«Συμβαίνουν αυτά. Και θα συμβούν πολύ χειρότερα, από τη στιγμή που η κατάλυση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και ο αποκεφαλισμός ηγετών που δε γουστάρουμε με συνοπτικές διαδικασίες είναι η νέα κανονικότητα.»
Δημήτρης Πολιτάκης ,Δημοσιογράφος
Τα καλύτερα του Μπραμς - Διαμάντια Κλασικής Μουσικής
Αυτό το βίντεο συνδυάζει τον πλούτο των συμφωνιών του Μπραμς, την κομψότητα της μουσικής δωματίου του και το βαθύ συναίσθημα των έργων του για πιάνο. Ιδανικό για μελέτη, χαλάρωση ή απλώς για να απολαύσετε το βάθος της κλασικής μουσικής, αυτή η συλλογή θα σας μεταφέρει σε έναν κόσμο μουσικής μαεστρίας.
Αυτό το βίντεο έχει σχεδιαστεί για να αναδείξει το απίστευτο εύρος και την ευελιξία της μουσικής του Μπραμς. Κάθε κομμάτι έχει επιλεγεί προσεκτικά για να αναδείξει τις μοναδικές ιδιότητες που καθιστούν τον Μπραμς έναν από τους πιο αγαπημένους συνθέτες όλων των εποχών. Οι συμφωνίες προσφέρουν μια μεγαλοπρεπή και σπουδαία εμπειρία, γεμάτη με δυνατή ενορχήστρωση και περίπλοκα θέματα που αποκαλύπτουν νέα βάθη σε κάθε ακρόαση. Η μουσική δωματίου φέρνει μια πιο οικεία, αλλά εξίσου βαθιά, έκφραση της ιδιοφυΐας του Μπραμς, που χαρακτηρίζεται από την πλούσια αλληλεπίδραση των οργάνων και την συγκινητική αφήγηση.
𝐏𝐋𝐀𝐘𝐋𝐈𝐒𝐓 -------------------- 00:00:00 Symphony No. 3, Op. 90 Part: III. Poco Allegretto (1) 00:07:22 21 Hungarian Dances, WoO 1 Part: No. 1, Allegro Molto in G Minor (2) 00:10:47 Symphony No. 1 in C Minor, Op. 68 Part: II. Andante - sostenuto (3) 00:20:09 4 Klavierstücke, Op. 119 Part: 1. Intermezzo. Adagio (4) 00:23:23 Piano Quartet No. 3, Op. 60 Part: III. Andante (5) 00:33:13 Symphony No. 2 in D Major, Op. 73 Part: III. Allegretto Grazioso Quazi Andantino (1) 00:38:29 String Quartet No. 2, Op. 51 No. 2 Part: I. Allegro non troppo (7) 00:50:14 String Quartet No. 2, Op. 51 No. 2 Part: II. Andante moderato (7) 00:58:47 Cello Sonata No. 1, Op. 38 Part: I. Allegro non troppo 01:13:31 Cello Sonata No. 1, Op. 38 Part: II. Allegretto Quasi Menuetto (9) 01:19:21 Piano Concerto No. 2 in B-Flat Major, Op. 83 Part: I. Allegro Non Troppo (10) 01:38:03 Piano Concerto No. 2 in B-Flat Major, Op. 83 Part: II. Allegro Appassionato (10) 01:47:33 Violin Concerto, Op. 77 Part: I. Allegro non troppo (1)
Performers ---------------------- (1) Novosibirsk Symphony Orchestra (2) Orchestra New Philharmony Saint Petersburg (3) Tbilisi Symphony Orchestra (4) Olga Kopil (5) Quartet of Soloists of Camerata, Saint Petersburg (6) Tamara Beliaeva (7) SIMI String Quartet (8) Natalia Baikova (9) Boris Novichikhin 10) Saint Petersburg Radio and TV Symphony Orchestra
Από τους πιο επιδραστικούς ιστορικούς στον δημόσιο χώρο, ο Αντώνης Λιάκος επιστρέφει στα νεανικά του χρόνια της έντονης πολιτικοποίησης, της πολιτιστικής άνθησης και της καταστολής, στέκεται στα όσα «τρομακτικά» συμβαίνουν στη διεθνή σκηνή και επισημαίνει τα προβλήματα της Ελλάδας που θα απασχολήσουν τον ιστορικό του μέλλοντος.
«Έζησα τη στιγμή που μπήκαν τα τανκς στη Θεσσαλονίκη με μια παρέα φοιτητών στο Ντορέ, απέναντι από τον Λευκό Πύργο, όπου κουβεντιάζαμε ως το πρωί. Και η ειρωνεία είναι πως θέμα της συζήτησής μας ήταν πότε θα λήξει η δικτατορία του προλεταριάτου!». Ο Αντώνης Λιάκος πέρασε μερικά από τα πιο καθοριστικά χρόνια της ζωής του ως κρατούμενος της χούντας, καταδικασμένος σε ισόβια. Από τον Σεπτέμβριο του ’67 ως τον Αύγουστο του ’73, περνώντας διαδοχικά από το Γεντί Κουλέ, τον Κορυδαλλό και τις φυλακές της Αίγινας, πέρα από τη μαθητεία του πλάι σε μορφές όπως ο οικονομολόγος Σάκης Καράγιωργας, είχε την ευκαιρία να διαβάσει από Μαρξ και Μπροντέλ μέχρι Φουκό και Τζόαν Ρόμπινσον. Κι ενώ αρχικά δεν είχε στόχο την ακαδημαϊκή καριέρα, στην πορεία συνειδητοποίησε πως ήθελε να συνεχίσει διά βίου αυτό που έκανε στη φυλακή: «σπουδές».
Αν, όπως επιμένει ο ίδιος, «ιστορία δεν είναι το παρελθόν, ιστορία είναι λόγος για το παρελθόν», πόσο έχει μελετηθεί η περίοδος της δικτατορίας και της Μεταπολίτευσης; Γιατί το μάθημα της Ιστορίας στο σχολείο μοιάζει αδύνατο να βελτιωθεί; Πόσο επιτυχής είναι η σύγκριση της εποχής μας μ’ εκείνη του Μεσοπολέμου; Ποια είναι η θέση της Ελλάδας στη διεθνή συγκυρία και πώς θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τη δημογραφική της συρρίκνωση; Ο γνωστός ιστορικός δίνει τις απαντήσεις του, σκιαγραφώντας παράλληλα την επιστημονική του πορεία και την εμπειρία του από τον χώρο της πολιτικής.
Είναι που υπάρχει κάτι ακόμα πιο μικρό κι από το
θάνατο, αυτό που σβήσαμε με τη γομολάστιχα των παιδιών, στον μαυροπίνακα
της Ιστορίας, η Ιστορία, η τελευταία μας ψευδαίσθηση.
Όταν έκανε κρύο στα μη ζεσταμένα σπίτια μας, ζεσταινόμασταν με
τη μνήμη των προγόνων μας, σκεφτόμασταν ότι οι προπάπποι μας ήταν
ημίθεοι.
Οπωσδήποτε. Τίποτα λιγότερο. Όμως τελικά ήρθαν, οι αλήτες, να
αφανίσουν, με οβίδες, να μας πουν ότι πολύ απλά δεν υπήρχαμε. Άρχισαν
λοιπόν από τα λιόδεντρα, συνέχισαν με τους δενδρόκηπους, ύστερα με τις
πολυκατοικίες, κι όταν όλα όσα απαριθμήσαμε είχαν πια εξαφανιστεί,
έριξαν ανάκατα παιδιά, γέρους και νιόπαντρους, νεκρούς ή ημιθανείς, σε
τάφο ομαδικό, και παράχωσαν τα πάντα, κι όλα αυτά για να πουν στον κόσμο
των νεκροζώντανων ότι δεν υπήρχαμε, ότι δεν είχαμε υπάρξει ποτέ και πως
έτσι, λοιπόν, δικαίως… μας εξολόθρευσαν.
(Τζενίν, εκδόσεις Άγρα, μετάφραση από τα Γαλλικά Σπύρος Γιανναράς).
Η Ετέλ Αντνάν, σημαντική ποιήτρια και εικαστικός και δημοσιογράφος από τον Λίβανο
που έφυγε από τη ζωή το 2021, έγραψε το ποίημα «Τζενίν», από το οποίο
είναι παρμένο το παραπάνω απόσπασμα, για την ομώνυμη μικρή πόλη στη
Δυτική Όχθη του Ιορδάνη, εμβληματική της Παλαιστινιακής Αντίστασης.
Είναι πεδίο μάχης ήδη από τη Νάγκμπα του 1948, τη βίαιη εκδίωξη των
Παλαιστινίων από τις εστίες τους και την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.
Το ποίημα γράφτηκε όμως μετά τη μάχη της Τζενίν το 2002, αφού είχαν
αποτύχει οι συμφωνίες του Όσλο, στη διάρκεια της δεύτερης παλαιστινιακής
Ιντιφάντα, την οποία ο ιστορικός ηγέτης της παλαιστινιακής επανάστασης
Γιασέρ Αραφάτ ονόμασε «νέα μάχη του Στάλινγκραντ». Τιμώντας τη μάχη του
2002, υψώθηκε στην Τζενίν παλαιστινιακό μνημείο των νεκρών μαχητών. Η
Τζενίν, έζησε πάλι το καλοκαίρι του 2023, μαζική εισβολή του ισραηλινού
στρατού, όμως τα ποιήματα της δεν είναι μόνο γι’ αυτό τον λόγο τραγικά
επίκαιρα.
