Σάββατο, Απριλίου 04, 2026

Ιδού ο Τσίπρας, ιδού και το στοίχημα...

Το στοίχημα του Αλέξη Τσίπρα

04.04.26

Θανάσης Καρτερός

εφσυν.γρ

Πιο καθαρό δεν μπορούσε να το κάνει ο Αλέξης Τσίπρας στην πρώτη συνέντευξή του μετά από τρία χρόνια. Θα είναι παρών στις επόμενες εκλογές όποτε κι αν αυτές γίνουν. Κι αυτό, είτε τον συμπαθεί κάποιος και προσδοκά από αυτόν, είτε δεν θέλει να τον βλέπει, είτε τον κοιτάζει με έμφυτη ή φυτεμένη καχυποψία, σημαίνει πολλά για τη διάταξη των πολιτικών δυνάμεων, το πολιτικό σύστημα, την εκλογική αναμέτρηση που είναι επί θύραις. Σημαίνει πολλά επίσης για τα ποικίλα κυκλώματα συμφερόντων, ανάμεσά τους κι εκείνα που ελέγχουν την ενημέρωση. Και σημαίνει πάρα πολλά, βεβαίως, για πρόσωπα και κόμματα που κινούνται στα αριστερά της Νέας Δημοκρατίας.

Γιατί; Μα γιατί ο Τσίπρας, αρέσει δεν αρέσει, όσα τραύματα κι αν έχει υποστεί, είναι πρόσωπο μεγάλου ενδιαφέροντος. Διαθέτει μια πολιτική και προσωπική επιρροή που μόνο αμελητέα δεν είναι, ακόμα κι αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις με την έωλη εκτίμηση ψήφου. Δεν υπάρχει άλλος ή άλλη, στη δημοκρατική αντιπολίτευση, που να έχει αυτή την ηγετική εικόνα κυβερνητικής εμπειρίας. Και όπως φάνηκε στη συνέντευξη είναι ανοησίες και ευσεβείς πόθοι όσα λέγονται ότι έγινε περίπου κεντρώος. Παραμένει συνεπής στις αριστερές του θέσεις και -με θεμέλιο αυτές- σε μια στρατηγική ευρύτερων συσπειρώσεων. Αριστερά, αριστερή σοσιαλδημοκρατία, οικολογία.

Ο του Μητσοτάκη Μαρινάκης έσπευσε να κάνει ασκαρδαμυκτί σαφή τη θέση του. Ανέσυρε από τον βάλτο των σκανδάλων, εν μέσω ομοβροντίας υπουργικών παραιτήσεων λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ, το γνωστό, λασπώδες, και χιλιομπαλωμένο: Αμετανόητος, μεταξύ Λαφαζάνη και Βαρουφάκη, επικίνδυνος. Για την υπόδικη Δεξιά του Μητσοτάκη αυτός είναι μονόδρομος. Εχει δουλευτεί για χρόνια από την προπαγάνδα της, έχει κρύψει εγκλήματα πίσω από τον δράκο, έχει γίνει η εξέδρα από την οποία όλες οι συνιστώσες του συστήματος εκτόξευαν τα πυρά τους κατά του Τσίπρα. Οι εποχές άλλαξαν βέβαια, ο δράκος είναι λίγο ανέκδοτο, μυρίζει ναφθαλίνη, αλλά ποια άλλη επιλογή έχουν;

Για το ΠΑΣΟΚ, επίσης, δεν υπάρχουν ερωτηματικά. Εκτός από την ιστορική εμπάθεια για τον Τσίπρα, η ίδια η στρατηγική του Ανδρουλάκη επιβάλλει αντιπαράθεση. Αν θα επανέλθει στην τοξικότητα της πολεμικής που γνωρίσαμε παλιότερα ή σε μια πιο πολιτική αντιμετώπιση μένει να το δούμε. Εκεί όμως που τα ερωτηματικά ζητούν δύσκολες απαντήσεις και κυριαρχεί η αμηχανία, είναι ο χώρος της Αριστεράς. Του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΕ.ΑΡ. πρωτίστως, όπως βέβαια και της μεγάλης κατηγορίας των αναποφάσιστων και σκεπτικιστών. Ποιοι και πώς θα στηρίξουν το σχέδιο Τσίπρα για εκ βάθρων ανασύνθεση του χώρου και της ευρύτερης παράταξης; Ποιοι και πώς θα αντιδράσουν σ’ αυτό; Μπορούν να συγκεραστούν οι διαφορετικές θέσεις και προθέσεις;

Οι απαντήσεις λίαν προσεχώς και μόνο από τους ίδιους. Το σίγουρο είναι ότι οι απαντήσεις αυτές, όπως έχουν έρθει τα πράγματα, θα δοθούν σε συνθήκες κρίσης και αντιθέσεων. Με όρους πολιτικής, αλλά και ατομικής ευθύνης. Ο Τσίπρας πήρε το ρίσκο του με το στοίχημα που αφορά τον ίδιο, την παράταξη, το αύριο. Και δεν είναι μόνος σ’ αυτό. Τώρα καλούνται να αποφασίσουν, να διακινδυνεύσουν επί πολιτικού αλλά και προσωπικού όσοι επιμένουν. Μία νέα δύσκολη αρχή, που υπόσχεται ελπίδα και έχει στόχο να ανατρέψει τα μίζερα δεδομένα; Ή παραμονή σε χαρακώματα με ποικίλες ιστορικές και ιδεολογικές αναφορές, που ολοφάνερα δεν παράγουν ρεαλιστική διέξοδο; Ιδού ο Τσίπρας, ιδού και το στοίχημα...

