Πέμπτη, Νοεμβρίου 19, 2026

Οι νέες ταινίες στην Αθήνα

 

Αντρέι Ταρκόφσκι: η Ιδιοφυΐα, ο Άνθρωπος, ο Θρύλος

Regi Andrej Tarkovskij / Directed by Andrei Tarkovsky
3,5
  • Ντοκιμαντέρ
  • 1988
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 102 '
  • Μίχαλ Λεστσιλόφσκι

Ο Αντρέι Ταρκόφσκι μέσα από την καλλιτεχνική αυτοβιογραφία του «Σμιλεύοντας το χρόνο» και το χρονικό των γυρισμάτων της «Θυσίας».

The Hunger Games: Η Ανατολή του Θερισμού

The Hunger Games: Sunrise on the Reaping
2
  • Περιπέτεια
  • 2026
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 158 '
  • Φράνσις Λόρενς

Ο 16χρονος Χάιμιτς Άμπερναθι κληρώνεται για να εκπροσωπήσει την περιοχή 12 στους 50ούς Αγώνες Πείνας. Στην αρένα τους θα ενώσει τις δυνάμεις του με...

Μυστικά & Ψίθυροι

À Voix Basse / In a Whisper
3
  • Δραματική
  • 2026
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 111 '
  • Λέιλα Μπουζίντ

Μετά τον ξαφνικό θάνατο του θείου της, η Λίλια επιστρέφει έπειτα από χρόνια στην Τυνησία για την κηδεία του, ξανασμίγοντας με τους συγγενείς της που...

Μπορείς να Δεις τα Πάντα

You Can See Everything
4,5
  • Ντοκιμαντέρ
  • 2026
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 174 '
  • Λανς Οπενχάιμ

Τριάντα τέσσερις ημέρες πριν οδηγηθεί στη φυλακή για απάτη δισεκατομμυρίων δολαρίων, η ιδρύτρια της Theranos Ελίζαμπεθ Χολμς προσκαλεί σπίτι της ένα...

I Play Rocky

I Play Rocky
2
  • Δραματική
  • 2026
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 128 '
  • Πίτερ Φαρέλι
  • Κ-12

Στο Λος Άντζελες του 1975 ο νεαρός Σιλβέστερ Σταλόνε, ο οποίος αγωνίζεται να επιβιώσει και ονειρεύεται καριέρα ηθοποιού, καταφέρνει με τα πολλά να...

Ο Πλανήτης των Κρυστάλλων

The Crystal Planet
2
  • Animation
  • 2026
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 97 '
  • Άρσεν Όστογιτς
  • Κ

Άρτι αφιχθείσα στον Κρυστάλλινο Πλανήτη, η μικρή Ρέα γίνεται φίλη με τον Μπέργκι, ένα παράξενο, μα τρυφερό νεογέννητο πλάσμα. Αναζητώντας τη μητέρα...

Γιορτινή Διασκέδαση με την Πέππα

Festive Fun With Peppa Cinema Experience
  • Animation
  • 2026
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 60 '
  • Ράιαν Ντέναμ
  • Κ

Η Πέππα το Γουρουνάκι και η οικογένειά της γιορτάζουν τα πρώτα Χριστούγεννα της Ίβι, μέσα από επτά εορταστικά επεισόδια και τέσσερα νέα τραγούδια, με...

Τι παίζεται αυτή τη βδομάδα στους κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης

 ThessalonikiGuide.gr

Ταινίες στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης:

Coyote vs. Acme

Coyote vs. Acme

IMDb7,3/10
Δικαστική / Νομική / Κινούμενα Σχέδια / Κωμωδία / Οικογενειακή / Παιδικό Σινεμά / Περιπέτεια / Φαντασίας /

Σάμουελ Μπάρμπερ ,«Αντάτζιο για Έγχορδα» (Adagio for Strings, 1938): συναισθηματικό αριστούργημα

 

A quick overview of the finest interpretations of Barber's emotional masterpiece on record

Adagio for Strings

Los Angeles Philharmonic Orchestra / Leonard Bernstein

DG

This is a beautiful collection of American music, lovingly and brilliantly performed. With Barber’s Adagio you might fear that Bernstein would ‘do a Nimrod’ and present it with exaggerated expressiveness. Although the tempo is very slow indeed, the extra hesitations aren’t excessive and the Los Angeles strings play with angelic refinement and sweetness.


Adagio for strings

Philadelphia Orchestra / Eugene Ormandy

Sony Classical

A bargain collection of classic Barber recordings. Ormandy’s Adagio for strings shows off the magnificence of his Philadelphia Orchestra and Thomas Schippers gives wonderfully idiomatic readings of the School for Scandal Overture and the much underrated Second Essay.


Adagio for Strings. Cello Concerto, etc

Bergen Philharmonic Orchestra / Andrew Litton

BIS

A feature of Litton’s Adagio is the way it creeps in at the start from nothing. Then it’s all beautifully paced, spacious and warm. Recorded quality throughout is top-drawer in a truly winning CD.


Adagio for Strings

St Louis Symphony Orchestra / Leonard Slatkin

EMI/Warner Classics

Slatkin's Adagio is that rare thing: a performance that breathes and weaves almost imperceptively. And how exciting it is to hear the climax for once achieved on and not before, the intense and unbearably unresolved climactic chord itself.

