ΜΑΡΙΕΣ (μικροδιήγημα)

 ΜΑΡΙΕΣ

(Μικροδιήγημα) 

Bγήκαν από το αμφιθέατρο της Σχολής και πήρανε το δρόμο για τη στάση,
σφιγμένος  αυτός και σιωπηλός, δίπλα του η εύχυμος   Μαρία, η φιλενάδα  του Μανόλη.
Όσο ρητόρευε  η κοπελιά για  Προυστ , για Annales  και για Φουκό,αυτός ξέθαβε Μαρίες από την Ιστορία.

Σκεφτότανε  ν΄ανοίξει την κουβέντα γύρω από το όνομά της, να κάνει λογοπαίγνια , να πάει στα πιο προσωπικά.

Πρώτη  ενεφανίσθη η αειπάρθενος , αλλά  φρόντισε διακριτικά να την  ξαποστείλει στα επουράνια.

Έπειτα  η ανυπότακτη  Πενταγιώτισσα, που έστειλε στον Άδη χωρίς

 να το θέλει τον αδελφό της. 

Τρίτη του ήρθε στο μυαλό η συμπαθής Μαρία Σελ απ΄ τ΄αλησμόνητο
Ταξίδι των καταραμένων, αλλά μάλλον αυτό 

θα φαινόταν φτηνή επίδειξη.

Ίσως θα έπρεπε να μιλήσουν για την Ντίβα , τη θεϊκή Μαρία ,μα ήταν  κομμάτι παρακινδυνευμένο.Ποιον νέο άνθρωπο θα  ενδιέφερε  ένα θέμα για την όπερα, όπου μαζεύονται μόνο γερόντια και πλούσιοι για να ακούσουν αστείους λαρυγγισμούς;

Ενδιαφέρον παρουσίαζε η αμαρτωλή Μαρία, που έπλυνε τα πόδια του Χριστού,όμως ο  κίνδυνος ήταν   προφανής,  να νομίσει πως της την έπεφτε χοντρά.
Απόδιωξε ακόμα κι άλλες πολλές Μαρίες, ανάμεσά τους την αποστειρωμένη μαντάμ Κιουρί, που εθυσιάσθη για το ανόητο γένος των ανθρώπων και τελευταία τη Μαρία Μοντεσόρι, καθότι η νέα γενιά δε γούσταρε οικογένειες και παιδαγωγικά οράματα.

Αποφάσισε να εγκαταλείψει παντελώς το θέμα.

Ξεπερνώντας   τη συστολή του ,  την κάλεσε στο σπίτι του , να φάνε λουκάνικα μ΄αβγά, να πιουν καμιά μπιρίτσα , να ακούσουν το νέο δίσκο της Μπαέζ, να της διαβάσει κάποια φρέσκα ποιήματά του.
Καθώς αυτή μετά χαράς εδέχθη την πρόκλησή του , στο νου του έπαιξε αίφνης η  σκηνή με την Ζαν Μορό να τραγουδά το "Le Tourbillon", στο Ζιλ και Τζιμ , που μόλις είχε δει στο Θυμέλη.  

Κι αν του έλεγε στην πορεία «Σοβαρά τώρα , μήπως θέλεις να παίξω την Κάθριν ανάμεσα σε σένα και τον Μανόλη, να ζήσουμε οι τρεις έναν  amour fou αλα γκρέκα;».

Πάγωσε .

«Γιατί δε μιλάς;», τον ρώτησε ξαφνικά αυτή.«Μήπως έχεις κάτι;»

Σάστισε. Δεν ήξερε τι να της πει.

Ματαίωσε την πρόσκληση για κάποια άλλη μέρα, βρίσκοντας μια φτηνή δικαιολογία.

Γύρισε στο  δώμα του νεοκλασικού που το ΄παιζε  φοιτητικό δωμάτιο.

Έπεσε με τα ρούχα στο μονοντίβανο. Έκλεισε τα μάτια. 

«Καλά έκανα που δεν την έφερα σ΄αυτό το αχούρι  . Άσε που θα ΄χα χοντρά  μπλεξίματα με τον Μανόλη, αν το έπαιρνε χαμπάρι»...

 Gerontakos

Θεσσαλονίκη,  11/3/26 .

«Ο γελωτοποιός του βασιλιά δεν μπορεί να ασκεί εξωτερική πολιτική»

 

Αν αυτή είναι η σταθερότητα που μπορεί να εγγυηθεί ποιο είναι το χάος που μας απειλεί, και ο Τσίπρας (που) προειδοποιεί (ότι)ο γελωτοποιός του βασιλιά δεν μπορεί να ασκεί εξωτερική πολιτική

Confidential

Eμπιστευτικά

Γράφει η Τζέλα Δελαφράγκα

 in.gr

6–8 λεπτά

---

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι, δεν θέλω να προχωρήσετε σε αφοριστικά συμπεράσματα για τη σταθερότητα και την ασφάλεια που προσφέρει ο Κυριάκος. Εξαρτάται με τι το συγκρίνεις κάθε φορά. Αν το μέτρο σύγκρισης είναι το μέτωπο του πολέμου είστε… άρχοντες. Και να μην υποτιμούμε και τη χαρά της εμπειρίας. Είχαμε ξαναφοβηθεί να γίνει η Σούδα στόχος; Είχατε ξανασχοληθεί με τα χαρακτηριστικά των ιρανικών πυραύλων φτάνουν δεν φτάνουν στην Κρήτη;

Περιμένει να κάνει … ταμείο!

