Ο ΤΡΑΓΟΥΔΟΠΟΙΟΣ ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΚΙ Ο ΠΑΝΔΑΜΑΤΩΡ ΧΡΟΝΟΣ :Δεν ήμουν της ζωής μου εγώ ιδιοκτήτης΄ χρήστης της ήμουν και την επέστρεψα στον δανειστή της Χρόνο...

ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ 

Ταφικά Επιγράμματα

Σκόρπιοι στίχοι ταφικών επιγραμμάτων κυρίως από την Παλατινή Ανθολογία συνθέτουν ένα τραγούδι φτιαγμένο από τον καλό τραγουδοποιό με ευφάνταστο τρόπο

 Επιμέλεια και μετάφραση αρχαίων κειμένων : Gerontakos

Οι στίχοι του τραγουδιού 

1.Πολλάκις αποθανών ώδε δ'ουδέποτε. 

2.Ες ουρανίας αταρπούς ψυχή παπταίνει σώμ'αποδυσαμένη.
3. Ουκ έσχον το ζην ίδιον χρησάμενος δε τω χρήσαντι χρόνω ανταπέδωκα πάλιν.
4.Ουκ ήμην,γέναμην.Ουκ ειμί και ου μέλει μοι.
5.Τα δε πολλά και όλβια πάντα λέλειπται. 

6.Λίθοι δ'ολίγοι τε φίλοι τε τοις φθιμένοις.
7.Τουτ'εστίν αγρός,οικία,κήπος,τάφος.
8.Τις τίνι ταύτα λέγεις;Τέλος.

 

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΩΝ ΜΕΛΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΣΤΙΧΩΝ

ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ 

 

 

Greek (Ancient)

Πολλάκις ἀποθανών, ὧδε δ᾽οὐδέποτε1

Πολλάκις ἀποθανών, ὧδε δ᾽οὐδέποτε

Πολλάκις ἀποθανών, ὧδε δ᾽οὐδέποτε

Ἐς οὐρανίας ἀτραποὺς ψυχὴ πα

https://lyricstranslate.com/el/alkinoos-ioannidis-tafika-epigrammata-lyrics

1. "ὁ τὸν πολυστένακτον ἀνθρώπων βίον
γέλωτι κεράσας Νικαεὺς Φιλιστίων
ἐνταῦθα κεῖμαι, λείψανον παντὸς βίου,
πολλάκις ἀποθανών, ὧδε δ᾽ οὐδεπώποτε."
Παλατινή  Ανθολογία, Ανωνύμου, Επίγραμμα 7.155  

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

 

Εγώ, ο Φιλιστίων από τη Νίκαια, 

που ανακάτεψα (με γέλιο)

 την πολυθρήνητη ζωή των ανθρώπων, 

κείμαι εδώ, λείψανο πια όλης της ζωής, 

έχοντας πεθάνει πολλές φορές (στη σκηνή),

 αλλά εδώ (στην πραγματικότητα) ποτέ ξανά.

 

Σημειωση: 

Ο

Φιλιστίων ο Νικαεύς   ήταν ένας διάσημος

 αρχαίος Έλληνας ηθοποιός, μίμος και συγγραφέας μίμων, 

ο οποίος έζησε κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου, 

πιθανότατα τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 1ο αιώνα μ.Χ.

 

 

2.μή με θοῶς, κύδιστε, παρέρχεο τύμβον, ὁδῖτα,
σοῖσιν ἀκοιμήτοις ποσσί, κελευθοπόρε:
δερκόμενος δ᾽ ἐρέεινε, τίς ἢ πόθεν; ἁρμονίαν γὰρ
γνώσεαι, ἧς γενεὴ λάμπεται ἐν Μεγάροις:
πάντα γάρ, ὅσσα βροτοῖσι φέρει κλέος, ἦεν ἰδέσθαι,
εὐγενίην ἐρατήν, ἤθεα, σωφροσύνην.

