Στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, που ενώ κάνει την ακριβότερη προεκλογική εκστρατεία ζητά να περικοπει το επίδομα ανεργίας, αν σκεφτόμασταν πιθανούς αντικαταστάτες θα καταλήγαμε πως ο μεν Τσίπρας θα έβαζε την Θεώνη, ο δε Ανδρουλάκης κάποιον παρλαπίπα χασοδίκη.
Από τον Π. Μαρινάκη πάντως όλοι τους καλύτεροι θα ήτανε.
Ποιος γνωρίζει αντιστοίχως το ποιον θα βάζανε οι ίδιοι ταχαριστεροί στο Υγείας;
Αν δεν θέλει ο Μόσσιαλος ας ανακοινώσουν τουλάχιστον την Ανθή Βούλγαρη, πολύ καλύτερη είναι από τους χλεχλέδες τους.
Δεν ξέρει ακόμη κανείς μας το αντίπαλο δέος ίσως γιατί το μέγεθος Άδωνις θεωρείται δυσαναπλήρωτο.
Αντί να είναι ο τύπος πηγή γέλιου μέχρις δακρύων και πεδίο εύκολων θριάμβων, ο υπουργός νανογιλέκων τε και πλασμαφαιρέσεων παίζει εν ου παικτοίς.
Θαύμα της εβραϊκής θεότητας Adonai!
Αναντιλέκτως σοβαρό πρόβλημα είναι το χαμηλό IQ και το ισχνό αίσθημα αξιοπρέπειας 70.000 Ελλήνων ιατρών.
Είναι άραγε όλοι τους τόσο ταληροφονιάδες κι ανέχονται τέτοια ηγεσία;
Είναι πολύ τυχεροί που βρίσκονται ακόμη ασθενείς κι εμπιστεύονται την υγεία τους σε ανθρώπους που επιλέγουν Παγώνη-Πατούλη.
Υπνοθεραπευταί, σαμάνοι, χαρτορίχτρες κι άλλες ανερχόμενες δυνάμεις υπερέχουν παρασάγγας σε σοβαρότητα.
Θυμόμαστε πόσο γελοιοποιήθηκαν επί πανδημίας οι ακαδημαϊκοί κι ευλόγως πολλοί εξ αυτών αμείφθηκαν με θέσεις (π.χ. Κοτανίδου/ΚΕΣΥ, Βασιλακόπουλος/ΕΟΔΥ, Σιάτσιος/πρύτανης ΕΚΠΑ) ενώ ο κ. Τούντας του ΠΑΣΟΚ και της διαΝΕΟσις τα κατάφερε στην τουριστοιατρική.
Η κ. Λινού, με αξιοπρεπή παρουσία επι πανδημίας, βρέθηκε στην συνέχεια στα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ ενώ ο Μόσσιαλος (καθεστωτικότατος επι πανδημίας) που από την ανανεωτική αριστερά βρέθηκε υπουργός του ΓΑΠ, επιστρέφει στα γεράματα στον δρόμο της ελασίτικης αριστεράς.
Άλλοι πανεπιστημιακοί της διασποράς όπως οι Ιωαννίδης, Γεροτζιάφας, Παυλάκης μάλλον δεν προτιμήθηκαν λόγω υπερβολικής ανεξαρτησίας γνώμης.
Νοικοκυραίοι και Κακομοιραίοι
Στο ΕΣΥ σημειώνεται κι ένας πολύ διαφωτιστικός διχασμός ανάμεσα στα σωματεία νοικοκυραίων και κακομοιραίων, όπως θα έλεγε κι ο δαιμόνιος υπουργός Θεοχάρης.
Η ΠΟΕΔΗΝ του Γιαννακού, της Γεωργάκη και της ιεράς συμμαχίας τους με την ΔΑΚΕ αποδεικνύουν ότι η εξαγορά των κακομοιραίων παραμένει ευχερέστερη.
Συμβάλει δε τα μάλα σε αυτό η διατήρηση της ΠΑΣΚΕ, ως μιας δευτέρας παράταξης συγκεκαλυμένων Αδωνιστών.
Αποτελεί η ΠΟΕΔΗΝ μια παραλλαγή του μοντέλου της ΓΣΕΕ, για το οποίο η ελληνική σοσιαλδημοκρατία μπορεί να είναι υπερήφανη.
