Heinrich Campendonk (1889-1957): σπουδαίος Γερμανός εξπρεσιονιστής , που άργησε πολύ να αναγνωριστεί η αξία του

 Ο Heinrich Campendonk (1889-1957) ήταν Γερμανός ζωγράφος, χαράκτης και σχεδιαστής βιτρό, γνωστός ως το νεότερο μέλος της σημαντικής πρωτοποριακής ομάδας Der Blaue Reiter (Ο Γαλάζιος Καβαλάρης) .

Γεννημένος στο Krefeld, εντάχθηκε στον κύκλο του Blaue Reiter  το 1911, μετά από πρόσκληση των Franz Marc και Wassily Kandinsky, και συμμετείχε στην πρώτη τους έκθεση τον ίδιο χρόνο .

 Το πρώιμο έργο του επηρεάστηκε έντονα από τα ζωικά θέματα και τα πρισματικά χρώματα του Franz Marc . Δημιούργησε λυρικούς, παραμυθένιους πίνακες που απεικόνιζαν μια μυστικιστική αρμονία μεταξύ ανθρώπου, ζώων και παρθένας φύσης . Αργότερα, το ύφος του εξελίχθηκε σε έναν διακοσμητικό πριμιτιβισμό, επηρεασμένο και από τη λαϊκή τέχνη .

Heinrich Campendonk

 

Ξεκίνησε να φτιάχνει ξυλογραφίες το 1912, με ενθάρρυνση του εμπόρου Herwarth Walden. Δημιούργησε συνολικά 77 ξυλογραφίες, όλες ασπρόμαυρες .


Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Campendonk στράφηκε ολοένα και περισσότερο στις εφαρμοσμένες τέχνες. Σχεδίασε βιτρό για εκκλησίες και δημόσια κτίρια, όπως το Μύνστερ του Έσσεν και την Paulskirche στο Ντίσελντορφ, όπου το 1926 διορίστηκε καθηγητής .


 Το 1933, οι Ναζί τον απέλυσαν από την Ακαδημία Τέχνης του Ντίσελντορφ. Το έργο του χαρακτηρίστηκε ως "Εκφυλισμένη Τέχνη" (Entartete Kunst) και 87 έργα του κατασχέθηκαν από δημόσιες συλλογές .
Το 1934 μετανάστευσε πρώτα στο Βέλγιο και το 1935 εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ, όπου ανέλαβε καθηγητής στην Rijksakademie. Το 1951 πήρε την ολλανδική υπηκοότητα και παρέμεινε εκεί μέχρι τον θάνατό του το 1957 .

Παρά τη σημαντική συμβολή του, ο Campendonk παραμένει ένας από τους λιγότερο γνωστούς καλλιτέχνες της ομάδας του Blaue Reiter . Ωστόσο, το έργο του γνωρίζει μια αναθεώρηση, με σημαντικές μονογραφίες να εκδίδονται πρόσφατα .

Τρέχοντας σαν οι εκλογές να είναι αύριο, η κυβέρνηση μετατρέπεται σε προεκλογικό κομματικό μηχανισμό.

 

Τρέχοντας για ψήφους

Κώστας Καλλίτσης

kathimerini.gr

 4–5 λεπτά

---

Με κριτήριο τις εξελίξεις στην οικονομία, η χώρα θα ‘πρεπε να ανασκουμπωθεί και να ανασυνταχθεί. Αυτό γίνεται πιο επιτακτικό αν επαληθευτεί το σενάριο παράτασης της κρίσης στη Μ. Ανατολή, με σπάσιμο, παράλληλα, της φούσκας της τεχνολογίας στα χρηματιστήρια, ένα δίδυμο που θα ‘φερνε στον κόσμο ύφεση και πληθωρισμό της τάξης του 5% – με πρώτο θύμα την Ευρώπη. Αλλά και στα μετριοπαθή σενάρια, η ελληνική οικονομία μπαίνει σε ολισθηρό έδαφος: Οι επιχορηγήσεις του ΤΑΑ τελειώνουν, το πολιτικό ρίσκο αναστέλλει νέες αξιόλογες επιχειρηματικές κινήσεις, οι ρυθμοί μεγέθυνσης τείνουν να εξασθενήσουν και στα οχυρά των καρτέλ η ακρίβεια φαίνεται να σαρκάζει τις συμφωνίες κυρίων.

Το ερώτημα που συζητιέται: Αν οι εκλογές γίνουν την άνοιξη 2027, δηλαδή σε 9-10 μήνες, τι θα γίνει μέχρι τότε;… Μια πολιτική ηγεσία που θα είχε αίσθηση του επείγοντος, που δεν θα την κινούσε ο φόβος μήπως χάσει την εξουσία αλλά το αίσθημα ευθύνης για τη χώρα, θα έσπευδε αν μη τι άλλο να προλάβει τη χαλάρωση. Θα έθετε συγκεκριμένους στόχους για τη χώρα, θα προσδιόριζε σαφή καθήκοντα για τα υπουργεία, θα προειδοποιούσε ότι θα ελέγχει συστηματικά την υλοποίησή τους, θα επισήμαινε σε όλους ότι δεν πρέπει να ατονήσει αλλ’ αντιθέτως πρέπει να τονωθεί το νομοθετικό έργο και ότι δεν πρέπει να χαλαρώσει αλλ’ αντιθέτως πρέπει να τρέξει ο κρατικός μηχανισμός. Θα εξηγούσε ότι η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να κάψει χρόνο, και δεν θα άφηνε τις εκλογές να την παραλύσουν.

Η κυβέρνηση το ‘χει δει αλλιώς. Συμπεριφέρεται λες κι όλα τα άλλα είναι πολυτέλεια, πλην της άγρας ψήφων. Την περασμένη Δευτέρα, ο πρωθυπουργός είπε στους βουλευτές της Ν.Δ. δύο πράγματα. Ένα, ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν την άνοιξη του 2027. Δύο, τι πρέπει να κάνουν μέχρι τότε, πώς να κινηθούν, ποιο πρέπει να είναι το μέλημα και η έγνοια του πολιτικού προσωπικού της Ν.Δ. στις σχεδόν 300 ημέρες που θα μεσολαβήσουν μέχρι τότε: να παρατήσουν οτιδήποτε άλλο και να τρέχουν για να μαζεύουν ψήφους. «Οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη 2027 –τους είπε–, αλλά εμείς θα τρέχουμε σαν οι εκλογές να είναι αύριο».

Τρέχοντας σαν οι εκλογές να είναι αύριο, η κυβέρνηση μετατρέπεται σε προεκλογικό κομματικό μηχανισμό, το κράτος τείνει να περιπέσει από τη θερινή ραστώνη στη χειμερία νάρκη και τα φαινόμενα παράλυσης πυκνώνουν.

Ήδη, υπουργοί είτε κάνουν τελευταίες πελατειακές «διευθετήσεις» (όπως το καθ’ ημάς «σκάνδαλο των φλαμίνγκο», του υπουργείου Περιβάλλοντος, με τα εκτός σχεδίου μεγαθήρια σε παραδοσιακούς οικισμούς και παρθένες εκτάσεις…) είτε αναλώνονται στην επεξεργασία προεκλογικών παροχών.

