Πέμπτη, Μαρτίου 12, 2026
Σαν σήμερα, 12 Μαρτίου 1938, γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου ο Μάνος Ελευθερίου
Μάνος Ελευθερίου (1938-2018), O νοητός λύκος
*
Σαν σήμερα, 12 Μαρτίου 1938, γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου ο Μάνος Ελευθερίου,Έλληνας ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος. Έγραψε ποιητικές συλλογές, διηγήματα, μία νουβέλα, δύο μυθιστορήματα και περισσότερα από 400 τραγούδια. Παράλληλα εργάστηκε ως αρθρογράφος, επιμελητής εκδόσεων, εικονογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός. Βικιπαίδεια
neoplanodion.gr
~.~
Το νόημα της τέχνης μου θαρρούσα
πως ήταν φεγγαριού βυζαντινού
κι αυτό που από παιδί αιμορραγούσα.
Στα μήπως και τα τίποτα πενθούσα
γιατί σαν ακροβάτης του ουρανού
στην αίρεση του κόσμου ισορροπούσα.
Φυσούσε φύλλα τράπουλας κι αφιόνι
μες στων νεκρών ερώτων τους γκρεμούς
και της πικρής μου τύχης οι δαιμόνοι
του σώματός μου γίνονταν αγχόνη.
Στον ύπνο μου διψούσαν αγιασμούς
σκυλιά της μουσικής του Αλμπινόνι.
Ζητιάνος στα ουράνια φαρμακεία
ζητούσα φάρμακα φανταστικά
γι’ αγάπη, εμπιστοσύνη κι ευσπλαχνία
και για μια τέχνη δίχως ερμηνεία.
Ζητούσα πυροσβέστη να νικά
το πυρ που κατακαίει τη μανία.
Και να ο πυροσβέστης – οπτασία
να πίνει και να τρώει τη φωτιά
καθώς οι μάγοι άγιοι στην Ασία.
Κι ωστόσο τη δική του αθανασία
την αγνοεί – κι ας ρίχνει σαϊτιά
στα πάθη που δεν έχουν εκκλησία.
Οι γέροι φωτογράφοι, σα γυρίζουν
στο σκοτεινό τους σπίτι σιωπηλοί
τα είδωλα της μιας στιγμής αγγίζουν
με το μυαλό, μ’ αισθήσεις που ραγίζουν.
Δεν έχουν αυταπάτες και φυλή.
Συνήθισαν παντού να γονατίζουν.
Χιονίζει στα χρυσά ινδάλματά τους
σε χέρια, πόδια, στόματα, φωνή,
και πώς να φτιάξουν, πώς, το άγαλμά τους
πριν προδοθεί το σώμα από θανάτους.
Παγίδεψαν το χρόνο στο χαρτί
γι’ αυτό χιονίζει πάντα στην καρδιά τους.
Και μοιάζουν μ’ όσους ζουν σα μεταπράτες
μα πιο πολύ θυμίζουνε κουρείς
με τσέπες από ενθύμια γεμάτες.
Μαλλιά που κόψαν από κωπηλάτες,
εργάτες, καλλιτέχνες, ιερείς
και στη φωτιά τα ρίξαν και τις στάχτες
να βρουν αγάπες, τρόπους και υποσχέσεις
και συνταγές του έρωτα παλιές.
Τους τόκους που έχουν κάποιες καταθέσεις:
και τι αναλογεί στις αφαιρέσεις
και λένε ευχές και ξόρκια σε θηλιές.
Τι επιτέλους κάνεις για ν’ αρέσεις.
Έτσι χιονίζει χρόνια και για μένα
στα ξένα σπίτια μέσα που ξυπνώ
κι ανακαλώ φαντάσματα αγιασμένα.
Γι’ αυτό μιλώ για λάθη ξεχασμένα.
Γι’ αυτό μιλώ κι εδώ καθώς γερνώ
για πράγματα που σφάλασι για μένα.
