Santa Fe Trail/Το μονοπάτι του Σάντα Φε /Σάντα Φε (1940)

 Η ταινία Santa Fe Trail (1940), σε σκηνοθεσία Michael Curtiz, είναι ένα δράμα που επικεντρώνεται  στην αιματηρή διαμάχη για τη δουλεία στο Κάνσας και την εξέγερση του φανατικού  Τζον Μπράουν.

 Το 1854, στο West Point, οι δόκιμοι Τζεμπ Στιούαρτ (Errol Flynn) και Τζορτζ Κάστερ (Ronald Reagan) αποφοιτούν, ενώ ο συμμαθητής τους Καρλ Ρέιντερ (Van Heflin) αποβάλλεται για συνωμοσία με τον φανατικό  Τζον Μπράουν (Raymond Massey). Οι Στιούαρτ και Κάστερ τοποθετούνται στο Φορτ Λίβενγουορθ του Κάνσας, μια περιοχή που μαστίζεται από τις βίαιες επιδρομές του Μπράουν. Στο δρόμο, συναντούν την Κιτ Κάρσον Χόλιντεϊ (Olivia de Havilland), με την οποία και οι δύο ερωτεύονται.

Κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής του Μπράουν, ο Στιούαρτ και ο Κάστερ αιχμαλωτίζουν τον τραυματισμένο γιο του Τζέισον, ο οποίος πριν πεθάνει τους αποκαλύπτει το κρησφύγετο του πατέρα του. Ο Στιούαρτ διεισδύει μεταμφιεσμένος στο στρατόπεδο, αλλά προδίδεται και συλλαμβάνεται. Ο Κάστερ επεμβαίνει έγκαιρα και σώζει τον φίλο του, ενώ ο Μπράουν εξαφανίζεται. Τρία χρόνια αργότερα, το 1859, ο Μπράουν σχεδιάζει την επιδρομή στο οπλοστάσιο του Χάρπερς Φέρι. Όταν αρνείται να πληρώσει τον Ρέιντερ, εκείνος προδίδει τα σχέδιά του στον Στιούαρτ.....

Santa Fe Trail (film)/Wikipedia

Εμπεριστατωμένη κριτική της ταινίας  από τον Γιώργο Κοσκινά στο :=>SANTA FE TRAIL(1940) | Cine Oasis - WordPress.com

Αριστουργήματα της εποχής του Μπαρόκ

.

Το Παρίσι τον 17ο αιώνα | Πηγή: Wikipedia

Εποχή του Μπαρόκ (17ος και 18ος αιώνας)

𝐏𝐋𝐀𝐘𝐋𝐈𝐒𝐓 --------------------  

00:00:00 Händel - Concerto for Oboe No. 3 in G Minor: IV. Allegro 00:02:06 Luigi Boccherini - Cello Concerto in B-Flat Major, G. 482: II. Andantino Grazioso 00:08:06 Händel - Concerto for Oboe No. 1 in B-Flat Major: I. Adagio 00:09:59 Händel - Concerto for Oboe No. 1 in B-Flat Major: II. Allegro 00:11:51 Händel - Concerto for Oboe No. 1 in B-Flat Major: III. Siciliano. Largo 00:14:06 Händel - Concerto for Oboe No. 1 in B-Flat Major: IV. Vivace 00:15:48 Henry Purcell - Pavane and Chaconne in G Minor 00:24:38 Alessandro Marcello - Oboe Concerto in D Minor, S. Z799: III. Allegro 00:27:43 Tomaso Albinoni - Sinfonia in G Major, T. Si 8: III. Allegro 00:30:49 Johann Pachelbel - Canon and Gigue in D Major: I. Canon 00:38:08 Händel - Water Music Suite No.1, HWV 348: 9. Hornpipe in F Major 00:39:57 Händel - Water Music Suite No.1, HWV 348: 10. Allegro Moderato 00:42:08 Händel - Water Music Suite No.1, HWV 348: 3. Allegro 00:44:51 Händel - Music for the Royal Fireworks, HWV 351: 2. Bourrée 00:46:01 Händel - Concerto Grosso No. 5 in D Minor: II. Allegro 00:48:16 Händel - Solomon, HWV 67, Act I: 1. Ouverture 00:50:08 Händel - Music for the Royal Fireworks, HWV 351: 4. La Réjouissance: Allegro 00:52:22 Arcangelo Corelli - Concerto grosso in F major, Op.6 No.2: I. Vivace – Allegro – Adagio 00:56:35 Arcangelo Corelli - Concerto grosso in C major, Op. 6 No. 10: II. Allemanda: Allegro 00:59:18 Arcangelo Corelli - Concerto grosso in C major, Op. 6 No. 10: IV. Corrente: Vivace 01:01:15 Arcangelo Corelli - Concerto grosso in C major, Op. 6 No. 10: V. Giga: Presto 01:02:16 Arcangelo Corelli - Concerto grosso in D Major, No. 1, Op. 6: IV. Allegro 01:04:32 Arcangelo Corelli - Concerto grosso in G minor 'Fatto per la Notte di Natale', Op. 6 No. 8: II. Allegro 01:06:26 Arcangelo Corelli - Concerto grosso in G minor 'Fatto per la Notte di Natale', Op. 6 No. 8: IV. Vivace 01:08:43 Luigi Boccherini - 6 String Quintets, G. 271-276: 5. Quintet in E Major, G. 275 01:12:17 Georg Philipp Telemann - Viola Concerto, TWV 51:G9: II. Allegro 01:15:04 Georg Philipp Telemann - Viola Concerto, TWV 51:G9: IV. Presto 01:18:29 Luigi Boccherini - Cello Concerto in B-Flat Major, G. 482: I. Allegro Moderato 01:27:28 Luigi Boccherini - Cello Concerto in B-Flat Major, G. 482: III. Rondo. Allegro 01:33:31 Georg Philipp Telemann - Musique de table, Pt. III, Ouverture-Suite, TWV 55:B1: I. Ouverture 01:43:56 Georg Philipp Telemann - Musique de table, Pt. III, Ouverture-Suite, TWV 55:B1: II. Bergerie 01:46:15 Georg Philipp Telemann - Musique de table, Pt. III, Ouverture-Suite, TWV 55:B1: III. Allegresse, vite 01:49:04 Georg Philipp Telemann - Musique de table, Pt. III, Ouverture-Suite, TWV 55:B1: IV. Postillons 01:51:19 Georg Philipp Telemann - Musique de table, Pt. III, Ouverture-Suite, TWV 55:B1: V. Flaterie 01:55:12 Georg Philipp Telemann - Musique de table, Pt. III, Ouverture-Suite, TWV 55:B1: VI. Badinage 01:57:43 Georg Philipp Telemann - Musique de table, Pt. III, Ouverture-Suite, TWV 55:B1: VII. Menuet𝐏𝐞𝐫𝐟𝐨𝐫𝐦𝐞𝐫𝐬
----------------------
(1) Chamber Orchestra Renaissance
(2) Ensemble Collegium Musicum
(3) Lithuanian Chamber Orchestra
(4) New Classical Orchestra Saint Petersburg
(5) Pavlovsk Symphony Orchestra
(6) Saint Petersburg Chamber Orchestra
(7) Saint Petersburg Orchestra of the State Hermitage Museum Camerata
(8) Saint Petersburg Radio and TV Symphony Orchestra

