλό και βουβό.

 

Να νιώθω τριγύρω πλατιά ερημιά,

κλεισμένα τα σπίτια, τα τζάκια σβησμένα,

ψηλά να μη φέγγει αστέρι κανένα,

και κάτου γυναίκα καμιά.

 

Ε, ίσως σε τέτοιο ταξίδι αν βρεθώ,

ατέλειωτο, έρμο, σ’ αγνώριστη χώρα,

δε θα’χω λαχτάρα περίσσια  σαν τώρα,

αγάπη, από σε να χαθώ

 

 

ΒΙΟΣ

Ο όσιος Παλαμάς αποδείχθηκε στην πορεία στομφώδης, βερμπαλιστής, κούφιος και ακατάσχετα πολυλογάς.

Όσο ζούσε ηγεμόνευε καθισμένος στο θρόνο του στην οδό Ασκληπιού κι έριχνε την βαριά σκιά του στον Παρνασσό.

Τα φρύδια του ήταν πελώρια.

Η κηδεία του το 1943 μετατράπηκε σε διαδήλωση κατά των αρχών Κατοχής.

Σήμερα, ακόμα και στις καλύτερες στιγμές του ακούγεται ανιαρός .

 

ΣΧΟΛΙΟ 1

Το έτος 2005 o ασκητής X.K. πέρασε 25 μέρες κλεισμένος σε ένα αναχωρητήριο με μοναδικό ανάγνωσμα τον Δωδεκάλογο του Γύφτου του Κωστή Παλαμά.

Τον ξεκοκάλισε όπως ξεκοκαλίζουν οι καλοφαγάδες το κεφάλι από το ψάρι και τον συνόψισε για λογαριασμό του τραγουδιστή  Βασίλη Μοσχονά.

 

 

Μια βραδιά έριχνε βροχή

Άστραφτε και βρόνταγε, φύσαγε πολύ

Κάπου εκεί ήμουνα κι εγώ

έμαθα την τέχνη απ’ τον κεραυνό.

 

Χτυπώ στ’ αμόνι το σφυρί

Το επάγγελμά μου σιδεράς

Γη και πατρίδα μου γλυκιά η Θράκη.

Φυσώ αέρα στο καμίνι

Δουλεύω μέσα στη φωτιά

Τα φλογερά της μυστικά της κλέβω.

Είμαι ο μάγος της αγάπης·

κι εσύ μιά μάγισσα στο φως των αστεριών.

 

Πεδιάδα, πλατιά, ανοιχτή

την καρδιά εγώ έχω σύνορο·

πεδιάδα, πλατιά, ανοιχτή

και πετώ σαν φτερό ελαφρύς.

Πεδιάδα, πλατιά, ανοιχτή·

στη φωτιά μου πυρώνω το σίδερο·

πεδιάδα, πλατιά, ανοιχτή,

τους ανέμους έχω γονείς.

 

Ecoute lui bien:

 

Δεν είμαι του σπιτιού ραγιάς. Όχι.

Και για σκεπή τον ουρανό έχω.

Άμα πονώ παίζω βιολί.

Τον έρωτα τον τραγουδώ  – με σεβντά!

Είμαι εκείνο το φιλί

που ονειρεύτηκες πολλές φορές.

Όταν γλεντώ πίνω κρασί.

Η ντάμα πάντα στο χορό μου είσ’ εσύ.

 

Φωτιά να κάψω τον παράδεισο·

νερό την κόλαση να σβήσω.

Φτιάχνω δρεπάνια και καρφιά στο σιδεράδικο,

θέλω ελεύθερος να ζήσω.

Και πότε εδώ πότε εκεί

σ’ αυτόν τον κόσμο που δαγκώνει,

εγώ σηκώνω το σφυρί

και το χτυπώ πάνω στ’ αμόνι.

 

Πεδιάδα, πλατιά, ανοιχτή

την καρδιά εγώ έχω σύνορο ·

πεδιάδα, πλατιά, ανοιχτή

και πετώ σαν φτερό ελαφρύς.