Παράδειγμα, τα δύο «5ετή προγράμματα». Κάποιοι σκαρφίστηκαν να αθροίσουν 6 δισ. που οφείλονται για έργα της προηγούμενης 5ετίας 2021-25, μαζί με 17 δισ. ευρώ για την 5ετία 2026-30 (κατ’ ουσίαν, τους πόρους των προγραμμάτων δημοσίων επενδύσεων), να τα ονομάσουν «Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης» και να τα εμφανίσουν ως τους πόρους που θα καλύψουν το χρηματοδοτικό κενό που αφήνει το ΤΑΑ. Και κάποιοι άλλοι ζήλεψαν αυτήν την ιδέα και σκέφτηκαν να κάνουν άλλο ένα, «λαϊκό» 5ετές, προσθέτοντας στις παροχές που θα εξαγγελθούν στη ΔΕΘ για φέτος και το 2027 ακόμα μερικά δισ. ευρώ υποσχέσεις για παροχές σε βάθος 5ετίας…

Στα χρόνια πριν από τις εκλογές του 2023 μοιράστηκαν περίπου 60 δισ. σε ό,τι κινείται, με αφορμή την πανδημία και την ενεργειακή κρίση. Τώρα, τόσα λεφτά και δημοσιονομικές ευχέρειες δεν υπάρχουν. Έχει μείνει, όμως, το know how – κι είναι σαν το ποδήλατο, δεν ξεχνιέται.

ChatGPT μου, πες μου πόσοι της ΝΔ έχουν εμπλακεί σε σκάνδαλα;

ChatGPT μου, πες μου πόσοι της ΝΔ έχουν εμπλακεί σε σκάνδαλα;

 «Από το 2019 έως τον Ιούλιο του 2026, περίπου 40 διαφορετικά στελέχη της κυβέρνησης και της ΝΔ έχασαν ή εγκατέλειψαν κάποια θέση εξαιτίας σκανδάλου». 

 

Λέξεις: Χάρης Χεϊζάνογλου

ChatGPT μου, πες μου συνολικά, πόσοι είναι οι της ΝΔ που από το 2019 
έχουν αποπεμφθεί, παραιτηθεί, κατηγορηθεί κλπ για σκάνδαλα; Από ποιους 
και για ποιες υποθέσεις;

Η πιο έντιμη απάντηση είναι ότι **δεν υπάρχει επίσημο ενιαίο μητρώο**, 
ενώ ο αριθμός αλλάζει ανάλογα με το τι θεωρούμε «σκάνδαλο» και ποια 
στελέχη θεωρούμε ότι ανήκουν στη ΝΔ.

Με βάση τις δημόσια τεκμηριωμένες περιπτώσεις από **8 Ιουλίου 2019 έως 
29 Ιουλίου 2026**, προκύπτουν περίπου:

## Ο συνολικός αριθμός

* **39 διαφορετικά πρόσωπα** που έχασαν ή εγκατέλειψαν κυβερνητική, 
κοινοβουλευτική, κομματική ή εκλογική θέση εξαιτίας σκανδάλου, επίσημης 
έρευνας, σοβαρής καταγγελίας ή δημόσιας συμπεριφοράς.

* **Τουλάχιστον 45 διαφορετικά πρόσωπα**, εάν προσθέσουμε βουλευτές και 
πρώην υπουργούς που ελέγχονται σήμερα δικαστικά ή από την Ευρωπαϊκή 
Εισαγγελία, χωρίς να έχουν ακόμη παραιτηθεί.

* Ο αριθμός μπορεί να φτάσει περίπου τους **48–50**, εάν συμπεριληφθούν 
στελέχη που αποχώρησαν με επισήμως «προσωπικούς λόγους», αλλά η 
αποχώρησή τους συνέπεσε με αποκαλύψεις, καθώς και παλαιότερες υποθέσεις 
όπως η Novartis.

Ήδη τον Μάιο του 2026 δημοσιευμένος κατάλογος υπολόγιζε σε περίπου 
**40** τα στελέχη που είχαν υποχρεωθεί σε παραίτηση ή έξοδο από την 
Κοινοβουλευτική Ομάδα. Πρόκειται όμως για δημοσιογραφική και όχι κρατική
 καταμέτρηση. ([Dnews][1])

—

# Α. Υποκλοπές και Predator — 3 πρόσωπα

### 1. Γρηγόρης Δημητριάδης

**Θέση:** Γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού και ανιψιός του Κυριάκου 
Μητσοτάκη.

**Ημερομηνία:** 5 Αυγούστου 2022.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση μετά την αποκάλυψη της παρακολούθησης του Νίκου 
Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ και τις αποκαλύψεις για το Predator.

### 2. Παναγιώτης Κοντολέων

**Θέση:** Διοικητής της ΕΥΠ.

**Ημερομηνία:** 5 Αυγούστου 2022.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση για «λανθασμένους χειρισμούς» στις νόμιμες 
επισυνδέσεις.

Η κυβέρνηση παραδέχθηκε την παρακολούθηση Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ αλλά 
αρνήθηκε κυβερνητική χρήση του Predator. Το κρατικό σκέλος 
αρχειοθετήθηκε το 2024, επομένως οι παραιτήσεις δεν ισοδυναμούν με 
ποινική ενοχή των δύο προσώπων. ([Reuters][2])

### 3. Γιάννης Σμυρλής

**Θέση:** Γενικός γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων του Υπουργείου 
Εξωτερικών.

**Ημερομηνία:** Δεκέμβριος 2022.

**Εξέλιξη:** Παραιτήθηκε λίγο μετά τις αποκαλύψεις για κρατικές άδειες 
εξαγωγής του Predator. Δήλωσε προσωπικούς λόγους και αργότερα ανέλαβε 
γενικός διευθυντής της ΝΔ. Δεν έχει αποδειχθεί δικαστικά προσωπική 
συμμετοχή του στο σύστημα παρακολουθήσεων. ([Η Εφημερίδα των 
Συντακτών][3])

—

# Β. Τέμπη — 4 πρόσωπα

### 4. Κώστας Αχ. Καραμανλής

**Θέση:** Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών.

**Ημερομηνία:** 1 Μαρτίου 2023.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση μετά το δυστύχημα των Τεμπών. Αργότερα 
παραπέμφθηκε σε ειδική δικαστική διαδικασία για ενδεχόμενη παράβαση 
καθήκοντος.

### 5. Χρήστος Τριαντόπουλος

**Θέση:** Υφυπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας.

**Ημερομηνία:** Μάρτιος 2025.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση ενόψει της κοινοβουλευτικής και δικαστικής 
διερεύνησης για την αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος, το λεγόμενο 
«μπάζωμα».

### 6. Βασίλης Παπαγεωργίου

**Θέση:** Γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση καθώς ελέγχθηκε για τη διαχείριση του χώρου μετά 
τη σύγκρουση.