 

ΙΣΠΑΝΙΑ/ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ : Με πρωτοβουλία του Σάντσεθ, συσπείρωση και συντονισμός προοδευτικών κυβερνήσεων κατά της παγκόσμιας ακροδεξιάς

 

Βαρκελώνη / Συμπεράσματα και προτάσεις από την πρώτη Διεθνή Σύνοδο Προοδευτικών Δυνάμεων υπό τον Σάντσεθ

Φωτεινή ΛαμπρίδηΣυσπείρωση 

21 Απρ. 2026 

 

 

Σε μια περίοδο κατά την οποία η Ακροδεξιά και τα εθνικιστικά κινήματα καταγράφουν σημαντική άνοδο διεθνώς, περισσότεροι από 6.000 πολιτικοί, ακαδημαϊκοί και ακτιβιστές από περισσότερες από 40 χώρες συγκεντρώθηκαν στη Βαρκελώνη, σε μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της στρατηγικής της προοδευτικής παράταξης.

Η σύνοδος, με πρωτοβουλία του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, ο  μόνος ευρωπαίος ηγέτης που έχει υψώσει ανάστημα σε ΗΠΑ και Ισραήλ διεκδικώντας μεταξύ άλλων την ειρήνη στην περιοχή,  φιλοδοξεί η συνάντηση αυτή να αποτελέσει σημείο εκκίνησης για μια νέα διεθνή σύγκλιση της αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων.

Η συνάντηση, υπό τον τίτλο «Παγκόσμια Προοδευτική Κινητοποίηση» («Global Progressive Mobilisation»), έρχεται σε μια συγκυρία  κατά την οποία αλλάζουν οι πολιτικές ισορροπίες και τα προοδευτικά κόμματα σε αρκετές χώρες βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο.

Η άνοδος ηγετών και κομμάτων της δεξιάς, με αιχμή ζητήματα τα οποία εργαλειοποιούν όπως η μετανάστευση και το κόστος ζωής, περιορίζει  την επιρροή της αριστεράς  διεθνώς, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι άμοιρα των ευθυνών τα προοδευτικά κόμματα. Η αδυναμία να συγκροτήσουν νέα πολιτική γλώσσα και κυρίως πολιτικό πρόγραμμα που να δίνει απαντήσεις στα προβλήματα της εποχής και να υπερασπιστεί τις ανθρώπινες αξίες και τη δημοκρατία, είναι ηχηρή.

Ωστόσο, ας δούμε αν ήρθε κάτι αισιόδοξο από τη σύνοδο στη Βαρκελώνη. Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν συγκρατημένη αισιοδοξία ότι το κύμα αυτό ενδέχεται να έχει φτάσει σε σημείο καμπής, επικαλούμενοι την πτώση της δημοτικότητας του Τραμπ, την πολιτική αποδυνάμωση του Όρμπαν και τα χαμηλότερα του αναμενομένου αποτελέσματα της γαλλικής Ακροδεξιάς σε πρόσφατες εκλογές.

Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρέθηκε η ανάγκη επανασύνδεσης της Αριστεράς με τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών. Αναλυτές και πολιτικοί σύμβουλοι επισήμαναν ότι η αποτυχία αντιμετώπισης θεμάτων όπως ο πληθωρισμός, η ανεργία και η ανισότητα έχει οδηγήσει σημαντικά τμήματα του εκλογικού σώματος σε πιο συντηρητικές επιλογές. Σύμφωνα με πρόσφατες διεθνείς έρευνες κοινής γνώμης, οι πολίτες εμφανίζονται περισσότερο ανήσυχοι για το κόστος ζωής παρά για αφηρημένες απειλές κατά της δημοκρατίας, πράγμα που σημαίνει είτε πως έχουν ατονήσει τα ιδεολογικά προτάγματα που συσπειρώναν κόσμο είτε πως ο κόσμος δεν πείθεται και εξαιτίας της φθοράς και της διολίσθησης της σοσιαλδημοκρατίας προς τα δεξιά.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο οικονομολόγος Γκαμπριέλ Ζούκμαν πρότεινε ως αριστερή πολιτική την ενίσχυση της φορολόγησης του πλούτου, επισημαίνοντας ότι η επιβολή φόρων σε εκατομμυριούχους και δισεκατομμυριούχους αποτελεί δημοφιλή επιλογή σε πολλές κοινωνίες, αν και συναντά  αντιστάσεις.

Παράλληλα, η Ν. Τάντεν (σύμβουλος των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ)  υπογράμμισε ότι η οικονομική πίεση που βιώνουν τα νοικοκυριά καθιστά δύσκολη την κινητοποίηση των πολιτών γύρω από θεσμικά ζητήματα, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «όταν κάποιος δυσκολεύεται να αγοράσει βασικά αγαθά, δύσκολα θα δώσει προτεραιότητα στη δημοκρατία».

Από τη Λατινική Αμερική ως την Ευρώπη

Από τη Λατινική Αμερική έως την Ευρώπη, η ανάγκη για μια νέα διεθνή αρχιτεκτονική συνεργασίας, έναν νέο δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσα στις προοδευτικές δυνάμεις αποτέλεσε βασικό θέμα της συνόδου. Ο πρόεδρος της Βραζιλίας Λούλα Ντα Σίλβα, κάλεσε σε αναμόρφωση των διεθνών θεσμών και σε ενίσχυση της πολυμερούς συνεργασίας, τονίζοντας ότι η υπεράσπιση ενός «δικαιότερου πολυμερούς συστήματος» αποτελεί βασική προϋπόθεση για την προοδευτική πολιτική.

Αντίστοιχα, ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Σιρίλ Ραμαφόσα, υπογράμμισε την ανάγκη οικοδόμησης νέων συμμαχιών μεταξύ χωρών του παγκόσμιου Νότου και της Ευρώπης.

Η συζήτηση για τη μεταρρύθμιση θεσμών όπως το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ανέδειξε τη διάχυτη αίσθηση ότι το διεθνές σύστημα βρίσκεται σε φάση μετάβασης. Οικονομολόγοι και ειδικοί σε θέματα πολιτικής οικονομίας, όπως η Μαριάνα Ματσουκάτο, επισήμαναν ότι οι υφιστάμενοι θεσμοί εξακολουθούν να λειτουργούν, αλλά οι εσωτερικές τους ισορροπίες μεταβάλλονται, δημιουργώντας ένα κενό που μπορεί να καλυφθεί είτε από προοδευτικές είτε από αυταρχικές δυνάμεις.

Η σύνοδος δεν απέφυγε και την αυτοκριτική. Η Ιζαμπέλα Αλιέντε, πρώην πρόεδρος της Γερουσίας της Χιλής, τόνισε ότι η Αριστερά έχει απομακρυνθεί από τις κοινωνικές βάσεις της, χάνοντας την επαφή με τις ανάγκες των πολιτών. Η επισήμανση αυτή βρήκε απήχηση σε πολλούς συμμετέχοντες, οι οποίοι αναγνώρισαν ότι η επανασύνδεση με την καθημερινότητα αποτελεί προϋπόθεση για την πολιτική ανάκαμψη.

Ιδιαίτερα έντονη παρουσία είχαν και πολιτικές προσωπικότητες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με παρεμβάσεις και μηνύματα υποστήριξης από στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος, μεταξύ των οποίων ο Τιμ Βαλς και ο Μπέρνι Σάντερς. Ο Σάντερς, ανεξάρτητος αριστερός συνεργαζόμενος με τους Δημοκρατικούς, ήταν από εκείνους που χρωμάτισαν με πιο κόκκινα χρώματα τη σύνοδο. Δεν είχε τον χώρο που δόθηκε σε πρωθυπουργούς αλλά  δήλωσε με έμφαση πως η Αριστερά πρέπει να ασχοληθεί άμεσα με τις ανισότητες, το κόστος ζωής, την πρόσβαση στην υγεία και τα κοινωνικά αγαθά και έδωσε έμφαση στη σημασία οργάνωσης από τα κάτω και  της κινητοποίησης κοινωνικών δυνάμεων κάνοντας σαφές πως η αλλαγή δεν είναι θέμα  μόνο κυβερνητικών συμφωνιών.

Ο γερουσιαστής Κρις Μέρφυ, επισήμανε ότι οι τακτικές που χρησιμοποιούν τα δεξιά κινήματα παρουσιάζουν ομοιότητες σε διαφορετικές χώρες, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ανταλλαγή εμπειριών και στρατηγικών μεταξύ προοδευτικών δυνάμεων.

Παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις και προτεραιότητες, το κοινό νήμα της συνόδου ήταν η αναζήτηση ενός νέου αφηγήματος που θα μπορεί να ανταγωνιστεί αποτελεσματικά τον λόγο της Δεξιάς. Η πρόκληση για την Αριστερά, όπως αναδείχθηκε στις εργασίες της συνάντησης, δεν περιορίζεται μόνο στην ιδεολογική αντιπαράθεση, αλλά επεκτείνεται στη διαμόρφωση συγκεκριμένων πολιτικών προτάσεων που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολιτών σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης οικονομικής και κοινωνικής αβεβαιότητας.

Σημαντικά γεγονότα στο περιθώριο της Συνόδου

Δεν διέφυγαν από την προσοχή των δημοσιογράφων όμως επίσης, σημαντικά πολιτικά γεγονότα με αφορμή τη σύνοδο. συνέβαλε στη βελτίωση των σχέσεων Ισπανίας – Μεξικού.

Το ταξίδι της προέδρου του Μεξικού  Κλαούντια Σέινμπαουμ Πάρδο στην Ισπανία, σηματοδοτεί μια χαλάρωση των σχέσεων που είχαν προηγουμένως ενταθεί και αποτελεί την πρώτη επίσκεψη  προέδρου από το Μεξικό στην Ισπανία από την άνοδο στην εξουσία του κυβερνώντος κόμματος Μορένα το 2018.

Οι σχέσεις είχαν επιδεινωθεί όταν ο μέντορας και προκάτοχος της, Αντρές Μανουέλ Λόπεζ Ομπραδόρ, το 2019 είχε ζητήσει να ακούσει μια συγγνώμη για τις καταχρήσεις που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της ισπανικής αποικιοκρατίας στο Μεξικό, ένα αίτημα που δεν ικανοποιήθηκε τότε.

«Έχει ήδη σημειωθεί μια προσέγγιση πάνω στο αίτημα τόσο από τον Ισπανό πρόεδρο όσο και από τον ίδιο τον βασιλιά, κάτι που αναγνωρίζουμε», δήλωσε η Σέινμπαουμ στους δημοσιογράφους καθώς έφευγε από τη σύνοδο, σημειώνοντας ότι εξακολουθεί να υπογραμμίζει τη στάση του Μεξικού σχετικά με τη σημασία της αναγνώρισης των παραβιάσεων που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας στη Λατινική Αμερική, κατά τη συνάντησή της με τον Σάντσεζ.

Είπε επίσης ότι είχε προσκαλέσει τον Σάντσεθ να παραστεί στην πέμπτη διοργάνωση της συνόδου κορυφής, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Μεξικό το επόμενο έτος.

Στην εσωτερική πολιτική σκηνή της Ισπανίας, ο εγχώριος  τύπος σήμερα σχολιάζει, πόσο ενίσχυσε την εικόνα του Σάντσεθ η σύνοδος και η έλευση τόσων προσωπικοτήτων για την υπεράσπιση της δημοκρατίας. Η δράση του Ισπανού προέδρου διαψεύδει όσους-ες υποστηρίζουν ότι η Ισπανία είναι απομονωμένη εξαιτίας των επιλογών Σάντσεθ, ο οποίος ξεκινά την περιοδεία του στην Ανδαλουσία με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

• Με πληροφορίες από τον Διεθνή τύπο 
• Διαβάστε επίσης : Μεξικό, Βραζιλία, Ισπανία / Κάτω τα χέρια από την Κούβα!
•  
•  Το Τvxs είναι από τα λίγα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης. Η επιβίωσή του εξαρτάται από τη βοήθειά σας. Γραφτείτε συνδρομητές - Κάντε δωρεά

Η ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ : Η δικτατορία 1967-1974 στη Θεσσαλονίκη

 

Η δικτατορία 1967-1974 στη Θεσσαλονίκη

Οι «ερυθροί ίπποι» και τα πράσινα άλογα της συμπρωτεύουσας

 

του Σπύρου Κουζινόπουλου

 

farosthermaikou.blogspot.com

 

Να θυμηθούμε, έτσι όπως συμπληρώθηκαν 59 χρόνια από την επέτειο του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967, ότι τα δεινά που προκάλεσε η δικτατορία της χούντας των συνταγματαρχών (1967-1974), παραμένουν έντονα χαραγμένα στη μνήμη του ελληνικού λαού. Και οι προσπάθειες κάποιων κέντρων να ξεθωριάσουν εκείνα τα ιστορικά γεγονότα και να μην διδάσκονται οι νεότερες γενιές γι’ αυτή τη μαύρη σελίδα της σύγχρονης ιστορίας του τόπου, πέφτουν στο κενό.

Η κατάργηση στοιχειωδών ελευθεριών, οι φυλακές, οι εξορίες και τα βασανιστήρια, ο πνευματικός και πολιτιστικός μεσαίωνας, αλλά και η τραγωδία που προκάλεσε το εγκληματικό πραξικόπημα στην Κύπρο, καταγράφουν το επτάχρονο δικτατορικό καθεστώς, ως μια από τις μελανότερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Το καθήκον της μνήμης επιβάλλει να αποτίουμε φόρο τιμής στους δολοφονημένους από τη χούντα αγωνιστές, εκείνους που τα βασανιστήρια, οι κακουχίες της φυλακής και της εξορίας έκοψαν πρόωρα το νήμα της ζωής τους. Να τιμάμε τους "ελεύθερους πολιορκημένους" του Πολυτεχνείου, τους εκατοντάδες που πέρασαν από τα ανακριτικά "χειρουργεία" της Ασφάλειας και της ΚΥΠ, τους χιλιάδες φυλακισμένους και εκτοπισμένους, και όσους καταδικάστηκαν από τα στρατοδικεία της χούντας. 