Αφού ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης έβαλε την Ελλάδα στο πλαίσιο της πολεμικής αναταραχής στη Μέση Ανατολή – έστω περιφερειακά… – ως «ουρά» του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ και του – υπόδικου – πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου, επιχειρεί να «διδάξει» στην αντιπολίτευση «εθνική σωφροσύνη»! Ακόμη και η ακροδεξιά Μελόνι, η πρωθυπουργός της Ιταλίας – και φίλη του Τραμπ – δήλωσε πως δεν συμμετέχει και δεν θα συμμετάσχει στο πόλεμο. Απλώς ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί να εξιλεωθεί έναντι του κ. Τραμπ για την συμπόρευση του στα προηγούμενα χρόνια με τον προηγούμενο Πρόεδρο των ΗΠΑ κ. Τζο Μπάιντεν και να ξεχαστεί η περίφημη ομιλία του στο Κογκρέσο. Και κυρίως το «τρολάρισμα» προς τους πολιτικούς του αντιπάλους για … «τραμπισμό» – «νερό κι αλάτι» που λένε….

«Μαθήματα αντιπολίτευσης»

Το περασμένο Σάββατο ο πρώην πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στη Κοζάνη ήταν ιδιαίτερα οξύς – και αποκαλυπτικός… – απέναντι στον κ. Μητσοτάκη – δίνοντας «μαθήματα αντιπολίτευσης» στους ηγέτες της κεντροαριστεράς με λόγια σταράτα και ξεκάθαρες προτάσεις. Κι ιδιαίτερα στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κ. Νίκο Ανδρουλάκη που έσπευσε – μαζί με τον … κ. Δημήτρη Νατσιό της «Νίκης» – να δώσουν «χείρα βοηθείας» στον κ. Μητσοτάκη, βγάζοντας τον από την πολιτική απομόνωση, που τον έχουν οδηγήσει τα σκάνδαλα και η διαφθορά! Για τα «μάτια των κεντρώων»! Και ήδη φαίνεται στις διαρροές του συστήματος του Μεγάρου Μαξίμου πως … ανταμείβεται δημοσκοπικά – μαζί με τον κ. Μητσοτάκη! Εν αντιθέσει με την υπόλοιπη αντιπολίτευση! Κάτι είναι κι αυτό….

Τι του θύμισε…

Μιλώντας, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας τόνισε μεταξύ των άλλων ότι «Θα θυμάστε, όσο Πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Μπάιντεν, πόσο επικριτικός ήταν ο ίδιος για τον Τραμπ. Ακόμη και στις προσωπικές επιθέσεις που συχνά εξαπέλυε εναντίον μου χρησιμοποιούσε το όνομα Τραμπ και το χαρακτηρισμό Τραμπισμός, ως βρισιά και κατηγορία εις βάρος μου».

Τον «πόνεσε»

Και συνέχισε λέγοντας πως «και σήμερα εμφανίζεται ως πρόθυμος γελωτοποιός του Βασιλιά. Να σέρνεται στους διαδρόμους των Συνόδων του ΝΑΤΟ, εκλιπαρώντας αναξιοπρεπώς για μια συγκαταβατική του ματιά. Να υπερασπίζεται και να δικαιολογεί τις πιο ακραίες επιλογές. Όπως έκανε στην περίπτωση της Βενεζουέλας- που δήλωσε ότι δεν είναι η ώρα να μιλήσουμε για το διεθνές δίκαιο. Και όπως κάνει και τώρα, χωρίς να εκτίθεται ο ίδιος, αλλά αναθέτοντας τη “βρώμικη δουλειά” στα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ και τις ακροδεξιές εφεδρείες του»! Και πόνεσε….

Ερχονται οι συνέπειες

Κι ενώ ως «εθνικός ηγέτης» αναμένει να δρέψει τους … «δημοσκοπικούς καρπούς» της στάσης του μετά από τις 15 Μαρτίου, γνωρίζει όμως καλά πως μετά από μία – δύο εβδομάδες θα «χτυπήσει τσουνάμι» τα ελληνικά νοικοκυριά. Οι συνέπειες του πολέμου θα αρχίσουν να «ξεδιπλώνονται» και οι φόβοι θα γίνουν πραγματικότητα! Γι΄ αυτό και στο κυριακάτικο μήνυμα του προσπαθεί να καθησυχάσει τις ανησυχίες, λέγοντας πως θα ληφθούν μέτρα. Μάλιστα. Γιατί το 2022 δεν είχαν ληφθεί μέτρα;[.....................................]

Αν αυτή είναι η σταθερότητα που μπορεί να εγγυηθεί ποιο είναι το χάος που μας απειλεί, και ο Τσίπρας προειδοποιεί: «ο γελωτοποιός του βασιλιά δεν μπορεί να ασκεί εξωτερική πολιτική

Γιώργος Πατεράκης:«Δεν γνωρίζω επίσης περί αβγού και κότας και δεν έχω ψευδαισθήσεις περί λαϊκού ενστίκτου και διαίσθησης. Αντιθέτως πιστεύω ότι ο "κοινός νους" είναι πλέον ένα εξαιρετικά σπάνιο πράγμ»

 

Γιώργος Πατεράκης / «Η ανοησία δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των ηλιθίων»

Θάνος Μαντζάνας

avgi.gr

 8–10 λεπτά

---

Ο Γ. Πατεράκης στις 14-15 και 21-22 Μαρτίου θα παρουσιάσει τη νέα του μουσική παράσταση «Gravitational Collapse» με το τετραμελές String Theoty Vocal Ensemble

Ο βιρτουόζος σολίστ του πιάνου, δημιουργός μουσικά πολύ ενδιαφερόντων και ευρηματικών και στιχουργικά ουσιωδών και ανατρεπτικών τραγουδιών και ιδρυτής, δάσκαλος, καλλιτεχνικός διευθυντής και μαέστρος πολυμελούς μεικτής χορωδίας Γιώργος Πατεράκης εδώ και αρκετά χρόνια ακολουθεί μια άκρως προσωπική μουσική διαδρομή με το String Theory όπως είναι το γενικό όνομα που δίνει στα φωνητικά και ενόργανα σύνολα του.

