Σινεμά (Κριτική)
Ελλάδα 3.0
Η νεοελληνική πραγματικότητα ξετυλίγεται γλαφυρά και διασκεδαστικά μέσα από τρεις σατιρικά ευρηματικές, αλλά αναγκαστικά άνισες μεταξύ τους μικρού μήκους ταινίες.
Πέμπτη, Ιουνίου 04, 2026
Όλες οι Ταινίες στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης (4-11 Ιουνίου)
Όλες οι Ταινίες στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης
Ο Ψαρομουρμούρας (The Pout-Pout Fish)
IMDb5/10
Κινούμενα Σχέδια / Κωμωδία / Οικογενειακή / Παιδικό Σινεμά / Περιπέτεια / Φαντασίας / 2026Που παίζεται 
Η Φάρμα των Ζώων (Animal Farm)
IMDb2,7/10
Δραματική / Κινούμενα Σχέδια / Μαύρη Κωμωδία / Οικογενειακή / Παιδικό Σινεμά / Περιπέτεια / Φαντασίας / 2026Που παίζεται 
Ο Πόλεμος των Άστρων (Star Wars: The Mandalorian and Grogu)
IMDb7/10
Sci-Fi / Δράσης / Επική Περιπέτεια / Οικογενειακή / Περιπέτεια / Φαντασίας / 2026Που παίζεται 
Super Mario Galaxy η Ταινία (The Super Mario Galaxy Movie)
IMDb6,3/10
Επική Περιπέτεια / Κινούμενα Σχέδια / Κωμωδία / Οικογενειακή / Παιδικό Σινεμά / Περιπέτεια / Σούπερ Ήρωες / Φαντασίας / 2026Που παίζεται Φαουστίνα Μπορντόνι εναντίον Φραντσέσκα Κουτσόνι: ο μνημειώδης ανταγωνισμός για την εύνοια του μουσικόφιλου κοινού
Ένας τόπος τραγωδίας και πάθους, τόσο στη σκηνή όσο και στα παρασκήνια, η όπερα έχει γνωρίσει αρκετό δράμα και αντιπαλότητα σε όλη την ιστορία της. Μεταξύ των πιο διάσημων ήταν η μάχη μεταξύ δύο τραγουδιστριών, της Φαουστίνα Μπορντόνι και της Φραντσέσκα Κουτσόνι, οι οποίες αγωνίστηκαν για την εύνοια του κοινού στις αρχές του 18ου αιώνα - φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να έρθουν σε σύγκρουση στη σκηνή κατά τη διάρκεια μιας παράστασης!
Σήμερα μιλάμε για θα μιλούσαμε για «δημιουργικό ανταγωνισμό ανάμεσά σε δύο ντίβες της όπερας», όμως οι προτιμήσεις των συνθετών και του κοινού εκείνης της εποχής συνέβαλαν στο δίνεται δραματικός χαρακτήρας ανάμεσα σε δύο καλλιτέχνιδες με διαφορετική φωνή . 
