χάρτης, 91/Μηνιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Λόγου & Τέχνης ΙΟΥΛΙΟΣ 2026

χάρτης, 91 Μηνιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Λόγου & Τέχνης  ΙΟΥΛΙΟΣ 2026 Στίγματα: Γιώργος Βέης, Φίλιππος Δ. Δρακονταϊδής, Σωτήρης Κακίσης, Άρης Μαλανδράκης, Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη, Γιάννης Πάσχος, Άγγελος Πεφάνης Κλίμακες (Μόνιμες στήλες): Γιώργος Βέλτσος, Αθηνά Βογιατζόγλου, Τάκης Γραμμένος, Γιάννης Δούκας, Δημήτρης Κοσμόπουλος, Μιχάλης Μοδινός, Σπύρος Μοσκόβου, Γιώργος Μουλουδάκης, Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Νίκος Ξένιος, Γιάννης Πάσχος, Έλση Σαράτση, Σάκης Σερέφας, Αλέξης Σταμάτης, Γιώργος Χουλιάρας Ποίηση και πεζογραφία: Νάνσυ Νίκη Αγγελοπούλου, Στέλιος Αδάμ, Μηνάς Ι. Αλβέρτης, Πηνελόπη Αλεξίου, Αναστασία Γκινοπούλου, Κλεονίκη Δρούγκα, Αγγελική Ζαμάνου, Δημήτρης Ζαχαράκης, Κώστας Μαντζάκος, Νίκη Μουντράκη, Ζέττα Μπαρμπαρέσσου, Βασίλης Πατσογιάννης, Χριστιάνα Πετρίχου, Αγγελική Πεχλιβάνη, Μαρία Πολίτη, Μάρθα Σόντερκβιστ, Σοφία Τριανταφυλλίδου   Μετάφραση: Καμίλ Τ. Ντάντζι (ΗΠΑ, μτφρ. Ζωγραφιά Κεφαλοπούλου), Σιλβίνα Οκάμπο (Αργεντινή, μτφρ. Νάνσυ Αγγελή), Τζέιμς Ράιτ (ΗΠΑ, μτφρ. Πέτρος Ζερβός), Άλτζερνον Σουίνμπερν (Μ. Βρετανία, μτφρ. Βαγγέλης Παπαδιοχος) Δοκίμια: Ελισάβετ Αρσενίου (για την Τζένη Μαστοράκη), Εύα Γαλατσάνου (για την Σάρα Κοφμάν), Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (για τη σημασία του τίτλου στην μικρομυθοπλασία), Παρασκευή-Νεκταρία Σημαντώνη (για τη βιβλιοθήκη του Καβάφη) Διερευνήσεις: Πέτρος Γκολίτσης (για τις εξόδιες ακολουθίες Χρήστου Μπράβου και Μιχάλη Γκανά), Χριστίνα Λιναρδάκη (για τη λογοτεχνία της αναπηρίας), Γιώργος-Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης (για τον Γιώργο Αλισάνογλου), Κρεσένζιο Σαντζίλιο (για τον Εουτζένιο Μοντάλε) Βιβλία: (Παρουσιάσεις, κριτικές): Μαρία Βέρρου, Σοφία Ιακωβίδου, Χλόη Κουτσουμπέλη, Δήμητρα Μήττα, Τατιανή Γ. Ραπατζίκου, Ζωή Σαμαρά, Τώνια Τζιρίτα Ζαχαράτου, Παναγιώτης Χριστοδούλου,  Πυξίδες: Αθανασία Κόντου, Ιωάννα Λιούτσια Ζωολογικός Κήπος: (Πολλαπλά κείμενα για ζώα κάθε είδους / πραγματικά ή φανταστικά): Βαλεντίνα Παπαδημητράκη, Βασιλική Στεργίου      ΤΕΧΝΕΣ Αρχιτεκτονική: Γιώτα Δ. Διέννη Τυπογραφία: Δημήτρης Αρβανίτης (για τον Αιμίλιο Καλιακάτσο) Εικαστικά: Γιώργος Μυλωνάς, Βασίλης Φωτιάδης (παρουσίαση Ανδρέας Τσάκας) Θέατρο: Μιγκέλ ντε Ουναμούνο (μτφρ. Κυριακή Χριστοφορίδη) Βασίλης Παπαγεωργίου, Σάββας Πατσαλίδης Κινηματογράφος: Ελισσαίος Βγενόπουλος, Μαρία Ευτύχη Μουσική: Σπύρος Βουδούρης, Νίκος Ξένιος Φωτογραφία: Μιχάλης Κατσιγιάννης   Το χαρτάκι (Βιβλία & έργα για παιδιά 2ης και 3ης ηλικίας): Μάνος Κοντολέων, Άννα Κουππάνου (συζήτηση με την Θεοδώρα Κατσιφή), Κωνσταντίνος Τσεκλένης Τεχνάσματα (Τέχνες & Χάσματα): Στέλλα Δέδε, Ιωάννα Θεοχάρη, Τζένη Καραβίτη, Μαρία Παπαπαναγιώτου, Σταύρος Ρεπούσκος, Θοδωρής Σαμαράς δείτε τα περιεχόμενα