### 7. Μιχάλης Ταμήλος

**Θέση:** Πρώην βουλευτής της ΝΔ.

**Ημερομηνία:** 2024.

**Εξέλιξη:** Διαγραφή από τη ΝΔ μετά από προσβλητικές δηλώσεις για τα 
θύματα και τους συγγενείς των θυμάτων. Δεν πρόκειται για ποινική υπόθεση
 αλλά για κομματική κύρωση. ([Η Εφημερίδα των Συντακτών][3])

—

# Γ. ΟΠΕΚΕΠΕ — τουλάχιστον 18 πρόσωπα

Αυτή είναι η υπόθεση που έχει προκαλέσει μακράν τις περισσότερες 
αποχωρήσεις.

## Πρώτο κύμα, Ιούνιος 2025

### 8. Μάκης Βορίδης

**Θέση:** Υπουργός Μετανάστευσης, πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης.

**Ημερομηνία:** 27 Ιουνίου 2025.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση όταν δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας 
διαβιβάστηκε στη Βουλή για πιθανές υπουργικές ευθύνες. Ο ίδιος αρνείται 
οποιαδήποτε παράνομη πράξη.

### 9. Αναστάσιος Χατζηβασιλείου

**Θέση:** Υφυπουργός Εξωτερικών.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση επειδή το όνομά του εμφανιζόταν στη δικογραφία 
και σε συνομιλίες για εξυπηρετήσεις.

### 10. Διονύσης Σταμενίτης

**Θέση:** Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση για την ίδια υπόθεση.

### 11. Χρήστος Μπουκώρος

**Θέση:** Υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση μετά την εμφάνιση του ονόματός του στη 
δικογραφία.

### 12. Γιώργος Στρατάκος

**Θέση:** Γενικός γραμματέας Αγροτικής Ανάπτυξης.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση.

### 13. Ανδρέας Καρασαρίνης

**Θέση:** Κομματικό στέλεχος της ΝΔ.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση από κομματικό αξίωμα.

### 14. Γιάννης Τρουλλινός

**Θέση:** Κομματικό στέλεχος.

**Εξέλιξη:** Παραίτηση στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης.

Συνολικά, τον Ιούνιο του 2025 αποχώρησαν ένας υπουργός, τρεις 
υφυπουργοί, ένας γενικός γραμματέας και δύο κομματικά στελέχη. 
([Reuters][4])

## Δεύτερο κύμα, Απρίλιος 2026. Διαβάστε περισσότερα εδώ: 

ChatGPT μου, πες μου πόσοι της ΝΔ έχουν εμπλακεί σε σκάνδαλα; ...

ΕΞ ΟΙΚΕΙΩΝ ΤΑ ΒΕΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ /Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης (ΕΑΥΘΕΣ): πάνω από 30 ομάδες ΟΠΚΕ, αντί να επιχειρούν στους δρόμους για την πρόληψη και αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, εκτελούν καθήκοντα στατικής φύλαξης προσώπων!

 

Καταγγελία της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης: «Πάνω από 30 ομάδες ΟΠΚΕ απασχολούνται σε στατικές φυλάξεις αντί για περιπολίες»!

27 Ιουλίου, 2026

By ΠΗΓΗ:

Αιχμές για τη διάθεση αστυνομικών δυνάμεων στη Θεσσαλονίκη αφήνει η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης (ΕΑΥΘΕΣ), με ανακοίνωσή της στην οποία εκφράζει έντονο προβληματισμό για τον τρόπο αξιοποίησης των ομάδων ΟΠΚΕ.

Στην ανακοίνωση, με τίτλο «Πάνω από 30 ομάδες ΟΠΚΕ φυλάνε “στόχους” αντί να περιπολούν για την ασφάλεια των πολιτών», η Ένωση υποστηρίζει ότι το τελευταίο διάστημα σημαντικός αριθμός αστυνομικών δυνάμεων έχει διατεθεί για τη φύλαξη σταθερών στόχων, με αποτέλεσμα να περιορίζεται η παρουσία τους στις περιπολίες.

Σύμφωνα με την ΕΑΥΘΕΣ, η συγκεκριμένη πρακτική, που –όπως αναφέρει– εφαρμόζεται από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης (ΓΑΔΘ), οδηγεί στην ακινητοποίηση περισσότερων από 30 ομάδων ΟΠΚΕ, οι οποίες, αντί να επιχειρούν στους δρόμους για την πρόληψη και αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, εκτελούν καθήκοντα στατικής φύλαξης.

Η Ένωση επισημαίνει ότι ο βασικός ρόλος των συγκεκριμένων αστυνομικών δυνάμεων είναι η ενίσχυση της ασφάλειας των πολιτών μέσω συνεχών περιπολιών και άμεσης επιχειρησιακής παρέμβασης, εκφράζοντας την άποψη ότι η υφιστάμενη κατανομή προσωπικού δεν εξυπηρετεί τον σκοπό αυτό.

«Η Ελληνική Αστυνομία οφείλει να είναι δίπλα σε όλους και όχι στους λίγους», καταλήγει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση της ΕΑΥΘΕΣ.

Διαβάστε ολόκληρη την ανακοίνωση της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης:

Πάγια θέση μας ως ΕΑΥΘ, είναι ότι οι αστυνομικές δυνάμεις θα πρέπει να περιπολούν και σε καμία περίπτωση να ακινητοποιούνται έξω από κτίρια και οικίες «επισήμων» προς όφελος της ασφάλειας του συνόλου της κοινωνίας.

Άλλωστε η πρακτική ακινητοποίησης αστυνομικών δυνάμεων δεν ακολουθείται σε καμία σύγχρονη αστυνομία παγκοσμίως, δεν προβλέπεται σε κανένα αστυνομικό εγχειρίδιο, ενώ κατά το παρελθόν έχει αποδεχθεί εγκληματική με τρομοκρατικές- δολοφονικές επιθέσεις που οδήγησαν στις δολοφονίες συναδέλφων μας.

Παρόλα αυτά, η Ηγεσία της ΓΑΔΘ το τελευταίο διάστημα έχει προχωρήσει στην ακινητοποίηση αμέτρητων αστυνομικών δυνάμεων για την φύλαξη σταθερών «στόχων».

Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη σε συνεργασία με την Φυσική Ηγεσία, πριν περίπου τρία έτη είχε εκπονήσει ένα επιχειρησιακό σχέδιο για την υλοποίηση του οποίου είχε εγκρίνει την ενίσχυση της ΓΑΔΘ και ειδικότερα της ΟΠΚΕ Θεσσαλονίκης μέσω αποσπάσεων με έξοδα δημοσίου από άλλους Νομούς, ενώ είχαν μετακινηθεί και 150 αστυνομικοί από λοιπές διευθύνσεις εντός ΓΑΔΘ προς ενίσχυση της ΟΠΚΕ Θεσσαλονίκης.