τοῖης τύμβον ἄθρεσον·
ἐς οὐρανίας γάρ ἀταρπούς
ψυχή παπταίνει σῶμ’ ἀποδυσαμένη

 Παλατινή Ανθολογία, Ζ, 337

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 

 

Μη προσπερνάς γρήγορα, ευγενικέ διαβάτη, τούτο το μνήμα,
με τα ακούραστα πόδια σου, εσύ που ταξιδεύεις·
κοίταξε και ρώτησε: ποια είναι και από πού; Γιατί την Αρμονία
θα γνωρίσεις, που η γενιά της λαμπρύνει τα Μέγαρα.
Γιατί όλα όσα φέρνουν δόξα στους θνητούς μπορούσε κανείς να τα δει σε αυτήν:
την αξιολάτρευτη ευγένεια, το ήθος και τη σωφροσύνη.

"Τέτοιας γυναίκας το μνήμα κοίταξε· 

Η ψυχή, αφού απογυμνώθηκε από το σώμα,

 ατενίζει προς τις ουράνιες οδούς».

 

 

3. "Οὐκ ἔσχον τὸ ζῆν ἴδιον, ξένε· 

χρησάμενος δὲ τῷ χρήσαντι χρόνῳ ἀνταπέδωκα πάλιν" 

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

 

 Δεν είχα τη ζωή ως δική μου ιδιοκτησία, ξένε·

 την δανείστηκα από τον χρόνο που μου τη δάνεισε

 και την επέστρεψα πάλι πίσω»
(Peek W., Griechische Vers – Inschri-en . I. Grabepigramme,1955)

 

 

 

 

4. Ἀ̣τιοχᾶ[ς] [ὁ πρὶν] Ἐφέσις.
[Ο]ὐκ ἤμην [καὶ] γενάμην·
οὐκ ἰμὶ καὶ [ο]ὐ μέλι μοι·
| χ̣[α]ίρετε παρoδῖται.
https://igcyr.unibo.it/gvcyr017

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 

 

Από την Αντιόχεια είμαι, πρώην κάτοικος  Εφέσου .
Δεν υπήρχα και γεννήθηκα (ήρθα στη ζωή).
Δεν υπάρχω πια (πέθανα) και δεν με νοιάζει (ο θάνατος).
 Χαιρετάτε (Χαίρετε), περαστικοί! 

 
 

5."μετ' ἐρώτων τέρπν' ἐδάην,
Τὰ δὲ πολλά καὶ τ᾽ ὄλβια πάντα λέλειπται"
Κωνσταντίνου Μανασσή, Περὶ ἀρετῆς καὶ κακίας

 https://catholiclibrary.org/library/view?docId=/Fathers-OR/Constantinus_... 

         ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

  Γεύτηκα τις απολαύσεις του Έρωτα.

         Τα περισσότερα όμως και όλα τα αγαθά/πλούτη έχουν πια χαθεί.

 

 

Σημείωση : Το δίστιχο του Μανασσή είναι "κολοβή" παράθεση

του επιγράμματος που συναντούμε

 στην Παλατινή Ανθολογία  (Π.Α.7.325)

 για τον έκφυλο βασιλιά της Ασσυρίας

Σαρδανάπαλο

 :

 ΑΝΩΝΥΜΟΣ

         εἰς τὸν Σαρδανάπαλον

         Τόσσ᾽ ἔχω ὅσσ᾽ ἔφαγον καὶ ἔπιον, καὶ μετ᾽ ἐρώτων
         τέρπν᾽ ἐδάην τὰ δὲ πολλὰ καὶ ὄλβια πάντα λέλειπται.

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

  

Τόσα έχω τώρα, όσα έφαγα και ήπια
         και οι ερωτικές απολαύσεις που γεύτηκα.

        Τα περισσότερα όμως  και τα αγαθά/πλούτη  έχουν χαθεί.

  

 
Ευγένιου Ντελακρουά, Ο θάνατος του Σαρδανάπαλου                                                                                 

 

 

6. "λίθοι δ᾿ ὀλίγοι τε φίλοι τε τοῖς φθιμένοις. σὺ δέ μοι κἀνθάδε χεῖρα φέρεις, οὐδὲ σὸν αἰδόμενος, τλῆμον, τάφον, ὅν τις ὀλέσσει ἄλλος σοῖσι νόμοις, χερσὶ δικαιοτέραις."