Adagio For Strings - Samuel Barber - directed by Leonard Bernstein

Λύχνος : η επί χιλιάδες έτη χρυσή σταγόνα φωτός του νυχτερινού χώρου

Πώς θα ήταν μια βόλτα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης πριν από δεκαπέντε αιώνες, λίγο μετά τη δύση του ήλιου;

Ραφαήλ Γκαϊδατζής


Χωρίς φωτισμένες βιτρίνες, χωρίς προβολείς στις προσόψεις των κτιρίων, χωρίς τα φώτα των αυτοκινήτων και τις λάμπες των δρόμων, χωρίς τη συνεχή λάμψη που σήμερα κάνει τη νύχτα της πόλης να μοιάζει σχεδόν με προέκταση της ημέρας.

Στη βυζαντινή Θεσσαλονίκη, το σκοτάδι άλλαζε τις συνθήκες της καθημερινότητας. Οι άνθρωποι στηρίζονταν σε μικρές φλόγες για να φωτίσουν τα σπίτια τους, τους χώρους εργασίας και τις εκκλησίες τους.

Ένα πήλινο λυχνάρι, λίγο λάδι και ένα φυτίλι μπορούσαν να προσφέρουν το απαραίτητο φως για τις δραστηριότητες που συνεχίζονταν μετά τη δύση.

Αυτή η διαφορετική σχέση με τη νύχτα αποκαλύπτεται μέσα από τα αντικείμενα που έχουν φέρει στο φως οι αρχαιολόγοι.

Στο κέντρο της σημερινής Θεσσαλονίκης έχουν βρεθεί λυχνάρια της ύστερης ρωμαϊκής και πρώιμης βυζαντινής περιόδου, ενώ το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού διατηρεί φωτιστικά σκεύη και άλλα αντικείμενα που μας επιτρέπουν να προσεγγίσουμε την καθημερινή ζωή μιας πόλης χωρίς ηλεκτρισμό.

Τα λυχνάρια που βρέθηκαν στην καρδιά της Θεσσαλονίκης

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αρχαιολογικά στοιχεία προέρχεται από την οδό Βασιλέως Ηρακλείου 45, στην καρδιά του σημερινού εμπορικού κέντρου.

Κατά τη διάρκεια σωστικής ανασκαφής, που πραγματοποιήθηκε το 2009–2010, αποκαλύφθηκαν τμήματα της υστερορωμαϊκής πόλης, με δρόμους και οικοδομικά συγκροτήματα. Σημαντικές οικοδομικές φάσεις χρονολογούνται στον 5ο και τον 6ο αιώνα μ.Χ.

Ανάμεσα στα ευρήματα υπήρχαν λυχνάρια, τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο ειδικής επιστημονικής μελέτης από τη Σοφία Ακριβοπούλου, τον Περικλή Σλαμπέα και την Παρασκευή Λεβεντέλη.

Η έρευνα εξετάζει τους τύπους των φωτιστικών σκευών και στοιχεία που σχετίζονται με την παραγωγή τους, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για τη χρήση του τεχνητού φωτισμού στη Θεσσαλονίκη εκείνης της εποχής.

Η σύνδεση με τη σημερινή πόλη είναι εντυπωσιακή. Σε έναν δρόμο γεμάτο καταστήματα, γραφεία και καθημερινή κίνηση, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν για να φωτίζουν τη ζωή των κατοίκων πριν από περίπου 1.500 χρόνια.

Πόσο φως μπορούσε να δώσει ένα μικρό λυχνάρι;

Το λυχνάρι ήταν μια απλή αλλά αποτελεσματική συσκευή φωτισμού. Στο εσωτερικό του τοποθετούνταν καύσιμη ύλη, συνήθως λάδι, ενώ από ένα μικρό άνοιγμα περνούσε το φυτίλι που διατηρούσε τη φλόγα.

Η ένταση του φωτός ήταν πολύ μικρότερη από εκείνη των σύγχρονων ηλεκτρικών λαμπτήρων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένα λυχνάρι ήταν άχρηστο μέσα στο σκοτάδι.

Όταν βρισκόταν κοντά στην επιφάνεια όπου εργαζόταν κάποιος, μπορούσε να εξυπηρετήσει συγκεκριμένες δραστηριότητες. Δεν ήταν απαραίτητο να φωτίζεται ολόκληρο το δωμάτιο για να μπορεί ένας άνθρωπος να χρησιμοποιήσει τα χέρια του ή να κινηθεί σε έναν γνώριμο χώρο.

Η θέση του λυχναριού, το ύψος του, η ποιότητα του καυσίμου και το φυτίλι επηρέαζαν το αποτέλεσμα.

Σε αντίθεση με τη σημερινή συνήθεια να φωτίζουμε ομοιόμορφα ένα ολόκληρο δωμάτιο, ο τεχνητός φωτισμός μπορούσε να συγκεντρώνεται γύρω από συγκεκριμένα σημεία και δραστηριότητες.