Μετά
τη γενοκτονία στη Γάζα, οι βάρβαρες επιθέσεις του Ισραήλ στη χώρα της
δεν μπορούν παρά να μας θυμίσουν την επιμονή της να μιλά μέσα από την
ποίηση της και την πεζογραφία της για τις πληγές του πολέμου με μια
γλώσσα που έδειχνε τον εχθρό με το δάχτυλο την ώρα που αποτύπωνε την
απελπισία με μια λογοτεχνία σπουδαία.
Το ίδιο και κάνει και στην πεζογραφία της, χαρακτηριστικό δείγμα το
πεζογράφημα της «Σιττ Μαρί-Ροζ» (μτφρ. Λίζυ Τσιριμώκου, εκδ. Άγρα) για
το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου στη Βηρυτό, τον Απρίλιο 1975. Ένα
πολιτικό αντιπολεμικό βιβλίο, που μοιάζει να το υπαγορεύει η
δημοσιογραφική πλευρά της μέσα από το μέτωπο του πολέμου. «Πώς να
γιατρέψεις τη μνήμη;» αναρωτιόταν η Ετέλ Αντνάν στο βιβλίο αυτό «Η ηχώ
ξαμολάει τον ήχο του κανονιού στη θαλάσσια έκταση» έγραφε για την
εμπόλεμη Βηρυτό, εικόνα που μοιάζει ξανά σημερινή την ισοπέδωση από το
Ισραήλ ολόκληρων γειτονιών της ιστορικής πόλης.
Αν όμως κάποια φράση της επικαιροποιείται ιδιαίτερα σήμερα είναι
εκείνη από το βιβλίο της «Περί Πόλεων και γυναικών» (μτφρ. B. Τομανάς,
Νησίδες)
«H Βηρυτός είναι ένας καλός τόπος για να συλλογιστούμε την κατάσταση του κόσμου».
Ποια ήταν η Ετέλ Αντνάν
Η Ετέλ Αντνάν(Etel Adnan) γεννήθηκε
το 1925 και μεγάλωσε στη Βηρυτό του Λιβάνου. Η μητέρα της ήταν Ελληνίδα
από τη Σμύρνη και ο πατέρας της υψηλόβαθμος Οθωμανός αξιωματούχος από
τη Δαμασκό.
Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη, το Μπέρκλεϋ και το Χάρβαρντ. Από το
1958 έως το 1972 δίδαξε φιλοσοφία. Έγινε ζωγράφος. Χάρη στη συμμετοχή
της στο κίνημα των ποιητών ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, άρχισε να
γράφει ποιήματα Το 1972 επέστρεψε στη Βηρυτό και εργάστηκε ως
πολιτιστική συντάκτρια. Έμεινε στον Λίβανο ώς το 1976. Το 1978 το
πεζογράφημά της Sitt Marie Rose δημοσιεύθηκε στο Παρίσι από τις Éditions
des Femmes.
Ποιήματά της έχουν μελοποιηθεί από σύγχρονους συνθέτες και έχουν
παρουσιαστεί σε διεθνή φεστιβάλ. Έργα της για το θέατρο έχουν «ανέβει»
σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ άλλων, έγραψε για τον Αμερικανό σκηνοθέτη Bob
Wilson το γαλλικό κείμενο τής πολύγλωσσης όπερας «Civil wars» (εμφύλιοι
πόλεμοι).
Το ποίημά της «Τζενίν» διασκευάστηκε και παρουσιάστηκε στο Θέατρο
Άττις, στην Αθήνα, το 2006. Έργο της βασισμένο στο ποίημα «To Be In a
Time of War», με κείμενα του Heiner Müller, παρουσιάστηκε στο Forum
Freies Theater στο Ντύσσελντορφ, το Βερολίνο και τη Βηρυτό το 2011.
Συμμετείχε με το εικαστικό της έργο στη 13η Documenta, στο Κάσσελ της
Γερμανίας, το 2012. Το 2016 παρουσιάστηκε αναδρομική έκθεση του έργου
της στο Institut du monde arabe στο Παρίσι. Στη 14η documenta, στην
Αθήνα, το 2017, στο πλαίσιο του προγράμματος κινηματογραφικών ταινιών με
τίτλο «Κείμενα», παρουσιάστηκε από την ΕΡΤ2 το ντοκυμαντέρ Σμύρνα (
Ismyrna / Ismyrne ), σε σκηνοθεσία Ιωάννας Χατζηθωμά και Khalil Joreige,
όπου η σκηνοθέτις συνομιλεί με την Ετέλ Αντνάν για την κοινή τους
καταγωγή από τη Σμύρνη.
Οι σημαντικότερες διακρίσεις της περιλαμβάνουν: Βραβείο France-Pays
Arabes για το Sitt Marie-Rose (1977)· Arab American Book Award για το
σύνολο του έργου της και PEN Oakland Award για το Master of the Eclipse
(2010)· California Book Award for Poetry για τη συλλογή Sea and Fog και
Lambda Literary Award για το σύνολο του έργου της ως ομοφυλόφιλης
συγγραφέως (2013). Το 2014 χρίστηκε Ιππότης των Γραμμάτων και των Τεχνών
της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Μικρά
παιδιά βγάζουν τα χέρια τους από παράθυρα αυτοκινήτων και κάνουν το
σήμα της νίκης, καθώς περνούν από μια αυτοσχέδια γέφυρα που
κατασκευάστηκε τη νύχτα στον ποταμό Λιτάνι, μετά την ανακοίνωση της κατάπαυσης του πυρός στον Λίβανο. Μπροστά τους όμως εκτείνονται βομβαρδισμένα ερείπια και μια σκληρή πραγματικότητα.
Σχεδόν
ένας στους τέσσερις Λιβανέζους αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι
του, τόσο στα νότια της χώρας αλλά και σε άλλες περιοχές όπου κατοικούν
κυρίως σιίτες, μετά τις εντολές του Ισραήλ να φύγουν, καθώς οι
ισραηλινές δυνάμεις ισοπέδωναν χωριά και συνοικίες τις τελευταίες έξι
εβδομάδες του πολέμου.
Το Ισραήλ λέει ότι απέφευγε να βάζει στο
στόχαστρο αμάχους, σε μια στρατιωτική επιχείρηση που την χαρακτηρίζει
απαραίτητη για να προστατεύσει τον δικό του λαό από τη σιιτική,
φιλοϊρανική οργάνωση Χεζμπολάχ του Λιβάνου.
Η δεκαήμερη κατάπαυση
του πυρός που ανακοινώθηκε την Πέμπτη προσφέρει λίγη ανακούφιση και
επιτρέπει σε πολλούς από τους εκτοπισμένους να επιστρέψουν σε ό,τι
απομένει από τα σπίτια τους, ενώ προσεύχονται για διαρκή ειρήνη. Όμως
δεκάδες χιλιάδες δεν θα καταφέρουν να γυρίσουν: τα σπίτια τους δεν
υπάρχουν πια ή βρίσκονται σε περιοχές που ελέγχονται ακόμη από τον
ισραηλινό στρατό.
6 δωρεάν online παιχνίδια που θα φέρουν πιο κοντά το παιδί στον πολιτισμό και τις τέχνες
Πηγή: e-paideia.org
5–7 λεπτά
Tα τελευταία χρόνια πολλά μουσεία αλλά και φορείς πολιτισμού
έχουν δημιουργήσει διαδικτυακές εφαρμογές και παιχνίδια που
φιλοξενούνται στις ιστοσελίδες τους ούτως ώστε να φέρουν τα παιδιά αλλά
και το ενήλικο κοινό κοντά στα εκθέματα και να τους προσφέρουν μια
μοναδική πολιτιστική εμπειρία.
Τα παιχνίδια ακολουθούν τη φιλοσοφία είτε του δημιουργικού
παιχνιδιού όπου το παιδί χρήστης καλείται να δημιουργήσει κάτι
καινούργιο (μια ιστορία, μια ζωγραφιά κ. α). είτε των παιχνιδιών παζλ
/μυστηρίου όταν ζητείται από τον επισκέπτη να σκεφτεί, να κάνει τους
απαραίτητους συσχετισμούς προκειμένου να ενώσει τα κομμάτια του παζλ ή
να βρει τη λύση του μυστηρίου είτε των παιχνιδιών ρόλων, στα οποία ο
επισκέπτης επιλέγει μια ιστορία κι ένα ρόλο και κατά την εξέλιξη της
ιστορίας καλείται να πάρει αποφάσεις και να βλέπει τις συνέπειες.
Το Infokids.gr συγκέντρωσε και σας παρουσιάζει 6 δωρεάν online
παιχνίδια που συνδυάζουν με μοναδικό τρόπο μάθηση και διασκέδαση και
συμβάλλουν τα μέγιστα ώστε τα παιδιά να εξοικειωθούν με σπουδαία
μνημεία, ανυπέρβλητα έργα τέχνης και αρχαιολογικούς χώρους. Η τέχνη
δημιουργεί κουλτούρες, χτίζει πολιτισμούς και παρέχει στα παιδιά τρόπους
να αντιλαμβάνονται τις ανθρώπινες εμπειρίες, τους μαθαίνει να
προσαρμόζονται και να σέβονται τους διαφορετικούς τρόπους σκέψης και
πράξης.
Χρωμάτισε την Πεπλοφόρο
Οι μικροί επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα συμμετοχής στην
εκθεσιακή δράση «Αρχαϊκά Χρώματα» στο σπίτι τους, μέσα από το ψηφιακό
παιχνίδι. Εκεί μπορούν να διαλέξουν το πινέλο και τα χρώματα που
επιθυμούν, χρωματίζοντας το άγαλμα της Πεπλοφόρου και αποθηκεύοντας ή
τυπώνοντας το έργο τους όσες φορές επιθυμούν και με πολλές απίθανες
παραλλαγές.