 

Γρηγορίου του Θεολόγου (Ναζιανζηνού)  Επίγραμμα 102 κατά τυμβωρύχων  ( Patrologia Graeca) 35-38

 ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 

Λίγες και φιλικές πέτρες αρκούν στους νεκρούς. Εσύ όμως, δυστυχισμένε, φέρνεις το χέρι σου (για καταστροφή/σύληση) ακόμη και εδώ, μη σεβόμενος ούτε τον δικό σου τάφο, τον οποίο κάποιος άλλος θα καταστρέψει με τους δικούς σου νόμους (νόμους δικαιότερους). 

"λίθοι δ᾿ ὀλίγοι τε φίλοι τε τοῖς φθιμένοις. σὺ δέ μοι κἀνθάδε χεῖρα φέρεις, οὐδὲ σὸν αἰδόμενος, τλῆμον, τάφον, ὅν τις ὀλέσσει ἄλλος σοῖσι νόμοις, χερσὶ δικαιοτέραις." Επίγραμμα 105-—Κατὰ τυμβωρύχου, Ελληνική Ανθολογία h

https://lyricstranslate.com/el/alkinoos-ioannidis-tafika-epigrammata-lyrics#footnoteref1_f36obmt

 

7. https://www.amth.gr/exhibitions/permanent-exhibitions/agros-oikia-kipos-...

 

8. οὔνομά μοι. τί δὲ τοῦτο; 

πατρὶς δέ μοι. ἐς τί δὲ τοῦτο; 

κλεινοῦ δ' εἰμὶ γένους. εἰ γὰρ ἀφαυροτάτου;  

ζήσας δ' ἐνδόξως ἔλιπον βίον. εἰ γὰρ ἀδόξως;

  κεῖμαι δ' ἐνθάδε νῦν. τίς τίνι ταῦτα λέγεις;[ 

Παύλος ο Σιλεντιάριος(6ος αι.)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

 

Τ’ όνομά μου, η πατρίδα μου — τι σημασία έχουν για σένα;
Τι σε νοιάζει αν η καταγωγή μου ήταν ταπεινή ή περιφανής;
Ίσως ξεπέρασα όλους τους άλλους ανθρώπους·
ίσως στάθηκα κατώτερος απ’ όλους· και λοιπόν;
Αρκεί, ξένε, που  βλέπεις έναν τάφο·
ξέρεις τη χρήση του· κρύβει — δεν έχει σημασία ποιον.

 

 

"Οὔνομά μοι … —«Τί δὲ τοῦτο;“ Πατρὶς δέ μοι … —«Ἐς τί δὲ τοῦτο;»— Κλεινοῦ δ’ εἰμὶ γένους. —«Εἰ γὰρ ἀφαυροτάτου;»— Ζήσας δ’ ἐνδόξως ἔλιπον βίον. —«Εἰ γὰρ ἀδόξως;»— Κεῖμαι δ’ ἐνθάδε νῦν . —«Τίς τίνι ταῦτα λέγεις;»" Παύλος

https://lyricstranslate.com/el/alkinoos-ioannidis-tafika-epigrammata-lyrics#footnoteref1_f36obmt

Giovanni Battista Lulli LE CARNAVAL, MASCARADE -ROYALE TEATRO COMUNALE DI FERRARA (*ENG/ITA SUBS*)

 

 

Ζωντανή μετάδοση στις 14 Φεβ 2026  TEATRO COMUNALE DI FERRARA
Live streaming on Saturday February 14, 2026 at 8.00 PM (CET) from Teatro Comunale, Ferrara (Italy).

LE CARNAVAL, MASCARADE ROYALE // Music by Giovanni Battista Lulli
Words by different authors.

ORCHESTRA MODO ANTIQUO
Conductor FEDERICO MARIA SARDELLI

CORO DE’ I MUSICI DEL GRAN PRINCIPE

Assistant conductor and chorus master SAMUELE LASTRUCCI
Direction, choreography, sets and lighting EMILIANO PELLISARI
Costumes DANIELE PIAZZA
Performers CYRILL AUVT, ALEXANDRE BALDO, GIUSEPPINA BRIDELLI, VALERIA LA GROTTA, BIAGIO PIZZUTI, PHILIPPE TALBOT

// PRODUCTION
Fondazione Teatro Comunale di Ferrara
co-produced by Fondazione Teatro Comunale di Modena
in collaboration with Orchestra Modo Antiquo and NoGravity Theatre