0:00:57 Carlo Francesco Pollarolo - Ariodante: Ouverture
0:05:31 Giovanni Bononcini - Astianatte: Spera che questo cor
0:08:50 Georg Friedrich Handel - Scipione: Scoglio d’immota fronte
0:15:08 Attilio Ariosti - Lucio Verro: Vorreste o mie pupille
0:23:52 Johann Adolph Hasse - Dalisa: Priva del caro bene
0:31:57 Nicola Porpora - Elisa: Nobile Onda
0:37:51 Johann Adolph Hasse - Cleofide: Tu vuoi ch’io viva o cara
0:46:14 Nicola Porpora - Orfeo: Overture
0:51:01 Johann Adolph Hasse - Artaserse: Va’ tra le selve ircane
0:54.53 Leonardo Vinci - Ifigenia in Tauride: "L’onda chiara che dal fonte
1:01:15 Geminiano Giacomelli - Scipione in Cartagine Nuova: Villanella nube estiva
1:13:58 Johann Adolph Hasse - Issipile: Impallidisce in campo
1:19:50 Johann Adolph Hasse - Cajo Fabricio: Padre ingiusto
Simone Kermes - Soprano
Vivica Genaux - Mezzo-soprano
Andrés Gabetta - Violin
Capella Gabetta
0:00:57 Carlo Francesco Pollarolo - Ariodante: Ouverture
0:05:31 Giovanni Bononcini - Astianatte: Spera che questo cor
0:08:50 Georg Friedrich Handel - Scipione: Scoglio d’immota fronte
0:15:08 Attilio Ariosti - Lucio Verro: Vorreste o mie pupille
0:23:52 Johann Adolph Hasse - Dalisa: Priva del caro bene
0:31:57 Nicola Porpora - Elisa: Nobile Onda
0:37:51 Johann Adolph Hasse - Cleofide: Tu vuoi ch’io viva o cara
0:46:14 Nicola Porpora - Orfeo: Overture
0:51:01 Johann Adolph Hasse - Artaserse: Va’ tra le selve ircane
0:54.53 Leonardo Vinci - Ifigenia in Tauride: "L’onda chiara che dal fonte
1:01:15 Geminiano Giacomelli - Scipione in Cartagine Nuova: Villanella nube estiva
1:13:58 Johann Adolph Hasse - Issipile: Impallidisce in campo
1:19:50 Johann Adolph Hasse - Cajo Fabricio: Padre ingiusto
Simone Kermes - Soprano
Simone Kermes
Vivica Genaux - Mezzo-soprano
Vivica Genaux
Andrés Gabetta - Violin
Capella Gabetta
Le Bal/Ο χορός (1983) : όπου ένα μιούζικαλ δίχως λόγια διατρέχει την ιστορία της Γαλλίας από το 1936 έως τα τέλη του εικοστού αιώνα
Le Bal/Ο χορός (Μιούζικαλ, 1983)
| Directed by | Ettore Scola |
|---|---|
| Written by | Jean-Claude Penchenat Ruggero Maccari Furio Scarpelli Ettore Scola |
| Produced by | Franco Committeri |
| Cinematography | Ricardo Aronovich |
| Edited by | Raimondo Crociani |
| Music by | Vladimir Cosma |
Le Bal (1983 film)/Wikipedia
Το Le Bal (Μπάλος, 1983) σε σκηνοθεσία Έτορε Σκόλα είναι μια πραγματικά μοναδική κινηματογραφική εμπειρία. Η ταινία είναι ένα ιταλο-γαλλο-αλγερινό μιούζικαλ , που διαδραματίζεται εξ ολοκλήρου σε μια αίθουσα χορού στο Παρίσι . Εκτείνεται σε 50 χρόνια γαλλικής ιστορίας, από το 1936 έως το 1983, και ακολουθεί τους ίδιους ηθοποιούς που υποδύονται διαφορετικούς χαρακτήρες σε κάθε εποχή.
Μια ταινία χωρίς λόγια!
Αυτό που κάνει το Le Bal πραγματικά ξεχωριστό είναι ότι δεν έχει καθόλου διαλόγους . Η ιστορία, τα συναισθήματα και η πολιτική δράση μεταφέρονται εξ ολοκλήρου μέσω της μουσικής, του χορού, των εκφράσεων των προσώπων, της γλώσσας του σώματος και των κοστουμιών . Η μόνη φωνή που ακούγεται προέρχεται από ραδιόφωνα ή τραγουδιστές μέσα στη σκηνή .
Σύνοψη: Μια βόλτα στη σύγχρονη γαλλική ιστορία
Η πλοκή χωρίζεται σε ενότητες, η καθεμία από τις οποίες αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη περίοδο-κλειδί :
1936 (Λαϊκό Μέτωπο): Η αίθουσα γεμίζει με υποστηρικτές της νίκης της Αριστεράς. Βλέπουμε τους πλούσιους μπουρζουάδες να συγκρούονται με την εργατική τάξη, εν μέσω βαλς μουσέτ.
