Το Aude Sapere («Τόλμησε να γνωρίζεις») στη Ρώμη και στο Κολοσσαίο

 

✩ Το Aude Sapere στη Ρώμη και στο Κολοσσαίο όπου έρχεται «η σημαντικότερη έκθεση για την Τροία που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ»

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μούσσας //

 fractalart.gr

 Από τις 12 Ιουνίου έως τις 18 Οκτωβρίου εκτίθενται 300 ευρήματα αφηγούνται την ιστορία του μυθικού ταξιδιού του Αινεία.

Αυτά παρουσιάζονται στο Κολοσσαίο, στην εμβληματική έκθεση «Τροία και Ρώμη. Μύθοι, θρύλοι και ιστορίες της αρχαίας Μεσογείου».

Η πρωτοβουλία εντάσσεται στη διμερή συμφωνία που υπέγραψαν ο Ιταλός Υπουργός Πολιτισμού Alessandro Giuli και ο Τούρκος ομόλογός του Mehmet Nuri Ersoy (την οποία ακολούθησε τον Δεκέμβριο η υπογραφή ειδικού τεχνικού πρωτοκόλλου). Πρόκειται για «μία από τις σημαντικότερες και μεγαλύτερες εκθέσεις για την Τροία που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ», όπως δήλωσε κατά την παρουσίαση ο Rüstem Aslan, διευθυντής του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Τροίας. Σύμφωνα με τον ίδιο, «θα ήταν δύσκολο να οργανωθεί άλλη έκθεση τέτοιου μεγέθους εκτός των τουρκικών συνόρων».

 

 

Ο Aslan δεν απέκλεισε επίσης το ενδεχόμενο να πραγματοποιηθεί στο μέλλον μια αντίστοιχη έκθεση στην Τροία αφιερωμένη στη Ρώμη. «Το είχαμε ήδη συζητήσει με την Alfonsina Russo», ανέφερε.

Η Russo έχει την επιστημονική επιμέλεια της έκθεσης «Τροία και Ρώμη» μαζί με τους Roberta Alteri, Alessio De Cristofaro, Bülent Gönültaş, Mehtap Ateş, Deniz Doğu Yöndem και τον ίδιο τον Aslan.

Τα εκθέματα προέρχονται από ορισμένα από τα σημαντικότερα ιταλικά και τουρκικά μουσεία και αρχαιολογικές συλλογές.

 

 

 

Δεκαεννέα μουσεία της Τουρκίας δάνεισαν περισσότερα από 220 έργα, εκ των οποίων τα 50 παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο ιταλικό κοινό, ενώ περισσότερα από είκοσι δεν είχαν ποτέ έως τώρα εξέλθει από τα εθνικά σύνορα της χώρας.

Η έκθεση ξεκινά με ένα αντίγραφο του Δούρειος Ίππος και, κινούμενη ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη μυθοπλασία, φέρνει σε διάλογο τα αρχαιολογικά τεκμήρια με τα υλικά που μαρτυρούν τη διάδοση και την επανερμηνεία του μύθου του Αινείας έως την ίδρυση της Ρώμη.

«Το Πάρκο φέρνει στα μάτια όλου του κόσμου την αφήγηση ενός ιδρυτικού μύθου καθοριστικής σημασίας για την ιστορία της ανθρωπότητας», δήλωσε ο Simone Quilici, διευθυντής του Αρχαιολογικού Πάρκου του Κολοσσαίου.

 

 

 

 

Οι ενότητες της έκθεσης είναι τέσσερις:

1. Η ανασύνθεση του αρχαιολογικού χώρου της Τροίας, με μια πρωτότυπη επισκόπηση του κόσμου των Χετταίοι και των διαφορετικών πολιτισμικών πραγματικοτήτων της Ανατολίας κατά την 3η και 2η χιλιετία π.Χ.
2. Ο Τρωικός Πόλεμος, παρουσιασμένος από την οπτική γωνία των Τρώων, καθώς και η απαρχή της διασποράς με κεντρικό πρόσωπο τον Αινείας.
3. Το ταξίδι του ήρωα, βασισμένο στις λογοτεχνικές παραδόσεις και στα αρχαιολογικά τεκμήρια.
4. Ο μύθος του Ρωμύλος και η ίδρυση της Ρώμη.

Ένας ακόμα σπουδαίος λόγος να επισκεφτεί κανείς τη Ρώμη αυτό το καλοκαίρι έως τις αρχές του φθινοπώρου.

Το Ραδιόφωνο της ΚΕ: 100 ακριβώς! Θησαυροί της Άλκης και της Ζωρζ Σαρή ... με τον Πέτρο Σεβαστίκογλου

100 ακριβώς! Θησαυροί της Άλκης και της Ζωρζ Σαρή Σαρή …με τον Πέτρο Σεβαστίκογλου Συζητήσεις με πρόσωπα του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος των δύο μεγάλων συγγραφέων, της Άλκης Ζέη και της Ζωρζ Σαρή, για την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννησή τους, στο πλαίσιο της Καλοκαιρινής Εκστρατεία Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας 2023 της ΕΒΕ. Πέτρος Σεβαστίκογλου, Αλέξης Καρακώστας, Τίτος Πατρίκιος, Ξένια Καλογεροπούλου, Δημήτρης Ραυτόπουλος και Μαίρη Κρητικού μιλούν για γνωστές και άγνωστες πτυχές τους, φωτίζοντας ταυτόχρονα κρίσιμες ιστορικές στιγμές της χώρας μας. →Τα podcasts είναι διαθέσιμα στο επίσημο κανάλι της ΕΒΕ στο YouTube και στο Spotify. Πέτρος Σεβαστίκογλου | Βιο

Η θεοκρατία σκοτώνει τις γυναίκες στο Ιράν

 

ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Μεσαίωνας στο Ιράν: Καλλιτέχνιδα καταδικάστηκε σε 74 μαστιγώματα επειδή τραγούδησε χωρίς χιτζάμπ

Η 29χρονη Παραστού Αχμαντί και οι συνεργάτες της καταδικάστηκαν για συναυλία τους χωρίς φυσικό κοινό που μεταδόθηκε ζωντανά μέσω YouTube.

