gerontakos

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει (στον Τραμπ) τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. ”…Φραντσέσκα Αλμπανέζε

Παρασκευή, Ιουλίου 17, 2026

"Musiques à danser à la cour française du XVIIe siècle" ~ Compositeurs du XVIIe s.

«Χορευτική μουσική στη γαλλική αυλή τον 17ο αιώνα» ~ Συνθέτες του 17ου αιώνα.

(Αποσπάσματα από διάφορες ταινίες)

The Racket /Προθεσμία θανάτου (1951)

Το The Racket : ασπρόμαυρο φιλμ νουάρ του 1951, σε σκηνοθεσία του John Cromwell , με μη πιστωμένες σκηνές από τους Nicholas Ray και Tay Garnett. Πρωταγωνιστούν οι Robert Mitchum, Robert Ryan και Lizabeth Scott .Η ταινία είναι ριμέικ της ομώνυμης βωβής ταινίας του 1928 και βασίζεται σε θεατρικό έργο του Μπάρτλετ Κόρμακ. Το σενάριο εμπλουτίστηκε με στοιχεία από τις έρευνες της Επιτροπής Κεφαβέρ για το οργανωμένο έγκλημα, για να δείχνει πιο επίκαιρο

Ο γκάνγκστερ Νικ Σκάνλον (Robert Ryan) ελέγχει μια μεγάλη αμερικανική πόλη μέσω διαφθοράς, έχοντας εξαγοράσει αξιωματούχους και αστυνομικούς . Ο μόνος που αντιστέκεται είναι ο αδέκαστος αστυνομικός Τομ ΜακΚουίγκ (Robert Mitchum).

Όταν ο Σκάνλον διαπράττει ένα φόνο στην περιοχή του ΜακΚουίγκ, ο τελευταίος βρίσκει την αφορμή να ξεκινήσει μια σταυροφορία εναντίον του και ολόκληρης της συμμορίας. Καταφέρνει να πείσει την τραγουδίστρια Άιριν Χέις (Lizabeth Scott) να καταθέσει εναντίον του Σκάνλον, θέτοντάς την σε κίνδυνο. Η κορύφωση έρχεται στο αστυνομικό τμήμα, όπου ο Σκάνλον σκοτώνει έναν έντιμο αστυνομικό και τελικά παγιδεύεται από τον ΜακΚουίγκ, ο οποίος έχει προβλέψει κάθε του κίνηση .

The Racket (1951 film)

ΤΕΧΝΗ/Thomas Hart Benton: χαρισματικός,πολυδιάστατος, γοητευτικός ΑΛΛΑ και φανατικός εχθρός της αφηρημένης τέχνης και του μοντερνισμού

Thomas Hart Benton's America Today: A Cross-Curricular Lesson Plan Οι πηγές της κάντρι μουσικής by Τόμας Χαρτ Μπέντον via ... Ο Thomas Hart Benton υπήρξε πράγματι μια χαρισματική, πολυδιάστατη και γοητευτική, αλλά και βαθιά αμφιλεγόμενη μορφή της αμερικανικής τέχνης. Η προσωπικότητά του και η τέχνη του δημιουργούσαν έντονα διχασμένες αντιδράσεις, προσελκύοντας τόσο ένθερμους θαυμαστές όσο και σφοδρούς επικριτές .

Αν και έγινε γνωστός ως ο κορυφαίος ζωγράφος του Αμερικανικού Ρεζιοναλισμού, με θέματα την αγροτική ζωή της Μέσης Δύσης, η πορεία του ήταν κοσμοπολίτικη . Έζησε και σπούδασε στο Παρίσι, υπήρξε κεντρική φιγούρα στην καλλιτεχνική σκηνή της Νέας Υόρκης για σχεδόν 20 χρόνια και περνούσε τα καλοκαίρια του στο νησί Martha's Vineyard . Αυτή η διπλή υπόσταση τον έκανε μια σύνθετη προσωπικότητα .