Κάθε φλόγα απαιτούσε φροντίδα. Χρειαζόταν καύσιμο, συντήρηση του φυτιλιού και προσοχή ώστε να αποφεύγονται ατυχήματα. Το φως, με άλλα λόγια, δεν ήταν κάτι που αποκτούσε κανείς πατώντας έναν διακόπτη.

Ένα χάλκινο λυχνάρι με λαβή σε σχήμα σταυρού

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον αντικείμενο της συλλογής του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού είναι ένα χάλκινο λυχνάρι του 6ου αιώνα, που προέρχεται από τις Λουλουδιές Κίτρους Πιερίας.

Το αντικείμενο έχει μήκος μόλις 15,7 εκατοστά και διαθέτει λαβή σε σχήμα σταυρού, καθώς και αλυσίδα ανάρτησης.

Η κατασκευή του δείχνει ότι τα φωτιστικά μέσα δεν περιορίζονταν στα πήλινα λυχνάρια που τοποθετούνταν πάνω σε μια επίπεδη επιφάνεια.

Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης

Υπήρχαν και πιο σύνθετες κατασκευές, που μπορούσαν να αναρτηθούν και να εξυπηρετήσουν διαφορετικές ανάγκες φωτισμού.

Παρότι το συγκεκριμένο εύρημα δεν προέρχεται από την ίδια τη Θεσσαλονίκη, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της τεχνολογίας φωτισμού που χρησιμοποιούνταν στην ευρύτερη περιοχή κατά την πρώιμη βυζαντινή περίοδο.

Τα 13 μικροσκοπικά λυχνάρια που βρέθηκαν σε έναν τάφο

Ένα από τα πιο παράξενα ευρήματα που συνδέονται με τα λυχνάρια προέρχεται από το ανατολικό νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης.

Σε ανασκαφή βόρεια του σημερινού κοιμητηρίου της Ευαγγελίστριας, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν δεκατρία μικροσκοπικά πήλινα ομοιώματα λυχναριών, που χρονολογούνται στον 3ο αιώνα μ.Χ.

Το μήκος τους ήταν μόλις 1,8 εκατοστά.

Δεν επρόκειτο για πραγματικά φωτιστικά μέσα. Ήταν τόσο μικρά ώστε δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή φωτός.

Βρέθηκαν κατά μήκος του βραχίονα ενός νεκρού και, σύμφωνα με την ερμηνεία του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού, ίσως αποτελούσαν χάντρες περιδέραιου ή ήταν ραμμένα πάνω στο ένδυμά του.

Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού

Η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα επειδή δείχνει ότι η μορφή ενός καθημερινού αντικειμένου μπορούσε να αποκτήσει διαφορετική χρήση, ακόμη και στο πλαίσιο των ταφικών εθίμων.

Τα μικροσκοπικά λυχνάρια της Ευαγγελίστριας δεν μας πληροφορούν για το πόσο φωτεινή ήταν η πόλη. Μας αποκαλύπτουν όμως πόσο οικείο ήταν το συγκεκριμένο αντικείμενο στον κόσμο της ύστερης αρχαιότητας.

Οι εκκλησίες, οι καντήλες και ο συμβολισμός του φωτός

Στη βυζαντινή κοινωνία το φως είχε και μια δεύτερη, εξίσου σημαντική διάσταση.

Πέρα από την πρακτική του χρησιμότητα, συνδεόταν στενά με τη θρησκευτική ζωή.

Κεριά, λυχνάρια και καντήλες χρησιμοποιούνταν σε χώρους λατρείας, ενώ ο φωτισμός αποτελούσε μέρος της ατμόσφαιρας των εκκλησιών.

Στη Θεσσαλονίκη, η μελέτη των βυζαντινών τοιχογραφιών έχει αναδείξει απεικονίσεις διαφορετικών φωτιστικών μέσων, προσφέροντας στοιχεία για τις μορφές και τη χρήση τους.

Το φως αποκτούσε ταυτόχρονα συμβολική σημασία, συνδεδεμένη με τη θεϊκή παρουσία, την πίστη και την πνευματική ζωή.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα φωτιστικά σκεύη αποτελούν σημαντική κατηγορία αντικειμένων για την κατανόηση του βυζαντινού πολιτισμού.

Το ίδιο το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού είχε αφιερώσει το 2011 ειδική έκθεση στην ιστορία του φωτισμού, με τίτλο «Μια ιστορία από φως στο φως», παρουσιάζοντας την εξέλιξη των φωτιστικών μέσων από το Βυζάντιο μέχρι τους νεότερους χρόνους.

Ήταν σκοτεινοί οι δρόμοι της βυζαντινής Θεσσαλονίκης;

Η εικόνα μιας βυζαντινής Θεσσαλονίκης βυθισμένης στο απόλυτο σκοτάδι είναι ελκυστική ως αφήγηση, αλλά δεν μπορούμε να την υιοθετήσουμε.

Στις μεγάλες πόλεις της ύστερης αρχαιότητας υπήρχαν διαφορετικές πρακτικές νυχτερινού φωτισμού.

Η μετακίνηση, η εργασία και η χρήση των εσωτερικών χώρων εξαρτώνταν περισσότερο από το διαθέσιμο φυσικό φως και από τις τεχνητές πηγές φωτισμού.

