Πέμπτη, Αυγούστου 20, 2026

Ποιες ταινίες κάνουν πρεμιέρα από την Πέμπτη 20 Αυγούστου στην Αθήνα

 Stream 01 Rigi (Shivers) | Mazoha | Bastards by Flix.gr | Listen online for free on SoundCloud

Ποιες ταινίες κάνουν πρεμιέρα από την Πέμπτη 20 Αυγούστου στην Αθήνα


Μια ιδιαίτερα πλούσια κινηματογραφική εβδομάδα καταφθάνει στις αίθουσες από την Πέμπτη 20 Αυγούστου, συνδυάζοντας το βραβευμένο στις Κάννες σινεμά του Κρίστιαν Μουντζίου με μεγάλες εμπορικές παραγωγές, ευρωπαϊκές δημιουργίες, κωμωδίες, περιπέτειες και horror. Παράλληλα, τέσσερα σημαντικά έργα από διαφορετικές εποχές και κινηματογραφικές σχολές επιστρέφουν στη μεγάλη οθόνη, από τον Γκιγιέρμο ντελ Τόρο και τον Αλαν Τζ. Πακούλα μέχρι τον Ντάνι Μπόιλ και τον Ρόμπερτ Βίνε.

Στο επίκεντρο βρίσκεται το «Φιόρδ» του Κρίστιαν Μουνγκίου, η ταινία που απέσπασε τον (δεύτερο για τον Μουντζίου) Χρυσό Φοίνικα στο 79ο Φεστιβάλ Καννών. Ο σπουδαίος Ρουμάνος δημιουργός επιστρέφει με ένα ακόμη κοινωνικό και ανθρωποκεντρικό δράμα, σε μία από τις σημαντικότερες arthouse κυκλοφορίες του φετινού καλοκαιριού.

Το ενδιαφέρον στρέφεται επίσης στην «Ανταρσία» του Ζαν-Φρανσουά Ρισέ, μια νέα περιπέτεια δράσης με πρωταγωνιστή τον Τζέισον Στέιθαμ, ενώ οι φίλοι της ρομαντικής κομεντί έχουν το «Για Μια Νύχτα Μόνο» του Γουίλ Γκλακ, με τη Μόνικα Μπαρμπάρο και τον Κάλουμ Τέρνερ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Το «Η Πιο Πλούσια Γυναίκα στον Κόσμο» του Τιερί Κλιφά, με την Ιζαμπέλ Ιπέρ, εμπνέεται από την περίφημη υπόθεση Μπετανκούρ, ενώ ο Σαντιάγο Σεγούρα επιστρέφει στον εμβληματικό ρόλο του Χοσέ Λουίς Τορέντε με το «Τορέντε για Πρόεδρος».

Στο πεδίο του τρόμου ξεχωρίζει το «Insidious: Εξω από το Απώτερο», το νέο κεφάλαιο του δημοφιλούς franchise τρόμου, ενώ οι μικρότεροι —και όχι μόνο— θεατές μπορούν να συναντήσουν ξανά τα αγαπημένα Minions στο «Minions & Τέρατα» του Πιερ Κοφέν.

Η εβδομάδα περιλαμβάνει ακόμη τέσσερις σημαντικές επανεκδόσεις. Ο «Λαβύρινθος του Πάνα» του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη, με το σκοτεινό παραμύθι του να παραμένει ένα από τα κορυφαία έργα του σύγχρονου φανταστικού κινηματογράφου. Παράλληλα, το «Ολοι οι Ανθρωποι του Προέδρου» του Αλαν Τζ. Πακούλα επιστρέφουν σε επετειακή επανέκδοση 50 χρόνων, υπενθυμίζοντας τη δύναμη του δημοσιογραφικού σινεμά μέσα από την έρευνα των δημοσιογράφων της Washington Post για το σκάνδαλο Watergate.

Ξεχωριστή θέση στις επανεκδόσεις καταλαμβάνει και το «Trainspotting» του Ντάνι Μπόιλ, η εμβληματική μεταφορά του μυθιστορήματος του Ιρβιν Γουέλς που σημάδεψε τον βρετανικό κινηματογράφο των ’90s. Τέλος, το «Εργαστήριο του Δρ. Καλιγκάρι» του Ρόμπερτ Βίνε επιστρέφει για να θυμίσει τη διαχρονική επιρροή ενός από τα σημαντικότερα έργα του γερμανικού εξπρεσιονισμού, έναν αιώνα και πλέον μετά την πρώτη του κυκλοφορία.

Πάμε να τις δούμε αναλυτικά…



fjord

Φιόρδ (Fjord) του Κρίστιαν Μουντζίου

Οι Γκεοργκίου, ένα βαθιά θρησκευόμενο ρουμανο-νορβηγικό ζευγάρι, εγκαθίστανται σε ένα χωριό στα νησιά Φιόρδ. Εκεί η οικογένεια έρχεται κοντά με τους γείτονές τους και τα παιδιά των δύο οικογενειών δένονται, παρά τις διαφορές στον τρόπο που έχουν μεγαλώσει. Οταν η έφηβη κόρη των Γκεοργκίου εμφανίζεται στο σχολείο με μελανιές στο σώμα της, η κοινότητα αρχίζει να αναρωτιέται αν αυτές σχετίζονται με την παραδοσιακή αγωγή που λαμβάνουν τα παιδιά της οικογένειας από τους γονείς τους.

Ο Χρυσός Φοίνικας στο 79ο Φεστιβάλ Καννών.

Δείτε εδώ το τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.

Mutiny

Ανταρσία (Mutiny) του Ζαν-Φρανσουά Ρισέ

Όταν ένας έμπειρος ναυτικός αξιωματικός βρίσκεται στο επίκεντρο μιας επικίνδυνης συνωμοσίας στη μέση του ωκεανού, το πλήρωμα του πλοίου διχάζεται και η ένταση ανεβαίνει. Καθώς η δυσπιστία και οι συγκρούσεις εξαπλώνονται ανάμεσα στους άνδρες, μια ανταρσία αρχίζει να διαμορφώνεται, απειλώντας να οδηγήσει το ταξίδι σε καταστροφική τροπή. Μέσα σε ένα κλειστοφοβικό περιβάλλον, η μάχη για τον έλεγχο του πλοίου γίνεται ζήτημα επιβίωσης.

Η περιπέτεια δράσης του Ζαν-Φρανσουά Ρισέ με τον Τζέισον Στέιθαμ.

Δείτε εδώ το τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.

one night only

Για Μια Νύχτα Μόνο (One Night Only) του Γουίλ Γκλακ

Ο Οουεν και η Αλι, δύο άγνωστοι που αναζητούν κάτι περισσότερο από μια εφήμερη γνωριμία, συναντιούνται σε μια εναλλακτική εκδοχή της Νέας Υόρκης, τη μοναδική νύχτα του χρόνου όπου οι αδέσμευτοι επιτρέπεται να κάνουν σεξ. Παρότι η μεταξύ τους έλξη είναι άμεση, μια σειρά από παρεξηγήσεις και απρόοπτα τους κρατούν διαρκώς μακριά, οδηγώντας τους σε μια ξέφρενη περιπλάνηση στην πόλη μέχρι να ανακαλύψουν ότι ο έρωτας που αναζητούν βρίσκεται πολύ πιο κοντά απ' όσο φαντάζονταν.

Μια νέα ρομαντική κομεντί του Γουίλ Γκλακ βασισμένη σε σενάριο του Τράβις Μπρον, με πρωταγωνιστές τη Μόνικα Μπαρμπάρο και τον Κάλουμ Τέρνερ.

Δείτε εδώ το τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.

