Φίλος έδωσε σε φίλο τριαντάφυλλο με φύλλο,
Φίλε , μην κρατάς μόνος σου το φύλλο,
δώσ΄το και σε άλλο φίλο
και ο φίλος παρευθύς σε έναν άλλο φίλο
να το δώσει με πολύ μεγάλο ζήλο
ώσπου να μην απομείνει ούτε ένας φίλος
που να μην του δώσει ρόδο κάποιος δικός μας φίλος.
-Κατάλαβες , Λίνα μου γιατί όλοι θέλουν
να κόβουν μυρωμένα τριαντάφυλλα
από τον ροδώνα μας ;
-Πρόεδρε, είσαι ρόδο αμάραντο!
Gerontakos , Ιούνιος 2026
Θανάσης Καρτερός : «Βίοι σκανδάλων και συγγενών.Γενικά μοιράζονται και μοιράζουν χρήμα. Πολύ χρήμα, αν κρίνουμε από τα νούμερα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας»(efsyn.gr)
3 . Πενήντα (50) εκτυφλωτικά έργα τέχνης του David Hockney σε υψηλή ανάλυση 
**************************
Soundtrack: Robert Schumann Six Concert-Studies on Caprices by Paganini Op. 10 I: Allegro molto II: Non troppo lento III: Vivace IV: Maestoso V: Without tempo indication VI: Sostenuto-Allegro Nicolai Petrov, piano Live recording, 1981
Παρτίδα θανάτου (Merkitty)
του Max Seeck (μτφ. R.P. Pulkkinen, Μ. Μαρτζούκου)
Memento, 2026
Μετά τα βιβλία με κεντρικό χαρακτήρα την Τζέσικα Νίεμι, ο Max Seeck αρχίζει μια νέα σειρά με πρωταγωνιστή τον πρώην προφάιλερ της Ασφάλειας Μίλο Πέρχο. Το μυθιστόρημα Παρτίδα θανάτου εκδόθηκε στη Φινλανδία το 2024 και το δεύτερο της σειράς, το Petetty, έναν χρόνο αργότερα. Από τα βιβλία της προηγούμενης σειράς έχουν κυκλοφορήσει στην Ελλάδα τα Κυνηγός μαγισσών (2020) και Δίκτυο (2022) από τις εκδόσεις Λιβάνη.
Μια νύχτα του Νοεμβρίου, σε ένα πάρκο του Ελσίνκι, δίπλα στη θάλασσα, βρίσκεται το πτώμα μιας νεαρής γυναίκας που είναι καλυμμένο με λευκή μπογιά. Την υπόθεση αναλαμβάνει το Τμήμα Βίαιων Εγκλημάτων και ο επικεφαλής του, θεωρώντας ότι πρόκειται για το πρώτο έγκλημα ενός κατ’ εξακολούθηση δολοφόνου, καλεί τον Μίλο Πέρχο, πρώην πράκτορα της Ασφάλειας και ειδικό στο ψυχολογικό προφίλ των σίριαλ κίλερ, για να βοηθήσει.
Η κατάσταση περιπλέκεται όταν κατά τη νεκροψία ανακαλύπτεται ότι στο λαιμό του θύματος έχει τοποθετηθεί ένα πιόνι σκακιού, ένας μαύρος ίππος. Από την εξέλιξη των ερευνών φαίνεται ότι έχει εμφανιστεί ένας δολοφόνος που μετατρέπει ουσιαστικά το Ελσίνκι σε μια γιγάντια σκακιέρα [ΣΗΜ. 1], και έχει αρχίσει ένα παιχνίδι ζωής και θανάτου, στέλνοντας μηνύματα σε σκακιστική σημειογραφία. Σε αυτή την παρτίδα [ΣΗΜ. 2] κάθε κίνηση συνδέεται με νέο έγκλημα και, καθώς ανακαλύπτονται και άλλα θύματα, το καθένα βαμμένο άσπρο ή μαύρο και με ένα πιόνι στον λαιμό τους, οι ερευνητές πρέπει να βρουν ποια θα είναι η επόμενη κίνηση του δολοφόνου, και να τον σταματήσουν πριν την κάνει και πριν χαθούν και άλλες ζωές.