Επταπύργιο: 10 Χαϊκού

 

ΔΕΚΑ ΧΑΪΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΤΑΠΥΡΓΙΟ

 

 1.

Κρασί για χοές 

οστών μπροστά στην πύλη 

της Ιστορίας 

**************************** 

2.

Στις πολεμίστρες 

σκιές μακελάρηδων

κόβουνε βόλτες

************************* 

3.

Αύλειος χώρος

Άγιοι και ρεμάλια 

σέρνουν το βήμα 

 

***********************

 

4.

Νύχτες  του ζόφου

"Γρηγορείτε" ουρλιάζουν

σκύλοι και λύκοι

********************** 

 

5.

Κελιά της Μοίρας

κλειδιά του  θανάτου γυ-

ρίζουν στις πόρτες 

 

6.

Έξι Μαΐου

Η Κούλα* αγέρωχη 

φτύνει τις κάννες 

 *********************************

 7.

 

Ο Παγκρατίδης,**

ο Δράκος του Σέιχ Σου,

θύτης ή θύμα;

 **********************************************

8.

 

 Επταπύργιο

Άμα  γουστάρεις, το ΄χεις

και για βαφτίσια***

 *****************

9. 

Με τα λεφτά σου

ξεπλένεις και την Ύβρη

της Ιστορίας 

 

10.

Ξένε διαβάτη , 

ακούς τους ολοφυρμούς

των μυροφόρων; 

 

* Κούλα Ελευθεριάδου (1923-1947)/Βικιπαίδεια

** Αριστείδης Παγκρατίδης - Βικιπαίδεια

***Τραπεζώματα και γλέντια στο Γεντί Κουλέ...

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

1. Η τρομαχτική φυλακή της Θεσσαλονίκης όπου πέρασαν από τον Γιαγκούλα μέχρι τον Λεωνίδα Κύρκο

2. Χρίστου Ζαφείρη: Πίσω από το Γεντί Κουλέ, εις τον συνήθη τόπον των εκτελέσεων

 

*****************

Gerontakos, 2026

 

Ιβάν Μπεσόνοφ

 Ο θαυμάσιος νεαρός  Ρώσος  πιανίστας  Ιβάν Μπεσόνοφ έδωσε ένα ρεσιτάλ στο  Fondation Louis Vuitton στο Παρίσι, που έλαβε εξαιρετικές κριτικές .Το πρόγραμμα γεφυρώνει άψογα μακρινές μουσικές περιόδους, εστιάζοντας σε μεγάλο βαθμό στις μπαρόκ σουίτες και τις κλασικές δομές, αναδεικνύοντας τις σλαβικές παραδόσεις του πιάνου. 