// PROJECT COORDINATOR of OPERASTREAMING
Fondazione Teatro Comunale di Modena 

// LIVE STREAMING
Production: Edunova - University of Modena and Reggio Emilia

Director: Fabio Dolci
Assistant director: Clementina Antonaci
Score assistant: Elena Roveda
CCU: Tommaso Abatescianni
Camera operators: Lorenzo Antoniazzi, Valerio Barbati, Riccardo Isola, Andrea Ronzoni

«Το κοινωνικά συμφέρον είναι η τεχνητή νοημοσύνη να υιοθετείται αργά και προσεκτικά, όχι με συνθήκες Άγριας Δύσης»

 

bookpress.gr

Αντώνης Μαυρόπουλος: «Το κοινωνικά συμφέρον είναι η τεχνητή νοημοσύνη να υιοθετείται αργά και προσεκτικά, όχι με συνθήκες Άγριας Δύσης»

Bookpress

16–20 λεπτά

---

Συζητάμε με τον Αντώνη Μαυρόπουλο, συγγραφέα του βιβλίου «Τεχνητή νοημοσύνη - Άνθρωπος, φύση, μηχανές» (εκδ. Τόπος). Τι είναι τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα και ποιον εξυπηρετούν; Υπό ποιες προϋποθέσεις πορεί η ΤΝ να γίνει κοινωνικά χρήσιμη; Πώς μπορούμε να την αναπτύξουμε με τρόπο που να ωφελεί όλη την ανθρωπότητα και να μην ενισχύει τις υφιστάμενες ανισότητες;

Συνέντευξη στον Κ.Β. Κατσουλάρη

Η συζήτηση για την ΤΝ στον δημόσιο λόγο συχνά γίνεται υπό το φως μιας αντίληψης τεχνοκρατικής, που αντιλαμβάνεται την τεχνολογία ως εργαλείο, αγνοώντας τόσο τις φιλοσοφικές προεκτάσεις κάθε σημαντικής τεχνολογικής αλλαγής και υποτιμώντας κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που παίρνουν αποφάσεις προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Οι εξελίξεις στην ΤΝ δεν είναι ένα απλό «φυσικό φαινόμενο», όπως αντιλαμβάνεται κανείς συζητώντας με τον Αντώνη Μαυρόπουλο, έναν άνθρωπο που συνδυάζει την τεχνική γνώση με την ικανότητα μιας ευρύτερης θέασης. Όπως το θέτει ο ίδιος, «Το βασικό πρόβλημα δεν είναι ότι "έρχεται κάτι πανίσχυρο", αλλά ότι ήδη συγκροτείται μια νέα ιδιωτική εξουσία που διεκδικεί να ορίζει τι είναι αλήθεια, τι είναι γνώση και τι είναι αποδεκτός λόγος μέσα από κλειστά συστήματα».

Ένα πρόβλημα που διαπιστώνω μιλώντας με ανθρώπους σήμερα για την ΤΝ, και ιδιαίτερα για τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα, είναι ότι υπάρχει μια δυσκολία να αντιληφθούμε τι πραγματικά είναι αυτές οι μηχανές και πώς κάνουν αυτό που κάνουν. Σαν να μας λείπουν οι κατάλληλες εικόνες ή μεταφορές, που θα μας βοηθήσουν να τα κατανοήσουμε βαθύτερα. Μπορείτε να βοηθήσετε;

