Τα Βραβεία 2025 του Χάρτη: Ο Βραχύς Κατάλογος

 

χάρτης, 87 Μηνιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Λόγου & Τέχνης  ΜΑΡΤΙΟΣ 2026

Το διαδικτυακό περιοδικό Λόγου και Τέχνης Χάρτης (www.hartismag.gr), συνεχίζει για πέμπτη χρονιά την απονομή ετήσιων βραβείων, με σκοπό την ανάδειξη των σημαντικότερων βιβλίων που κυκλοφόρησαν το περασμένο έτος. Η διάκριση αυτή προέρχεται από μια ευρεία ομάδα τακτικών συνεργατών του περιοδικού που, χωρίς δεσμεύσεις ή προεπιλογές, πρότειναν έως τρία βιβλία ανά είδος λόγου (Ποίηση, Πεζογραφία, Δοκίμιο, Μετάφραση και Βιβλίο για παιδιά), τα οποία, έχουν εκδοθεί το 2025. Στις υποψηφιότητες δεν περιλαμβάνονται βιβλία των τακτικών συνεργατών τού περιοδικού, δεν μεσολαβούν επιτροπές ή διαβουλεύσεις, κανένας δεν γνωρίζει τι ψηφίζουν οι άλλοι, ενώ ούτε η συντακτική ομάδα εμπλέκεται στις επιλογές. Οι κατάλογοι των βιβλίων που διακρίνονται προκύπτουν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από τις αρχικές προτάσεις των τακτικών χαρτογράφων. Τα Βραβεία 2025 του Χάρτη: Ο Βραχύς Κατάλογος την 1η Απριλίου θα ανακοινωθούν τα ΒΡΑΒΕΙΑ   ΠΟΙΗΣΗ ―Άννα Βασιάδη, Μικροί πόλεμοι, εκδ. Συρτάρι ―Διώνη Δημητριάδου, Αδώνιδος κήποι, εκδ. ΑΩ ―Θωμάς Ιωάννου, Ανοιχτή ημερομηνία, εκδ. Πόλις ―Αλέξανδρος Κορδάς, Θέασις, Οι Εκδόσεις των Φίλων ―Αλέξανδρος Μηλιάς, Απ' την Αθήνα φάντασμα, εκδ. Πατάκη ―Βασίλης Β. Παπαβασιλείου, Εφεδρείες, εκδ. Ιωλκός ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ ―Βασίλης Γκουρογιάννης, Τα κιάλια του Βασίλι Τσούικοφ, εκδ. Μεταίχμιο ―Γιάννης Μακριδάκης, Στη σκιά του όρους Όχη, εκδ. Εστία ―Γιάννης Ξούριας, Φύλλα βασιλικού, εκδ. Gutenberg ―Ιορδάνης Παπαδόπουλος, Κασκαντέρ, εκδ. Ίκαρος ―Κωνσταντίνος Τζαμιώτης: Θα πέσει η νύχτα, εκδ. Μεταίχμιο ― Φωτεινή Τσαλίκογλου, Ο Ιωσήφ ήρθε μετά, εκδ. Καστανιώτη   ΔΟΚΙΜΙΟ / ΜΑΡΤΥΡΙΑ ―Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Ε.Χ. Γονατάς. Μικρές παράξενες ιστορίες, εκδ. Πατάκη ―Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Σχόλια στον Σεφέρη, εκδ. Σμίλη ―Δημήτρης Καράμπελας, Το πνεύμα και το τέρας, εκδ. Δώμα ―Νικόλαος-Ιωάννης Κοσκινάς, Κάφκα και κινηματογράφος / Ο «κινηματογραφικός» Κάφκα, εκδ. Ροές ―Γιώργος Μαρκόπουλος, Σε πλάγιο φωτισμό ― Κείμενα για πρόσωπα, γεγονότα, ημέρες, εκδ. Κέδρος ―Μαρία Χατζηαποστόλου, Ο Μάνος Ελευθερίου του τόπου και της ουτοπίας, εκδ. Μετρονόμος ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ―Ωρίων Αρκουμάνης, για το Οι Άθλιοι, του Βικτόρ Ουγκό, εκδ. Gutenberg ―Σοφία Αυγερινού, για το Ο θάνατος του Βιργιλίου, του Hermann Broch, εκδ. Έρμα ―Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, για το Ο κηπουρός και ο θάνατος, του Georgi Gospodinov εκδ. Ίκαρος ―Κύρος Κόκκας, για το Οι Λουσιάδες του Λουίς ντε Καμόες, εκδ. Ευρασία ―Κλαίρη Μιτσοτάκη, για την επιλογή, σύνθεση, πρόλογο, μετάφραση του Η αναζήτηση του χαμένου χρόνου / Θέματα, πρόσωπα και σκηνές του Μαρσέλ Προυστ, εκδ. Άγρα ―Θεόδωρος Δ. Παπαγγελής, για τις Μεταμορφώσεις, του Οβίδιου, εκδ. Gutenberg   ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ―Παύλος Βαλαβάνης, Η ιστορία της Ολυμπίας και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, εικονογράφηση Kώστας Θεοχάρης, εκδ. Καπόν ―Μίνως Ευσταθιάδης, Το κουτί των ονείρων, εικονογράφηση Βασίλης Κουτσογιάννης, εκδ. Μεταίχμιο ―Κατερίνα Ζωντανού, Περπατώντας στο δάσος, εικονογράφηση Μαίρη Καλαμπαλίκα εκδ. Μεταίχμιο ―Βάνα Κατσαρού, Το παιδί και το Κρι Κρι, εικονογράφηση Μαίη Σταθοπούλου, εκδ. Διόπτρα ―Μαρία Λυκάρτση, Το μόνο παιδί, εικονογράφηση Yamamoto Zafouko, εκδ. Παπαδόπουλος ―Ελένη Πριοβόλου, Η Ραμού και η φάλαινα Μπελού, εικονογράφηση Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Καστανιώτη