Πρόκειται για μια εφαρμογή για παιδιά με θέμα την αποκατάσταση
των μνημείων της Ακρόπολης που αποσκοπεί στη γνωριμία των παιδιών με τις
φθορές, τα αίτια και τα είδη των επεμβάσεων, με τα επαγγέλματα των
ανθρώπων που πραγματοποιούν τα αναστηλωτικά έργα καθώς και με τις
σύγχρονες τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται σε αυτά.
Πρωταγωνιστής είναι η Γλαύκα, ένα ιπτάμενο ρομπότ που καθοδηγεί
το παιδί σε όλες τις ενότητες της εφαρμογής. Αποστολή του παιδιού είναι
να συμμετάσχει στο πρόγραμμα σχεδιασμού της Γλαύκας και να κερδίσει το
βραβείο συμμετοχής του. Αυτό όμως προϋποθέτει την πολύ καλή γνώση της
αποκατάστασης των μνημείων της Ακρόπολης, η οποία παρουσιάζεται μέσα από
πέντε θεματικές ενότητες:το ταξίδι, τη βοήθεια, το πλήρωμα, τη δράση
και το μέλλον.Κάθε ενότητα περιλαμβάνει την προετοιμασία, τη δοκιμασία,
το παιχνίδι.
Η ψηφιακή ζωφόρος του Παρθενώνα έχει μια σειρά από ενδιαφέροντα ψηφιακά παιχνίδια για τα παιδιά όλων των ηλικιών.
Τα παιχνίδια "Γνωριμία με τις μορφές της πομπής", "Πορεία προς
το βωμό" και "Παρατηρώντας τα άλογα" είναι παιχνίδια μνήμης και σκοπό
έχουν να προσελκύσουν τα παιδιά σε μια πιο προσεκτική παρατήρηση των
λεπτομερειών της ζωφόρου. Στην ίδια κατηγορία παιχνιδιών, όπου τα παιδιά
καλούνται να ασκήσουν την παρατηρητικότητά τους, ανήκουν και τα δύο
παζλ "Το κρυμμένο άρμα" και "Ένα δώρο για τη θεά Αθηνά".
Το παιχνίδι "Χρωματίζοντας ένα λίθο της ζωφόρου" έχει σκοπό να
ζωντανέψει τις ανάγλυφες παραστάσεις της ζωφόρου και να βοηθήσει τα
παιδιά να φανταστούν τα χρώματά τους. Το παιχνίδι "Γίνε συντηρητής"
προτείνει στα παιδιά να χρησιμοποιήσουν ένα ομοίωμα του λέιζερ με το
οποίο έχει γίνει ο καθαρισμός των λίθων. Στο "Συνθέτω τη δυτική ζωφόρο"
τα παιδιά προσπαθούν να βρουν τη σωστή θέση των 16 λίθων της δυτικής
ζωφόρου που εικονίζουν την προετοιμασία της πομπής των Παναθηναίων. Στα
παιχνίδια "Ολύμπια αινίγματα: βρες τους θεούς" και "Αγώνες που έμειναν
... στα αγγεία" τα παιδιά πρέπει επίσης να αντιστοιχίσουν το κείμενο με
την εικόνα.
Είναι ένα διαδικτυακό εκπαιδευτικό παιχνίδι για την
αρχιτεκτονική των αρχαίων ελληνικών ναών. Απευθύνεται κυρίως σε μαθητές
από 9 ετών και αποσκοπεί να εξοικειώσει τους χρήστες με τη λειτουργία
των αρχαίων ναών, το σχεδιασμό, τη μορφολογία, την τυπολογία, την
κατασκευή αλλά και το γλυπτικό τους διάκοσμο. Έξι χαρακτήρες, ο καθένας
μέσα από τον δικό του ρόλο που σχετίζεται με τον αρχαίο ελληνικό ναό,
παρουσιάζουν τις θεματικές ενότητες του παιχνιδιού.
Τα παιδιά θα παίξουν σε ένα πρωτότυπο διαδραστικό «επιτραπέζιο»
παιχνίδι (για έναν), για την καστροπολιτεία του Μυστρά. Περιλαμβάνει
τρία διαφορετικά παιχνίδια με θέματα από την ιστορία του Βυζαντίου, την
καλλιτεχνική δημιουργία και τους τεχνίτες και τα υλικά τους. Ο παίκτης
υποδύεται κάθε φορά ένα ρόλο και καλείται να επιτύχει ένα στόχο: να
διασχίσει την πολιτεία απαντώντας στις ερωτήσεις, να δημιουργήσει
τοιχογραφίες, κ.α.
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, γνωστός και ως Ελ Γκρέκο, υπήρξε
ζωγράφος και γλύπτης από την Κρήτη. Θεωρείται ένας από τους
σημαντικότερους καλλιτέχνες του 16ου -17ου αιώνα και κατέχει μέχρι
σήμερα δεσπόζουσα θέση ανάμεσα στους μεγαλύτερους ζωγράφους όλων των
εποχών. Στην εκπαιδευτική εφαρμογή που είναι διαθέσιμη από το Ιστορικό
Μουσείο της Κρήτης μπορείτε να ακολουθήσετε την καλλιτεχνική πορεία του
Γκρέκο, επιλέγοντας στον χάρτη τους τόπους που έζησε και δημιούργησε.
Επίσης, μπορείτε να δείτε τα χαρακτηριστικά της τέχνης του μέσα από τους
πίνακες που φιλοτέχνησε και να ολοκληρώσετε το ταξίδι σας παίζοντας!
Η επίτευξη της αθανασίας μέσω της ψηφιακής τεχνολογίας αποτελεί ένα
νέο όραμα που βρίσκεται σε ανταγωνισμό με αυτά των παραδοσιακών
θρησκειών. Ο Θεοφάνης Τάσης, καθηγητής Φιλοσοφίας της Πληροφορίας στο Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου και συγγραφέας του βιβλίου Ψηφιακός Ανθρωπισμός: Τεχνητή Νοημοσύνη και Τέχνη του Βίου
(Αρμός, 2025), εξηγεί στο «Βήμα» πώς στον μετανθρωπισμό η διάκριση
λογισμικού και υλισμικού αντικαθιστά την παλαιότερη μεταξύ ψυχής και
σώματος.
Αναπτύσσει την προσωπική του φιλοσοφία για το αλληλένδετο
της ψυχικής και της σωματικής διάστασης του ανθρώπου και για μια έννοια
μέτρου αντλημένη από την ελληνική σοφία, η οποία θα μας επιτρέψει να
βάλουμε όρια ως έναν τρόπο να είμαστε πραγματικά ελεύθεροι.
Ποια είναι η φιλοσοφική ανθρωπολογία που προϋποτίθεται στα οράματα για ψηφιακή αθανασία;
Ο
τεχνολογικός μετανθρωπισμός, ο οποίος πρεσβεύει τη δημιουργία μιας
τεχνητής υπερνοημοσύνης ως αποστολή του ανθρώπινου είδους θεωρεί ότι η
μεταφόρτωση της συνείδησης είναι ένα στάδιο για την επίτευξή της. Δεν
ανήκουν όλοι όσοι υποστηρίζουν τη μεταφόρτωση σε αυτό το είδος
μετανθρωπισμού, ωστόσο η μεταφόρτωση της συνείδησης εμφανίζεται κυρίως
σε αυτό το ρεύμα σκέψης. Προσωπικά, το αντιλαμβάνομαι κυρίως ως ένα
εγχείρημα επίτευξης αθανασίας που δεν περνά μέσα από τις παραδοσιακές
θρησκείες, αλλά είναι επιτεύξιμη μέσω της τεχνικής. Η εναλλακτική
επίτευξη αθανασίας μέσω της τεχνικής είναι με την ανθρώπινη αναβάθμιση.
Η
ψηφιακή αθανασία έχει ως υπόδειγμα μια δυαδική οντότητα που διαθέτει
υλισμικό (hardware) και λογισμικό (software). Το σώμα είναι το υλισμικό,
η συνείδηση ή η ψυχή είναι το λογισμικό που μπορεί να «τρέξει» σε
οποιοδήποτε υπόστρωμα, όχι κατ’ ανάγκη σε βιολογικό. Για αυτό και μιλάμε
για τη μεγάλη μεταφορά από τον άνθρωπο του άνθρακα (βιολογικό
υπόστρωμα) στον άνθρωπο του πυριτίου (τεχνολογικό υπόστρωμα). Θεωρείται,
λοιπόν, ότι εφόσον ο άνθρωπος μπορεί να διαχωριστεί πλήρως σε αυτά τα
δύο μέρη, σε ένα βιολογικό υπόστρωμα, το οποίο δεν έχει μεγάλη σημασία,
και σε ένα λογισμικό, στο οποίο περιέχονται τα πάντα με τη μορφή
δεδομένων που μπορούν να εξαχθούν σε δυαδική μορφή, τότε δεν υπάρχει
καμία αμφιβολία για το ότι είναι εφικτή η μεταφόρτωση συνείδησης. Στην
κατεύθυνση αυτή, εκτός από τον Ίλον Μασκ κινείται και ο Ντέμης Χασάμπης,
υπό την έννοια ότι θεωρεί πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να
κατανοηθεί πλήρως μέσω της ανακατασκευής του και ότι στην ουσία δεν
είναι τίποτε περισσότερο από έναν πάρα πολύ σύνθετο υπολογιστή. Οπότε η
διεκδίκηση της αθανασίας μέσω της τεχνικής, αν και σήμερα απέχουμε
αρκετά, κρίνεται ως κάτι εφικτό στη θεωρία και επιτεύξιμο στην πράξη.