Οι μικρές φλόγες των λυχναριών και των κεριών θα δημιουργούσαν έντονες αντιθέσεις ανάμεσα σε φωτεινά σημεία και σκοτεινές επιφάνειες.

Μια εικόνα πολύ διαφορετική από τη σημερινή, ομοιόμορφα φωτισμένη νυχτερινή πόλη.

Σήμερα, η νύχτα στη Θεσσαλονίκη είναι γεμάτη τεχνητό φως.

Οι δρόμοι, οι πλατείες, τα καταστήματα, τα αυτοκίνητα και οι φωτισμένες προσόψεις των κτιρίων δημιουργούν ένα περιβάλλον που ελάχιστη σχέση έχει με εκείνο της ύστερης αρχαιότητας.

Κι όμως, κάτω από τους σημερινούς δρόμους έχουν βρεθεί μικρά αντικείμενα που μας επιτρέπουν να πλησιάσουμε αυτή τη χαμένη καθημερινότητα.

Τα λυχνάρια της Βασιλέως Ηρακλείου, τα μικροσκοπικά πήλινα ομοιώματα της Ευαγγελίστριας και τα φωτιστικά σκεύη που διασώζει το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού αποτελούν διαφορετικές ψηφίδες της ίδιας ιστορίας.

Μιας ιστορίας που δεν αφορά τους μεγάλους αυτοκράτορες ή τις σημαντικές μάχες, αλλά τις πιο απλές ανάγκες των ανθρώπων.

Πριν από δεκαπέντε αιώνες, μια μικρή φλόγα μπορούσε να αλλάξει ολόκληρη την εμπειρία ενός δωματίου.

***************************


 

TO ΛΥΧΝΑΡΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

Πηγή:gerontakos.blogspot.com


https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ1MC-pvQlXAoXb7Pg1suxBHADd_CzFXW_5Qf0MD1F_hg&s=10 

Ο ΛΥΧΝΟΣ ΩΣ ΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

 Τρία επιγράμματα  


https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/0a/Roman_Oil_Lamps_with_erotic_motifs%2C_Altes_Museum_Berlin_%285399738874%29.jpg

Ιταλία, Ρηνανία (Γερμανία), Μικρά Ασία (Τουρκία) Πηλός, 1ος - 3ος αιώνας μ.Χ. 

«Όσοι δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν τα πιο ακριβά δείγματα από μπρούντζο, αγόραζαν λύχνους από πηλό. Οι ρωμαϊκοί λύχνοι λαδιού χαρακτηρίζονται από μια τεράστια ποικιλία σχημάτων και εικονογραφικής διακόσμησης: Εκτός από την απεικόνιση θεών, από τον θεατρικό κόσμο και την αρένα, τα ερωτικά μοτίβα διάφορες στάσεις ερωτικής συνεύρεσης ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή.Οι σατυρικοί λύχνοι σε σχήμα φιγούρας με γκροτέσκο υπερεκτεταταμένο φαλλό έχουν συνδεθεί με το εργαστήριο της Κνίδου»

.Carole Raddato from FRANKFURT, Germany - Roman Oil Lamps with erotic motifs, Altes Museum Berlin/Wikipedia

Το μοτίβο του λύχνου ως μάρτυρα των ερωτικών υποσχέσεων, των κρυφών συναντήσεων αλλά και της προδοσίας είναι πολύ συνηθισμένο στην αρχαία ελληνική επιγραμματοποιία. Ο λύχνος είναι ο «σιωπηλός φίλος» που βοηθά τους εραστές να ολοκληρώσουν την ερωτική τους επιθυμία .


1.  

Ασκληπιάδης ο Σάμιος(3ος αι. π.Χ.)

Παλατινή Ανθολογία (V, 7). 

λύχνε, σὲ γὰρ παρεοῦσα τρὶς ὤμοσεν Ἡράκλεια
ἥξειν, κοὐχ ἥκει: λύχνε, σὺ δ᾽, εἰ θεὸς εἶ,

τὴν δολίην ἀπάμυνον ὅταν φίλον ἔνδον ἔχουσα
παίζῃ, ἀποσβεσθεὶς μηκέτι φῶς πάρεχε.

 

 ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 

[Gerontakos] 

Εδώ μπροστά σου, λύχνε  μου, η Ηράκλεια τρεις όρκους πήρε 

πως θα έρθει, αλλά δεν ξανάρθε . Λύχνε, θεός αν είσαι,

τιμώρησε τη δόλια γυναίκα: όταν θα βάλει στο σπίτι της 

για τα παιχνίδια του έρωτα τον καινούριο   εραστή της,

σβήσε  και μη προσφέρεις πια το  φως σου !

_____________________

Στο επίγραμμα αυτό  ο ποιητής απευθύνεται στον λύχνο ως μάρτυρα των ανεκπλήρωτων όρκων της άπιστης ερωμένης ότι θα ξανασυναντήσει στον ίδιο χώρο τον εραστή της.

Η αναφορά στον αριθμό των τριών όρκων υποδηλώνει την ιερότητα και την ένταση της υπόσχεσης που αθετήθηκε. 