Ο Benton ήταν γνωστός για την σκληρή, προκλητική και επιθετική του συμπεριφορά. Δεν δίσταζε να επιτεθεί σε όσους διαφωνούσαν μαζί του, είτε πρόκειται για κριτικούς, συναδέλφους καλλιτέχνες, μουσεία ή ολόκληρες πόλεις . Συχνά υιοθετούσε το προσωπείο του "σκληρού άντρα" και του λαϊκού ανθρώπου, παρότι ήταν βαθιά διαβασμένος και πνευματώδης . Ένας φίλος του τον περιέγραψε ως "σύντροφο και της παρέας, αλλά ταυτόχρονα έναν εσωστρεφή, σκεπτόμενο άνθρωπο" .

Προερχόμενος από οικογένεια πολιτικών, ο Benton υπήρξε αρχικά υποστηρικτής του μαρξισμού, αλλά αργότερα τον απέρριψε, προκαλώντας την οργή πρώην συντρόφων του . Ταυτίστηκε με μια λαϊκιστική και αγροτική ιδεολογία, ενώ ταυτόχρονα κατηγορήθηκε για ελιτισμό .

Ο Benton πολέμησε σθεναρά την αφηρημένη τέχνη και τον μοντερνισμό, τους οποίους θεωρούσε αποκομμένους από την κοινή ζωή της Αμερικής . Αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με την καλλιτεχνική ελίτ της Νέας Υόρκης, όπως τον Alfred Stieglitz, και τον έκανε στόχο των πρωτοπόρων κριτικών τέχνης .

Η πιο προσωπική και συμβολική σύγκρουση ήταν με τον πιο διάσημο μαθητή του, τον Jackson Pollock. Ο Pollock, ο οποίος αργότερα μετεξελίχθηκε σε ηγέτη του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, απέρριψε δημοσίως τον ρεαλισμό του δασκάλου του, σηματοδοτώντας την αλλαγή της καλλιτεχνικής σκηνής και την παρακμή της φήμης του Benton .

Οι απόψεις του Benton προκαλούσαν συνεχώς σκάνδαλα. Έκανε αμφιλεγόμενες δηλώσεις, όπως για την υποτιθέμενη επιρροή ομοφυλόφιλων στην τέχνη . Επιπλέον, έργα του, όπως η γυμνή "Περσεφόνη" (1939), προκάλεσαν ηθική κατακραυγή και του κόστισαν τη θέση του στο Ινστιτούτο Τέχνης του Κάνσας Σίτι .
Συνολικά, η καριέρα του χαρακτηρίστηκε από το ότι λίγοι Αμερικανοί καλλιτέχνες προκάλεσαν τόση αγάπη και τόσο μίσος όσο εκείνος . Η φήμη του έπεσε κατακόρυφα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η αφηρημένη τέχνη κυριάρχησε .

Εν κατακλείδι, ο Thomas Hart Benton ήταν ένας καλλιτέχνης που ενσάρκωνε τις αντιφάσεις του ίδιου του «αμερικανικού ονείρου». Η γοητεία του και η χαρισματική του προσωπικότητα προσέλκυσαν πολλούς, αλλά η αδιάλλακτη στάση του απέναντι στην καλλιτεχνική εξέλιξη και οι προκλητικές του απόψεις δημιούργησαν μια σειρά από εχθρούς που τον συνόδευσαν σε όλη του τη ζωή . Thomas Hart Benton (painter) - Wikipedia

ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ Η ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΝΤΟΝ

Ο Τόμας Χαρτ Μπέντον ήταν Αμερικανός ζωγράφος, τοιχογράφος και χαράκτης. Μαζί με τον Γκραντ Γουντ και τον Τζον Στιούαρτ Κάρι, ήταν στην πρώτη γραμμή του κινήματος της Περιφερειακής τέχνης. Οι ρευστές, γλυπτές φιγούρες στους πίνακές του έδειχναν καθημερινούς ανθρώπους σε σκηνές της ζωής στις Ηνωμένες Πολιτείες. City Building, 1931 - Thomas Hart Benton

Γέννηση: 15 Απριλίου 1889, Neosho, Μισούρι, ΗΠΑ

Απεβίωσε: 19 Ιανουαρίου 1975, Κάνσας Σίτι, Μισούρι, ΗΠΑ

Περίοδοι: Μοντέρνα τέχνη, Regionalism, Social realism, American Realism, American modernism, Synchromism

Wikipedia (Αγγλικά)

Homepage | The Official Website for Thomas Hart Benton

Η ζωή και το έργο του Thomas Hart Benton - Texnologia.Net
Tόμας Χάρτ Μπέντον (1889 - 1975)