Πιστεύω ότι χρειαζόμαστε πολλές και διαφορετικές μεταφορές για να κατανοήσουμε καλύτερα τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα και για να φωτίσουμε κάποιες βαθύτερες πλευρές τους. Και έκανα μία προσπάθεια να καταγράψω κάποιες από αυτές στο βιβλίο μου. Ο ίδιος όρος «τεχνητή νοημοσύνη» είναι μία μάλλον παραπλανητική μεταφορά, διότι αποδίδει το ανθρώπινο χαρακτηριστικό της νοημοσύνης σε προγράμματα που δεν έχουν τίποτα που να δικαιολογεί αυτό τον ανθρωπομορφισμό. Προτιμώ άλλες περιεκτικές μεταφορές. Για παράδειγμα, μου αρέσει να παρουσιάζω τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα ως ένα τρόπο θέασης του κόσμου βασισμένο στις ψηφιακές σκιές της ανθρωπότητας. Θεωρώ επίσης πολύ χρήσιμο να συζητάμε για τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα ως φράγματα νερού που επιδιώκουν να συγκεντρώσουν και να αξιοποιήσουν όλες τις σταγόνες της συλλογικής διάνοιας της ανθρωπότητας, όπως αυτές αποθέτονται καθημερινά στο διαδίκτυο και τις εφαρμογές του. Τέλος, συζητώντας για τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα ως ένα διαμορφούμενο χάρτη του κόσμου και ως τη Λυδία Λίθο της εποχής μας, μπορούμε να φέρουμε στην επιφάνεια πολλές ακόμα πλευρές που παραμένουν αθέατες στη δημόσια συζήτηση. Στο σεμινάριο της Τετάρτης 18/2 θα εμβαθύνουμε ακόμα περισσότερο σε αυτή την κουβέντα.

Τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα έχουν εκπαιδευτεί με τεράστιους όγκους λόγου και τεχνικές βαθιάς μάθησης που μας δίνουν την εντύπωση ότι μιμούνται πειστικά τον ανθρώπινο λόγο, ότι είναι σε θέση να σκεφτούν, να παράξουν πρωτότυπο λόγο. Πόσο κοντά είμαστε σε κάτι τέτοιο;

Είναι αλήθεια ότι τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα γίνονται όλο και καλύτερα στο να μιμούνται πειστικά τον ανθρώπινο λόγο. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι μπορούν να παράγουν πρωτότυπο λόγο. Για αρχή, ας ξεκινήσουμε λέγοντας ότι αυτό που κάνουν τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα είναι να δημιουργούν λογικοφανείς προτάσεις που, κυριολεκτικά, στερούνται κάθε νοήματος για το μοντέλο.

Στην πραγματικότητα, αυτό που κάνουν είναι μια εξαιρετικά εκλεπτυσμένη στατιστική επεξεργασία. Δεν «σκέφτονται» και δεν έχουν καμία αίσθηση του νοήματος πίσω από τις λέξεις που χρησιμοποιούν. Η «πρωτοτυπία» τους είναι ουσιαστικά ένας ανασυνδυασμός (recombination) υπαρχόντων μοτίβων από τα δεδομένα εκπαίδευσης, τα οποία ανασυνθέτουν με περίπλοκες στατιστικές τεχνικές. Λείπει, δηλαδή, η πρόθεση (intent) και η αναφορά(reference) στον πραγματικό κόσμο, στοιχεία που είναι θεμελιώδη για την ανθρώπινη ομιλία και δημιουργικότητα.

Τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα βλέπουν όλα τα κομμάτια του παζλ άσπρα, χωρίς να τα νοηματοδοτούν με οποιονδήποτε τρόπο. Έχουν όμως πανίσχυρες τεχνικές επεξεργασίας και υπολογιστική ισχύ που τους επιτρέπει, σε μικρό χρόνο, να λύσουν το παζλ δοκιμάζοντας εκατομμύρια συνδυασμούς για το πως τα διαφορετικά σχήματα ταιριάζουν μεταξύ τους.

Για να κατανοήσουμε τη διαφορά, θα χρησιμοποιήσω το παράδειγμα ενός παζλ. Όταν ο άνθρωπος λύνει ένα παζλ, ξεκινάει δίνοντας κάποιο νόημα στα κομμάτια. Τους αποδίδει κάποιες ιδιότητες όπως το χρώμα, η εικόνα που έχουν, η συσχέτιση τους με άλλα βάσει χρώματος, εικόνας και σχήματος. Αντίθετα, τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα βλέπουν όλα τα κομμάτια του παζλ άσπρα, χωρίς να τα νοηματοδοτούν με οποιονδήποτε τρόπο. Έχουν όμως πανίσχυρες τεχνικές επεξεργασίας και υπολογιστική ισχύ που τους επιτρέπει, σε μικρό χρόνο, να λύσουν το παζλ δοκιμάζοντας εκατομμύρια συνδυασμούς για το πως τα διαφορετικά σχήματα ταιριάζουν μεταξύ τους. Ένας άνθρωπος δεν θα δούλευε ποτέ με αυτό τον τρόπο.