Η πιο πλούσια

Η Πιο Πλούσια Γυναίκα στον Κόσμο (La Femme la Plus Riche du Monde) του Τιερί Κλιφά

Η Μαριάν Φαρέρ, κληρονόμος μιας αμύθητης αυτοκρατορίας καλλυντικών, μοιάζει να τα έχει όλα, εκτός από αγάπη και ελευθερία. Οταν γνωρίζει τον Πιερ-Αλέν Φαντέν, έναν εκκεντρικό και φιλόδοξο φωτογράφο, κατά τη διάρκεια μιας φωτογράφισης, ανάμεσά τους γεννιέται μια φιλία απρόβλεπτη, αμφίσημη και επικίνδυνη. Εκείνος της προσφέρει μια διέξοδο από τη χρυσή φυλακή της ζωής της, ενώ εκείνη του ανοίγει την πόρτα σε έναν κόσμο αμύθητου πλούτου και προνομίων. Οσο η έλξη και η εξάρτηση μεταξύ τους μεγαλώνουν, τόσο η Μαριάν τού χαρίζει όλο και περισσότερα, εκνευρίζοντας τον περίγυρό της.

Η νέα ταινία του Τιερί Κλιφά με πρωταγωνίστρια της Ιζαμπέλ Ιπέρ, που εμπνέεται απο την περίφημη υπόθεση Μπετανκούρ.

Δείτε εδώ το τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.

Τορέντε

Τορέντε για Πρόεδρος (Torrente Presidente) του Σαντιάγο Σεγούρα

Χρόνια μετά την τελευταία του καταστροφική «αποστολή», ο Χοσέ Λουίς Τορέντε επιστρέφει πεπεισμένος πως μόνο αυτός μπορεί να σώσει την Ισπανία από τη χειρότερη κρίση που έχει περάσει ποτέ η χώρα. Ανάμεσα σε θεωρίες συνωμοσίας, influencers και μια χαοτική προεκλογική εκστρατεία, ο πιο politically incorrect ήρωας της Ισπανίας βάζει στόχο την εξουσία.

Ο Σαντιάγο Σεγούρα επιστρέφει στον ρόλο του Χοσέ Λουίς Τορέντε, ακολουθώντας τον αντισυμβατικό αστυνόμο σε μία ακόμη περιπέτεια γεμάτη απρόοπτα.

Δείτε εδώ το τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.

Insidious: Out of the Further

Insidious: Εξω από το Απώτερο (Insidious: Out of the Further) του Τζέικομπ Τσέις

Η Τζέμα, μια νεαρή μητέρα που μεγαλώνει την κόρη της στο πατρικό της σπίτι, ανακαλύπτει ότι μπορεί να ταξιδεύει στο Απώτερο, τον σκοτεινό κόσμο των χαμένων ψυχών. Οταν συνειδητοποιεί πως έχει τη δύναμη όχι μόνο να το επισκέπτεται αλλά και να μεταφέρει τις οντότητές του στον πραγματικό κόσμο, γίνεται στόχος δαιμονικών δυνάμεων που απειλούν να εξαπολύσουν τον τρόμο πέρα από τα όρια του Απώτερου.

Το franchise του Insidious επιστρέφει με μια νέα ιστορία τρόμου, παρουσιάζοντας μια διαφορετική οικογένεια στο επίκεντρο του Απώτερου.

Δείτε εδώ το τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.

Minions and Monsters

Minions & Τέρατα (Minions & Monsters) του Πιερ Κοφέν

Τη δεκαετία του 1920, τρία Μίνιον πηγαίνουν στο Χόλιγουντ για να κυνηγήσουν το όνειρό τους να γίνουν δημιουργοί ταινιών. Ανακαλύπτουν όμως εκεί ένα βιβλίο με ξόρκια και κατά λάθος καλούν ένα τέρας.

Η νέα περιπέτεια των Minions.

Δείτε εδώ το τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.

Λαβύρινθος του Πάνα

Ο Λαβύρινθος του Πάνα (Pan's Labyrinth) του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο

Στην Ισπανία του 1944, λίγα χρόνια μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, η μικρή Οφέλια μετακομίζει μαζί με την έγκυο μητέρα της στην ύπαιθρο, όπου τις περιμένει ο νέος της πατριός, ο αδίστακτος λοχαγός Βιδάλ, που καταδιώκει ανελέητα τους τελευταίους αντάρτες της δημοκρατικής αντίστασης. Απομονωμένη μέσα σε ένα εχθρικό και βίαιο περιβάλλον, η Οφέλια βρίσκει καταφύγιο στα βιβλία και τη φαντασία της, μέχρι που ένα μυστηριώδες έντομο την οδηγεί σε έναν αρχαίο λαβύρινθο. Εκεί συναντά έναν αινιγματικό φαύνο, ο οποίος της αποκαλύπτει πως είναι η χαμένη πριγκίπισσα ενός υπόγειου βασιλείου και πως, για να επιστρέψει στον κόσμο της, πρέπει να ολοκληρώσει τρεις επικίνδυνες δοκιμασίες. Καθώς η Οφέλια βυθίζεται ολοένα περισσότερο στον σκοτεινό κόσμο της φαντασίας, οι δύο πραγματικότητες αρχίζουν να διαπλέκονται, με τη μικρή ηρωίδα να καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην υπακοή και την αντίσταση, την πραγματικότητα και τη μαγεία.

Σε επανέκδοση το αριστούργημα του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, ένα σκοτεινό παραμύθι για όλα όσα μπορούν να φωτίζουν τη ζωή. Εξι υποψηφιότητες για Οσκαρ, τρία βραβεία (Καλύτερης Φωτογραφίας, Καλύτερου Σχεδιασμού Παραγωγής και Καλύτερου Μακιγιάζ).

Δείτε εδώ το τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.

Ολοι οι Ανθρωποι του Προέδρου

Ολοι οι Ανθρωποι του Προέδρου (All the President's Men) του Αλαν Τζ. Πακούλα

Στις 17 Ιουνίου του 1972, πέντε διαρρήκτες εισέβαλαν στα γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος. Ανάμεσά τους ήταν ένας πρώην πράκτορας της CIA καθώς κι ένας υπάλληλος ασφαλείας του κόμματος των Ρεπουμπλικανών. Το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών είχε μόλις ξεσπάσει. Δύο ρεπόρτερ της εφημερίδας Washington Post, ο Καρλ Μπέρνσταϊν (Ντάστιν Χόφμαν) και ο Μπομπ Γούντγουορντ (Ρόμπερτ Ρέντφορντ), αρχίζουν τις έρευνες πάνω στην υπόθεση και πολύ γρήγορα ανακαλύπτουν ότι πίσω από την ιστορία κρύβονταν η επιτροπή υπεύθυνη για την προεκλογική εκστρατεία του Νίξον, πρόκειται για το σκάνδαλο το οποίο έχει μείνει στην ιστορία με το όνομα Γουότεργκεϊτ.

Το εμβληματικό πολιτικό θρίλερ του Aλαν Πακούλα, για τη δημοσιογραφική έρευνα της Washington Post που αποκάλυψε το σκάνδαλο Watergate και οδήγησε στην παραίτηση του Νίξον, επιστρέφει σε επετειακή επανέκδοση 50 χρόνων στις ελληνικές αίθουσες.

Δείτε εδώ το τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.