Τώρα το αν θα επιτευχθεί σε 10 ή 15 χρόνια είναι δευτερεύον ζήτημα, το
ουσιώδες είναι ότι αν είναι ορθή η ανθρωπολογία που εκδέχεται τον
εγκέφαλο ως ανακατασκευάσιμο ψηφιακώς, τότε η αντίστοιχη αθανασία είναι
θέμα χρόνου.
Μια παρόμοια στοχοθεσία γίνεται πιο κατανοητή αν
αναλογιστούμε ότι μπορούμε να συλλάβουμε μόνο ένα θραύσμα του φυσικού
περιβάλλοντος, —τα μάτια και τα αυτιά μας αντιλαμβάνονται ένα
συγκεκριμένο φάσμα—, ενώ με τη διάνοιά μας μπορούμε να σκεφτούμε
επιπλέον διαστάσεις ή τη φυσική μιας μαύρης τρύπας. Οι βιολογικοί μας
περιορισμοί, για όσους πρεσβεύουν τη μεταφόρτωση, είναι άλλη μία ένδειξη
ότι το λογισμικό είναι σημαντικότερο από το υλισμικό και ότι θα πρέπει
να το απελευθερώσουμε από αυτούς τους περιορισμούς. Άλλωστε, όλη η
ιστορία του ανθρώπου θεωρούν ότι ήταν η επικράτηση του πνεύματος έναντι
του σώματος.
Πού έγκειται η δική σας φιλοσοφική κριτική σε αυτήν την ανθρωπολογία;
Δεν
αντιλαμβάνομαι τον άνθρωπο ως υπολογιστή. Δεν θεωρώ ότι μπορούμε να
διαχωρίσουμε το λογισμικό, δηλαδή το ψυχικό, από το βιολογικό υπόστρωμα.
Για μένα, το βιολογικό και το ψυχικό αποτελούν μια αδιαίρετη οντότητα,
με τις δύο διαστάσεις να αλληλοκαθορίζονται με τρόπους μη σαφείς αλλά
τεκμαρτούς: Κοκκινίζουμε, όταν ντρεπόμαστε, αισθανόμαστε «πεταλούδες στο
στομάχι», όταν ερωτευόμαστε και, αντιστρόφως, γινόμαστε ευέξαπτοι, όταν
έχουμε πονόδοντο. Η σχέση σώματος και ψυχής δεν είναι μονοσήμαντη ούτε
εύκολα καθορίσιμη. Υπερβαίνει σε οντολογική τάξη τη σχέση
hardware-software, καθώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος διαθέτει πλαστικότητα.
Καθώς μιλάμε και εισπράττουμε ερεθίσματα, νέες νευρωνικές συνάψεις
σχηματίζονται και άλλες ατροφούν. Η ίδια η νοητική λειτουργία αλλάζει το
βιολογικό υπόστρωμα και αντίστροφα. Για αυτό δεν μπορούμε απλώς να
«εξαγάγουμε» το ψυχικό από το βιολογικό.
Ενώ για τους
μετανθρωπιστές όλα ανάγονται σε δεδομένα, εγώ δεν πιστεύω ότι οι
διανοητικές διεργασίες, πόσω μάλλον το ασυνείδητο, τα όνειρα, τα πάθη
και οι φόβοι,— είναι ποσοτικοποιήσιμα ή αλγοριθμίσιμα. Ακόμη και αν
πετυχαίναμε τον διαχωρισμό, δεν θα μπορούσαμε να αλγορυθμίσουμε αυτές
τις διαδικασίες. Θεωρώ τη μεταφόρτωση συνείδησης αδύνατη, ακολουθώντας
και τη γραμμή των Ρότζερ Πένροουζ και Στιούαρτ Χάμεροφ, που υποστηρίζουν ότι οι νοητικές διεργασίες είναι μη αλγοριθμίσιμες. Με βάση το θεώρημα μη πληρότητας του Κουρτ Γκέντελ,
σε κάθε τυπικό σύστημα λογικής υπάρχουν προτάσεις που δεν μπορούν να
αποδειχθούν ως αληθείς εντός του συστήματος, ενώ η συνείδηση μπορεί να
τις συλλάβει. Ένας υπολογιστής, ως σύστημα τυπικής λογικής, δεν θα
μπορούσε να λειτουργήσει όπως η συνείδηση.[.......................................]
Ραγδαίες εξελίξεις: Στον αθλητικό εισαγγελέα και στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού οι καταγγελίες κατά Λιόλιου
Με γρήγορους ρυθμούς ο αναπληρωτής υπουργός
Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Γ. Βρούτσης, ζητά τη θεσμική
διερεύνηση των καταγγελιών.
ieidiseis.gr
Ραγδαίες εξελίξεις αναμένονται στο ελληνικό μπάσκετμετά τις βαρύτατες καταγγελίες κατά της διοίκησης της ΕΟΚ από την ΚΑΕ Μαρούσι.Από
τη στιγμή που οι καταγγελίες κοινοποιήθηκαν στο υπουργείο Παιδείας,
Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, η εντολή του αναπληρωτή υπουργού, Γιάννη Βρούτση, ήταν να προχωρήσουν όλες οι διαδικασίες για την άμεση διερεύνησή τους.
Η έρευνα δρομολογείται, σύμφωνα με πληροφορίες, σε δυο κατευθύνσεις.
Ο Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού, Γιώργος Μαυρωτάς, παραπέμπει στον αθλητικό εισαγγελέα εκείνες τις καταγγελίες που αφορούν στην πιθανή χειραγώγηση αγώνων μπάσκετ και σε ό,τι αφορά στη διαιτησία.
Παραπέμπονται στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ) οι καταγγελίες που αφορούν στη σχέση του προέδρου της ΕΟΚ, Βαγγέλη Λιόλιου, με τον Προμηθέα, καθώς η ΕΕΑ θεσμικά ελέγχει τη νομιμότητα της ιδιοκτησίας των συλλόγων, καθώς και τις μεταβιβάσεις των μετοχών στον χώρο του επαγγελματικού αθλητισμού.
Δήλωση Λιόλιου για τις ενέργειες Βρούτση
Ο Βαγγέλης Λιόλιος, σχολιάζοντας την εντολή του Γιάννη Βρούτση για
άμεση διερεύνηση των καταγγελιών σε βάρος του, ανέφερε σε δήλωσή του:
«Μπορεί να έχω ασκήσει αυστηρή κριτική στον υπουργό αθλητισμού για
παραλείψεις σε σχέση με τα αθλητικά σωματεία και μεροληψία και
αδιαφάνεια σε σχέση με την οικονομική χρηματοδότηση και υποστήριξη των
Ελληνικών πρωταθλημάτων όμως πρέπει να του δώσω συγχαρητήρια γιατί
λειτουργώντας ακαριαία και θεσμικά στέλνει στις αρμόδιες αρχές όλες τις
καταγγελίες για διερεύνηση».
Και πρόσθεσε: «Ακριβώς αυτό που πρέπει άμεσα να κάνει και με τη
καταγγελία της ΚΑΕ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ προς το πρόσωπό μου. Αυτό πρέπει να κάνει
πάντα ένας υπουργός αθλητισμού. Να μην αφήνει καμμία σκιά να υπάρχει
στον αθλητισμό και ούτε να επιτρέπει να λασπολογούν δημόσια πρόσωπα
χωρίς να λογοδοτούν».
Τα βασικά σημεία της καταγγελίας της ΚΑΕ Μαρούσι
Ολόκληρη την καταγγελία της ΚΑΕ Μαρούσι στην Επιτροπή Δεοντολογίας
της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης σε βάρος του προέδρου της ΕΟΚ,
Βαγγέλη Λιόλιου, έφερε χθες στη δημοσιότητα το iEidiseis.gr.
Τα βασικά σημεία της καταγγελίας παρουσίασε σε συνέντευξη Τύπου ο
δικηγόρος Μιχάλης Δημητρακόπουλος, ζητώντας την άμεση καθαίρεση του
Βαγγέλη Λιόλιου, καθώς όπως αποκαλύπτεται και από σχετικά μηνύματα προς
τον προπονητή Ηλία Παπαθεωδόρου, παραμένει ο πραγματικός ιδιοκτήτης της
ΚΑΕ Προμηθέας.
«Η παράλληλη συγκέντρωση των δύο αυτών ιδιοτήτων στο πρόσωπό του Ε.
Λιόλιου, δηλ. της de facto διοίκησης Κ.Α.Ε. και του Προέδρου του ΔΣ της
ΕΟΚ, συνιστά ευθεία παράβαση του Κώδικα Δεοντολογίας της FIBA και της
ΕΟΚ, αλλά και της Συνταγματικά κατοχυρωμένης αρχής της ισότητας, που
τυγχάνει εφαρμοστέα, εξειδικευμένη στην από εκ μέρους του κατάχρηση
εξουσίας, καθώς συγκεντρώνει στο πρόσωπό του πολλαπλές ιδιότητες και
ασκεί περισσότερες εξουσίες κατά τρόπο αλληλοσυγκρουόμενο και
αλληλοαναιρούμενο επιδιώκοντας την πριμοδότηση της «ημέτερης»
καλαθοσφαιρικής ανώνυμης εταιρείας», τονίζεται στην επίσημη καταγγελία
και προστίθεται:
«Ειδικότερα, ο Ε. Λιόλιος εκμεταλλευόμενος την ιδιότητά του ως
Πρόεδρος της ΕΟΚ και των αρμοδιοτήτων που ασκεί εκ της ιδιότητάς του
αυτής, προωθεί την ΚΑΕ “ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
ΚΑΛΑΘΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ” συμφερόντων του, κατά παράβαση των
γενικών υποχρεώσεών του ως Πρόεδρος της ΕΟΚ και των γενικών αρχών του
Κώδικα Δεοντολογίας της ΕΟΚ και της FIBA.».