Πεδιάδα, πλατιά, ανοιχτή ·

στη φωτιά μου πυρώνω το σίδερο ·

πεδιάδα, πλατιά, ανοιχτή,

αχανής.

 

 

ΣΧΟΛΙΟ 2

Ο όσιος Κωστής Παλαμάς είχε δεκάδες νεαρές μούσες που τις συναντούσε στο γραφείο του και έκαναν έρωτα.

Η Μελισσάνθη του χάιδευε το κεφάλι, η Στέλλα έπινε από τα χείλη του μέλι, η Λιλή  τρύπωνε το ζεστό της χέρι μέσα στην πουκαμίσα του, κι η άλλη Λιλή στεκόταν μισόγυμνη για να την θαυμάσει.

 

 

Τα γιασεμιά

κι άλλη καμιά

δεν είναι ανθάδα,

όνειρο ασπράδα

μάγια ευωδιά.

 

Ξωθιές χαϊδεύουν.

Ξωθιές λαγγεύουν.

Ξωθιές παιδεύουν.

Ξωθιές μαγεύουν.

Βάστα καρδιά.

 

Η Ελένη ήταν ο μεγαλύτερος από τους  παράνομους έρωτές του.

Όταν τα ’μπλεξαν εκείνος περπάταγε στα 61 κι αυτή ήταν 20.

Την αποκαλούσε Ραχήλ.

 

Πάθος και λιώνει

καημός και ζει.

Κάτι μαζί

φιλί και χιόνι.

 

Τα γιασεμιά

κι άλλη καμιά

δεν είναι ανθάδα.

 

Για την Μαρία, την αφοσιωμένη του σύζυγό που του παραστάθηκε μια ζωή, δήλωσε:

 

«Την αγάπησα, δεν την ερωτεύτηκα».

Σα δεν ντράπηκε.

Ο γελοίος.

Ως αποτέλεσμα της χοντροκοπιάς που ξεστόμισε

δικάστηκε και καταδικάστηκε

στην καρδιά μας.

.

Τα γιασεμιά

λιποθυμιά

κι άλλη καμιά

πλάση δεν είναι

–μήτ’ εσύ κρίνε

λιγόζωη τόσο

μεθύστρα ω πόσο.

 

ΣΧΟΛΙΟ 3

Υπάρχουν άτομα που θεωρούν τον όσιο Παλαμά σπουδαίο  κι εξαίσιο. Φωστήρα τον ονομάζουν· τον χαρακτηρίζουν θαυματουργό.

Ο Ξενόπουλος του έστρωσε το χαλί. Ο Τσάτσος υποκλίθηκε κι ο Καραντώνης χαμήλωσε το κεφάλι.

Ο Άγγελος Σικελιάνος θρήνησε πάνω απ΄το κουφάρι του. Ο Γαραντούδης βάλθηκε να τον ζωντανέψει.

Ο Ζαχαριάδης του έβγαλε το καπέλο μες απ’ το κάτεργο κι ο Κουφοντίνας τον επικαλέστηκε στην απολογία του.

 

ΑΝΑΤΟΛΗ

Γιαννιώτικα, σμυρνιώτικα, πολίτικα,

μακρόσυρτα τραγούδια ανατολίτικα,

λυπητερά,

πώς η ψυχή μου σέρνεται μαζί σας!

Είναι χυμένη από τη μουσική σας

και πάει με τα δικά σας τα φτερά.

 

Σας γέννησε και μέσα σας μιλάει

και βογκάει και βαριά μοσκοβολάει

μια μάνα· καίει το λάγνο της φιλί,

κι είναι της Μοίρας λάτρισσα και τρέμει,

ψυχή όλη σάρκα, σκλάβα σε χαρέμι,

η λαγγεμένη Ανατολή.

 

Μέσα σας κλαίει το μαύρο φτωχολόι,

κι όλα σας, κι η χαρά σας, μοιρολόι

πικρό κι αργό·

μαύρος, φτωχός και σκλάβος και ακαμάτης,

στενόκαρδος, αδούλευτος,— διαβάτης

μ’ εσάς κι εγώ.