Ο νοητός λύκος, «Πρόλογος», 2010
Βυζάντιο – Ιταλία – Ευρώπη. Το ελληνικό αλφάβητο ως αρχείο της ευρωπαϊκής μνήμης
ΑΛΦΑ ΒΗΤΑ – Τα ελληνικά γράμματα στη Δύση
Βυζάντιο – Ιταλία – Ευρώπη. Το ελληνικό αλφάβητο ως αρχείο της ευρωπαϊκής μνήμης.
Της Τζίνας Καρβουνάκη
Η έκθεση «ΑΛΦΑ ΒΗΤΑ – Τα ελληνικά γράμματα στη Δύση», που παρουσιάζει η Βουλή των Ελλήνων με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, μπορεί να ιδωθεί όχι μόνο ως μια ιστορική παρουσίαση τεκμηρίων αλλά και ως μια πρόσκληση σε θεωρητικό αναστοχασμό γύρω από τη σχέση γλώσσας, γραφής και πολιτισμικής μνήμης.
Το ελληνικό αλφάβητο λειτουργεί ως συμβολικός άξονας μιας μακράς ιστορίας μεταφοράς της γνώσης. Δεν πρόκειται απλώς για ένα σύστημα γραφής, αλλά για έναν από τους σημαντικότερους μηχανισμούς μέσα από τους οποίους η ευρωπαϊκή σκέψη απέκτησε μορφή και διάρκεια.
Από φιλοσοφική άποψη, η γραφή δεν είναι ένα απλό μέσο αποτύπωσης της σκέψης. Όπως έχει υποστηρίξει ο Jacques Derrida, η γραφή συγκροτεί τον ίδιο τον χώρο μέσα στον οποίο η μνήμη γίνεται δυνατή. Με αυτή την έννοια, το ελληνικό αλφάβητο μπορεί να ιδωθεί ως ένα είδος αρχείου της ευρωπαϊκής σκέψης: μια υλική μορφή μέσα στην οποία οι έννοιες της φιλοσοφίας, της επιστήμης και της ποίησης υπήρξαν μεταβιβάσιμες στον χρόνο.
Η ιστορία που αφηγείται η έκθεση ξεκινά από το Βυζάντιο. Για μεγάλο χρονικό διάστημα η δυτική ιστοριογραφία αντιμετώπιζε το Βυζάντιο ως μια μεταβατική περίοδο μεταξύ αρχαιότητας και νεωτερικότητας. Ωστόσο, μια προσεκτικότερη ανάγνωση αποκαλύπτει ότι ο βυζαντινός κόσμος υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους χώρους επεξεργασίας της ελληνικής γραμματείας.
Τα scriptoria των μοναστηριών, οι σχολές της Κωνσταντινούπολης και τα φιλολογικά εργαστήρια των λογίων λειτούργησαν ως τόποι όπου τα αρχαία κείμενα αντιγράφηκαν, σχολιάστηκαν και εντάχθηκαν σε νέα ιστορικά και θεολογικά συμφραζόμενα. Σε αυτά τα περιβάλλοντα η ελληνική γραφή συνέχισε να λειτουργεί ως ζωντανό εργαλείο σκέψης.
Μέγα Ετυμολογικόν – Αρχή Λεξικού
Η μεταφορά αυτής της γραμματείας προς τη Δύση, και ιδιαίτερα προς την Ιταλία, αποτελεί ένα από τα καθοριστικά γεγονότα της ευρωπαϊκής πνευματικής ιστορίας. Οι βυζαντινοί λόγιοι που εγκαταστάθηκαν στις ιταλικές πόλεις δεν μετέφεραν μόνο χειρόγραφα. Μετέφεραν επίσης έναν τρόπο ανάγνωσης των κειμένων και μια συγκεκριμένη παράδοση παιδείας.
Στις ακαδημίες και στα πανεπιστήμια της Ιταλίας, η ελληνική γλώσσα έγινε αντικείμενο συστηματικής μελέτης. Μέσα από αυτή τη διαδικασία αναδύθηκε η φιλολογική επιστήμη της Αναγέννησης και διαμορφώθηκε το ουμανιστικό ιδεώδες της επιστροφής στις πηγές (ad fontes).