Youtube

19 Ιουνίου 2026, 13:55

efsyn.gr

Οι δικαστικές αρχές του Ιράν καταδίκασαν την 29χρονη τραγουδίστρια Παραστού Αχμαντί σε 74 μαστιγώματα, με την κατηγορία ότι πραγματοποίησε συναυλία που μεταδόθηκε στο YouTube χωρίς να φορά χιτζάμπ.

Η καταδίκη της νεαρής καλλιτέχνιδας, η οποία συνοδεύεται από διετή αποκλεισμό από κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, έχει προκαλέσει κύμα διεθνών αντιδράσεων, με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να καταγγέλλουν την πρακτική του μαστιγώματος ως μορφή βασανιστηρίου και την υποχρεωτική κάλυψη ως νόμο που καταπατά το διεθνές δίκαιο.

«Οι νόμοι του Ιράν περί υποχρεωτικής κάλυψης, οι οποίοι εφαρμόζονται σε κορίτσια ηλικίας μόλις επτά ετών, παραβιάζουν ένα πλήθος δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων στην ισότητα, την ελευθερία της έκφρασης, τη θρησκεία και τις πεποιθήσεις, την ιδιωτική ζωή, την ισότητα και τη μη διάκριση, την προσωπική και σωματική αυτονομία. Οι νόμοι αυτοί προκαλούν επίσης σοβαρό πόνο και ταλαιπωρία που ισοδυναμούν με βασανιστήρια ή άλλες μορφές κακομεταχείρισης» αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Διεθνής Αμνηστία.

Η υπόθεση αφορά το «Caravanserai Concert», μια συναυλία χωρίς φυσικό κοινό που πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 2024 στο ιστορικό καραβανσεράι Ντέιρ Γκατσίν, στην επαρχία Κομ, και μεταδόθηκε live στο διαδίκτυο. Η Αχμαντί, φορώντας ένα μαύρο φόρεμα και με ελεύθερα τα μαλλιά της, ερμήνευσε συνθέσεις και μελοποιημένα ποιήματα στα περσικά και τη γλώσσα μαζανταρανί, συνοδευόμενη αποκλειστικά από άνδρες μουσικούς

Another jaw dropping bravery by an Iranian woman. Singer Parastoo Ahmady did a live performance in Iran a few hours ago in an ancient road inn/caravansary.

This is while the regime not only continues to ban women from singing, it just passed a new law that imposes even more… pic.twitter.com/YMAK6y19Bl

— Bahman Kalbasi (@BahmanKalbasi) December 12, 2024

Σκάνδαλο στις Πολεοδομίες:Πρόκειται για «πολυεπίπεδη διαφθορά» που ακολουθεί τις εξελίξεις της «πολυεπίπεδης διακυβέρνησης» του Μητσοτάκη και των "επιτελικών" του σαϊνιών

 

Σκάνδαλο πολεοδομιών και αυτοδιοίκηση: Η επιτελική ενορχήστρωση της διαφθοράς - 

Απόστολος Παπατόλιας

documentonews.gr

 8–10 λεπτά

---

Πρόκειται για «πολυεπίπεδη διαφθορά» που ακολουθεί τις εξελίξεις της «πολυεπίπεδης διακυβέρνησης».

Το πρόσφατο «σκάνδαλο των Πολεοδομιών» και οι παραιτήσεις των Γενικών Γραμματέων του ΥΠΕΝ και του ΥΠΠΟ έφεραν ξανά στο φως τις γνωστές παθογένειες στη λειτουργία των πολεοδομικών υπηρεσιών στη χώρα, ενώ αναζωπύρωσαν και τον δημόσιο διάλογο για τη συσχέτιση των φαινομένων διαφθοράς με τις θεσμικές και λειτουργικές προδιαγραφές του Κεντρικού Κράτους και της Αυτοδιοίκησης. Οι αθέμιτες συναλλαγές για τον χαρακτηρισμό κτηρίων ως αυθαιρέτων, το κούρεμα προστίμων ή την επίσπευση αδειοδοτήσεων με τη συμμετοχή υπηρεσιακών ή άλλων εμπλεκόμενων παραγόντων, ανέδειξαν δύο κρίσιμες πτυχές των πρακτικών διαφθοράς, που αποτελούν συγχρόνως συστατικά στοιχεία και βασικές προϋποθέσεις της εκδήλωσής τους: α) Την υποστελέχωση των «Υπηρεσιών Δόμησης» (ΥΔΟΜ), που συνδέεται με τα μειωμένα κίνητρα των μηχανικών να επιλέξουν την απασχόληση στο Δημόσιο. β) Την πολύχρονη παραμονή των ίδιων προσώπων σε κομβικές θέσεις ευθύνης χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο πεπραγμένων, ιδίως δε στα συλλογικά γνωμοδοτικά όργανα, που χορηγούν, μεταξύ άλλων, εγκρίσεις ή προεγκρίσεις σε συγκεκριμένα πεδία πολεοδόμησης.