Ο συγγραφέας δημιουργεί έναν πολύ ενδιαφέροντα πρωταγωνιστή. Ο Μίλο Πέρχο έχει αφήσει τη δουλειά του ως ερευνητή-προφάιλερ της Ασφάλειας, και είναι πλέον ιδιοκτήτης μιας γκαλερί, ενώ εργάζεται ως εξωτερικός σύμβουλος της αστυνομίας όταν τον καλούν σε ιδιαίτερα δύσκολες υποθέσεις. Ο Μίλο έχει, όπως πολλοί ήρωες αστυνομικών μυθιστορημάτων, ένα τραυματικό παρελθόν που σκιάζει τις σχέσεις με τη μητέρα και τον πατριό του, αλλά και προβλήματα στον γάμο του, τα οποία προσπαθεί να διαχειριστεί, με μάλλον πρωτότυπο και όχι ιδιαίτερα επιτυχή τρόπο. Η συμμετοχή του στις έρευνες για τις δολοφονίες τον φέρνει αντιμέτωπο με τις αναμνήσεις του και τον αναγκάζει να συνεργαστεί με την ιατροδικαστή μητέρα του, αλλά και τον, πρώην πράκτορα μυστικών υπηρεσιών, πατριό του -δύο, επίσης, ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Παράλληλα με τη εξέλιξη της ιστορίας, γνωρίζουμε σιγά σιγά τον Μίλο, παρακολουθούμε τις προσπάθειές του να λύσει την υπόθεση και να αντιμετωπίσει τους δαίμονές του. Ο συγγραφέας αποκαλύπτει σταδιακά την προσωπικότητα και άλλων καλοσχεδιασμένων χαρακτήρων (όπως της υπαστυνόμου Μίνκα Λάινερ, μέλους της ομάδας και πολύ ικανής ερευνήτριας) που παίζουν τον ρόλο τους στην υπόθεση, και για κάποιος από τους οποίους θα μάθουμε, προφανώς, περισσότερα, σε επόμενα βιβλία.
Η πλοκή είναι αρκετά σύνθετη, και η αφήγηση, σε γενικές γραμμές, χωρίς φλυαρίες, ενώ τα σύντομα κεφάλαια, από πολλαπλές οπτικές γωνίες και με εναλλαγή του χρόνου (παρελθόντος-παρόντος), που απαιτεί την προσοχή του αναγνώστη, συμβάλλουν στη δημιουργία ενός γρήγορου ρυθμού. Η ένταση αυξάνεται συνεχώς μέχρι το τέλος, ενώ η παράθεση λεπτών ενδείξεων και οι ανατροπές δεν επιτρέπουν να προβλέψουμε τι θα συμβεί, ακόμη και όταν η λύση της υπόθεσης φαίνεται κοντά.
Ο Seeck μάς προσφέρει ένα έντονο, σκοτεινό, συναρπαστικό, καλά δομημένο, «νευρικό», αστυνομικό θρίλερ με κατ’ εξακολούθηση δολοφόνο, χωρίς, ευτυχώς τα στοιχεία μαγείας και αποκρυφισμού της προηγούμενης σειράς. Ένα βιβλίο που θα ικανοποιήσει τους φίλους του υποείδους και δημιουργεί ήδη ενδιαφέρον για το επόμενο της νέας σειράς του.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Εκτός από το Παρτίδα θανάτου υπάρχουν και άλλα αστυνομικά των οποίων η υπόθεση έχει κάποια, οποιουδήποτε είδους, σχέση με το σκάκι. Το γνωστότερο, ίσως, από αυτά είναι το Ο πίνακας της Φλάνδρας του Arturo Pérez-Reverte (2012, μτφ. Β. Χωρεάνθη, Πατάκης).
2. Η παρτίδα στην οποία αναφέρεται ο Seeck στο βιβλίο (βλ. και σ. 390-391) είναι η 9η
από τον αγώνα μεταξύ Φίσερ και Σπάσκι που έγινε στα τέλη του 1992 στην
τότε Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. 