Σκοπός του συγκεκριμένου επιχειρησιακού σχεδίου ήταν η εμφανής και προληπτική αστυνόμευση όλων των Δήμων του Νομού Θεσσαλονίκης και ειδικότερα των περιφερειακών Δήμων όπου υπήρχε τεράστιο πρόβλημα με σωρεία κλοπών και ληστειών.

Και κατά κοινή ομολογία το σχέδιο αυτό απέδωσε άμεσα με την τεράστια μείωση εγκληματικών δράσεων λόγω της εμφανούς και προληπτικής αστυνόμευσης.

Το σχέδιο όμως αυτό σήμερα υπάρχει ΜΟΝΟ στα χαρτιά.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι καθημερινά πάνω από 30 ομάδες ΟΠΚΕ αντί να περιπολούν στις γειτονιές όπως προέβλεπε το σχέδιο, παρέχοντας το αίσθημα ασφάλειας στους πολίτες, προλαμβάνοντας και καταπολεμώντας την εγκληματικότητα, είναι ακίνητες έξω από κτίρια.

Ουσιαστικά επιχειρησιακές ομάδες πρώτης γραμμής έχουν μετατραπεί κυριολεκτικά σε κώνους αντί να βρίσκονται δίπλα στον Πολίτη.

Είναι άραγε ενήμερος και σύμφωνος ο Υπουργός για αυτή την κατάσταση;

Έχουν μεγαλύτερη αξία «τα ντουβάρια» από την ασφάλεια των συμπολιτών μας;

Καλούμε τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη με αφορμή την επικείμενη επίσκεψη του να παρέμβει ώστε να επανέλθει η υπηρεσιακή κανονικότητα και οι ομάδες ΟΠΚΕ να επιστρέψουν στις περιπολίες και στην ασφάλεια του Πολίτη.

Η Ελληνική Αστυνομία οφείλει να είναι δίπλα σε όλους και όχι στους λίγους.

Κλείνοντας, τονίζουμε ότι σε περίπτωση που η τοπική ηγεσία επιχειρήσει μέσω δελτίου τύπου να αντικρούσει τα καταγγελλόμενα με αλλοιωμένα στοιχεία όπως έπραξε στο παρελθόν θα προβούμε στην δημοσιοποίηση επίσημων στοιχείων που τα αποδεικνύουν.

Θεσσαλονίκη, 27 Ιουλίου 2026

Ο Πρόεδρος ΤΣΑΪΡΙΔΗΣ Θεόδωρος

Ο Γεν. Γραμματέας ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ Γεώργιος

ΕΡΕΥΝΑ ΤΩΝ REPORTERS UNITED : Νέα Δημοκρατία και Καθημερινή σε αποστολή στο Ισραήλ με έξοδα του ισραηλινού λόμπι!

 

 

ΕΡΕΥΝΑ 

Θοδωρής Χονδρόγιαννος-Νικόλας ΛεοντόπουλοςY-ossi Bartal

 28.07.2026

Στα μέσα Ιουλίου -και παρά τη γενοκτονία- ένας υφυπουργός, τρεις βουλευτές της ΝΔ και ένας δημοσιογράφος της Καθημερινής συνάντησαν εκπροσώπους της κυβέρνησης Νετανιάχου και του συμπλέγματος εθνικής ασφαλείας του Ισραήλ - μετά από πρόσκληση (και πληρωμή εξόδων) εκ μέρους του σημαντικότερου (και άγνωστου) ισραηλινού λόμπι στην Ευρώπη. Πώς επιτρέπεται μέλος της κυβέρνησης και βουλευτές να λαμβάνουν παροχές σε είδος από οργάνωση λόμπι που συνδέεται με ξένη κυβέρνηση; Και πόσο αξιόπιστη είναι η δημοσιογραφία για το Ισραήλ όταν τα έξοδά της πληρώνει το ισραηλινό λόμπι;

ΝΔ και Καθημερινή σε αποστολή στο Ισραήλ με έξοδα του ισραηλινού λόμπι

Γιώργος Τούλας: βλέποντας τα σχέδια της νέας ΔΕΘ

 

Όσα σκέφτηκα βλέποντας τα σχέδια της νέας ΔΕΘ

Γιώργος Τούλας

parallaximag.gr

5–6 λεπτά

---

Μια νέα πραγματικότητα είναι πλέον διαμορφωμένη στο τοπίο που απασχολεί την πόλη μου τα τελευταία χρόνια και λέγεται ανάπλαση ΔΕΘ.

Τα οριστικά σχέδια που παρουσιάστηκαν στο δημοτικό συμβούλιο, με εντυπωσιακές ομολογουμένως απουσίες όσων μάχονταν για την ακύρωσή τους, είναι προφανώς μη αναστρέψιμα. Είναι η επόμενη μέρα.

Με κάμποσα ερωτηματικά σε σχέση με την ενσωμάτωση της Αγίας Φωτεινής, που είναι εντελώς στον αέρα σήμερα, με ερωτηματικά σε σχέση με το ποιος σχεδίασε τα δυο νέα κτίρια, που σαφώς δεν έχουν σχέση με τα 4 που είχε σχεδιάσει το γερμανικό αρχιτεκτονικό γραφείο του βραβευμένου διαγωνισμού, με απορίες σε επιμέρους σημεία όσων φαίνονται στο προοπτικό σχέδιο, που μπορεί να αποδειχτούν καθοριστικές.

Είδαμε χθες εικόνες μιας επόμενης πραγματικότητας στο κέντρο της πόλης, που αν, και είναι καθοριστικό το ΑΝ, με βάση όσα συμβαίνουν διαχρονικά με τα έργα της Θεσσαλονίκης, ολοκληρωθεί το 2030, θα αποτελεί τον τόπο συνάντησης και ενδιαφέροντος μιας σειράς μεγάλων γεγονότων που θα φιλοξενούνται εκεί και πιθανά και όσα θα γεννηθούν μελλοντικά σε αυτούς τους χώρους.

Απόλυτα καθοριστικό στοιχείο της χρήσης του είναι το αν θα καταφέρει να ξαναζωντανέψει το εκθεσιακό έργο μιας έκθεσης ,που έχει παρακμάσει και αν οι χώροι αυτοί θα μπορέσουν να γίνουν κτήμα της πόλης που άλλωστε παραδίδει για πολλές δεκαετίες μέσω του δήμου της τη χρήση της σε μια εταιρεία.

Μια πρώτη σκέψη είναι πώς αυτό που είδαμε χθες να βαφτίζεται Μητροπολιτικό πάρκο, σαφώς και δεν είναι Μητροπολιτικό Πάρκο. Μην ξεχάσουμε και αυτά που ξέραμε δηλαδή. Είναι μια ένεση πρασίνου, που σαφώς θέλει χρόνια για να μεγαλώσει και να δείξει, σε ένα ασφυκτικά γεμάτο τσιμέντο κέντρο και σε μια πόλη που δεν διαθέτει πράσινο.