Είναι προφανής η ευθύνη που φέρουν όσα μέλη του ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνονται τον ρόλο αυτών των ηγεσιών και των πολιτικών τους αλλά παραμένουν για λόγους κομματικού πατριωτισμού είτε για λόγους ιδιοτέλειας.
Σε όλα αυτά ας προσθέσει κανείς και την περηφάνεια που σίγουρα νιώθουν μετά από κάθε εμφάνιση του τηλεμαϊντανού προέδρου τους, αυτού που η ΑΔΕΔΥ
προσφάτως ονόμασε «Χλαπάτσα» προς τιμήν του γνωστού τηλεοπτικού ρουφιάνου.
ΟΙ δυο παρατάξεις του κ. Γεωργιάδη στην ΠΟΕΔΗΝ αθροίζουν μαζί 60% (36% η ΠΑΣΚΕ και 24% η ΔΑΚΕ) εξασφαλίζοντας του έτσι πλήθος χειροκροτητές και τηλεμαϊντανούς.
Ως μοναδικό αντίπαλο δέος προβάλλει πλέον κι εδώ το ΚΚΕ (23%) με τις υπόλοιπες αριστερές παρατάξεις να περιορίζονται στο υπόλοιπο 14%.
Ελπιδοφόρο τοπίο…
Αντιθέτως στα σωματεία των ιατρών (νοικοκυραίων) μόνον ο ελάσσων πόλος της παραοικονομίας στηρίζει ακόμη ΝΔ (25% στην Αττική και πολύ χαμηλότερα στην υπόλοιπη χώρα).
Ο αδωνισμός με τα απογευματινά ιατρεία και με την εξαχρείωση της ιδιωτικοποίησης του συστήματος, έχει απορροφήσει όλες τις φυλές της επωφελούμενης καπατσοσύνης.
Η δε Παγώνα αποτελεί για την κονόμα των νοσοκομείων μια διαχρονική, κοινής αποδοχής κι εθνικής εμβέλειας καλτ φυσιογνωμία.
Τσέπη μου γεμάτη νάσαι και κανέναν μη φοβάσαι.
Ωστόσο ο μείζων πόλος ΚΚΕ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι αυτός που συγκεντρώνει αθροιστικά 70-80% και σχεδόν 100% στους νεαρούς ειδικευόμενους.
Είναι οι είλωτες του συστήματος που χάσανε κάθε αυταπάτη μετά την πανδημία κι όσοι από αυτούς δεν φύγανε από την χώρα, είναι στα κεραμίδια.
Αυτοί ήταν που ξεφορτώθηκαν την Παγώνα.
Την οργή τους στο μέλλον πιθανώς θα την εισπράξει η κοινωνία.
Αμείλικτο βλέπετε είναι το δίλημμα: σαν την παιδίατρο της Σάμου (με τις πέντε συνεχόμενες εφημερίες που κατέληξε νοσηλευόμενη με κέτωση) ή σαν την γάτα της Καρνεάδου;
Έχει πάντως συρρικνωθεί στην ΕΙΝΑΠ μέχρις εξαφανίσεως ο «μεσαίος χώρος» μεταξύ των ΚΚΕ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την μία και των παγωμένων, πατουλοφρόνων κι αδωνιζομένων ταληροφονιάδων από την άλλη.
Δεν συζητάμε πια για ΣΥΡΙΖΑ ή για την νεότευκτη ΕΛΑΣ ενώ και το ΠΑΣΟΚ πήρε μόλις 7,9% στην ΕΙΝΑΠ.
Στην ιδιωτική ιατρική και στον ΙΣΑ των νοικοκυραίων-μαγαζατόρων το ΚΚΕ πήρε σχεδόν 10% και το ΠΑΣΟΚ 5,8% αλλά το χειρότερο είναι ότι στήριξαν κι οι δυο τους δια της αποχής τους την επανεκλογή Πατούλη!
Στις πρόσφατες εκλογές ο Πατούλης απώλεσε την αυτοδυναμία κι εξέλεξε 7 από τα 17 μέλη του ΔΣ.
Οι υπόλοιποι με τα 10 μέλη, έκαναν προσπάθεια ανάδειξης κοινού υποψήφιου αλλά ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ, ψηφίζοντας λευκό λειτούργησαν εν γνώσει τους υπέρ της
επανεκλογής Πατούλη.
