Σάββατο, Νοεμβρίου 14, 2026

28 Ιανουαρίου 2008: «Συναυλία στη μνήμη του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν».Η φημισμένη παράσταση που έδωσε ο μαέστρος Σέιτζι Οζάβα με Σολίστ την Άννε-Σοφί Μούτερ

Anne-Sophie Mutter - Seiji Ozawa:

Ludwig Van Beethoven - Concerto For Violin And Orchestra In D Major Op.61 
(Cadenza: Fritz Kreisler)


00:00   I. Allegro Ma Non Troppo
27:42   II. Larghetto
38:45   III. Rondo. Allegro

Johann Sebastian Bach - Partita For Solo Violin No.2 In D Minor Bwv1004

50:37  III. Sarabande

Pyotr Ilyich Tchaikovsky - Symphony No.6 In B Minor Op.74 "Pathétique"

56:41        I. Adagio - Allegro Non Troppo
01:17:30   II. Allegro Con Grazia
01:26:11   III. Allegro Molto Vivace
01:35:11   IV. Finale. Adagio lamentoso - Andante

Ο Μποβαρισμός στη νεοελληνική πεζογραφία (Μελέτη)

 

Μποβαρισμός: η επιθυμία να είσαι άλλος και οι πολλαπλές ζωές της λογοτεχνίας 

H Ιζαμπέλ Ιπέρ ως Μαντάμ Μποβαρύ στο έργο του Κλωντ Σαμπρόλ

της Βαρβάρας Ρούσσου

oanagnostis.gr 

 

Τι σημαίνει να επιθυμεί κανείς να είναι κάποιος άλλος; Να φαντάζεται τον εαυτό του διαφορετικό απ’ αυτό που είναι, να αναζητεί στα βιβλία μια άλλη ζωή και στον έρωτα ή στη φαντασία όσα απουσιάζουν από τη δική του πραγματικότητα; Και σε ποιο βαθμό αυτή η επιθυμία αποτελεί αυταπάτη, έκφραση μιας βαθύτερης δυσαρέσκειας ή ακόμη και άρνηση των περιορισμών που επιβάλλει η κοινωνική συνθήκη; Τα ερωτήματα αυτά βρίσκονται στον πυρήνα της μελέτης της Σοφίας Ιακωβίδου για τον μποβαρισμό, μια έννοια που, έχοντας ως αφετηρία τη διάσημη ηρωίδα του Φλωμπέρ, αποδεσμεύτηκε σταδιακά από την ίδια την Έμμα Μποβαρύ, αποκτώντας σχετική θεωρητική αυτονομία και διευρύνοντας τις δυνατότητες ερμηνείας της σχέσης ανάμεσα στην επιθυμία, τη φαντασία και την πραγματικότητα.

Η Ιακωβίδου δεν περιορίζεται στην αναζήτηση επιγόνων του Φλωμπέρ ή της Έμμας Μποβαρύ στη νεοελληνική λογοτεχνία. Ανασυνθέτει την ιστορία της έννοιας, εξετάζει τις θεωρητικές επεξεργασίες της και τις μεταμορφώσεις της στην ελληνική κριτική σκέψη και επιχειρεί να την καταστήσει ένα συστηματικό εργαλείο για τη συγκριτική ανάγνωση πεζογραφικών έργων. Η μελέτη συνδυάζει την ιστορία των ιδεών με τη συγκριτική γραμματολογία, την ιστορία της λογοτεχνικής πρόσληψης και την κειμενική ανάλυση. Ο μποβαρισμός δεν αντιμετωπίζεται ως σταθερή ψυχολογική ιδιότητα ορισμένων χαρακτήρων αλλά ως σύνθετη και ιστορικά μεταβαλλόμενη σχέση του υποκειμένου με τις εικόνες που κατασκευάζει για τον εαυτό του και τον κόσμο.

Στο πρώτο κεφάλαιο η συγγραφέας παρακολουθεί τη θεωρητική συγκρότηση της έννοιας, ξεκινώντας από τον Jules de Gaultier, ο οποίος στο δοκίμιο του 1892 επιχείρησε να περιγράψει τη δυσαρμονία ανάμεσα στην πραγματική υπόσταση των ηρώων του Φλωμπέρ και στην εικόνα που σχηματίζουν για τον εαυτό τους. Στη μεταγενέστερη επεξεργασία του, το 1902, ο μποβαρισμός αποδεσμεύεται από την αποκλειστικά παθολογική σημασία του και ανάγεται σε ευρύτερη ανθρώπινη δυνατότητα φαντασιακής αυτοκατασκευής. Η Ιακωβίδου εντάσσει αυτή τη μετατόπιση στις διανοητικές αναζητήσεις της εποχής, εξετάζοντας τις σχέσεις του μποβαρισμού με την ψυχολογία, τις θεωρίες της προσωπικότητας και την εμπειρία της νεωτερικότητας. Αναδεικνύει έτσι την ιστορικότητα μιας έννοιας που άλλοτε δηλώνει την αδυναμία συμφιλίωσης με την πραγματικότητα, άλλοτε τη δύναμη της φαντασίας να ανασχηματίζει την εμπειρία και άλλοτε τον κοινωνικό μιμητισμό ή την επιδίωξη διαφορετικής ταυτότητας.

Ανάλογο ενδιαφέρον παρουσιάζει το κεφάλαιο για την πρόσληψη του μποβαρισμού στην Ελλάδα. Η Ιακωβίδου ανατρέχει σε κριτικά κείμενα, δημοσιεύματα και αναφορές συγγραφέων των αρχών του 20ού αιώνα, αναδεικνύοντας μια διαδρομή που συνδέεται τόσο με την κυκλοφορία των ευρωπαϊκών ιδεών όσο και με τις ιδιαίτερες αναζητήσεις της ελληνικής λογοτεχνίας. Η χρήση του όρου από τον Νιρβάνα, η παρουσία του στον προβληματισμό του Καζαντζάκη και οι αναφορές σε συγγραφείς όπως ο Ξενόπουλος και ο Σικελιανός δείχνουν πώς μια έννοια που προέκυψε από τη γαλλική λογοτεχνία εντάχθηκε σε διαφορετικά συμφραζόμενα, αποκτώντας νέες σημασιοδοτήσεις. Η συγγραφέας αντιμετωπίζει την πρόσληψη όχι ως απλή μεταφορά ενός ξένου θεωρητικού σχήματος αλλά ως διαδικασία ενεργής οικειοποίησης και επανερμηνείας του, συμβάλλοντας έτσι και στην ιστορία της νεοελληνικής κριτικής.

Ουσιαστικό σημείο της μελέτης αναπτύσσεται στο κεφάλαιο για την τυπολογία του μποβαρισμού στη νεοελληνική πεζογραφία. «Στη μικρή τυπολογία», όπως την ονομάζει, η Ιακωβίδου αναζητεί επαναλαμβανόμενα γνωρίσματα, καταστάσεις και αφηγηματικά μοτίβα, χωρίς να υποτάσσει τα διαφορετικά έργα σε ένα άκαμπτο πρότυπο. Η χίμαιρα και η αναζήτηση του απόλυτου, η σημασία των αναγνωσμάτων, η σκηνή του χορού, τα μοτίβα του συζύγου, ο δυϊσμός («Μια Μποβαρύ έλκεται από ή εγείρει στον άλλο την κατοπτρική της εικόνα […]») και οι μορφές διεκδίκησης ή εκδίκησης συγκροτούν ένα πλέγμα σχέσεων που επιτρέπει τη σύγκριση έργων διαφορετικών εποχών.

Η σχέση ανάμεσα στη λογοτεχνία και στη ζωή αποτελεί ίσως την πιο ενδιαφέρουσα πλευρά του μποβαρισμού. Η Έμμα δεν επιθυμεί απλώς όσα δεν έχει. Μαθαίνει να επιθυμεί μέσα από τα αναγνώσματά της, τις αφηγήσεις και τα πολιτισμικά πρότυπα που διαμορφώνουν τον ορίζοντα των προσδοκιών της. Στο σημείο αυτό η προβληματική της Ιακωβίδου μπορεί να συνομιλήσει γόνιμα με τη θεωρία της Rita Felski. Στο Uses of Literature (2008), η Felski αναδεικνύει την αναγνώριση, τη σαγήνη, τη γνώση και τον κλονισμό ως βασικούς τρόπους εμπλοκής των αναγνωστών με τα λογοτεχνικά έργα. Αμφισβητεί την αντίληψη ότι η αξία της ανάγνωσης εξαρτάται αποκλειστικά από την κριτική απόσταση και την απομυθοποίηση, επανεξετάζοντας τη σημασία της ταύτισης και της συναισθηματικής ανταπόκρισης. Στο Hooked: Art and Attachment (2020) διευρύνει τη σχετική προβληματική, εξετάζοντας τους δεσμούς που αναπτύσσονται ανάμεσα στα υποκείμενα και στα έργα τέχνης.

Η προοπτική αυτή επιτρέπει να αντιμετωπιστεί η Έμμα όχι αποκλειστικά ως αφελής αναγνώστρια που παρασύρεται από μυθοπλαστικά πρότυπα αλλά και ως υποκείμενο που αναγνωρίζει στη λογοτεχνία δυνατότητες διεύρυνσης της πραγματικής ζωής. Το ερώτημα μετατοπίζεται, ωστόσο, από το κατά πόσον τα βιβλία εξαπάτησαν την Έμμα στο γιατί οι αφηγήσεις τους απέκτησαν τέτοια δύναμη στη ζωή της.

Η συγκεκριμένη διάσταση αποκτά πρόσθετο ενδιαφέρον μέσα από μια φεμινιστική ανάγνωση. Η επιθυμία να είναι κανείς κάποιος άλλος δεν συγκροτείται ανεξάρτητα από τις κοινωνικές δυνατότητες που του προσφέρονται. Για τις γυναίκες του 19ου αιώνα, η αναζήτηση μιας διαφορετικής ζωής συνδέεται με τους περιορισμούς της εκπαίδευσης, της συζυγικής εξάρτησης και των κοινωνικά αποδεκτών μορφών αυτοπραγμάτωσης. Η Έμμα επιθυμεί να υπερβεί τον κόσμο της, όμως οι μορφές μέσα από τις οποίες φαντάζεται αυτή την υπέρβαση παραμένουν σε μεγάλο βαθμό διαμορφωμένες από κυρίαρχα ερωτικά και καταναλωτικά πρότυπα. Η προβληματική της Sara Ahmed στο The Promise of Happiness (2010) μπορεί να εμπλουτίσει αυτή την ανάγνωση, καθώς εξετάζει πώς η ευτυχία συνδέεται με κοινωνικά προδιαγεγραμμένες μορφές ζωής. Η δυσφορία της Έμμας απέναντι στον γάμο και στην επαρχιακή καθημερινότητα μπορεί επομένως να ερμηνευθεί όχι μόνο ως αποτέλεσμα υπερβολικών προσδοκιών αλλά και ως αδυναμία αποδοχής μιας προκαθορισμένης ευτυχίας.