Σε αυτό το σημείο γίνεται φανερό ότι η διάδοση της ελληνικής γραμματείας στη Δύση δεν μπορεί να περιγραφεί απλώς ως ιστορία επιρροής. Πρόκειται περισσότερο για μια διαδικασία πολιτισμικής μετάφρασης. Όπως έχει επισημάνει ο Paul Ricoeur, κάθε μετάφραση είναι μια πράξη φιλοξενίας: μια γλώσσα ανοίγει τον χώρο της για να υποδεχθεί μια άλλη.
Η Ευρώπη, υπό αυτή την έννοια, μπορεί να ιδωθεί ως ένας χώρος συνεχούς μεταφραστικής δραστηριότητας. Ο Umberto Eco είχε υποστηρίξει ότι «η γλώσσα της Ευρώπης είναι η μετάφραση». Η ιστορία των ελληνικών γραμμάτων στη Δύση αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της αρχής.
Από τα βυζαντινά χειρόγραφα έως τις τυπογραφικές εκδόσεις της Βενετίας, η ελληνική γλώσσα μετακινήθηκε μέσα σε διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα, μετασχηματιζόμενη αλλά και διατηρώντας τον πυρήνα της.
Σε αυτό το πλαίσιο, η έκθεση της Βουλή των Ελλήνων αποκτά μια ιδιαίτερη σημασία. Δεν περιορίζεται στην παρουσίαση ιστορικών τεκμηρίων. Προτείνει έναν τρόπο να σκεφτούμε τη γλώσσα ως χώρο πολιτισμικής συνέχειας.
Τα γράμματα λειτουργούν εδώ ως συμβολική αφετηρία μιας ιστορίας που εξακολουθεί να διαμορφώνει την ευρωπαϊκή πνευματική ταυτότητα. Κάθε γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου φέρει μέσα του ίχνη από τα κείμενα που γράφτηκαν με αυτό: φιλοσοφικά έργα, θεολογικές πραγματείες, ποιητικά κείμενα, επιστημονικές θεωρίες.
Αν η ιστορία των ελληνικών γραμμάτων στη Δύση είναι μια ιστορία μετακινήσεων και μεταφράσεων, τότε η ελληνική γλώσσα μπορεί να ιδωθεί ως ένας ιδιαίτερος τόπος κατοίκησης της ευρωπαϊκής σκέψης. Ο Giorgio Agamben έχει παρατηρήσει ότι η Ευρώπη δεν συγκροτείται μόνο ως γεωγραφικός ή πολιτικός χώρος αλλά ως κοινότητα μνήμης που κατοικεί μέσα στη γλώσσα. Υπό αυτή την έννοια, η ελληνική γλώσσα λειτουργεί ως μια από τις βαθύτερες «πατρίδες» της ευρωπαϊκής σκέψης: ένας τόπος στον οποίο οι έννοιες της φιλοσοφίας, της ποίησης και της επιστήμης απέκτησαν για πρώτη φορά μορφή και από τον οποίο συνέχισαν να μετακινούνται προς άλλες γλώσσες.
Η διαδρομή των ελληνικών γραμμάτων από το Βυζάντιο προς την Ιταλία και από εκεί προς την υπόλοιπη Ευρώπη αποκαλύπτει έτσι κάτι περισσότερο από μια πολιτισμική μετάδοση. Αποκαλύπτει μια κοινή ιστορία σκέψης, γραμμένη σε διαφορετικές γλώσσες αλλά εγγεγραμμένη σε ένα κοινό αλφάβητο μνήμης. Το «άλφα» και το «βήτα» της έκθεσης δεν σηματοδοτούν μόνο την αρχή μιας γλώσσας· υποδηλώνουν την αρχή ενός διαλόγου που εξακολουθεί να διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη σκέφτεται τον εαυτό της.
Σε αυτή την προοπτική, η πρωτοβουλία της Βουλή των Ελλήνων να παρουσιάσει την έκθεση με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας δεν λειτουργεί μόνο ως μια πράξη τιμής προς το παρελθόν. Συνιστά ταυτόχρονα μια υπενθύμιση ότι η ελληνική γλώσσα εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις ορίζοντες μέσα στους οποίους η ευρωπαϊκή σκέψη συνεχίζει να αναζητεί τις λέξεις της.