Trainspotting

Trainspotting του Ντάνι Μπόιλ

Διάλεξε τη ζωή. Διάλεξε μια δουλειά. Διάλεξε μια καριέρα. Διάλεξε μια οικογένεια… Ο Μαρκ Ρέντον και οι φίλοι του επιλέγουν να γευτούν όλες τις επικίνδυνες ηδονές της παρακμιακής ζωής του Εδιμβούργου μέσα σε πυρετώδεις ρυθμούς και εξοντωτικές εντάσεις. Πού θα τους οδηγήσει αυτή η κούρσα; Σίγουρα όχι στον κήπο της Εδέμ… Ξεκινώντας από έναν ακατανίκητο εθισμό στην ηρωίνη, ο Μαρκ παίζει με τα όρια της προσωπικής του αυτοκαταστροφής, βλέπει τις φιλικές του σχέσεις να τινάζονται στον αέρα, την οικογένειά του να οδεύει στην παράνοια και τις προσπάθειές του να γλιτώσει από τη μοναξιά και τα βάσανα της ζωής να του χαμογελούν ειρωνικά. Ο Μαρκ μπορεί να γλυτώσει από τον εφιάλτη, αλλά δεν βρίσκει και σημαντικά κίνητρα ώστε να διαλέξει τη ζωή…

Η εμβληματική κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Ιρβιν Γουέλς, που σημάδεψε τον βρετανικό κινηματογράφο της δεκαετίας του ’90, αποκλειστικά στη Ριβιέρα.

Δείτε εδώ το τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.

The Cabinet of Dr. Caligari

Το Εργαστήριο του Δρ. Καλιγκάρι (The Cabinet of Dr. Caligari) του Ρόμπερτ Βίνε

Ο μυστηριώδης Δόκτωρ Καλιγκάρι (τον υποδύεται ο Βέρνερ Κράους) φτάνει σε ένα αγροτικό γερμανικό χωριό με τον σύντροφό του Τσέζαρε (Κόνραντ Βάιντ), έναν άντρα σε αιώνια κατάσταση ύπνου που μπορεί να διαταχθεί να εκτελέσει τις εντολές του κυρίου του. Μια σειρά από φρικιαστικές δολοφονίες κάνει ορισμένους να πιστεύουν ότι ο γιατρός και ο παράξενος «βοηθός» του μπορεί κάλλιστα να φταίει.Σε ένα καρναβάλι, ο Φράνσις και ο φίλος του Αλαν συναντούν τον εκκεντρικό γιατρό Καλιγκάρι. Τους παρουσιάζει τον υπνωτισμένο Τσέζαρε, ο οποίος υποτίθεται ότι μπορεί να προβλέψει το μέλλον. Συγκλονιστικά, προβλέπει τον θάνατο του Αλαν και μέχρι το πρωί η προφητεία του έχει γίνει πραγματικότητα. Ετσι, ο Τσέζαρε και ο Δρ Καλιγκάρι γίνονται οι κύριοι ύποπτοι.

Ενα από τα σημαντικότερα και επιδραστικότερα έργα του γερμανικού εξπρεσιονισμού, το «Εργαστήριο του Δρ. Καλιγκάρι» παραμένει, έναν αιώνα μετά, ένα ανατριχιαστικά προφητικό αριστούργημα για την εξουσία, τη χειραγώγηση και τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ψυχής.

Δείτε εδώ το τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.


Αναζητήστε στον κινηματογραφικό οδηγό του Flix όλες τις ταινίες που παίζονται ήδη στις αίθουσες, αυτές που έρχονται και για τις οποίες ανυπομονούμε περισσότερο, το τοπ-5 του Flix από τις νέες ταινίες της εβδομάδας και ώρες προβολών στις αίθουσες Αθήνας, Θεσσαλονίκης και ολόκληρης της Ελλάδας!


Όλες οι Ταινίες στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης (20-27 Αυγούστου)

 

Επιλεγμένα Θέματα

Copyright © 2026 · ThessalonikiGuide.gr

Ο ΞΕΝΟΦΩΝ ΚΟΝΤΙΑΔΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΤΣΟΥΚΑΛΑ (Αποχαιρετισμός)

Αποχαιρετισμός

Ξενοφών Κοντιάδης για δηλώσεις Ταλ Ντίλιαν: Το ελληνικό Γουότεργκεητ δεν έχει κλείσει - The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, ΤηλεόρασηΟ ΞΕΝΟΦΩΝ ΚΟΝΤΙΑΔΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΤΣΟΥΚΑΛΑ

 Με τα πόδια μέχρι την αλήθεια» - Κωνσταντίνος Τσουκαλάς "Ο Αόρατος Λεβιάθαν" - ERT εcho

Οι Αμερικανοί δεν εγκαταλείπουν το Facebook παρά το σκάνδαλο Cambridge AnalyticaXenofon Contiades (Ξενοφών Κοντιάδης)

Δεν είναι εύκολο να γράψω για τον Κωνσταντίνο Τσουκαλά. Αρχές Ιουλίου που συναντηθήκαμε τελευταία φορά στο σπίτι του ήταν καταβεβλημένος από την αρρώστια, αλλά μου μιλούσε με ενθουσιασμό για το επόμενο βιβλίο που είχε στο μυαλό του, πιάνοντας το νήμα από το τελευταίο μέρος των "Ειδώλων Πολιτισμού" και την "Επινόηση της ετερότητας". Ήταν αστείρευτη η δημιουργική περιέργειά του, όπως και η αγάπη του για τη ζωή, για όλες της όψεις της.


Έχουν δημοσιευτεί ολόκληροι τόμοι για τη σημασία του έργου του, που χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες: Το αμιγώς κοινωνιολογικό, με αφετηρία την εμβληματική διατριβή του "Εξάρτηση και αναπαραγωγή" που εκπόνησε στο Παρίσι υπό την επίβλεψη του Σβορώνου, ακολούθησε η στροφή του στην πολιτική θεωρία από τα "Είδωλα Πολιτισμού" το 1991 μέχρι τον "Αόρατο Λεβιάθαν" το 2020, ταυτόχρονα όμως τα άρθρα που δημοσίευε ως δημόσιος διανοούμενος με αφορμή τη συγκυρία, στην πραγματικότητα σύντομα, στοχαστικά αλλά και καυστικά δοκίμια που μεγάλο μέρος τους συγκέντρωσε και επιμελήθηκε ο Τάκης Καφετζής σε δύο τόμους. Συζητούσαμε με τον Τάκη για έναν τρίτο τόμο, με τα πιο πρόσφατα άρθρα, αλλά δεν πρόλαβε. Όμως για όλα αυτά θα επανέλθουμε εκτενέστερα οι εκατοντάδες κοινωνικοί επιστήμονες που επηρεαστήκαμε από το έργο του. 
 

  Αυτό που είναι πιο δύσκολο να παρουσιαστεί είναι ο άνθρωπος. Με τον Τσουκαλά γίναμε φίλοι "εξ αντανακλάσεως": Συνδεόμασταν και οι δύο στενά με τον Δημήτρη Τσάτσο, με τον οποίο ο Κωνσταντίνος ήταν παιδικός φίλος, λίγα χρόνια μικρότερος. Τους θυμάμαι σε ατέλειωτες θεωρητικές συζητήσεις που κατέληγαν συνήθως σε ανέκδοτα και καλαμπούρια: Ήταν και οι δύο αφοσιωμένοι με γνήσιο πάθος στον στοχασμό για την πολιτεία, όμως αυτό κάθε άλλο παρά τους είχε αποστειρώσει από τα γήινα, τα ανθρώπινα, τα καθημερινά. Η κουβέντα για την τρέχουσα πολιτική, για τα προβλήματα της ζωής, για τα πάθη που μας βασανίζουν ήταν πάντα στην ημερήσια διάταξη. 
 

Πάνε σχεδόν είκοσι χρόνια πια που βρεθήκαμε πρόεδρος εγώ και αντιπρόεδρος εκείνος του Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου, όπου η συμβολή του ήταν πολύτιμη χάρη και στην εμπειρία του ως διευθυντή και προέδρου του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών για πάνω από δέκα χρόνια, προέδρου του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού και άλλες αντίστοιχες θέσεις. Για το Ιδρυμα Τσάτσου είναι τεράστια η απώλειά του και θα τον τιμήσει όπως αρμόζει τους επόμενους μήνες.
 