Sprekst du europanto? No est Englando, no est Germano, no est Espano, no est Franzo, no est keine known lingua aber Du understande! Du esse lezendo la neue europese lingua: de Europanto!

💡 AI Summary by Libre

✨Το Europanto είναι ένας αυθόρμητος τρόπος επικοινωνίας που συνδυάζει απλοποιημένα αγγλικά με λέξεις από διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες χωρίς κανόνες ή γραμματική.

✨Η ιδέα προέρχεται από τον Ιταλό διερμηνέα Diego Marani, ο οποίος παρατήρησε ότι συνάδελφοι στις Βρυξέλλες επικοινωνούσαν με έναν μιγματικό και άτυπο γλωσσικό τρόπο.

✨Το Europanto δεν στοχεύει στην ακρίβεια αλλά στην κατανόηση, προσφέροντας μια απελευθερωτική εναλλακτική στην πίεση των αγγλικών ως κοινής γλώσσας στην Ευρώπη.

✨Παρά το χιουμοριστικό του χαρακτήρα, το Europanto αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα της πολυγλωσσικής Ευρώπης και την ανάγκη για πιο ευέλικτη και εύκολη επικοινωνία.

Δεν είναι αγγλικά, δεν είναι γαλλικά, δεν είναι γερμανικά ή ισπανικά. Και όμως, αν τη δεις γραμμένη ή την ακούσεις, κάτι καταλαβαίνεις. Το Europanto δεν είναι ακριβώς γλώσσα. Είναι ένας τρόπος επικοινωνίας που γεννήθηκε μέσα από την καθημερινότητα της Ευρώπης.

Επιμέλεια:

Η ιδέα ανήκει στον Ιταλό διερμηνέα Diego Marani, ο οποίος τη δεκαετία του ’90, εργαζόμενος στις Βρυξέλλες, παρατηρούσε ένα επαναλαμβανόμενο φαινόμενο. Συνάδελφοι από διαφορετικές χώρες, χωρίς κοινή μητρική γλώσσα, επικοινωνούσαν χρησιμοποιώντας ένα μείγμα αγγλικών και λέξεων από τις δικές τους γλώσσες.

Δεν μιλούσαν «σωστά», αλλά συνεννοούνταν.

Πώς ακούγεται το Europanto

Στην πράξη, το Europanto μοιάζει κάπως έτσι:

— El café habe closed
— Und porqué habe closed
— Porqué de cafemaschine esse kaputt

Ή σε μια άλλη, πιο καθημερινή εκδοχή:

— Tu coming later en la meeting
— Yes, but ich habe kleines delay
— Ok, no problema, we start un poco μετά

Και ένα ακόμη παράδειγμα, πιο «τουριστικό»:

— Excuse, donde ist de metro station
— Go straight und then left, est very κοντά
— Danke, gracias, merci

Οι προτάσεις μπορεί να μοιάζουν ανορθόδοξες, αλλά το νόημα περνάει σχεδόν αβίαστα.

Χωρίς κανόνες, με έναν στόχο

Αυτό το αυθόρμητο υβρίδιο κατέγραψε και ονόμασε Europanto. Μια γλώσσα χωρίς κανόνες, χωρίς γραμματική, χωρίς καθορισμένο λεξιλόγιο. Η βασική της αρχή είναι απλή. Χρησιμοποιείς μια απλοποιημένη μορφή αγγλικών και προσθέτεις λέξεις από άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες που μοιάζουν οικείες. Ό,τι δεν ξέρεις, το επινοείς.

Το αποτέλεσμα είναι μια μορφή επικοινωνίας που δεν βασίζεται στην ακρίβεια αλλά στην κατανόηση. Ο στόχος δεν είναι να μιλήσεις σωστά, αλλά να σε καταλάβουν.

Από αστείο σε σχόλιο για την Ευρώπη

Το Europanto ξεκίνησε ως αστείο, ένα παιχνίδι ανάμεσα σε μεταφραστές και διερμηνείς. Πολύ γρήγορα όμως απέκτησε ευρύτερη διάσταση. Ο Marani έγραψε άρθρα, στήλες σε εφημερίδες, ακόμη και λογοτεχνικά κείμενα σε αυτή τη «γλώσσα», αναδεικνύοντας ότι πίσω από το χιούμορ υπάρχει μια σοβαρή παρατήρηση για τον τρόπο που επικοινωνούν οι Ευρωπαίοι.

Σε αντίθεση με το Esperanto, που σχεδιάστηκε ως μια οργανωμένη διεθνής γλώσσα, το Europanto δεν φιλοδοξεί να γίνει επίσημο εργαλείο επικοινωνίας. Δεν έχει δομή ούτε κανόνες. Βασίζεται στην ελευθερία.

Η πίεση των αγγλικών και η απελευθέρωση του λάθους

Αυτό που ουσιαστικά σχολιάζει είναι η κυριαρχία των αγγλικών στην Ευρώπη. Για εκατομμύρια ανθρώπους, τα αγγλικά λειτουργούν ως κοινή γλώσσα χωρίς να είναι μητρική. Αυτό συχνά δημιουργεί αμηχανία και περιορισμούς στην έκφραση.