Τα μηνύματα για διαιτητές
Στην καταγγελία περιλαμβάνονται και συγκεκριμένα μηνύματα προς τον
Ηλία Παπαθεοδώρου, τον τότε προπονητής της ομάδας του Προμηθέα, μέσω των
οποίων ενημερώνεται για τη σύνθεση των διαιτητών επικείμενου αγώνα της
ομάδας της Πάτρας, δύο ημέρες πριν ανακοινωθούν επίσημα τα ονόματα.
Η επίμαχη διαιτητική τριάδα ήταν οι Τσαρούχα, Μαγκλογιάννης και
Χριστινάκης και το παιχνίδι έληξε με νίκη του Προμηθέα έναντι του ΠΑΟΚ
με σκορ 87 – 76. Αξίζει να σημειωθεί πως οι γηπεδούχοι σούταραν 19 βολές
περισσότερες σε σχέση με τον ΠΑΟΚ με τον… τελικό απολογισμό να είναι 36
έναντι 17 βολών.
Όπως είναι προφανές η υπόθεση μετά τις αποκαλύψεις θα πρέπει να πάρει
το δρόμο για τη Δικαιοσύνη, ώστε να διαλευκανθούν όλες οι αμαρτωλές
πτυχές της υπόθεσης για «τον Βίο και την Πολιτεία» του Προέδρου της ΕΟΚ,
Βαγγέλη Λιόλιου, στελέχη της ομοσπονδίας και διαιτητές.
Ο Λιόλιος λειτουργεί ως αφεντικό του Προμηθέα
Στα μηνύματα που παρουσιάζονται αναλυτικά στην καταγγελία της ΚΑΕ
Μαρούσι φαίνεται ξεκάθαρα και χωρίς καμία αμφιβολία ότι ο Βαγγέλης
Λιόλιος λειτουργεί ως το απόλυτο αφεντικό της ομάδας από την Πάτρα, ενώ
φαίνεται ότι χρησιμοποιεί την παρουσία του στην προεδρία της ΕΟΚ για να
επηρεάζει Έλληνες παίκτες να συμφωνήσουν με τον Προμηθέα.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Λούντζη και το μήνυμα του στις
21.6.2024 αναφέρει επί λέξει: «Κλείσε τον Λούντζη χθες. Τώρα θέλει
κουβέντα μέσω Τάσου. Αν χρειαστεί να κάνω κάτι εγώ πες μου. Θα τον έχω
στην Εθνική τόσες μέρες…».
«Να προστατέψω τον Προμηθέα»
Σε άλλο μήνυμά του ο Βαγγέλης Λιόλιος αναφέρει ότι η… προστασία και
τα συμφέροντα της ομάδας του είναι πρωταρχικός του στόχος και η
πραγματική του βούληση.
«Ηλία συγχαρητήρια!!! Όχι μόνο για σήμερα αλλά για όλη την Ευρωπαϊκή
πορεία. Συγχαρητήρια στους παίκτες και στο σταφ. Να τους τα δώσεις.
Δυστυχώς σήμερα δεν τα κατάφερα να βρεθώ κοντά στην ομάδα λόγω κάποιων
υποχρεώσεων της ΕΟΚ που είχα στην Αθήνα. Το χειρότερο όμως είναι να
βοηθήσω την ομάδα και να τη προστατέψω. Για τη σημερινή ήττα η ευθύνη
βαρύνει αποκλειστικά εμένα…».
Ξεκάθαρη η FIBA για περιπτώσεις… Λιόλιου[.................................]
00:00 (Unreleased) Sergei Rachmaninoff - Bach (arr. Rach), Prelude from BWV 1006 (this unpublished recording is probably from 1935 and differs from the 1942 recording)
07:28 Alfredo Casella - Bach/Casella, Trio from The Musical Offering (1936)
12:03 Donald Tovey - Bach/Tovey, Contrapunctus XVI from The Art of Fugue BWV 1080, completed by Tovey (1935)
15:35 Dmitri Shostakovich - Bach, Alla Siciliana from 3 Piano Concerto BWV 1063 (1950, Live performance in Leipzig St. Thomas Church to mark the 200th anniversary of Bach's death) with Pavel Serebriakov (Piano), Isaiah Braudo (Piano), Karl Eliasberg (Conductor)
21:19 Bela Bartok - Bach, Allegro [fragment] from Piano Concerto No. 4 BWV 1055 (1939? live) with Ernő Dohnànyi (Conductor)
24:42 Erno Dohnanyi - Bach, Mov. II from Italian Concerto (1955 Live)
** Violin
28:56 George Enescu - Bach, Fugue & Chaconne (excerpts) from BWV 1004 (This is a different recording from Enescu's officially released recordings; it consists of short excerpts he played in Gavoty's 1952 interviews.)
30:40 Joseph Joachim - Bach, Bourree from BWV 1002 (1903)
32:34 Pablo de Sarasate - Bach, Prelude from BWV 1006 (1904)
35:18 Jeno Hubay - Bach, Air from BWV 1068 (1929), arr. Hubay
39:12 Fritz Kreisler - Bach, Largo ma non tanto from BWV 1043 with Efrem Zimbalist (Violin) (1915)
** Flute
44:13 Philippe Gaubert - Bach, Badinerie from BWV 1067 (1919)
** Organ
45:37 Louis Vierne - Bach, Fantasia BMW 542 (1928)
Γαλλία: Πάνω από 100 συγγραφείς εγκαταλείπουν ιστορικό εκδοτικό οίκο λόγω του ακροδεξιού ιδιοκτήτη
Στην
πρωτοφανή αυτή μαζική αποχώρηση συμμετέχουν δεκάδες γνωστοί συγγραφείς,
μεταξύ των οποίων ο φιλόσοφος Bernard-Henri Lévy και η φεμινίστρια
συγγραφέας Virginie Despentes
The LiFO team
Ο
φιλόσοφος Bernard-Henri Lévy και η φεμινίστρια συγγραφέας Virginie
Despentes και ο φιλόσοφος Bernard-Henri / Φωτ.: Marc Roussel - Wikimedia
/ EPA, αρχείου
Περισσότεροι από 100 συγγραφείς αποχώρησαν από τον ιστορικό γαλλικό εκδοτικό
οίκο Éditions Grasset, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον ιδιοκτήτη του,
τον δισεκατομμυριούχο Vincent Bolloré, τον οποίο κατηγορούν ότι προωθεί
συντηρητικές και ακροδεξιές ιδέες μέσω της μιντιακής αυτοκρατορίας του.
Στην
πρωτοφανή αυτή μαζική αποχώρηση συμμετέχουν δεκάδες γνωστοί συγγραφείς,
μεταξύ των οποίων η φεμινίστρια συγγραφέας Virginie Despentes και ο
φιλόσοφος Bernard-Henri Lévy, οι οποίοι υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή κατά
του Bolloré.
«Αρνούμαστε να είμαστε όμηροι σε έναν
ιδεολογικό πόλεμο που επιχειρεί να επιβάλει αυταρχισμό παντού στον
πολιτισμό και τα μέσα ενημέρωσης», αναφέρουν. «Δεν θέλουμε οι ιδέες μας και το έργο μας να αποτελούν ιδιοκτησία του».
Μεταξύ
των υπογραφόντων είναι επίσης η Vanessa Springora και ο συγγραφέας
Laurent Binet. Οι συγγραφείς δηλώνουν ότι προτίθενται να κινηθούν νομικά
για να ανακτήσουν τα δικαιώματα των έργων τους.
Αφορμή για την κινητοποίηση αποτέλεσε η αποχώρηση του εκδότη Olivier Nora, ο
οποίος ηγούνταν του εκδοτικού οίκου για 26 χρόνια και θεωρούνταν από
πολλούς συγγραφείς ως το τελευταίο «ανάχωμα» απέναντι σε ιδεολογικές
παρεμβάσεις. Η αποχώρησή του φέρεται να ήταν εξαναγκαστική.
Ο
δημοσιογράφος και συγγραφέας David Dufresne κατήγγειλε δημόσια την
κατάσταση, σκίζοντας το συμβόλαιό του σε τηλεοπτική εκπομπή και
δηλώνοντας: «Ο Bolloré κάνει εμπόριο και ιδεολογία, όχι λογοτεχνία ή
δοκίμιο».
Η κρίση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ανησυχίας για
την αυξανόμενη επιρροή του Vincent Bolloré στον γαλλικό μιντιακό και
εκδοτικό χώρο. Ο όμιλός του, Vivendi, εξαγόρασε το 2023 τον
εκδοτικό κολοσσό Hachette Livre, τον μεγαλύτερο εκδότη και διανομέα
βιβλίων στη Γαλλία.
Ο Bolloré είναι ευρύτερα γνωστός για
τον έλεγχο του τηλεοπτικού δικτύου CNews, το οποίο ήταν πέρυσι το πιο
δημοφιλές ειδησεογραφικό κανάλι στη χώρα. Πολιτικές δυνάμεις της
Αριστεράς κατηγορούν το κανάλι ότι δίνει βήμα σε «αντιδραστικές» φωνές
που, όπως υποστηρίζουν, έχουν συμβάλει στην ενίσχυση της ακροδεξιάς.