Η έλλειψη υπαλλήλων του κλάδου ΠΕ Μηχανικών (κατά βάση Αρχιτέκτονες, Πολιτικοί Μηχανικοί, Τοπογράφοι και Μηχανολόγοι) αποτελεί τη βασική αιτία της υποστελέχωσης και της απουσίας εναλλαγής υπηρεσιακών στελεχών στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Σημειωτέον ότι οι ΥΔΟΜ, παρότι η έκδοση οικοδομικών αδειών έχει περιέλθει τα τελευταία χρόνια στην ευθύνη των ιδιωτών μηχανικών, διατηρούν σημαντικό ρόλο στις διαδικασίες πολεοδόμησης, στον βαθμό που συνεχίζουν να εγκρίνουν τους όρους δόμησης και να χορηγούν προεγκρίσεις οικοδομικών αδειών.

Η Ετήσια Έκθεση του ΑΣΕΠ επισημαίνει εμφατικά ότι στον κλάδο ΠΕ Μηχανικών είναι συχνό το φαινόμενο οι υποψήφιοι να μην αποδέχονται τον διορισμό τους, με αποτέλεσμα οι θέσεις να μένουν κενές, παρά τις επανειλημμένες προκηρύξεις. Ο κύριος λόγος των αρνήσεων είναι ότι πρόκειται για υποαμειβόμενες θέσεις συγκριτικά με τις αντίστοιχες απολαβές των ελεύθερων επαγγελματιών αλλά και τις σημαντικές ευθύνες που αναλαμβάνουν. Επομένως, εάν η Διοίκηση θέλει να προσελκύσει υπαλλήλους του κλάδου, είναι αναγκαίο να επινοήσει και να εφαρμόσει νέα κίνητρα προσέλκυσης είτε μισθολογικά είτε θεσμικά, όπως η διατήρηση παράλληλης επαγγελματικής ενασχόλησης, παρακάμπτοντας τις σχετικές ισχυρές αντιδράσεις, συντεχνιακές και μη.

Εξίσου σημαντικό είναι και το ζήτημα της προκλητικής συνεχούς παράτασης κατά την τελευταία εξαετία των θητειών στα κρίσιμα γνωμοδοτικά όργανα της πολεοδόμησης (Συμβούλια Αρχιτεκτονικής, ΚΕ.ΣΑ, ΣΥΠΟΘΑ), για τα οποία δεν θα υπερβάλλουμε εάν παρατηρήσουμε ότι στην πράξη λειτούργησαν σαν αυθεντικά «φυτώρια» ή «φροντιστήρια διαφθοράς». Τα αρμόδια Υπουργεία, των οποίων οι (παραιτηθέντες) Γενικοί Γραμματείς προήδρευαν σε κρίσιμα κεντρικά γνωμοδοτικά συμβούλια, γνώριζαν το πρόβλημα αυτό, αλλά τηρούν μέχρι σήμερα αιδήμονα σιωπή.[............]]

Ολοκληρωμένο το δυτικό αέτωμα για πρώτη φορά μετά από 220 χρόνια!

 

Ο Παρθενώνας όπως παλιά: Ολοκληρωμένο το δυτικό αέτωμα για πρώτη φορά μετά από 220 χρόνια – Απομακρύνθηκαν οι σκαλωσιές

Δέος προκαλεί η εικόνα του Παρθενώνα που για πρώτη φορά έπειτα από δύο αιώνες εμφανίζεται στους επισκέπτες του ολοκληρωμένος και χωρίς οπτικά εμπόδια

Το δυτικό αέτωμα του Παρθενώνα

Για πρώτη φορά μετά από 220 χρόνια παρουσιάζεται ολοκληρωμένο το δυτικό αέτωμα του Παρθενώνα, καθώς η αποκατάσταση ολοκληρώθηκε παρέχοντας στους επισκέπτες τη δυνατότητα να θαυμάσουν ολοκληρωμένο και χωρίς σκαλωσιές το μοναδικό μνημείο. 

Είναι ένα θέαμα που κανείς επισκέπτης δεν έχει δει εδώ και δυο αιώνες, ενώ με την αποκατάστασή του πλησιάζει όλο και περισσότερο στην εικόνα που είχε ο Παρθενώνας πριν ξεγυμνωθεί από τα περίτεχνα γλυπτά του και μαρτυρά το μεγαλείο μιας άλλης εποχής. 

Την ίδια ώρα, οι σκαλωσιές που κάλυπταν εδώ και χρόνια τη δυτική πλευρά του Παρθενώνα, απομακρύνθηκαν, σηματοδοτώντας έτσι ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα των τελευταίων δεκαετιών στις εργασίες συντήρησης και αναστήλωσης στον ιερό βράχο της Ακρόπολης.[........................................]

Ολοκληρωμένο το δυτικό αέτωμα για πρώτη φορά μετά από 220 χρόνια ...

«Quo vadis Germania?»

 

«Quo vadis Germania?» Ένας διάλογος του Κώστα Μελά με την Τεχνητή Νοημοσύνη για τη Γερμανία υπό τον Φρήντριχ Μερτς

neoplanodion.gr

*

Να σε ρωτήσω τώρα, τι νομίζεις ότι κάνει ο Μερτς στη Γερμανία;

Στη Γερμανία, ο Φρήντριχ Μερτς, ο οποίος εκπλήρωσε το όνειρο της ζωής του και ανέλαβε καγκελάριος από τον Μάιο του 2025, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπος με μια τεράστια πολιτική κρίση και κατακόρυφη πτώση της δημοτικότητάς του. Η πορεία του αυτή τη στιγμή επιβεβαιώνει απόλυτα όλα όσα συζητήσαμε προηγουμένως για τη «νέα κανονικότητα», τον κυνισμό της εξουσίας και το πώς οι ηγέτες εγκλωβίζονται μόλις αναλάβουν τη διακυβέρνηση. Η κατάσταση που αντιμετωπίζει ο Μερτς στο Βερολίνο συνοψίζεται στα εξής κρίσιμα μέτωπα:

1. Ιστορικό χαμηλό στη δημοτικότητα και άνοδος της AfD

Μόλις έναν χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας, ο Μερτς καταγράφει αρνητικά ρεκόρ. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις (Μάιος 2026), το 85% των Γερμανών δηλώνει δυσαρεστημένο από το έργο του, ενώ τα προσωπικά του ποσοστά αποδοχής έχουν κατρακυλήσει στο 16%. Το χειρότερο για τον ίδιο είναι ότι η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) έχει ξεπεράσει πλέον τη Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU), εισπράττοντας όλη την αρνητική και τιμωρητική ψήφο των πολιτών.