Αυτό λοιπόν είναι το νέο πάρκο, που αντικαθιστά αυτό που όλοι, ή σχεδόν όλοι ονειρευόμασταν, ένα αληθινά ανακουφιστικό Μητροπολιτικό Πάρκο που θα άλλαζε την όψη του ιστορικού κέντρου ειδικά αν συμπεριελάμβανε το δημαρχείο, τα μουσεία, το Τρίτο Σώμα Στρατού και το ΑΠΘ μέχρι πάνω στο Καυτανζόγλειο.

Αυτά όμως απαιτούν ανθρώπους με αποφασιστικότητα να πατήσουν πόδι  και να πουν στην κεντρική εξουσία πώς στη Θεσσαλονίκη οφείλονται γενναίες παραχωρήσεις που δεν έγιναν ποτέ και δεν κάνουμε βήμα πίσω, αλλά δεν συνέβη τα τελευταία είκοσι χρόνια αποτελεσματικά, με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε μεσοβέζικες λύσεις που παρουσιάζονται, κατά τη λογική κάνω το κρέας ψάρι ως σωτήριες…Πολύ πιθανά και οι αγώνες για το αντίθετο αποτέλεσμα δεν έγιναν με πειστικούς όρους και επιχειρήματα και η μάχη να πείσουν χάθηκε.

Ναι, κερδίσαμε, όσοι προσπαθήσαμε, να φύγουν τα 4 μεγάλα περίπτερα, το ξενοδοχείο και το εμπορικό κέντρο όμως θα μπορούσε να είχε γίνει και αλλιώς. Δεν έγινε συνεπώς η νέα πραγματικότητα είναι αυτή. Είναι καλύτερη από έναν χρόνο πριν και με αυτή προχωράμε.

Σε αυτό το πάρκο λοιπόν τις επόμενες δεκαετίες θα αναπτυχθούν μια σειρά από δράσεις που μπορεί να αποδειχθούν, αν αναπτυχθούν σωστά και με γνώση και δεν παραδοθούν και πάλι σε ημέτερους, λαμόγια και παπατζήδες ένας τρόπος να αλλάξει η κουλτούρα του δημόσιου χώρου. Ίδωμεν…

Στα κτίρια αυτά καθ΄αυτά ελπίζουμε και προσευχόμαστε όσα θα δούμε να δομούνται να αποτελέσουν υπόδειγμα μιας βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής που δεν θα κάνει εκπτώσεις στα συμφέροντα εργολάβων ούτε θα αποτελέσουν αντικείμενο διαρκών αποζημιώσεων λόγων διαφόρων απίθανων καθυστερήσεων που θα ενισχύσουν τσέπες, όπως συμβαίνει εδώ και δεκαετίες με κάθε μεγάλο έργο στην πόλη. Η διαφάνεια και η συνέπεια θα πείσουν αν άξιζε τον κόπο να θυσιαστεί το τελευταίο όνειρο για το κέντρο…

Πολλά ακούσαμε μήνες τώρα για αυτή την ιστορία. Κάποια από αυτά ήταν πραγματικό σόου, άλλα ήταν εύκολη κριτική, άλλα ήταν κενά φληναφήματα που έκαναν μπαμ από μακριά γιατί λεγόταν. Ένας αγώνας εδώ χάθηκε όμως ο τρόπος που θα συνεχιστεί αυτή η ιστορία έχει σημασία να μην επιτρέψει στην πράξη να εκτραχυνθεί σε κάτι που θα βλάψει την πόλη.

Ξεκινώντας από την παραδοχή πώς έχουμε μια νέα πραγματικότητα ας παλέψουμε αυτή να είναι προς όφελος όλων μας. Με συντονισμένες κινήσεις και συμβάδισμα στο δημιουργικό μέλλον ενός ήδη τελεσίδικου σχεδίου…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ 

Parallaxi

Ποιο θα είναι το μέλλον της Αγίας Φωτεινής; Οι συζητήσεις με τον μπασκετικό Άρη, η απαίτηση του Δήμου και η ΔΕΘ.

Γεωργιάδης ξεκαπίστρωτος: κατά τη διάρκεια συνάντησης με πολίτες φορούσε Ray-Ban Meta Wayfarer, δηλαδή γυαλιά με ενσωματωμένη κάμερα και μικρόφωνο, που καταγράφουν εικόνα και ήχο! Χωρίς να ενημερώσει τους πολίτες ότι τους κατέγραφε.

 

Natasa Giamali/facebook 

NATAΣΑ ΓΙΑΜΑΛΗ

 

Πήγε ο υπουργός Υγείας για ένα ακόμη προεκλογικό κόψιμο κορδέλας, αυτή τη φορά στη Λήμνο.

Όπως πάντα, φορούσε το μικρόφωνο του γιατί πρωταρχικός στόχος του είναι το content κι ακουλουθούνταν από τους συνεργάτες του που τραβάνε και στη συνέχεια θα μοντάρουν το υλικό για να εμφανίζεται ως ο πιο έξυπνος, ο πιο τολμηρός, ο πιο «κομμουνιστοφάγος».

Αυτή τη φορά βέβαια, ο υπουργός φαίνεται να πήγε την προσέγγιση «υπουργός δημιουργός περιεχομένου» ένα βήμα παραπέρα καθώς φορούσε τα γυαλιά που μοιάζουν να είναι τa Rayban της Meta, τα οποία μπορούν να καταγράφουν εικόνα. Τα συγκεκριμένα γυαλιά έχουν προκαλέσει μια τεράστια συζήτηση παγκοσμίως -όχι στους κύκλους που άνθρωποι σαν τον υπουργό θεωρούν «περιθωριακούς»- για την κατάφωρη παραβίαση της ιδιωτικότητας των ανθρώπων τους οποίους καταγράφουν εν αγνοία τους.

Οι πρώτοι που τα χρησιμοποίησαν ήταν κάτι γελοίοι άρρενες δημιουργοί περιεχομένου του τύπου «πώς να την ρίξεις στο κρεβάτι», που ανέβαζαν στους λογαριασμούς τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εν αγνοία των θυμάτων τους, το βίντεο με την συζήτηση/ φλερτ/ παρενόχληση που τους έκαναν.

Δεν πέφτει κανείς και καμία απο τα σύννεφα που ένας εκπρόσωπος αυτής της κυβέρνησης -παρακολουθούμενος από το Predator και την ΕΥΠ- δεν δίνει δεκάρα για τα προσωπικά δεδομένα και για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, άλλωστε έχει χαρακτηρίσει μεταξύ άλλων το σκάνδαλο των υποκλοπών «αδιάφορο θέμα». Το εντυπωσιακό είναι ότι -εφόσον πράγματι πρόκειται για τα συγκεκριμένα γυαλιά- για να το κάνει, το θεωρεί μάλλον «πολύ κανονικό» με τον ίδιο τρόπο που θεώρησε «πολύ κανονική» τη μεσολάβηση για να λάβει προσφιλές του σάιτ, διαφήμιση από φαρμακευτική εταιρία.