Η προστακτική "σβήσε" είναι το κλειδί της εκδίκησης που ζητά ο ποιητής – να μείνουν οι εραστές στο σκοτάδι , για να μην απολαύσουν τον έρωτά τους.

2. 

Μελέαγρος Γαδαρεύς (επιγραμματοποιός-2ος αι.  π.Χ.)

Παλατινή Ανθολογία

(V, 165)

Αρχαίο Κείμενο:

ἓν τόδε, παμμήτειρα θεῶν, λίτομαί σε, φίλη Νύξ,
ναὶ λίτομαι, κώμων σύμπλανε, πότνια Νύξ,
εἴ τις ὑπὸ χλαίνῃ βεβλημένος Ἡλιοδώρας
θάλπεται, ὑπναπάτῃ χρωτὶ χλιαινόμενος,

κοιμάσθω μὲν λύχνος: ὁ δ᾽ ἐν κόλποισιν ἐκείνης
ῥιπτασθεὶς κείσθω δεύτερος Ἐνδυμίων.



ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 

 [Gerontakos]

Αγαπημένη Νύχτα, μητέρα όλων των θεών, 

σε παρακαλώ μόνο για ένα πράγμα, 

 ναι, σε παρακαλώ, σεβάσμια Νύχτα, 

συντρόφισσα του γλεντιού, 

αν  κάποιος  πλαγιασμένος τώρα

κάτω από την κουβέρτα της Ηλιοδώρας

απολαμβάνει τη ζεστασιά της, 

νιώθοντας πάνω στο κορμί του το δικό της 

που ξεγελά τον ύπνο, ας σβήσει το λυχνάρι!

 Μες στην αγκάλη της πεσμένος, 

ας αποκοιμηθεί σαν  δεύτερος Ενδυμίωνας.

 

Στο επίγραμμα αυτό ο Μελέαγρος,  αντίθετα από τον  Ασκληπιάδη, δεν εκφράζει το παράπονό του  με εκδικητικό τρόπο για την άπιστη ερωμένη του.  Ο Μελέαγρος χρησιμοποιεί μεγαλοπρεπείς τίτλους για τη Νύχτα (μητέρα των πάντων, σεβάσμια), δίνοντας στην ερωτική του παράκληση έναν σχεδόν θρησκευτικό τόνο.
Ο ποιητής δεν καταριέται την Ηλιοδώρα ούτε επιτίθεται λεκτικά  στον αντίζηλο.Ίσα ίσα εύχεται να έχει αδιατάρακτο ύπνο δίπλα στο θερμό κορμί της  άπιστης Ηλιοδώρας.

 Πιθανόν ο ποιητής να εύχεται στον ανταγωνιστή του να αποκοιμηθεί βαθιά (σαν τον Ενδυμίωνα), ώστε να σταματήσει να απολαμβάνει την Ηλιοδώρα,  μπορεί όμως  απλώς να  παραδέχεται με μελαγχολία την τύχη βουνό  του «νικητή» εραστή.

Σ΄αυτό θα τον βοηθήσει το σκοτάδι λόγω του σβηστού λύχνου, γιατί ο ολοφάνερος αισθησιασμός που βγαίνει  από τα συμφραζόμενα για το λαχταριστό σώμα της Ηλιοδώρας δεν επιδεικνύεται με εικόνες  της ερωτικής πράξης  υπό το φως του ,  αλλά υπονοείται μέσα από τον ύπνο του κουρασμένου εραστή στη θερμή αγκάλη της  ερωμένης  

 ______________

https://image.invaluable.com/housePhotos/thebidder/41/768741/H20019-L368656218_original.jpg3. Ένα ασημένιο λυχνάρι παίρνει τον λόγο και απευθύνεται στενοχωρημένο  στον απατημένο εραστή,  καθώς είναι αναγκασμένο να φωτίζει τις περιπτύξεις της πρώην  ερωμένης  του με τους καινούριους αγαπητικούς της .

Στατύλλιου Φλάκκου(1ος αιώνας)/Βικιπαίδεια

Anthologia Graeca

(V, 5)


ἀργύρεον νυχίων με συνίστορα πιστὸν ἐρώτων
οὐ πιστῇ λύχνον Φλάκκος ἔδωκε Νάπῃ,
ἧς παρὰ νῦν λεχέεσσι μαραίνομαι, εἰς ἐπιόρκου
παντοπαθῆ κούρης αἴσχεα δερκόμενος.

Φλάκκε, σὲ δ᾽ ἄγρυπνον χαλεπαὶ τείρουσι μέριμναι:
ἄμφω δ᾽ ἀλλήλων ἄνδιχα καιόμεθα.


Μετάφραση

[Gerontakos] 

Ένα ασημένιο λυχνάρι είμαι εγώ, 

που δώρισε ο Φλάκκος στην αγαπημένη του Νάπη .

Αξιόπιστος είμαι μάρτυρας των νέων ερώτων της επίορκης Νάπης. 

Τώρα μαραζώνω δίπλα στο κρεβάτι της  μια και αναγκαστικά 

βλέπω τα ακόλαστα πάθη  της επίορκης κόρης.