O δισεκατομμυριούχος Vincent Bolloré / Φωτ.: EPA, αρχείου
«Δεν μπορούμε να αφήσουμε όλους τους εκδοτικούς οίκους του ομίλου να γίνουν ακροδεξιοί»
Μάλιστα, η εισαγγελία του Παρισιού άνοιξε αυτόν τον μήνα έρευνα για ρατσιστικά σχόλια που μεταδόθηκαν από το κανάλι
σε βάρος του δημάρχου του Σεν-Ντενί, Bally Bagayoko, με το CNews να
απορρίπτει τις κατηγορίες. Ο Bolloré έχει στο παρελθόν χαρακτηριστεί από
τον πρώην υπουργό Παιδείας Pap Ndiaye ως «πολύ κοντά στην πιο
ριζοσπαστική ακροδεξιά», ενώ ο ίδιος αρνείται ότι παρεμβαίνει
ιδεολογικά, υποστηρίζοντας ότι οι επενδύσεις του στα μέσα ενημέρωσης
έχουν καθαρά οικονομικά κίνητρα.
Ωστόσο, η επέκτασή του στον χώρο
των εκδόσεων έχει εντείνει τις ανησυχίες. Συγγραφείς και ανεξάρτητοι
βιβλιοπώλες προειδοποιούν ότι είναι επικίνδυνο για τη δημοκρατία ένας
και μόνο όμιλος να συγκεντρώνει τόσο μεγάλη επιρροή στην παραγωγή
πολιτιστικού περιεχομένου.
Ο Hachette Livre διαθέτει δεκάδες εκδοτικούς οίκους
και εκδίδει από τα δημοφιλή κόμικς «Asterix» μέχρι λογοτεχνία, πολιτικά
βιβλία, manga και σχολικά εγχειρίδια, ενώ διαχειρίζεται και τα
βιβλιοπωλεία Relay σε σιδηροδρομικούς σταθμούς. Συνολικά, έχει
περισσότερα από 200 εκδοτικά «imprints» παγκοσμίως, αποτελώντας έναν από
τους μεγαλύτερους εκδοτικούς ομίλους διεθνώς.
Την ίδια ώρα, άλλος
ιστορικός εκδοτικός οίκος που ανήκει πλέον στην αυτοκρατορία Bolloré, ο
Fayard, έχει στραφεί σε συγγραφείς της ακροδεξιάς, όπως ο Jordan
Bardella και ο Philippe de Villiers.
Η συγγραφέας Colombe Schneck,
που συνέβαλε στη διοργάνωση της ανοιχτής επιστολής, τόνισε ότι στην
κινητοποίηση συμμετέχουν δημιουργοί από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους:
«Δεν μπορούμε να αφήσουμε όλους τους εκδοτικούς οίκους του ομίλου
Hachette να γίνουν ακροδεξιοί».
Την Παρασκευή, 17 Απριλίου στις 17:30 η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS και οι εκδόσεις Ροτόντα διοργανώνουν παρουσίαση του νέου βιβλίου της Ειρήνης Μουμούρη με τίτλο: «Τρέξε Έρχεται Περιστατικό: Ιστορίες Εφημερίας».
Για το βιβλίο μιλούν τώρα οι: Ειρήνη Μαρούπα, Ποινικολόγος
Ευγένιος Μπαιραμιδης, Ταξίαρχος (ΕΑ) Γενικός Χειρουργός MSc με εξειδίκευση στην Ογκολογική Χειρουργική και την Χειρουργική Ήπατος Χοληφόρων Παγκρέατος
Ειρήνη Μουμουρη, Msc Φαρμακοποιός- Ελεγκτής 6ης Υ.Π.Ε., η συγγραφέας του βιβλίου
Λίγα λόγια για το βιβλίο: Ένα βιβλίο με ιστορίες, που δεν γράφονται σε ιατρικούς φακέλους. Το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών γίνεται η καθημερινή απόδειξη ότι η ανθρωπιά με την παλιανθρωπιά είναι τα μόνα δίδυμα αδέρφια, που δεν χωρίζουν ποτέ ούτε με νυστέρι! Στα Επείγοντα μαθαίνεις με κάθε αφορμή ότι το μόνο φάρμακο χωρίς παρενέργειες είναι η αγάπη! Στα Επείγοντα μαθαίνεις ότι η ανθρωπιά σου πάντα πρέπει να εφημερεύει!
Η παράσταση "Κι εγώ υπάλληλος είμαι" του Χριστόφορου Ζαραλίκου , σε συνεργασία με τον γνωστό blogger «Πιτσιρίκο», είναι ένα κωμικό – σατιρικό σόου, το οποίο ανέβηκε για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο του 2024 .
Πρόκειται για μια κωμωδία που πραγματεύεται το θέμα της εργασίας και της υπαλληλικής ζωής. Μέσα από το χιούμορ του, ο Ζαραλίκος εξετάζει ερωτήματα όπως:
Η εργασία απελευθερώνει ή μας φυλακίζει;
Γεννηθήκαμε για να δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε;
Υπάρχει δουλειά μετά τον θάνατο;
Στην παράσταση συμμετέχουν (πάντα υπό το πρίσμα της σάτιρας) "όλοι οι υπάλληλοι της Ιστορίας", από τον Θεό, τον Εφιάλτη και τον Ιούδα, μέχρι την Κοκκινοσκουφίτσα και τον Κακό Λύκο .
Στη Θεσσαλονίκη: Πραγματοποιήθηκε μια παράσταση τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2024, στο Θέατρο Αριστοτέλειον .
Αυτό που έκανε την παράσταση ιδιαίτερα γνωστή ήταν οι έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε, κυρίως από παραθρησκευτικές ομάδες. Τον Μάρτιο του 2025, σημειώθηκαν διαμαρτυρίες και επεισόδια έξω από το θέατρο Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, με αποτέλσμα να επέμβει η Αστυνομία .
Η αιτία ήταν η αφίσα της παράστασης, που απεικόνιζε τον Χριστόφορο Ζαραλίκο να φοράει ακάνθινο στεφάνι και κόκκινο χιτώνα, κρατώντας χρήματα. Αυτή η εικόνα θεωρήθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία και ακροδεξιές ομάδες ως βλάσφημη και χλευαστική προς τον Χριστό .
Οι διαμαρτυρίες είχαν ως αποτέλεσμα την ακύρωση κάποιων παραστάσεων σε άλλες πόλεις (π.χ. Αγρίνιο, Τρίκαλα) , σιγά σιγά όμως ο θόρυβος κόπασε και η παράσταση συνέχισε με επιτυχία το δρόμο της.
Όσοι Γερμανοί έχουν περιέργεια να μάθουν τι έκαναν οι πρόγονοί
τους την περίοδο των ναζί μπορούν πλέον να μάθουν τα πάντα από τα Εθνικά
Αρχεία των ΗΠΑ...
Σε έρευνα του Πανεπιστημίου
Μπίλεφελντ, οι μισοί ερωτηθέντες δήλωσαν ότι θεωρούν πως τα μέλη της
οικογένειάς τους δεν ανήκαν στους «συνοδοιπόρους» του ναζιστικού
καθεστώτος. Ωστόσο, συναφής μελέτη δείχνει ότι, ειδικά για όσους
συνεργάστηκαν ενεργά με το καθεστώς, μεταβιβάστηκαν ελάχιστες
πληροφορίες μέσα στις οικογένειές τους.
Μια νέα
αποκάλυψη ωστόσο, φέρνει τώρα στο φως περισσότερες λεπτομέρειες. Τα
Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ ανήρτησαν στο διαδίκτυο εκατομμύρια αιτήσεις
εγγραφής στο ναζιστικό κόμμα NSDAP (Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό
Εργατικό Κόμμα, γνωστό ευρύτερα ως Ναζιστικό Κόμμα) ή σε ανάλογους
συλλόγους. Η περιήγηση στο αρχείο είναι δωρεάν και επιτρέπει την
αναζήτηση, ανάμεσα στις καρτέλες, για τα μέλη των οικογενειών.
Σύμφωνα
με τη μελέτη MEMO, τα εγγόνια δείχνουν ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον
να διερευνήσουν τον ρόλο των παππούδων και γιαγιάδων τους, καθώς
υπάρχει μεγαλύτερη συναισθηματική απόσταση. Όποιος θέλει να μάθει την
οικογενειακή του ιστορία μπορεί να βρει στα αμερικανικά αρχεία ονόματα,
ημερομηνίες γέννησης, αριθμούς μητρώου, ημερομηνίες εγγραφής και, σε
ορισμένες περιπτώσεις, πορτρέτα μελών του NSDAP.
Το
αρχείο των μελών δεν είναι μεν πλήρες, ωστόσο τα εκατομμύρια εγγραφές
προσφέρουν έναν εκτενή κατάλογο Γερμανών που έως το 1945 στέκονταν,
τουλάχιστον στα χαρτιά, στο πλευρό των ναζί.
Γιατί τα δεδομένα έρχονται από τις ΗΠΑ;
Το
αρχείο περιλαμβάνει περίπου 6,6 εκατομμύρια δελτία μελών για μεμονωμένα
μέλη του NSDAP, αναφέρεται στην περιγραφή της καρτέλας στην ιστοσελίδα (πηγή στα Γερμανικά)
των Εθνικών Αρχείων των ΗΠΑ. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, η ιστοσελίδα
είναι αυτή την περίοδο συχνά δύσκολα προσβάσιμη λόγω του μεγάλου αριθμού
αιτημάτων. Συνολικά, το NSDAP αριθμούσε έως το 1945 8,5 εκατομμύρια
μέλη. Περίπου το ένα πέμπτο των δεδομένων, επομένως, δεν είναι
προσβάσιμο.