2. Οικονομική αποτελμάτωση και εσωτερικές συγκρούσεις

Ο Μερτς, ένας παραδοσιακός οικονομικός φιλελεύθερος, ήρθε στην εξουσία υποσχόμενος να αναζωογονήσει τη γερμανική οικονομία. Αντίθετα, η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση οικονομικής στασιμότητας, με επιχειρήσεις να κλείνουν και θέσεις εργασίας να χάνονται λόγω των υψηλών τιμών της ενέργειας. Ο κυβερνητικός του συνασπισμός με τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) αναλώνεται σε διαρκείς εσωτερικούς καυγάδες για τη χαλάρωση του «φρένου χρέους» (Schuldenbremse), προκειμένου να γίνουν επενδύσεις στην άμυνα και τις υποδομές.

3. Διεθνής απομόνωση και συγκρούσεις

Στην εξωτερική πολιτική, ο Μερτς προσπάθησε να δείξει ένα σκληρό, ηγετικό προφίλ στην Ευρώπη, αλλά έχει εγκλωβιστεί σε πολλαπλά μέτωπα:

• Μέτωπο με τον Τραμπ: Μετά από αιχμηρές δηλώσεις του Μερτς, ο Ντόναλντ Τραμπ του επιτέθηκε δημόσια μέσω των social media, σχολιάζοντας ειρωνικά ότι «δεν του προξενεί εντύπωση που η Γερμανία τα πάει τόσο άσχημα».
• Η διπλωματική «τάπα» από τον Ζελένσκι: Πριν από ελάχιστες ημέρες, ο Μερτς έστειλε επιστολή στους Ευρωπαίους ηγέτες προτείνοντας να δοθεί στην Ουκρανία ένα καθεστώς «συνδεδεμένου μέλους» της ΕΕ χωρίς δικαίωμα ψήφου, ως ενδιάμεσο βήμα για τον τερματισμό του πολέμου. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι απέρριψε αμέσως και κατηγορηματικά την πρόταση Μερτς, απαιτώντας πλήρη ένταξη, γεγονός που εξέθεσε τον Γερμανό καγκελάριο διεθνώς.

4. Επικοινωνιακός πανικός

Βλέποντας τα ποσοστά του να καταρρέουν, ο Μερτς εφαρμόζει τώρα μια σπασμωδική τακτική: επιτίθεται ταυτόχρονα στις Βρυξέλλες και στις ΗΠΑ, προσπαθώντας να δείξει στο γερμανικό ακροατήριο ότι υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα, ενώ παράλληλα υιοθετεί μια όλο και πιο σκληρή ρητορική στο μεταναστευτικό για να ανακόψει τις διαρροές προς την AfD. Στην πραγματικότητα, ο Μερτς στη Γερμανία ζει το δικό του πολιτικό δράμα. Πίστευε ότι η επιστροφή των Χριστιανοδημοκρατών στην εξουσία θα έφερνε τη σταθερότητα, αλλά τελικά αποδείχθηκε διαχειριστής μιας παρακμάζουσας κανονικότητας, ανίκανος να εμπνεύσει θετική προοπτική σε μια κοινωνία γεμάτη φόβο και ατομική ανασφάλεια.

Γιατί ο Μερτς επιμένει να χαρακτηρίζει τη Ρωσία μοναδικό εχθρό της Γερμανίας;

Η επιμονή του Φρήντριχ Μερτς να παρουσιάζει τη Ρωσία ως τον απόλυτο και άμεσο υπαρξιακό εχθρό της Γερμανίας αποτελεί το θεμέλιο της πολιτικής του. Αυτή η ρητορική δεν είναι τυχαία, αλλά εξυπηρετεί συγκεκριμένες εσωτερικές, οικονομικές και γεωπολιτικές σκοπιμότητες, λειτουργώντας παράλληλα ως η δική του «σωστή πλευρά της ιστορίας». Οι βασικοί λόγοι πίσω από αυτή την εμμονή είναι:

1. Η δικαιολόγηση του «Υβριδικού Πολέμου» στην καθημερινότητα

Ο Μερτς υποστηρίζει ότι η Γερμανία δεν βρίσκεται σε ειρήνη, αλλά δέχεται ήδη καθημερινά επιθέσεις από τη Μόσχα. Κατονομάζει ως ρωσικές ενέργειες τις κυβερνοεπιθέσεις στα γερμανικά δίκτυα, τις δολιοφθορές σε υποδομές κοινής ωφέλειας, τις πτήσεις ύποπτων drones πάνω από αεροδρόμια, ακόμη και τις εκστρατείες παραπληροφόρησης. Παρουσιάζοντας τη Ρωσία ως ενεργό εχθρό, προσπαθεί να εξηγήσει στους Γερμανούς πολίτες ότι η απειλή δεν είναι μακριά, αλλά βρίσκεται ήδη «μέσα στο σπίτι τους».