Φίλε Φλάκκε,  σε κρατούν άγρυπνο και σε ταλαιπωρούν 

σκοτούρες που σε κάνουν να πονάς . Καιγόμαστε  κι οι δυο

χωρίς  να βρισκόμαστε αντάμα .

 

Το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος προσκαλεί το κοινό στη δεύτερη διοργάνωση του φεστιβάλ ηχητικής δημιουργίας «Ένας κόσμος ήχων».

Ένας κόσμος Ήχων: Το 2ο Φεστιβάλ ηχητικής δημιουργίας στο Γαλλικό Ινστιτούτο | 

CultureNow.gr



Το φεστιβάλ εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος «Ψηφιακός Νοέμβρης» (Novembre Numérique), της παγκόσμιας γιορτής ψηφιακού πολιτισμού, που αποτελεί πρωτοβουλία του Institut français – Παρίσι. Παράλληλα πραγματοποιείται σε συνάρτηση με τη διοργάνωση «Σεζόν της Μεσογείου 2026».

Πώς θα ήταν ένας κόσμος χωρίς ήχους, ένα ελληνικό καλοκαίρι χωρίς τζιτζίκια, μια θάλασσα χωρίς τον ήχο των κυμάτων;

Παρότι ο ήχος αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της σχέσης μας με την πραγματικότητα, συχνά αντιμετωπίζεται ως κάτι δευτερεύον και, περισσότερο από ποτέ, εξαρτάται από την εικόνα που συνοδεύει ή επεξηγεί. Μέσα από αυτό το φεστιβάλ, σας προτείνουμε να στρέψουμε την προσοχή μας στον ήχο και να ανακαλύψουμε τις διαφορετικές αποχρώσεις του, μέσα από τη μουσική, τα podcast, τον κινηματογράφο, τα βιντεοπαιχνίδια και την ηχητική τέχνη.

Καλλιτέχνες, δημιουργοί και ερευνητές και επαγγελματίες από την Ελλάδα και τη Γαλλία, συναντιούνται σε ένα πολυδιάστατο πρόγραμμα που συνδυάζει κινηματογραφικές προβολές, ηχητικές εγκαταστάσεις, ακροάσεις podcast, συζητήσεις, εργαστήρια και ηχητικό περίπατο.

Ανάμεσα στις ξεχωριστές στιγμές της διοργάνωσης, ένα σινέ-κονσέρτο με την ταινία βωβού κινηματογράφου Pour Don Carlos (1921), με ζωντανή μουσική συνοδεία πιάνου, ηλεκτρικής κιθάρας και θερεμίν, μια συνάντηση με τη Γαλλίδα ηθοποιό μεταγλώττισης Adeline Chetail, τη φωνή εμβληματικών χαρακτήρων από τον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών και του animation, καθώς κι ένα ξεχωριστό Dj πάρτι στο Romantso, στο κλείσιμο του ξεχωριστού workshop «Ex Aequa» που θα γιορτάσει τη δημιουργικότητα, τη διαφορετικότητα και τις νέες δυναμικές της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής.

Καθώς η Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο πολλών δράσεων του φεστιβάλ, ένα μέρος του προγράμματος εστιάζει στην εξερεύνηση των ηχητικών αρχείων, των μουσικών παραδόσεων ακόμα και στην ευαισθητοποίηση γύρω από την υποθαλάσσια ηχορύπανση και την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Στα εργαστήρια ηχητικής έρευνας, δημιουργίας podcast και ηλεκτρονικής μουσικής, οι συμμετέχοντες θα πειραματιστούν με νέες μορφές ακρόασης και καλλιτεχνικής έκφρασης, και θα ανακαλύψουν τις δυνατότητες του podcast ως εκπαιδευτικού εργαλείου.

Από τη φωνή του Οδυσσέα Ελύτη και τα ηχητικά τοπία της θάλασσας, ως τους ήχους των πόλεων, τις μουσικές της Μεσογείου και τις νέες δυνατότητες της ψηφιακής δημιουργίας, το φεστιβάλ προτείνει επτά ημέρες συναντήσεων, πειραματισμού και ανακαλύψεων, αναδεικνύοντας τον ήχο ως μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης, έρευνας, μνήμης και επικοινωνίας.

Ένα ξεχωριστό φεστιβάλ ηχητικής δημιουργίας στην Αθήνα. Ένας ολόκληρος κόσμος ήχων… Άκου για να δεις!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ (ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΓΓΡΑΦΗΣ)

23-27/11/2026, 10:00-18:00 │ Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΗΧΗΤΙΚΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
«ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΩΣ ΤΟ PITCH»
Το εργαστήριο θα διεξαχθεί από τις ντοκιμαντερίστριες, Justine Perez και Katia Bouferrache.

