ΜΩΣΑΪΚΟ
Οχτώ Χαϊκού
1
Μαρζάν Σατραπί*
ανυπόφορος Έρως
μέχρι θανάτου
*
2
Βιβλίο η Ζωή:
άλλοι το φυλλομετρούν,
λίγοι τ΄αγαπούν
*
3
Ζούσε στο σκότος,
δίνοντας υποσχέσεις
για δάνειο φως
*
4
Ελευθερία
επιμελές άλλοθι
πολλών πονηρών
*
5.
Υποσχέθηκαν
έγχρωμο μέλλον
...μετά θάνατον
*
6
Ελίτ με φράκο
κοινωνικοί εταίροι
στις ζωοκλοπές...
*
7
Πόσο τιμάται
η αξιοπρέπεια
ενός ανθρώπου;
*
8
Πνιγηρή χώρα
χαμένη στο βάλτο
του ξερολισμού..
____ _______________
Artists: Mauro Tortorelli (violin),
Angela Meluso (piano),
Andrea Favalessa (cello),
Maria Semeraro (piano),
Akanè Makita (piano), Soloists of the Accademia di Santa Cecilia Rome
Tracklist:
Violin Sonata No. 1 in D Minor, Op. 75:
00:00:00 I. Allegro agitato
00:07:27 II. Adagio
00:14:09 III. Allegretto moderato
00:18:07 IV. Allegro molto
00:24:24 Berceuse in B-Flat Major, Op. 38
Violin Sonata No. 2 in E-Flat Major, Op. 102:
00:30:04 I. Poco allegro più tosto moderato
00:37:18 II. Scherzo. Vivace
00:41:07 III. Andante
00:46:47 IV. Allegro grazioso, non presto
Triptyque, Op. 136:
00:51:25 I. Prémice
00:56:54 II. Vision congolaise
01:01:37 III. Joyeuseté
Cello Sonata No. 1 in C Minor, Op. 32:
01:04:29 I. Allegro
01:13:24 II. Andante tranquillo sostenuto
01:19:13 III. Allegro moderato
Cello Sonata No. 2 in F Major, Op. 123:
01:25:28 I. Maestosto, largamente
01:34:54 II. Scherzo con variazioni. Allegro animato
01:44:07 III. Romanza. Poco adagio
01:53:05 IV. Allegro non troppo, grazioso
Sonata for Bassoon and Piano, Op. 168:
01:59:47 I. Allegretto moderato
02:02:41 II. Allegro scherzando
02:06:28 III. Molto adagio – Allegro moderato
02:12:30 Romance for Horn and Piano, Op. 67: I. Adagio
Sonata for Oboe and Piano, Op. 166:
02:21:59 I. Andantino
02:25:14 II. Allegretto
02:30:03 III. Molto allegro
02:32:32 Romance for Flute and Piano, Op. 37: I. Moderato assai
Sonata for Clarinet and Piano, Op. 167:
02:39:12 I. Allegretto
02:44:06 II. Allegro animato
02:46:04 III. Lento
02:50:18 IV. Molto allegro – Allegretto
02:55:44 Caprice sur des airs Danois et Russes, Op. 79 for Flute, Oboe, Clarinet and Piano: I. Poco allegro
γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου
Η Ελένη Γκίκα (Κορωπί, 1959),
δημοσιογράφος και βιβλιοκριτικός, εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1984 με την ποιητική συλλογή Σηματοδότες. Έκτοτε, έχει εκδώσει ποιήματα, μυθιστορήματα, παραμύθια, διηγήματα, και συνεντεύξεις. Στο μυθιστόρημά της Sans voir
με τον υπότιτλο «Νοέμβριος 2014-Αύγουστος 2025», (εκδ. Αρμός) είναι
έκδηλη η επιρροή της ποίησης, καθώς ολόκληρες φράσεις έχουν ποιητικό
άρωμα, ενώ σε αυτό υπάρχουν ποιήματα και τραγούδια. Κατ’ αρχάς, να πούμε
ότι οι δύο γαλλικές λέξεις του τίτλου σημαίνουν αβλεπτί, αβλεπί ή
αβλεπεί, δηλαδή κάτι που δεν το κοιτάζω και χρησιμοποιείται στα
χαρτοπαίγνια, στο σκάκι και στο πόκερ.
Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη (Άνοιξη-Καλοκαίριι- Φθινόπωρο-Χειμώνας) κι η ιστορία αρχίζει με τριτοπρόσωπη αφήγηση στο κεφάλαιο που τιτλοφορείται «Τα άσπρα μιγκέ». Σε αυτό, γίνεται λόγος για ένα κορίτσι έξι χρονών που κρατάει μια κούκλα, την Ελβίρα. Ελβίρα όμως λέγεται και η αφηγήτρια. Δίπλα της είναι η μαμά της, ενώ σ’ ένα σπίτι που έπιασε φωτιά βρίσκεται ένας άντρας αποκαΐδια. Δεκαεννιά χρόνια αργότερα, το κορίτσι ανακαλύπτει πως το εκείνο το κυριακάτικο απόγευμα θα το αφορά. Στη συνέχεια, στην αρχή του πρώτου κεφαλαίου, διαβάζουμε για πρώτη φορά το Sans voir, ενώ η αφηγήτρια απευθυνόμενη σε κάποιον λέει «Η Λένα είναι ό,τι έχω κρατήσει από την προηγούμενή μου ζωή. Τότε που έφυγες, τα άλλαξα όλα». Η αρχή είναι απολύτως αινιγματική.
Η αφήγηση, λοιπόν, έχει ποιητικό χαρακτήρα και προκαλεί απορίες και ερωτηματικά: «Επειδή ερχόσουν και το ’νιωθα, τζιτζίκι που έκανε 17 χρόνια κάτω απ’ το χώμα για να απλώσει για δυο εβδομάδες φτερά. Με τι λέω, “στάχτες σαν μήλα κόκκινα μας περιμένουν”, κι εγώ γράφοντας που ονειρεύομαι φτερά».
Στο τρίτο κεφάλαιο η αφηγήτρια μιλάει για τις βιβλιοθήκες και τα βιβλία της, για τους πρώτους ποιητές-συγγραφείς που την επηρέασαν: Μαγιακόφσκι, Τρότσκι, Μπόρχες, Κάφκα, Ντοστογιέφσκι, Μπλίξεν, Γιουρσενάρ, Ντίκινσον, Πλαθ. Αλλά μιλάει και τα αστυνομικά, τα οποία της άρεσαν, Χανόταν στους γρίφους, στους σαιξπηρικούς ίσκιους των ιστοριών της Άγκαθα Κρίστι.
Η εξομολόγηση συνεχίζεται, το τέταρτο κεφάλαιο αρχίζει με τη φράση «Από παιδί κοιτούσα μέσα από τα ανοιχτά παράθυρα». Εδώ γίνεται λόγος για την εφημερίδα, όπου εργάστηκε η αφηγήτρια, μια γυναίκα, η οποία αναπολεί το παρελθόν, για το θέατρο, τη μανία της με τις φωτογραφίες, την πρώτη της δημοσιογραφική δουλειά στο σπίτι ενός γλύπτη. Ωστόσο, η αφήγηση επικεντρώνεται στον άντρα που την έχει συγκλονίσει, σ’ αυτόν απευθύνεται. Διαβάζουμε: «Αν δεν είσαι εδώ, σκέφτομαι, δεν είσαι πουθενά» και λίγο παρακάτω: «Εδώ θα σου γράφω, κι αν θέλεις κάποτε, κάποια στιγμή, μου απαντάς κι εσύ».
Όπως προαναφέραμε, η αφηγήτρια αγαπάει πολύ τον Ντοστογιέφσκι, ειδικά αναφέρει το Υπόγειό του από το οποίο αντιγράφει μεγάλα αποσπάσματα: «…Τι μπορεί να περιμένεις από τον άνθρωπο που ως πλάσμα είναι προικισμένος με τόσο παράξενα γνωρίσματα;» Όπως γίνεται αντιληπτό, η αφηγήτρια ψάχνει να βρει στα βιβλία τις απαντήσεις που αναζητά για το θέμα της ύπαρξης και τις ερωτικές σχέσεις. Και για τον μεγάλο της έρωτα, ασφαλώς. Έτσι επισκέπτεται στην οδό Μιχαήλ Βόδα μια γυναίκα, τη Φανή, που προβλέπει το μέλλον. Ξέρει πως αυτό είναι ανέφικτο, αλλά επιμένει. Ωστόσο, απευθύνεται πάλι στον άντρα που της έχει γίνει έμμονη ιδέα:
«Ποτέ δεν υπήρξες απολύτως διαυγής. Σαν σε έκσταση μόνιμη ήσουν, αλλ’ απολύτως τρυφερός και παθιασμένος. Ένας ημίθεος σε παράκρουση, κι εγώ μονίμως στο αντίθετο ρεύμα. Όταν βρισκόμουν μαζί σου όλα ήταν δυνατά. Οι λαβωμένοι του ερώτα, οι απολύτως άτρωτοι της ζωής».