Το ρεσιτάλ περιελάμβανε το ακόλουθο κλασικό ρεπερτόριο:

    Παρτίτα αρ. 4 σε Ρε μείζονα, BWV 828 του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
    Pour le piano από τον Claude Debussy 

Ivan Bessonov(2002)

ΣΠΥΡΑΔΩΝΙΣ, Ο ΚΟΝΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΕΞΙΑΣ

 

 ΣΠΥΡΑΔΩΝΙΣ, Ο ΑΝΕΛΕΗΤΟΣ ΔΙΩΚΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ

Η  ηγεμονία της Αριστεράς μπόλικα τον έχει  απασχολήσει

φαντάζεται μες στο φτωχό   μυαλό   που του  ΄δωκε η φύση 

πως το χάσμα πλουσίων και φτωχών ως μάγος θα το λύσει,
θα βαβαλίσει*, λέει, κάθε κοινωνιστή,  ώσπου να  προσκυνήσει.

Κάθε φουκαρά  προοδευτικό στα γόνατα θα βάλει  να τον παρακαλάει  

 

Αρτίστες, ποιητές ,  Ιστορικούς λιγούρια όρθια σε κάρο χλεύης που τσουλάει  

Άμα θα πιουν  πέντε ρακές, κατσούνια και απάκια χάψουν  με το τσουβάλι,
θε να τους  βάλει να χορεύουνε, ρεζίλια στο ταψί,   ζίλι- καντίλι το πεντοζάλι.


*βαβαλίζω: περιποιούμαι ιδιαιτέρως
απάκι**: καπνιστό χοιρινό

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ: Πόσο ανεξάρτητη είναι;Η υπόθεση «υιού Θεοδωρικάκου» ...

1.ΕΝΑΣ ΕΠΑΙΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

 
tvxs.gr

3–4 λεπτά

Γιατί σε μια κανονική δημοκρατία, όσο ισχυρό κι αν είναι το επίθετο κάποιου, οι υποθέσεις δεν εξαφανίζονται στα συρτάρια, δεν μετατρέπονται με μαγικό τρόπο οι δικογραφίες σε «παρεξηγήσεις» και η κάνναβη σε… καπνό για στριφτά τσιγάρα.

Η παραπομπή σε δίκη του γιου του υπουργού Τάκη Θεοδωρικάκου και ακόμη έντεκα προσώπων δεν συνιστά καταδίκη κανενός. Συνιστά όμως κάτι εξίσου σημαντικό: ότι, παρά τις καθυστερήσεις, τις ανατροπές, τις πειθαρχικές διώξεις εισαγγελέων, τις αμφισβητήσεις και τις θεσμικές περιπέτειες, η υπόθεση δεν θάφτηκε οριστικά.


Διαβάστε: Καταγγελία ανώτατου αξιωματικού της ΕΛΑΣ για συγκάλυψη υπόθεσης ναρκωτικών μέλους της οικογένειας Θεοδωρικάκου



Τέσσερις της ομάδας ΔΙΑΣ κατηγορούνται για υπόθαλψη εγκληματία από κοινού και κατά συρροή, ενώ ο πρώην Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Μιχάλης Καραμαλάκης και άλλοι ανώτεροι αξιωματικοί για ηθική αυτουργία.


Σύμφωνα με το βούλευμα, ο Αρχηγός και ο Διοικητής της Άμεσης Δράσης, με συνεχείς πιέσεις, φορτικότητα και τηλεφωνικές παρεμβάσεις, ώθησαν τους αστυνομικούς να αφήσουν ελεύθερους τον γιο του υπουργού και την παρέα του.

Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα. Όχι η μικροποσότητα ναρκωτικών, που από μόνη της δύσκολα θα απασχολούσε το πανελλήνιο. Τα τρία νέα παιδιά αλλά και ο φίλος τους, ο γιός Θεοδωρικάκου, πληρώνουν άδικα μια συντηρητική νομοθεσία, ξεπερασμένη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, ακόμη και στις ΗΠΑ.

Αντί να αλλάξει τον νόμο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ενεργοποίησε ένα μηχανισμό προστασίας και συγκάλυψης επειδή εμπλεκόταν ο γιος ενός υπουργού της. Και ο τελευταίος πρωτοστάτησε στην απόπειρα συγκάλυψης, κατηγορώντας και απειλώντας τους αξιωματικούς της Αστυνομίας που έκαναν καλά τη δουλειά τους.