Το Europanto έρχεται να χαλαρώσει αυτή την πίεση. Επιτρέπει στους ομιλητές να χρησιμοποιούν στοιχεία από τη δική τους γλώσσα, χωρίς να φοβούνται το λάθος.

Η φιλοσοφία του Marani είναι ότι η γλώσσα ανήκει σε αυτούς που τη χρησιμοποιούν. Δεν είναι ένα αυστηρό σύστημα που επιβάλλεται, αλλά ένα εργαλείο που διαμορφώνεται στην πράξη.

Μια πραγματικότητα που ήδη υπάρχει

Η ίδια η ευρωπαϊκή καθημερινότητα ενισχύει αυτή την ιδέα. Σε πόλεις όπως οι Βρυξέλλες όπου συνυπάρχουν πολλές γλώσσες, η επικοινωνία συχνά μοιάζει ήδη με Europanto. Προτάσεις που ξεκινούν σε μία γλώσσα και καταλήγουν σε άλλη δεν είναι εξαίρεση.

Παράλληλα, ενώ πολλοί Ευρωπαίοι γνωρίζουν ξένες γλώσσες, λιγότεροι τις χρησιμοποιούν ενεργά. Ο φόβος του λάθους παραμένει. Σε αυτό το πλαίσιο, το Europanto λειτουργεί σχεδόν απελευθερωτικά. Προτείνει μια απλή ιδέα: αν σε καταλαβαίνουν, έχεις πετύχει.

Ένα παιχνίδι με νόημα

Ο ίδιος ο δημιουργός του επιμένει ότι πρόκειται για ένα παιχνίδι και όχι για μια νέα διεθνή γλώσσα. Ωστόσο, η απήχησή του δείχνει ότι αγγίζει μια πραγματική ανάγκη.

Το Europanto ίσως να μην γίνει ποτέ επίσημη γλώσσα. Καταγράφει όμως κάτι που ήδη συμβαίνει. Μια Ευρώπη όπου οι γλώσσες μπλέκονται, προσαρμόζονται και τελικά υπηρετούν τον ίδιο στόχο: να φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά.

Fauré - Les 13 Nocturnes (Complete), Thème et variations Op.73 (Century's recording: Éric Heidsieck)

Εικόνα Gabriel Fauré: The French Schumann - 2MBS

Γκαμπριέλ Φωρέ(1845-1924)

Fauré - Les 13 Nocturnes (Complete), Thème et variations Op.73 (Century's recording: Éric Heidsieck)

No.1 en mi bémol mineur Op.33 No.1 (00:00)
No.2 en si majeur Op.33 No.2 (08:09)
No.3 en la bémol majeur Op.33 No.3 (13:33)
No.4 en mi bémol majeur Op.36 (18:39)
No.5 en si bémol majeur Op.37 (24:56)
No.6 en ré bémol majeur Op.63 (32:05)
No.7 en do dièse mineur Op.74 (40:53)
No.8 en ré bémol majeur / Pièces brèves (49:07)
No.9 en si mineur Op.97 (50:55)
No.10 en mi mineur Op.99 (55:14)
No.11 en fa dièse mineur Op.104 No.1 (59:16)
No.12 en mi mineur Op.107 (1:03:33)
No.13 en si mineur Op.119 (1:08:02)

Thème et variations en Do dièse mineur Op.73
Thème (1:15:47)
Variation I (1:18:03)
Variation II (1:19:15)
Variation III (1:20:04)
Variation IV (2:20:43)
Variation V (1:21:29)
Variation VI (1:22:21)
Variation VII (1:24:22)
Variation VIII (1:25:17)
Variation IX (1:26:25)
Variation X (1:27:59)
Variation XI (1:29:05)

Piano:

Éric Heidsieck

Recorded in 1960-62, at Paris

Ο συγγραφέας Γιάννης Ν.Μπασκόζος αποτιμά θετικά το 1ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Αθήνας

Το 1ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Αθήνας άφησε στίγμα

Γιάννη Ν.Μπασκόζο από www.metaixmio.gr από τον Γιάννη Ν.Μπασκόζο*

Το πρώτο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Αθήνας έκλεισε και όλοι ελπίζουμε πιά στο δεύτερο. Γράφτηκαν και γράφονται ήδη πολλά, και μόνο αυτό σημαίνει κάτι. To Φεστιβάλ άφησε ένα στίγμα. Ήταν κάτι που έλειπε, και ειδικά από την Αθήνα. Στοχευμένο, οριοθετημένο, συγκεκριμένο. Μέχρι τώρα τι είχαμε; παζάρια για ξεστοκάρισμα των εκδοτών, μια χαώδη Έκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη με 500 εκδηλώσεις σε τέσσερις ημέρες και ορισμένες μετακλήσεις μεγάλων ονομάτων σποραδικά, κυρίως σε δόξα των μεγάλων Ιδρυμάτων.

Το 1^ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Αθήνα είχε άλλους στόχους: να φέρει καλούς και διάσημους λογοτέχνες, να τους βάλει να μιλήσουν με έλληνες συναδέλφους τους, να κάνουν masterclasses και να παρουσιάσουν το έργο τους και τις σκέψεις τους. Οι επιλογές ήταν της τριάδας της καλλιτεχνικής επιτροπής (Μ.Χαρτουλάρη, Χ. Αστερίου, Λ.Καλοσπύρος), καλοί γνώστες και οι τρεις της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Επέλεξαν δύσκολους στόχους και όχι τους λογοτέχνες που μπορείς να βρεις εύκολα μέσω μια πρεσβείας ή ενός εκδότη. Έφεραν ένα νομπελίστα και δύο βραβευμένους με Μπούκερ. Δύσκολο αν σκεφτούμε ότι στη Θεσσαλονίκη, αν δεν κάνω λάθος, δεν έχει έρθει ποτέ νομπελίστας.