Τα Σαββατοκύριακα 14-15 και 21-22 Μαρτίου θα παρουσιάσει στο «Playground for the Arts» (Βουτσαρά 4-6, Κεραμεικός) τη νέα του μουσική παράσταση «Gravitational Collapse» με το τετραμελές String Theoty Vocal Ensemble το οποίο θα συνοδεύουν ο ίδιος στο πιάνο και η Ελλη Κετεντζιάν στο βιολοντσέλο. 

Μιλά για την αναπόφευκτα άρρηκτη σχέση μουσικής και πολιτικής και το αντίστροφο και το πώς αντιμετωπίζει με στήριγμα τους στέρεους πυλώνες της υψηλής αισθητικής την πρώτη και του αδυσώπητου ορθολογισμού την δεύτερη.

Γιατί αποφάσισες να αλλάξεις τα μέλη του επί χρόνια φωνητικού κουαρτέτου σου και τι διαφορετικό ή καινούριο να περιμένουμε από τη νέα μορφή του;

Τα πράγματα αλλάζουν, οι άνθρωποι αλλάζουν, ο κόσμος αλλάζει, εμείς αλλάζουμε, τα κύτταρα ολόκληρου του ανθρώπινου σώματος αλλάζουν. Με τους συνεργάτες του προηγούμενου φωνητικού κουαρτέτου θεωρούμε την διαδρομή που διανύσαμε από κοινού πολύτιμη και, συχνά – πυκνά ξαναβρισκόμαστε δημιουργικα όποτε χρειάζεται. Η νέα μορφή του κουαρτέτου, που πλέον αποτελείται από την Έλλη Κετεντζιάν, την Αντιγόνη Γκόγκη, την Αθηναΐδα Μαρκαντώνη και τον Νίκο Ταξιλτάρη, έχει άλλη φιλοσοφία και επομένως άλλη σύνθεση. Έμπειρες/ος ερμηνεύτριες/ες αν και από διαφορετικούς μουσικούς χώρους μου επιτρέπουν να είμαι τολμηρός και να πειραματίζομαι αρκετά ελεύθερα στη σύνθεση και την πλοκή του μουσικού κειμένου.

Το βιολοντσέλο είναι ένα από τα όργανα που δεν έχεις χρησιμοποιήσειτόσο πολύ στο παρελθόν. Το ότι το κάνεις σε αυτή την παράστασης οφείλεται στο ότι το παίζει μία από τα μέλη του κουαρτέτου, στο ότι η έκταση του είναι πολύ κοντινή με αυτή της ανθρώπινης φωνής ή σε κάποιον άλλο λόγο;

Λέω συνήθως ότι για να φτιάξεις ένα καλό φαγητό έχεις δύο επιλογέ, η μία είναι να αποφασίσεις από πριν το φαγητό που θες και να πας να ψωνίσεις τα υλικά που χρειάζεσαι. Η δεύτερη είναι να δεις τι υλικά έχεις ήδη μέσα στα ντουλάπια σου και να προσπαθήσεις να κάνεις το καλύτερο που μπορείς με  αυτά. Οι δύο επιλογές έχουν διαφορετική αφετηρία, στην πρώτη περίπτωση χρειάζεσαι μικρό ή μεγάλο κεφάλαιο για να ψωνίσεις ενώ στη δεύτερη πας με ό,τι έχεις. Δεν λέω ότι το ένα είναι προτιμότερο από το άλλο αλλά απλά ότι ανήκω σαφέστατα στη δεύτερη κατηγορία, πάω με ό,τι έχω γιατί μόνο αυτό διαθέτω. Όμως βιάζομαι να προσθέσω πως διαφωνώ με την φτωχοπροδρομική διαδεδομένη άποψη ότι «ε, βέβαια, αυτό είναι που αξίζει περισσότερο, να κάνεις τα πάντα με το τίποτα». Ούτε, από την άλλη, ισχυρίζομαι ότι η αφθονία εγγυάται την ποιότητα. Δεν χορταίνουμε να βλέπουμε πανάκριβες μπαρούφες στα φεστιβάλ, στις μεγάλες σκηνές, στο σινεμά, στην αρχιτεκτονική και σε οτιδήποτε άλλο. Η έλλειψη ή η αφθονία δεν είναι ποιοτικοί δείκτες της δημιουργίας. Από την άλλη η Έλλη Κετεντζιάν που είναι μια από τις λυρικές φωνές του κουαρτέτου είναι και θαυμάσια τσελίστρια και φυσικά αυτό δεν θα το άφηνα αναξιοποίητο. Είπαμε, δουλειά μας είναι να φτιάχνουμε το καλύτερο δυνατό φαγητό με τα υλικά που διαθέτουμε.

Ο τίτλος της παράστασης αναφέρεται στο ότι το νεοελληνικό αφήγημα περί ευδαιμονίας και ευζωίας καταρρέει κάτω από το βάρος του ή στο ότι είναι τόσο χαμηλού επιπέδου ώστε η βαρύτητα τείνει να το ισοπεδώσει;

Βαρυτική κατάρρευση είναι ένα από τα τελευταία στάδια της ζωής ενός αστέρα ο οποίος, έχοντας καταναλώσει το πυρηνικό του καύσιμο, καταρρέει προς τα μέσα, από την ίδια του τη βαρύτητα. Όχι, δεν αναφέρομαι μόνο στην Ελλάδα και πραγματικά δεν χρειάζεται να πω και πολλά γι' αυτό. Η τρέχουσα ειδησεογραφία είναι το περίγραμμα της κατάρρευσης του πολιτισμικού αφηγήματος του δυτικού κόσμου. Καταλαβαίνουμε πια ότι ανθρωπισμοί, ουμανισμοί, ενσυναίσθηση, δημοκρατία, διεθνές δίκαιο και όλες οι κενολογίες που μας έχουν πάρει τα μυαλά δεν είναι ούτε κάποιες θέσφατες αξίες, ούτε κοινωνικοί πυλώνες, ούτε κατακτήσεις ενός ώριμου συλλογικού πνεύματος χαλυβδωμένου μέσα από χιλιετίες ιστορικής εμπειρίας ούτε τίποτα άλλο αλλά πάμπολλα ενδεχόμενα μιας ιστορικής εξέλιξης η οποία τώρα πια φαίνεται να παίρνει έναν τελείως άλλο δρόμο, αφήνοντας πίσω αυτά που θεωρούσαμε κεκτημένα. Το αν αυτά θα επανακάμψουν ή θα γίνουν ιδεολογικά λείψανα δεν το γνωρίζω.