 Αν θυμάμαι καλά ήταν το 2011 ή 2012, στην καρδιά της οικονομικής κρίσης, όταν πήρα την πρωτοβουλία να κάνουμε γύρω στις δέκα συναντήσεις στο σπίτι του, μαγνητοφωνώντας τις συζητήσεις μας για την περιπετειώδη ζωή και το έργο του. Αυτές οι συζητήσεις απομαγνητοφωνήθηκαν αλλά δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ. 

Μου μίλησε για το πώς ο πατέρας του, συνήγορος του Μπελογιάννη στις δύο δίκες που κατέληξαν στην εκτέλεσή του, τον πήρε μια μέρα στο δικαστήριο, δεκατετράχρονο έφηβο, κι αυτή υπήρξε η καθοριστική στιγμή για τη διαμόρφωση της πολιτικής του συνείδησης (περιγράφω τη σκηνή στο μυθιστόρημά "Η τρέλα ν' αλλάξουν τον κόσμο"), όπως και η συνάντησή του εκείνα τα νεανικά χρόνια με την κόρη του Δημήτρη Μπάτση, που εκτελέστηκε μαζί με τον Μπελογιάννη. 
 

Μου μίλησε βέβαια ο Κωνσταντίνος για τον Πουλαντζά, παιδικό του φίλο, για τα χρόνια των σπουδών του, πώς εγκατέλειψε μία πολυτελή υποτροφία στο Πρίνστον όταν ξέσπασε ο Μάης του '68 για να πάει στο φλεγόμενο Παρίσι, πώς εκεί γνώρισε μυθικά πρόσωπα όπως ο Φουκώ, ο Αλτουσέρ, ο Καστοριάδης, ο Λακάν, ο Αξελός, πώς διαπλάστηκε ο θεωρητικός στοχασμός του όχι μόνο μέσα από τα βιβλία και τα ακαδημαϊκά σεμινάρια αλλά και από τα βιώματα, τους ανθρώπους, τα ταξίδια.
 

 Με τον Κωνσταντίνο μοιραστήκαμε πολλά καλοκαίρια στην Αίγινα, όπου έτυχε να παραθερίζουμε σε κοντινά σπίτια, συχνά μαζί με τους συνήθεις καλεσμένους του, τον Ηλία Νικολακόπουλο και τον Τάκη Καφετζή. Δεν θα αναφερθώ εδώ σε οινοποσίες, πολιτικούς καβγάδες, εκμυστηρεύσεις και καλαμπούρια, αλλά σε κάτι που μου είχε πει ο Κωνσταντίνος για τη θάλασσα: Αυτό που δεν χόρταινε ήταν να βουτάει ώρες με τη μάσκα για να παρατηρεί τον βυθό, τα ψάρια, τα κοχύλια, τα θαλάσσια φυτά. 

Αν υπάρχει ένας άλλος κόσμος εκεί που βρίσκεται τώρα, ελπίζω να είναι για τον Κωνσταντίνο μια ατέλειωτη καλοκαιρινή θάλασσα.

Ανάλυση για την αναξιόπιστη πολιτική του Τραμπ ακόμα και για τους πιο στενούς συμμάχους των ΗΠΑ

 

Ντόναλντ Τραμπ

Ιράν-Ομάν-Κορέα / Οι ΗΠΑ στον αστερισμό της ατέρμονης μόχλευσης και της ακούσιας αυτοπαγίδευσης (ανάλυση)

Νίκος Κυριακίδης | ΑυγήΝίκος Κυριακίδης

Οι «περιπέτειες» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής συνεχίζονται:

Ο Τραμπ απείλησε να… βομβαρδίσει έναν από τους πιο πιστούς συμμάχους των ΗΠΑ στον Περσικό, το Ομάν, αν, όπως είπε, «σταθεί εμπόδιο» στη συμφωνία που παζαρεύει με το Ιράν!- και η οποία δεν φαίνεται να έρχεται. Μετά απ’ αυτό, υποστήριξε πως οι ΗΠΑ έχουν ανοιχτό κανάλι απευθείας συνεννόησης με τους Φρουρούς της Επανάστασης. Ο εκπρόσωπος τους πάντως τον διέψευσε.

Στο μεταξύ, αποφάσισε να περιορίσει τις στρατιωτικές ασκήσεις με έναν από τους πιο αφοσιωμένους συμμάχους της Αμερικής στην Ασία, τη Νότια Κορέα, στέλνοντας μήνυμα δυσφορίας επειδή η Σεούλ δεν ενεπλάκη, στο πλευρό των ΗΠΑ, στον πόλεμο με το Ιράν και επικαλούμενος τη καλή σχέση του τον Κιμ Γιονγκ Ουν, τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας. Προσπαθώντας να αντιδράσει, η Σεούλ εξέφρασε την «ελπίδα» αυτό το γεγονός να αποτελέσει αφορμή για την επανέναρξη του διπλωματικού διαλόγου μεταξύ ΗΠΑ και Βόρειας Κορέας με σκοπό την άμβλυνση των εντάσεων στη Κορεατική Χερσόνησο.

Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ το κουβάρι του Περσικού και του Ορμούζ μπερδεύονται όλο και περισσότερο. Δεν είναι λίγοι οι αναλυτές και σχολιαστές που σπεύδουν χωρίς ιδιαίτερη σκέψη να αφορίσουν το επιθετικό στυλ του Τραμπ στην εξωτερική πολιτική φορτώνοντας συλλήβδην όλη τη διαχείρισή της στις ιδιορρυθμίες της περσόνας του, πολιτικής και προσωπικής.  Ωστόσο, το ουσιαστικό ερώτημα δεν γίνεται να αποφευχθεί: Προσφέρουν όλες αυτές οι αντιφατικές κινήσεις παράθυρο ευκαιρίας στην αμερικανική εξωτερική πολιτική; Ή μήπως τελικά αποξενώνουν τις ΗΠΑ από τους συμμάχους τους διαβρώνοντας ανεπανόρθωτα την ηγεμονία τους στο Δυτικό κόσμο;

Στήνοντας το σκηνικό

Οι απειλές κατά του Ομάν είναι πρωτοφανείς επειδή δεν πρόκειται απλά για ένα ακόμη κράτος του Κόλπου. Ιστορικά, υπήρξε ένας από τους πιο χρήσιμους διπλωματικούς μεσάζοντες της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη. Το Ομάν έχει κεντρική θέση στις προσπάθειες επίτευξης συμφωνίας για το Στενό του Ορμούζ και μεγάλο μέρος της έμμεσης διαπραγμάτευσης διεξάγεται μέσω αυτού. Παρ' όλα αυτά, ο Τραμπ δεν δίστασε να το προειδοποιήσει ότι θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την οργή του αν «παρεμποδίσει» το ντιλ με το Ιράν.