Δεν ήταν "κεραυνός εν αιθρία"

Να θυμηθούμε ότι η δικτατορία δεν ήταν "κεραυνός εν αιθρία" ή απλώς "η ανταρσία μιας ομάδας επίορκων αξιωματικών", όπως αποκλήθηκε. Αντίθετα, το καθεστώς των νικητών του εμφυλίου πολέμου έτρεφε στον κόρφο του το "αυγό του φιδιού" και λειτούργησε τελικά ως "εκκολαπτική μηχανή" του πραξικοπήματος.

Η νοοτροπία και η πολιτική της "Εθνικοφροσύνης" που συντηρούσε πάντα για ευνόητους λόγους τον "μπαμπούλα" του Κομμουνισμού, βοηθούσε τους αξιωματικούς που είχαν ροπή σε "ακραίες λύσεις" να κινούνται εύκολα μέσα στο Στρατό, την Αστυνομία και τη Χωροφυλακή. Με το τέλος του εμφύλιου πολέμου, συστηματοποιήθηκαν οι "φάκελοι" στην ασφάλεια, ώστε όλοι οι πολίτες να παρακολουθούνται. Και να διώκονται με διάφορους τρόπους, όχι μόνο οι οπαδοί της Αριστεράς, αλλά και κάθε άλλος δημοκρατικός πολίτης.

Οι εχθροί του Κοινοβουλευτισμού προβάλλοντας έντονα τον αντικομμουνισμό τους, εύκολα μπορούσαν να αναρριχηθούν σε όλες τις θέσεις. Πίσω απ' όλα αυτά, ο αμερικανικός παράγοντας ήταν αυτός που κινούσε την ελληνική πολιτική ζωή. Ο ψυχρός πόλεμος βρισκόταν στην κορύφωσή του, ενώ η Ουάσιγκτον θεωρούσε την Ελλάδα ότι ανήκει "δικαιωματικά" στην επιρροή της.
Με τη σειρά τους, οι διάφορες παρακρατικές οργανώσεις που βρίσκονταν σε ... "άνθηση" και ενισχύονταν από τον κρατικό μηχανισμό. Εκεί μέσα σ’ όλα αυτά, βρισκόταν η "φωλιά" της Χούντας.

H «πρόβα τζενεράλε» του 1961 [..............................] 

 

«Διαβάστε περισσότερα »

Η ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ: Η συγγραφέας Άννα Καρυστιάνη εξιστορεί την ατομική της περιπέτεια

Ιστορικό Αρχείο ΕΚΠΑ

 Η Ιωάννα Καρυστιάνη είναι Ελληνίδα συγγραφέας. 

Ως φοιτήτρια της Νομικής Σχολής Αθηνών εντάχθηκε στην ΚΝΕ και την Αντι-ΕΦΕΕ, αποτελώντας ένα από τα κορυφαία στελέχη του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος. 

Στις αρχές του 1973 εξελέγη πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης Κρητών και, λίγες εβδομάδες αργότερα, διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στην κατάληψη της Νομικής. 

Η συστηματική πολιτική της δράση οδήγησε, τον Μάιο του 1973, στη σύλληψη και φυλάκισή της από το καθεστώς, στα κρατητήρια της ΕΣΑ. 

Αποφυλακίστηκε τον Αύγουστο του ίδιου έτους, ύστερα από τη γενική αμνηστία που χορηγήθηκε από τη χούντα. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου συμμετείχε στη Συντονιστική Επιτροπή της κατάληψης. 

Μετά την καταστολή της εξέγερσης και μέχρι την πτώση της δικτατορίας, παρέμεινε στην παρανομία.  

0:00 Τα πρώτα φοιτητικά χρόνια και η ένταξη στην Αντι-ΕΦΕΕ  

10:30 Φοιτητική Ένωση Κρητών  

16:20 Η κατάληψη της Νομικής και του Πολυτεχνείου

 26:06 Παρανομία μετά το Πολυτεχνείο 

 29:40 Βασανιστήρια και βασανιστές στην ΕΑΤ-ΕΣΑ

 39:43 Η πτώση της χούντας

 41:17 Η καθημερινότητα και ο αντιδικτατορικός αγώνας 44:37 Οι δίκες της χούντας και τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια

 47:58 Λογοτεχνία, βίωμα και μνήμη

 55:27 Το Πανεπιστήμιο και ο αντιδικτατορικός αγώνας

 58:11 Μια ιστορία από την Κύπρο

 1:00:27 Τα χαρακτηριστικά της συμμετοχής στο αντιδικτατορικό κίνημα  

1:08:35 Ένας απολογισμός

Ανθεί η “μαύρη εργασία” του διαδικτύου

 

Η “μαύρη εργασία” μετακόμισε στο διαδίκτυο-Αόρατες φορολογικές υποχρεώσεις, ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα

Νίκος Γιαννόπουλος

libre.gr

 4–5 λεπτά

---

💡 AI Summary by Libre

✨Στην Ελλάδα, η "μαύρη" εργασία αγγίζει ποσοστά 20-25%, ενώ η διαδικτυακή εργασία ενισχύει το φαινόμενο λόγω δυσκολίας φορολογικού ελέγχου.