2. Το άλλοθι για τη Γερμανική Στρατιωτικοποίηση

Η Γερμανία υλοποιεί ένα τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα αναβάθμισης των ενόπλων δυνάμεών της (Bundeswehr). Σε μια χώρα με το ιστορικό βάρος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η κοινωνία είναι παραδοσιακά βαθιά ειρηνιστική. Για να πειστούν οι Γερμανοί φορολογούμενοι να δεχτούν τη διοχέτευση δισεκατομμυρίων ευρώ στην άμυνα —την ίδια ώρα που η οικονομία τους βουλιάζει— ο Μερτς χρειάζεται έναν ξεκάθαρο, μεγάλο και τρομακτικό αντίπαλο. Η Ρωσία του Πούτιν είναι ο ιδανικός στόχος για αυτό.

3. Η ρητορική «ασπίδα» απέναντι στην Ακροδεξιά (AfD)

Η εσωτερική πολιτική πίεση που δέχεται ο Μερτς από την άνοδο της ακροδεξιάς AfD είναι ασφυκτική. Η AfD (όπως και το αριστερό κόμμα της Σάρα Βάγκενκνεχτ) έχει μια σταθερά φιλορωσική ατζέντα, ζητώντας τον τερματισμό των κυρώσεων και την επιστροφή στο φθηνό ρωσικό αέριο. Ο Μερτς, πολώνοντας το κλίμα και χαρακτηρίζοντας τη Ρωσία «εχθρό», επιχειρεί να ταυτίσει τους πολιτικούς του αντιπάλους με τον εχθρό της χώρας, κατηγορώντας τους ουσιαστικά ως «πέμπτη φάλαγγα» του Πούτιν μέσα στη Γερμανία.[..............]

Συνεχίστε την ανάγνωση

Ποιμενικό

 

ΜΑΚΕΔΟΝΙΟΥ ΥΠΑΤΙΚΟΥ*

Αnthologia Graeca

6.73

 
Δάφνις ο συριγκτάς τρομερώι  περί γήραϊ κάμνων,
χερός αεργηλός τάνδε βαρυνομένας
Πανί φιλαγραύλω νομίαν ανέθηκε κορύναν,
γήραϊ ποιμενίων παυσάμενος καμάτων.
εισέτι γαρ σύριγγι μελίσδομαι, εισέτι φωνά
άτρομος εν τρομερώ σώματι ναιετάει,
αλλά λύκοις σύντησιν αν΄ούρεα μη τις εμείο
αιπόλος αγγείλη γήρατος αδρανίην.
 
Εγώ ο  Δάφνις ο αυλητής, ανήμπορος από τα τρομερά γεράματα,
αφιέρωσα με τούτο ΄δω το  χέρι στον Πάνα, των προστάτη των βοσκών,  
την τσομπάνικη γκλίτσα μου, όταν έπαψα ν΄ασχολούμαι με τα κοπάδια.
Ακόμα παίζω το σουραύλι μου, ακόμα σταθερή
βγαίνει η φωνή από το τρεμάμενο κορμί μου.
Όμως τώρα που τα γηρατειά με ρίξανε στην ανημπόρια,
κανείς τσοπάνης μη μου μηνύσει πως λύκοι βγήκαν στα βουνά.

 

Μακηδόνιος ο Ύπατος*, Αναθηματικόν επίγραμμα 
Πηγή: Παλατινή Βιβλιοθήκη , VI 73
 ****************************************
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Gerontakos
 ________________________________________

Ο Δάφνις,  αυλητής της σύριγγας και βοσκός, δηλώνει ότι το γήρας τον αναγκάζει να εγκαταλείψει τους ποιμενικούς κόπους και γι’ αυτό αφιερώνει την ποιμενική ράβδο στον θεό Πάνα, μυθικό πρώτο βοσκό και εφευρέτη της σύριγγας**  . Ωστόσο, η ψυχή του παραμένει νέα: μπορεί ακόμη να παίζει τη σύριγγα και η φωνή του δεν έχει χάσει την έντασή της. Το επίγραμμα κλείνει με μια χαριτωμένη και συγκινητική επίκληση: να μην τον πληροφορήσει κανείς τσοπάνης ότι οι λύκοι έμαθαν ότι  γέρασε και επομένως  το κοπάδι του είναι απροστάτευτο.

Πρόκειται για ένα από τα ωραιότερα βουκολικά επιγράμματα της Ανθολογίας, όπου το θέμα του γήρατος συνδυάζεται με αξιοπρέπεια, λεπτό χιούμορ και νοσταλγία για τον ποιμενικό βίο

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 

* Μακηδόνιος υπατικός 

 Ποιητής του 5ου αιώνα μ.Χ., καταγόμενος από τη Θεσσαλονίκη. Αναφέρεται και ως Μακεδόνιος. Έφερε τον τιμητικό τίτλο του Ύπατου, εικάζεται λοιπόν ότι έζησε κάποια χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, επί Ιουστινιανού. Ο Γιάννης Τζανής σημειώνει ότι ο ποιητής "μπορεί να ταυτιστεί με τον ρεφενδάριο Μακεδόνιο που αναφέρει ο Θεοφάνης ο ομολογητής ότι κατηγορήθηκε το 529 για ειδωλολατρικές τάσεις και με το Μακεδόνιο, που κατά το 531 διετέλεσε κουράτωρ του Παλατιού " σύμφωνα με τη χρονογραφία του Ιωάννη Μαλάλα". 