Στη συνέχεια, ήρθε ο ισχυρισμός για απευθείας διαπραγμάτευση με τους Φρουρούς της Επανάστασης, κάτι που αν ισχύει δεν είναι δόκιμο να αποκαλυφθεί. Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι η Ουάσιγκτον είχε δημιουργήσει κανάλι απευθείας επικοινωνίας με τους Φρουρούς προφανώς για να διαπιστώσει αν οι Ιρανοί με τους οποίους διαπραγματεύεται εκπροσωπούν πράγματι τις θέσεις των Φρουρών. Ωστόσο, ο εκπρόσωπος τους Χοσεΐν Μοχέμπι διέψευσε δημόσια την ύπαρξη αυτού του καναλιού. Το αν ο ισχυρισμός του Τραμπ αντικατοπτρίζει μια πραγματικότητα που συχνά-πυκνά ισχύει στη διπλωματική διαπραγμάτευση ή αν πρόκειται για σκόπιμη ψυχολογική πίεση με σκοπό να διασπείρει την αμφιβολία στην αντίπαλη πλευρά, είναι αδύνατο να διαπιστωθεί. Ίσως δεν έχει και ιδιαίτερο νόημα. Αλλά πολιτικά μας λέει κάτι σημαντικό: Ο Τραμπ αντιμετωπίζει όλο και περισσότερο την ασάφεια στην εξωτερική πολιτική του ως μέσο πολιτικής μόχλευσης και χειραγώγησης. Αυτό, κατά τα φαινόμενα, τον κάνει να πιστεύει ότι ανοίγει παράθυρα ευκαιριών διαρκώς. Όμως οι επικριτές του θεωρούν ότι μ’ αυτή τη τακτική αποδομεί ουσιαστικά όλη την αρχιτεκτονική των συμμαχιών και συνεργειών που εδραίωσαν την αμερικανική ισχύ και ηγεμονία στο δυτικό κόσμο. Πιθανώς, λένε ορισμένοι αναλυτές, ισχύουν και τα δύο.

Αλλάζοντας τους όρους

Για μεγάλο διάστημα, ειδικά κατά τη μεταψυχροπολεμική περίοδο, η αμερικανική ηγεμονία βασίζονταν σε μια παραπλανητικά απλή παραδοχή: Η Ουάσιγκτον παρείχε τη στρατιωτική ισχύ και οι σύμμαχοί της παρείχαν την υποδομή (στρατιωτικές βάσεις) και το πολιτικό πλαίσιο για την υποστήριξη αυτής της ισχύος. Και οι δύο πλευρές αποδέχονταν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η κεντρική οργανωτική δύναμη του δυτικού συστήματος συμμαχιών. Η άτυπη αυτή συμφωνία ήταν ατελής, δαπανηρή και συχνά αμφιλεγόμενη αλλά στη πράξη λειτούργησε. Ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να «δοκιμάζει» τώρα κάτι πολύ διαφορετικό.

Η εξωτερική πολιτική του αντιμετωπίζει όλο και περισσότερο τις συμμαχίες της Αμερικής όχι ως μόνιμες στρατηγικές δεσμεύσεις αλλά ως μοχλό διαπραγμάτευσης. Οι φίλοι οφείλουν να αποδείξουν τη χρησιμότητά τους ενώ στους αντιπάλους προσφέρεται προσωπική διπλωματία. Οι στρατιωτικές δεσμεύσεις γίνονται διαπραγματευτικά χαρτιά. Η διπλωματική ασάφεια γίνεται πηγή μόχλευσης. Έτσι, η διάκριση μεταξύ ενός συμμάχου που διαφωνεί με την Ουάσιγκτον και ενός αντιπάλου που την κοντράρει, μπορεί μερικές φορές να μην είναι τόσο καθαρή.[..................]

ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ

[.........]

Ιράν-Ομάν-Κορέα / Οι ΗΠΑ στον αστερισμό της ατέρμονης μόχλευσης...



Πνινάτ Γιανάι: η νέα πρέσβειρα του Ισραήλ . Ήρθε στην Ελλάδα , για να καταπολεμήσει ...«τα fake news για το Ισραήλ»

 


Ακροδεξιός συρφετός

Επικεφαλής αυτής της κυβέρνησης είναι ένας τύπος που κατηγορείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για γενοκτονία

Τ. Παππάς «Ο δερβέναγας και το αφεντικό του» – H πυξίδαΤάσος Παππάς
 
 

Ακροδεξιός συρφετός
H πρέσβης του Ισραήλ, Πνινάτ Γιανάι | FB / profile Ambassador Pninat Yanai

Σχολιάζοντας την άφιξή της στην Αθήνα η πρέσβης του Ισραήλ, Πνινάτ Γιανάι, δήλωσε: «Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένη που αναλαμβάνω τα καθήκοντά μου στην Ελλάδα, μια χώρα με την οποία το Ισραήλ μοιράζεται μια βαθιά φιλία. Τρέφω τεράστιο σεβασμό και θαυμασμό για την ελληνική Ιστορία, τον πολιτισμό και τον ελληνικό λαό. Η Ελλάδα αποτελεί βασικό εταίρο του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο και ανυπομονώ να συνεργαστώ στενά με τους Ελληνες φίλους μας, για να ενισχύσουμε περαιτέρω τις διμερείς μας σχέσεις σε όλους τους τομείς.

»Παράλληλα, θεωρώ ότι ο ρόλος μου αποτελεί ευκαιρία να απευθυνθώ άμεσα στην ελληνική κοινωνία και το ελληνικό κοινό, αναδεικνύοντας τους πολλούς ανθρώπινους δεσμούς που ενώνουν τις δύο χώρες μας και οδηγώντας τις σχέσεις μας σε νέα επίπεδα. Ως δικηγόρος που πάντοτε υπερασπιζόταν την αλήθεια, σκοπεύω να καταπολεμήσω τα fake news για το Ισραήλ και να παρουσιάσω την όμορφη πλευρά της χώρας».

Ωραίες κουβέντες. Η κ. Γιανάι είναι δικηγόρος και, όπως λέει, πάντοτε υπερασπιζόταν την αλήθεια. Προφανώς την αλήθεια των πελατών της. Υπάρχει όμως και η αλήθεια των άλλων. Στην προκειμένη περίπτωση εκ της θέσεώς της είναι υποχρεωμένη να υπερασπιστεί την αλήθεια της κυβέρνησης της πατρίδας της, στην οποία συμμετέχουν διάφορα ακροδεξιά «μπουμπούκια» που δεν μπορούν να κρύψουν το μίσος τους για τους Παλαιστίνιους, που έχουν χτίσει κράτος απαρτχάιντ και το κυριότερο επικεφαλής αυτής της κυβέρνησης είναι ένας τύπος που κατηγορείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και από τη Δικαιοσύνη της χώρας του για διαφθορά.

Η δική του αλήθεια απέχει έτη φωτός από την αλήθεια του ΟΗΕ, την αλήθεια πολλών κυβερνήσεων, την αλήθεια των εικόνων που μεταδίδουν μέσα ενημέρωσης υπεράνω υποψίας για ροπή στον αντισημιτισμό και κυρίως από την αλήθεια των συγγενών χιλιάδων αμάχων που έχουν πέσει θύματα του ισραηλινού στρατού. Όλοι αυτοί είναι αντισημίτες; Όλοι αυτοί διαδίδουν fake news για να πλήξουν το Ισραήλ; Όλοι αυτοί είναι αντικειμενικά βαποράκια της Χαμάς και του ισλαμικού φονταμενταλισμού;

Ας μας πει με την ευκαιρία τη γνώμη της για τον Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, τον υπουργό Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, ο οποίος σε ακόμη μία δημόσια παρέμβασή του τάχθηκε υπέρ της κλιμάκωσης των επιθέσεων στη Γάζα. Ο αξιότιμος αυτός κύριος, που δεν είναι η πρώτη φορά που προκαλεί, μιλώντας σε podcast, είπε ότι οι ισραηλινές δυνάμεις θα πρέπει να σκοτώνουν «30 ή 40» Παλαιστίνιους κάθε βράδυ αντί να περιορίζουν τις επιθέσεις τους μόνο σε όσους θεωρούνται άμεση απειλή. Ο ακροδεξιός Ισραηλινός Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας, Ιταμάρ Μπεν-Γκβίρ, σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη με τον πρώην όμηρο Ρομ Μπρασλάβσκι στο podcast του, κάλεσε για τη δολοφονία «30 έως 40» Παλαιστινίων στη Γάζα κάθε νύχτα.Ο Μπεν-Γκβιρ χαρακτήρισε ορισμένους Παλαιστίνιους ως ανθρώπους που «δεν αξίζει να ζουν» υποστηρίζοντας την πραγματοποίηση στοχευμένων δολοφονιών στη Γάζα. Ανήκει στην κατηγορία των fake news; Η κ. Γιανάι έχει συχνή παρουσία στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης και μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023 ίδρυσε την ψηφιακή πλατφόρμα LOVE ISRAEL. Να… love και τον Νετανιάχου; Και τον Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ; Και τους ομοίους τους; Αυτός ο ακροδεξιός συρφετός διοικεί σήμερα το Ισραήλ.