Υπεύθυνες για αυτό το ετοιμόρροπο οικοδόμημα είναι σταδιακά και προοδευτικά όλες οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης ή ο κόσμος που εκτός των επιλογών για τον τρόπο ζωής του τις ψήφιζε;

Δεν γνωρίζω επίσης περί αβγού και κότας και δεν έχω ψευδαισθήσεις περί λαϊκού ενστίκτου και διαίσθησης. Αντιθέτως πιστεύω ότι ο «κοινός νους» είναι πλέον ένα εξαιρετικά σπάνιο πράγμα.

Πες με μια πρόταση για το καθένα το τι σημαίνουν για τον Μητσοτάκη και τη ΝΔ στα επτά χρόνια διακυβέρνησης τους κατά σειρά τα κράτος δικαίου, θεσμοί δημοκρατικού πολιτεύματος, κοινωνικά αγαθά, οικονομία και πολιτισμός.

Αδυνατώ να διατυπώσω συντεταγμένη κρίση ή πρόταση για τον δημόσιο και κοινωνικό χώρο που διαμόρφωσε ή την διακυβέρνηση ενός διεφθαρμένου, συμπλεγματικού, ακαλλιέργητου και μεγαλομανούς ανθρωπαρίου ακόμη και αν, είτε λόγω καταγωγής από ισχυρή οικογένεια πονηρών καιροσκόπων είτε λόγω ηλιθιότητας μιας κοκορόμυαλης πλεμπαίας πλειοψηφίας, κατάφερε να αναρριχηθεί στα ανώτατα αξιώματα ενός περιθωριακού πλην μεγαλομανούς κρατιδίου. Με χωρίζουν αβυσσαλέοι ιδεολογικοί ωκεανοί από αυτά τα πράγματα.

Ποιο τίτλο θα έβαζες σε ένα τραγούδι σου για την ελληνική αριστερά στην περίοδο από το 2020 μέχρι σήμερα;

Δεν θα χρειαζόταν να γράψω τίποτε παρά θα μελοποιούσα τον στίχο «σαν έμαθε τη λέξη καλησπέρα ο παπαγάλος είπε ξαφνικά...» του Ζαχαρία Παπαντωνίου. Τι κρίμα, τόση καλή ενέργεια χαμένη... Από την άλλη, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, η χαζομάρα δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των ηλιθίων.

Αν έπρεπε να περιγράψεις τον Τραμπ με μια οργανική - χωρίς τη βοήθεια των στίχων δηλαδή - σύνθεση ποια θα ήταν η φόρμα και το τέμπο της;

Δεν επιθυμώ καθόλου να μιλώ για τη βλέννα της ανθρώπινης μετάλλαξης. Προτιμώ να διοχετεύω την ενέργεια μου στη συλλογή και προστασία όσο περισσότερων κομματιών του θρυμματισμένου «άλλου κόσμου», του μόνου που αγαπήσαμε και του μόνου εντός του οποίου θεωρούμε «εμείς οι άλλοι» τη ζωή μας εφικτή και υποφερτή.

Με την ευκαιρία η οργανική σύνθεση, όχι απαραίτητα για ορχήστρα αλλά για ολιγομελές σύνολο, δεν σε ενδιαφέρει καθόλου; Υπάρχει πιθανότητα να παρουσιάσεις κάτι τέτοιο μελλοντικά ή η γραφή σου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το φωνητικό μέρος;

Λατρεύω τα ηχοχρώματα των οργάνων και έχω και μεγάλη όρεξη και γνώση για τη χρήση τους αλλά κοστίζουν. Ποιος θα τα πληρώσει; Πολύ θα ήθελα να μπορώ να χρησιμοποιώ αυτόν τον ηχητικό πλούτο αλλά προτιμώ να κάνω πράγματα που μπορούν να φτάσουν μέχρι την παραγωγή και να τα παίζουμε στον κόσμο παρά ονειροφαντασίες καταδικασμένες να μείνουν για πάντα φυλακισμένες σε έναν σκληρό δίσκο. Έχω πολλές από δαύτες που δεν πρόκειται να τις ακούσω ποτέ στη ζωή μου, φτάνει, δεν θέλω άλλες.

Και τα πιο άμεσα σχέδια σου μετά από αυτές τις τέσσερις συναυλίες; Η ηχογράφηση και κυκλοφορία αυτού του υλικού ή κάτι άλλο;

Έχουμε πολλές ηχογραφήσεις νέου υλικού μέχρι τον Ιούνιο, επομένως για τους επόμενους μήνες θα μπαινοβγαίνουμε στο στούντιο. Παράλληλα θα προετοιμαζόμαστε για την μεγάλη και δύσκολη παράσταση μας στις 12 Ιουνίου, στην αίθουσα Ιωάννης Δεσποτόπουλος του Ωδείου Αθηνών, με τον φαντεζί τίτλο «Baroque: Η χρυσόσκονη μιας κρίσης και η ηχώ μιας υπόσχεσης». Για τις ανάγκες της η Μικτή Χορωδία String Theory θα συμπράξει με το σχήμα παλαιάς μουσικής Ex Silentio, τον Δημήτρη Κούντουρα και το Κέντρο Παλιάς Μουσικής του Ωδείου Αθηνών. Σολίστ θα είναι η μεσόφωνος Θεοδώρα Μπάκα, ο τενόρος Χρήστος Κεχρής, ο Γεράσιμος Παπαδόπουλος που ήταν επί χρόνια μέλος του φωνητικού κουαρτέτου String Theory και επίσης η Αντιγόνη Γκόγκη και η Έλλη Κετεντζιάν από τη νέα σύνθεση του κουαρτέτου.