Πολ Κρούγκμαν : Οι υπερπλούσιοι έφεραν τον Τραμπ στην εξουσία, αλλά άλλοι άνθρωποι θα πληρώσουν το τίμημα. Αυτός είναι ένας πόλεμος δισεκατομμυριούχων, που διεξάγεται εις βάρος όλων των άλλων.
Ο ΠΟΛ ΚΡΟΥΓΚΜΑΝ ΑΠΟΔΟΜΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΣΤΟ ΙΡΑΝ
Ο βραβευμένος με Νόμπελ οικονομολόγος Paul Krugman υποστηρίζει ότι η σημερινή πολιτική κατάσταση στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της εμπλοκής σε πόλεμο με το Ιράν, είναι αποτέλεσμα της ακραίας επιρροής μιας μικρής ομάδας υπερπλούσιων δισεκατομμυριούχων.Η κυβέρνηση Τραμπ εξαπέλυσε στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν αγνοώντας απειλές για διατάραξη των παγκόσμιων πετρελαϊκών αγορών και απορρίπτοντας βασικά δεδομένα (π.χ. τη διαφορά μεταξύ παραγωγής Βενεζουέλας και διέλευσης από τα Στενά του Ορμούζ).
Το καθεστώς που εγκαταστάθηκε από τον Τραμπ και την ομάδα του χαρακτηρίζεται από ανικανότητα, ματαιοδοξία και διαφθορά. Ο Τραμπ, με βάση την προηγούμενη εμπειρία του, προτιμά συνειδητά ανθρώπους ανίκανους, διεφθαρμένους και σκληρούς, καθώς οι ικανοί (όπως ο Πενς) αποτελούν εμπόδιο στον αυταρχισμό του.
Η εκλογή Τραμπ δεν οφείλεται μόνο σε ψηφοφόρους χαμηλής πληροφόρησης, αλλά στην συστηματική επιρροή δισεκατομμυριούχων.
Στις εκλογές του 2024, η συνεισφορά τους έγειρε απότομα προς τα δεξιά. Για κάθε δολάριο που δόθηκε σε Δημοκρατικούς, πέντε δολάρια δόθηκαν σε Ρεπουμπλικάνους.
Ιδιαίτερη επιρροή είχαν οι δισεκατομμυριούχοι της τεχνολογίας (όπως ο Musk, ο Ellison, ο Bezos), που αγόρασαν μέσα ενημέρωσης (Twitter, CBS, Washington Post) υποβαθμίζοντας τον δημόσιο διάλογο, και ανταμείφθηκαν με υπουργικές θέσεις και πολιτικές υπέρ τους (φοροαπαλλαγές, απορρύθμιση, κρυπτονομίσματα, ΑΙ).
Ο Krugman υποστηρίζει ότι η τεράστια περιουσία των δισεκατομμυριούχων τούς καθιστά απαθείς και βαθιά αντιπατριώτες. Δεν πλήττονται από τις συνέπειες των πολιτικών τους αποφάσεων,δεν κινδυνεύουν από αυθαιρεσίες της δικαιοσύνης ή της αστυνομίας, δεν εξαρτώνται από το δημόσιο σύστημα υγείας, αντέχουν οικονομικά την ακρίβεια στα καύσιμα που θα φέρει ένας πόλεμος, τα παιδιά τους δεν θα πολεμήσουν στο μέτωπο.
Ο Krugman καταλήγει ότι η σημερινή κατάσταση (δαπάνες δισεκατομμυρίων για πόλεμο, ενώ κόβονται υπηρεσίες υγείας και φτωχοποιείται η μεσαία τάξη) είναι ένας "πόλεμος των δισεκατομμυριούχων" που διεξάγεται εις βάρος όλων των υπολοίπων.
It becomes clearer with each passing day that the people who took us to war with Iran had and have no idea what they’re doing — that they’re adolescents who think they’re playing video games while thousands die and the world careens toward economic crisis. The New York Times reports that Trump officials dismissed warnings that attacking Iran could disrupt world oil supplies. Among other things, the Times reports that
Mr. Trump, both publicly and privately, has been arguing that Venezuelan oil could help solve any shocks coming from the Iran war.