«Θέλω κάτι καλύτερο».7 στους 10 εργαζόμενους δεν είναι ικανοποιημένοι από την εργασία τους και αναζητούν κάτι καλύτερο

Επτά στους δέκα εργαζόμενους στην Ελλάδα δηλώνουν ότι σκέφτονται να αποχωρήσουν από τη σημερινή τους εργασία προκειμένου να αναζητήσουν κάτι καλύτερο, σύμφωνα με έρευνα του kariera.gr. Παρά τη διάθεση για αλλαγή, μόνο το 26% αναζητά ενεργά νέα θέση εργασίας, ενώ οι πραγματικές αποχωρήσεις παραμένουν σε περιορισμένα επίπεδα.

Σύμφωνα με στοιχεία της Randstad Ελλάδας, οι αποχωρήσεις προσωπικού εξακολουθούν να κινούνται σε ελεγχόμενα επίπεδα, καθώς για το 75% των επιχειρήσεων το ποσοστό αποχωρήσεων βρίσκεται κάτω από το 16%.

Η έρευνα του kariera.gr, σε συνεργασία με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, εξέτασε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις στην προσέλκυση και τη διατήρηση εργαζομένων. Στη μελέτη συμμετείχαν 193 εργοδότες από όλη την Ελλάδα, κυρίως από μεγαλύτερες και οργανωμένες επιχειρήσεις που διαθέτουν τμήματα ανθρώπινου δυναμικού.

Οι εργοδότες εκτιμούν ότι ο βασικότερος λόγος που οδηγεί έναν εργαζόμενο στην έξοδο είναι μια καλύτερη οικονομική πρόταση από άλλη εταιρεία, με το 79% των συμμετεχόντων να το αναφέρει ως κύριο παράγοντα. Ακολουθούν οι καλύτερες προοπτικές εξέλιξης, οι δυσκολίες στη σχέση με τον προϊστάμενο, αλλά και το εργασιακό άγχος.

Αντίθετα, οι εργαζόμενοι που επιλέγουν να παραμείνουν σε μια επιχείρηση επηρεάζονται κυρίως από το πακέτο παροχών, την ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική και επαγγελματική ζωή, αλλά και την οικονομική σταθερότητα της εταιρείας.

Για τις επιχειρήσεις, η διατήρηση του προσωπικού αποτελεί πλέον μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Οι αυξημένες απαιτήσεις των υποψηφίων για καλύτερες αποδοχές και συνθήκες εργασίας δυσκολεύουν τις εταιρείες να κρατήσουν τα στελέχη τους.

Παράλληλα, η αξιολόγηση των λεγόμενων soft skills αποκτά μεγαλύτερη σημασία, καθώς οι εργοδότες δίνουν έμφαση σε δεξιότητες όπως η επικοινωνία, η συνεργασία και η προσαρμοστικότητα.

Σημαντική καθυστέρηση καταγράφεται και στο ζήτημα της μισθολογικής διαφάνειας. Παρά τη νέα νομοθεσία που προβλέπει την ενημέρωση για το εύρος των αμοιβών στις αγγελίες εργασίας, η πλειονότητα των επιχειρήσεων εξακολουθεί να μην δημοσιοποιεί μισθολογικά στοιχεία.

Πολλές εταιρείες επικαλούνται λόγους εμπιστευτικότητας ή την ανάγκη διατήρησης ευελιξίας στις διαπραγματεύσεις, ενώ μόνο ένα μικρό ποσοστό αναφέρει σταθερά τον μισθό στις αγγελίες.

Τα μεγαλύτερα ποσοστά αποχωρήσεων καταγράφονται στα τμήματα πωλήσεων και λειτουργικών διαδικασιών, όπου η κινητικότητα φτάνει το 34%. Ακολουθούν η παραγωγή με 28%, η πληροφορική με 20% και η εφοδιαστική αλυσίδα με 15%.

Αντίθετα, οι εργαζόμενοι στα τμήματα ανάπτυξης αγοράς, νομικών υπηρεσιών και προμηθειών εμφανίζουν τη μεγαλύτερη σταθερότητα, με πολύ χαμηλότερα ποσοστά αποχωρήσεων.