Δεν ξέρω από πότε θεωρείται κανονικό ένας υπουργός να κινείται ως να δύναται να καταγράφει τους πάντες και τα πάντα γύρω του. Αλλά μάλλον αυτός είναι και ο ρόλος του Αδώνιδος Γεωργιάδη στην κυβέρνηση, όπως προκύπτει από αυτή κι από τόσες άλλες κινήσεις και δηλώσεις του, να κανονικοποιεί την πιο αδιανόητη πρακτική, κάνοντας τη διανοητή.

Σάλος στο «X» με τα «έξυπνα» γυαλιά του Άδωνη: «Εσένα Υπουργέ, μπορεί να μη σε ενοχλουσε το predator, ή να τη βρίσκεις εκβιαζόμενος, όμως οι πολίτες δε γουστάρουν να τους βιντεοσκοπείς»

Γιατί χτίζουμε στα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας , καταστρέφοντας με φωτιές το φυσικό μας περιβάλλον;

 

Η Πάρος καίγεται. Εμείς συνεχίζουμε να χτίζουμε

Γιάννης Πανταζόπουλος

lifo.gr

 4–5 λεπτά

---

Η ΠΑΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ένα νησί που λατρεύω και επισκέπτομαι εδώ και πολλά χρόνια. Την έχω ζήσει από φοιτητής, σε εποχές που το καλοκαίρι έμοιαζε ακόμη με καλοκαίρι και το νησί διατηρούσε κάτι από εκείνη την αίσθηση του τόπου που δεν είχε ακόμη παραδοθεί ολοκληρωτικά στη βιομηχανία του τουρισμού. Τα τελευταία χρόνια, όμως, έχω δει με τα μάτια μου μια αλλαγή που δύσκολα μπορεί κανείς να αγνοήσει: την απίστευτη υπερδόμηση, την πίεση πάνω στο φυσικό τοπίο, την αδιάκοπη επέκταση ενός μοντέλου ανάπτυξης που μοιάζει να μην έχει άλλο όριο από το πόσο ακόμη μπορεί να χτιστεί.

Και τώρα η φωτιά. Η φωτιά καίει, το νησί δοκιμάζεται για ακόμη μία χρονιά και εμείς παρακολουθούμε ξανά το ίδιο έργο. Στην αρχή η φωτιά υποτιμάται, μετά η κατάσταση «εκτιμάται», ύστερα όλοι αναζητούν ευθύνες και στο τέλος μένει η στάχτη. Και μαζί της, οι γνωστές δηλώσεις για το πόσο δύσκολες ήταν οι συνθήκες, για τους ανέμους, για την κλιματική κρίση, για όλα όσα δεν μπορούσαν να προβλεφθούν.

Ο τουρισμός δεν χτίζεται μόνο με ξενοδοχεία, βίλες και πισίνες. Χτίζεται με δρόμους που αντέχουν, με νερό, με αποχέτευση, με υποδομές, με πολιτική προστασία, με σχέδιο για τις φωτιές, με προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Κυρίως, χτίζεται με την ικανότητα να προστατεύεις αυτό που πουλάς.

Ωστόσο, αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι η Πάρος δεν είναι μια αφηρημένη κουκκίδα στον χάρτη. Πρόκειται για έναν υπέροχο, ζωντανό τόπο που τα τελευταία χρόνια χτίζεται με ρυθμούς που αναμφίβολα ξεπερνούν τις αντοχές του. Πιέζεται από την άναρχη ανάπτυξη, από την τουριστική υπερφόρτωση, από την ανάγκη να χωρέσουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι σε έναν τόπο που πρακτικά δεν μπορεί να μεγαλώσει. Και την ίδια στιγμή, κάθε καλοκαίρι βρίσκεται αντιμέτωπος με ολοένα μεγαλύτερους κινδύνους.

Υπάρχει μια αντίφαση που κάποια στιγμή πρέπει να κοιτάξουμε κατάματα. Μιλάμε διαρκώς για τουριστική ανάπτυξη, για επενδύσεις, για νέες υποδομές, για ένα νησί που πρέπει να προσελκύει όλο και περισσότερους επισκέπτες. Όμως ο τουρισμός δεν χτίζεται μόνο με ξενοδοχεία, βίλες και πισίνες. Χτίζεται με δρόμους που αντέχουν, με νερό, με αποχέτευση, με υποδομές, με πολιτική προστασία, με σχέδιο για τις φωτιές, με προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Κυρίως, χτίζεται με την ικανότητα να προστατεύεις αυτό που πουλάς.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ μια μέρα που έφυγα από τον Αμπελά για να πάω στη Νάουσα και, στον δρόμο, ένα παιδί είχε ένα ατύχημα με τη μοτοσικλέτα του. Το χειρότερο ήταν πως, όταν επέστρεψα, το παιδί βρισκόταν ακόμη εκεί, πεσμένο στο έδαφος, περιμένοντας το ασθενοφόρο. Μια εικόνα που δεν μπορείς εύκολα να ξεχάσεις και που, πέρα από όλα τα άλλα, σε κάνει να αναρωτιέσαι τι σημαίνει πραγματικά να έχεις υποδομές και υπηρεσίες που μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες ενός τόπου που κάθε καλοκαίρι πολλαπλασιάζει τον πληθυσμό του.

Ως εκ τούτου, αυτό που απαιτείται να σκεφτούμε είναι τι ακριβώς θα προσφέρουμε στον επισκέπτη όταν έχουμε χτίσει κάθε διαθέσιμο τετραγωνικό μέτρο, όταν έχουμε πιέσει κάθε φυσικό πόρο και όταν τα δάση και οι εκτάσεις που κάνουν την Πάρο αυτό που είναι έχουν γίνει στάχτη.

Κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσουμε για το αυτονόητο: τι είδους ανάπτυξη είναι αυτή που δεν μπορεί να προστατεύσει αυτό που αναπτύσσει;

Η φωτιά θα περάσει. Οι εικόνες, όμως, θα μείνουν. Και μαζί τους θα μείνει το ερώτημα αν έχουμε καταλάβει, επιτέλους, ότι η πραγματική πρόκληση δεν είναι πόσο ακόμη μπορούμε να χτίσουμε, αλλά πόσο ακόμη και πόσους ανθρώπους μπορεί να αντέξει αυτός ο τόπος.

Γιατί η Πάρος δεν χρειάζεται να γίνει κάτι άλλο. Δεν χρειάζεται να γίνει ένας ακόμη προορισμός μαζικού τουρισμού, ίδιος με τόσους άλλους. Χρειάζεται, απλώς, να παραμείνει Πάρος.

Και αυτό, τελικά, ίσως είναι το πιο δύσκολο αναπτυξιακό σχέδιο απ’ όλα.

Ελευσίνια μυστήρια: Τα επτασφράγιστα μυστικά τους και ο ψυχεδελικός ρόλος του κυκεώνα

 

Το μυστήριο του «αρχαίου LSD»: Πώς λύθηκε ο γρίφος του κυκεώνα

Μια ελληνική ερευνητική ομάδα έλεγξε πειραματικά αν το ποτό που συνδέεται με τα Ελευσίνια Μυστήρια αντλούσε τα ψυχοδραστικά αποτελέσματά του από τοξικό μύκητα - Πώς η μελέτη στο Εργαστήριο Φαρμακογνωσίας του Πανεπιστημίου Αθηνών «άνοιξε» την Ιερά Οδό για περαιτέρω διερεύνηση του αρχαίου αινίγματος.