Πώς κρίνετε τον όρο «στοχαστικοί παπαγάλοι», με τον οποίο τα χαρακτήρισε γνωστή Αμερικανίδα γλωσσολόγος;

Νομίζω ότι είναι ένας εύστοχος και πολύ ουσιαστικός χαρακτηρισμός. Ο όρος «στοχαστικοί παπαγάλοι» μας υπενθυμίζει ότι η ευφράδεια δεν συνεπάγεται κατανόηση. Ένα μοντέλο μπορεί να γράψει ένα άψογο κείμενο για τη διαχείριση αποβλήτων ή την περιβαλλοντική νομοθεσία, χωρίς να έχει καμία αντίληψη των φυσικών συνεπειών αυτών των εννοιών. Επιπλέον, μας φέρνει στο μυαλό μία κοινή εμπειρία των συστηματικών χρηστών των Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων, τη λεγόμενη «κατανόηση Ποτέμκιν», όπου το μοντέλο απαντά σωστά σε πολύπλοκες ερωτήσεις αλλά αποτυγχάνει σε απλές λογικές συνεπαγωγές, αποδεικνύοντας ότι η γνώση του είναι επιφανειακή και εύθραυστη. Τέλος, η θεώρηση των Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων ως «στοχαστικών παπαγάλων» μας προφυλάσσει από το να τους αποδώσουμε ανθρώπινες ιδιότητες (ανθρωπομορφισμός) και να εμπιστευτούμε τυφλά την κρίση τους σε κρίσιμα ζητήματα, καθώς είναι επιρρεπή σε λάθη και αναπαραγωγή προκαταλήψεων που υπάρχουν στα δεδομένα εκπαίδευσης.

Δυο έννοιες που επανέρχονται στο στόμα των γκουρού της τεχνολογίας είναι η Μοναδικότητα (singularity) και η Γενική Τεχνική Νοημοσύνη (Artificial General Intelligence – AGI). Άλλοι αναφέρονται σε αυτά με δέος, άλλοι με προσδοκία. Η υπόθεση είναι ότι η ΤΝ, καθώς διαρκώς θα εξελίσσεται, θα φτάσει γρήγορα σε ένα σημείο που θα ξεπεράσει τον άνθρωπο σε όλα τα πεδία, με έναν συνολικό τρόπο. Θέλετε να μας πείτε τις σκέψεις σας γι’ αυτά τα θέματα;

Ας ξεκινήσουμε λέγοντας ότι δεν πρόκειται απλώς για τεχνολογικές προβλέψεις, αλλά για πολιτικές επιλογές που μεταμφιέζονται ως τεχνολογικό πεπρωμένο. Πρόκειται για έναν τεχνολογικό μεσσιανισμό που υπόσχεται τη σωτηρία μέσω της τεχνολογίας. Αυτό το αφήγημα εξυπηρετεί συγκεκριμένες λειτουργίες.

Αυτή η αναμενόμενη εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης παρουσιάζεται ως μία αναπόφευκτη φυσική διαδικασία, παρόμοια με τον εξελικτικό νόμο. Έτσι αποσιωπώνται οι πραγματικές ερωτήσεις: Ποιος αποφασίζει τι θα αναπτυχθεί; Ποιος θα το ελέγχει; Ποιος θα ωφεληθεί; Η προσδοκία της λεγόμενης Γενικής Τεχνητής Νοημοσύνης δικαιολογεί τις επενδύσεις τρισεκατομμυρίων δολαρίων χωρίς ορατές και χειροπιαστές προσδοκίες, τη δημιουργία νέων μονοπωλίων, την αλόγιστη κατασπατάληση ενέργειας και νερού αλλά και την εκμετάλλευση φθηνής εργασίας, στο όνομα μίας όλο και απονομιμοποιημένης τεχνολογικής προόδου. Έτσι, αντί να αντιμετωπίσουμε τις τεράστιες δομικές ανισότητες, την περιβαλλοντική κρίση, την καταστροφή των κοινών και την εμπορευματοποίηση των πάντων, μας προσφέρεται μια τεχνολογική λύση-πανάκεια που πάντα βρίσκεται «10 χρόνια μακριά».