Οι προτάσεις και η θεματολογία ήταν συγκεκριμένα πράγματα. Διάλεγες και παρακολουθούσες. Δεν είχε αυτό το χαώδες κλίμα να γίνονται παράλληλα άπειρες εκδηλώσεις και να μη ξέρεις που θα πας. Οι συζητήσεις ήταν επικεντρωμένες σε σύγχρονες θεματικές, σωστά οργανωμένες.

Η οργάνωση μέσα στην Τεχνόπολη ήταν υποδειγματική, 60 εθελοντές από 200 που είχαν δηλώσει, ήταν πάντα δίπλα στον επισκέπτη. Η μεγάλη οθόνη στον εξωτερικό χώρο λειτούργησε καλά, αλλά έκανε κρύο και αυτό δεν βοηθούσε.

Υπήρξαν και γκρίνιες. Καλοπροαίρετες και όχι. Γράφτηκε ότι δεν χρειάζεται να βλεπεις και να ακούς τους λογοτέχνες αφού έχεις τα βιβλία τους! Μα η συνάντηση με έναν λογοτέχνη είναι μοχλός φιλαναγνωσίας. Και όλο το Φεστιβάλ αυτό ήταν, η μόχλευση βιβλίων και αναγνωστών. Υπήρξαν γκρίνιες για τα εισιτήρια. Οι θέσεις εκ των πραγμάτων ήταν περιορισμένες, κάποιες διατέθηκαν νωρίς ηλεκτρονικά και τα υπόλοιπα εισιτήρια δόθηκαν επί τόπου. Το αθηναϊκό κοινό δεν έχει συνηθίσει σε αυτό. Κακομαθημένο από τις free εκδηλώσεις, τα παζάρια βιβλίων όπου πας κι αν θέλεις μπαίνεις μέσα πίστευε ότι κάπως έτσι, χωρίς προετοιμασία, θα παρακολουθούσε ότι αποφάσιζε τελευταία στιγμή. Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης όμως γιατί κλείνει προηγουμένως τις θέσεις του; Το ίδιο δεν κάνει στα θέατρα ή στα μουσικά club; Η λογοτεχνία αξίζει κι αυτή μιας τέτοιας προσοχής και προετοιμασίας.

Πρόβλημα υπήρξε, γράφτηκε ήδη, ότι οι μεταφραστές που είχαν μεταφράσει τα βιβλία των λογοτεχνών που ήρθαν στο Φεστιβάλ αγνοήθηκαν ενώ θα μπορούσαν να έχουν έναν ρόλο ακόμα και να συνομιλήσουν με τους λογοτέχνες τους. Ένα μικρό προβληματάκι υπήρξε με ορισμένους συντονιστές. Μερικές φορές νομίζουν ότι το κοινό έχει έρθει γι αυτούς. Κάνουν μακροσκελείς εισαγωγές, αναφέρονται σε θέματα εκτός της συγκεκριμένης θεματικής ή απεραντολογούν.

Οι καλεσμένοι ήταν ένας κι ένας. Λάσλο Κρασναχορκάι, Ντέβιντ Σολόι, Πολ Λιντς, Νικόλ Κράους, Κέβιν Μπάρι, Καρολίν Έμκε, Σέλβα Αλμάδα, Καταρίνα Φόλκμερ, Ματέο Νούτσι, Λιλιάν Τυράμ, Μερβ Έμρε, Τόμας Μίνεϊ, Συγγραφείς με σημαντικό έργο, από Ευρώπη, ΗΠΑ και Λατινική Αμερική δεν διέψευσαν τις προσδοκίες. Οι συζητήσεις ήταν μεστές σε απόψεις και πλούσιες σε ερωτήματα. Εξάλλου ζούμε σε ένα τόσο πολύπλοκο κόσμο που οι ανταλλαγές γνωμών και εμπειριών είναι ένας τρόπος να παραμένει η ανθρώπινη ελπίδα. Τα ζητήματα της καλλιτεχνικής έμπνευσης, των αφηγηματικών τεχνικών, των σχέσεων προσωπικής και κοινωνικής ευθύνης αναλύθηκαν διεξοδικά στα masterclasses.

Το ελληνικό πρόγραμμα είχε επίσης πολύ μεγάλη επιτυχία. Οι Λέσχες Ανάγνωσης, ο κινηματογράφος, το αφιέρωμα στον Μένη Κουμανταρέα και άλλες είχαν κόσμο και προκάλεσαν γόνιμες συζητήσεις.

Τέλος το κοινό. Ήταν ψαγμένο, ενημερωμένο. Δεν έχει να κάνει αν είχαν διαβάσει όλοι ή ορισμένοι μόνον τα βιβλία των καλεσμένων λογοτεχνών.Ήταν όμως αναγνώστες με ενδιαφέροντα.

Το δύσκολο από εδώ και πέρα είναι ότι συμβαίνει και με τους πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς- να κάνουν ένα δεύτερο επιτυχημένο βιβλίο. Ας ελπίσουμε (έχει καεί η γούνα μας) ότι ο Δήμος Αθηναίων θα βγάλει τα σωστά συμπεράσματα και θα συνεχίσει τη στήριξη αυτή της πρωτοβουλίας.