 

Η Καρυστιανού τον κοουτάρισε, ο Δημαράς – ο Κάπα Θήτα – τον αποθέωσε.

Μία τυφλή γυναίκα άγγιξε τα ρούχα του και βρήκε το φως της.

 

 

Στο γιαλό που του φύγαν τα καΐκια,

και του μείναν τα κρίνα και τα φύκια,

στ’ όνειρο του πελάγου και τ’ ουρανού,

άνεργη τη ζωή να ζούσα κι έρμη,

βουβός, χωρίς καμιάς φροντίδας θέρμη,

με τόσο νου,

 

όσος φτάνει σα δέντρο για να στέκω

και καπνιστής με τον καπνό να πλέκω

δαχτυλιδάκια γαλανά·

και κάποτε το στόμα να σαλεύω

κι απάνω του να ξαναζωντανεύω

τον καημό που βαριά σάς τυραννά

 

κι όλο αρχίζει, γυρίζει, δεν τελειώνει.

Και μια φυλή ζει μέσα σας και λιώνει

και μια ζωή δεμένη σπαρταρά,

γιαννιώτικα, σμυρνιώτικα, πολίτικα,

μακρόσυρτα τραγούδια ανατολίτικα,

λυπητερά.

 

Ο Σεφέρης τον ανέχτηκε.

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ

 

Η Ανατολή είναι το μοναδικό από τα έργα του οσίου πατρός Κωστή Παλαμά που με συγκίνησε πηγαία χωρίς την διαμεσολάβηση της μουσικής.

Από τα υπόλοιπα μόνο στροφές και στίχους μπορώ να τσιμπήσω.

Την μαγεία στα γιασεμιά τη ένιωσα χάρη στον Χρίστο Θεοδώρου, και το ταξίδι με ταξίδεψε χάρη στον Κραουνάκη.

Το καλύτερο του ποίημα ωστόσο κατά την κρίση μου, δεν το έγραψε ο ίδιος.

Του το απέδωσαν:

«Στ΄αρχίδια μας και μας»

Κωστής Παλαμάς.

Έτσι αντιμετωπίζουμε εμείς που πιστεύουμε στην ποίηση τα άτομα που μας πολεμούν.

 

 

***************************************

ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Το ταξίδι του Κραουνάκη

https://www.youtube.com/watch?v=AY5IsXa22CA

Το τραγούδι του Χ.Κ. με τον Βασίλη Μοσχονά (Μουσική Zen Zila)

https://www.youtube.com/watch?v=G38u3DLM9Q0

Τα γιασεμιά του Χρίστου Θεοδώρου με την Βικτωρία Ταγκούλη.

 

_______________________ 

2 Σχόλια

• Απάντηση

  

  Μαρία Ευθυμίου

  15 Ιουνίου, 2026

  Μονομερής και άδικη η τοποθέτησή σας για το έργο του Κ. Παλαμά, χωρίς τεκμηρίωση ή λεπτές αποχρώσεις.

• Απάντηση

  

  Χρήστος Κανελλόπουλος

  20 Ιουνίου, 2026

  Aγαπητή κυρία Ευθυμίου, η τοποθέτηση μου δεν είναι επιστημονική, είναι απλά μία υποκειμενική αισθητική προσέγγιση. Από την άλλη πλευρά επισημαίνω (και μάλιστα με παραδείγματα) το ομολογουμένως ευρύτατο και διαχρονικό κύμα των υποστηρικτών του Παλαμά (ώστε να είναι ο αναγνώστης ενήμερος για το γεγονός ότι η κρίση μου είναι κόντρα στο γενικό ρεύμα), ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των αρνητικών χαρακτηρισμών που του αποδίδω δεν είναι καν δικοί μου, αλλά προέρχονται από την βιβλιογραφία. Μακάρι να μου υποδείξετε κάποιο ποίημα του Παλαμά που σας συγκινεί βαθιά, και εύχομαι να με συγκινήσει κι εμένα, ώστε να αλλάξω (εν μέρει) γνώμη. Με εκτίμηση Χ.Κ.

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=Dr39Y0FQyDI