Έχουμε μία καταφανώς εσφαλμένη παραδοχή που θεωρεί ότι η ανθρώπινη νοημοσύνη -που είναι ενσώματη, κοινωνικά διαμορφωμένη, και πολιτισμικά εγγεγραμμένη- μπορεί να αναχθεί σε έναν υπολογιστικό αλγόριθμο.

Ωστόσο, η ίδια η έννοια της Γενικής Τεχνητής Νοημοσύνης είναι προβληματική από φιλοσοφική και πολιτική άποψη. Από τη μία μεριά έχουμε μία καταφανώς εσφαλμένη παραδοχή που θεωρεί ότι η ανθρώπινη νοημοσύνη -που είναι ενσώματη, κοινωνικά διαμορφωμένη, και πολιτισμικά εγγεγραμμένη- μπορεί να αναχθεί σε έναν υπολογιστικό αλγόριθμο. Από την άλλη μεριά, η Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη παρουσιάζεται ως ουδέτερη και καθολική, ενώ στην πραγματικότητα αντικατοπτρίζει τις αξίες, προτεραιότητες και προκαταλήψεις των (κυρίως λευκών, ανδρών και προνομιούχων) δημιουργών της.[................................]

Αντώνης Μαυρόπουλος: «Το κοινωνικά συμφέρον είναι η τεχνητή νοημοσύνη να υιοθετείται αργά και προσεκτικά, όχι με συνθήκες Άγριας Δύσης»

Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ (1926-2026) : εμβληματική μορφή της ιστορικής έρευνας για το Βυζάντιο

 

Πέθανε η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ήταν Ελληνίδα βυζαντινολόγος ιστορικός μικρασιατικής καταγωγής. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, το 1967, και η πρώτη γυναίκα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στην 700 χρόνων ιστορία του, το 1976.

Πληροφορίες γέννησης: 29 Αυγούστου 1926 (ηλικία 99 έτη), Αθήνα

Σύζυγος: Ζακ Αρβελέρ (νύμφ. 1958–2010)

Εκπαίδευση: Ecole Pratique des Hautes Etudes, Πανεπιστήμιο του Παρισιού, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

 Βικιπαίδεια

Πνευματικά Δικαιώματα ΑΠΕ - ΜΠΕ

Από gr.euronews.com

Δημοσιεύθηκε 16/02/2026 -

Σε ηλικία 99 ετών

Πένθος στον πνευματικό κόσμο της χώρας προκαλεί η είδηση του θανάτου της Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η οποία έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 99 ετών. Η διακεκριμένη ιστορικός και πανεπιστημιακός άφησε ισχυρό αποτύπωμα τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς.

Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967 και, λίγα χρόνια αργότερα, το 1976, η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην 700χρονη ιστορία του ιδρύματος, αλλά και η πρώτη παγκοσμίως που ανέλαβε αντίστοιχη θέση σε πανεπιστήμιο διεθνούς κύρους.

Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ: Λίγα λόγια για την ζωή της

Γεννημένη στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 από Μικρασιάτες γονείς, σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ, ενώ έζησε από κοντά τα γεγονότα των Δεκεμβριανών.

Μετά την αποφοίτησή της εργάστηκε στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών και το 1953 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές της. Σύντομα εντάχθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS), όπου εξελίχθηκε ακαδημαϊκά, πριν εκλεγεί καθηγήτρια στη Σορβόννη. Το 1966 έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα dès lettres με τη μελέτη της «Byzance et la mer», έργο αναφοράς για τη βυζαντινή ιστορία.Διετέλεσε διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου και της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, αντιπρύτανις και τελικά πρύτανις του Paris I, ανοίγοντας δρόμους για τις γυναίκες στην ανώτατη εκπαίδευση.

Στο Παρίσι γνώρισε και τον σύζυγό της, Ζακ Αρβελέρ, αξιωματικό του γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν.

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ υπήρξε μια εμβληματική μορφή της ιστορικής έρευνας και της πανεπιστημιακής ζωής, με έργο που ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα και σφράγισε τη μελέτη του Βυζαντίου διεθνώς.