Στις συγκριτικές αναγνώσεις οι προβληματισμοί αυτοί αποκτούν συγκεκριμένο λογοτεχνικό περιεχόμενο. Η Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση, που βρέθηκε πρόσφατα στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η Μαρίνα συγγενεύει με την Έμμα ως προς τις ερωτικές προσδοκίες, την αναζήτηση μιας άλλης ζωής και τη σημασία που αποκτούν τα αναγνώσματα στη διαμόρφωση των φαντασιακών της προτύπων. Η Ιακωβίδου εξετάζει τις διακειμενικές σχέσεις με τη Μαντάμ Μποβαρύ και αναδεικνύει τις διαφοροποιήσεις ανάμεσα στις δύο ηρωίδες, λαμβάνοντας υπόψη την αφηγηματική κατασκευή της Μαρίνας και την κριτική πρόσληψη του μυθιστορήματος.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η επανεξέταση των ερμηνειών που αντιμετώπισαν τη Μαρίνα ως υποκείμενο μιας προβληματικής ατομικής και κοινωνικής αυτονομίας. Η Ιακωβίδου παραθέτει και συζητά τις επικρίσεις που διατυπώθηκαν για την απουσία κοινωνικών ενδιαφερόντων της ηρωίδας και την προσήλωσή της στην προσωπική της επιθυμία. Παράλληλα, αντιπαραβάλλει τη Μαρίνα με την Έμμα ως προς τη μητρότητα και τη σχέση με το παιδί, παρατηρώντας ότι η τραγική κατάληξη της πρώτης συνδέεται με τον θάνατο του δικού της παιδιού, ενώ και οι δύο ηρωίδες εμφανίζονται να διεκδικούν μια ζωή έξω από τα όρια που τους επιβάλλονται. Η ανάλυση αυτή επιτρέπει να αναδειχθεί όχι μόνο η συγγένεια των δύο μυθιστορημάτων αλλά και ο τρόπος με τον οποίο η γυναικεία επιθυμία, η μητρότητα και η σεξουαλικότητα γίνονται αντικείμενα αφηγηματικής και κριτικής αξιολόγησης. Μια φεμινιστική προοπτική θα μπορούσε να προχωρήσει τη συζήτηση εξετάζοντας πώς η τραγική κατάληξη της Μαρίνας συνδέεται με την αναπαράσταση της γυναικείας υπέρβασης ως καταστροφικής.

Η δυνατότητα της Ιακωβίδου να κινείται ανάμεσα στη γαλλική και την ελληνική λογοτεχνία, σε συνδυασμό με την εις βάθος έρευνα του θέματος, επιτρέπει να αναδειχθούν δύο ελάχιστα γνωστά έργα: Η μαντάμ Εύα (1946) του Γεωργίου Βουγιουκλάκη και Η δεσποινίς Μποβαρύ (1951) της Ιωάννας Μπέκου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάγνωση του δεύτερου. Η Ιακωβίδου δεν αντιμετωπίζει τον τίτλο ως απλή ένδειξη διακειμενικής συγγένειας αλλά αναδεικνύει τον συνειδητό διάλογο του έργου με το φλομπερικό πρότυπο. Εξετάζει πώς το τετράπτυχο της Μπέκου, που αποτελείται από ένα εκτενές πεζό και τρία σύντομα κείμενα, διαμορφώνει τέσσερις διαφορετικές εκφάνσεις του μποβαρικού τύπου. Επικεντρώνεται κυρίως στο πρώτο, διερευνώντας την επιθυμία, τις ερωτικές προσδοκίες και τις αντιφάσεις της κεντρικής ηρωίδας, Στέλλας Ευπατρίδη. Στην ανάλυση εξετάζει τα γνωρίσματα του μποβαρισμού και αναδεικνύει καρυωτακικούς συσχετισμούς που καθιστούν ιδιαίτερα γόνιμη τη συγκριτική ανάγνωση.

Η ανάγνωση του έργου της Μπέκου αποκτά, κατά τη γνώμη μου, ιδιαίτερη σημασία από φεμινιστική σκοπιά. Όπως και στα άλλα έργα που εξετάζονται έτσι και αυτό εντάσσεται στο πολιτισμικό περιβάλλον της εποχής του, ωστόσο, η ιστορική πλαισίωση εδώ αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η Ιακωβίδου επαναφέρει στην έρευνα ένα βιβλίο που, παρά τη βράβευσή του από τους Δώδεκα, δεν απέκτησε ανάλογη θέση στη μεταγενέστερη λογοτεχνική ιστοριογραφία. Η επιλογή του μετατοπίζει τη συζήτηση από τους καθιερωμένους συγγραφείς σε μια γυναικεία παρουσία της μεταπολεμικής πεζογραφίας. Η περιορισμένη μεταγενέστερη παρουσία της Μπέκου στη λογοτεχνική ιστοριογραφία μπορεί να μην συνιστά από μόνη της τεκμήριο έμφυλου αποκλεισμού εγείρει όμως ερωτήματα για τα κριτήρια με τα οποία συγκροτείται πάντοτε ο κανόνας και για τη θέση που αποδίδεται στις γυναίκες συγγραφείς.

Οι συγκρίσεις ηρωίδων, σκηνών και αφηγηματικών καταστάσεων διαφορετικών βιβλίων στον άξονα του μποβαρισμού φωτίζουν μια κρίσιμη πλευρά της μεθόδου. Ο μποβαρισμός δεν οδηγεί αναγκαστικά στην ίδια εξέλιξη ούτε συνεπάγεται έναν ενιαίο τύπο γυναικείας υποκειμενικότητας. Η συγγένεια με την Έμμα μπορεί να οργανώνεται γύρω από την επιθυμία, την αναγνωστική εμπειρία ή τη δυσαρέσκεια απέναντι στον γάμο, όμως οι αφηγηματικές εκβάσεις διαφοροποιούνται ανάλογα με τις ιστορικές συνθήκες και τις συγγραφικές επιλογές. Η τυπολογία επιτρέπει έτσι να διαβαστούν οι διαφορετικές σημασίες που αποκτά ένα λογοτεχνικό πρότυπο κατά τη μεταφορά του σε νέα συμφραζόμενα.

Η ιστορική διαδρομή του μποβαρισμού οδηγεί, τέλος, στο ερώτημα της σύγχρονης επικαιρότητάς του. Σε κοινωνίες όπου οι εικόνες της επιτυχίας, της ευτυχίας, της ομορφιάς και του έρωτα πολλαπλασιάζονται μέσα από τα ψηφιακά μέσα και την καταναλωτική κουλτούρα, η επιθυμία μιας διαφορετικής ζωής αποκτά νέες μορφές έκφρασης. Η αναφορά στην Eva Illouz επιτρέπει να συνδεθεί η συγκρότηση της ερωτικής επιθυμίας με τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της εποχής μας. Η σύγκριση δεν καταργεί τις ιστορικές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στη γυναίκα αναγνώστρια του 19ου αιώνα και στο σύγχρονο υποκείμενο των ψηφιακών αναπαραστάσεων και διαδικτυακών αναγνώσεων. Αναδεικνύει, ωστόσο, τη διαρκή συμμετοχή των πολιτισμικών προτύπων στη διαμόρφωση του επιθυμητού εαυτού.

Η κυριότερη συμβολή της Ιακωβίδου έγκειται στη συστηματική αξιοποίηση του μποβαρισμού ως εργαλείου συγκριτικής ανάγνωσης της νεοελληνικής πεζογραφίας. Η ιστορία της έννοιας, η διερεύνηση της ελληνικής πρόσληψής της και η τυπολογία των αφηγηματικών της εκδοχών συνθέτουν μια μελέτη που φωτίζει τόσο γνωστά όσο και λιγότερο μελετημένα έργα της νεοελληνικής πεζογραφίας.

Ο μποβαρισμός δεν περιορίζεται έτσι στην παθολογία μιας ανικανοποίητης επιθυμίας. Επιτρέπει να εξετάσουμε πώς οι αφηγήσεις συγκροτούν εικόνες μιας άλλης ζωής και πώς οι ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες καθορίζουν τις δυνατότητες πραγματοποίησής τους. Η δύναμη της λογοτεχνίας να γεννά προσδοκίες αναδεικνύεται μαζί με τα όρια που συναντούν οι επιθυμίες των προσώπων της.

«Δούλεψε πιο έξυπνα με ΑΙ» / 7 hacks + 2 extra μυστικά ✒ Δωρεάν online μέσω της πλατφόρμας Zoom

 

✩ «Δούλεψε πιο έξυπνα με ΑΙ»
7 hacks + 2 extra μυστικά
✔ Τετάρτη 18 Νοεμβρίου, 5:00-6:30 μ.μ.
✩ Ζωντανά διαδικτυακά μέσω Zoom

 
 
✩ «Δούλεψε πιο έξυπνα με ΑΙ» 

7 hacks + 2 extra μυστικά
 
✒ Δωρεάν online μέσω της πλατφόρμας Zoom
 
✔ Σε αυτό το απολύτως πρακτικό webinar αφήνουμε τη θεωρία στην άκρη. Θα ανακαλύψεις 7 έξυπνους, εντυπωσιακούς και εξαιρετικά εύκολους τρόπους να αξιοποιήσεις την Τεχνητή Νοημοσύνη στην καθημερινή σου εργασία. Κάθε πρακτική δυνατότητα είναι σχεδιασμένη ώστε να μπορείς να τη δοκιμάσεις μόνος/-η σου, μέσα σε λίγα λεπτά, χρησιμοποιώντας γνωστά εργαλεία AI, χωρίς πρόσθετο λογισμικό ή γνώσεις προγραμματισμού. 


✒ Ο Γιάννης Φαρσάρης είναι Εκπαιδευτικός Πληροφορικής MEd, PhD(c) με εξειδίκευση στην Εκπαίδευση Ενηλίκων και συγγραφέας βιβλίων για την Τεχνητή Νοημοσύνη και την ψηφιακή δημιουργικότητα.
[ Βιογραφικό >>]

>> Παρακολουθήστε την ομιλία του για το ΑΙ στο TEDx Sitia

Κάνιστρο Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης : Μαίρη Φλώρου

 

https://i0.wp.com/booksitting.gr/wp-content/uploads/2026/11/valerialu-leaves-4621334-k.jpg?resize=2000%2C1500&ssl=1Μαίρη Φλώρου | Μέρες φθινοπώρου

 ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Πηγή: booksitting.gr 

 https://i0.wp.com/booksitting.gr/wp-content/uploads/2026/10/viktor-talashuk-_ekomfhD3c4-unsplash.jpg?resize=2000%2C1500&ssl=1

1. 

Νύχτα ανησυχίας στο παράθυρο
χωρίς θαύματα, μόνο φθινοπωρινό αεράκι
να χαϊδεύει την πλάτη
και το ταλαιπωρημένο στήθος.

Προηγήθηκαν συναντήσεις μέσα στη μέρα
πολυκαιρισμένες και άνευρες.
Τα γκρίζα μαλλιά, τα κιτρινισμένα δόντια,
οι εκφράσεις και το γέλιο της αμηχανίας
φλερτάρουν τώρα σταθερά με τον χρόνο.

Μουντό το ξημέρωμα
και σύννεφα φορτωμένα κακοκεφιά.
Κι όμως το Δελτίο Καιρού προαναγγέλλει
ένα μικρό καλοκαιράκι μεσοβδόμαδα! 