Αν αγαπάτε διαφορετικά μουσικά και νοήμονα στιχουργικά τραγούδια αξίζει να παρακολουθείτε όλες τις - δυστυχώς όχι τόσο συχνές - παραστάσεις του Γιώργου Πατεράκη και των String Theory.

« Και ύστερα συζητάμε για το έλλειμμα εμπιστοσύνης της κοινωνίας προς την πολιτική και τα μέσα ενημέρωσης.»

 

Γιατί σιωπούν τα θύματα των υποκλοπών;

news247.gr

 4–5 λεπτά

---

Και εντάξει οι υπουργοί, προφανώς δεν θέλουν να σκαλίσουν τη στάχτη γιατί θα ανάψουν φωτιά. Τα μέσα ενημέρωσης, που βρέθηκαν από παρακολούθηση, γιατί κράτησαν το θέμα τόσο χαμηλά; Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, η απάντηση είναι γνωστή και μπροστά στα μάτια μας…

• ΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ
• 10 Μαρτίου 2026 06:52

Στο «Βήμα της Κυριακής» δημοσιεύθηκε η λίστα ατόμων και φορέων που τέθηκαν υπό τηλεφωνική παρακολούθηση μέσω του συστήματος Predator. Η λίστα είχε συνταχθεί από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και ο τότε πρόεδρος της, Κ. Μενουδάκος, είχε ενημερώσει τους παρακολουθούμενους με προσωπική επιστολή.

Στον κατάλογο περιλαμβάνονται πολιτικά πρόσωπα, σύζυγοι υπουργών, αλλά και μέσα ενημέρωσης, δηλαδή στελέχη τους. Θυμίζω ότι, σύμφωνα με την επίσημη κυβερνητική εκδοχή, οι παρακολουθήσεις έγιναν από ιδιώτες που ουδεμία σχέση είχαν με τις υπηρεσίες ασφαλείας. Οι «ιδιώτες» καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης. Για πλημμέλημα…

Διαβάζοντας τη λίστα προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: γιατί σχεδόν όλοι παρέμειναν αδρανείς όταν πληροφορήθηκαν την παρακολούθησή τους; Γιατί δεν άσκησαν τα νόμιμα δικαιώματα τους, ακόμη και όταν οι ιδιώτες απέκτησαν όνομα και διεύθυνση;

Μπορεί να ακούγεται αφελές. Δεν είναι. Σε ένα κράτος δικαίου, η παρακολούθηση υπουργών και στρατιωτικής ηγεσίας δεν μπορεί να περνά χωρίς θεσμική αντίδραση. Αν οι υπουργοί που βρίσκονται στη λίστα αποδέχονται την εκδοχή περί ιδιωτών, τότε όφειλαν να έχουν κινηθεί άμεσα εναντίον όσων έστησαν το σύστημα παρακολουθήσεων. Το ίδιο και η κυβέρνηση. Είναι δυνατόν να γίνονται ανεκτοί ιδιώτες που παρακολουθούν ακόμη και την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων; Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε. Αν επρόκειτο για ιδιώτες θα ήταν ήδη μαντρωμένοι και δεμένοι χειροπόδαρα. Επρόκειτο για μηχανισμό στενά συνδεδεμένο με τις αρχές ασφαλείας και κατ΄επέκταση με κυβερνητικά κλιμάκια. Ποιος υπουργός θα τα βάλει με την κυβέρνηση του;

Στη λίστα περιλαμβάνονται και μέσα ενημέρωσης. Κανένα, απ’ όσο θυμάμαι, δεν αντέδρασε δυναμικά όταν αποκαλύφθηκε ότι βρισκόταν υπό παρακολούθηση. Θα πείτε ότι αφού δεν το ανέδειξαν η Βουλή και η Προεδρία της Κυβέρνησης, δεν θα το έκανε ένα μέσο. Ομως η Βουλή και η Προεδρία είναι θεσμοί που ελέγχονται πολιτικά. Τα μέσα ενημέρωσης τι δικαιολογία έχουν; Πώς μπορείς να πουλάς ανεξαρτησία και αυστηρό έλεγχο της εξουσίας, αλλά να σιωπάς όταν γίνεσαι θύμα μιας τόσο σκοτεινής υπόθεσης;

Κάπως έτσι ο πολίτης λαμβάνει ένα απλό μήνυμα: υπάρχουν υποθέσεις που διεκπεραιώνονται στο σκοτάδι και τα θύματα σιωπούν, ακόμη κι όταν διαθέτουν θεσμική ισχύ και δημόσιο λόγο. Λες και συμμετέχουν σε ένα σύστημα συναλλαγής. Γιατί, λοιπόν, να εμπιστευτεί υπουργούς που δεν μιλούν; Και πώς να πιστέψει μέσα ενημέρωσης που βρίσκονται στο επίκεντρο μιας υπόθεσης αλλά δεν την καλύπτουν;
Και ύστερα συζητάμε για το έλλειμμα εμπιστοσύνης της κοινωνίας προς την πολιτική και τα μέσα ενημέρωσης.

___________________

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Ο Τραμπ λειτουργεί σαν να είναι ο εγγαστρίμυθος του Νετανιάχου. Αναπαράγει είτε ό ίδιος είτε οι άνθρωποί του αυτό που σκέφτεται ο Νετανιάχου αλλά που ο ίδιος δεν μπορεί (ή δεν θέλει) να εκφράσει.