Αν υπάρχει κάτι που θέλω να σημειώσω με αυτή την ευκαιρία είναι ότι έχουμε μπει πια σε άλλες εποχές για τον αναγνώστη. Χρειάζονται νέου τύπου εκδηλώσεις πιο στοχευμένες. Τα περιφερειακά Φεστιβάλ όπως στα Χανια ή στη Λεμεσό ανανεώνουν το ενδιαφέρον. Η ΔΕΘΒ τι θα κάνει;

*Γιάννης Ν. Μπασκόζος/Βιβλιονέτ

Οι Νέες ταινίες στην ΑΘΗΝΑ

περισσότερα

Δείτε που παίζεται

Trailer

Όλες οι ταινίες που παίζονται στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης

Οι ταινίες στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης

Love Me Tender

IMDb6,8/10

Δραματική / 2025Που παίζεται

Ανάμεσα στις Καλαμιές (Reedland)

IMDb6,5/10

Δραματική / 2025Που παίζεται

Χωρίς Πατέρα (Orphan / Árva)

IMDb6/10

Βιογραφική / Δραματική / Ιστορική / 2025Που παίζεται

Undertone

IMDb6,2/10

Sci-Fi / Τρόμου / 2025Που παίζεται

Primavera

IMDb7,2/10

Βιογραφική / Δραματική / Ιστορική / 2025Που παίζεται

Ζωή σαν Σινεμά (A Magnificent Life)

IMDb6/10

Βιογραφική / Δραματική / Κινούμενα Σχέδια / 2025Που παίζεται

Super Mario Galaxy η Ταινία (The Super Mario Galaxy Movie)

IMDb6,7/10

Επική Περιπέτεια / Κινούμενα Σχέδια / Κωμωδία / Οικογενειακή / Παιδικό Σινεμά / Περιπέτεια / Σούπερ Ήρωες / Φαντασίας / 2026Που παίζεται

The Drama

IMDb7/10

Δραματική / Κομεντί / Μαύρη Κωμωδία / Ρομαντική / 2026Που παίζεται

Στη Σκιά της Πορτοκαλιάς (All That’s Left of You)

IMDb8/10

Δραματική / Ρομαντική / 2025Που παίζεται

Όργουελ 2+2=5(Orwell: 2+2=5)

IMDb6,8/10

Βιογραφική / Ιστορική / Ντοκιμαντέρ / 2025Που παίζεται

Δυστυχώς Βρίζω (I Swear)

IMDb8,4/10

Βιογραφική / Δραματική / Μαύρη Κωμωδία / 2025Που παίζεται

Οι Δοκιμάστριες (The Tasters / Le Assaggiatrici)

IMDb6,4/10

Δραματική / Ιστορική / 2025Που παίζεται

Δαβίδ: Το Αγόρι που Έγινε Θρύλος (David)

IMDb6,9/10

Δραματική / Κινούμενα Σχέδια / Μιούζικαλ / Οικογενειακή / Παιδικό Σινεμά / Περιπέτεια / Φαντασίας / 2025Που παίζεται

Χόλι το Γενναίο Σκαντζοχοιράκι (Spiked)

Κινούμενα Σχέδια / Παιδικό Σινεμά / 2025Που παίζεται

Μαρσουπιλαμί (Marsupilami)

IMDb6,4/10

Κωμωδία / Οικογενειακή / Παιδικό Σινεμά / Περιπέτεια / Φαντασίας / 2025Που παίζεται

Το Μυστικό του Δάσους

Αστυνομική / Ελληνική Ταινία / Μυστηρίου / 2026Που παίζεται

Conture (Coutures)

IMDb6,1/10

Δραματική / 2025Που παίζεται

Οδός Μάλαγα (Calle Málaga)

IMDb7,1/10

Δραματική / Ρομαντική / 2025Που παίζεται

Ο Άγνωστος της Μεγάλης Αψίδας (L’Inconnu de la Grande Arche / The Great Arch)

IMDb6,9/10

Βιογραφική / Δραματική / Ιστορική / 2025Που παίζεται

Τελευταία Κλήση (Last Call)

IMDb7,3/10

Αστυνομική / Δραματική / Δράσης / Ελληνική Ταινία / 2026Που παίζεται

Κόλαφος η απόφαση του Πρωτοδικείου για τον Καραμανλή των Τεμπών: «Ήταν ενήμερος και δεν έκανε τίποτα»

Τέμπη: Κόλαφος η απόφαση του Πρωτοδικείου για Καραμανλή – «Ήταν ενήμερος και δεν έκανε τίποτα»

Το σκεπτικό για την ιστορική απόφαση για την αποζημίωση ύψους 360.000 ευρώ.

Κόλαφο για τον Κώστα Αχ. Καραμανλή αποτελεί η απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών για αποζημίωση ύψους 360.000 ευρώ συνολικά σε τέσσερα μέλη θύματος στο έγκλημα των Τεμπών. Η πρώτη δικαστική νίκη που ανοίγει τον δρόμο για τη διερεύνηση πολιτικών ευθυνών είχε γίνει γνωστή από τη Δευτέρα 30 Μαρτίου, όπως είχε γράψει το documentonews.gr, ωστόσο το σκεπτικό της απόφασης δημοσιεύτηκε σήμερα (3/4) και όσα αναγράφονται είναι εξαιρετικά σημαντικά. Σε βαθμό, μάλιστα, που δικαιώνουν τους συγγενείς θυμάτων που εδώ και χρόνια ζητούν επιτακτικά να καθίσουν στο εδώλιο των κατηγορουμένων πολιτικά πρόσωπα και δη ο πρώην υπουργός Μεταφορών, Κώστας Αχ. Καραμανλής.