🡪 27/11/2026, 13:30│ Αίθουσα Gisèle Vivier, Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
Ανοιχτή εκδήλωση ολοκλήρωσης του workshop, με τη συζήτηση «Από την ιδέα ως το pitch: στα παρασκήνια ενός podcast ντοκιμαντέρ».
Σε συνεργασία με το Festival Bruits Roses (Μασσαλία)

23–27/11/2026
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΗΧΗΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
«ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΠΟΛΗ. ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΝΕΡΟ, ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ. ΗΧΗΤΙΚΕΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΕΣ, ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΓΡΑΦΗΣ»

🡪 27/11/2026, 15:30│ Αίθουσα του μουσείου – Γαλλική Σχολή Αθηνών
Ανοιχτή εκδήλωση ολοκλήρωσης του workshop, με τη συζήτηση «Ήχος(οι) και έρευνα: Aπό τα αρχεία στη διαμεσολάβηση, περνώντας από τη δημιουργία»
Σε συνεργασία με τους: Γαλλική Σχολή Αθηνών, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Πανεπιστήμιο Lyon2, UMR EVS, IUF, Fée, la Fabrique des Écritures Ethnographiques (CNRS), RFI, 13 prods – Sonorama – Festival Bruits Roses

25-27/11/2026 │ Romantso , Αναξαγορά 3, Αθήνα
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ DJ «EX AEQUA»
Το εργαστήριο θα διεξαχθεί από τις DJ Flore (Γαλλία) και K.atou (Ελλάδα).

🡪 27/11/2026, 21:30│ Romantso
Ανοιχτή εκδήλωση ολοκλήρωσης του workshop, με το πάρτι «Ex Aequa Αθήνα: Showcase», με τις DJ Flore (Γαλλία) και K.atou (Ελλάδα)
Σε συνεργασία με τους: Arty Farty (Festival Les Nuits Sonores της Lyon), Stegi Radio, Romantso

25/11/2026, 16:30 (διάρκεια: 2,5 ώρες) │ Αίθουσα Gisèle Vivier, Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ
«ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗ PODCAST ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ»
Το εργαστήριο θα διεξαχθεί από τις Marie Flacon και Audrey Mallet

28/11/2026, 11:30 (διάρκεια: 1 ώρα) │ Βιβλιοθήκη Octave Merlier – Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
«ΗΧΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΟ BOOKINOU»

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ)

23/11/2026, 19:30 │ Auditorium Theo Angelopoulos, Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
ΣΙΝΕ-ΚΟΝΣΕΡΤΟ
«POUR DON CARLO», ΤΩΝ JACQUES LASSEYNE ΚΑΙ MUSIDORA (ΓΑΛΛΙΑ, 1921, 90’)
Πιάνο: Νίκος Πλάτανος
Ηλεκτρική κιθάρα & θερεμίν: Τηλέμαχος Μούσας
Σε συνεργασία με το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

24/11/2026, 19:00 │ Auditorium Theo Angelopoulos – Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
VIDEO GAMES
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΗΘΟΠΟΙΟ ADELINE CHETAIL – Η ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΦΩΝΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ ΜΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
Στα γαλλικά, με ταυτόχρονη μετάφραση στα ελληνικά

25/11/2026, 19:30 │ Auditorium Theo Angelopoulos, Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
PODCAST
ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΑΚΡΟΑΣΗΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ «ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ (1911-1996), Ο ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΣ» ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ
Ηχητική υλοποίηση: Laure – Hélène Planchet
Θα ακολουθήσει συζήτηση του Γιώργου Αρχιμανδρίτη με το κοινό.
Σε συνεργασία με το France Culture

26/11/2026, 19:30 │ Auditorium Theo Angelopoulos, Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
ΠΡΟΒΟΛΗ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
«ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΗΧΟΤΟΠΙΑ: ΠΩΣ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΤΟ ΜΠΛΕ;»
Προβολή του ντοκιμαντέρ Mare Sapiens των Aurélie Darbouret και Jeff Daniel Silva (Γαλλία, 2026 – 28’).
Συζήτηση: «Πώς ακούγεται το μπλε: θαλάσσια ηχοτοπία και περιβαλλοντική προστασία»
Με τους: Boris Petric, Ανθρωπολόγος, Νάντια Ανδρεανίδου, Υπεύθυνη Προγραμμάτων και Πολιτικής του MEDASSET, Αλεξάνδρα Παναγιώτου, Επιστημονική Υπεύθυνη του MEDASSET, Ηρώ Τσαρμποπούλου-Φωκιανού, Biodiversity Campaigner, Greenpeace Greece, Νίκο Καρατζά, Εκπαιδευτής επιστημονικών καταδύσεων και μακροχρόνιος συνεργάτης του MEDASSET.
Βουβή ταινία χωρίς διαλόγους, συζήτηση στα ελληνικά
Σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Bruits Roses (Μασσαλία), τις ΜΚΟ MEDASSET και Greenpeace Greece

27/11/2026, 13:30 │ Αίθουσα Gisèle Vivier, Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
PODCAST
«ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΩΣ ΤΟ PITCH: ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΕΝΟΣ PODCAST ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ»
Με τις δημιουργούς ντοκιμαντέρ Justine Perez και Katia Bouferrache και τον Βασίλη Σερβετά, από το τμήμα podcast του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Στα αγγλικά
Σε συνεργασία με το Festival Bruits Roses (Μασσαλία) και το τμήμα podcast του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