Μετά το βούλευμα, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να αναλάβει τις ευθύνες του…

Διαβάστε: Θεοδωρικάκος για υπόθεση συγκάλυψης του γιου του: Προσφεύγω στη Δικαιοσύνη κυρίως ως γονιός

Σε μια χώρα που έχει κουραστεί να ακούει για «τυχαίες» καθυστερήσεις, χαμένες δικογραφίες και υποθέσεις που εξατμίζονται όταν αγγίζουν την εξουσία, η εξέλιξη  αποτελεί μια μικρή αλλά σημαντική νίκη του κράτους δικαίου.

Η Δικαιοσύνη έχει τώρα, πολύ καθυστερημένα είναι αλήθεια,  τον λόγο. Και η κοινωνία έχει κάθε δικαίωμα να απαιτεί ένα πράγμα: να ισχύει ο ίδιος νόμος για όλους. Γιατί όταν οι ισχυροί αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τους υπόλοιπους πολίτες, τότε η δημοκρατία αρχίζει να μοιάζει με της Ουγκάντα.

_______________________

2. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ;

Υπόθεση υιού Θεοδωρικάκου: Εισαγγελέας έκανε έφεση στο βούλευμα που παρέπεμπε σε δίκη τον πρώην αρχηγό ΕΛΑΣ!

ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΗΣ ΤΕΧΝΗΣ/Les Enfants du Paradis/ Τα παιδιά του Παραδείσου (1945) : Η καλύτερη γαλλική ταινία του εικοστού αιώνα

 

Τα Παιδιά του Παραδείσου (Πρωτότυπος τίτλος: Les Enfants du Paradis) είναι Γαλλική δραματική ταινία σε σκηνοθεσία Μαρσέλ Καρνέ και σε σενάριο Ζακ Πρεβέρ, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1945. Πρωταγωνιστούν ο Ζαν-Λουί Μπαρό και η Αρλετί.

Πρόκειται για ένα αριστούργημα του ποιητικού ρεαλισμού και είναι μία από τα σπάνιες γαλλικές υπερπαραγωγές που γυρίστηκαν κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής το 1943, 1944 και στις αρχές του 1945 τόσο στη Γαλλία του Βισύ όσο και στην κατεχόμενη Γαλλία σε πολύ δύσκολες συνθήκες.^{[............................]}

Τα Παιδιά του Παραδείσου/Βικιπαίδεια

ΚΡΙΤΙΚΗ: Συναρπαστικό πανόραμα εποχής και αξέχαστη ερωτική ιστορία, παραμένει –μαζί με τον «Κανόνα του Παιχνιδιού» του Ζαν Ρενουάρ– η σημαντικότερη και αξεπέραστη μέχρι σήμερα στιγμή του γαλλόφωνου αφηγηματικού κινηματογράφου. Διαβάστε ολόκληρη την κριτική

Γράφει: Χρήστος Μήτσης Οκτ 16, 2025

Marais & Forqueray: ο "άγγελος και ο δαίμονας" της Βιόλα ντα Γκάμπα στην αυλή των Βερσαλιών

Παραδόξως, μέσα στην πολύπλοκη και παντοδύναμη γαλλική αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και του Λουδοβίκου ΙΕ΄, η βιόλα ντα γκάμπα βρήκε το ιδανικό σκηνικό για να ακουστεί η λεπτή και εκφραστική φωνή της.

 Οι Μαρίν Μαραί και Αντουάν Φορκερέ ήταν οι αδιαμφισβήτητοι πρωταγωνιστές της. Περιγραφόμενοι απλοϊκά ως "άγγελος και δαίμονας", αντίστοιχα, και οι δύο εργάστηκαν στην αυλή των Βερσαλιών για δεκαετίες, καθιστώντας το όργανό τους ένα από τα χαρακτηριστικά τους.