 

2.

https://i0.wp.com/booksitting.gr/wp-content/uploads/2026/11/valerialu-leaves-4621334-k.jpg?resize=2000%2C1500&ssl=1

Σε μόνιμη περιπολία τα σύννεφα
άχρωμα περιεργάζονται υπόπτους
που κινούνται στο φως και στο σκότος
μιας ζωής στον κάβο του αιώνα…

Κι ο Ήλιος παίζει το φθινοπωρινό κρυφτούλι του
αρνούμενος να δει την αλλαγή.
Έχωσα κάμποσες αχτίδες του στις τσέπες μου
μα δεν άντεξαν μέχρι το βράδυ…

Μισές αλήθειες, ζωή ολόκληρη.
Τα ραγίσματα έγιναν ρήγματα.
Και τώρα με τη φθινοπωρινή ψύχρα
συνωστίζονται στην ερημιά του δρόμου.

 

Η Μαίρη Φλώρου είναι φιλόλογος.

Φωτογραφία: Valeria (Pixabay)

Για μια Συμφωνία "Win Win" περί Εθνικών Κειμηλίων με ...ρήτρα εμπιστευτικότητας , για να μη μάθουμε ότι ήταν μονόπλευρη

 

Η νέα αρπαγή

Επαναπατρισθέντα βυζαντινά κειμήλια από τη Βουλγαρία
(INTIME NEWS/ ΠΑΠΑΝΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ)

Ήταν ο Αριστοτέλης πρώτος που διασαφήνισε

ότι «φίλος μεν Πλάτων, φιλτάτη δε αλήθεια»,

κι είναι τούτη η διατύπωση

της απορίας μου ,

που χάριν αλήθειας διατυπώνεται,

αφού το διακυβευόμενον

δεν είναι προσωπική υπόθεση

ούτε ατομική ιδιοκτησία,

αλλά μείζον

της ιστορικής διαχρονίας της Ρωμιοσύνης,

της πολυκύμαντης διαδρομής των Ελλήνων,

της περιπέτειας της πολυτίμητης

Ελληνίδας γλώσσας ,

των επιτευγμάτων του ελληνικού πολιτισμού

η διακύβευση !

Το Ευαγγελικόν ρήμα έχων κατά νούν,

από το κατά Ιωάννην, κεφ. η’ , 32

«Γνώσεσθε την Αλήθεια και η Αλήθεια

ελευθερώσει ημάς»,

τούτη την απορία που με διακατέχει ,

σε ψηφίδες μικρές , ως ερωτήσεις,

θα αναλύσω ,

την Αλήθεια των γεγονότων

επιχειρών να προσεγγίσω,

υπέρ του Κοινού Συμφέροντος

της Θεοφρουρήτου των Σερρών Πόλεως,

της Μακεδονίας και Θράκης

της Ελλάδος , εν τέλει ,

γιαυτό εν πλήρει απορία ευρισκόμενος

ερωτώ  :

1. Είναι άπαντα τα διαρπαγέντα, από ένοπλες βουλγαρικές δυνάμεις, ατίμητα κειμήλια

και χειρόγραφα,

όλα όσα λαφυραγωγήθηκαν

εν καιρώ του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου,

επί τη βάσει κεντρικού βουλγαρικού σχεδιασμού,

από κατεχόμενες ελληνικές περιοχές,

είναι, άραγες, ιδιοκτησίες

κι ανήκουν στην αποκλειστική κυριότητα

Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου της Ελλάδας

όπως είναι οι Πατριαρχικές και Σταυροπηγιακές Μονές και οι Ιερές Μητροπόλεις ;

Ερωτώ με σαφή και απλό τρόπο :

Είναι ;

2. Υπάρχει, μήπως, κατηγορηματική υποχρέωση

της Βουλγαρίας με βάση το Διεθνές Δίκαιο

και τες Διεθνείς Συνθήκες Νεϊγύ και Χάγης,

για την επιστροφή όλων

των λεηλατηθέντων πολιτισμικών αγαθών

προς τους κυρίους αυτών

στην Ελλάδα, την Σερβία και την Ρουμανία ;

Υπάρχει Διεθνές Δίκαιο στο οποίο η Ελλάδα εμπιστεύεται όλες τις πολλές εκκρεμμότητες

στα Εθνικά Θέματα ;

Υπάρχει ; 

3. Τον Ιούλιο του 2026 επισκεφτήκατε Σεις,

το Μέγαρο Μαξίμου, συνοδευόμενος ,

όπου σύμφωνα με τα διαρρεύσαντα

και τες πιστοποιούσες φωτογραφίες

θέσατε το ζήτημα της επιστροφής

των λαφυραγωγηθέντων από τους Βουλγάρους πολιτισμικών αγαθών.

Ερώτηση :

Ενεργούσατε ατομικώς ;

Ως Μητροπολίτης απλώς

για τα της Μητροπόλεως Σερρών ;

Ή ως εκπρόσωπος πάντων των πληγέντων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου;

4. Καθώς, από τες προς τον Τύπον διαρροές,

εμφανίζεστε ως θέτων γενικώς το ζήτημα

και ουχί ειδικώς,

απορώ και αναζητώ χάριν αληθείας

απάντηση :

α. Είχατε ενημερώσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο για τα διαβήματά σας αυτά ;

Β. Είχατε μήπως λάβει έγγραφη εξουσιοδότηση να ενεργήσετε ως Πατριαρχικός Έξαρχος προς την Ελληνική κυβέρνηση ;

Γ. Είχατε τάχα ενημερώσει τις Πατριαρχικές Σταυροπηγιακές Μονές όσες έχουν υποστεί την λαφυραγώγηση και διαρπαγή ότι θα προβήτε σε διαβήματα υπέρ αυτών ;

Δ. Είχατε τάχα ενημερώσει τες όμορες ομοίως πληγείσες Μητροπόλεις του κλίματος του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τες φιλόδοξες αυτές προθέσεις σας ;

Ε. Είχατε μήπως λάβει έγγραφες εξουσιοδοτήσεις

από τα κατά νόμον αρμόδια Ηγουμενοσυμβούλια

των Πατριαρχικών Μονών ή εξουσιοδοτήσεις από πληγείσες Μητροπόλεις να εμφανιστείτε στο Μαξίμου ως πληρεξούσιός των ;

Απλώς απορώ κι ερωτώ :

Είχατε ; 

Στ. Εν τέλει, καθώς ως Μητροπολίτης των Νέων Χωρών διοικητικώς υπάγεστε στην Εκκλησία της Ελλάδος απορώ εάν έχετε ενημερώσει την Διαρκή Ιερά Σύνοδο ή έστω τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών ως Πρόεδρο ώστε να έχετε εξουσιοδότηση για τις πέραν των αρμοδιοτήτων σας ενέργειες ;

Ενημερώσατε ;

Λάβατε εντολήν τάχα εκπροσώπησης ;

5. Μετά την ανακοίνωση της υπογραφής

του memorandum of understanding,

την οποία , σεις μόνος εξ όλων των πληγέντων

ΝΠΔΔ , Μητροπόλεων και Μονών,

πανηγυρικώς επικροτήσατε,

των λοιπών

διαμαρτυρομένων ή κρατούντων ρητές επιφυλάξεις

ή σιωπούντων, 

μετά  την διασαφήνιση από την ΥΠΠΟ

ότι δεν θα δοθεί στην δημοσιότητα το περιεχόμενο

ούτε του μνημονίου ούτε της συμφωνίας,

προβήκατε

σε δηλώσεις στον Τύπο ότι

πρόσκειται απλώς περί της αρχής και ότι

έπονται προσπάθειες επιστροφής

και των λοιπών !

Απορώ γιαυτό ερωτώ :

α. Έχετε διαβάσει το αποκρυπτόμενο μνημόνιο  ;

β.  Έχετε διαβάσει την μη δημοσιευόμενη σύμβαση ;ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΕΙΜΗΛΙΩΝ

γ. Γνωρίζετε ότι με βάση το Σύνταγμα της Ελλάδος τα κείμενα αυτά έπρεπε να κατατεθούν προς κύρωση στην Βουλή των Ελλήνων και δεν κατατέθηκαν ;

6. Ποιά ήταν η γνώση σας επί του θέματος

ώστε να διαβεβαιώνεται τους Έλληνες ότι

επρόκειτο απλώς για την αρχή ενός εγχειρήματος

κι όχι για ταφόπλακα  ;

7. Οι σχετικές δηλώσεις προϋποθέτουν σαφή γνώση του περιεχομένου των αποκρυπτομένων διεθνών κειμένων !  Κι αφού εμφανίζεστε ως γνώστης,

σας ερωτώ αγωνιών ως πολίτης,

τις σχετικές δηλώσεις τις κάματε ως Μητροπολίτης αγωνιών για τα Άγια και Ιερά της Εκκλησίας ή ως άτυπος κυβερνητικός εκπρόσωπος που επιχειρεί να σκιάσει την αλήθεια ;

8. Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται σε δελτίο τύπου του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου Βουλγαρίας από το οποίο προκύπτει μιά άλλη αλήθεια που διαψεύδει την δική σας εκδοχή !

Αλήθεια, ζητήσατε ποτέ διευκρινίσεις από την κυβέρνηση για τα εν Βουλγαρία δημοσιευόμενα ή

δεν χρειάστηκε ;

9. Το ότι η συμφωνία χαρακτηρίστηκε συμφωνία ανταλλαγής ενώ η Βουλγαρία έχει κατηγορηματική υποχρέωση από το Διεθνές Δίκαιο δεν σας προβλημάτισε ;

Εν αληθεία, απορών τυγχάνων σας ερωτώ :

Για όλες αυτές τις πολλαπλώς δύσκολες υποθέσεις

από πλευράς αρχαιολογικής, παλαιογραφικής, εκκλησιολογικής, νομικής, ιδιαιτέρως των διεθνών συμβάσεων , απευθυνθήκατε ποτέ σε κάποιον ή κάποιους εκ των εξειδικευμένων επιστημόνων

ή απλώς αρκεστήκατε στες πρωτοβουλίες της παντελώς παρανόμως ενεργούσας ΥΠΠΟ και προφανώς στες παχυλές υμέτερες γνώσεις ;

10. Το ότι η βουλγαρική πλευρά μιλάει για παρακράτηση  της κυριότητας ακόμη κα αυτών των ευτελών 48 κειμηλίων , που εν τέλει δεν επιστράφηκαν αλλά δόθηκαν ως εκθεσιακή παρακατάθεση σας ενοχλεί ή το αντιπαρέρχεστε ;

Στ’ αλήθεια γνωρίζετε ποιός ο συνολικός σε χιλιάδες αριθμός των διαρπαγέντων από ένοπλες βουλγαρικές μονάδες ώστε με αναξιοπρέπεια να τολμάτε να πανηγυρίζετε εμφανίζοντας τον εμπαιγμό ως επιτυχία;

11. Άραγες γνωρίζετε πως ορίζεται επιστημονικώς, αρχαιολογικώς, νομικώς ή βιαία παρέμβαση πάνω σε αρχαιολογικά αντικείμενα, όπως παραδείγματος χάριν, ο βίαιος  διαχωρισμός μιάς βυζαντινής εικόνας, αριστούργημα από χιλίων ετών, απόσπαση από το αργυρούν υποκάμισο, κατακράτηση της ατίμητης εικόνας και παραχώρησης ως κειμηλίου δήθεν του ασημένιου επικαλύμματος  που είναι ποίημα του 19ου αιώνος ;

Γνωρίζετε ;

Αναρωτιέμαι !