1940 (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος): Η αίθουσα σκοτεινιάζει και οι χορευτές σταματούν για να ακούσουν τις βόμβες να πέφτουν, μια συγκλονιστική απεικόνιση της γερμανικής εισβολής.
1944 (Απελευθέρωση): Κυριαρχείται από την παρουσία Γάλλων συνεργατών των Ναζί, οι οποίοι αναγκάζονται να αλλάξουν τον ραδιοφωνικό σταθμό σε γερμανικό όταν μπαίνει ένας αξιωματικός της Βέρμαχτ.
1946 (Μεταπολεμικά): Η αμερικανική κουλτούρα εισβάλλει δυναμικά, τόσο με τη μουσική σουίνγκ (Glenn Miller) όσο και με αγαθά όπως η Coca-Cola.
1956 (Πόλεμος της Αλγερίας): Ένας Γάλλος χορευτής χτυπά άγρια έναν Αλγερινό χορευτή. Ειρωνικά, όταν έρχεται η αστυνομία, συλλαμβάνει τον Αλγερινό αντί για τον δράστη .
1968 (Κινήματα Μαΐου): Νέοι διαδηλωτές εισβάλλουν στην αίθουσα για να κρυφτούν από την αστυνομία και χορεύουν στο σκοτάδι το "Michelle" των Beatles .
1983 (Σύγχρονη εποχή): Στο παρόν, το πάρτι τελειώνει και οι χορευτές φεύγουν ένας-ένας, αφήνοντας πίσω μόνο τον σερβιτόρο που σβήνει τα φώτα.
Διακρίσεις
Το Le Bal ήταν η πρόταση της Ιταλίας για τα Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας . Παρόλο που οι κριτικοί σημείωναν την ειρωνεία ότι η ταινία δεν περιέχει καμία ξένη γλώσσα, αφού δεν μιλάει κανείς, η επιλογή αυτή καταδεικνύει τη σημασία της . Η ταινία κέρδισε επίσης βραβεία César στη Γαλλία (Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, μεταξύ άλλων) και David di Donatello στην Ιταλία
Δημόσιο Πανεπιστήμιο στην εποχή Μητσοτάκη : ένας πνιγηρός χώρος όπου ποινικοποιούνται τα πάντα για φοιτητές και διδάσκοντες
Το Δημόσιο Πανεπιστήμιο δεν «πουλιέται»!
Η ΑΥΓΗ
avgi.gr
Ένας νόμος για την ανώτατη εκπαίδευση (5224/2025) δεν αρκούσε για να φέρει τη λαίλαπα πειθαρχικών και ποινικών διώξεων από κάποιες πρόθυμες πρυτανείες. Το γενικό κλίμα άσκησης αυταρχικής κυβερνητικής εξουσίας αποτέλεσε το θεμέλιο αυτού του αντισυνταγματικού νόμου. Θεσπίστηκε για να λειτουργήσει ως «νομιμοποιητικό» στήριγμα επιβολής σιγής νεκροταφείου στα ΑΕΙ. Το παράδειγμα ατιμώρητων υπουργών και υπευθύνων για οικονομικά σκάνδαλα και κυρίως για το κορυφαίο σκάνδαλο των υποκλοπών που ενορχήστρωσε το Μαξίμου, ήταν αρκετό. Πήραν το πράσινο φως κάποιες πρόθυμες πρυτανείες για να αποτρέψουν κάθε ελεύθερη έκφραση, να τιμωρήσουν κάθε κριτική και κάθε δημοκρατική κίνηση, να εγκαταστήσουν μηχανισμούς επιτήρησης και προληπτικής τρομοκράτησης.
Σταχυολογώντας τα τελευταία περιστατικά αυταρχικής εκτροπής διοικήσεων, καταγράφουμε:
- Σε ποινή φυλάκισης 14 μηνών, εξαγοράσιμη, καταδικάστηκε φοιτητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το «κατηγορητήριο»: «φθορά δημόσιας περιουσίας» επειδή έγραψε συνθήματα σε τοίχο του ΕΜΠ, τον Μάιο του 2024.