Σώζονται 41 επιγράμματά του (ανάμεσά τους και τα τέσσερα συμποτικά, τα XI 58, 59, 61, 63), που δικαιώνουν την άποψη πως υπήρξε από τους καλούς Βυζαντινούς ποιητές· στο αυτοβιογραφικό επίγραμμα ΙΧ 649 το όνομά του παραδίδεται ως "Μακηδόνιος". Πρότυπά του θεωρούνται ο Λεωνίδας Ταραντίνος και ο Παλλαδάς.

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2011)	Επιγράμματα συλλογής Πλανούδη, Επικαιρότητα
(2011)	Τα αναθηματικά επιγράμματα, Επικαιρότητα
(2009)	Συμποτικά επιγράμματα, Άγρα

** Η σύριγγα (αρχ. σύριγξ) είναι αρχαίο πνευστό μουσικό όργανο ιδιαίτερα διαδεδομένο στον ελλαδικό χώρο, το οποίο απαρτίζεται από μια σειρά ανισομηκών σωλήνων, κολλημένων μεταξύ τους με κερί και τοποθετημένων κατά τέτοιο τρόπο ώστε να παράγουν μια πλήρη διατονική κλίμακα. Στις μέρες μας είναι ευρύτερα γνωστό με την ονομασία Παμφλάουτο ή Αυλός του Πανός και είναι δημοφιλές όργανο της μουσικής της ανατολικής Ευρώπης, των Άνδεων (Περού) καθώς και αρκετών ασιατικών χωρών[.......]

Σύριγγα (μουσικό όργανο)/Βικιπαίδεια

«Τα καλύτερα ελληνικά λογοτεχνικά έργα των τελευταίων 50 χρόνων (1975-2025)»

 

Ο «Κανόνας» της 50ετίας; Ανάλυση της έρευνας για «Τα καλύτερα ελληνικά λογοτεχνικά έργα των τελευταίων 50 χρόνων (1975-2025)»

Σχολιασμός, ανάλυση και μερικές σκέψεις για την ελληνική λογοτεχνία, με αφορμή την έρευνα της Book Press και του Βιβλιοπωλείου Πολιτεία για «Τα καλύτερα ελληνικά λογοτεχνικά έργα των τελευταίων 50 χρόνων (1975-2025)». Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης *Στη μνήμη του Δημήτρη Δασκαλόπουλου 1. Ένας bookpressιανός Κανόνας Το πώς διαμορφώνεται ο Κανόνας (εθνικός, τοπικός, εποχικός κ.λπ.), παράλληλα με την ελληνικότερη πρακτική της Παράδοσης, είναι μια ολόκληρη διαδικασία, διαρκής και εξελισσόμενη, όπου συμμετέχουν οι βιβλιοκριτικές, οι μελέτες, τα βραβεία, η εκπαίδευση, οι Ιστορίες της Λογοτεχνίας κ.λπ. Το ηλεκτρονικό περιοδικό Book Press, υπό την επιμέλεια των Κώστα Αγοραστού και Κώστα Β. Κατσουλάρη, συγκρότησε τον Κανόνα της πεντηκονταετίας 1975-2025, ζητώντας από 55 κριτικούς, πανεπιστημιακούς, λογοτέχνες, δημοσιογράφους, βιβλιοπώλες κ.λπ. να ψηφίσουν τα είκοσι καλύτερα βιβλία της εποχής. Καταρτίστηκε, λοιπόν, ένα corpus από 53 βιβλία (καθώς ισοβάθμισαν μερικά εξ αυτών), το οποίο αξίζει να συζητήσουμε – αφήνοντας κατά μέρος τη διαδικασία και τους κριτές. Διαβάστε επίσης: «55 λογοτέχνες, κριτικοί, πανεπιστημιακοί, βιβλιοπώλες επιλέγουν: Τα καλύτερα ελληνικά λογοτεχνικά έργα των τελευταίων 50 χρόνων (1975-2025)» Θα σταθώ γραμματολογικά στα ίδια τα έργα και στο στίγμα που δίνουν στη νεοελληνική λογοτεχνία. Ο Κανόνας που συγκροτεί η Bookpress αποτυπώνει μια μεταπολιτευτική λογοτεχνία πολυστρωματική, βαθιά τραυματική, ιστορικά αναστοχαστική και αισθητικά (μετα)μοντέρνα. Ξεχωρίζει κορυφές, αλλά συνάμα υπονοεί άλλα ανάλογα έργα, του ίδιου συγγραφέα ή όχι, που έχουν να δείξουν ανάλογη ματιά και αισθητική. Πρώτα, όμως, ας δούμε τα ίδια τα κείμενα, που απλώνονται πολυδιάστατα και φυγόκεντρα, χωρίς όλοι οι κριτές να έχουν συμφωνήσει απόλυτα. (Παραβλέπω σκόπιμα τη λίστα με τις μοναδικές ψήφους ή τα έργα που συγκέντρωσαν ελάχιστες προτιμήσεις, γιατί δεν αποτελούν δείγματα συλλογικής εκτίμησης): Τα χωρίζω σε ποιητικά και πεζογραφικά, καταγράφοντάς τα σε χρονολογική σειρά: 2. Η δυναμική της ποίησης Επαναλαμβάνω ότι αφήνω κατά μέρος τις επιφυλάξεις που γράφτηκαν για την επιλογή των ψηφισάντων, τα κριτήρια κλπ. κ.λπ., αφήνω δηλαδή τις αντιρρήσεις επί της διαδικασίας και εστιάζω μόνο στο περιεχόμενο του Κανόνα, όπως τον έχουν στον νου τους οι άνθρωποι των γραμμάτων του 21ου αιώνα. Μιλάμε για κείμενα και όχι για συγγραφείς (ευτυχώς λέω εγώ!), και μέσα από τις 53 επιλογές χαρτογραφείται η εποχή μας, με όλες τις επιμέρους διαφορετικές προτιμήσεις που μπορεί να έχει ο καθένας σε ατομικό επίπεδο. Ξεκινώ με την ποίηση. Τι εκπροσωπούν οι εννέα ποιητικές συλλογές που συμμετέχουν στον Κανόνα; Γενικά το δείγμα είναι μικρό και περιορίζεται στα χρόνια 1983 – 1996, κάτι που δείχνει –σε μένα τουλάχιστον– ότι η καταξίωση της ποίησης έρχεται με μεγάλη καθυστέρηση σε μια κατεξοχήν αντιποιητική εποχή. Φυσικά η ποίηση δεν έχει πάψει να απασχολεί την κριτική και φιλολογική κοινότητα, και πολλά από αυτά τα έργα έχουν ήδη εμπεδωθεί, το καθένα με άλλο τρόπο, στην αναγνωστική μας συνείδηση. Λ.χ. η Νεολιθική νυχτωδία στην Κρονστάνδη (1987) του Νίκου Καρούζου, το Χαίρε ποτέ (1988) της Κικής Δημουλά και το Εν γη αλμυρά (1996) του Βύρωνα Λεοντάρη έχουν πάρει Κρατικό βραβείο ποίησης. Ποίηση Table with 2 columns and 9 rows. (column headers with buttons are sortable) Χρονολογία 1ης έκδοσης «Υ.Γ.» του Μανόλη Αναγνωστάκη 1983 «Ο θάνατος το στρώνει» του Γιάννη Βαρβέρη 1986 «Νεολιθική νυχτωδία στην Κρονστάνδη» του Νίκου Καρούζου 1987 «Χαίρε ποτέ» της Κικής Δημουλά 1988 «Γυάλινα Γιάννενα» του Μιχάλη Γκανά 1989 «Μ’ ένα στεφάνι φως» της Τζένης Μαστοράκη 1989 «Τα ελεγεία της Οξώπετρας» του Οδυσσέα Ελύτη 1991 «Ο κύριος Φονγκ» του Γιάννη Βαρβέρη 1993 «Εν γη αλμυρά» του Βύρωνα Λεοντάρη 1996 Created with Datawrapper [.......................]ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ Ο «Κανόνας» της 50ετίας; Ανάλυση της έρευνας για