Γνωρίζετε μήπως πως χαρακτηρίζεται ο συναινών, ο συμπράττων, ο παραλαμβάνων , ο εκθέτων

τα σπαράγματα βαρβαρικών ενεργειών

πάνω σε ατίμητα έργα τέχνης ;

12. Και καθώς υμείς της Θεολογίας

υπάρχετε ως συνώνυμος, μπορείτε να μας εξηγήσετε θεολογικώς και εκκλησιαστικώς  πως χαρακτηρίζεται η βιαία απόσπαση ιερών  λειψάνων  μαρτύρων

και αγίων της Ορθοδόξου πίστεως

από τις αργυρές λειψανοθήκες,

η παρακράτηση των αγίων λειψάνων, 

σε τόπο και χώρο άγνωστο, και η  επιστροφή   

ως δήθεν κειμηλίου της ασημένιας κενής περιεχομένου θήκης ;

Άραγε θα γνωρίζετε και πως χαρακτηρίζεται τα τοιαύτα κενά ασημένια ή επάργυρα κυτία,

ο αποδεχόμενος, ο συγκαταβαίνων, ο διατυμπανίζων,

ο πανηγυρίζων !

Γνωρίζετε;

Στο κατά Ματθαίον κεφ. 23 στίχοι. 19

ο προς τους Φαρισαίους έλεγχος :

«Μωροὶ καὶ τυφλοί· τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον

ἢ τὸ θυσιαστήριον το ἁγιάζον τὸ δῶρον;»

13. Κατά την εκδήλωση της φαρσοκωμωδίας

που διοργανώσατε την εχτές , ήμαρτον Χριστέ μου, στον Μητροπολιτικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών παραχωρήσατε

το βήμα στον απερχόμενο πρωθυπουργό

προκειμένου αυτός να διαδηλώσει

ότι δεν φοβάται , ότι διαλέγεται

κι ότι επιτυγχάνει ,

και επιπλέον να επιπλήξει πολιτικώς

όσους αντιτίθενται στην αναξιοπρέπεια των προπεριγραφεισών ενεργειών,

να μας επιτιμήσει όσους γνοιαζόμαστε

για την αξιοπρέπεια

της Ελλάδος και των Ελλήνων

κι αγωνιούμε για την πλήρη και απροφάςιστη επιστροφή

των τεκμηρίων της διαχρονίας της Ρωμιοσύνης

στο τόπο αυτό ,

τεκμηρίων Ελληνίδας γλώσσας και πολιτισμού

σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο !

Σεις, παραχωρήσατε το βήμα,

κατέμπροσθεν της Ωραίας Πύλης,

πολιτικών κομπασμών χάριν του απερχομένου,

αναξιοπρεπούς ψευδολογίας ένεκεν,

κομματικής προπαγάνδας λόγω,

και ούτε  μία στιγμή ,

ενεργήσατε ως Μητροπολίτης Σερρών

ο οποίος θα είχε ανύσταχτο ενδιαφέρον

υπέρ της Αληθείας ,

υπέρ της Ιστορίας,

υπέρ της συνολικής επιστροφής

των διαρπαγέντων

κειμηλίων και ατίμητων χειρόγραφων

από τον βουλγαρικό στρατό 

όπως προστάζουν το Διεθνές Δίκαιο και

οι Διεθνείς Συμφωνίες Νεϊγύ και Χάγης ,

ούτε μια στιγμή

διανοηθήκατε να αρθείτε στο ύψος

του Αρχιερατικού σας αξιώματος

στον πανάρχαιο αυτό θρόνο των Σερρών

και να ζητήσετε εξηγήσεις

από τον κομίζοντα προϊόντα αρχαιοκαπηλίας

και προσβλητικής ιεροσυλίας

απερχόμενο αναξιοπρεπή

και να ζητήσετε εξηγήσεις για όσα δημοσιεύουν

από την Βουλγαρική πλευρά 

Φανερώνοντας τοιούτως την ευθύνη σας

Ως ηθικού αυτουργού !

14. Εν κατακλείδι ,

απορών τω όντι, ήθελα να σας ρωτήσω

σας απασχολεί διόλου ότι με τις αυτόκλητες

κι εκτός των καθηκόντων σας ενέργειες

σας νοιάζει που εμφανίζεται

η Εκκλησία διχασμένη ,

αφού οι Μητροπόλεις Δράμας,  Φιλίππων- Νεαπόλεως και Θάσου , όπως και

η της Ξάνθης και Περιθεωρίου έχουν απολύτως διαφορετικές εκτιμήσεις από τις προσωπικές σας ;

Μήπως σας απασχόλησε το γεγονός

ότι η παλαίφατη Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης διεμήνυσε

στην αναξιοπρεπή ΥΠΠΟ ότι δεν δέχεται να παραλάβει μια κενή λειψανοθήκη από την οποία έχει αφαιρεθεί η αγία κάρα του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Διονυσίου του και δευτέρου κτήτορος αυτής ;

15 . Απορών ηπόρηκα ,

μέσα στην ένταση της αναξιοπρέπειας

των κυβερνητικών και μητροπολιτικών χειρισμών,

υμέτερο και γαρ τούτο θα ήταν πρόβλημα,

πλην όμως,

η αθλιότητα της έκπτωσης

και ο προφανέστατος εμπαιγμός από

βουλγαρικής πλευράς είναι τέτοιας έκτασης

που αφ’ ενός

προσβάλλει ένα  ολόκληρο ιστορικό Λαό

κι αφ’ ετέρου

ακυρώνει οιανδήποτε προσπάθεια ευόδωσης

της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα

από το Λονδίνο !

16. Περαίνων θα ήθελα απορών

να ερωτήσω εάν έστω και δι’ ολίγον

σας ενόχλησε ο διχασμός που προξενείτε

στην Εκκλησία των Σερρών ,

στην Πόλη και τον Νομό Σερρών ,

μια ενόχληση που εκφράστηκε και με κορυφαίες

απουσίες από την ιλαροτραγωδία που διοργανώσατε ;

Ή μήπως αυτό επιδιώκατε ;

Ταύτα δε πάντα ,

γραφέντα χωρίς φόβο και πάθος,

υπέρ της των Σερρών, της Μακεδονίας

και της Ρωμιοσύνης ιστορίας

εγράφησαν ,

εις την των Ιερών και Οσίων κειμηλίων

και ατιμήτων χειρογράφων

των βαρβαρικώς λεηλατηθέντων

με απειλή και χρήσιν βίας ,

εν καιρώ πολέμου,

και πάντη παρανόμως εισέτι παρακρατουμένων

από την Βουλγαρία ,

απροφάσιστη επιστροφή απάντων

στους απ’ αιώνος κυρίους και ιδιοκτήτες αυτών

αποσκοπώντας !

Το επ’ εμοί εν όσω ζώ και αναπνέω,

Θεία Χάριτι, δεν θα παύσω

να γράφω, να ομιλώ, να παρεμβαίνω

υπέρ των δικαίων

και ιδιαίτερα

υπέρ της εφαρμογής των διατάξεων

του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συνθηκών

που υποχρεώνουν τους διαρπάξαντας βαρβαρικώς 

και κατακρατούντας παρανόμως,

στην καθολική επιστροφή και επαναπατρισμό

απάντων των απτών τεκμηρίων

της ιστορικής διαχρονίας της Ρωμιοσύνης

στην περιοχή Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης,

μιάς διαχρονίας χιλιετιών Ορθοδοξίας,

Ελληνίδας γλώσσας

και Πολιτισμού !

 

* Ο Μάρκος Μπόλαρης είναι πρώην βουλευτής και υπουργός (ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ). Το κείμενο αναρτήθηκε στον προσωπικό του λογαριασμό, στο facebook

Μάρκος Μπόλαρης/Βικιπαίδεια

Της κουκουβάγιας τα παιδιά είναι τα καλύτερα , γι΄ αυτό μόνο αυτά πρέπει να διαχειρίζονται κοινοτικά λεφτά στα ελληνικά ΑΕΙ

 ΑΕΙ και «δικά μας παιδιά»: Πώς κρατικοί ή κοινοτικοί πόροι για την Παιδεία διοχετεύονται σε τσέπες συγγενών και φίλων


ΑΕΙ και «δικά μας παιδιά»: Πώς κρατικοί ή κοινοτικοί πόροι για την Παιδεία διοχετεύονται σε τσέπες συγγενών και φίλων…

 
 Αννα Ανδριτσάκη

Οι διαδρομές του δημόσιου χρήματος δεν ακολουθούν πάντα μια ευθεία γραμμή από το κράτος στον ανάδοχο που αναλαμβάνει να εκτελέσει ένα έργο για το δημόσιο όφελος.

Πολλές φορές θυμίζουν έναν κλειστό δαιδαλώδη και ενίοτε κυκλικό λαβύρινθο. Η «Εφ.Συν.», συνεχίζοντας την έρευνα για τη ροή του δημόσιου ή ευρωπαϊκού χρήματος σε κατεστημένα διαπλοκής και ευνοιοκρατίας που διαπλέκονται με τα ΑΕΙ της χώρας, αυτή τη φορά σταματά στις αθέατες στάσεις που βρίσκονται εντός των πανεπιστημίων.

Σε γραφεία που δεν είναι απαραίτητα συνδεδεμένα με πρόσωπα ή θέσεις επιτελικής εξουσίας. Αντιθέτως, ανήκουν σε αφανή συστήματα συμφερόντων, όπου ρόλο καθοριστικό παίζουν ο παραγοντισμός, η αλληλοεξυπηρέτηση και κυρίως η συνενοχή. Και αυτά επιδιώκουμε να αναδείξουμε. Τα πρόσωπα είναι αμέτρητα. Τα φαινόμενα, όμως, ενδεικτικά.

Αυτά καταγράφουμε σήμερα –όπως πάντα– βάσει δημόσιων εγγράφων (ΔΙΑΥΓΕΙΑ, Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Συμβάσεων-ΚΗΔΜΗΣ, ΓΕΜΗ) και ενταλμάτων πληρωμών για έργα και αναθέσεις των τελευταίων χρόνων. Τα ευρήματα, ίσως αναμενόμενα για τους γνωρίζοντες, αλλά εντυπωσιακά: από τη μια, ακραίος νεποτισμός με αναθέσεις σε συγγενείς ή ανθρώπους στενού κύκλου και φωτογραφικές αναθέσεις από δημόσιους φορείς και από την άλλη, κλειστά κυκλώματα ανθρώπων ή εταιρειών που μοιράζονται μεταξύ τους το δημόσιο χρήμα, ακόμα και «ανακυκλώνοντάς» το. Ολα σκεπασμένα από το πέπλο της θεσμικής αδράνειας.

Πρώτο παράδειγμα

Καθηγητής στο ΕΜΠ. Γνωστός στον τομέα του και τεχνικός σύμβουλος ή συνεργάτης σε αρκετούς δημόσιους φορείς, μεταξύ των οποίων το υπουργείο Υποδομών και το υπουργείο Παιδείας.