In 2024 Venezuela produced 900,000 barrels of oil per day; normally 20 million barrels a day transit the Strait of Hormuz. But arithmetic has a well-known woke bias.
Meanwhile, the Washington Post reports that the Pentagon has barred press photographers from briefings about the war after they published photos of Pete Hegseth that his staff considered “unflattering.” Priorities!
Amid the bloody shambles, one big question is, who put The Gang That Couldn’t Think Straight in power? In an immediate sense, Trump was put over the top by low-information voters — defined by G. Elliott Morris as voters who don’t know which party controls Congress. But the groundwork for the MAGA takeover was laid well before by the Roberts Supreme Court and by right-wing billionaires that the court enabled.
A few weeks ago I wrote about Billionaires Gone Wild, the extraordinary influence acquired by a tiny group of ultra-wealthy men. I shared this chart on campaign contributions, based on estimates from Americans for Tax Fairness:
On Monday the Times published a deeply reported story about billionaires’ influence that, among other things, found that the chart above somewhat underestimates their role in campaign finance: According to the Times, they accounted for 19 percent of contributions in 2024, not 16.5 percent.
The Times also pointed out that the big money swung hard right in the 2024 election. The magnitude of the largesse showered on Republicans is clear in OpenSecrets data on the top 100 donors in different cycles:
Moreover, the Times presents numbers that are even more extreme than the Open Secrets data:
In past elections, as ultrawealthy donors became more active, both major parties reaped rewards. But there was a stark divergence in 2024, with less money flowing directly to Democrats and a sharp increase in the amount donated to Republicans.
For every dollar donated by billionaires and their immediate families to a candidate or committee associated with Democrats, five dollars went to Republicans.
Much of that was a result of ultrawealthy people in the tech industry, who aligned with Mr. Trump’s tax and deregulation policies. More than a dozen billionaires were awarded roles in his administration.
And these explicit money flows don’t capture the immense effect of other deployments of billionaires’ wealth, notably the subversion of both conventional and social media. Elon Musk purchased Twitter in 2022 and quickly began converting it into the Nazi-friendly cesspool it is today — and no, that’s not hyperbole. How much did this contribute to the degradation of public discourse? Paramount, controlled by Larry Ellison and run by his son, has taken over CBS News — which is rapidly going downhill — and is on the verge of taking over CNN too. And Jeff Bezos is gutting The Washington Post, although kudos to the remaining reporters who are still trying to do their jobs.
There is, however, something that is still puzzling me: To a large extent billionaires bought themselves a government friendly to their interests. Trump and company have granted many items on the tech broligarchy wish list, from tax breaks to deregulation to promotion of crypto and unregulated AI. But why the abject incompetence? Couldn’t billionaires find political allies who wouldn’t plunge the country into a potentially disastrous and historically unpopular war without considering the risks?
I have two tentative answers.
One is that no, competent allies weren’t available. Money buys a lot of influence, but to actually take over the U.S. government requires more than money — it requires politicians who are utterly corrupt. In his first administration, Trump learned that hiring people who were even modestly competent eventually presented barriers to his authoritarian instincts – for example, his former Vice President Mike Pence. Hence Trump learned that in choosing his political hires the more incompetent, the more venal, the more bigoted, and the more cruel, the better.
You might think that presidential pardons for scammers, money launderers and outright crooks are unrelated to the ill-advised war on Iran. But corruption is a key feature of a billionaire-installed regime, and corruption and incompetence go hand in hand.
My second answer is that the vast wealth of tech billionaires has made many of them unconcerned with the little people’s lives — and deeply unpatriotic. If Americans are being brutalized and murdered by rogue ICE agents…well, that’s not their problem. If the Justice Department and the FBI are totally subverted and operate as Trump’s enforcers, they know that vindictive, unlawful tactics will never touch their lives. If Republican budget cuts decimate rural hospitals and deprive hundreds of thousands of health insurance…well, they have their own private doctors and clinics. If Trump starts an ill-conceived war that doubles the price of oil…well, they can certainly afford the higher gasoline bills for their limousines and yachts. And it won’t be their kids hunkered down in a bunker in the Middle East.