 

neoplanodion.gr

Ο Τραμπ σαν εγγαστρίμυθος του Νετανιάχου

9–11 λεπτά

---

*

του ΚΩΣΤΑ ΜΕΛΑ

kostasmelas.gr

~.~

1.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε να κηρύξει πόλεμο κατά του Ιράν παρότι δεν είχαν εξαντληθεί οι διπλωματικές επιλογές του. Επιπλέον, ούτε μια ομαλή αλλαγή καθεστώτος φαίνεται σήμερα στόχος ρεαλιστικός, ώστε να διευκολύνεται από την κήρυξη του πολέμου, ούτε η στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ είναι σε θέση να εξουδετερώσει την «επικείμενη απειλή» για την ασφάλειά τους (την οποία ο Τραμπ επικαλέστηκε προκαλώντας γέλωτες). Τίποτε απ’ όλα αυτά.

Ο Τραμπ ξεκίνησε έναν ακόμη πόλεμο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή –ανατρέποντας μια κεντρική προεκλογική υπόσχεση προς τη βάση του MAGA– για να προωθήσει τα δικά του προσωπικά και πολιτικά συμφέροντα. Οι Ιρανοί και πρωταρχικά οι λαοί σε όλη την περιοχή θα πληρώσουν υψηλό τίμημα, αλλά και οι υπόλοιποι λαοί των χωρών του πλανήτη θα καταβάλλουν το μερίδιο τους πρωτίστως ως οικονομικό κόστος και όχι μόνο. Σαφέστατο κόστος ενδέχεται να έχουν και οι ίδιοι οι Αμερικανοί εάν η ανομία του Τραμπ στο εξωτερικό προωθήσει τις αυταρχικές του φιλοδοξίες και στο εσωτερικό (άλλωστε τις έχει αρχίσει).

Διατυπώνεται η άποψη, με βάση τη μελέτη της ιστορίας, ότι για τις ΗΠΑ ο πόλεμος είναι ένας ακαταμάχητος πειρασμός. Μια νεύρωση, δεδομένου ότι ακόμα και όταν όλα φαίνονται να κινούνται στο πλαίσιο της νηφαλιότητας, η παρόρμηση για επανάληψη των πολεμικών πράξεων ενεργοποιείται.

Παρότι συμφωνώ με την παραπάνω άποψη θεωρώ ότι η συνεχής ροπή των ΗΠΑ προς τον πόλεμο είναι εγγεγραμμένη στο ίδιο το DNA της respublica americana, δηλαδή στο ίδιο το Σύνταγμα των ΗΠΑ, όπου ενυπάρχει η έννοια της επεκτατικής Αυτοκρατορίας και των Ανοιχτών Συνόρων (Δες M. Hardt- A. Negri, Αυτοκρατορία, Scripta 2002, kεφ. 2.5). Είναι δηλαδή μια εμμένουσα τάση, ένα εμμένον χαρακτηριστικό του τρόπου θέσμισης της αμερικανικής πολιτείας. Είναι αδύνατον οι ΗΠΑ να απαρνηθούν τις ιμπεριαλιστικές τους επεμβάσεις, είτε απειλώντας είτε εκφοβίζοντας είτε ανατρέποντας καθεστώτα (ειρήσθω εν παρόδω, η ανατροπή του δημοκρατικού Μωχάμεντ Μοσαντέκ με πραξικόπημα που διοργάνωσαν οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειιο το 1953 ήταν η αρχή όλων των περιπετειών του Ιράν μέχρι και σήμερα), είτε εξαπολύοντας πολέμους –οι περισσότεροι των οποίων άφησαν πίσω τους συντρίμμια και καταστροφή– είτε ακόμα όταν σπανίως εμφανίζονται ως καλοπροαίρετος ηγεμόνας. Στα αυτιά του πλανήτη αντηχεί επαναλαμβανόμενο το εκπορευόμενο από τις σημερινές πολιτικές αρχηγεσίες των ΗΠΑ σύνθημα: είμαστε οι πιο δυνατοί, κανείς δεν μπορεί να μας νικήσει! (Ξεχνούν βέβαια τις συντριπτικές ήττες τους στο Βιετνάμ, το Αφγανιστάν, τη Σομαλία…).

Η επίθεση στο Ιράν, σε συνεργασία με το Ισραήλ, είναι ένας προληπτικός[1] πόλεμος εναντίον μιας χώρας τόσο αδύναμης και με οξυμένα εσωτερικά προβλήματα που την παραμονή της επίθεσης είχε συμφωνήσει στην πραγματικότητα να αποκηρύξει τα πυρηνικά όπλα, όπως αποκάλυψε ο Υπουργός Εξωτερικών του Ομάν, μεσολαβητής μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου θέλουν να αποτρέψουν την ειρήνη. Ο Τραμπ ακολουθεί την ιδιοτελή πολεμοχαρή προπαγάνδα του Νετανιάχου και ασπάζεται την άποψή του: πόλεμος για χάρη του πολέμου. Χωρίς στρατηγική. Ή μάλλον: η στρατηγική είναι πόλεμος. Μάλιστα πόλεμος που υπαγορεύεται από ιδιωτικά συμφέροντα κυρίως του Νετανιάχου. Σήμερα, οι ΗΠΑ ενεργούν ως πελάτης του Ισραήλ, το οποίο με τη σειρά του έχει εμπλακεί σε έναν ατελείωτο πόλεμο εναντίον του εαυτού του από τις 7 Οκτωβρίου. Η πρώην παγκόσμια υπερδύναμη χειραγωγείται από μια περιφερειακή δύναμη που έχει παραφρονήσει.