Where the sidewalk ends /Κηλίδες στο πεζοδρόμιο (1950)

Οι Κηλίδες στο Πεζοδρόμιο είναι αμερικανικό φιλμ νουάρ του 1950 , σε σκηνοθεσία Ότο Πρέμινγκερ και σενάριο του Μπεν Χέκτ, βασισμένο στο μυθιστόρημα Κραυγή νύχτας του Γουίλιαμ Στιούαρτ, προσαρμοσμένο από τους Βίκτωρ Τρίβας, Φρανκ Π. Ρόζενμπεργκ, Ρόμπερτ Ε. Κεντ. Πρωταγωνιστούν οι Ντέινα Άντριους και Τζιν Τίρνεϊ. Βικιπαίδεια

    Σκηνοθεσία: Otto Preminger

    Σενάριο: Ben Hecht, βασισμένο στο μυθιστόρημα "Night Cry" του William L. Stuart

    Πρωταγωνιστές: Dana Andrews, Gene Tierney

    Μουσική: Cyril J. Mockridge

    Διάρκεια: 95 λεπτά

    Εταιρεία παραγωγής: 20th Century Fox 

Πλοκή

Η ιστορία ακολουθεί τον αστυνομικό ντετέκτιβ της Νέας Υόρκης, Μαρκ Ντίξον (Dana Andrews) . Είναι ένας ταλαντούχος αλλά βίαιος αστυνομικός, που μισεί τους εγκληματίες λόγω του εγκληματικού παρελθόντος του πατέρα του . Κατά τη διάρκεια μιας ανάκρισης, χτυπάει κατά λάθος και σκοτώνει τον ύποπτο Κεν Πέιν . Για να καλύψει το λάθος του, προσπαθεί να πλασάρει τον φόνο σε έναν τοπικό γκάνγκστερ, τον Τόμι Σκάλις .

Τα πράγματα περιπλέκονται όταν ο πατέρας της συζύγου του θύματος, Μόργκαν Τέιλορ (Gene Tierney), συλλαμβάνεται ως ύποπτος. Ο Ντίξον, που έχει ερωτευτεί τη Μόργκαν, προσπαθεί να τον αθωώσει χωρίς να αποκαλύψει τη δική του ενοχή, παγιδευόμενος σε έναν ιστό ψεμάτων που ο ίδιος δημιούργησε .

 Ο Preminger σκηνοθετεί με μια ρευστή, υποβλητική κινηματογραφική γλώσσα. Η κάμερα κινείται σχεδόν σαν σκέψη μέσα στο σκοτεινό, αστικό τοπίο, ενώ η ασπρόμαυρη φωτογραφία του Joseph LaShelle τονίζει το νουάρ ύφος .
Η ταινία εξερευνά την ηθική ασάφεια, τη βία που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια της κοινωνίας και την εσωτερική σύγκρουση ενός ήρωα που είναι ταυτόχρονα και ο κακός της ιστορίας . Είναι μια ιστορία για την ενοχή, την εξιλέωση και την προσπάθεια να ξεφύγει κανείς από τη μοίρα του .

Θεωρείται πλέον κλασικό του φιλμ νουάρ και μια από τις σημαντικότερες ταινίες του Preminger, αν και συχνά συγκρίνεται με το προηγούμενο, πιο διάσημο έργο του, το "Laura" .