- Σε πειθαρχική ακρόαση στις 15-16 Δεκεμβρίου 2025, κλήθηκαν τουλάχιστον 9 φοιτητές/τριες από τους/τις 15 που είχαν συλληφθεί βίαια από ομάδες καταστολής κατά τη διάρκεια της τελευταίας κατάληψης στην Αρχιτεκτονική του ΕΜΠ. Η παραπομπή γίνεται με το διπλό «κατηγορητήριο» της παρεμπόδισης της εύρυθμης λειτουργίας και της χρήσης χώρων χωρίς την άδεια των αρμόδιων οργάνων του ΕΜΠ.
- 3 μέλη του Συλλόγου ΔΕΠ (ΕΣΔΕΠ) του ΑΠΘ, Ηλίας Κονδύλης, Δημήτρης Ραπτάκης και Σωτήρης Σωτηρόπουλος, καλούνται σε εξέταση από το Τμήμα της Αστυνομικής Δ/νσης Θεσσαλονίκης. Το «βαρύτατο παράπτωμά» τους: να παρευρεθούν και να εκφράσουν δημόσια την αλληλεγγύη τους στον αγώνα και τα δίκαια αιτήματα των οικότροφων φοιτητών/τριών των εστιών του ΑΠΘ.
Αντικείμενο διώξεων είναι πρωτίστως οι φοιτητές, αλλά και διοικητικοί και πανεπιστημιακοί. Οι φοιτητές με τα συλλογικά τους όργανα και τις αποφάσεις τους συναντούν τείχος απαγορεύσεων διοικήσεων με πρόσχημα την δήθεν «ασφάλεια» των ιδρυμάτων. Εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, ανοικτές συζητήσεις και κριτική της αυταρχικής λειτουργίας αποτελούν το μεγάλο φόβητρο εκείνων που σφετερίζονται το κύρος του Δημόσιου Πανεπιστημίου, τις παραδόσεις και τις δημοκρατικές του λειτουργίες. Οι πραγματικοί υπόλογοι αυτής της αυταρχικής επιχείρησης παραμένουν χωρίς λογοδοσία και εφευρίσκουν «κατηγορητήρια» εναντίον μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας.
Εκδιώκονται από τις σπουδές τους φοιτητές με τον απαξιωτικό χαρακτηρισμό «αιώνιοι φοιτητές», όταν εξαιτίας σκληρών κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών καθυστερούν να τις ολοκληρώσουν. Αντιδρούν οι φοιτητές; Πειθαρχικά! Εναντιώνονται σ’ αυτά οι σύλλογοι φοιτητών; Φορτώστε τους με ποινικά αδικήματα! Βρίσκουν υπεράσπιση από τους Καθηγητές τους; Μήνυση και σ’ αυτούς! Αυτή η στάση δείχνει πρωτοφανές μένος, ασύμβατο προς το ήθος και την παράδοση των δημόσιων λειτουργών, και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, όχι μόνο από τους φοιτητές, αλλά και από τους πανεπιστημιακούς δασκάλους που έχουν ορκιστεί να θεραπεύουν την επιστήμη ή την τέχνη τους, που έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να εκφράζονται ελεύθερα, να ασκούν αυστηρή κριτική σε κάθε πράξη διοικήσεων και κυβερνήσεων.