  • Υπόθεση πρώτη

13/08/2026: Το υπουργείο Πολιτισμού απευθύνει πρόσκληση σε τρεις πολιτικούς μηχανικούς για ένα έργο (Αθήνα, 13/08/2026 Α. Π.: 366507, ΑΔΑ 9ΕΒ946ΝΚΟΤ-Ω55). Συμπτωματικά, οι τρεις είναι ο καθηγητής, η σύζυγός του και ένας, όπως φαίνεται, όχι άγνωστος, καθώς έχει πάρει συμβάσεις σε αρκετά έργα του πρώτου.

21/08/2026: Η μελέτη, τελικά, ανατίθεται στη σύζυγο που είχε την «πλέον συμφέρουσα προσφορά» (37.150,40 +€, ήτοι 29.960 € χωρίς ΦΠΑ). Οι άλλες δυο προσφορές δεν αναφέρονται στην απόφαση του υπουργείου (1/08/2026 Α. Π.: 372831, ΑΔΑ: Ψ77246ΝΚΟΤ-Ψ48).

  • Υπόθεση δεύτερη

Από 12/07/2022 έως 25/05/2026: Ο καθηγητής αναλαμβάνει οκτώ έργα από το ΕΜΠ. Κάνει τις ανάλογες προσκλήσεις οι οποίες προκηρύσσουν τις ίδιες τρεις θέσεις, με την ίδια περιγραφή και στα «επιθυμητά προσόντα» ειδικά τη γερμανική γλώσσα.

Συμπτωματικά:

1. Το πρώτο δόθηκε στη σύζυγο, με κωδικό ΕΛΚΕ ΕΜΠ Κ.Α. 91011400, που συγχρηματοδοτείται από την «Περιφέρεια Πελοποννήσου» και το «Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο» (Αρ. Πρωτ. 42873/22.07.2022, ΑΔΑ: 9Ν1Φ46ΨΖΣ4-2Φ9).

2. Το δεύτερο, πάλι στη σύζυγο, με κωδικό ΕΛΚΕ ΕΜΠ Κ.Α. 91012100, που συγχρηματοδοτείται από τη ΔΥΠΑ (Αρ. Πρωτ. 44463/24.08.2022, ΑΔΑ: ΨΘΕΓ46ΨΖΣ4-ΡΝΙ).

3. Το τρίτο στη σύζυγο και τη μια κόρη: με κωδικό ΕΛΚΕ ΕΜΠ 91016900, με χρηματοδότηση από τη ΔΥΠΑ (Αρ. Πρωτ. 8218/07.02.2024, 6ΕΡΗ46ΨΖΣ4-6Δ7).

4. Το τέταρτο, μόνο στη σύζυγο, με κωδικό ΕΛΚΕ ΕΜΠ 95/035400, Αρ. Πρωτ. 60323/18.10.2024, Ψ2ΥΠ46ΨΖΣ4-1Γ4).

5. Το πέμπτο, στις δυο κόρες, με κωδικό ΕΛΚΕ ΕΜΠ 91/020500 και χρηματοδότηση από τη ΔΥΠΑ (Αρ. Πρωτ. 12531/24.02.2025, ΑΔΑ:63ΟΜ46ΨΖΣ4-ΛΩ4)

6. Το έκτο, στη σύζυγο και τις δυο κόρες, με κωδικό ΕΛΚΕ ΕΜΠ 91/021800. (Αρ. Πρωτ. 69747/14.11.2025, ΨΡΣΑ46ΨΖΣ4-51Π).

7. Το έβδομο στη σύζυγο και τη μια κόρη, με κωδικό ΕΛΚΕ ΕΜΠ 91/017300, που χρηματοδοτείται από το «Πανεπιστήμιο Κρήτης» (Αρ. Πρωτ. 2396/12.01.2026, ΑΔΑ: ΡΚ4546ΨΖΣ4-ΠΚΕ).

8. Το όγδοο, στη σύζυγο και την άλλη κόρη, με κωδικό ΕΛΚΕ ΕΜΠ 91/024800, που χρηματοδοτείται από την «Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης» (Αρ. Πρωτ. 34061/29.05.2026, ΑΔΑ: 9ΦΣ446ΨΖΣ4-ΝΟ4).

Είχε προηγηθεί, τον Δεκέμβριο, πρόσκληση αποκλειστικά στον ίδιο τον καθηγητή από την ίδια Περιφέρεια για έργο ύψους 37.200,00 € (Π.Α.Μ.Θ. 04.12.2025 Α. Π.: 423441/2004). Η ίδια, δε, διαδικασία καταγράφεται και για έργα της ΣΤΑΣΥ. Πρώτα έγινε πρόσκληση αποκλειστικά στον καθηγητή («Υπηρεσίες τεχνικού Συμβούλου» (Αριθ. Πρωτ.: 3477 Ημερομηνία: 03/03/2026, ΑΔΑ 6ΝΞΩΟΡΛΟ-2Ε1) και μετά σύμβαση με το ΕΜΠ για έργο 126.000 €, με επιστημονικό υπεύθυνο τον ίδιο (Συνεδρίαση: 1141/08-09-2026, Απόφαση: 6903, ΑΔΑ Ψ0ΟΟΟΡΛΟ-Ψ16).

Τέλος, ένα έργο που είχε αναλάβει ο ίδιος για τη ΔΥΠΑ το 2024 (18/12/2024, ΑΔΑ: Διαύγεια ΨΕΜ446ΨΖΣ4-Ξ8Ψ), συνολικού προϋπολογισμού 163.000 €, έναν χρόνο μετά, με αίτημά του εγκρίνεται τροποποίηση του προϋπολογισμού με σκοπό τη δημιουργία νέου κονδυλίου για «Συνεργαζόμενους φορείς» ύψους 81.220,76 € με ταυτόχρονη περικοπή των άλλων κονδυλίων. Σύμφωνα με τη νέα απόφαση (09/05/2025, ΑΔΑ: 994Α46ΨΖΣ4-54Ψ), το έργο έγινε αυτοχρηματοδοτούμενο και από 40ήμερο μετατράπηκε σε μακράς διαρκείας, καθώς λήγει 03/02/2030.

Περί καλωδίων , λογοκρισιών και άλλων τινών στην εποχή ενός απερχόμενου πρωθυπουργού

 

Εχω μια μυστικού περιεχομένου ρηματική κρυμμένη στου καλωδίου τα βάθη και μια ΕΡΤ παραδομένη στης λογοκρισίας τα λάθη

Έχω μια μυστικού περιεχομένου ρηματική κρυμμένη στου καλωδίου τα βάθη και μια ΕΡΤ παραδομένη στης λογοκρισίας τα λάθη

Τζέλα Δελαφράγκα

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι ενίοτε τα καλώδια χρησιμοποιούνται και ως μέσο πνιγμού και οι παλινωδίες της κυβέρνησης σχετικά με άδειες, ενημερώσεις και ρηματικές διακοινώσεις δεν προμηνύουν θετικές εξελίξεις. Δεν είναι μόνο η Αντιπολίτευση που έχει ανέβει στα κάγκελα είναι και γαλάζια στελέχη που ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Και δεν σας παίρνει Κυριάκο μου για άλλα μισόλογα και μισές αλήθειες. Γιατί όταν από την αρχή δεν μιλάς με ειλικρίνεια προκειμένου να χαϊδέψεις πολύ δεξιά – μεσοτοιχία με ακροδεξιά αυτάκια, τότε μετά και την αλήθεια να λες κανείς δεν θα σε πιστεύει. Πρέπει να δώσεις αποδείξεις και ονόματα. Σαν αυτές που ζήτησε ο Τσίπρας για τους ποινικούς κώδικες και δεν έδωσε κανείς και κατηγόρησε το Μαξίμου για «άτακτη υποχώρηση». Ναι, και αυτό το απόσπασμα της ομιλίας του στην Ήπειρο το έκοψε η ΕΡΤ από όσα μετέδωσε, αλλά τον άκουσα την ώρα που μίλαγε. Αυτό με τις απευθείας μεταδόσεις πώς θα το αντιμετωπίσουμε;

Καλώδια και «γραμμές»

Στη διάρκεια των τελευταίων ημερών δεν έχουν … «μπερδευτεί» μόνο τα καλώδια, έχουν «μπερδευτεί» και οι γραμμές – του Μεγάρου Μαξίμου φυσικά! Από προχθές τα κόμματα και οι πολιτικοί αρχηγοί ζητούν να ενημερωθούν σχετικά με τα όσα αναγράφονται στη γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Αγκυρα. Χθες, λοιπόν, βγήκε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Κωστής Χατζηδάκης – σε συνέντευξη του προς τα Παραπολιτικά FM – και ανακοίνωσε πως το Σάββατο ο υπουργός Εξωτερικών κ. Γιώργος Γεραπετρίτης θα συναντήσει τους πολιτικούς αρχηγούς και θα τους ενημερώσει σχετικά με τα όσα έχουν συμβεί και φυσικά θα ενημερωθούν και για την ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας προς την Τουρκία.

Μαξίμου εναντίον του κ. Χατζηδάκη;

Αιφνιδίως όμως χθες το βράδυ κυκλοφόρησε η … δυσαρέσκεια του Μεγάρου Μαξίμου σχετικά με την κοινοποίηση της ρηματικής διακοίνωσης, διότι πρόκειται για απόρρητο έγγραφο του υπουργείου Εξωτερικών. Κι ότι περίπου τα όσα είπε ο κ. Χατζηδάκης είναι του … κεφαλιού του! Κάτι σαν … jam session στην εφαρμοσμένη πολιτική ένα πράγμα! Όμως ο κ. Χατζηδάκης, όπως μου λένε, δεν … αυτοσχεδίασε. Κι επίσης να σας ενημερώσω πως ένας από τους τακτικούς θαμώνες του «πρωινού καφέ» στο Μέγαρο Μαξίμου είναι ο κ. Χατζηδάκης και ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης έχει φύγει για το Δουβλίνο, όπου πρόκειται να συμμετάσχει στο άτυπο Συμβούλιο Κορυφής. Ως εκ τούτου τον αντικαθιστά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Σαφές; Σαφές! Πάντως έχω την εντύπωση ότι «φιρί – φιρί» το πάνε τα παιδιά του Μαξίμου να έχουν μία ακόμη … επιτυχία! Φαντάζεστε οι πολιτικοί αρχηγοί να ζητήσουν το Σάββατο από τον κ. Γεραπετρίτη τη ρηματική διακοίνωση – έστω να την διαβάσουν, βρε αδελφέ – και ο υπουργός να τους την αρνηθεί; Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους….

Ο πρώην σύμβουλος απέναντι…

Πάρτον στο γάμο σου να σου πει και του χρόνου! Αναφέρομαι στον πρώην σύμβουλο του κ. Μητσοτάκη, καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο κ. Σωτήρη Σέρμπο, ο οποίος μιλώντας στο ραδιόφωνο Mega News 104.6 στην εκπομπή «Ανατροπές» δήλωσε πως η Τουρκία κάνει bullying «και αν δεν αντιδράσεις στο bullying, την επόμενη φορά θα σε ενοχλήσουν περισσότερο». Και πρόσθεσε ότι η Τουρκία «επιχειρεί de facto συνδιαχείριση. Οποιαδήποτε ενημέρωση από την τουρκική πλευρά για το θέμα που συζητάμε, των βυθομετρήσεων, της χαρτογράφησης για την πόντιση υποβρύχιου καλωδίου»! Ότι δηλαδή υποστηρίζουν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Νομίζω πως αυτό το καλώδιο θα τον στοιχειώσει τον κ. Μητσοτάκη….