Στη συγκεκριμένη
παρτίδα (άνοιγμα Ρούι Λόπεζ, Παραλλαγή Ανταλλαγής), που έγινε στις 16
Σεπτεμβρίου 1992, νίκησε ο Φίσερ, ο οποίος ήταν και ο νικητής του αγώνα
γενικά με 10 νίκες, 5 ήττες και 15 ισοπαλίες (βλ. αναλυτικά https://en.wikipedia.org/wiki/Fischer%E2%80%93Spassky_(1992_match)
Το magnum opus του Τζον Στάινμπεκ - Σταφύλια της Οργής
YouTube·The Common Reader ·24 Οκτ 2023
Σενάριο: Nunnally Johnson (από το ομώνυμο μυθιστόρημα του John Steinbeck), Σκηνοθεσία: John Ford, Πρωταγωνιστούν: Henry Fonda, Jane Darwell, John Carradine, Διάρκεια: 128΄, Κατηγορία: Δράμα
Μια ταινία έκπληξη, δεδομένου ότι γυρίστηκε σε μια εποχή, που ούτε η κυβέρνηση της Αμερικής, ούτε το Χόλιγουντ, ήθελαν ταινίες που ενθάρρυναν τα εργατικά συνδικάτα και επέκριναν τον καπιταλισμό. Βασισμένη στο βιβλίο του Τζον Στάϊνμπεγκ, η ταινία παρακολουθεί την πορεία των αγροτών της Οκλαχόμα, που θύματα της ύφεσης και της καπιταλιστικής απληστίας ξεκινούν για την Καλιφόρνια, προκειμένου ν' αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή. Αν και το απαισιόδοξο φινάλε του βιβλίου αντικαταστάθηκε με μια νότα ελπίδας, η ταινία παραμένει αξιόλογη σε όλα τα επίπεδα. Δικαίως λοιπόν απέσπασε ένα Όσκαρ σκηνοθεσίας, ενώ ήταν υποψήφια σε άλλες τέσσερις κατηγορίες.
 |
Το αριστούργημα του Τζον Στάινμπεκ κι ένας από τους κινηματογραφικούς στύλους του Τζον Φορντ, στέκουν πάντα σαν ορόσημο λαϊκού σινεμά έμπνευσης και βαθιά συγκινητικού ανθρωπισμού.
Σε μια από τις εντυπωσιακότερες αποδείξεις ευτυχών χολιγουντιανών αντανακλαστικών, η βιομηχανία του σινεμά παρέδωσε μια ταινία βασισμένη σε βιβλίο που είχε εκδοθεί λιγότερο από εννέα μήνες πριν. Βιβλίο που θα χάριζε το Πούλιντζερ στον συγγραφέα του, Τζον Στάινμπεκ, και το Όσκαρ στο σκηνοθέτη της κινηματογραφικής μεταφοράς του, Τζον Φορντ.
Ως συνήθως πολλοί μουρμούραγαν τότε. Πώς, έλεγαν, ένα συντηρητικό στούντιο (η Φοξ) ενός συντηρητικού επικεφαλής (ο Ντάριλ Ζάνουκ) μ’ έναν συντηρητικό σκηνοθέτη στο τιμόνι, θα μπορέσουν να μεταφέρουν μια εξόφθαλμα αριστερή θεματολογία και γραφή στο πανί; Ως συνήθως, εκείνοι που οικειοποιούνται τον ανθρωπισμό θεωρώντας τον άλλη μια αφήγηση που τους κάνει πλεονεκτικούς σ’ έναν κόσμο συντηρητικού αντιδραστισμού, έκαναν λάθος. Ακόμα και ο ίδιος ο Στάινμπεκ, παρά την φυσιολογική του επιφύλαξη απέναντι στην χολιγουντιανή μεταχείριση του υλικού του, ενέδωσε εύκολα βλέποντας κοτζάμ Φορντ να το επιθυμεί διακαώς, τον προικισμένο Νάναλι Τζόνσον στην σεναριογραφή και, βέβαια, τον Χένρι Φόντα στον πρωταγωνιστικό ρόλο που συγκλόνισε τον συγγραφέα όταν είδε πια το έργο.