Το ότι το υπόλοιπο υλικό σώζεται μέχρι
σήμερα οφείλεται στον διευθυντή χαρτοποιίας στο Μόναχο, τον Χανς
Χούμπερ. Λίγο πριν από το τέλος του πολέμου, αγνόησε την εντολή του
κόμματος και έκρυψε χιλιάδες καρτέλες σε ανακυκλώσιμα χαρτιά αντί να τις
καταστρέψει.
Μετά τον πόλεμο κατασχέθηκαν από τον
αμερικανικό στρατό και μεταφέρθηκαν στο Berlin Document Center. Η ειδική
αυτή υπηρεσία χρησίμευσε, μεταξύ άλλων, στην αποναζιστικοποίηση της
Γερμανίας από τις συμμαχικές δυνάμεις. Από τη δεκαετία του 1990 τα
έγγραφα ανήκουν και πάλι στη γερμανική κυβέρνηση και φυλάσσονται στο
Ομοσπονδιακό Αρχείο (Bundesarchiv), αντίγραφα σε μικροφίλμ όμως
παρέμειναν και στις ΗΠΑ.
Στο Ομοσπονδιακό Αρχείο,
προς το παρόν, η παροχή πληροφοριών είναι δυνατή μόνο κατόπιν αίτησης.
Ισχύουν ακόμη προθεσμίες προστασίας προσωπικών δεδομένων. Στο
Bundesarchiv αυτές λήγουν μόνον δέκα χρόνια μετά τον θάνατο ενός
προσώπου ή 100 χρόνια μετά τη γέννησή του.
«Στόχος
του Bundesarchiv είναι να αναρτήσει συνολικά τις καρτέλες των μελών στο
διαδίκτυο, όταν οι προθεσμίες λήξουν τα επόμενα χρόνια», αναφέρεται
πάντως σε δελτίο Τύπου του αρχείου για το μητρώο μελών.
Τα
νεότερα μέλη του NSDAP γεννήθηκαν το 1928, ώστε μέχρι το 1945 να έχουν
ενηλικιωθεί και να μπορούν να ενταχθούν στο κόμμα – άρα αυτή η προθεσμία
θα μπορούσε να λήξει το 2028. Η δημοσιοποίηση φακέλων από τα
αμερικανικά αρχεία θεωρείται ιστορικής σημασίας, ιδίως σε μια στιγμή που
οι ζωντανοί μάρτυρες λιγοστεύουν όλο και περισσότερο.
Ο φάκελος του Αδόλφου Χίτλερ διατίθεται πλέον διαδικτυακά
Οι
καταγραφές τεκμηριώνουν κυρίως τρεις βασικές κατηγορίες πληροφοριών,
όπως περιγράφονται στα Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ. Σε αυτές περιλαμβάνονται η
ιδιότητα μέλους στο NSDAP, η συμμετοχή σε ορισμένες επαγγελματικές
ενώσεις που υποστηρίζονταν ή συνδέονταν με το NSDAP, καθώς και οι
δραστηριότητες του ναζιστικού δικαστικού συστήματος.
Δημόσια
προσβάσιμοι είναι πλέον και φάκελοι για εξέχουσες προσωπικότητες του
ναζιστικού καθεστώτος, με πρώτο τον Αδόλφο Χίτλερ, αλλά και τον Χάινριχ
Χίμλερ και τον Ρούντολφ Ες. Τα στοιχεία εγγραφής στο κόμμα που
αναφέρονται στις καρτέλες κυμαίνονται μεταξύ 1929 και 1943, όμως στην
πλειονότητά τους προέρχονται από την περίοδο 1931–1937.
Η υπόθεση της ταινίας διαδραματίζεται στο φανταστικό χωριό Πιανέτα της επαρχίας Αβελίνο,
όπου διορίζεται ο Φραντσέσκο, ένας νεαρός γιατρός που με την έλευση του
βρίσκεται αμέσως σε ανταγωνισμό με τον Δον Αντόνιο, τον αποκαλούμενο
«θεραπευτή». Πρωταγωνιστούν οι Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι, Βιττόριο ντε Σίκα, Αλμπέρτο Σόρντι και Μαρίσα Μερλίνι.
ΠΛΟΚΗ
Ο νεαρός Δρ. Μαρτσέτι μετακομίζει σε ένα μικρό ορεινό χωριό
στην επαρχία της νότιας Ιταλίας. Γρήγορα αντιμετωπίζει προβλήματα με
τον Δον Αντόνιο Λοκορατόλο, έναν ντόπιο «θεραπευτή» που συνταγογραφεί
αμφίβολες θεραπείες και φίλτρα στον αφελή και δεισιδαίμονα πληθυσμό. Ο
Δον Αντόνιο γνωρίζει ότι οι μέθοδοί του είναι ψεύτικοι και βλέπει τον
Δρ. Μαρτσέτι ως απειλή για τα προς το ζην. Ο Δον Αντόνιο πείθει τον
τοπικό πληθυσμό να μην εμβολιαστεί κατά του τυφοειδούς πυρετού.[....................................]ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Όταν δύο νεαροί Αμερικανοεβραίοι που μεγάλωσαν για να υποστηρίξουν άνευ όρων το Ισραήλ γίνονται μάρτυρες του τρόπου με τον οποίο το Ισραήλ αντιμετωπίζει τους Παλαιστίνιους, αυτό αλλάζει τη ζωή τους. Συμμετέχουν σε ένα κίνημα νεαρών Αμερικανοεβρίων που αγωνίζεται για τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης του Ιουδαϊσμού με το Ισραήλ και αποκαλύπτουν ένα βαθύτερο γενεαλογικό χάσμα σχετικά με τη σύγχρονη εβραϊκή ταυτότητα. Ο ισραηλισμός πυροδότησε τεράστια συζήτηση στις αμερικανικές πανεπιστημιουπόλεις ακόμη και πριν από τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023.
Παρακολουθούμε την Simone Zimmerman, η οποία επισκέφθηκε το Ισραήλ ως έφηβη, και τον Eitan, ο οποίος κατατάχθηκε στον ισραηλινό στρατό μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο, καθώς ανακαλύπτουν την πραγματικότητα για τους Παλαιστίνιους και αναθεωρούν ριζικά τις απόψεις τους.
Το βίντεο περιλαμβάνει συνεντεύξεις με ακαδημαϊκούς και πολιτικούς ακτιβιστές, συμπεριλαμβανομένων των Noam Chomsky, Cornel West, Lara Friedman και ενός πρώην διευθυντή της Ένωσης κατά της Δυσφήμισης, Abe Foxman.
Οι συντάκτες υποστηρίζουν ότι οι νεαροί Αμερικανοί Εβραίοι τρέφονται σχεδόν εξ ολοκλήρου με την την ιδέα της εξαφάνισης της ύπαρξης των Παλαιστινίων , μέσω της εκπαίδευσης και της ενεργούς προώθησης αυτής της ιδέας , μερικές φορές με τη συμμετοχή ομάδων που οργανώνουν δωρεάν ταξίδια στο Ισραήλ, τα οποία χρηματοδοτούνται εν μέρει από την ισραηλινή κυβέρνηση.
Αυτή η ταινία περιγράφει πόσο επιρροή έχει αυτή η αφήγηση στη διαμόρφωση των στάσεων απέναντι στο Ισραήλ, όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά σε όλο τον κόσμο.
ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ
Το ντοκιμαντέρ Israelism (παραγωγής 2023, σε σκηνοθεσία Erin Axelman και Sam Eilertsen) και το σχετικό εκτενές αφιέρωμα από το Al Jazeera English με τίτλο "The awakening of young American Jews" εξετάζουν ένα βαθύ ρήγμα στη σύγχρονη εβραϊκή ταυτότητα των ΗΠΑ.
Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί δύο νεαρούς Αμερικανοεβραίους, τον Simone Zimmerman και τον Eitan,
οι οποίοι μεγάλωσαν σε σιωνιστικά περιβάλλοντα (κατασκηνώσεις, σχολεία,
συναγωγές) όπου το Ισραήλ παρουσιαζόταν ως "ένα έθνος χωρίς δικό του
τόπο, ειρηνικό και ηθικό".
Μέσα από ταξίδια στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη
και τη Γάζα, έρχονται αντιμέτωποι με την πραγματικότητα της κατοχής, του
εποικισμού και της διάκρισης σε βάρος των Παλαιστινίων.
Το φιλμ
καταγράφει την ψυχολογική και πολιτική τους "αφύπνιση" (awakening) και
τις συνέπειες που έχει αυτή η αλλαγή οπτικής στη σχέση τους με την
οικογένεια, την κοινότητα και την εβραϊκή τους ταυτότητα.
ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ
Η "Κληρονομική" Σιωνιστική Αγωγή (Zionist education)
Το ντοκιμαντέρ δείχνει πώς γενιές Εβραίων στις ΗΠΑ μεγάλωσαν με ένα εξιδανικευμένο αφήγημα για το Ισραήλ:
Το Ισραήλ ως "καταφύγιο": Μετά το Ολοκαύτωμα, το Ισραήλ παρουσιάζεται ως η εγγύηση ότι "ποτέ ξανά" δεν θα διωχθούν οι Εβραίοι.
Αποκλεισμός της παλαιστινιακής αφήγησης: Στα εβραϊκά σχολεία και στις νεανικές αποστολές (π.χ. Birthright), οι Παλαιστίνιοι απουσιάζουν ή εμφανίζονται ως τρομοκράτες.
Στρατός και ηρωισμός: Ο ισραηλινός στρατός παρουσιάζεται ως ο πιο ηθικός στρατός του κόσμου (IDF).Αποσιωπούνται παντελώς τα φρικτά εγκλήματά του κατά πάντων, ιδιαίτερα του άμαχου πληθυσμού.