Τότε το 1980…

Flash back. Στις 16 Νοεμβρίου του 1980 επρόκειτο να γίνει η μεγάλη πορεία του Πολυτεχνείου στην έβδομη επέτειο της εξέγερσης. Η κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη απαγόρευσε η πορεία να οδηγηθεί στη Αμερικανική Πρεσβεία. Το τέλος της ήταν στα γνωστά «λουλουδάδικα» της Βουλής, στην αρχή της Βασιλίσσης Σοφίας. Υπήρξαν οι δέουσες διαμαρτυρίες από το ΠΑΣΟΚ – το οποίο επέλαυνε προς την κυβερνητική εξουσία – του ΚΚΕ, του ΚΚΕ Εσωτερικού και όλη της υπόλοιπης αριστεράς. Η πορεία ήταν μεγάλη, πολύ μεγάλη. Το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ ανέβηκαν την Σταδίου, πέρασαν μπροστά από τη Βουλή και κατέβηκαν την Πανεπιστημίου – τα μπλοκ τους άρχισαν να διαλύονται από το ύψος των Προπυλαίων και προς τα κάτω. Όμως η οργάνωση του Ρήγα Φεραίου – η νεολαία του ΚΚΕ Εσωτερικού – και οι οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς αρνήθηκαν να υπακούσουν στην απαγόρευση της κυβέρνησης. Κι επιχείρησαν να σπάσουν τα αστυνομικά μπλόκα στα «λουλουδάδικα». Η καταστολή ήταν σφοδρή. Περισσότεροι από 200 διαδηλωτές βρέθηκαν στα εφημερεύοντα νοσοκομεία και – δυστυχώς – υπήρξαν και δύο νεκροί, η 20χρονη Σταματία Κανελλοπούλου, εργάτρια από το Περιστέρι και ο 24χρονος κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής. Και η βραδιά θύμιζε την «σφαγή του Αγίου Βαρθολομαίου» για τις οργανώσεις της άκρας αριστεράς. Εκτοτε καμία κυβέρνηση – εξ όσων θυμάμαι – δεν τόλμησε να απαγορεύσει την πορεία του Πολυτεχνείου να οδηγηθεί στην αμερικανική πρεσβεία. Ούτε στη δεκαετία του 1990!

Αχρειάστο

Μέχρι που ο πρύτανης του ΕΜΠ κ. Ιωάννης Χατζηγεωργίου έβγαλε «φετφά» με τον οποίο, επί της ουσίας, συρρικνώνει τον γιορτασμό στα όρια των δικών του αντιλήψεων. Και δημιουργεί ανυπέρβλητα εμπόδια στον ιστορικό χώρο, ο οποίος ουδέποτε τα τελευταία 40 χρόνια είχε πειραχτεί στη διάρκεια του τριημέρου. Βγάζοντας ουσιαστικά «επ΄ έξω» ακόμη και τον σεβαστό σε όλους – μα σε όλους – ΣΦΕΑ. Υπάρχει μεγάλη αναταραχή στον φοιτητικό κόσμο, τα κόμματα της αριστεράς το έχουν καταγγείλει. Και κανείς δεν μπορεί να καταλάβει για ποιο λόγο εκδηλώνεται – από το Μέγαρο Μαξίμου και τον πρύτανη – αυτή η αιφνίδια όξυνση. Θέλω να πιστεύω ότι στις αμέσως επόμενες ημέρες τα παιδιά του Μεγάρου Μαξίμου θα αντιληφθούν ότι δεν έχουν κανένα λόγο να επιδιώκουν την όξυνση. Ελπίζω….

Τον φόβο τους έχουν!

Βέβαια σε ένα βαθμό εγώ προσωπικά τους καταλαβαίνω. Από την Ισπανία μέχρι τη Γαλλία επικρατεί μία πρωτόγνωρη για τις τελευταίες δεκαετίες κοινωνική αναστάτωση – χθες είχαν γενική απεργία για το δικαίωμα στη στέγη τα συνδικάτα στην Ισπανία και στην … Αθήνα έγινε αντίστοιχη απογευματινή διαδήλωση, ικανοποιητική σε πρώτη φάση την χαρακτηρίζω. Μεγάλα τμήματα της κοινωνίας κατεβαίνουν στους δρόμους, ενώ το πολιτικό σύστημα είναι εξαιρετικά ασταθές. Αυτό προκαλεί φόβο. Κι οι δικοί μας φοβούνται πως ο … ιός» ανά πάσα στιγμή μπορεί να έρθει και στην Ελλάδα. Κι αντί να πληρώσουν τους αγρότες, που είναι έτοιμοι να ξαναβγούν στους δρόμους, επιχειρούν να κάνουν τον γιορτασμό του Πολυτεχνείου … δύο τρίωρα! Μωραίνει Κύριος….

Και εθνικός λογοκριτής!

Πως είναι να γίνεται κάποιος «βασιλικότερος του βασιλέως»; Μην πάτε μακριά, απλώς κοιτάξτε προς την ΕΡΤ. Προχθές ο κ. Μητσοτάκης έδωσε μία συνέντευξη και είπε, μεταξύ των άλλων, πως ο πρώην πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας «θέλει να τους βάλει όλους φυλακή»! Ο κ. Τσίπρας από την Ηπειρο απάντησε και είπε ότι «και δεσμευόμαστε εδώ, όχι να βάλουμε κανέναν φυλακή, αλλά δεσμευόμαστε ότι, όλοι θα λογοδοτήσουν ανεξαρτήτως της θέσης που κατέχουν, ανεξαρτήτως των αξιωμάτων τους, αν έχουν ποινικές ευθύνες σπαταλώντας και λεηλατώντας το δημόσιο συμφέρον και το δημόσιο χρήμα. Θέλω να είμαι καθαρός. Θέλω να είμαι απόλυτα καθαρός. Άρα λοιπόν η απάντησή μου στον κ. Μητσοτάκη είναι, κύριε Μητσοτάκη, δεν ξέρετε πώς λειτουργούν οι δημοκρατίες; Ή μήπως ξέρετε και απλώς έχετε τη μύγα και μυγιάζεστε και μιλάτε για φυλακές;»! Όμως η ΕΡΤ λογόκρινε τον πρόεδρο της ΕΛΑΣ και από το βίντεο που μοίρασε στα άλλα κανάλια αφαίρεσε το συγκεκριμένο απόσπασμα. Να πρόκειται άραγε για απόφαση του κυβερνητικού εκπροσώπου και εποπτεύοντα την δημόσια τηλεόραση; Να πρόκειται για απόφαση της διοίκησης της ΕΡΤ; Να πρόκειται για πρωτοβουλία κάποιου – λέμε τώρα… – αρχισυντάκτη; Σε κάθε περίπτωση παιδιά εκτιθέμεθα…

«Αν ο Χίτλερ έβλεπε τα δικά του γενετικά αποτελέσματα, σχεδόν σίγουρα θα είχε στείλει τον εαυτό του στους θαλάμους αερίων»

 

Το σπάνιο σύνδρομο από το οποίο έπασχε ο Χίτλερ

Ντενίσα-ΛυδίαΜπαϊρακτάριΝτενίσα-Λυδία Μπαϊρακτάρι

Έρευνα αποκάλυψε ότι ο Αδόλφος Χίτλερ έπασχε από το σύνδρομο Kallmann, μια πάθηση που μπορεί να αναστείλει τη φυσιολογική εξέλιξη της εφηβείας, γεγονός που υποδηλώνει ότι ενδέχεται να δυσκολευόταν να αναπτύξει σεξουαλικές σχέσεις.

Σύμφωνα με τον Independent, τα ευρήματα θα παρουσιαστούν στο νέο ντοκιμαντέρ του Channel 4 με τίτλο Hitler’s DNA: Blueprint of a Dictator, το οποίο επίσης καταρρίπτει τον μύθο ότι ο Χίτλερ είχε εβραϊκή καταγωγή, ενώ παρέχει ενδείξεις ότι πιθανότατα έπασχε από μία ή περισσότερες νευροαναπτυξιακές ή ψυχιατρικές διαταραχές.

Οι επιστήμονες δημιούργησαν το γενετικό προφίλ του ναζιστή δικτάτορα από δείγμα αιματοβαμμένου υφάσματος που είχε κόψει Αμερικανός συνταγματάρχης από τον καναπέ όπου ο Χίτλερ αυτοκτόνησε το 1945.

Παρότι τα αποτελέσματα αναμένεται να προκαλέσουν αντιδράσεις, η επικεφαλής γενετίστρια, καθηγήτρια Turi King, γνωστή για την ταυτοποίηση των λειψάνων του Ριχάρδου Γ΄, δήλωσε ότι αρχικά δίστασε να αναλάβει την έρευνα: «Το σκέφτηκα πολύ σοβαρά. Ήξερα ότι κάποια στιγμή θα γινόταν και θέλαμε να είμαστε βέβαιοι πως θα γίνει με εξαιρετικά μετρημένο και επιστημονικά αυστηρό τρόπο. Αν δεν το κάναμε, θα τον τοποθετούσαμε σε κάποιο είδος βάθρου».

Η ίδια πρόσθεσε: «Αν ο Χίτλερ έβλεπε τα δικά του γενετικά αποτελέσματα, σχεδόν σίγουρα θα είχε στείλει τον εαυτό του στους θαλάμους αερίων».

Χίτλερ   © AP Photo

Αφηγήσεις από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο αναφέρουν ότι ο Χίτλερ γινόταν αντικείμενο χλευασμού για το μέγεθος των γεννητικών του οργάνων, ενώ η γενετική του πάθηση συνεπάγεται πιθανότητα 1 στις 10 να είχε μικροφαλλία. Ιατρική εξέταση του 1923, που ήρθε στο φως το 2015, έδειξε ότι είχε μη κατεβασμένο όρχι, επιβεβαιώνοντας σε μεγάλο βαθμό το περιεχόμενο ενός γνωστού σατιρικού τραγουδιού της εποχής.*

Ο ιστορικός Alex J Kay του Πανεπιστημίου Πότσνταμ, ειδικός στη ναζιστική Γερμανία, σχολίασε ότι αυτό ίσως εξηγεί την εξαιρετικά ασυνήθιστη και σχεδόν ολοκληρωτική αφοσίωσή του στην πολιτική: «Άλλοι υψηλόβαθμοι ναζί είχαν συζύγους, παιδιά, ακόμη και εξωσυζυγικές σχέσεις. Ο Χίτλερ ήταν ο μόνος που δεν είχε καμία. Πιστεύω πως μόνο υπό την ηγεσία του θα μπορούσε να αναδειχθεί το ναζιστικό κίνημα».

Η ανάλυση DNA διέψευσε επίσης τις φήμες ότι ο Χίτλερ είχε εβραϊκή καταγωγή. Ωστόσο, δεν αποκλείστηκε το ενδεχόμενο να είχε μία ή περισσότερες νευροαναπτυξιακές ή ψυχιατρικές διαταραχές, καθώς ορισμένα από τα γονίδιά του συνδέονται με τέτοιες καταστάσεις. Η ανάλυση έδειξε υψηλή πιθανότητα εμφάνισης αυτισμού, σχιζοφρένειας ή διπολικής διαταραχής, χωρίς όμως να μπορεί να προσδιοριστεί ποια –αν κάποια– ισχύει.