27/11/2026, 15:30 │ Αίθουσα του μουσείου – Γαλλική Σχολή Αθηνών
ΣΥΖΗΤΗΣΗ
«HΧΟΣ(ΟΙ) ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ: AΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ, ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ»
Με τους: Αλίκη Αγγελίδου (Πάντειο Πανεπιστήμιο), Δημήτρη Γιαννιώδη (Γαλλική Σχολή Αθηνών), Olivier Givre (Πανεπιστήμιο Lumière-Lyon2, Institut Universitaire de France), Bénédicte Barillé, Boris Petric (Fabrique des Écritures Ethnographiques) και τους συμμετέχοντες στο εργαστήριο « Ακούγοντας το νερό, ακούγοντας την πόλη».
Στα αγγλικά
Σε συνεργασία με τη Γαλλική Σχολή Αθηνών

27/11/2026, 19:00 │ Mammot Art Space, Σίνα 52
RADIO SHOW
«ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ», ΤΗΣ MONA HKL
Στα γαλλικά, με ταυτόχρονη μετάφραση στα ελληνικά

27/11/2026, από τις 21:30 │ Romantso – Αναξαγόρα 3
ΠΑΡΤΙ
«EX AEQUA ΑΘΗΝΑ: SHOWCASE»
Με Τις DJ Flore (Γαλλία) και K.atou (Ελλάδα) και τις συμμετέχουσες του workshop «Ex Aequa»
Σε συνεργασία με το Arty Farty (Festival Les Nuits Sonores της Lyon), το Stegi Radio και το Romantso

28/11/2026, 11:30 │ Auditorium Theo Angelopoulos – Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
ΣΥΖΗΤΗΣΗ
«ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ: ΑΠΟ ΤΑ ΗΧΗΤΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΣΤΙΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ»
Με τους: Justine Perez, Δημιουργός ηχητικών ντοκιμαντέρ και Διευθύντρια του Φεστιβάλ Bruits Roses, Δημήτρης Γιαννοΐδης, εθνομουσικολόγος, Mona HKL, sound artist και DJ, Βασίλης Σερβετάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός και μέλος της ομάδας podcast του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Συντονισμός: Μαριλένα Μαραγκού, Ερευνήτρια Χώρου και Ήχου / Ραδιοφωνική Παραγωγός Τρίτου Προγράμματος
Στα ελληνικά και γαλλικά, με ταυτόχρονη μετάφραση
Σε συνεργασία με το Τρίτο Πρόγραμμα (ΕΡΤ)

28/11/2026, 14:00 │ Auditorium Theo Angelopoulos, Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
PODCAST
«ΣΙΝΕΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΙΑ»
«Ο καιρός ο ψεύτικος» του Σπύρου Σκανδάλου (Ελλάδα, 2025 – 30’)
«Άκου το ποτάμι» της Νατάσας Μπλατσιού (Ελλάδα, 2023 – 22’)
Στα ελληνικά, με γαλλικούς υπότιτλους
Σε συνεργασία με το Festival Bruits Roses (Μασσαλία) και το τμήμα podcast του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

28/11/2026, 20:00 │ Μεγάλη Μελανθίου (Μελανθίου 8, Αθήνα)
ΠΑΡΤΙ
ΗΧΗΤΙΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ: ΤΟ PROJET «EIGER DRUMS PROPAGANDA» ΜΕ ΤΟΝ LOUIS EBOLA, ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΝΤΟΥΕΤΟΥ THE PILOTWINGS (FR)
Σε συνεργασία με το Μεγάλη Μελανθίου

29/11/2026, 10h00 │ Onassis Mandra – Διονυσίου Αρεοπαγίτου 2
ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΧΗΤΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΕΙΔΙΚΗ ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΗΝ «CLINAMEN» ΤΟΥ CÉLESTE BOURSIER-MOUGENOT
Στα ελληνικά και στα αγγλικά
Σε συνεργασία με τη Στέγη του Ιδρύματος Ονάση

29/11/2026, 16:00 (διάρκεια : 1.30) │ Πειραιάς
ΗΧΟΒΟΛΤΑ
«ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ»
Με τους: Nτάνα Παπαχρήστου, Επίκουρη Καθηγήτρια Φιλοσοφίας και Αισθητικής των Μέσων, Τμ. Πολιτισμού και Δημιουργικών Μέσων και Βιομηχανιών, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Γιώργος Σαμαντάς, Ανθρωπολόγος, καλλιτέχνης του ήχου, υποψήφιος Διδάκτορας του Τμ. Πολιτισμού και Δημιουργικών Μέσων και Βιομηχανιών, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Πάνος Πανόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής της Ανθρωπολογίας της Μουσικής και του Χορού, Τμ. Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Σημείο εκκίνησης: Ρολόι του Μανούσκου στο Πασαλιμάνι (Ακτή Μουτσοπούλου 6, 185 35 Πειραιάς)
Στα ελληνικά, με δυνατότητα μετάφρασης στα αγγλικά και γαλλικά

ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΚΡΟΑΣΗΣ (ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΚΑΘ’ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ)

24-28/11/2026 │ Βιβλιοθήκη, Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
PODCAST
ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΚΡΟΑΣΗΣ: «ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ»
«Εντός 20ου και 21ου αιώνα», της Κωνσταντίνας Σταυροπούλου (Ελλάδα – Ιράν, 2025, 27΄)
«Ηχητικό ταξίδι στη Μεσόγειο» από την Art Explora (Γαλλία, 2024, 11’30)