δείτε περισσότερα

La Femme - Vagues/Κύματα

 

GR

La Femme - Vagues

La Femme

 Nouvel album "Teatro Lucido", sortie le 4 Novembre: https://idol-io.link/Teatro_LucidoYT Watch "Paradigmes: Le Film" -    • La Femme / Paradigmes: Le Film (full movie)   Join La Femme on Instagram:   / la_femme__musique   « Aura, sidus, mare adjuvant me » réalisé par LA FEMME

La Femme | Official Website

56 rue Pigalle (1949) : στον ιστό του πάθους, της προδοσίας , του εγκλήματος. Ένα καλό Γαλλικό νουάρ

 56 rue Pigalle (1949)

Σκηνοθεσία & Σεναριογράφος: Willy Rozier Παίζουν: Jacques Dumesnil, Marie Déa, Aimé Clariond. Ρενέ Μπλανκάρ Είδη: Colorized classics, Crime, Drama, Film-Noir

Στο Παρίσι της μεταπολεμικής εποχής, ο Ζαν Βινιερόν (Jacques Dumesnil), ένας επιτυχημένος και διάσημος ιστιοπλόος, βρίσκεται παγιδευμένος σε μια ερωτική σχέση με την Ινές (Marie Déa), η οποία είναι σύζυγος του καλύτερού του φίλου. Η μυστική τους σχέση διατηρείται μέσω ερωτικών επιστολών.

Η μοίρα τους σφραγίζεται όταν οι επιστολές αυτές κλέβονται από έναν αδίστακτο υπάλληλο ενός ξενοδοχείου , ο οποίος ζει στην οδό Pigalle (μια περιοχή γνωστή για τη νυχτερινή ζωή και την εγκληματικότητα). Ο κλέφτης αρχίζει να εκβιάζει το παράνομο ζευγάρι, απειλώντας να παραδώσει τα γράμματα στον σύζυγο και να καταστρέψει τις ζωές όλων.

Η υπόθεση παίρνει δραματική τροπή όταν ο εκβιαστής βρίσκεται δολοφονημένος. Όλες οι ενδείξεις και οι συνθήκες στρέφονται εναντίον του Ζαν, καθώς εκείνος είχε το ισχυρότερο κίνητρο. Μπλεγμένος σε έναν ιστό πάθους, προδοσίας και εγκλήματος, ο ήρωας μπαίνει στο στόχαστρο της αστυνομίας και πρέπει να αποδείξει την αθωότητά του, ενώ το noir σκηνικό της Rue Pigalle κρύβει πολλά μυστικά.