So if you want to understand how this country has degenerated to such a state, how we can be spending nearly $2 billion a day attacking Iran without a clear endgame in sight, while children go without healthcare, nursing homes are understaffed because their workers have been deported, home electricity bills skyrocket due to data centers, consider who benefits and who isn’t hurt.
This is a billionaire’s war, waged at everyone else’s expense.
substack.comΜνήμη Γιώργου Πανουσόπουλου: ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ (1981)
Γιώργος Πανουσόπουλος: "Προσπάθησα να μάθω για τον έρωτα κάνοντας ταινίες"
***********************************
ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ (1981)
Τίτλος κινηματογραφικής ταινίας: Οι Απέναντι
Έτος: 1981
Πρεμιέρα: 2 Νοεμβρίου 1981
Διάρκεια: 121'
Είδος: Κοινωνική
Σκηνοθεσία: Γιώργος Πανουσόπουλος
Συγγραφέας: Γιώργος Κούνδουρος
Σενάριο: Γιώργος Πανουσόπουλος , Φίλιππος Δρακονταειδής , Πέτρος Τατσόπουλος
Φωτογραφία: Άρης Σταύρου (I)
Μουσική σύνθεση: Σταύρος Λογαρίδης
Παραγωγός: Γιώργος Πανουσόπουλος
Εταιρία παραγωγής: Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου , Στέφι Φιλμ , Γκρέκα Φιλμ
Ένας νεαρός άντρας γύρω στα είκοσι ζει σε ένα από τα απρόσωπα διαμερίσματα της Αθήνας. Θέλει να σπουδάσει αστρονομία και περνάει τον περισσότερο καιρό παρατηρώντας το γύρω περιβάλλον με ένα τηλεσκόπιο. Στην άλλη μεριά της μεγάλης λεωφόρου μένει η Στέλλα με τον άντρα της και την κόρη της. Ο νεαρός άντρας, ο Χάρης, την παρακολουθεί με το τηλεσκόπιο μια εβδομάδα. Βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στη ζωή της. Πριν τελειώσει η εβδομάδα είναι ερωτευμένος μαζί της. Το μόνο σημείο επαφής τους είναι το τηλέφωνο. Μια μέρα η Στέλλα αποφασίζει να ενδώσει στο επίμονο κάλεσμα του Χάρη. Την Κυριακή το μεσημέρι του προσφέρει τον εαυτό της, χωρίς φόβο ή ντροπή. Πριν τελειώσει η μέρα, αυτή η τρελή, αταίριαστη αγάπη ολοκλήρωσε τον κύκλο της. Τι πιθανότητες έχει η αγάπη σ' αυτή την πόλη;
Στοιχεία/Trivia: Η ταινία είναι βασισμένη σε μια διήγηση του Γιώργου Κούνδουρου.
Η ταινία προβλήθηκε την σαιζόν 1981-1982 και έκοψε 116.277 εισιτήρια. Ήρθε στην 12η θέση σε 46 ταινίες.
Ηθοποιοί: Μπέτυ Λιβανού , Άρης Ρέτσος , Ντόρα Βολανάκη , Δημήτρης Πουλικάκος , Λάζαρος Ανδρέου , Έρρικα Μπρόγερ , Σοφία Αλιμπέρτη , Κωνσταντίνος Τζούμας , Θέμης Μάνεσης , Νανούκα Μαυρέλη , Ανδρέας Βάιος , Νίκος Γαροφάλλου , Σπύρος Μπιμπίλας , Ράνια Φωτίου , Νίκος Ζιάγκος , Σούλα Καραγιώργη , Μαίη Σεβαστοπούλου , Ζωή Βουδούρη , Ντίνα Γιαννάκου , Νίκος Σταυρόπουλος (I) , Γιώργος Σίσκος
Θεματική ενότητα στο Retromaniax.gr
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ: τι παίζεται σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα
1. Όλες οι Ταινίες στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης:
Η Νύφη (The Bride!)