Η αφηγήτρια, απευθυνόμενη στον άντρα που τη σημάδεψε, αποκαλύπτει πως σκόπευαν να παντρευτούν, είχε ενημερώσει και τη μητέρα της. Το μυθιστόρημα κλείνει πάλι με τα αρχικό κεφάλαιο, «Τα άσπρα μιγκέ», ενώ υπάρχει κι ο επίσης αινιγματικός επίλογος «Αντί επιλόγου-Τεχνητή Νοημοσύνη και Θάνατος-Γράφει ο Απόστολος Ζιώγας». Η τελευταία φράση είναι η εξής: «Ο καθένας σκέφτεται , αντιλαμβάνεται ό,τι είναι διατεθειμένος για να ζει και ν’ αντέξει σ’ αυτή τη ζωή».
Όπως έχουμε σημειώσει, σε τούτο το γεμάτο λυρισμό μυθιστόρημα είναι έκδηλη η επιρροή της ποίησης, συναντάμε συχνά ποιήματα και τραγούδια. Επιλέγουμε ένα ποίημα του Νίκου Καββαδίας που το έγραψε στις 18 του χρόνια, αυτό άρεσε στην αφηγήτρια και τον άντρα που τη σημάδεψε:
Αγαπάω ότι είναι/ θλιμμένο στον κόσμο. Τα θολά τα ματάκια/
Τους αρρώστους ανθρώπους/ τα ξερά γυμνά δέντρα/ και τα έρημα πάρκα…
Ελένη Γκίκα, Sans voir, Εκδόσεις Αρμός, 2026
Η Ευρώπη θέλει να απεξαρτηθεί από τις μεγάλες αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες (Big Tech). Από την έναρξη της χαοτικής δεύτερης θητείας του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ πέρυσι, κυβερνήσεις και επιχειρήσεις σε όλη την ήπειρο επιταχύνουν τα σχέδιά τους για να απεξαρτηθούν από τις τεχνολογίες αμερικανικών εταιρειών.
Παράλληλα με τις πολιτικές πρωτοβουλίες, την ενίσχυση της ευρωπαϊκής τεχνολογικής παραγωγής και τη διάθεση σημαντικών νέων κονδυλίων, έρευνα του WIRED κατέγραψε δεκάδες περιπτώσεις εταιρειών, κρατικών φορέων, ΜΚΟ και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που εγκαταλείπουν αμερικανικές τεχνολογικές πλατφόρμες, επιλέγοντας λύσεις ανοικτού κώδικα ή ευρωπαϊκές εναλλακτικές. Και πιθανότατα πρόκειται μόνο για την κορυφή του παγόβουνου.
«Οι επιθετικές πολιτικές της κυβέρνησης Τραμπ, οι επιθέσεις στο διεθνές δίκαιο, καθώς και στην ΕΕ και τις δημοκρατικές αρχές, έχουν λειτουργήσει ως πολλαπλά καμπανάκια αφύπνισης», εξηγεί η Μαριέτε Σάακε, μη μόνιμη ερευνήτρια στο Κέντρο Κυβερνοπολιτικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ και πρώην μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Η στροφή προς την ψηφιακή αυτονομία
Οι κινήσεις αυτές είναι ευρέως διαδεδομένες και συνεχώς αυξάνονται. Την περασμένη εβδομάδα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε τα επίσημα μακροπρόθεσμα σχέδιά της για τη μείωση της εξάρτησής της από αμερικανικές τεχνολογίες. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αντικατέστησε τη Google ως προεπιλεγμένη μηχανή αναζήτησης στους υπολογιστές του προσωπικού με τη γαλλική Qwant. Χιλιάδες εργαζόμενοι στη γαλλική κυβέρνηση χρησιμοποιούν ήδη το λογισμικό γραφείου ανοικτού κώδικα LaSuite. Παράλληλα, ενα ολοκληρωμένο πακέτο εφαρμογών γραφείου ανοιχτού κώδικα από περισσότερες από δώδεκα ευρωπαϊκές εταιρείες τεχνολογίας, που ονομάζεται Euro-Office, αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα. Πόλεις στην Ολλανδία, τη Γαλλία και τη Γερμανία εγκαταλείπουν το Microsoft Office και τα Google Docs.