Διαβάστε επίσης: Τέμπη: «Tο Δημόσιο γνώριζε δια του υπουργείου Μεταφορών» σύμφωνα με απόφαση «κόλαφο» Πρωτοδικείου

Η αναφορά στον Καραμανλή

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών αναγνώρισε ότι «φορείς του σιδηροδρομικού τομέα, όπως η Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Έλξης και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών (ΠΟΣ), με επιστολές, δελτία τύπου και εξώδικα απευθυνόμενα στον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών τόνιζαν από ετών τις ελλείψεις σε θέματα σιδηροδρομικής ασφαλείας, τους επαπειλούμενους κινδύνους και ζητούσαν να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα που θα διασφάλιζαν την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων και των μετακινουμένων».

«Θα μπορούσε να είχε αποτραπεί»

Εξαιρετικά σημαντικό είναι επίσης ότι το Δικαστήριο «άγεται στην κρίση ότι το Ελληνικό Δημόσιο δια του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών άσκησε πλημμελώς την κατά τα ανωτέρω εποπτική του αρμοδιότητα σε θέματα σιδηροδρομικής ασφάλειας και συνέβαλε αιτιωδώς δια της παράνομης αυτής παράλειψης στο ζημιογόνο αποτέλεσμα, ενώ τούτο μπορούσε να αποτραπεί».

«Το Δημόσιο αδράνησε»

Επιπλέον, σύμφωνα με το πρωτοδικείο, «το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο αδράνησε, παραλείποντας να ασκήσει την κατά τα ανωτέρω εποπτική του αρμοδιότητα και στο πλαίσιο αυτής τον εγγυητικό του ρόλο για τη διασφάλιση της ασφάλειας των σιδηροδρομικών μεταφορών, ήτοι μεριμνώντας, εντός του απολύτως αναγκαίου χρόνου, για την λήψη των κατάλληλων μέτρων για την επίκαιρη λειτουργία των συστημάτων ασφαλείας στον σιδηρόδρομο, εποπτική αρμοδιότητα που πάντως ασκείται και αφορά και σε δημόσια επιχείρηση που παρέχει ζωτικής- κοινής ωφέλειας- υπηρεσίες, τελούσα διαρκώς υπό την εξάρτηση, την εποπτεία και τη νομική εγγύηση του κράτους, αποριπτομένων ως αβασίμων των περί του αντιθέτου προβαλλόμενων από το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο».

Να σημειωθεί ότι με την συγκεκριμένη απόφαση αναγνωρίσθηκε η υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου να καταβάλει στον 1ο ενάγοντα το συνολικό ποσό των 180.000 ευρώ και στους υπόλοιπους 3 της οικογένειας το ποσό των 60.000 ευρώ.

Δείτε την απόφαση εδώ

Προκαλεί την τύχη της η «παντοδύναμη» σιωνιστική ελίτ

Το Ισραήλ στην κόψη του ξυραφιού

Προκαλεί την τύχη της η «παντοδύναμη» σιωνιστική ελίτ

Ερρίκος Φινάλης

edromos.gr

2 Απριλίου, 2026

Το Ισραήλ είναι ένα ρατσιστικό και κατοχικό κράτος, όπως έστω και με εγκληματική καθυστέρηση έχει αναγκαστεί να παραδεχθεί πλέον η αυτοαποκαλούμενη «διεθνής κοινότητα». Είναι επίσης το μοναδικό κράτος στον κόσμο που ποτέ δεν δήλωσε στον ΟΗΕ ποια είναι τα σύνορά του, ή τέλος πάντων ποια θεωρεί αυτό ότι είναι τα σύνορά του. Παρεμπιπτόντως, είναι εντυπωσιακό ότι κανείς από όσους ομνύουν στο «δικαίωμα ύπαρξης» του Ισραήλ δεν του ζητά να διευκρινίσει εντός ποίων συνόρων θα ήθελε να ασκεί αυτό το δικαίωμα. Και εύλογα, διότι τότε αυτό το γενοκτονικό, πυρομανές παρακράτος θα έπρεπε να παραδεχθεί ότι κατέχει ξένη γη, αλλά κυρίως να παραιτηθεί από τις βλέψεις για το… εκ Θεού υπεσχημένο «Μεγάλο Ισραήλ».

Άλλη μια καινοτομία είναι ότι το κράτος αυτό δεν έχει Σύνταγμα. Διότι τότε θα έπρεπε να καταγράψει επίσημα τον ρατσιστικό χαρακτήρα του, που δεν αναγνωρίζει σε όλους τους κατοίκους του τα ίδια δικαιώματα, αφού τέτοια έχουν μόνο όσοι ανήκουν στην «εκλεκτή» φυλή και θρησκεία. Ένας επιπλέον λόγος για την έλλειψη Συντάγματος είναι το βέτο που θέτουν οι φανατικοί θρησκόληπτοι, οι οποίοι θεωρούν ότι αρκούν ως Σύνταγμα οι… διδασκαλίες του Μωυσή. Σε αυτό συμπίπτουν με τους Σαουδάραβες σκοταδιστές που θεωρούν ότι, αφού υπάρχει το Κοράνι, δεν χρειάζεται Σύνταγμα. Κατά τα άλλα, η ιρανική θεοκρατία μας ενόχλησε (που έχει Σύνταγμα).