✨Οι freelancers συχνά εργάζονται χωρίς σταθερές συμβάσεις και εκτός εθνικών μηχανισμών, με παράδειγμα τους διανομείς που αποτελούν καθημερινό φαινόμενο.

✨Η ΑΔΑΕ διαπιστώνει αύξηση διασυνοριακών ψηφιακών ανταλλαγών και αποσπασματικές δηλώσεις εισοδημάτων από πλατφόρμες, καθιστώντας δύσκολη την παρακολούθηση και φορολόγηση.

✨Η ψηφιακή "μαύρη" εργασία αυξάνεται, απειλώντας τα εργασιακά δικαιώματα, ενώ οι θεσμοί δυσκολεύονται να προστατεύσουν τους εργαζόμενους σε αυτήν την αόρατη οικονομία.

Δεν θα σας κάνουμε σοφότερους αν σας πληροφορήσουμε ότι στην Ελλάδα “ανθεί” η “μαύρη” εργασία, η εργασία δηλαδή που δεν δηλώνεται και δεν προσφέρονται γι’ αυτή ασφαλιστικές εισφορές.

Τα στατιστικά άλλωστε είναι δεδομένα: Τα ποσοστά της “μαύρης” εργασίας στην Ελλάδα ανέρχονται σε 20 με 25%. Σε διάφορες στατιστικές που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, έχει δηλωθεί ότι 1 ένας στους έχει λάβει “μαύρη” αμοιβή για εργασία εστω μία φορά μέσα στον εργασιακό του βίο.

Στη νέα εποχή της διαδικτυακής εργασίας, η τάση αυτή φαίνεται ότι όχι μόνο δεν περιορίζεται αλλά συνεχίζεται να ενισχύεται καθώς τα μέσα αντιμετώπισης που διαθέτει το κράτος παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένα.

Τα δεδομένα από την παρατηρήση μάς οδηγούν σε μερικά πολύ βασικά συμπεράσματα.

Πολλές από τις online δουλειές στις οποίες αρέσκονται οι νέοι και οι νέες είναι μικρές, περιστασιακές και διασυνοριακές. Δεν μπορούν να ελεγχθούν εύκολα φορολογικά.

Για αρκετούς και αρκετές οι οποίοι δουλεύουν με το καθεστώς του freelancer υποκρύπτεται εξαρτημένη εργασία. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα γι’ αυτό είναι οι πάσης φύσεως διανομείς, όπως έχουμε πει και άλλες φορές από το Libre.

Οι περιπτώσεις αυτές είναι καθημερινές και βρίσκονται δίπλα μας, το ξέρουμε όλοι.

Και στην Ευρώπη όμως η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Σχετικά πρόσφατη έρευνα της Joint Research Centre έδειξε ότι 1 στους 10 Ευρωπαίους έχει εργαστεί σε digital platform έστω και μία φορά.

Η ΙLO  από την πλευρά της κατέδειξε ότι οi freelancers δουλεύουν χωρίς σταθερή σύμβαση και λειτουργούν εκτός εθνικώς ελεγκτικών μηχανισμών με ότι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα της θέσης εργασίας. 

Αλλωστε πλατφόρμες όπως η Upwork έχουν δεκάδες εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως, όχι μόνο στην Ευρώπη.

Πίσω στην Ελλάδα η ΑΔΑΕ έχει διαγνώσει το πρόβλημα. Γνωρίζει, ας πούμε, ότι καταγράφεται αύξηση των διασυνοριακών ψηφιακών ανταλλαγών και την ίδια ώρα αναγνωρίζει δυσκολία στην προσπάθεια ελέγχου εισοδημάτων από πλατφόρμες.

Παράλληλα, τα εισοδήματα από το εξωτερικό δηλώνονται, στην καλύτερη περίπτωση, αποσπασματικά ενώ έχει γίνει σαφές ότι μεγάλο ποσοστό των freelanance δηλώνει πολύ χαμηλά εισοδήματα σε σχέση με τον όγκο εργασίας που αναλαμβάνει.

Τελικό συμπέρασμα; Η φύση αυτού του είδους της εργασίας καθιστά δύσκολη τη φορολογική παρακολούθηση και καταγραφή της.

Τουτέστιν ότι η «μαύρη εργασία» δεν εξαφανίστηκε· απλώς μετακόμισε στο διαδίκτυο. Σε πλατφόρμες, εφαρμογές και ψηφιακά marketplaces, χιλιάδες άνθρωποι εργάζονται χωρίς συμβάσεις, χωρίς ασφάλιση και συχνά χωρίς καμία καταγραφή.

Η οικονομία της ευελιξίας υπόσχεται ελευθερία, όμως συχνά κρύβει μια νέα μορφή αόρατης εργασίας. Όσο οι θεσμοί δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν την ταχύτητα της ψηφιακής αγοράς, η πραγματική έκταση του φαινομένου θα παραμένει άγνωστη.

Το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσοι ακριβώς δουλεύουν μ’ αυτόν τον τρόπο και για ποιους εργοδότες, αλλά και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη να τους προστατεύσει.