Η τάση αυτή δεν περιορίζεται στα λογισμικά παραγωγικότητας. Η ολλανδική κυβέρνηση θα μεταφέρει τον κώδικά της από το GitHub, που ανήκει στη Microsoft, στο δικό της αποθετήριο. Παράλληλα, η Φινλανδία φέρεται να αποφάσισε να μη μεταφέρει εκλογικά δεδομένα στις υπηρεσίες cloud της Amazon, ενώ ο οργανισμός που διαχειρίζεται τον τομέα κορυφαίου επιπέδου .be του Βελγίου δήλωσε ότι θα απομακρυνθεί από το AWS. Την ίδια στιγμή, το Eurosky, έχει αναπτυχθεί ως μια διαλειτουργική ευρωπαϊκή εναλλακτική του Bluesky που βασίζεται στο πρωτόκολλο AT, το οποίο αποτελεί τη βάση και των δύο κοινωνικών δικτύων.
Το WIRED συγκέντρωσε όλες τις γνωστές περιπτώσεις ευρωπαϊκών φορέων που εγκαταλείπουν αμερικανικούς τεχνολογικούς παρόχους.
Αν και αρκετές πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής «ψηφιακής κυριαρχίας» είχαν δρομολογηθεί πριν από την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, οι αμερικανικές κυρώσεις σε αξιωματούχους που συνδέονται με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο θεωρούνται ένας από τους βασικούς καταλύτες της επιτάχυνσης αυτής της πορείας. Το ίδιο το Δικαστήριο κατέληξε τελικά να απομακρυνθεί από τις τεχνολογίες της Microsoft.
Η Ευρώπη ανησυχεί για την εξάρτησή της από τους αμερικανικούς τεχνολογικούς κολοσσούς, επικαλούμενη ζητήματα ελέγχου δεδομένων, τις μεταβαλλόμενες διεθνείς ισορροπίες, το ενδεχόμενο πρόσβασης αμερικανικών αρχών σε ευρωπαϊκά δεδομένα βάσει του αμερικανικού νόμου CLOUD Act και FISA, αλλά και τις στενές σχέσεις που έχουν αναπτύξει οι αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας με την κυβέρνηση Τραμπ.
«Οι πολίτες, οι επιχειρήσεις και οι οργανισμοί έχουν πλέον κινητοποιηθεί ώστε να πάρουν το ψηφιακό τους μέλλον στα χέρια τους», υποστηρίζει η Μαριέτε Σάακε. «Θέλουν να απελευθερωθούν τόσο από τα συμφέροντα των δισεκατομμυριούχων όσο και από τις πολιτικές του Τραμπ».
Το δύσκολο εγχείρημα της απεξάρτησης
Ωστόσο, η πλήρης απεξάρτηση της Ευρώπης από την αμερικανική τεχνολογία είναι πιθανώς αδύνατη.
«Οι αμερικανικές εταιρείες εξακολουθούν να κυριαρχούν σχεδόν σε κάθε επίπεδο της ευρωπαϊκής ψηφιακής υποδομής», αναφέρει πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Από το cloud computing και την τεχνητή νοημοσύνη μέχρι την κυβερνοασφάλεια και τα λειτουργικά συστήματα κινητών τηλεφώνων, η Ευρώπη- όπως και μεγάλο μέρος του κόσμου- παραμένει βαθιά συνδεδεμένη με εταιρείες τεχνολογίας που εδρεύουν στις ΗΠΑ. Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες ενδέχεται να οξύνουν περαιτέρω τις ήδη ευαίσθητες σχέσεις με την κυβέρνηση Τραμπ, η οποία έχει επικρίνει επανειλημμένα το αυστηρό ευρωπαϊκό ρυθμιστικό πλαίσιο για τις ψηφιακές τεχνολογίες.
Παρά τα εμπόδια, η πορεία προς την τεχνολογική απεξάρτηση έχει ήδη δρομολογηθεί. Όπως δήλωσε πρόσφατα υπουργός του γερμανικού κρατιδίου της Βαυαρίας: «Δεν έχουμε πλέον χρόνο να συζητούμε θεωρητικά τη σημασία της ψηφιακής κυριαρχίας. Με δεδομένη τη γεωπολιτική συγκυρία, πρέπει να περάσουμε από τα λόγια στις πράξεις».
Πηγή: WIRED
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