Επιπλέον, είναι κοινό μυστικό ότι το Ισραήλ –και όχι το Ιράν– είναι το μοναδικό κράτος στη Μέση Ανατολή που διαθέτει πυρηνικά όπλα, τα οποία μπορεί να εκτοξεύσει από υποβρύχια, από αεροσκάφη, ή με βαλλιστικούς πυραύλους (που επίσης διαθέτει). Σε αντίθεση με το Ιράν, που έχει υπογράψει τη Διεθνή Συνθήκη Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων, το Ισραήλ δεν την έχει υπογράψει. Και πάλι σε αντίθεση με το Ιράν, που δέχεται κάθε είδους επιθεωρήσεις από τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας, το Ισραήλ δεν δέχεται καμία επιθεώρηση από κανέναν…

Εν τέλει, το Ισραήλ είναι μια τεχνητά κατασκευασμένη και ακραία στρατιωτικοποιημένη οντότητα, συγκροτημένη σε καθεστώς απαρτχάιντ. Όμως αδυνατεί να υλοποιήσει τα παραληρηματικά σχέδια κυριαρχίας σε όλη τη Μέση Ανατολή δίχως την αέναη και γενναιόδωρη υποστήριξη των ΗΠΑ και γενικότερα της Δύσης (συν τη συνενοχή των αντιδραστικών φιλοδυτικών αραβικών καθεστώτων). Είναι χαρακτηριστικό ότι τόσες δεκαετίες αδυνατεί να λυγίσει τους γηγενείς Παλαιστίνιους, να εξοντώσει τη Χεζμπολά κ.ο.κ., και βέβαια ότι δεν μπορεί να επιτεθεί στο Ιράν εάν δεν μπουν μπροστά οι ΗΠΑ.

Απόρριψη κάθε συμβιβαστικής λύσης

Οπωσδήποτε, το «δίχως την υποστήριξη των ΗΠΑ» δεν είναι λεπτομέρεια: είναι ο παράγοντας χάρη στον οποίο το Ισραήλ παραμένει ο εμπρηστής της Μέσης Ανατολής, ο αυτουργός εισβολών, κατοχών, εθνοκαθάρσεων και γενοκτονιών. Πιθανόν τώρα να αποδειχθεί και πρόξενος μιας πολύ ευρύτερης, καταστροφικής σύρραξης. Αυτοί οι κίνδυνοι ενισχύονται από την κάθετη, διαχρονική άρνηση της σιωνιστικής ελίτ να εξετάσει τη δυνατότητα εξεύρεσης μιας στοιχειωδώς δίκαιης και βιώσιμης λύσης στο πρόβλημα που έχει προκαλέσει το μεταπολεμικό «φύτεμα» του κράτους της στη Μέση Ανατολή (στο οποίο οι Δυτικοί έσπρωξαν τους επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος, εξασφαλίζοντας ένα πολεμοχαρές προγεφύρωμα στη Μέση Ανατολή).

Η αλήθεια είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία της ισραηλινής κοινωνίας, που κυριαρχείται από ακροδεξιούς εποίκους και καλόμαθε στην ατιμωρησία, έχει «διαπαιδαγωγηθεί» να απορρίπτει κάθε προοπτική ειρηνικής και επί ίσοις όροις συνύπαρξης όλων των εθνοτήτων, θρησκειών κ.λπ. Νιώθοντας ότι έχει την ισόβια και άνευ όρων υποστήριξη των ΗΠΑ και της όλης Δύσης, είναι πεπεισμένη ότι θα κυριαρχήσει με επεκτατικούς πολέμους και καθυπόταξη (ή και φυσική εξόντωση) των γηγενών και των γειτόνων, και με την υποδαύλιση μιας χαοτικής αστάθειας σε όλη τη Μέση Ανατολή. Αυτό το «σχέδιο» θρέφει τη σιωνιστική ελίτ και κρατά τη δηλητηριασμένη από τη ρατσιστική αλαζονεία ισραηλινή κοινωνία σε διαρκή πολεμική κινητοποίηση.

«Πάντα πρώτη επιλογή ο πόλεμος»

Η σιωνιστική ελίτ θεωρεί ότι έτσι θα δικαιολογείται εσαεί η κυριαρχία της διά των όπλων, εξαρτημένη βέβαια πάντα από την υποστήριξη των ΗΠΑ. Γι’ αυτό, όπως είπε ο θαρραλέος ισραηλινός δημοσιογράφος Γκίντεον Λέβι*, «ο πόλεμος είναι πάντα η πρώτη επιλογή του Ισραήλ, όχι η τελευταία». Κι αυτή η επιλογή συναντά τεράστια υποστήριξη στην κοινωνία διότι «ήδη με το μητρικό γάλα απορροφούμε την πεποίθηση ότι είμαστε ο εκλεκτός λαός, ότι γι’ αυτό έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε ό,τι θέλουμε, και πως το διεθνές δίκαιο δεν ισχύει για το Ισραήλ». Όχι τυχαία λοιπόν ακόμη και ο σημερινός επικεφαλής της ισραηλινής «αριστεράς», ο Γιαΐρ Γκολάν, δεν ασκεί κριτική στην εξαπόλυση πολέμου, αλλά στην «έλλειψη στρατηγικής» του Νετανιάχου…