Μήπως το Ιράν γίνεται ο επόμενος «αιώνιος πόλεμος» των ΗΠΑ;

Οι αρθρογράφοι των New York Times εκτιμούν ότι η στρατιωτική εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών με το Ιράν κινδυνεύει να εξελιχθεί σε έναν ακόμη «αιώνιο πόλεμο» (forever war), ανάλογο με εκείνους του Ιράκ και του Αφγανιστάν. Σε ανάλυσή του, ο διπλωματικός συντάκτης Στίβεν Έρλανγκερ υποστηρίζει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εξελέγη υποσχόμενος πως θα τερματίσει τις αμερικανικές στρατιωτικές περιπέτειες και δεν θα εμπλέξει τη χώρα σε νέες, φαίνεται σήμερα να έχει παγιδευτεί ακριβώς στο είδος της σύγκρουσης που είχε δεσμευθεί να αποφύγει.

Η ανάλυση σημειώνει ότι κανένας πόλεμος δεν ξεκινά με την πρόθεση να διαρκέσει για πάντα. Ωστόσο, η αμερικανική ιστορία δείχνει ότι διαδοχικές κυβερνήσεις εγκλωβίστηκαν σε συγκρούσεις που παρατείνονταν επί χρόνια, μέχρι ένας επόμενος πρόεδρος να αποφασίσει ότι το οικονομικό και πολιτικό κόστος ήταν μεγαλύτερο από το όποιο όφελος και να αναζητήσει έναν τρόπο αποχώρησης, συνήθως παρουσιάζοντας το αποτέλεσμα ως κάποια μορφή επιτυχίας.

Κατά τους New York Times, οι εξελίξεις γύρω από το Ιράν παρουσιάζουν ήδη αρκετά από αυτά τα χαρακτηριστικά. Το μνημόνιο συνεννόησης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, το οποίο ο ίδιος ο Τραμπ είχε παρουσιάσει πριν από λίγες εβδομάδες ως συμφωνία που «πέτυχε όλους τους στόχους», έχει πλέον καταρρεύσει. Τα Στενά του Ορμούζ βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης, ενώ στρατιωτικά πλήγματα και αποτυχημένες διαπραγματεύσεις διαδέχονται το ένα το άλλο, διαμορφώνοντας μια χρόνια σύγκρουση χαμηλής έντασης χωρίς σαφή προοπτική διευθέτησης.

Ο Έρλανγκερ επικαλείται τον καθηγητή Πολεμικών Σπουδών Λόρενς Φρίντμαν, ο οποίος περιγράφει αυτό το φαινόμενο ως «την πλάνη του σύντομου πολέμου». Σύμφωνα με τον Φρίντμαν, οι μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις συχνά θεωρούν ότι η τεχνολογική και επιχειρησιακή υπεροχή αρκεί για μια γρήγορη νίκη, υποτιμώντας τα όρια της στρατιωτικής ισχύος και υπερεκτιμώντας την ικανότητά τους να μετατρέψουν μια επιτυχία στο πεδίο της μάχης σε σταθερό πολιτικό αποτέλεσμα.

Οι New York Times υπενθυμίζουν ότι το πρώτο Πόλεμο του Κόλπου θεωρείται επιτυχημένο ακριβώς επειδή ο Τζορτζ Χ. Ου. Μπους είχε έναν περιορισμένο και σαφώς καθορισμένο στόχο: την εκδίωξη των ιρακινών δυνάμεων από το Κουβέιτ. Αντίθετα, ο δεύτερος πόλεμος στο Ιράκ και η επέμβαση στο Αφγανιστάν

Απόφαση-σταθμός δικαστηρίου για απαγόρευση Airbnb στις πολυκατοικίες!

Νέα απόφαση δικαστηρίου βάζει «φρένο» στις βραχυχρόνιες μισθώσεις στις πολυκατοικίες, όταν ο κανονισμός τους προβλέπει αποκλειστικά χρήση κατοικίας, με σκοπό να προστατευθεί η καθημερινότητα των ενοίκων.

Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκανε δεκτή αίτηση ασφαλιστικών μέτρων διαχειρίστριας πολυκατοικίας που προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, με την οποία κρίθηκε ότι δεν επιτρέπεται η χρήση διαμερισμάτων γι’ αυτό τον σκοπό, όταν ο κανονισμός της πολυκατοικίας επιτάσσει ρητά τη χρήση των διαμερισμάτων αποκλειστικά ως κατοικιών (ΜΠΑ 2937/2026).

Όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της απόφασης, «στις μεταξύ των συνιδιοκτητών σχέσεις ο κανονισμός επέχει ισχύ νόμου» που δεσμεύει τις σχέσεις μεταξύ των ιδιοκτητών.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αιτούσα είναι διαχειρίστρια και εκπρόσωπος των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας και στην αγωγή υποστηρίζει ότι η εναγόμενη εταιρία «κατά παράβαση του κανονισμού, προέβη, κατά το θέρος του 2025 σε καταχώριση του ακινήτου της σε ιστοσελίδα του διαδικτύου κι έκτοτε το εκμεταλλεύεται ως τουριστικό κατάλυμα με το σύστημα της βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb)».

Επίσης, αναφέρει ότι «οι πελάτες σε καθημερινή βάση οχλαγωγούν τόσο κατά την παραμονή στο διαμέρισμα όπου διαμένουν, όσο και στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής, ακόμη και κατά τις ώρες κοινής ησυχίας, ενώ προβαίνουν και σε λοιπές ενέργειες που σχετίζονται με την υπερεντατική χρήση των κοινόχρηστων χώρων και την ασυνήθη φθορά τους, ενώ παράλληλα εγείρονται και ζητήματα παραβίασης της ασφάλειας της οικοδομής με την άκριτη είσοδο τρίτων προσώπων, διαταράσσοντας την ομαλή διαμονή των ενοίκων στις ιδιόκτητες κατοικίες τους».

Τι προβλέπει η απόφαση

Αφού μελέτησε την αίτηση, το δικαστήριο αποφάσισε να την κάνει δεκτή, αναφέροντας πως «είναι αλήθεια ότι στον ανωτέρω όρο δεν αναφέρεται ρητά η απαγόρευση χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών για βραχυχρόνιες μισθώσεις, λόγω αδυναμίας πρόβλεψης των εν λόγω μισθώσεων κατά τον χρόνο κατάρτισης. Το κενό αυτό θα πρέπει να συμπληρωθεί, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της καλής πίστης και των χρηστών συναλλακτικών ηθών, ερμηνεύοντας την εικαζόμενη βούληση των συμβαλλόμενων μερών, εάν γνώριζαν τη δυνατότητα τέτοιας χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών κατά τον χρόνο κατάρτισης του κανονισμού».

«Η βούληση των μερών, όπως προκύπτει από τα ανωτέρω στοιχεία, αλλά και από το σύνολο του κανονισμού, ιδίως δε από την απαγόρευση της χρήσης των διαμερισμάτων ως ξενοδοχείου ή τύπου ξενοδοχείου ή προς παροχή υπηρεσιών που προκαλούν συρροή μεγάλου αριθμού επισκεπτών ή ασυνήθη θόρυβο, ήταν να συμπεριλάβουν και τις εν λόγω μισθώσεις στην απαγόρευση αυτή, αν ήταν γνωστή η δυνατότητα κατάρτισης τέτοιων μισθώσεων», καταλήγει το δικαστήριο.

Αποφασίζει να δικαιώσει την αιτούσα και καλεί την εναγόμενη εταιρία «να παύσει και να μην επαναλάβει στο μέλλον την επαγγελματική χρήση της οικοδομής οριζόντιας ιδιοκτησίας με το καθεστώς των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Επίσης, πρέπει να απειληθεί σε βάρος της καθ’ ης χρηματική ποινή για κάθε παράβαση του διατακτικού της παρούσας απόφασης».

Ρύθμιση με τον νέο νόμο για τις πολυκατοικίες

Η συγκεκριμένη απόφαση έρχεται σε μία χρονική στιγμή που το ζήτημα των «διαμερισμάτων – ξενοδοχείων» απασχολεί πλέον μεγάλο ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας. Παράλληλα, εκδίδεται τη στιγμή που αναμένεται η συνολική ρύθμιση των σχέσεων ιδιοκτησίας, αφού το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει αποφασίσει να συστήσει νομοθετική επιτροπή για τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου, που χρονολογείται από το μακρινό 1929(!).

Η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή αναμένεται να εκκινήσει εργασίες μέσα στον Ιούλιο, με σκοπό το νομοθέτημα να είναι έτοιμο προς ψήφιση εντός του 2026, όπως μεταδίδει ο «Ελεύθερος Τύπος».