 

Jean-Henri d'Anglebert (1629-1691)
00:00 Prélude non mesuré

Marin Marais (1656-1728)
03:54 Prélude in D Minor
06:30 Couplets des Folies d'Espagne (Suite No. 1 in D Minor)

Marin Marais (1656-1728)
23:09 Prèlude in C Minor

Antoine Forqueray (1672-1745)
Suite No. 5 in C Minor (selection)
25:10 La Rameau (Majestuesement)
28:20 La Léon - Sarabande (Tendrement)
30:58 Jupiter (Modérément)

Robert de Visée (1652-1730)
35:53 Prélude

Marin Marais (1656-1728)
37:17 Tombeau de Mr. Meliton

Antoine Forqueray (1672-1745)
47:13 La Régente (Suite No. 3 in D Major)

Jean-Baptiste Forqueray (1699-1782)
52:13 La Du Vaucel (Suite No. 3 in D Major by Antoine Forqueray)

Antoine Forqueray (1672-1745)
55:05 La Portugaise (Suite No. 1 in D Minor)

Antoine Forqueray (1672-1745):
58:37 La Ferrand (Rondeau) (Suite No. 3 in D Major)


Paolo Pandolfo, viola da gamba. Amélie Chemin, basso di viola da gamba. María Ferre, theorbo and baroque guitar. Joan Boronat Sanz, harpsichord

Concert “Versailles, Father and Son,” from the series “Versailles vs. Dresden: Baroque Comparisons”
https://www.march.es/es/madrid/concie...

 

Paul Krugman, «Corruption for Make Benefit Glorious Family of Trump»/«Διαφθορά προς όφελος της ένδοξης οικογένειας του Τραμπ»

Corruption for Make Benefit Glorious Family of Trump
The emoluments are the message
Paul Krugman
Jun 28, 2026

 ________________

 ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛ ΚΡΟΥΓΚΜΑΝ

Ελπίζω ότι κάποιοι από τους ακροατές μου είναι αρκετά νέοι ώστε να μη θυμούνται την πρώτη ταινία «Borat». Ήταν όμως ένα ψευδοντοκιμαντέρ, μια σάτιρα, στην οποία ο Σάσα Μπάρον Κόεν υποδυόταν έναν δημοσιογράφο από το Καζακστάν που ερευνούσε και έπαιρνε συνεντεύξεις από Αμερικανούς σχετικά με τα αμερικανικά ήθη και έθιμα. Η ταινία δεν αφορούσε το Καζακστάν, αν και στην πορεία σατίριζε και προσέβαλλε τη χώρα.

Ο λόγος που το σκέφτομαι είναι ότι οι σημερινοί New York Times δημοσιεύουν ένα ερευνητικό ρεπορτάζ για μια τεράστια μεταλλευτική συμφωνία στο Καζακστάν, η οποία — τι έκπληξη — αποδεικνύεται ότι αποτελεί μεγάλη πηγή κερδών για τους γιους του Τραμπ, αλλά και για τους γιους του Χάουαρντ Λάτνικ, του υπουργού Εμπορίου.

Διαβάστε το ερευνητικό ρεπορτάζ για τις λεπτομέρειες, αλλά ουσιαστικά πρόκειται για ακόμη μία υπόθεση, και μάλιστα πολύ μεγάλη.

Αποτελεί μέρος μιας τεράστιας σειράς διεφθαρμένων συμφωνιών, συχνά με πετρελαιοπαραγωγά κράτη — και το Καζακστάν είναι ένα από αυτά — που αποφέρουν οικονομικά οφέλη στον Ντόναλντ Τραμπ, στην οικογένειά του, σε ορισμένους στενούς συνεργάτες του, καθώς και σε μέλη του υπουργικού του συμβουλίου και στις οικογένειές τους. Όλα αυτά συμβαίνουν σε πραγματικά επικές διαστάσεις.