Εξηγεί ο Λέβι: «Η πλειοψηφία των Ισραηλινών υποστηρίζει τους πολέμους, το απαρτχάιντ και την κατοχή, και γίνεται πιο μιλιταριστική, θρησκόληπτη και μεσσιανική παρά ποτέ. Οι έποικοι και οι υπερορθόδοξοι αναλαμβάνουν τον έλεγχο. Ο στρατός, τον οποίο καταπολεμούσα δεκαετίες πριν, έχει γίνει τώρα πολύ χειρότερος, με τους εποίκους σε υψηλές θέσεις παντού. Και η κυβέρνηση είναι πραγματικά φασιστική». Ο ισραηλινός δημοσιογράφος πιάνει φυσικά και το ζήτημα-κλειδί, την εξάρτηση από τις ΗΠΑ: «Σε λίγα χρόνια θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μια διαφορετική Αμερική όσον αφορά το Ισραήλ, κι αυτό θα είναι δραματικό. Ήδη, φωνές που μέχρι πρόσφατα δεν ήταν νομιμοποιημένες στις ΗΠΑ, γίνονται όλο και πιο δυνατές, και στα δύο κόμματα… Χωρίς τις ΗΠΑ, το Ισραήλ θα αντιμετωπίσει μια πρωτόγνωρη κατάσταση, μια υπαρξιακή απειλή μεγαλύτερη από την ιρανική πυρηνική βόμβα».

Αντί επιλόγου

Για την ώρα βέβαια, δεν είμαστε εκεί. Είμαστε στο σημείο όπου ΗΠΑ και Ισραήλ εξαπέλυσαν, εν μέσω διαπραγματεύσεων και δίχως να προκληθούν, έναν παράνομο πόλεμο εναντίον του Ιράν. Η σιωνιστική ελίτ νομίζει ότι έτσι θα εξαφανίσει το ιρανικό εμπόδιο και έτσι θα εδραιώσει την ηγεμονία της στη Μέση Ανατολή. Αντ’ αυτού, όμως, το Ισραήλ κινδυνεύει να χρεωθεί μια παγκόσμια κρίση, ενώ ήδη η κατάσταση στο εσωτερικό του παραμένει δραματική, με τους ισραηλινούς να περνούν περισσότερες ώρες στα καταφύγια παρά να κάνουν οτιδήποτε άλλο. Οι περίφημοι θόλοι γίνονται σουρωτήρια, οι στρατιωτικές βάσεις πλήττονται, τα ισραηλινά διυλιστήρια φλέγονται, οι επιχειρήσεις δεν παράγουν…

Το χειρότερο για τους επιτιθέμενους είναι πιθανό να μην έχει συμβεί ακόμα: το Ιράν δεν μπορεί να νικήσει στρατιωτικά τον κατά πολύ υπέρτερο άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ, μπορεί όμως να αντέξει. Εάν η Τεχεράνη επιβιώσει, η υφήλιος θα το αντιληφθεί ως ήττα των επιτιθέμενων. Και τότε θα πρέπει να συνομολογηθεί μια πραγματική συμφωνία ειρήνης, που να σέβεται τα κυριαρχικά δικαιώματα του Ιράν. Διαφορετικά είναι πιθανό (δεδομένης και της δολοφονίας του Χαμενεΐ, που με βάση τη σιιτική φιλοσοφία είχε απαγορεύσει την κατασκευή πυρηνικών όπλων) το Ισραήλ να απωλέσει το πυρηνικό μονοπώλιο στη Μέση Ανατολή. Ίσως και πριν απωλέσει την άνευ όρων υποστήριξη της Ουάσινγκτον – με ό,τι μπορεί να σημάνει μια τέτοια εξέλιξη.

* Συνέντευξη του Γκίντεον Λέβι στον Κρις Χέτζες: «Why Israel Wants a War with Iran» (www.youtube.com/@ChrisHedgesChannel, 26/3/2026).

Σάββατο, Απριλίου 04, 2026

Το στοίχημα του Αλέξη Τσίπρα

Europanto: Ένας ανορθόδοξος τρόπος επικοινωνίας που τείνει να γίνει διεθνής γλώσσα

Πώς ακούγεται το Europanto

Χωρίς κανόνες, με έναν στόχο

Από αστείο σε σχόλιο για την Ευρώπη

Η πίεση των αγγλικών και η απελευθέρωση του λάθους

Μια πραγματικότητα που ήδη υπάρχει

Ένα παιχνίδι με νόημα

Γκαμπριέλ Φωρέ(1845-1924)

Éric Heidsieck

Νέες ταινίες σε ΑΘΗΝΑ

Σχετικές Αναζητήσεις:

Οι ταινίες στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης

Τέμπη: Κόλαφος η απόφαση του Πρωτοδικείου για Καραμανλή - «Ήταν ενήμερος και δεν έκανε τίποτα»!

Τέμπη: Κόλαφος η απόφαση του Πρωτοδικείου για Καραμανλή – «Ήταν ενήμερος και δεν έκανε τίποτα»

Η αναφορά στον Καραμανλή

«Θα μπορούσε να είχε αποτραπεί»

«Το Δημόσιο αδράνησε»

Απόρριψη κάθε συμβιβαστικής λύσης

«Πάντα πρώτη επιλογή ο πόλεμος»

Αντί επιλόγου