Με τον νόμο, θα ρυθμιστούν συνολικά οι σχέσεις των γειτόνων μέσα στις πολυκατοικίες, ώστε να μη χρειάζεται κάθε φορά τα δικαστήρια να επιλύουν κατά περίπτωση τα ζητήματα που ανακύπτουν. Θα υπάρξουν διατάξεις που θα καθορίζουν τι θα γίνεται με τα χρωστούμενα κοινόχρηστα, ενώ θα αρκεί η απλή πλειοψηφία του 51% των ιδιοκτητών για να λαμβάνονται αποφάσεις για την πολυκατοικία, από την απόλυτη πλειοψηφία που ισχύει σήμερα.

Παράλληλα, με τον ίδιο νόμο θα ρυθμιστούν και οι πολύπλοκες διατάξεις, που αφορούν τα αγροτεμάχια και τα οικόπεδα, με τέτοιον τρόπο ώστε να διευκολύνονται οι αγοραπωλησίες, ενώ θα επιτρέπεται και η κατάτμηση οικοπέδων, προς όφελος των συναλλαγών.

Ρωμαϊκό σκυρόδεμα το ακατάλυτο: η περίπτωση της Βίλας του Αδριανού

Η Βίλα του Αδριανού στο Τίβολι. [Credit: Maddy16869 / Wikimedia Commons]

Μια μελέτη αποκαλύπτει ότι ο σχηματισμός ασβεστίτη κατά τη διάρκεια αιώνων —και όχι μόνο η ποζολανική αντίδραση— είναι υπεύθυνος για το γεγονός ότι κατασκευές όπως η τουαλέτα στη Βίλα του Αδριανού εξακολουθούν να στέκονται όρθιες σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια αργότερα.

Το ρωμαϊκό σκυρόδεμα έχει αντισταθεί στο πέρασμα του χρόνου για σχεδόν δύο χιλιετίες. Λιμάνια, υδραγωγεία, αγορές και ολόκληρα κτίρια παραμένουν όρθια, ενώ πολλές σύγχρονες κατασκευές παρουσιάζουν σημάδια φθοράς μέσα σε λίγες μόνο δεκαετίες. Για χρόνια, οι επιστήμονες απέδιδαν αυτή τη μακροβιότητα στη λεγόμενη ποζολανική αντίδραση, μια χημική διαδικασία μεταξύ ηφαιστειακής τέφρας και ασβέστη. Ωστόσο, μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Advances υποστηρίζει ότι υπάρχει ένας άλλος εξίσου σημαντικός παράγοντας: η αργή και συνεχής ανθρακώδης διάβρωση κατά τη διάρκεια των αιώνων.

Οι ερευνητές, υπό την καθοδήγηση των Xiaohong Zhu και Paulo J. M. Monteiro του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, πραγματοποίησαν μια εις βάθος ανάλυση ενός δείγματος σκυροδέματος που ελήφθη από μια αποχέτευση που βρίσκεται στα δυτικά κτίρια του «Κανώπου», εντός της Βίλας του Αδριανού στο Τίβολι της Ιταλίας. Το συγκρότημα αυτό, που χτίστηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ., αποτελούσε την αυτοκρατορική κατοικία του αυτοκράτορα Αδριανού και σήμερα αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Η τουαλέτα, που αποτελεί μέρος του αποχετευτικού συστήματος του ανακτόρου, έχει διατηρήσει το σκυρόδεμά της σχεδόν άθικτο. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «ο ασβεστίτης, ένα ορυκτό ανθρακικού ασβεστίου, έχει λειτουργήσει ως ο κύριος συνδετικός παράγοντας και ως παράγοντας σφράγισης πόρων και ρωγμών, προσδίδοντας στο υλικό εξαιρετική αντοχή».

Μια ματιά στην αποχέτευση του Αδριανού

Το δείγμα που μελετήθηκε προέρχεται από τον συλλέκτη από σκυρόδεμα που βρίσκεται κάτω από το κάθισμα της αποχέτευσης και συνδέεται με το αποχετευτικό δίκτυο. Αυτού του είδους η κατασκευή, αν και απλή στην εμφάνιση, προσφέρει μια μοναδική εικόνα των ρωμαϊκών τεχνικών κατασκευής στην ξηρά, οι οποίες διαφέρουν από τα θαλάσσια σκυροδέματα που έχουν ήδη αναλυθεί σε προηγούμενες μελέτες.