IMDb5,9/10
Sci-Fi / Δραματική / Μαύρη Κωμωδία / Ρομαντική / Τρόμου / Ψυχολογικό Δράμα / 2026Που παίζεται 
Στον Κόσμο Των Ζώων (Hoppers)
IMDb7,7/10
Sci-Fi / Κωμωδία / Οικογενειακή / Παιδικό Σινεμά / Περιπέτεια / Φαντασίας / 2026Που παίζεται
Goat: Ο Δρόμος προς την Κορυφή
IMDb6,9/10
Αθλητική / Δράσης / Κινούμενα Σχέδια / Κωμωδία / Οικογενειακή / Παιδικό Σινεμά / Περιπέτεια / Φαντασίας / 2026Που παίζεται 
- Go to page 1
- Go to page 2
- Επόμενη »
-
2. ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ«Οδός Μάλαγα», «Good Luck, Have Fun, Don’t Die» με Σαμ Ρόγκγουελ και οσκαρικό animation...
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Είναι αυταρχική κυβέρνηση, αλλά με δική της ομάδα προπαγάνδας καμώνεται τη δημοκρατική. Το σύστημα που έχει εγκαθιδρύσει διαιωνίζει την εξουσία της , επειδή ελέγχει με δικούς της μιντιάρχες ( τους οποίους ενισχύει με άφθονο κρατικό χρήμα) όλο τον Τύπο (έντυπο , τηλεοπτικό, ηλεκτρονικό, ο δε πρωθυπουργός της χώρας έχει στην υπηρεσία του ως συμβούλους επικοινωνίας πάνω από εκατό δημοσιογράφους , αλλά και εκατοντάδες άλλοι είναι αποσπασμένοι ως μετακλητοί σε υπουργεία, βουλευτές, Περιφέρειες , Δήμους, κρατικούς οργανισμού κλπ).
Τι θα σκεφτόταν, άραγε, ένα ουδέτερος παρατηρητής αν μάθαινε όλα αυτά και πληροφορούνταν επιπλέον ότι η κυβέρνηση αυτή ξοδεύει δημόσιο χρήμα, για να διοργανώσει συνέδριο με αντικείμενο την Αλήθεια και τα Fake news, στο οποίο συνέδριο οι συμμετέχοντες στην πλειοψηφία τους ανήκουν ιδεολογικά στο κυβερνητικό στρατόπεδο;
Δε θέλει συζήτηση ότι κάθε ουδέτερος παρατηρητής, αν λάμβανε αυτές τις πληροφορίες, η πρώτη του σκέψη θα ήταν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα κλασικό παράδειγμα αυταρχικής διακυβέρνησης που χρησιμοποιεί το προσωπείο της δημοκρατίας για να νομιμοποιήσει την κυριαρχία της. Η αντίφαση ανάμεσα στη ρητορική και την πράξη είναι τόσο έντονη που θα του κινούσε άμεσα την προσοχή.
Η ύπαρξη μιας προπαγανδιστικής μηχανής που ελέγχει όλα τα μέσα ενημέρωσης (έντυπα, τηλεοπτικά, ηλεκτρονικά) μέσω κομματικών μιντιαρχών που χρηματοδοτούνται αδρά από το κράτος,δείχνει ξεκάθαρα προσπάθεια πλήρους χειραγώγησης της δημόσιας σφαίρας, όπου δεν αφήνεται χώρος για ανεξάρτητη πληροφόρηση ή αντίλογο.
Το γεγονός ότι εκατοντάδες δημοσιογράφοι είναι αποσπασμένοι ως μετακλητοί σύμβουλοι στον πρωθυπουργό, σε υπουργεία και σε άλλους κρατικούς φορείς, υποδηλώνει μια βαθιά διείσδυση του κόμματος στο δημοσιογραφικό επάγγελμα. Αυτό δεν είναι απλώς κυβερνητική επικοινωνία. Είναι μια στρατηγική να καταστεί η δημοσιογραφία προέκταση της κυβέρνησης, στερώντας από την κοινωνία τη δυνατότητα για ανεξάρτητη κριτική ματιά.