 

Κατηγορηματικός ο ΔΣΑ: Η απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του νόμου Κατσέλη δεν επιδέχεται ερμηνειών

 

ΔΣΑ: Η απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του νόμου Κατσέλη δεν επιδέχεται ερμηνειών και παρερμηνειών

efsyn.gr

 4–5 λεπτά

---

«Είμαστε εδώ να παρέμβουμε όποτε παρατηρηθούν φαινόμενα καταστρατήγησης της απόφασης» δήλωσε ο πρόεδρος του Συλλόγου Ανδρέας Κουτσόλαμπρος.

Εκδήλωση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών για την εφαρμογή της υπ’ αριθ. 6/2026 απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, σχετικά με τον ανατοκισμό των δανείων του νόμου Κατσέλη. Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026 (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)

Εκδήλωση με τίτλο «Εφαρμογή της υπ΄αριθ. 6/2026 απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον τρόπο εκτοκισμού των ρυθμίσεων του ν. 3869/10» πραγματοποιεί σήμερα Πέμπτη απόγευμα ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών στα γραφεία του, διαπραγματευόμενος από επιστημονική σκοπιά το ζήτημα αυτό που έχει απασχολήσει ιδιαίτερα πολίτες και κόμματα το τελευταίο διάστημα.

Παρόντες είναι μεταξύ άλλων η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιλένα Αποστολάκη, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος, ο βουλευτής του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος και η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Χαιρετισμό απηύθυνε μεταξύ άλλων η Λούκα Κατσέλη, πρώην υπουργός Οικονομικών και εμπνεύστρια του νόμου στον οποίο υπάγονται οι συγκεκριμένοι δανειολήπτες. Η κ. Κατσέλη χαρακτήρισε ιστορική την απόφαση και υπογράμμισε: «Ο τόκος για διάσωση κύριας κατοικίας πρέπει να υπολογίζεται στη μηνιαία δόση. Είναι ξεκάθαρη, σύμφωνα με σκεπτικό του νομοθέτη και δεν επιδέχεται διαφορετική ερμηνεία. Είναι αυτοτελής ρύθμιση. Προς εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος αναγνωρίζει το δικαίωμα στη στέγαση ως προστατευόμενο συνταγματικό δικαίωμα και το δικαίωμα σε μία αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Ορίζει δε τη δόση ως οροφή και όχι ως βάση υπολογισμού και να είναι συμβατή με τις ανάγκες κάθε οφειλέτη. Ενστερνίζεται τη δυνατότητα απαλλαγής φυσικών προσώπων σε μόνιμη και διάσωση κύριας κατοικίας και αναγκαίο διαμεσολαβητικό ρόλο ενός δικαστή. Η προστασία του δικαιώματος της στέγασης και η εξασφάλισης αξιοπρεπούς διαβίωσης είναι δικαίωμα που προστατεύεται από το Σύνταγμα και τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες».

Ομιλητής ήταν μεταξύ άλλων ο Δημήτρης Λυρίτσης, δικηγόρος ο οποίος παραστάθηκε στη συγκεκριμένη δίκη και μέλος του ΔΣ του Συλλόγου και ο οποίος τόνισε: «Η δημόσια συζήτηση που ακολούθησε περί χρυσής τομής και δημοσίου συμφέροντος, αλλά και μιας νομοθετικής πρωτοβουλίας είναι μια συνταγματικά ανεπίτρεπτη παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας. Η απόφαση είναι δεσμευτική. Καμία χρυσή τομή δεν μπορεί να υπάρξει. Άλλωστε η κυβέρνηση δεν έκανε το ίδιο στην απόφαση για τα funds»; Και συνέχισε λέγοντας: «Η απόφαση είναι μέρος νομολογίας. Δείχνει τι μπορεί να κάνει η δικηγορία όταν παρεμβαίνει και μπορεί να αλλάζει τους συσχετισμούς».

Ο δικηγόρος και καθηγητής του Πανεπιστημίου Θράκης Στέλιος Σταματόπουλος ο οποίος επίσης παραστάθηκε στη συγκεκριμένη δίκη, επισήμανε: «Η απόφαση του Αρείου Πάγου ανέδειξε ότι η υπερχρέωση είναι ένα οξύ κοινωνικό πρόβλημα. Δεν είναι τροποποίηση της ρύθμισης αλλά δημιουργία νέου πλαισίου. Η απόφαση έχει διαπλαστικό χαρακτήρα. Φτιάχνει μία νέα έννομη σχέση και ρυθμίζει τη σχέση του οφειλέτη με την τράπεζα. Σκοπός είναι η διαφύλαξη του κοινωνικού κράτους δικαίου, προκειμένου να μπορέσει να ενταχθεί ο οφειλέτης στην οικονομική ζωή και να μην καταστραφεί».

Στον δικό του χαιρετισμό ο πρόεδρος του Συλλόγου Ανδρέας Κουτσολάμπρος σημείωσε: «Ο Νόμος Κατσέλη έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία σε χιλιάδες νοικοκυριά. Η απόφαση αφορά χιλιάδες δανειολήπτες που έχουν κριθεί ήδη ως υπερχρεωμένοι και βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να χάσουν την κύρια κατοικία τους. Ήταν μία απόφαση με μείζονα νομική και κοινωνική σημασία. Είμαστε εδώ να δώσουμε ξεκάθαρη απάντηση. Η δικαστική απόφαση δεν επιδέχεται ούτε ερμηνειών ή παρερμηνειών. Είμαστε εδώ να παρέμβουμε όποτε παρατηρηθούν φαινόμενα καταστρατήγησης της απόφασης. Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στις καταχρηστικές συμπεριφορές των τραπεζών και τις εταιρειών διαχείρισης οικονομικών απαιτήσεων».