Καταγγέλθηκε μάλιστα ότι ο Ν Ανδρουλάκης ενέκρινε αυτοπροσώπως τη λευκή ψήφο του εκλεγμένου στον ΙΣΑ Παπαμαργαρίτη.
Άβε Καίσαρ, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν
Αυτή είναι η εσωτερική κατάσταση ενός κλάδου που λοιδωρείται πια απ’ όλους ενώ ταυτόχρονα καλείται να εκτελέσει ένα από τα πιο απαιτητικά επαγγέλματα.
Καλούνται δε να το ‘ρυθμίσουν’ διάφοροι νέοι Τριανταφυλόπουλοι των ΜΜΕ, ο Άδωνις και ο πολιτικός του προϊστάμενος.
Ήδη είχαμε τις πρώτες δραματικές αλλαγές.
Στο mediwatch μπορείτε π.χ. να ρωτήσετε ποιος και πού πουλάει θαυματουργά νανογιλέκα με ένα κατοστάρικο.
Το πιο ωραίο όμως ήταν η αναβάθμιση της ενημέρωσης με διορισμό εκπροσώπου τύπου στο Υπ. υγείας.
Ως γνωστόν όταν θέλουμε να περιγράψουμε έναν άνδρα δειλό και άτολμο, που παριστάνει ωστόσο τον γενναίο χρησιμοποιούμε την φράση: «Παλικάρι της φακής».
Πολλοί θα αναγνώριζαν στην περιγραφή τον κ. Άδωνι Γεωργιάδη Ίσως για τον λόγο αυτό, μετά την καταιγίδα που προκάλεσε ο άδικος θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη, όρισε ως εκπρόσωπο τον κ. Σταμάτη Πουλή, γνωστό από την υπόθεση της χρυσής μερίδας φακές που τις τιμολογούσαν με 12,5 ευρώ εν μέσω μνημονίων στο αλήστου μνήμης ΚΕΕΛΠΝΟ και νυν ΕΟΔΥ.
Αυτά βέβαια συνέβησαν κατά την πρώτη θητεία του Γεωργιάδη στο Υπουργείο Υγείας μαζί με Novαrtis και άλλα πολλά και γι αυτό φαντάζομαι ότι προτιμηθηκε εκ νέου για το κρίσιμο πόστο.
Αξιομνημόνευτη είναι η προσφορά στο έθνος στελεχών σαν τον κ. Πουλή αλλά και της ελληνικής δικαιοσύνης που φρόντισε να τους αποδώσει πάλλευκους στην κοινωνία και στην πολιτική;
Έτσι ώστε να καταστούν θεσμικοί παράγοντες υπεύθυνοι για την υγεία του ελληνικού λαού.
Νάναι καλά φυσικά κι ο πολυχρονεμένος κ. Κυριάκος Μητσοτάκης που διατηρεί στην θέση του ακλόνητο τον υπουργό-κλόουν.
Τιμητικά λοιπόν ας αναφωνήσουμε για την επιστροφή Μητσοτάκη στα πάτρια: Άβε Καίσαρ, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!
(ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)
Φρανκ Βέντεκιντ(1864-1918)
του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΟΥΑΤΖΗ
Ο Γιώργος Μιχαηλίδης ήταν ο άνθρωπος που τον παρουσίασε στο κοινό για πρώτη φορά με την παράσταση «Κρίμα που είναι πόρνη» του Τζων Φορντ. Από τότε και για πολλά χρόνια, έχει εργαστεί σε πλήθος παραστάσεων στο Εθνικό Θέατρο, στο Κ.Θ.Β.Ε., στον Θ.Ο.Κ., στο Θέατρο Τέχνης, στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στα περισσότερα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., σε πολλούς ιδιωτικούς θιάσους, σε παραγωγές εκτός Ελλάδος και σε κάθε μορφή και είδος θεάτρου.
Εκθέσεις του Γιάννη Μετζικώφ έχουν φιλοξενηθεί στο μουσείο Αλεξάντερ Πούσκιν στη Μόσχα, στο Ρωσικό Κρατικό μουσείο στην Αγία Πετρούπολη, στο μουσείο της Πόλεως της Βαλένθια, στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο, στην Αλ ντε Σααρμπέκ στις Βρυξέλλες και σε πολλές ελληνικές συλλογές και παρουσιάσεις.