Τα «Σταφύλια της Οργής» περιγράφουν την διαχρονικότητα δεινών οικονομικού μαρασμού, εργασιακής μετανάστευσης κι εκμετάλλευσης ανθρώπων από εταιρείες. Μια ομάδα ανθρώπων φεύγει από την Οκλαχόμα την εποχή της οικονομικής σύνθλιψης του αμερικανικού κραχ και ταξιδεύει προς την Καλιφόρνια ελπίζοντας σ’ ένα μέλλον. Με επίκεντρο την ομάδα αυτή, την οικογένεια των Τζόουντ, το βιβλίο περιγράφει μια καταραμένη μεσοπολεμική αμερικανική εποχή, τρομερών ανακατατάξεων, αγροτικής αναδιάρθρωσης, κραχ, κλειστών τραπεζών και φοβερής ξηρασίας που όλα μαζί συνέτειναν σε μια, δυστυχώς όχι αδιανόητη και σήμερα, αδιαπέραστη κατάσταση για μεγάλες μάζες του πληθυσμού.
Για τον Φορντ το δραματουργικό σκηνικό ήταν ιδεώδες. Πολύ μακριά από την λογική του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και των συλλογικών ηρώων, ο Φορντ διαλέγει την αγαπημένη του ανθρώπινη κοινότητα (μοτίβο αειθαλές στο σύνολο σχεδόν του σινεμά του), διεισδύει στους μηχανισμούς της, πλησιάζει με απέραντη συμπάθεια την ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία, τιμά το ένστικτο του δικαίου που έχει ο καθένας μας, ενοχλείται από την βάναυση παρέμβαση υπηρετών μιας απάνθρωπης καπιταλιστικής λογικής στη ζωή της κοινότητας, δυσπιστεί στις δομές μιας «νέας εποχής» και εστιάζει με μεγάλη δραματική ένταση στα πρόσωπα ηρώων μιας καθημερινότητας στην οποία τα θύματα δεν συνέβαλαν.
Η στρατηγική της Apple να ενσωματώσει την τεχνητή νοημοσύνη (AI) απευθείας στο λειτουργικό της σύστημα, είναι μια μετωπική επίθεση στα επιχειρηματικά μοντέλα των κολοσσών της αγοράς, όπως η OpenAI, η Google και η Microsoft.
Η στρατηγική της Apple να ενσωματώσει την τεχνητή νοημοσύνη (AI) απευθείας στο λειτουργικό της σύστημα, δίνοντας έμφαση στην τοπική εκτέλεση (on-device AI), αναδιαμορφώνει εκ βάθρων το τεχνολογικό οικοσύστημα. Η κίνηση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια νέα προσθήκη χαρακτηριστικών, αλλά μια μετωπική επίθεση στα επιχειρηματικά μοντέλα των κολοσσών της αγοράς, όπως η OpenAI, η Google και η Microsoft.
Η Apple επιδιώκει με αυτόν τον τρόπο να καταστήσει το AI μια αόρατη, πλην όμως πανταχού παρούσα, υποδομή των συσκευών της. Αντί να βασίζεται αποκλειστικά σε τεράστια, ενεργοβόρα μοντέλα στο cloud, το βάρος πέφτει σε εξειδικευμένα μοντέλα που τρέχουν τοπικά στους επεξεργαστές Apple Silicon (M-series και A-series).
Το οικονομικό πλεονέκτημα είναι μεγάλο. Για τον τελικό χρήστη, η βασική πρόσβαση είναι δωρεάν ή περιλαμβάνεται στο κόστος της συσκευής, εξαλείφοντας την ανάγκη για μηνιαίες συνδρομές σε τρίτες εφαρμογές.
Ακόμη πιο σημαντικό όμως είναι η ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων. Τα δεδομένα δεν εγκαταλείπουν τη συσκευή, γεγονός που αποτελεί το ισχυρότερο επικοινωνιακό και ουσιαστικό πλεονέκτημα της Apple έναντι του ανταγωνισμού.