Η διοργάνωση ενός συνεδρίου για την «Αλήθεια» και τα «Fake news» με
δημόσιο χρήμα, όταν η ίδια η κυβέρνηση έχει οικοδομήσει ένα σύστημα
ελέγχου της πληροφορίας, αποτελεί την ύψιστη μορφή πολιτικού κυνισμού. Η
επιλογή των συμμετεχόντων έτσι ώστε σε μεγάλο βαθμό να ανήκουν στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν
είναι τυχαία. Σκοπός δεν είναι η ουσιαστική συζήτηση, αλλά η επικύρωση
της κυβερνητικής αφήγησης, η στοχοποίηση των αντιπάλων ως "διασπορείς
ψεύδους" και η νομιμοποίηση του κρατικού ελέγχου στην πληροφορία ως
"προστασία της Αλήθειας".
Τι συμπέρασμα λοιπόν θα εξήγαγε ένας ουδέτερος παρατηρητής για ένα τέτοιο Συνέδριο;
Θα σκεφτόταν σίγουρα ότι αυτή η κυβέρνηση έχει κατανοήσει άριστα τη σημασία της προπαγάνδας στη σύγχρονη εποχή. Δεν αρκείται στην άσκηση εξουσίας, αλλά επιδιώκει να ελέγξει κατά το δοκούν και την ίδια την πραγματικότητα, όπως αυτή γίνεται αντιληπτή από τους πολίτες.
Το σύστημα δε χρειάζεται πια τη βία για να επιβληθεί. Χρησιμοποιεί τη δημοκρατική ρητορική ως άλλοθι για να οικοδομήσει μια δομή παραπληροφόρησης που ελέγχει τα πάντα από το Α έως το Ω ως προς το τι θα ειπωθεί και γραφτεί,ποιος θα το κάνει αυτόαπό ποια μέσα και σε ποιον χρόνο .
Το συνέδριο για τα Fake News, υπό αυτό το πρίσμα αυτό , δεν είναι παρά η κορωνίδα αυτής της στρατηγικής: μια επίδειξη δύναμης που επιχειρεί να οικειοποιηθεί την έννοια της Αλήθειας, παρουσιάζοντας κάθε άλλη φωνή ως ύποπτη και επικίνδυνη.
Ο παρατηρητής θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση αυτή δεν ενδιαφέρεται για τον δημόσιο διάλογο, αλλά για τον απόλυτο έλεγχό του, και ότι το συνέδριο είναι ένα βήμα προς την εδραίωση ενός καθεστώτος όπου η Αλήθεια ορίζεται από την Εξουσία.
****************************
Συνέδριο για την «αλήθεια» με ερωτήματα για διαδικασίες, συμβάσεις και ομιλητές
Το συνέδριο της κυβέρνησης για την «αλήθεια» απέναντι στα fake news ανακοινώθηκε μόλις μία εβδομάδα πριν την πραγματοποίησή του και οργανώθηκε με διαδικασίες fast-track. Με σχεδόν έναν στους πέντε ομιλητές να είναι κυβερνητικό στέλεχος και συμβάσεις που υπογράφηκαν την τελευταία στιγμή, η διοργάνωση, που φιλοδοξεί να ανοίξει τη συζήτηση για την παραπληροφόρηση, εγείρει ερωτήματα για τις αναθέσεις και τον πλουραλισμό των ομιλητών.
Συνέδριο για την «αλήθεια» με ερωτήματα για διαδικασίες ...
Από πού προκύπτει ότι η κα Δήμητρα Συριάτου που κλήθηκε στο #AthensAlitheiaForum είναι ειδική στα Social Media και Επικοινωνία; Γιατί εμείς βρίσκουμε ότι είναι σύντροφος του Κώστα Δογάνη της Ομάδας Αλήθειας και φαρμακοποιός! Λέγεται δε ότι είναι το τρολ Φαρμακοτsίφτισσα pic.twitter.com/GmPfLMB9cz
— Το Πατητήρι (@topatitiri) March 10, 2026
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
-
Χαραμοφάης (Με τον μαλάκα) ;Στίχοι: Γιάννης Μηλιώκας Μουσική: Franco Corliano Χαραμοφάης Με τον μαλάκα Γιάννης Μηλιώκας Έχω θυμό με...
-
Βα(γ)ένι (=βαρέλι), Βαγενάς (=βαρελοποιός/βαρελάς) ******************** ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ Πηγή: http://greek-lastnames.blogsp...