Ο Alex Tsompanidis, ερευνητής αυτισμού στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, δήλωσε: «Νομίζω ότι είναι δίκαιο να πούμε πως η βιολογία του δεν τον βοήθησε. Δεν μπορούμε να του αποδώσουμε κάποια κλινική διάγνωση – δεν είναι δυνατόν. Οι γνωστικές του διεργασίες πιθανώς επηρεάστηκαν, αλλά εξίσου σημαντική είναι και η συμπεριφορά του, όχι μόνο τα γονίδιά του».

Οι επιστήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα τόνισαν ότι δεν πρέπει τα ευρήματα να χρησιμοποιηθούν για να στιγματιστούν άτομα με αντίστοιχες διαγνώσεις.

Ο ψυχολόγος σερ Simon Baron-Cohen προειδοποίησε: «Η συμπεριφορά δεν καθορίζεται ποτέ 100% από τα γονίδια. Το να συνδέουμε τη φρίκη και τη σκληρότητα του Χίτλερ με τέτοιες διαγνώσεις κινδυνεύει να στιγματίσει ανθρώπους που στην πλειονότητά τους δεν είναι βίαιοι ούτε σκληροί και πολλοί είναι ακριβώς το αντίθετο».[......................................]


Το σπάνιο σύνδρομο από το οποίο έπασχε ο Χίτλερ

_____________________

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ :Το πιο διάσημο τραγούδι που σατίριζε τα γεννητικά όργανα του Χίτλερ ήταν το βρετανικό τραγούδι του Β' Παγκοσμίου Πολέμου "Hitler Has Only Got One Ball" (Ο Χίτλερ έχει μόνο έναν όρχι), όμως δεν προερχόταν από τη Γερμανία εκείνης της εποχής, αλλά ήταν τραγούδι προπαγάνδας και χλευασμού εκ μέρους των Συμμάχων (κυρίως των Βρετανών) προς τον Χίτλερ και την ηγεσία των Ναζί.

Το τραγούδι χλεύαζε με χυδαίο τρόπο τα γεννητικά όργανα των κορυφαίων Ναζί. Ο πιο διαδεδομένος στίχος είναι:
«Ο Χίτλερ έχει μόνο έναν όρχι, ο Γκέρινγκ έχει δύο αλλά πολύ μικρούς, ο Χίμλερ είναι μάλλον παρόμοιος, αλλά ο καημένος ο Γκέμπελς δεν έχει καθόλου».

«Εκκενώσεις βόθρων ο Δρυμιώτης»

 


Ανδρέας Δρυμιώτης: Ο εύοσμος αναλυτής της χεσμένης φωλιάς 

Ανδρέας Δρυμιώτης: Ο εύοσμος αναλυτής της χεσμένης φωλιάς

Θανάσης Καρτερός

Η τελευταία εκτίμηση του Ανδρέα Δρυμιώτη, που αφήνει οπωσδήποτε ανεξίτηλο αποτύπωμα στον πολιτικό μας πολιτισμό και το καλλιτεχνικό του ήθος, είναι ότι ο Τσίπρας έχει χεσμένη τη φωλιά του.

Κι αυτό είναι μόνο ένα φωτάκι που αναβοσβήνει στη θάλασσα των αποβλήτων του. Εκεί επιπλέει, ας πούμε, η δήλωσή του ότι ο Τσίπρας είναι ψεύτης, η "αποκάλυψή" του για τους ...Αφγανοπακιστανούς ερωτικούς σκλάβους της Μυρσίνης Λοΐζου, η διαπίστωση ότι ο Τσίπρας έχει μεγάλο θράσος να μιλάει για διαφθορά, αφού εξυπηρετούσε συμφέροντα και λοιπά. Με κορωνίδα, κατά κάποιο τρόπο, από τον άνθρωπο που δηλώνει και δηλώνεται πολιτικός αναλυτής, το αναλυτικό συμπέρασμα ότι το να είσαι αριστερός έχει καταλήξει να μην είσαι Έλληνας.

Ο ίδιος εννοείται ότι είναι Έλληνας εκατό τοις εκατό και βάλε, αφού όλα τα παραπάνω, αλλά και όσα φέρουν την υπογραφή του τα τελευταία χρόνια, πιστοποιούν ότι εμπίπτει στο γνωστό ορισμό του Ισοκράτη: μετέχει της ελληνικής παιδείας. Και τι παιδείας! Με όλες τις αποχρώσεις του κίτρινου, μυρωδιές ελκυστικές στις χρυσόμυγες, στοιχεία καλλιλογίας, όπως η έξοχη χεσμένη φωλιά! Και χωρίς κανένας ενοχλητικός άνεμος να ταράζει την παχύρρευστη προσωπική του θάλασσα, στην οποία προσκαλεί να κολυμπήσουν οι αναγνώστες διαφόρων ΜΜΕ που κινούνται στον προσφιλή του χώρο – της Δεξιάς. Εκεί όπου απολαμβάνει τιμές Μητσοτάκη, καφέ Τασούλα, αναγνώριση των αναλυτών πάντων, φιλοξενία ακόμα και σοβαρών εφημερίδων και δημοσιότητα που θα ζήλευε και η Ομάδα Αλήθειας.

Ως αναλυτής διαπράττει και έγκυρες προβλέψεις, όπως εκείνη ότι η ΕΛΑΣ θα είναι τρίτο κόμμα, πίσω από το ΠΑΣΟΚ. Είναι τόσο βέβαιος μάλιστα, ώστε προαναγγέλλει ότι αν ο Τσίπρας πάρει πάνω από 12% θα του ζητήσει δημόσια συγγνώμη. Σε κάθε περίπτωση πάντως πρωτεύον χαρακτηριστικό του δεν είναι οι προβλέψεις, αλλά η εμμονή στις προσωπογραφίες του Τσίπρα. Είναι αντικείμενο της επιστήμης αν αυτή η εμμονή έχει ψυχιατρικά αίτια, οικονομικά ή νεοφιλελεύθερα-ιδεοληπτικά. Μπορεί να είναι και μια φαιοκίτρινη σούπα από όλα αυτά, αλλά πορτρέτα όπως ο Τσίπρας στη χεσμένη φωλιά, ο Τσίπρας ψευδόμενος, ο Τσίπρας θρασυνόμενος, ο Τσίπρας διεφθαρμένος, ανοίγουν με την ευωδία τους την όρεξη σε όσους ονειρεύονται τον Τσίπρα στο πιάτο τους.

Δεν έχει νόημα να ασχολείται κανείς με όσα τρώει, χωνεύει και κυρίως αποβάλλει ο Δρυμιώτης – αυτό διακινείται στις παρέες όσων έχουν καταλήξει να μην είναι Ελληνες. Ένα δίκιο το έχουν, δεν μπορεί κανείς να το αρνηθεί. Το θέμα όμως με τον συγκεκριμένο παραγωγό, αναλυτή και κολυμβητή αποβλήτων, δεν είναι οι αναλύσεις, τα επιχειρήματα, οι προβλέψεις, ακόμα και τα στοιχήματα για το ποιος θα είναι δεύτερος και ποιος τρίτος. Είναι η μυρωδιά του, που απλώνεται με τη συνδρομή πρόθυμων ανεμιστήρων σε όλο το πολιτικό σύστημα, το διαδίκτυο, την κοινωνία.

Σε πιάνει κάθε τόσο από τα ρουθούνια ο Δρυμιώτης, πώς το λένε. Τέλος πάντων, όσο οι γνωστοί κύκλοι λιάζονται πλάι στη θάλασσά του, μία είναι η λύση που προτείνεται για όλους τους άλλους: ένα καλό αποσμητικό!

Παρασκευή, Νοεμβρίου 13, 2026

Τα καλύτερα ελληνικά λογοτεχνικά έργα των τελευταίων 50 χρόνων (1975-2025)


55 λογοτέχνες, κριτικοί, πανεπιστημιακοί, βιβλιοπώλες επιλέγουν: Τα καλύτερα ελληνικά λογοτεχνικά έργα των τελευταίων 50 χρόνων (1975-2025)


kentriki 12a

Τα αποτελέσματα της έρευνας του bookpress.gr και του βιβλιοπωλείου Πολιτεία για τα «Καλύτερα ελληνικά λογοτεχνικά έργα των τελευταίων 50 χρόνων (1975-2025)». Με τη συμμετοχή 55 ειδικευμένων αναγνωστών από τον χώρο του βιβλίου.

Συντονισμός - επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός, Κ.Β. Κατσουλάρης

Τα δεδομένα

Πενήντα χρόνια ελληνικής βιβλιοπαραγωγής συμπυκνώθηκαν σε 1.100 ψήφους. Από τον Νοέμβριο του 2025 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2026, έπειτα από προσωπικές προσκλήσεις, 55 προσωπικότητες από τον χώρο του βιβλίου, 55 ειδικευμένοι αναγνώστες —λογοτέχνες, κριτικοί, πανεπιστημιακοί φιλολογικών τμημάτων, βιβλιοπώλες, δημοσιογράφοι— κλήθηκαν να επιλέξουν η καθεμιά και ο καθένας 20 τίτλους ελληνικής ποίησης και πεζογραφίας που κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά από το 1975 μέχρι και το 2025.

Το αποτέλεσμα είναι ένα σώμα 463 μοναδικών τίτλων*, γραμμένων από 241 συγγραφείς και δημοσιευμένων σε 72 εκδότες. Στην κορυφή, στις πρώτες 50 θέσεις, λόγω ισοβαθμιών, φιλοξενούνται τελικά 53 βιβλία.

Μια δεξαμενή βιβλίων που μπορεί να χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς για τους μελετητές του παρόντος και του μέλλοντος, αλλά και ως έγκυρος ενδεικτικός κατάλογος με αναγνωστικές προτάσεις για το ίδιο το κοινό.

Είναι ίσως η πρώτη φορά που μια τόσο ευρεία ομάδα αναγνωστών με διαπιστωμένη εποπτεία της λογοτεχνίας της Μεταπολίτευσης συμμετέχει και συνδιαμορφώνει ένα μεγάλο σώμα τίτλων ελληνικών λογοτεχνικών έργων, που ενσωματώνει, πιστεύουμε, τα σημαντικότερα λογοτεχνικά είδη και τις τάσεις που έχουν καταγραφεί τα τελευταία 50 χρόνια στην ελληνική πεζογραφία και ποίηση. Είναι ταυτόχρονα μια δεξαμενή βιβλίων που μπορεί να χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς για τους μελετητές του παρόντος και του μέλλοντος, αλλά και ως έγκυρος ενδεικτικός κατάλογος με αναγνωστικές προτάσεις για το ίδιο το κοινό.