Αυτός καταφεύγει στο Γαλλικό Κονγκό και αποδύεται σε αγώνα για να αποδείξει την  αθωότητά του. Ξαφνικά εμφανίζεται  ένας μάρτυρας που είδε το φόνο και ανατρέπει τα πάντα .

Αν θέλετε  να δείτε την ασπρόμαυρη έκδοση:    • 56 rue Pigalle (1949) Jacques Dumesnil, Ma...   

56 Rue Pigalle/Wikipedia

Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ (1851-1909): σπουδαίος Δανός εξπρεσιονιστής με ασταθή ψυχική υγεία

Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ (1851-1909)

 

Ο Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ, πιο γνωστός ως Π. Σ. Κρέιερ, ήταν Δανός ζωγράφος. Είναι από τους πιο γνωστούς ζωγράφους της ομάδας "Αποικία του Σκάγκεν" , που ήταν μία κοινότητα όπου αποτελούταν από Δανούς και Σκανδιναβούς ζωγράφους, που μαζευόντουσαν ή δούλευαν στην πόλη Σκάγκεν της Δανίας, κυρίως τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα. Ο Κρέιερ ήταν ο ανεπίσημος αρχηγός της ομάδας.

Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ/Βικιπαίδεια

 

Η "μπλε ώρα" του Δανού ζωγράφου Peder Severin Krøyer (ΑΦΙΕΡΩΜΑ)

Πείτε στα βόδια μου πως πάει, τελείωσε...

Τonino Guerra , Ο φύλακας της ομορφιάς

Ο Τονίνο Γκουέρα γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου του 1920 στο Σανταρκάντζελο της Ρομάνια. Κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο εκτοπίστηκε από τους Γερμανούς στο στρατόπεδο του Τρόισντορφ. Την περίοδο της φυλάκισής του λέγεται ότι έγραψε τους πρώτους στίχους σε διάλεκτο. Προκειμένου να θυμάται εύκολα τα ποιήματα, διάλεξε παραδοσιακή προσωδία και μέτρο. Αυτή η ιστορία προέλευσης για τη διαλεκτική ποίηση του Γκουέρα είναι ενδιαφέρουσα στο βαθμό που φωτίζει τον ψυχολογικό μηχανισμό της προσχώρησης στον κόσμο του χωριού τον οποίο περιγράφει. Πρόκειται για μια επαναφορά από μακριά, νοσταλγική κι έστω εν μέρει παραμυθένια, για την επιστροφή σε μια προφυλαγμένη κλίνη, ενώ έξω μαίνεται η θύελλα της Ιστορίας. (…) Στην πραγματικότητα, η ποίηση του Γκουέρα κατοίκησε πεισματικά και σκόπιμα αυτήν τη συντηρητική περιοχή της μνήμης, όπου ένας ετοιμοθάνατος κόσμος, περιβαλλόμενος από την ασχήμια της σύγχρονης εποχής, συνεχίζει να εκπέμπει τις λάμψεις του, να γεννά ομορφιά. Η ανάκτηση αυτού του κόσμου γίνεται χάρη στη μνήμη και αποκτά μια μορφή όλο και πιο παραμυθένια (…)

*Tonino Guerra - Wikipedia, the free encyclopedia

* Sito ufficiale dell'Associazione Culturale Tonino Guerra

  

 

I buoi

Andate a dire ai buoi che vadano via
che il loro lavoro non ci serve piω
che oggi si fa prima ad arare col trattore.
E poi commoviamoci pure a pensare
alla fatica che hanno fatto per migliaia d'anni
mentre eccoli lμ che se ne vanno a testa bassa
dietro la corda lunga del macello.

 1972

 

 

 

 

ΤΑ ΒΟΔΙΑ

Πείτε στα βόδια μου πως πάει, τελείωσε,

πως ό,τι έκαναν έκαναν,

πως σήμερα δουλεύουμε πιο γρήγορα με το τρακτέρ.

Και μετά ας συγκινηθούμε αναλογιζόμενοι

τον μόχθο που κατέβαλαν εδώ και χίλια χρόνια

ενώ να τα εκεί, φεύγουν με το κεφάλι χαμηλωμένο

πίσω από το μακρύ σχοινί του σφαγείου.

Πηγή: [φρμκ]2015

Φάρμακο | Εξαμηνιαίο περιοδικό για τη διερεύνηση του ποιητικού φαινομένου