Αντώνης Ντινιακός

ΤΟ ΒΗΜΑ

tovima.gr 

Όποιος έβγαινε από την αρχαία Αθήνα με κατεύθυνση προς την Ελευσίνα περνούσε πρώτα από τον Κεραμεικό. Εκεί, έξω από τα τείχη της πόλης, άρχιζε η Ιερά Οδός, ο δρόμος που οδηγούσε σε αυτό που πολλοί ιστορικοί θεωρούν το σημαντικότερο θρησκευτικό προσκύνημα του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

Για αιώνες, κάθε φθινόπωρο, χιλιάδες άνθρωποι ακολουθούσαν την ίδια διαδρομή προς τα δυτικά. Όταν οι πρώτοι μύστες βάδιζαν προς την Ελευσίνα, η Αθήνα ήταν ακόμη μια πόλη της αρχαϊκής Ελλάδας. Όταν οι τελευταίοι διέσχισαν την Ιερά Οδό, σχεδόν μία χιλιετία αργότερα, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε ήδη υιοθετήσει τον χριστιανισμό.

Στο διάστημα που μεσολάβησε, η Αθήνα γνώρισε τη χρυσή της εποχή. Ο Σωκράτης περιπλανήθηκε στην Αγορά, ο Πλάτων ίδρυσε την Ακαδημία, ο Αριστοτέλης δίδαξε τους μαθητές του. Ο Παρθενώνας υψώθηκε πάνω από την πόλη, ο Αλέξανδρος μετέφερε τον ελληνικό κόσμο μέχρι τα βάθη της Ασίας και η Ρώμη αναδύθηκε από μια περιφερειακή δύναμη της Ιταλίας σε μια αυτοκρατορία που κυριάρχησε στη Μεσόγειο.

Παρ’ όλες τις ανατροπές της ιστορίας, ένα πράγμα παρέμενε σταθερό. Κάθε χρόνο, η Ιερά Οδός γινόταν τόπος συνάντησης ανθρώπων από ολόκληρο τον ελληνικό και, αργότερα, τον ρωμαϊκό κόσμο. Δεν ήταν προνόμιο μιας πόλης ούτε ενός λαού. Άνδρες και γυναίκες, πολίτες και δούλοι, αγρότες, στρατιώτες, ποιητές, έμποροι και αυτοκράτορες που μιλούσαν ελληνικά, μπορούσαν να μυηθούν, αρκεί να μην είχαν διαπράξει φόνο χωρίς να έχουν εξαγνιστεί. Όλους τούς ένωνε η ίδια πεποίθηση ότι στην Ελευσίνα υπήρχε μια γνώση που άξιζε να αναζητήσει κανείς.

Σχεδόν δεκαέξι αιώνες μετά το τέλος των Μυστηρίων, μια ελληνική ερευνητική ομάδα επιχείρησε να εξετάσει ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ερωτήματα που έχουν διατυπωθεί ποτέ για την τελετή.

Θα μπορούσε ο κυκεώνας, το τελετουργικό ποτό των Μυστηρίων, να παράγει ψυχοδραστικές λυσεργαμιδικές ενώσεις; «Για εμάς το ερώτημα δεν ήταν αν οι αρχαίοι έπαιρναν LSD. Το ερώτημα ήταν αν η θεωρία ότι ο κυκεώνας μπορούσε να παράγει ψυχοδραστικά αποτελέσματα είχε πραγματική χημική βάση» λέει σήμερα στο «Βήμα» ο καθηγητής Φαρμακογνωσίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Προκόπης Μαγιάτης. Στο μεταξύ, το ενδιαφέρον για τη μελέτη φαίνεται πως δεν περιορίζεται μονάχα στην επιστημονική κοινότητα.

Πέρα από τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά ιδρύματα, η ιστορία της έχει ήδη αρχίσει να προσελκύει το ενδιαφέρον και δημιουργών από άλλα πεδία.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι μύστες έβλεπαν, άκουγαν και βίωναν κάτι. Οι ίδιοι οι αρχαίοι μιλούσαν για «δρώμενα», «δεικνύμενα» και «λεγόμενα». Κάτι παρουσιαζόταν μπροστά τους, κάτι λεγόταν. Τι ακριβώς ήταν παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της αρχαιότητας. Ίσως και το μεγαλύτερο.

Οι πρώτοι κρύσταλλοι εργίνης (LSA) που προέκυψαν κατά τη διάρκεια του πειράματος. Η παρουσία της εργίνης και της ισοεργίνης αποτέλεσε ένα από τα βασικά ευρήματα της έρευνας.

Η πορεία προς το μυστήριο

Η πομπή ξεκινούσε από την Αθήνα και προχωρούσε κατά μήκος της Ιεράς Οδού. Οι μύστες διέσχιζαν περίπου είκοσι χιλιόμετρα, μεταφέροντας ιερά αντικείμενα, ψάλλοντας ύμνους και συνοδεύοντας το ξόανο του Ιάκχου. Στη γέφυρα του Κηφισού η σοβαρότητα της τελετής έσπαγε για λίγο. Εκεί γίνονταν οι περίφημοι γεφυρισμοί, τα σκωπτικά πειράγματα και οι βωμολοχίες που αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της γιορτής.

Όταν οι μύστες έφταναν στην Ελευσίνα, η σημαντικότερη στιγμή βρισκόταν ακόμη μπροστά τους. Η μύηση δεν άρχιζε αμέσως. Είχαν προηγηθεί ημέρες προετοιμασίας, καθαρμοί, θυσίες και τελετουργίες αφιερωμένες στη Δήμητρα και την Κόρη. Μόνο τότε ερχόταν η στιγμή του κυκεώνα. Ένα φαινομενικά απλό ποτό το οποίο ο Ομηρικός Ύμνος συνδέει με τη στιγμή που η Δήμητρα έσπασε τη νηστεία της μετά την αρπαγή της Περσεφόνης.

Οι αρχαίοι δεν διαχώριζαν τη θρησκευτική εμπειρία από την ίδια τη ζωή. Ο μύθος της Δήμητρας και της Περσεφόνης μιλούσε για όσα όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή βιώνουν. Την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, το πένθος, την αναμονή, την επιστροφή και την ελπίδα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ακόμη και τα σκωπτικά πειράγματα των γεφυρισμών είχαν τη θέση τους, καθώς η πομπή δεν απέκλειε τις αντιφάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης, αντιθέτως τις αγκάλιαζε.