Τελευταίο αλλά όχι έσχατο, η ενσωμάτωση στο OS: Όταν το AI είναι ενσωματωμένο στον πυρήνα του λειτουργικού συστήματος, τα πράγματα είναι πια πανεύκολα για τον χρήστη. Δεν απαιτείται λήψη ξεχωριστής εφαρμογής ούτε δημιουργία νέων λογαριασμών.
Υπάρχουν
ήδη υπολογισμοί ότι το μετωπικό πλήγμα στους Hyperscalers θα είναι
υπαρξιακής τάξεως και ενδεχομένως θα οδηγήσει στην απώλεια του 99% των
χρηστών. Με τον τρόπο αυτό η Apple «κλέβει» τη δυνητική πελατιακή βάση των μεγάλων εταιρειών AI.
Για
το 90-95% των καθημερινών εργασιών (σύνταξη email, περίληψη κειμένων,
βασική επεξεργασία φωτογραφίας, οργάνωση προγράμματος), τα τοπικά
μοντέλα της Apple θα είναι υπεραρκετά. Κατά συνέπεια, ο μέσος
καταναλωτής δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο να πληρώσει 20 ευρώ τον μήνα
για μια εξωτερική συνδρομή (π.χ. ChatGPT Plus), όταν η συσκευή του
προσφέρει την ίδια λειτουργικότητα εγγενώς.
Οι Hyperscalers περιορίζονται έτσι σε μια εξειδικευμένη αγορά που αποτελείται από επαγγελματίες, προγραμματιστές και επιχειρήσεις που απαιτούν τεράστια υπολογιστική ισχύ και σύνθετη συλλογιστική.
Υπάρχουν όμως και άλλες επιπτώσεις. Η στροφή αυτή ίσως φέρει πίσω τις θέσεις εργασίας στον τομέα του design κι αυτό οφείλεται σε μια απλή οικονομική διόρθωση που θα γίνει.
Τα μεγάλα, κεντρικά μοντέλα AI θα έχουν πλέον υψηλότερο λειτουργικό κόστος και θα αναγκαστούν να διαθέσουν τους πόρους τους προς την επίλυση εξαιρετικά σύνθετων προβλημάτων της επιστήμης, της ιατρικής και της βαριάς βιομηχανίας, όπου τα περιθώρια κέρδους είναι μεγαλύτερα, αντί να καίνε ενέργεια για τη δημιουργία απλών εικαστικών ή δημιουργία βίντεο με γάτους που μαγειρεύουν.
Παράλληλα, η αγορά αρχίζει να εμφανίζει σημάδια κόπωσης από την αισθητική ομοιομορφία των παραγόμενων AI εικόνων. Η ανάγκη για αυθεντική, ανθρώπινη σχεδιαστική ταυτότητα (branding, UI/UX, βιομηχανικός σχεδιασμός) επανέρχεται στο προσκήνιο ως στοιχείο διαφοροποίησης για τις επιχειρήσεις.
Αν και η στρατηγική της Apple είναι συμπαγής,
αντιμετωπίζει ωστόσο ένα σημαντικό περιορισμό. Υπάρχει ένα τεχνολογικό
ταβάνι σε αυτό που πάει να κάνει. Τα τοπικά μοντέλα περιορίζονται από τη
μνήμη RAM και την ισχύ της μπαταρίας των smartphone. Δεν μπορούν να
ανταγωνιστούν άμεσα τα μοντέλα εκατοντάδων δισεκατομμυρίων παραμέτρων
που τρέχουν σε data centers.
Και η ίδια η Apple αναγνωρίζει αυτόν τον
περιορισμό, γι' αυτό και συνεργάζεται με τρίτους (όπως η OpenAI ή η
Google) μέσω cloud, λειτουργώντας ως πύλη. Ο έλεγχος του interface,
ωστόσο, παραμένει στα χέρια της Apple.