Το σκυρόδεμα της τουαλέτας αποτελείται από μεγάλα θραύσματα μαύρου ηφαιστειακού πετρώματος —κυρίως λευκίτη, αναλκίτη και σιδηρούχου διοψίτη— ενσωματωμένα σε μια μήτρα ασβεστοκονιάματος. Η αναλογία νερού προς συνδετικό υλικό εκτιμάται σε περίπου 0,4–0,45, παρόμοια με εκείνη πολλών σύγχρονων σκυροδεμάτων. Όμως η ομοιότητα σταματά εκεί.

Για να αποκαλύψει τους μηχανισμούς διατήρησης, η ομάδα χρησιμοποίησε ένα ευρύ φάσμα τεχνικών απεικόνισης και φασματοσκοπίας τελευταίας τεχνολογίας. Οι τεχνικές αυτές τους επέτρεψαν να παρατηρήσουν το σκυρόδεμα τρισδιάστατα και σε κλίμακες που κυμαίνονται από το εκατοστό έως το νανόμετρο. Το αποτέλεσμα είναι ένας λεπτομερής χάρτης του τρόπου με τον οποίο ο ασβεστίτης έχει γεμίσει τους πόρους, έχει επικαλύψει τα σωματίδια και έχει σφραγίσει τις ρωγμές στο πέρασμα των αιώνων.

(Α) Φωτογραφία και (Β) χάρτης της περιοχής δειγματοληψίας (δυτική υποδομή του Κανώπου) στη Βίλα του Αδριανού. (C) Το ίδιο το δείγμα. (D Τομή του δείγματος όπως παραλήφθηκε.
[Credit: Istituto Villa Adriana e Villa d’Este / X. Zhu et al. 2026]

Ο ρόλος του ασβεστίτη: Πολύ περισσότερο από ένα υλικό πλήρωσης

Παραδοσιακά, θεωρούταν ότι η ανθεκτικότητα του ρωμαϊκού σκυροδέματος οφειλόταν στον σχηματισμό πηκτωμάτων ενυδατωμένου πυριτικού ασβεστίου (C-S-H) και φάσεων όπως ο στρατλινγκίτης ή ο υδρογρανάτης, που παράγονται από την αντίδραση μεταξύ ηφαιστειακής τέφρας και ασβέστη. Αυτές οι ενώσεις είναι παρόμοιες με εκείνες που σχηματίζονται στο σύγχρονο τσιμέντο Πόρτλαντ, αλλά στο ρωμαϊκό σκυρόδεμα η ποσότητά τους είναι σχετικά μικρή.

Η μελέτη αποκαλύπτει ότι ο πραγματικός πρωταγωνιστής είναι ο ασβεστίτης. Σχηματίζεται από τον άσβεστο (οξείδιο του ασβεστίου) που οι Ρωμαίοι πρόσθεταν στο μείγμα. Με την πάροδο του χρόνου, το μη ενυδατωμένο οξείδιο του ασβεστίου αντιδρά με το διοξείδιο του άνθρακα και την υγρασία της ατμόσφαιρας, μετατρέποντας σε ανθρακικό ασβέστιο.[..........]

Μια τουαλέτα στη Βίλα του Αδριανού δείχνει πώς το ρωμαϊκό σκυρόδεμα άντεξε για 2.000 χρόνια

***********************

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Έπαυλη του Αδριανού/Βικιπαίδεια

************Μια εικονική περιήγηση στη Βίλα του Αδριανού από τον ίδιο τον ...αυτοκράτορα, χρησιμοποιώντας ένα τρισδιάστατο ψηφιακό μοντέλο της βίλας που δημιουργήθηκε υπό τη διεύθυνση του Δρ. Bernard Frischer. Τα ερείπια της Βίλας του Αδριανού, στην πόλη Τίβολι, κοντά στη Ρώμη, εκτείνονται σε μια έκταση περίπου 250 στρεμμάτων. Πολλές από τις κατασκευές σχεδιάστηκαν από τον αυτοκράτορα Αδριανό, ο οποίος κυβέρνησε από το 117 μέχρι τον θάνατό του το 138 μ.Χ. Αυτή η εικονική απεικόνιση βασίζεται στην τρέχουσα αρχαιολογική έρευνα και έχει δημιουργηθεί σε συνεννόηση με ιστορικούς τέχνης, αρχαιολόγους και επιμελητές μουσείων με εμπειρία σε αυτόν τον τομέα. Λάβετε υπόψη ότι ορισμένα χαρακτηριστικά είναι αναγκαστικά υποθέσεις που βασίζονται στα καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία. Ομιλητές: Δρ. Bernard Frischer και Δρ. Beth Harris. Δημιουργήθηκε από τους Beth Harris και Steven Zucker.