Ο Τραμπ λειτουργεί σαν να είναι ο εγγαστρίμυθος του Νετανιάχου. Αναπαράγει είτε ό ίδιος είτε οι άνθρωποί του αυτό που σκέφτεται ο Νετανιάχου αλλά που ο ίδιος δεν μπορεί (ή δεν θέλει) να εκφράσει. Παράδειγμα: ο Αμερικανός πρέσβης στην Ιερουσαλήμ, Μάικ Χάκαμπυ, δήλωσε πρόσφατα ότι το Ισραήλ πρέπει, με θεϊκή άδεια, να επεκταθεί σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη!! (Lucio Caracciolo, «Tre scenari per capire cosa succede ora tra Usa e Iran», Limes, 01.03.2026)

2.

Και τώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε να εξαπολύσει έναν ακόμη πόλεμο κατά του Ιράν, πώς θα μπορούσε να τελειώσει αυτή η νέα σύγκρουση; Βρισκόμαστε μόλις μια εβδομάδα από την έναρξη μιας επίθεσης που θα μπορούσε να διαρκέσει εβδομάδες, αν όχι μήνες, όπως υπαινίχθηκε ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος. Ωστόσο, δεν έχει ακόμη εξηγήσει με σαφήνεια τους πραγματικούς λόγους για τα πλήγματα κατά της Τεχεράνης, παρά μόνο με αντιφατικές δηλώσεις, και μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να επιδείξει ένα σχέδιο ή έναν μεταβατικό οδικό χάρτη για τη χώρα. Η αβεβαιότητα αυτή δίνει τροφή σε ποικίλα σενάρια:

Εισβολή από ξηράς. Ο Τραμπ δεν την έχει αποκλείσει και η αλλαγή καθεστώτος δεν έχει συμβεί ποτέ μόνο μέσω βομβαρδισμών. Πόσο μάλλον σε μια χώρα τόσο περίπλοκη και απέραντη όσο το Ιράν. Τις τελευταίες ώρες, πολλά μέσα ενημέρωσης δημοσίευσαν τις ίδιες φήμες προερχόμενες από την ίδια πηγή: οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ φέρεται να προσπαθούν να υποκινήσουν μια ένοπλη εξέγερση στο εσωτερικό του Ιράν με Κούρδους μαχητές (ιστορικούς συμμάχους των ΗΠΑ), οι οποίοι φέρεται να έλαβαν σημαντικές ποσότητες όπλων τους τελευταίους μήνες μετά την πρώτη επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ το 2025.[.................]

Ο Τραμπ σαν εγγαστρίμυθος του Νετανιάχου

«Ανώτερη όλων το καλοκαίρι»: η πρώτη ποιητική συλλογή του μαέστρου Θεόδωρου Κουρεντζή

 

Θεόδωρος Κουρεντζής: Ανώτερη όλων το καλοκαίρι

Η πρώτη ποιητική συλλογή του σημαντικού διευθυντή ορχήστρας και συνθέτη Θεόδωρου Κουρεντζή. Εκδόθηκε το 2025 από τις εκδόσεις Ίκαρος.

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

 Ανώτερη όλων το καλοκαίρι
Με λέγαν Οξάνα
Ήμουν η νήσος Άτροπος
Που φύτεψε ο Αρχάγγελος Σαχιήλ το θυμάρι
Και την πευκοβελόνα να αναπαυθεί
το καμένο σου τρυγόνι.
Δεν με αναγνωρίζεις
Επειδή αποτεφρώθηκα στού νού τα ακατάληπτα
Παραμένω όμως κορίτσι
Και τώρα που σου μιλώ
Βουλιάζοντας στο εξαίφνης της αδράνειας
Προς ενθύμησιν, σαλπίζω η Ασώματος.

ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ 

Ανώτερη ὅλων τὸ καλοκαίρι
Μὲ λέγαν Ὀξάνα
Ἤμουν ἡ νῆσος Ἄτροπος
Ποὺ φύτεψε ὁ Ἀρχάγγελος Σαχιὴλ τὸ θυμάρι
Καὶ τὴν πευκοβελόνα νὰ ἀναπαυθεῖ
τὸ καμένο σου τρυγόνι.
Δὲν μὲ ἀναγνωρίζεις
Ἐπειδὴ ἀποτεφρώθηκα στοῦ νοῦ τὰ ἀκατάληπτα
Παραμένω ὅμως κορίτσι
Καὶ τώρα ποὺ σοῦ μιλῶ
Βουλιάζοντας στὸ ἐξαίφνης τῆς ἀδράνειας
Πρὸς ἐνθύμησιν, σαλπίζω ἡ Ἀσώματος.

* 

Μιὰ καλόγρια ἄνοιξε τὴν πόρτα τῆς καμπίνας
Μὲ τὸ δάχτυλο στὰ χείλη καθὼς μὲ εἶδε, δείχνοντας σιωπὴ
– Κάντε ἡσυχία σᾶς παρακαλῶ, τὰ παιδιὰ
κοιμοῦνται... δὲν εἶναι νεκρὰ τὰ παλικάρια
...κοιμοῦνται μόνο.
Ὃπου νά ’ναι θὰ νυμφευτοῦν, θὰ στεφανωθοῦν...
Συνέχισα τὴν πορεία μου πρὸς τὸ τέλος τοῦ διαδρόμου.
Στὴ γωνία γυρίζοντας δεξιὰ ξάφνου στὴ σκάλα
ἀντίκρισα τὴν Ἀγαπημένη
Ἀκίνητη, μὲ ἕνα μαῦρο φωτοστέφανο κατάφωτη,
κρατώντας τὸ νεκρό μας σκυλὶ στὴν ἀγκαλιά.
Πίσω της, δελφίνια ἀναπηδοῦσαν
σ’ ἕνα οὐράνιο τόξο
ἀπὸ ἐρείπια καὶ σκουπίδια ναυαγίων

Σαγιονάρες, Κασέτες, Ἀμμωνία, Σωσίβια,
Κολόνιες, Βιβλία, Ἀποσμητικὰ
Ὅλων τῶν πεθαμένων τὰ ἀξεσουὰρ

ἔπεσα στὰ γόνατα νὰ Τὴν προσκυνήσω

Ἀνώτερη ὅλων τὸ καλοκαίρι
Τότε ποὺ μ’ ἀγαποῦσες
Πέ μου, ποῦ πιάνει τὸ καράβι;

* 

 Ἂν εἶναι ἡ ἀγάπη

 τὸ δάκρυ πρὶν τὸ μᾶτι,

 Ἂν εἶναι ἡ ἀγάπη 

 τὸ φίλ ἐν τῇ λέξει 

 τῆς δικής σου

στὴ δική μου.