Έως το Τελεστήριο

Στη συνέχεια οι μύστες οδηγούνταν στο Τελεστήριο. Το κτίριο ήταν ένα τεράστιο οικοδόμημα σχεδιασμένο για να χωρά χιλιάδες ανθρώπους ταυτόχρονα. Στο εσωτερικό του υπήρχαν κλιμακωτά καθίσματα, ενώ στο κέντρο βρισκόταν το Ανάκτορο, ένας μικρός, κλειστός χώρος όπου φυλάσσονταν τα ιερά αντικείμενα της λατρείας.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι μύστες έβλεπαν, άκουγαν και βίωναν κάτι. Οι ίδιοι οι αρχαίοι μιλούσαν για «δρώμενα», «δεικνύμενα» και «λεγόμενα». Κάτι παρουσιαζόταν μπροστά τους, κάτι λεγόταν. Τι ακριβώς ήταν παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της αρχαιότητας. Ίσως και το μεγαλύτερο. Οι ποινές για όποιον αποκάλυπτε ήταν εξαιρετικά αυστηρές και παρά τις εκατοντάδες χιλιάδες μυήσεις που πραγματοποιήθηκαν επί αιώνες, καμία πλήρης περιγραφή της τελετής δεν έφτασε μέχρι τις μέρες μας. Κι όμως, όσοι έβγαιναν από το Τελεστήριο έμοιαζαν να έχουν βιώσει κάτι που τους σημάδευε βαθιά.

Οι μαρτυρίες των μυημένων

Ανάμεσα σε αυτούς που μυήθηκαν στα Ελευσίνια Μυστήρια βρίσκονταν μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα του αρχαίου κόσμου. Πολιτικοί, ποιητές, φιλόσοφοι και αυτοκράτορες. Ο Ισοκράτης, ένας από τους σημαντικότερους ρήτορες της κλασικής Αθήνας, έγραφε ότι η Δήμητρα χάρισε στους ανθρώπους δύο μεγάλα δώρα. Τους καρπούς της γης και τα Μυστήρια, τα οποία προσέφεραν στους μυημένους «γλυκύτερες ελπίδες» για το τέλος της ζωής. Ο Πίνδαρος, ο σπουδαιότερος λυρικός ποιητής της αρχαίας Ελλάδας, χαρακτήριζε ευτυχισμένο εκείνον που είχε δει τα ιερά δρώμενα πριν κατέβει στον Αδη, γιατί μόνο αυτός γνώριζε πραγματικά «το τέλος της ζωής και την αρχή που δίνουν οι θεοί». Αιώνες αργότερα, ο Κικέρων, ο μεγάλος ρωμαίος ρήτορας και πολιτικός, θα χαρακτήριζε τα Ελευσίνια Μυστήρια ως το σημαντικότερο δώρο που πρόσφερε ποτέ η Αθήνα στην ανθρωπότητα. Πίστευε ότι δίδασκαν στους ανθρώπους όχι μόνο πώς να ζουν καλύτερα αλλά και πώς να αντιμετωπίζουν τον θάνατο με μεγαλύτερη ελπίδα.

Ο Πλούταρχος, ο έλληνας ιστορικός και φιλόσοφος των ρωμαϊκών χρόνων, παρομοίαζε την εμπειρία της μύησης με μια πορεία μέσα από το σκοτάδι, την αγωνία και την αβεβαιότητα που καταλήγει ξαφνικά σε ένα φως, σε έναν τόπο καθαρό και γαλήνιο. Καμία από αυτές τις μαρτυρίες δεν αποκαλύπτει τι ακριβώς συνέβαινε μέσα στο Τελεστήριο. Ολες όμως συγκλίνουν σε ένα σημείο. Οι μυημένοι πίστευαν ότι είχαν κατανοήσει κάτι θεμελιώδες για την ανθρώπινη ύπαρξη. Τι ακριβώς ήταν αυτό, δεν το γνωρίζουμε. Και πιθανώς να μην το μάθουμε ποτέ.

Το τέλος μιας παράδοσης χιλίων ετών

Όταν ο χριστιανισμός άρχισε να εξαπλώνεται στον ελληνορωμαϊκό κόσμο, η Ελευσίνα παρέμενε ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά κέντρα της αυτοκρατορίας. Για μεγάλο χρονικό διάστημα οι δύο κόσμοι συνυπήρξαν. Την εποχή που οι πρώτες χριστιανικές κοινότητες εμφανίζονταν στη Μεσόγειο, οι πομπές εξακολουθούσαν να διασχίζουν την Ιερά Οδό και το Τελεστήριο συνέχιζε να γεμίζει με μύστες. Η ιστορία των Μυστηρίων ολοκληρώθηκε στα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ. Μετά τα διατάγματα του Θεοδοσίου Α΄ κατά των παγανιστικών λατρειών, το ιερό εγκαταλείφθηκε σταδιακά. Η καταστροφή του από τους Βησιγότθους του Αλάριχου, το 395 μ.Χ., σφράγισε το τέλος μιας παράδοσης που είχε επιβιώσει για τόσους αιώνες.

Ανάμεσα στους πιο έντονους επικριτές του μυστηρίου συγκαταλεγόταν ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, ένας από τους σημαντικότερους χριστιανούς θεολόγους του 2ου αιώνα μ.Χ. Στα έργα του προσπάθησε να απογυμνώσει τα Μυστήρια από το κύρος τους, να αποκαλύψει τα μυστικά τους και να τα παρουσιάσει ως ανθρώπινες επινοήσεις. Παραδόξως, όμως, χάρη στους πολέμιους των Μυστηρίων γνωρίζουμε σήμερα ορισμένα από τα ελάχιστα στοιχεία της τελετουργίας τους. Ανάμεσά τους και μία φράση που θα αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία: «Ενήστευσα, έπιον τον κυκεώνα». Δεκαέξι αιώνες αργότερα, αυτή η φαινομενικά ασήμαντη φράση θα γινόταν η αφετηρία μιας επιστημονικής αναζήτησης.

Η προετοιμασία των δειγμάτων στο Εργαστήριο Φαρμακογνωσίας του ΕΚΠΑ, όπου εξετάστηκε πειραματικά η θεωρία για τον κυκεώνα των Ελευσινίων Μυστηρίων.[.............]

Το μυστήριο του αρχαίου LSD»: Πώς λύθηκε ο γρίφος του κυκεώνα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Κυκεώνας

Ελευσίνια Μυστήρια

************

 

Η Πιο Μυστηριώδης και Ιερή Γιορτή της Αρχαίας Ελλάδας | Τα Ελευσίνια Μυστήρια (Β) | The Mythologist

Όλο το πρόγραμμα εορτασμών που περιλάμβαναν τα Ελευσίνια Μυστήρια, η πιο μυστήρια γιορτή και ταυτόχρονα η πιο ιερή στην Αρχαία Ελλάδα!

Οι πηγές του σημερινού βίντεο:

Παυσανίας, Αττικά, 1.38.7.
Ηρόδοτος, 8.65.
Πίνδαρος, Fr. 137 a.
Σοφοκλής, Fr. 837.

Burkert, W. 1985. Greek Religion. Blackwell Publishing.
Eliade, M. 1978. A History of Religious Ideas: From the Stone Age to the Eleusinian Mysteries. University of Chicago Press.
Wright, D. 1913. The Eleusinian Mysteries and Rites.