Σε κάθε περίπτωση αν η εργασία γίνεται “αόρατη”, κινδυνεύουν να γίνουν αόρατα και τα δικαιώματα εκείνων που την παράγουν. 

Μια έκθεση στο Museum of Modern Art της ΝΥ για τον Μαρσέλ Ντυσάν, τον Γάλλο καλλιτέχνη και θεωρητικό, που επηρέασε σημαντικά τη μεταπολεμική τέχνη στην Ευρώπη και την Αμερική και συνδέθηκε με τον Ντανταϊσμό και τον Υπερρεαλισμό

 

Μαρσέλ Ντυσάν(1877-1968)

Marcel Duchamp

April 12, 2026 – August 22, 2026

The Museum of Modern Art

The Museum of Modern Art announces Marcel Duchamp, the first North American retrospective of the artist’s work in over 50 years, on view in the Steven and Alexandra Cohen Center for Special Exhibitions. The last major retrospective of Marcel Duchamp’s (American, born France. 1887–1968) work was the 1973 survey co-organized by MoMA and the Philadelphia Museum of Art; this exhibition offers 21st-century audiences the first opportunity to view the breadth of the artist’s creative output. The exhibition will present work across six decades of the artist’s multifaceted career, spanning all mediums, including painting, sculpture, film, photography, drawings, and printed matter.

Organized by The Museum of Modern Art, New York, and the Philadelphia Art Museum, with the generous collaboration of the Centre Pompidou.

The exhibition is organized by Ann Temkin, The Marie-Josée and Henry Kravis Chief Curator of Painting and Sculpture, MoMA; Michelle Kuo, Chief Curator at Large and Publisher, MoMA; and Matthew Affron, The Muriel and Philip Berman Curator of Modern Art, Philadelphia Art Museum; with Alexandra “Lo” Drexelius, Curatorial Assistant, Department of Painting and Sculpture, MoMA; Helena Klevorn, Curatorial Assistant, Department of the Chief Curator at Large, MoMA; Danielle Cooke, Exhibition Assistant, Philadelphia Art Museum; and Julia Vázquez, Andrew W. Mellon Postdoctoral Fellow, Philadelphia Art Museum.

ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ: μόλις κυκλοφόρησε το νέο τεύχος, Νο 82

 

ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ/ Μόλις κυκλοφόρησε το νέο τεύχος της περιοδικής έκδοσης ιστορικών σπουδών

avgi.gr

---

Κυκλοφόρησε, από τον εκδοτικό οίκο Μέλισσα, σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη, το 82ο τεύχος του περιοδικού «Τα Ιστορικά»

Το νέο τεύχος του σημαντικού εξαμηνιαίου περιοδικού ξεκινά με μια μελέτη του Χρήστου Χατζηιωσήφ για τον αντίκτυπο της Μικρασιατικής Καταστροφής στις ιστοριογραφικές «καινοτομίες» ως προς την επανάσταση του ’21.

Ο Βασίλης Γεωργάκης διερευνά τη συγκυριακή λειτουργία των μεταλλείων μαγγανίου της Άνδρου κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και ο Κώστας Τζιάρας τις συνθήκες κράτησης και τις σχέσεις πολιτικών και ποινικών κρατούμενων στις φυλακές του Επταπυργίου τον Μεσοπόλεμο.

Δύο άρθρα προσεγγίζουν διακρατικές σχέσεις: τις μεταπολεμικές εκλογές στην Ιταλία και τη θέση της Ελλάδας ο Ανδρέας Μπουρούτης και την πρόσληψη του Αλέξανδρου Παπάγου από την Ισπανία του Φράνκο ο Λουκιανός Χασιώτης. Η πολιτιστική διπλωματία έχει επίσης τη θέση της με δύο άρθρα: της Ελένης Πετρίτση που χαρτογραφεί τη βρετανική πολιτική του βιβλίου στην Ελλάδα τα χρόνια 1945-1967 και του Νίκου Τσαγκαράκη που εξετάζει τον ελληνικό μη-αφηγηματικό κινηματογράφο στο πλαίσιο της αμερικανικής πολιτιστικής διπλωματίας, ενώ στη στήλη της τεκμηρίωσης η Μυρτώ Δημητροπούλου και η Ευγενία Μπουρνόβα αναδεικνύουν τις ληξιαρχικές πράξεις ως πηγή για την ιστορία της υγείας.

Ακολουθούν ένας τιμητικός φάκελος για τη Χριστίνα Αγριαντώνη και τη συμβολή της στην ιστορία της βιομηχανίας στην Ερμούπολη (Λήδα Παπαστεφανάκη, Χρήστος Λούκος, Ντίνα Μουστάνη, Τζελίνα Χαρλαύτη, Νίκος Ποταμιάνος), μια συζήτηση για τη Γιουγκοσλαβία (Αλίκη Αγγελίδου, Ανδρέας Λυμπεράτος, Αλεξάνδρα Μπαλάντινα) και σελίδες αφιερωμένες στο μουσικό άλμπουμ Μέγκλεν: τραγούδια με λόγια (Σπύρος Καράβας, Τάσος Κωστόπουλος, Μαρίκα Ρόμπου-Λεβίδη, Βασίλης Δημητρόπουλος, Σταμάτης Πασόπουλος, Χρήστος Άψης), ιδιαίτερα σημαντική μουσική καταγραφή από την περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας που εστιάζει στη γλώσσα των σλαβόφωνων: τα «μακεδόνικα» ή «μακεντόνσκι».