Η "Αφύπνιση" (The Awakening)
Ο όρος αναφέρεται στη στιγμή που οι νεαροί Εβραίοι αντικρίζουν την πραγματικότητα:
Βλέποντας το Τείχος Αποχωρισμού, τα checkpoints, τους εποικισμούς.
Μαθαίνοντας για τη Νάκμπα (1948) – τη μαζική εκτόπιση Παλαιστινίων, ένα γεγονός που αποσιωπάται στην παραδοσιακή εβραϊκή εκπαίδευση.
Συνειδητοποιώντας ότι "υπάρχουν δύο αφηγήσεις" και ότι η δική τους ήταν μονόπλευρη.
Χαρακτηριστική σκηνή: Ο Eitan λέει ότι ένιωσε προδομένος, γιατί "μου έλεγαν ψέματα επί 20 χρόνια".
Η Ρήξη με την Οικογένεια και την Κοινότητα
Ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία του φιλμ είναι το προσωπικό κόστος:
Οι γονείς των πρωταγωνιστών νιώθουν θυμό, απογοήτευση και φόβο. Φοβούνται μήπως τα παιδιά τους Εβραίοι που μισούν τον εαυτό τους (self-hating Jews).
Υπάρχει έντονη διάσταση ανάμεσα στην αγάπη για την οικογένεια/παράδοση και στην ηθική υποχρέωση απέναντι στην αδικία.
Ο Ρόλος Οργανώσεων όπως το IfNotNow και η Jewish Voice for Peace
Το ντοκιμαντέρ δείχνει πώς οι νέοι αυτοί δεν απορρίπτουν την εβραϊκότητά τους, αλλά επαναπροσδιορίζουν την πίστη τους:
Ιδρύουν ή συμμετέχουν σε εβραϊκές αντι-κατοχικές ομάδες.
Χρησιμοποιούν εβραϊκές τελετουργίες (π.χ. το Σάββατο, προσευχές) για να διαμαρτυρηθούν κατά του Ισραήλ.
Υιοθετούν τον όρο "αντι-Σιωνισμός" (anti-Zionism) ως εβραϊκή θέση, όχι ως αντισημιτισμό.
Η Κριτική στο Ισραήλ ως "Απάρτχαιντ" και "Εθνοκάθαρση"
Το φιλμ δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει φορτισμένους λεκτικά όρους :
Παρουσιάζει
αναφορές ανθρωπίνων δικαιωμάτων (π.χ. B'Tselem, Amnesty International)
που χαρακτηρίζουν το Ισραήλ ως καθεστώς απαρτχάιντ.
Δείχνει κατεδαφίσεις σπιτιών, βία εποίκων, και την καθημερινή ταπείνωση Παλαιστινίων.
ΜΕΡΙΚΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΣΧΟΛΙΑ
Πολλοί Εβραίοι θεωρούν ότι τέτοια φιλμ τροφοδοτούν το μίσος κατά των Εβραίων συνολικά και όχι μόνο κατά της ισραηλινής κυβέρνησης.Αυτό το επιχείρημα προβάλλουν και οι περισσότερες κυβερνήσεις της Δύσης, γι΄αυτό έχουν ψηφίσει δρακόντειους νόμους εναντίον εκείνων που περιγράφουν με μελανά χρώματα τη σημερινή τραγική κατάσταση στην Παλαιστίνη, απαγορεύοντας , λογοκρίνοντας ή συλλαμβάνοντας όλους εκείνους που αντιδρούν απέναντι στη γενοκτονία , με το βασικό επιχείρημα ότι είναι... αντισημίτες .
Το
Al Jazeera English έχει φυσικά ιστορικό συμπάθειας προς την
παλαιστινιακή υπόθεση. Το να φιλοξενεί όμως ένα ντοκιμαντέρ που δείχνει
Εβραίους να ασκούν κριτική στο Ισραήλ του προσδίδει κύρος, δείχνοντας ότι δεν είναι απροκάλυπτη "Αραβική προπαγάνδα", αλλά εσωτερική εβραϊκή κριτική, αφού:
Αμφισβητεί το μόνιμο επιχείρημα του Ισραήλ περί αντισημιτισμού σε όσους του ασκούν κριτική, μια και δείχνει ότι η σύνδεση Εβραίος = Σιωνιστής δεν είναι απόλυτη.
Αποκαλύπτει ότι πολλοί νέοι Εβραίοι της διασποράς , ειδικά μετά την έναρξη του πολέμου στη Γάζα και τις
θηριωδίες των Ισραηλινών στρέφονται μαζικά εναντίον της ισραηλινής
πολιτικής.
Το Israelism είναι ένα σημαντικό ντοκιμαντέρ , που δείχνει μια γενιά Εβραίων της Διασποράς να απογαλακτίζεται
από το ασφυκτικό σιωνιστικό δόγμα. Δε ζητά την καταστροφή του Ισραήλ,
αλλά την ίση μεταχείριση Παλαιστινίων και Εβραίων. Το Al Jazeera το
προβάλλει ως παράδειγμα του πώς η νεολαία διεθνώς, ακόμα και μέσα στην
εβραϊκή κοινότητα, απαιτεί λογοδοσία για την κατοχή.
Για έναν Έλληνα θεατή, το ντοκιμαντέρ είναι χρήσιμο για να καταλάβει ότι η κριτική στο Ισραήλ δεν είναι μονοπώλιο της Αριστεράς ή των Αράβων – είναι πλέον και μια ισχυρή εσωτερική εβραϊκή υπόθεση .
Πράγματι, μια πρόσφατη δημοσκόπηση της Washington Post (Οκτώβριος 2025) έδειξε ότι:
Το 68% των Εβραίων Αμερικανών βλέπει αρνητικά την κυβέρνηση Netanyahu.
Το 61% πιστεύει ότι το Ισραήλ διαπράττει εγκλήματα πολέμου στη Γάζα.
Περίπου 40% κάνει λόγο για γενοκτονία.
Τα συντριπτικά αυτά ποσοστά καταρρίπτουν τον μύθο της μονολιθικής υποστήριξης των Εβραίων της Διασποράς προς το Ισραήλ. Μόνο το 36% των Εβραίων ηλικίας 18-34 ετών δηλώνει συναισθηματική σύνδεση με το Ισραήλ, έναντι 68% των άνω των 65.
Οι μισοί (50%) νέοι Εβραίοι (18-34) στις ΗΠΑ αλλά και αλλού πιστεύουν ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία. Πολλοί δεν αρκούνται σε αποδοκιμασίες κυρίως από το διαδίκτυο αλλά και κινητοποιούνται στους Δρόμους. Οργανώσεις όπως η Jewish Voice for Peace είναι στην πρώτη γραμμή.
Μόλις προχθες (15 Απριλίου 2026) , σε διαδήλωση στη Νέα Υόρκη κατά των πωλήσεων όπλων στο Ισραήλ, περίπου 100 άτομα συνελήφθησαν, με την Jewish Voice for Peace να ανακοινώνει ότι 90 εξ αυτών ήταν μέλη της. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν και η γνωστή Chelsea Manning.
Αυτό δείχνει μια οργανωμένη, ριζοσπαστική και μαχητική τάση στην εβραϊκή κοινότητα των ΗΠΑ, που δεν διστάζει να πει το "Ναι"στη μη-βίαιη πολιτική ανυπακοή.
Μπορεί στο Ισραήλ, η κοινωνία να έχει μετακινηθεί ραγδαία προς την άκρα δεξιά, επηρεασμένη από το τραύμα της 7ης Οκτωβρίου και την προπαγάνδα, και η φωνή της δημοκρατικής πλευράς να είναι μειοψηφική ( Levy και εφημερίδα Haaretz) , απομονωμένη και συχνά χαρακτηριζόμενη ως προδοτική, όμως στις ΗΠΑ η πλειοψηφία των Εβραίων (ειδικά οι νέοι) όχι μόνο καταδικάζει τη βία, αλλά έχει αποστασιοποιηθεί συναισθηματικά από το Ισραήλ. Η κριτική τους δεν είναι περιθωριακή, αλλά εκφράζεται με μαζικές κινητοποιήσεις.
Αυτή η απόκλιση μεταξύ του σιωνιστικού Ισραήλ και της προοδευτικής, "ανοιχτόμυαλης" και ανθρωπιστικής εβραϊκής Διασποράς είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία του Σιωνισμού και προμηνύει μια βαθιά ρήξη στο μέλλον.
Το ντοκιμαντέρ Israelism αποτυπώνει προφητικά ακριβώς την αφύπνιση αυτής της νέας γενιάς των Εβραίων της Αμερικής, που αρνούνται να ταυτιστούν με τα εγκλήματα του ισραηλινού κράτους.
Την Παρασκευή, 17 Απριλίου στις 17:30 η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS και οι εκδόσεις Ροτόντα διοργανώνουν παρουσίαση του νέου βιβλίου της Ειρήνης Μουμούρη με τίτλο: «Τρέξε Έρχεται Περιστατικό: Ιστορίες Εφημερίας».
Ο
Δον Αντόνιο γνωρίζει ότι οι μέθοδοί του είναι ψεύτικοι και βλέπει τον
Δρ. Μαρτσέτι ως απειλή για τα προς το ζην. Ο Δον Αντόνιο πείθει τον
τοπικό πληθυσμό να μην εμβολιαστεί κατά του τυφοειδούς πυρετού.[....................................]ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Ο τυχοδιώκτης της πεντάρας/Βικιπαίδεια
Gerontakos/Απρίλης του 26