Αυτό είναι ένα μήνυμα που προσπαθώ εδώ και καιρό να περάσω. Δεν πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι κατανοούν ακόμη πόσο μεγάλη απόκλιση από την προηγούμενη αμερικανική ιστορία αποτελεί αυτό που συμβαίνει σήμερα. Εξακολουθώ να βλέπω ανθρώπους να λένε ότι ίσως οδεύουμε προς μια νέα «Επίχρυση  Εποχή»* (Gilded Age). Όμως ο βαθμός συγκέντρωσης του πλούτου στα χέρια λίγων ανθρώπων είναι περίπου τριπλάσιος από εκείνον που υπήρχε στο αποκορύφωμα εκείνης της εποχής. Ζούμε σε μια υπερβολικά επιχρυσωμένη εποχή.

Μερικές φορές ακούω επίσης να λέγεται ότι ίσως επιστρέφουμε σε παλιές μορφές διαφθοράς. Μήπως θα έχουμε ένα νέο σκάνδαλο τύπου Teapot Dome**; Θεέ μου! Το Teapot Dome ήταν ένα σκάνδαλο που αφορούσε δικαιώματα εκμετάλλευσης ορυκτών και δωροδοκίες κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Χάρντινγκ, αν και όχι δωροδοκίες προς την οικογένεια του προέδρου — κάτι που, και πάλι, είναι εντελώς καινούριο. Το ύψος των δωροδοκιών ανερχόταν περίπου σε 500.000 δολάρια· προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό, αυτό αντιστοιχεί σήμερα σε περίπου 9 εκατομμύρια δολάρια.

Πόσο λοιπόν έχει πλουτίσει ο Τραμπ από τότε που επέστρεψε στον Λευκό Οίκο πριν από περίπου 500 ημέρες; Η απάντηση είναι σίγουρα πάνω από τέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια, σχεδόν βέβαια πάνω από τεσσεράμισι και ίσως ακόμη και πέντε δισεκατομμύρια. Αν διαιρέσουμε αυτό το ποσό με τις 500 ημέρες, προκύπτει ότι κατά μέσο όρο έχουμε κάθε μέρα, υπό τον Τραμπ, ένα σκάνδαλο διαφθοράς μεγέθους Teapot Dome.

Έτσι, ουσιαστικά, μέρα με τη μέρα έχουμε σκάνδαλα εξίσου μεγάλα ή και μεγαλύτερα από το Teapot Dome. Οι διεφθαρμένοι παππούδες και προπάπποι μας μοιάζουν ερασιτέχνες μπροστά σε αυτό, όπως ακριβώς οι βαρόνοι-ληστές της Επιχρυσωμένης Εποχής μοιάζουν μικροί μπροστά στους σύγχρονους μεγιστάνες της τεχνολογίας.

Αυτό προφανώς δεν είναι καλό. Στην πραγματικότητα είναι αρκετά τρομακτικό. Πώς κατρακυλήσαμε τόσο γρήγορα ώστε να γίνουμε μια χώρα μαζικής διαφθοράς, σε επίπεδο που κάποτε θεωρούσαμε ότι χαρακτηρίζει μόνο δικτατορίες-μαριονέτες του Τρίτου Κόσμου; Κι όμως, εδώ βρισκόμαστε.

Αυτό θα έπρεπε να αποτελεί πολιτικό ζήτημα και θα έπρεπε να αποτελεί και νομικό ζήτημα, μόλις η κυβέρνηση βρεθεί ξανά στα χέρια ανθρώπων που παίρνουν πραγματικά στα σοβαρά το κράτος δικαίου. Χωρίς να μπω στις λεπτομέρειες της συμφωνίας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι πρόκειται για κάτι παράνομο. Είναι παράνομο βάσει της ρήτρας περί απολαβών από ξένες κυβερνήσεις (Emoluments Clause). Πιθανότατα, επειδή υπάρχουν και Καζάκοι αξιωματούχοι που δωροδοκούνται, παραβιάζεται και ο νόμος περί διεφθαρμένων πρακτικών στο εξωτερικό (Foreign Corrupt Practices Act). Με απλά λόγια, πρόκειται για παρανομία από κάθε άποψη.