Αυτό δεν είναι το Πανεπιστήμιο που υπηρετήσαμε τα τελευταία 50 χρόνια. Δεν ξεχνάμε τους συλλογικούς αγώνες υπεράσπισης του Δημόσιου και Δωρεάν χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης που κατάφεραν να ανακόψουν την υποβάθμιση και ιδιωτικοποίησή της. Η πανεπιστημιακή κοινότητα, πλαισιωμένη από ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα και τους μαθητές, ξεσήκωσε λαϊκές γειτονιές και συνοικίες, απλώθηκε σε πολλές πόλεις. Το αποτέλεσμα ήταν να μεταστραφεί το πολιτικό κλίμα και να μην αναθεωρηθεί το Άρθρο 16 του Συντάγματος. Φυσικά, αυτό δεν το «συγχώρησε» η σημερινή κυβέρνηση και με νομικά παραθυράκια κοντεύει να κάνει «κουρελόχαρτο» το Σύνταγμα, εξυπηρετώντας ιδιωτικές εταιρείες που προσφέρουν πιστοποιημένη κατάρτιση αντί ακαδημαϊκής σπουδής με στέρεο υπόβαθρο και έρευνα.
Οι αγώνες αυτοί στηρίχθηκαν στην παράδοση της αντίστασης που ξέσπασε με τους φοιτητικούς αγώνες για το (τότε άρθρο Συντάγματος) «114», την «προίκα στην παιδεία» και την κορυφαία εξέγερση του Πολυτεχνείου ενάντια στη Χούντα το 1973!
Μέχρι πρόσφατα δεν είχε εμφανιστεί τόσο προκλητικά η μετάλλαξη του Πανεπιστημίου σε «επιχειρηματικό», και μάλιστα με απόπειρα να θεσμοθετηθεί η χρηματοδότησή του για πολεμικούς σκοπούς, ακόμη και από το ΝΑΤΟ! Απώτερος, διακηρυγμένος στόχος η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος! Είναι τόσο πιεστικά τα συμφέροντα που θέλουν να επενδύσουν στην εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης.
Η αυταρχική καταστολή της ελεύθερης έκφρασης και η ποινικοποίηση της κριτικής προετοιμάζουν το έδαφος για την εκποίηση του δημόσιου αγαθού της Παιδείας. Θα φοβηθούν οι Πανεπιστημιακοί Δάσκαλοι ή θα συνεχίσουν να λειτουργούν στο πνεύμα και τις πάγιες αρχές της Δημοκρατίας με ελεύθερη έκφραση γνώμης και αυστηρή κριτική σε κάθε απόπειρα αυταρχικής εξουσίας;
Θα υψώσουμε το ανάστημά μας αντιστεκόμενοι στα ολισθηρά βήματα άσκησης διοίκησης μέσω πειθαρχικών διώξεων και μηνύσεων εναντίον μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας; Θα τιμήσουμε τον ρόλο μας, σύμφωνα και με την παράδοση καθηγητών στην Κατοχή και στη Δικτατορία;
Συλλογικά συνδικαλιστικά όργανα φοιτητών και Πανεπιστημιακών κινητοποιούνται και ήδη ασκούν δριμεία κριτική σε τέτοιες αντιδημοκρατικές ενέργειες, καταγγέλλοντας τα πειθαρχικά και τις διώξεις εκ μέρους προθύμων πρυτανειών. Θα αφήσουμε να πρυτανεύσει ο αυταρχισμός και η καθεστωτική νοοτροπία στα Πανεπιστήμια; Ας αναλάβουμε όλες και όλοι τις ευθύνες μας.
Σημείωση ΑΥΓΗΣ: Ο πρύτανης ΕΜΠ, έξω από κάθε ακαδημαϊκή διαδικασία, κατέφυγε ατομικά σε άσκηση ποινικής δίωξης, εκτός ΕΜΠ, ζητώντας να ασκηθεί ποινική δίωξη εις βάρος του Γιάνη Μαΐστρου, πρώην Αντιπροέδρου της ΠΟΣΔΕΠ, «… καθώς και κάθε υπαίτιου για την τέλεση αξιόποινων πράξεων της εξύβρισης και της συκοφαντικής δυσφήμησης μέσω διαδικτύου …». Το «ποινικό αδίκημά» του ένα μέιλ που ασκεί αυστηρή κριτική σε αυταρχικές πράξεις οργάνων διοίκησης.
*Ο Γιάνης Μαΐστρος είναι Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ, πρώην Αντιπροέδρος της ΠΟΣΔΕΠ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)