Σε αυτό το πρώτο άρθρο παρουσιάζουμε σήμερα τα βιβλία που συγκέντρωσαν τις περισσότερες προτιμήσεις. Σε επόμενο άρθρο θα παρουσιάσουμε το σύνολο των 463 λογοτεχνικών έργων που καταγράφηκαν σε αυτήν την έρευνα, έστω και με μία μόνο δήλωση προτίμησης. Παρότι οι σχεδόν πεντακόσιοι τίτλοι ίσως φαντάζουν πολλοί, ακόμη και για ένα τόσο μεγάλο διάστημα, πεποίθησή μας είναι ότι πολλά ακόμη σημαντικά βιβλία θα μπορούσαν να βρίσκονται σε αυτόν τον κατάλογο, με μια διαφορετική σύνθεση των ανθρώπων που επιλέγουν. Η υποκειμενική ματιά, το προσωπικό γούστο, ο πλουραλισμός, παραμένουν οι πλέον ισχυροί παράγοντες που καθορίζουν τον λογοτεχνικό κανόνα στις μέρες μας – αν μας επιτρέπεται, με τόση μεγάλη διασπορά στις προτιμήσεις, να κάνουμε ακόμη χρήση αυτής της έννοιας.

Ποιες/ποιοι συμμετείχαν στην έρευνα

55 simmetexontes

55 άνθρωποι του βιβλίου ψήφισαν από 20 τίτλους ο καθένας. Από 1.100 ψήφους προέκυψαν 463 διαφορετικά βιβλία

Από τους 55 ψηφοφόρους το 61,8% είναι άντρες και το 38,2% γυναίκες.

psifisan graf

53 covers a

Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας

Το βιβλίο που συγκέντρωσε τις περισσότερες προτιμήσεις είναι το «Ο βίος του Ισμαήλ Φερίκ πασά», της Ρέας Γαλανάκη, ενώ τα περισσότερα βιβλία στη λίστα μας αλλά και τις περισσότερες ψήφους συνολικά συγκέντρωσε ο Θανάσης Βαλτινός (θυμίζουμε ότι και στην προηγούμενη μεγάλη έρευνά μας για τα 100 καλύτερα βιβλία πεζογραφίας της περιόδου 1813-2013, ο Θανάσης Βαλτινός είχε και πάλι τα περισσότερα βιβλία στη λίστα, τότε 4 βιβλία).

Ακολουθεί η λίστα με τα 50 καλύτερα ελληνικά λογοτεχνικά έργα των τελευταίων 50 χρόνων (1975-2025), όπου λόγω ισοβαθμιών προέκυψαν 53 τίτλοι.

Σημαντικό: 

  • Με δεδομένη τη μεγάλη διασπορά των προτιμήσεων, απαιτήθηκαν μόλις 5 ψήφοι για την ένταξη ενός βιβλίου στις τελευταίες θέσεις.
  • Από τα 463 βιβλία, τα 304 πήραν μόνο μία (1) ψήφο.
  • Τα βιβλία στις 20 πρώτες θέσεις έχουν λάβει το 29,9% όλων των προτιμήσεων.
  • Τα βιβλία στις 10 πρώτες θέσεις έχουν λάβει το 17% όλων των προτιμήσεων.

kentriki 12b

Το έμφυλο στίγμα

Οι γυναίκες συγγραφείς υποεκπροσωπούνται ως πλήθος τίτλων, λιγότερο όμως ως βάρος ψήφων

Από τους 463 μοναδικούς τίτλους, 105 είναι βιβλία γραμμένα από γυναίκες συγγραφείς [23%] και 358 είναι βιβλία γραμμένα από άντρες συγγραφείς [77%]

Παρ’ όλα αυτά, τα 105 βιβλία παίρνουν 301 από τις 1.100 ψήφους [27%], ποσοστό μεγαλύτερο κατά 4% από την αναλογία βιβλίων γυναικών.

Οι γυναίκες ψηφοφόροι δείχνουν μεγαλύτερη προτίμηση σε γυναίκες συγγραφείς από ό,τι οι άντρες ψηφοφόροι.

Ανάλογη εικόνα έχουμε και μεταξύ των 241 συγγραφέων που βρίσκονται στη λίστα: το 78% είναι άντρες συγγραφείς και το 22% γυναίκες συγγραφείς.

ta vivlia kai oi psifoi ana fylo

Η κορυφή της λίστας βαραίνει στις δεκαετίες του ’70, ’80 και του ’90. Τα νεότερα χρόνια εκπροσωπούνται με κάποιους τίτλους, αλλά δεν κυριαρχούν.

Η κυριαρχία του μυθιστορήματος, η δύναμη της ποίησης

Στη δεξαμενή των 463 βιβλίων υπάρχουν εκ των πραγμάτων όλα τα είδη. Στην κορυφή, όμως, το μυθιστόρημα κυριαρχεί[...................................]




Δώδεκα αριστουργήματα της γεωργιανής ζωγραφικής με μουσική επένδυση γραμμένη στο Λονδίνο μεταξύ 1730 και περίπου 1779 από διάσημους συνθέτες

Δώδεκα αριστουργήματα της γεωργιανής ζωγραφικής — Χόγκαρθ, Γκέινσμπορο, Άλαν Ράμσεϊ, Σταμπς, Τζόζεφ Ράιτ από το Ντέρμπι και Ρέινολντς — το καθένα προβάλλεται για σχεδόν πέντε λεπτά σε 4K. Η μουσική επένδυση είναι μουσική γραμμένη στο Λονδίνο μεταξύ 1730 και περίπου 1779: όπερες, ορατόρια, κοντσέρτο για όργανο και σονάτα βιολιού του Χέντελ, και μια σονάτα του Γιόχαν Κρίστιαν Μπαχ, «του Μπαχ του Λονδίνου». 
 
ARTWORKS 0:00 William Hogarth, The Shrimp Girl (c. 1740–1745) 4:50 William Hogarth, Marriage A-la-Mode: 1, The Marriage Settlement (c. 1743) 9:40 William Hogarth, Marriage A-la-Mode: 3, The Inspection (c. 1743) 14:30 Thomas Gainsborough, Mr and Mrs Andrews (c. 1750) 19:20 Thomas Gainsborough, The Painter's Daughters chasing a Butterfly (c. 1756) 24:10 Allan Ramsay, The Artist's Wife: Margaret Lindsay of Evelick (c. 1758) 29:00 George Stubbs, Whistlejacket (c. 1762) 33:50 Joseph Wright of Derby, A Philosopher Lecturing on the Orrery (c. 1766) 38:40 Joseph Wright of Derby, An Experiment on a Bird in the Air Pump (1768) 43:30 Joshua Reynolds, Mrs Abington as Miss Prue in 'Love for Love' (1771) 48:20 Thomas Gainsborough, The Hon. Mrs Thomas Graham (c. 1775–1777) 53:10 Joshua Reynolds, Lady Caroline Howard (1778) MUSIC — title — performer [date] — source (all CC BY; trimmed, crossfaded, normalised only) 0:00 George Frideric Handel – Partenope: « Qual farfalletta giro a quel lume » — Les Arts Florissants, dir. William Christie (Le Jardin des Voix) [Partenope HWV 27, London (King's Theatre) 1730] —    • Aria «Qual farfalletta giro a quel lume» -...   2:40 George Frideric Handel – Orlando: « Ah! stigie larve » — Juecheng Chen, Cantanti Project with Dorian Baroque [Orlando HWV 31, London 1733] —    • Handel - Orlando - Ah stigie larve - Canta...   10:07 George Frideric Handel – Alcina: « Credete al mio dolore » — Tullia Pedersoli, I Solisti Ambrosiani (live) [Alcina HWV 34, London (Covent Garden) 1735] —    • G. F. HAENDEL, ALCINA, Credete al mio dolo...   17:02 George Frideric Handel – Alcina: « Pensa a chi geme » — Cantanti Project with Dorian Baroque [Alcina HWV 34, London (Covent Garden) 1735] —    • Handel - Alcina - Pensa a chi geme (Think ...   23:01 George Frideric Handel – Organ Concerto op. 4 no. 6 in B-flat major, HWV 294 (organ duo) — Jili Kim & Jisung Kim (pipe organ duo) [Op. 4, London 1736 (publ. Walsh 1738)] —    • G.F.Handel Organ Concerto Bb-Major Op.4 No...   35:17 George Frideric Handel – L'Allegro, il Penseroso ed il Moderato: « Thus past the day » — Les Arts Florissants, dir. William Christie [HWV 55, London 1740] —    • “Thus past the day, to bed they creep” - L...   37:27 George Frideric Handel – Messiah: « For unto us a child is born » — Les Arts Florissants, dir. Paul Agnew [Messiah HWV 56, composed London 1741, first performed Dublin 1742] —    • Le Messie / The Messiah (Handel) - "Unto u...   41:13 George Frideric Handel – Messiah: « Hallelujah » — Les Arts Florissants, dir. Paul Agnew [Messiah HWV 56, composed London 1741, first performed Dublin 1742] —    • Le Messie / The Messiah (Handel) - "Hallel...   44:51 George Frideric Handel – Hercules: « Jealousy! Infernal pest » — Les Arts Florissants, dir. William Christie [Hercules HWV 60, London 1745] —    • Hercules - Handel - "Jealousy! Infernal pe...   47:55 George Frideric Handel – Violin Sonata in D major HWV 371: I. Affettuoso — I Solisti Ambrosiani (D. Belosio, C. Frigerio, E. Bolamperti) [HWV 371, London c. 1749–50] —    • Haendel - Violin Sonata in D Major HWV 371...   51:01 George Frideric Handel – Violin Sonata in D major HWV 371: III. Larghetto — I Solisti Ambrosiani (D. Belosio, C. Frigerio, E. Bolamperti) [HWV 371, London c. 1749–50] —    • Haendel violin Sonata N. 4 D Major HWV 371...   53:07 Johann Christian Bach – Sonata op. 17 no. 3: Allegro assai — Striped Gazelle Music (fortepiano) [Six Sonatas op. 17, London (Welcker) c. 1779] —    • Johann Christian Bach: Sonate Op. 17 No. 3...   
 
ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ; • Ο Χόγκαρθ ήταν ένας από τους ιδρυτικούς διοικητές του Νοσοκομείου Foundling στο Λονδίνο και το γέμισε με πίνακες που δωρίστηκαν από καλλιτέχνες. Από το 1750, ο Χέντελ διηύθυνε φιλανθρωπικές παραστάσεις του Μεσσία (37:27) στο παρεκκλήσι του κάθε χρόνο, συγκεντρώνοντας μεγάλα ποσά για τα παιδιά. • Ο Γιόχαν Κρίστιαν Μπαχ (53:07), ο νεότερος γιος του Γ. Σ. Μπαχ, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο το 1762 και έγινε μουσικός δάσκαλος της Βασίλισσας Σάρλοτ. Ο Γκέινσμπορο, ένας φανατικός ερασιτέχνης μουσικός, ζωγράφισε το πορτρέτο του. ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΕΙΚΟΝΑΣ • Η Αξιότιμη κα Τόμας Γκράχαμ — Εθνική Πινακοθήκη, Ουάσινγκτον, Ανοικτή Πρόσβαση (CC0) • Όλοι οι άλλοι πίνακες — αναπαραγωγές δημόσιου κτήματος (Wikimedia Commons / Google Art Project / ανοιχτή πρόσβαση μουσείου)
 
 IMAGE CREDITS • The Hon. Mrs Thomas Graham — National Gallery of Art, Washington, Open Access (CC0) • All other paintings — public-domain reproductions (Wikimedia Commons / Google Art Project / museum open access)