Φυσικά, όσο ο Τραμπ βρίσκεται στον Λευκό Οίκο, δεν πρόκειται να ασκηθούν διώξεις. Όμως ας ξεχάσουμε κάθε Δημοκρατικό πολιτικό που δεν υπόσχεται να ερευνήσει αυτή τη μαζική διαφθορά όταν επανέλθει στην εξουσία. Αν δεν το κάνουν, τότε τίποτε από όλα αυτά δεν έχει σημασία. Θα έπρεπε όμως να αποτελεί κεντρικό στοιχείο του προγράμματος οποιουδήποτε.

Δεν είμαι πολιτικός αναλυτής — μερικές φορές σκέφτομαι ότι ίσως κανείς δεν είναι. Όμως, Θεέ μου, αυτή η διαφθορά είναι τόσο απροκάλυπτη. Και αγγίζει πραγματικά τους ανθρώπους. Είναι απολύτως σαφές ότι η διαφθορά στην κορυφή και η αίσθηση ότι οι απλοί πολίτες πληρώνουν το τίμημα ενώ οι ισχυροί πλουτίζουν, αποτελούν ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό πολιτικό ζήτημα. Αυτό ήταν, στην πραγματικότητα, το θέμα που συνέβαλε στην πτώση του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, γεγονός που αποτελεί μία από τις ελπιδοφόρες ενδείξεις για όσα μπορεί να συμβούν στις Ηνωμένες Πολιτείες στο μέλλον.

Να λοιπόν πού βρισκόμαστε. Υπενθυμίζω ότι αυτό το σκάνδαλο είναι τεράστιο. Βρίσκεται στην πρώτη σελίδα των New York Times, αλλά κατά κάποιον τρόπο έχει γίνει σχεδόν συνηθισμένο, αφού σκάνδαλα αυτού του μεγέθους εμφανίζονται πλέον κάθε λίγες εβδομάδες.

Μην κάνετε το λάθος να αντιμετωπίζετε όσα συμβαίνουν ως κάτι φυσιολογικό. Πρόκειται για μια εξαιρετικά ανώμαλη κατάσταση, και πιστεύω ότι ο αμερικανικός λαός θα καταλάβει ότι δεν είναι φυσιολογική, ακόμη κι αν οι σχολιαστές κουραστούν να μιλούν για τη διαφθορά.

Γι’ αυτό επιμείνετε στο ζήτημα· ίσως αυτή τη φορά «προς όφελος του αμερικανικού λαού» και όχι της οικογένειας Τραμπ.

_____________ 

Aπόδοση κειμένου στα ελληνικά: Gerontakos 

* 

Επίχρυση εποχή

Εποχή της ιστορίας των ΗΠΑ που χαρακτηρίζεται από την έντονη αντίφαση ανάμεσα στην επιφανειακή λάμψη του πλούτου και τα βαθιά κοινωνικά προβλήματα.

Η προέλευση του όρου οφείλεται στο μυθιστόρημα "The Gilded Age: A Tale of Today" (1873) των Mark Twain και Charles Dudley Warner. Ο Twain χρησιμοποίησε τη λέξη "gilded" (επιχρυσωμένος) και όχι "golden" (χρυσός), θέλοντας να σατιρίσει μια εποχή που φαινόταν λαμπερή, πλούσια και επιτυχημένη εξωτερικά, αλλά από κάτω ήταν «σαθρή», γεμάτη πολιτική διαφθορά, φτώχεια και ακραία ανισότητα. 

Δείτε περισσότερα:

Επίχρυση εποχή/Βικιπαίδεια

**

Το σκάνδαλο Teapot Dome ήταν ένα τεράστιο σκάνδαλο πολιτικής διαφθοράς που συγκλόνισε τις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1920, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Προέδρου Warren G. Harding.

Αφορούσε την παράνομη μίσθωση κυβερνητικών αποθεμάτων πετρελαίου του Πολεμικού Ναυτικού σε ιδιωτικές εταιρείες με αντάλλαγμα τεράστιες δωροδοκίες.

Δείτε περισσότερα:

To σκάνδαλο Teapot Dome και η μίζα σε μετρητά, ομόλογα και ζωντανά...