Monkey Business / Ο Βαρνάβας, η Εντβίνα, η Μαϊμού και το Μπογκόμολετς (1952)

 

ΜΙΑ ΘΕΟΤΡΕΛΗ ΚΩΜΩΔΙΑ

Ο Βαρνάβας, η Εντβίνα, η Μαϊμού και το Μπογκόμολετς
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Αποτέλεσμα εικόνας για Monkey Business (1952)
Η ταινία Ο Βαρνάβας, η Εντβίνα, η Μαϊμού και το Μπογκόμολετς (Πρωτότυπος τίτλος Monkey Business), είναι σοφιστικέ κωμωδία παραγωγής 1952 σκηνοθεσίας Χάουαρντ Χοκς με πρωταγωνιστές τους Κάρι Γκραντ, Τζίντζερ Ρότζερς και Μέριλιν Μονρόε.


Με σαφείς αναφορές στη σοφιστικέ κωμωδία Η Γυναίκα με τη Λεοπάρδαλη (Bringing Up Baby, 1938), ο Χάουαρντ Χοκς προσπάθησε να αναστήσει το πνεύμα της προηγούμενης ταινίας του με τον Κάρι Γκραντ και την Κάθριν Χέπμπορν σε τούτη την κωμωδία του 1952, αντικαθιστώντας τη λεοπάρδαλη με μια μαϊμού. Και σ' αυτή την κωμωδία ο Κάρι Γκραντ αναλαμβάνει το ρόλο του αφελούς επιστήμονα, ο οποίος κάνει έρευνες για να βρει το ελιξήριο της νεότητας, που πρόκειται να αναζωογωνήσει μεσήλικες τόσο πνευματικά, όσο και σωματικά. Κι ενώ οι έρευνες του επιστήμονα πέφτουν στο κενό, μια μαϊμού που το σκάει από το κλουβί της, πρόκειται να αναμείξει τυχαία κάποιες χημικές ουσίες δημιουργώντας το ζωμό με τις μαγικές ιδιότητες που ψάχνει απεγνωσμένα ο επιστήμονας. 
Το σενάριο αυτής της θεότρελης κωμωδίας έγραψαν οι Μπεν Χεχτ, Τσαρλς Λέντερερ και Ι.Α.Λ. Ντάιαμοντ (σεναριογράφοι που διέπρεψαν στο είδος της σοφιστικέ κομεντί), βασισμένοι σε διήγημα του Χάρι Σεγκάλ (συγγραφέα του Ο Αόρατος Κος Τζόρνταν). 
 Η ταινία καθιέρωσε τη Μέριλιν Μονρόε, ως σέξι πρωταγωνίστρια, τόσο, ώστε ο Χάουαρντ Χοκς να της προτείνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Οι Άνδρες Προτιμούν Τις Ξανθιές (Gentlemen Prefer Blondes, 1953) που σκηνοθέτησε ένα χρόνο αργότερα (στο οποίο συμμετείχε επίσης ο Τσαρλς Κόμπερν, ο Όλιβερ Όξλεϊ της ταινίας). Ο Πίτερ Μπογκντάνοβιτς σε κριτική του πάνω στην ταινία παραπονέθηκε για το γεγονός ότι η Μονρόε δεν είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς οι σκηνές της με τον Κάρι Γκραντ ήταν εξαιρετικές. Η Τζίντερ Ρότζερς όμως υποδύθηκε καλά την Εντβίνα, σε ένα ρόλο που θυμίζει αρκετά εκείνον που είχε στην ταινία του Μπίλι Γουάιλντερ Υπερφυσική Μπεμπέκα (The Major And the Minor) έλαβε θετικές κριτικές[1] και απέσπασε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για την καλύτερη γυναικεία ερμηνεία σε κωμωδία ή δράμα. Εμφανείς επιρροές από την ταινία αυτή του Χοκς παρουσιάζονται στο Γύρισε πίσω, αγάπη μου (Lover Come Back, 1961) του Ντέλμπερτ Μαν, με τους Ντόρις Ντέι και Ροκ Χάτσον. Η ταινία έκανε εισπράξεις της τάξης των 2 εκατομμυρίων στις Η.Π.Α.[2]

ΔΙΑΒΑΣΤΕ Ο ΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΛΗΜΜΑ :"Ο Βαρνάβας, η Εντβίνα, η Μαϊμού και το Μπογκόμολετς"- ΒικιπαίδειαΑποτέλεσμα εικόνας για Monkey Business (1952)

Πώς ο Τραμπ κατάφερε με 10 τρόπους να κάνει τη χώρα του πιο μικρή

 

The Top 10 Ways Trump Has Made America Weaker

He’s been one of the most consequential presidents in U.S. history—in all the wrong ways.

Walt-Steve-foreign-policy-columnist20
Walt-Steve-foreign-policy-columnist20
Stephen M. Walt
By , a columnist at Foreign Policy and the Robert and Renée Belfer professor of international relations at Harvard University.:

The Top 10 Ways Trump Has Made America Weaker

Trump raises both hands level with his head, one on each side, while he speaks into a microphone. He wears a dark suit and red tie.
Trump raises both hands level with his head, one on each side, while he speaks into a microphone. He wears a dark suit and red tie.
U.S. President Donald Trump talks about lifting weights while delivering remarks during a White House Faith Office luncheon in the State Dining Room at the White House in Washington on July 14, 2025. Kevin Dietsch/Getty Images

Πώς να κάνεις τη χώρα σου πιο… «μικρή» – Ο Τραμπ το κατάφερε με 10 τρόπους, λέει καθηγητής του Χάρβαρντ

Βαγγέλης Γεωργίου
 

Μπορεί η οικογένεια του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να βγει πλουσιότερη μετά τη λήξη της προεδρικής του θητείας, αλλά το «Κάντε την Αμερική Μεγάλη Ξανά» (MAGA) όχι μόνο θα έχει αποδειχτεί ότι ήταν εξαρχής μια απάτη, αλλά οι ΗΠΑ θα βγούν πιο αδύναμες, ασθενείς και οργισμένες.

Αυτό πιστεύει ο γνωστός καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, Στίβεν Γουόλτ, θεωρώντας τον Τραμπ έναν από τους προέδρους με τις σημαντικότερες συνέπειες στην ιστορία των ΗΠΑ.

Σε ανάλυσή του στο περιοδικό Foreign Policy απαριθμεί τις 10 πιο επιζήμιες συνέπειες των πολιτικών του, όχι μόνο για τους περισσότερους ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και για τη σχετική ισχύ και τη θέση της Αμερικής στον κόσμο.

Αναξιοπιστία

Δεδομένου ότι ο Τραμπ έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι οι απειλές του είναι ως επί το πλείστον κούφιοι λεονταρισμοί, ο Γουόλτ υπογραμμίζει ότι τα άλλα κράτη θα είναι λιγότερο διατεθειμένα να συνεργαστούν με την Ουάσιγκτον εάν δεν πιστεύουν ότι θα τηρήσει τις υποσχέσεις της.