Πέμπτη, Ιουλίου 16, 2026

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

αθηνόραμα - athinorama | LinkedIn

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Η Εξαφάνιση

Klute

Θρίλερ
1971
Έγχρ.
Διάρκεια: 114 '
Άλαν Πακούλα

Η εξαφάνιση ενός παλιού γνωστού φέρνει στη Νέα Υόρκη τον αστυνομικό Τζον Κλιούτ, ο οποίος ξεκινά τις έρευνες από την Μπρι, ένα call girl που μοιάζει...

Ας Περιμένουν οι Γυναίκες

Κωμωδία
1998
Έγχρ.
Διάρκεια: 87 '
Σταύρος Τσιώλης

Τρεις μπατζανάκηδες, καθ' οδόν για τη Θάσο όπου παραθερίζουν οι γυναίκες τους, καθυστερούν συνεχώς το ταξίδι τους, με πρόσχημα ερωτικές περιπέτειες...

Το Εξπρές του Μεσονυχτίου

Midnight Express

Δραματική
1978
Έγχρ.
Διάρκεια: 121 '
Άλαν Πάρκερ

Το 1970 ο νεαρός Αμερικανός τουρίστας Μπίλι Χέις συλλαμβάνεται στην Κωνσταντινούπολη για διακίνηση χασίς. Καταδικάζεται σε φυλάκιση τεσσάρων χρόνων,...

Οδύσσεια

The Odyssey

Περιπέτεια
2026
Έγχρ.
Διάρκεια: 172 '
Κρίστοφερ Νόλαν

Μετά την πτώση της Τροίας, ο βασιλιάς της Ιθάκης Οδυσσέας ξεκινάει ένα περιπετειώδες ταξίδι επιστροφής, το οποίο θα κρατήσει δέκα ολόκληρα χρόνια.

Ο Επιθεωρητής Μαιγκρέ και η Ερωμένη του Πρέσβη

Maigret et le Mort Amoureux

2,5

Αστυνομική
2026
Έγχρ.
Διάρκεια: 80 '
Πασκάλ Μπονιτσέρ

Ο επιθεωρητής Μεγκρέ ερευνά τη δολοφονία ενός πρώην πρέσβη και τη σύνδεσή της με μια σχέση δεκαετιών του τελευταίου και μιας πριγκίπισσας η οποία...

DJ Βοσκός

DJ Ahmet

2,5

Δραματική Κωμωδία
2025
Έγχρ.
Διάρκεια: 99 '
Γκεόργκι Ουνκόφσκι

Ορφανός από μητέρα, ο 15χρονος Αχμέτ ζει σε ένα μικρό τουρκόφωνο χωριό της Βόρειας Μακεδονίας, δουλεύοντας στην οικογενειακή φάρμα. Η μόνη διαφυγή του...

Μίκαελ

Michael

Δραματική
1924
Α/Μ
Διάρκεια: 93 '
Καρλ Ντράγιερ

Ο διάσημος ζωγράφος Κλοντ Ζορέ ζει απομονωμένος, με μοναδική παρέα το νεαρό μοντέλο του και επίσης ζωγράφο Μίκαελ, τον οποίο αποκαλεί «υιοθετημένο...

Οι Αρμονίες Βερκμάιστερ

Werckmeister Harmoniak

Σινεφίλ
2000
Α/Μ
Διάρκεια: 145 '
Μπέλα Ταρ

O Βάλουσκα, ένας αλαφροΐσκιωτος ταχυδρομικός υπάλληλος σε μια επαρχιακή πόλη, φαίνεται να είναι ο μόνος υπερασπιστής μιας ανθρωπότητας προς εξαφάνιση,...