Σίγουρα πάντως υπάρχει μια σοβαρότατη μετατόπιση ισχύος: Το AI παύει να είναι ένας αυτόνομος προορισμός και μετατρέπεται σε χαρακτηριστικό του υφιστάμενου hardware. Σε αυτό το νέο περιβάλλον, όποιος ελέγχει τη συσκευή και το λειτουργικό σύστημα, ελέγχει και τη σχέση με τον τελικό χρήστη.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Apple Unveils 'Apple Intelligence' With Google AI Integration(whalesbook.com)
💡 AI Summary by Libre
✨Η άνοια είναι πλέον η κύρια αιτία θανάτου στην Αυστραλία, με 446.000 ανθρώπους να ζουν με τη νόσο και αριθμό που θα διπλασιαστεί έως το 2065.
✨Η πρόληψη της άνοιας σχετίζεται με πνευματική δραστηριότητα και γνωσιακή εφεδρεία, ενώ η κοινωνική επαφή προσφέρει σημαντικά οφέλη για τον εγκέφαλο.
✨Συνιστώνται δραστηριότητες που προκαλούν πνευματική πρόκληση, σωματική κινητοποίηση, βελτιώνουν τη διάθεση και ενισχύουν την επικοινωνία με άλλους ανθρώπους.
Αυτή η προοπτική προκαλεί ανησυχία, ιδιαίτερα όσο μεγαλώνουμε ή βλέπουμε αγαπημένα μας πρόσωπα να γερνούν. Ωστόσο, ο κίνδυνος άνοιας δεν οφείλεται μόνο στη γενετική, την ηλικία ή την τύχη. Έρευνες δείχνουν ότι έως και το 40% των περιστατικών άνοιας παγκοσμίως συνδέονται με παράγοντες του τρόπου ζωής που μπορούμε να αλλάξουμε – ανάμεσά τους και τα χόμπι.
Γιατί όμως τα χόμπι ωφελούν τον εγκέφαλο; Και ποια δραστηριότητα μπορεί να διατηρήσει το μυαλό μας σε εγρήγορση;
Η πρόσφατη έκθεση της Lancet Commission για την πρόληψη και φροντίδα της άνοιας ανέλυσε δεδομένα από μεγάλες παγκόσμιες έρευνες, εντοπίζοντας 14 τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου σε διάφορα στάδια της ζωής.
Αυτοί περιλαμβάνουν: χαμηλή εκπαίδευση στην παιδική ηλικία, απώλεια ακοής, έλλειψη άσκησης, παχυσαρκία, διαβήτη, υψηλή χοληστερόλη, υπέρταση (ειδικά στη μέση ηλικία), κάπνισμα (κυρίως στην ενηλικίωση), υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, μη διορθωμένη απώλεια όρασης, ατμοσφαιρική ρύπανση, τραυματική εγκεφαλική κάκωση, κατάθλιψη και κοινωνική απομόνωση.
Σημαντικό είναι να τονιστεί πως τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι ευθυνόμαστε προσωπικά αν εμφανίσουμε άνοια. Οι καθημερινές μας επιλογές όμως φαίνεται πως παίζουν ρόλο στη διατήρηση της εγκεφαλικής μας υγείας.
Οι επιστήμονες εξηγούν αυτά τα ευρήματα με τον όρο “γνωσιακή εφεδρεία”. Δηλαδή, η εκπαίδευση, η απαιτητική εργασία και οι πνευματικά διεγερτικές δραστηριότητες ενισχύουν τις νευρωνικές συνδέσεις στον εγκέφαλο.
Άτομα με υψηλότερη γνωσιακή εφεδρεία ανταποκρίνονται καλύτερα στις αλλαγές του εγκεφάλου λόγω ηλικίας ή νόσου, ακόμη κι αν δεν έχουν εμφανή συμπτώματα όπως απώλεια μνήμης. Μελέτες δείχνουν πως τα χόμπι μπορούν να ενισχύσουν αυτή την εφεδρεία.
Συστηματική ανασκόπηση διαπίστωσε ότι όσοι ασχολούνται τακτικά με ψυχαγωγικές δραστηριότητες έχουν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας σε σχέση με όσους δεν το κάνουν. Αυτές οι δραστηριότητες χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: σωματικές (π.χ. περπάτημα), πνευματικές (π.χ. παζλ) και κοινωνικές (π.χ. συμμετοχή σε λέσχη) – όλες συνδέονται με μειωμένο κίνδυνο.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο χόμπι που να προστατεύει περισσότερο από την άνοια. Μεγάλη ιαπωνική μελέτη σε πάνω από 22.000 ανθρώπους, χωρίς διάγνωση άνοιας στην αρχή της έρευνας και διάρκεια παρακολούθησης 11 ετών, έδειξε ότι όσοι είχαν τουλάχιστον ένα χόμπι στη μέση ηλικία είχαν περίπου 19% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης “αναπηρικής” μορφής άνοιας σε σχέση με όσους δεν είχαν κανένα χόμπι.