Συγκεκριμένα, ο Τραμπ, κατήργησε την επιτυχημένη πυρηνική συμφωνία με το Ιράν και τώρα καταδικάζει την ίδια εμπορική συμφωνία που διαπραγματεύτηκε με τον Καναδά και το Μεξικό κατά την πρώτη του θητεία. «Η αλλοπρόσαλλη στάση του απέναντι στους δασμούς, οι επανειλημμένες απειλές του να αποσύρει την υποστήριξη από βασικούς συμμάχους και η ανεξήγητη υπαναχώρησή του από την προσφορά να επιτρέψει στην Ουκρανία να κατασκευάζει αναχαιτιστικούς πυραύλους Patriot καθιστούν απολύτως σαφές ότι ο λόγος του δεν σημαίνει τίποτα. Τίποτα. Μηδέν».

Αυτό έχει, συνεχίζει ο Γουόλτ έχει ως συνέπεια να διαμορφώνεται μια φήμη του Τραμπ για διπροσωπία και απρόβλεπτη συμπεριφορά, ώστε να δυσκολεύεται τόσο πολύ να τερματίσει τον πόλεμο με το Ιράν.

«Οι ηγέτες του δεν πιστεύουν λέξη απ’ όσα λέει -και γιατί να τον πιστέψουν;- και, όπως είναι κατανοητό, θέλουν συγκεκριμένες παραχωρήσεις εκ των προτέρων προτού τον βγάλουν από τη δύσκολη θέση. Είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο περισσότερες χώρες σε όλο τον κόσμο αντισταθμίζουν τα ρίσκα τους και αναζητούν πιο αξιόπιστους εταίρους».

Μείωση στρατιωτικής ισχύος

Ο Τραμπ και ο υπουργός Άμυνας Πητ Χέγκσεθ έχουν αποδυναμώσει τις στρατιωτικές δυνάμεις της χώρας και έχουν υπονομεύσει την ικανότητα των ΗΠΑ να αποτρέπουν επιθέσεις εναντίον των εταίρων τους.

Πώς; Ξεκινώντας έναν ανόητο πόλεμο με το Ιράν, εξαντλώντας αποθέματα κρίσιμων οπλικών συστημάτων και διατηρώντας πλοία, μοίρες και στρατιωτικό προσωπικό σε θέσεις ανάπτυξης επί μήνες χωρίς διακοπή, γεγονός που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, έχει οδηγήσει σε κύμα αποπειρών αυτοκτονίας. Οι ενέργειες αυτές έχουν κατασπαταλήσει πολύτιμες στρατιωτικές δυνατότητες χωρίς κανέναν ουσιαστικό σκοπό, έχουν δείξει στους δυνητικούς αντιπάλους πού βρίσκονται οι αδυναμίες της χώρας και έχουν διαβρώσει το ηθικό των στρατιωτικών με δυνητικά τραγικούς τρόπους. Ενώ ο Τραμπ και ο Hegseth κατασπαταλούν τα στρατιωτικά μέσα των ΗΠΑ, οι πιθανοί μελλοντικοί αντίπαλοι εξοπλίζονται, μελετούν, εκπαιδεύονται και προετοιμάζονται.

Ο καθηγητής επιτίθεται στους Τραμπ και Χέγκσεθ που θέλουν να πολιτικοποιήσουν τις ένοπλες δυνάμεις και να τις καταστήσουν πιστό τμήμα του κινήματος MAGA. «Ο Χέγκσεθ έχει επιδιώξει ενεργά να εκκαθαρίσει αξιωματικούς τους οποίους θεωρεί «woke», έχει απολύσει ή αρνηθεί προαγωγή σε δυσανάλογα μεγάλο αριθμό γυναικών και έγχρωμων και έχει προσπαθήσει να επιβάλει ιδεολογική ομοιομορφία σε ολόκληρο το στρατιωτικό κατεστημένο, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών ακαδημιών».

Ενώ ο «επαγγελματισμός» των ενόπλων δυνάμεων, «βασισμένος σε ένα σύνολο κανόνων και σε μια θεσμική κουλτούρα που κρατούσε τον στρατό έξω από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, υπήρξε σημαντικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ», λέει ο Γουόλτ, ωστόσο δεν έχει καμία αμφιβολία ότι, «αν ο Τραμπ μπορούσε να μετατρέψει τις ένοπλες δυνάμεις σε πιστό όργανο της προσωπικής του εξουσίας, θα το έκανε».

«Αν το πετύχει, θα γίνουν ακόμη λιγότερο αποτελεσματική πολεμική δύναμη».

Στα χειρότερά της η διπλωματία

Μπορεί ο Μάρκο Ρούμπιο να είναι ταυτόχρονα υπουργός Εξωτερικών, σύμβουλος εθνικής ασφάλειας και επικεφαλής των Εθνικών Αρχείων, αλλά στην πραγματικότητα, συνεχίζει ο Γουόλτ, έχει παραγκωνιστεί σε μεγάλο βαθμό από τη διαχείριση των πολέμων σε Ιράν και Ουκρανία και τα άλλα μεγάλα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ.

«Υπό την ηγεσία του, οι ΗΠΑ έχουν αποχωρήσει μονομερώς από περισσότερους από 60 διεθνείς οργανισμούς, την ώρα που η Κίνα συνεχίζει να διευρύνει τη συμμετοχή της σε αυτούς. Έχει κλείσει προξενεία και γραφεία στο εξωτερικό και έχει αφήσει κενές δεκάδες θέσεις πρεσβευτών.  Σύμφωνα με έρευνα της American Foreign Service Association το 98% των στελεχών της διπλωματικής υπηρεσίας ανέφερε χαμηλό ηθικό και το 86% δήλωσε ότι αυτές οι ενέργειες δυσχέραιναν την ικανότητά του να κάνει τη δουλειά του.

Τον κατηγορεί επίσης που μαζί με τον Τραμπ υπονομεύουν συστηματικά την αμερικανική διπλωματία και τη διεθνή παρουσία των ΗΠΑ με τρόπους που μπορεί να χρειαστούν δεκαετίες για να αποκατασταθούν.

Τα πράγματα γίνονται πολύ χειρότερα, λέει, από τη στιγμή που οι ειδικοί απεσταλμένοι στους οποίους προτιμά να βασίζεται ο Τραμπ είναι ερασιτέχνες σαν τους Στηβ Γουίτκοφ, Τζάρεντ Κούσνερ ή και τον αντιπροέδρο J.D. Vance.

Διώχνει τους επιστήμονες

Ενώ οι ΗΠΑ ήταν πρωτοπόρες στην έρευνα και την επιστήμη, ο Αμερικανός καθηγητής λέει ότι ο Τραμπ «περιέκοψε την ομοσπονδιακή χρηματοδότηση για ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών ερευνών, επιτέθηκε στα πανεπιστήμια με προσχηματικές αιτιάσεις, διόρισε σε καίριες θέσεις αδαείς και ανεπαρκείς σκεπτικιστές απέναντι στην επιστήμη (πχ. τον Ρόμπερτ Φ. Κένεντι), ενίσχυσε τους ψευδείς ισχυρισμούς τους μέσω δικών του δηλώσεων και αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, διόρισε ως επιστημονικό σύμβουλό του έναν άνθρωπο που δεν είναι επιστήμονας και ενθάρρυνε ενεργά την πεποίθηση ότι η άγνοια είναι προτιμότερη από τη γνώση και την εξειδίκευση».

Αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα, οι κάτοχοι διδακτορικού στη φυσική να εγκαταλείπουν τις ΗΠΑ με τον υψηλότερο ρυθμό των τελευταίων 30 ετών, σύμφωνα με το American Institute of Physics. «Η επακόλουθη διαρροή εγκεφάλων σε αυτόν τον τομέα (και σε άλλους) θα καταστήσει τις ΗΠΑ λιγότερο προηγμένες επιστημονικά, λιγότερο καινοτόμες, λιγότερο παραγωγικές και λιγότερο ασφαλείς απ’ ό,τι θα ήταν διαφορετικά. Πρόκειται για αυτογκόλ που πιθανότατα θα παραδώσει την επιστημονική πρωτοκαθεδρία στον ισχυρότερο αντίπαλο της Ουάσιγκτον».