Το τεύχος συμπληρώνεται με ενδιαφέρουσες και πολυθεματικές βιβλιοκρισίες (Τόνια Κιουσοπούλου, Νίκος Καραπιδάκης, Κυπριανός Δ. Λούης, Δημήτρης Δημητρόπουλος, Ιχάμπ Σαμπάνα).  

Το ευρετήριο περιεχομένων του συνόλου των τευχών του περιοδικού είναι προσιτό σε κάθε ενδιαφερόμενο, στον δικτυακό τόπο του εκδοτικού οίκου Μέλισσα (www.melissabooks.com/istorika).

Κυκλοφορεί σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία της Αθήνας και στη Θεσσαλονίκη στα βιβλιοπωλεία Κεντρί και Ιανός. Τιμή τεύχους: 19 ευρώ.

Ήταν «σαδιστής» και «δυνάστης» των ηθοποιών που χρησιμοποιούσε στις ταινίες του;

 

Χειροπέδες, δαγκωματιές και ανθρωποφάγα πουλιά: Η αλήθεια για τον «σαδιστή δυνάστη» Χίτσκοκ

Λουκάς Καρνής

in.gr 

11–14 λεπτά

---

Η επέτειος των εκατό ετών από την πρώτη ταινία του σπουδαίου Άλφρεντ Χίτσκοκ προσφέρει την ιδανική ευκαιρία για μια επανεκτίμηση της κληρονομιάς ενός εκ των σημαντικότερων σκηνοθετών στην ιστορία του κινηματογράφου.

Τα τελευταία χρόνια, η δημόσια εικόνα του Χίτσκοκ έχει επικεντρωθεί σε μια αφήγηση ελέγχου, εμμονών και ψυχολογικής κακοποίησης των ηθοποιών του, ιδιαίτερα των «ξανθών ηρωίδων» του.

Ωστόσο, νέα έρευνα που έρχεται στο φως μέσα από το έργο του Τόνι Λι Μόραλ υποδηλώνει ότι αυτή η «σκοτεινή πλευρά» ίσως έχει επενδυθεί με δόσεις υπερβολής, τροφοδοτούμενη από προσωπικές αντιπάθειες και μια διαδικασία σταδιακής παραμόρφωσης των γεγονότων από βιογράφους του.

Ναι, ο εμβληματικός σκηνοθέτης του σασπένς ήθελε να δημιουργεί ένταση στα γυρίσματα για να φέρει πιο αληθινές, ωμές ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές του. Αλλά μήπως οι ιστορίες για τα ψυχολογικά του κόλπα έχουν διογκωθεί στην αφήγηση;

Το 1978, λίγο μετά την έκδοση του βιβλίου The Art of Alfred Hitchcock [Η Τέχνη του Άλφρεντ Χίτσκοκ], ο βιογράφος Ντόναλντ Σπότο συνάντησε τον σκηνοθέτη για τελευταία φορά. Σε κάποιο σημείο, ο Χίτσκοκ φάνηκε να αποκοιμιέται στη μέση της συζήτησης, σηματοδοτώντας το τέλος της συζήτησης του με τον συγγραφέα. Σε μια άλλη περίπτωση, ο Σπότο θυμήθηκε ότι τον δάγκωσε η Σάρα, το τεριέ του Χίτσκοκ, αφήνοντάς του μια μελανιά στο χέρι. Όταν ο Χίτσκοκ επέπληξε τον σκύλο, ο Σπότο σημείωσε ότι ήταν η πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια που ο σκηνοθέτης είχε απευθυνθεί σε αυτόν με το όνομά του.

Αυτές οι αφηγήσεις έχουν έρθει στην επιφάνεια σε ένα νέο αντίγραφο μιας ξεχασμένης συνέντευξης μεταξύ του Σπότο και της ηθοποιού Τίπι Χέντρεν το 1980, έξι μήνες μετά τον θάνατο του Χίτσκοκ. Αλλά υποδηλώνουν και κάτι άλλο: μια άβολη σχέση από την αρχή, διαμορφωμένη από παρερμηνείες, δυσπιστία και γεμάτη από προσωπικά παράπονα.

Ο Σπότο δεν απόλαυσε ποτέ την εύκολη συντροφικότητα που παρείχε ο Χίτσκοκ στον εξουσιοδοτημένο βιογράφο του, τον Άγγλο κριτικό Τζον Ράσελ Τέιλορ, ο οποίος έγραψε το Hitch: The Life and Times of Alfred Hitchcock, που εκδόθηκε το 1978. Κατά τη διάρκεια της έρευνας για τη σκοτεινή φήμη του Χίτσκοκ, ο Σπότο έτεινε προς περιστατικά και γεγονότα που εξηπηρετούσαν το αφήγημα του.

Η ανάρρωση της Τίπι Χέντρεν μετά την κινηματογράφιση της σκηνής όπου τα πουλιά της επιτίθενται περιγράφηκε πως είχε διάρκεια 10 ημερών. Ωστόσο εσωτερικά σημειώματα της παραγωγής αποδεικνύουν ότι ήταν μόνο τρεις ημέρες.[...................................]

 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Χειροπέδες, δαγκωματιές και ανθρωποφάγα πουλιά: Η αλήθεια για τον «σαδιστή δυνάστη» Χίτσκοκ