Όσοι είχαν περισσότερα από ένα χόμπι παρουσίασαν ακόμα μεγαλύτερη προστασία: περίπου 23% μειωμένο κίνδυνο. Ωστόσο, κανένα συγκεκριμένο είδος χόμπι δεν ξεχώρισε ως πιο αποτελεσματικό.
Παρόμοια ευρήματα προέκυψαν και από αυστραλιανές μελέτες. Έρευνα του 2023 έδειξε πως δραστηριότητες όπως η συγγραφή, η επίλυση γρίφων ή η χρήση υπολογιστή συσχετίζονται με 9-11% χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας, ενώ δημιουργικές ασχολίες όπως το πλέξιμο ή η ξυλουργική σχετίζονται με μείωση περίπου 7%. Καμία όμως δεν αναδείχθηκε ως “καλύτερη” επιλογή.
Αυτό είναι ενθαρρυντικό: δεν χρειάζεται να βρείτε το “τέλειο” χόμπι – αρκεί να επιλέξετε κάτι που σας ευχαριστεί και μπορείτε να το κάνετε τακτικά.
Τα χόμπι φαίνεται πως μειώνουν τον κίνδυνο άνοιας επειδή συνδυάζουν πολλούς παράγοντες που ωφελούν συνολικά τον εγκέφαλο: πνευματική πρόκληση (μάθηση νέων δεξιοτήτων), σωματική δραστηριότητα (χορός ή κηπουρική), μείωση του στρες (αφού η χρόνια πίεση σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο), αλλά και κοινωνικότητα.
Για παράδειγμα: το παιχνίδι χαρτιών στο κινητό προσφέρει πνευματική διέγερση· όμως μια εβδομαδιαία βραδιά χαρτιών με φίλους προσθέτει κίνηση, γέλιο και κοινωνική σύνδεση – στοιχεία ιδιαίτερα πολύτιμα για την υγεία του εγκεφάλου.
Η κοινωνική επαφή ξεχωρίζει ως ο σημαντικότερος παράγοντας: η απομόνωση ευθύνεται για περίπου 5% των περιστατικών άνοιας. Μακροχρόνια έρευνα διαπίστωσε ότι οι ηλικιωμένοι που δεν ήταν κοινωνικά ενεργοί εμφάνισαν συμπτώματα άνοιας περίπου πέντε χρόνια νωρίτερα από τους πιο κοινωνικούς συνομηλίκους τους.
Τα χόμπι δεν αποτελούν πανάκεια κατά της άνοιας· όμως είναι ένας πρακτικός και ευχάριστος τρόπος να μειώσουμε πολλούς κινδύνους ταυτόχρονα.
Αν επιλέγετε κάποιο χόμπι για να ενισχύσετε την εγκεφαλική σας υγεία, αναρωτηθείτε:
Όσο περισσότερες “ναι” απαντήσεις δώσετε, τόσο πιο πιθανό είναι το χόμπι σας να κρατήσει τον εγκέφαλό σας υγιή και ενεργό.
Αρχική πηγή: popsci.com
Αν ανακάλυπτες πως δεν είμαστε μόνοι… αν κάποιος σου το έδειχνε, αν σου το αποδείκνυε… θα φοβόσουν;
************************
Οι άλλοι
The Others
Αλεχάντρο Αμενάμπαρ
Νικόλ Κίντμαν, Αλακίνα Μαν, Τζέιμς Μπέντλεϊ, Φιόναλα Φλάναγκαν, Κρίστοφερ Έκλεστον, Ερικ Σάικς, Ελέιν Κάσιντι
*******************************
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ[......................................]