Χάνοντας την πράσινη μετάβαση

Στη συνέχεια ο καθηγητής του Χάρβαρντ τονίζει την μακροχρόνια άρνηση της κλιματικής αλλαγής από τον Τραμπ, και την αντίθεσή του στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ταυτόχρονα την προσήλωσή στα ορυκτά καύσιμα.

«Πρόκειται για παραφροσύνη, όπως γνωρίζει οποιοσδήποτε έχει διαβάσει τη σχετική βιβλιογραφία ή έχει παρακολουθήσει τις μακροπρόθεσμες κλιματικές τάσεις» λέει.

Και εξηγεί πως αυτό «όχι μόνο θα οδηγήσει σε σοβαρότερα κλιματικά προβλήματα, περισσότερους θανάτους που σχετίζονται με το κλίμα και μεγάλη ανθρώπινη δυστυχία, αλλά οι πολιτικές του Τραμπ έχουν διασφαλίσει ότι η Κίνα θα κυριαρχήσει στις πράσινες τεχνολογίες του μέλλοντος (ηλιακή και αιολική ενέργεια, μπαταρίες κ.λπ.), ενώ οι ΗΠΑ θα κυριαρχούν στις τεχνολογίες των καπνοδόχων του 19ου αιώνα».

«Εκτός αν πιστεύετε ότι η πυρηνική σύντηξη θα καταστεί εμπορικά βιώσιμη και θα χρησιμοποιείται ευρέως στο πολύ άμεσο μέλλον, ο χειρισμός της κλιματικής πρόκλησης από τον Τραμπ θα αφήσει τις ΗΠΑ πιο αδύναμες και φτωχότερες. Και θερμότερες».

Διάβρωση του κράτους δικαίου

Η έκτη συνέπεια είναι οι προσπάθειες του Τραμπ να θωρακίσει τον εαυτό του απέναντι σε κάθε είδους νομικό περιορισμό, χειραγωγώντας το νομικό σύστημα για να διεξάγει βεντέτες εναντίον ανθρώπων που τον εξόργισαν.

Ένα παράδειγμα είναι ο διορισμός του προσωπικού του δικηγόρου, Τοντ Μπλανς επικεφαλής του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, αλλά και το «πειθήνιο» Ανώτατο Δικαστήριο, όπως λέει ο Γουόλτ, το οποίο ως επί το πλείστον ενέκρινε και ενίσχυσε τις παραπάνω προσπάθειες.

Αυτό όμως, λέει ο καθηγητής πλήττει την εμπιστοσύνη ότι οι νόμοι ερμηνεύονται και εφαρμόζονται δίκαια, αμερόληπτα και με διαφάνεια, μειώνοντας τον κίνδυνο αυθαίρετων ή πολιτικά υποκινούμενων αποφάσεων.

«Οι ΗΠΑ θα έχουν σπαταλήσει ένα από τα χαρακτηριστικά που τις καθιστούσαν στο παρελθόν ιδιαίτερα ελκυστικό εταίρο».

Διαφάνεια εκλογών

Ο Γουόλτ επιτίθεται στον Τραμπ για τον αβάσιμο ισχυρισμό του ότι στην πραγματικότητα κέρδισε τις εκλογές του 2020, ενθαρρύνοντας τότε έναν οργισμένο όχλο να εισβάλει στο Κογκρέσο, πιέζοντας πολιτειακούς εκλογικούς αξιωματούχους να βρουν περισσότερες ψήφους υπέρ του.

«Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο διαβρωτικό για το αίσθημα πατριωτισμού και κοινωνικής ενότητας από την πεποίθηση ότι οι εκλογές νοθεύονται διαρκώς, και αυτό ακριβώς κάνουν ο Τραμπ και οι άνθρωποί του» υπογραμμίζει ο Γουόλτ.

Πλήγμα στον έλεγχο των εξουσιών

Το ογδοο στη λίστα παρεπόμενο της προεδρίας Τραμπ, είναι η τάση του να καταπατά τους θεσμικούς ελέγχους και τις ισορροπίες που είναι ενσωματωμένοι στο Σύνταγμα, κάτι που κατά τον Γουόλτ δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία των ΗΠΑ, ενώ οι μακροπρόθεσμες συνέπειες θα είναι σοβαρές.

Η μείωση, για παράδειγμα, της αντιλαμβανόμενης πολιτικής ανεξαρτησίας της Ομοσπονδιακής Τράπεζας θα κάνει τους ξένους επενδυτές επιφυλακτικούς, ενώ η άρση των περιορισμών στις προεδρικές ενέργειες θα εντείνει τις ανησυχίες άλλων κρατών σχετικά με την αξιοπιστία και την προβλεψιμότητα των ΗΠΑ.

«Και όταν οι πρόεδροι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, χωρίς να χρειάζεται να εξασφαλίσουν τη δημόσια υποστήριξη ή έστω να παρουσιάσουν τα επιχειρήματά τους στο Κογκρέσο, είναι πιθανότερο να προκύψουν κακοσχεδιασμένα φιάσκα όπως ο σημερινός πόλεμος με το Ιράν».

Τέρμα ο σοβαρός δημόσιος διάλογος

Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, ο Τραμπ είναι υπεύθυνος για τον εκχυδαϊσμό του πολιτικού λόγου στις ΗΠΑ. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην προθυμία και την ικανότητά του να ψεύδεται χωρίς ντροπή -κάτι που υιοθέτησε το μεγαλύτερο μέρος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος- αλλά και στην προσφυγή του σε χυδαίες προσβολές, βίαιη ρητορική, ασυνάρτητες οργισμένες τοποθετήσεις που παρουσιάζουν τους αντιπάλους ως εγκληματίες, προδότες ή και χειρότερα, καθώς και στην ολοφάνερη περιφρόνησή του για τους μισούς πολίτες της χώρας.

Καταστροφή της ήπιας ισχύος των ΗΠΑ

Αν συνδυάσουμε όλα τα παραπάνω, το αποτέλεσμα είναι η κατάρρευση σε πραγματικό χρόνο της άλλοτε σημαντικής «ήπιας ισχύος» των Ηνωμένων Πολιτειών. Παρότι ο Τραμπ είναι δημοφιλής σε ορισμένους πολιτικούς με παρόμοιες απόψεις -κυρίως στη Λατινική Αμερική- συνολικά οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υποστεί εντυπωσιακή πτώση στα μάτια του μεγαλύτερου μέρους του κόσμου. Το προβληματικό δημοκρατικό τους σύστημα δεν προκαλεί πλέον θαυμασμό, οι φθίνουσες υποδομές τους απογοητεύουν τους ξένους επισκέπτες αντί να τους εντυπωσιάζουν και οι επιθετικές πολιτικές του Τραμπ έχουν αποξενώσει χώρες που κάποτε συγκαταλέγονταν μεταξύ των πιο φιλοαμερικανικών στον κόσμο, όπως ο Καναδάς και η Δανία.

Το χειρότερο απ’ όλα, καταλήγει ο καθηγητής στο Χάρβαρντ, είναι ότι η αλλοπρόσαλλη λήψη αποφάσεων και η εξάρτησή του από ανεπαρκείς αυλοκόλακες έχουν διαβρώσει την εικόνα επάρκειας από την οποία εξαρτάται η διαρκής παγκόσμια επιρροή. « Όταν οι ΗΠΑ χαίρουν μόνο ελαφρώς μεγαλύτερης εκτίμησης από τη Βόρεια Κορέα, το Αφγανιστάν, το Ιράν ή το Ισραήλ, ξέρεις ότι κάτι έχει πάει πολύ στραβά».