* 

 Θεράπευσε στὰ χρόνια ὠκεανοὺς

 Τότε ἂν μ’ ἀγαποῦσες

 Στὰ χρόνια

 Ποὺ σὲ παίρνει 

 Τὸ τραγούδι νὰ χαθεῖς —

 Ἀνώτερη ὅλων

 τὸ καλοκαίρι».

 

Δημήτρης Κ. Μπαλτάς: Θεόδωρος Κουρεντζής | Ανώτερη όλων το καλοκαίρι(Κριτική)

Θεόδωρος Κουρεντζής - βιογραφικό

Ο Θεόδωρος Κουρεντζής γεννήθηκε στην Ελλάδα, όπου και ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές. Το 1994 εισήχθη στο Κρατικό Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης, όπου σπούδασε υπό τη διδασκαλία του θρυλικού καθηγητή Ίλια Μούσιν.

Μαζί με τα μουσικά του σύνολα, ο Θεόδωρος Κουρεντζής πραγματοποιεί τακτικά περιοδείες στην Ευρώπη και διεθνώς, εμφανιζόμενος σε ορισμένα από τα πλέον φημισμένα μουσικά κέντρα του κόσμου, όπως το Vienna Konzerthaus, η Φιλαρμονική του Βερολίνου, η Elbphilharmonie του Αμβούργου, η Φιλαρμονική του Μονάχου, η Philharmonie de Paris, η Kölner Philharmonie, το Auditorio Nacional, το Festspielhaus του Μπάντεν-Μπάντεν και η Scala του Μιλάνου.

Ως μαέστρος και μουσικός διευθυντής έχει συνεργαστεί με κορυφαία λυρικά θέατρα, μεταξύ των οποίων η Opéra de Paris, η Κρατική Όπερα της Βαυαρίας (Bayerische Staatsoper), η Όπερα της Ζυρίχης (Opernhaus Zürich), το Teatro Real της Μαδρίτης και το Θέατρο Μπολσόι της Μόσχας.

Έχει επίσης συνεργαστεί με εξέχουσες μορφές του σύγχρονου δυτικού θεάτρου, όπως οι Robert Wilson, Romeo Castellucci, Peter Sellars, Dmitri Tcherniakov, Θεόδωρος Τερζόπουλος και άλλοι. Ο Θεόδωρος Κουρεντζής είναι Καλλιτέχνης σε Κατοικία (Resident Artist) στο Φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ, καθώς και στα φεστιβάλ RUHRtriennale, Λουκέρνης και Aix-en-Provence.

Η δισκογραφία του, με έργα των Μότσαρτ, Μάλερ, Μπετόβεν, Τσαϊκόφσκι, Ραμό και Στραβίνσκι, που κυκλοφόρησε από την Sony Classical, έχει τιμηθεί με πολυάριθμα διεθνή μουσικά βραβεία, μεταξύ των οποίων ECHO Klassik, Edison Klassiek, Japanese Record Academy Award και BBC Music Magazine Opera Award.

Ο Κουρεντζής έχει επίσης τιμηθεί με το KAIROS Award του Ιδρύματος Toepfer, το Παράσημο του Φοίνικος της Ελληνικής Δημοκρατίας και το Musikfest Bremen Award.

Το 2024, ο Θεόδωρος Κουρεντζής ίδρυσε τη δική του δισκογραφική εταιρεία, Theta, σε συνεργασία με την Outhere Music. Το όνομα της εταιρείας, εμπνευσμένο από το ελληνικό γράμμα Θ (Θήτα), αποτελεί αναφορά στην ελληνική του καταγωγή. Η Theta επικεντρώνεται στην ηχογράφηση του ευρέος ρεπερτορίου που ερμηνεύουν τα διάφορα μουσικά του σύνολα, με αφετηρία την Utopia. Οι πρώτες κυκλοφορίες είναι αφιερωμένες στη Συμφωνία αρ. 9 του Μπρούκνερ και στη Συμφωνία αρ. 3 του Μάλερ, οι οποίες προγραμματίζονται να κυκλοφορήσουν το 2025. Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια εκτεταμένων συνεδριών στην καλλιτεχνική έδρα της ορχήστρας, στο Funkhaus Berlin, έναν χώρο διεθνώς αναγνωρισμένο για την εξαιρετική του ακουστική.

Θεόδωρος Κουρεντζής © Olya Runyova

Βραβεία 2025 του Χάρτη

Βραβεία 2025 του Χάρτη χάρτης, 87 Μηνιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Λόγου & Τέχνης  ΜΑΡΤΙΟΣ 2026 Το διαδικτυακό περιοδικό Λόγου και Τέχνης Χάρτης (www.hartismag.gr), συνεχίζει για πέμπτη χρονιά την απονομή ετήσιων βραβείων, με σκοπό την ανάδειξη των σημαντικότερων βιβλίων που κυκλοφόρησαν το περασμένο έτος. Η διάκριση αυτή προέρχεται από μια ευρεία ομάδα τακτικών συνεργατών του περιοδικού που, χωρίς δεσμεύσεις ή προεπιλογές, πρότειναν έως τρία βιβλία ανά είδος λόγου (Ποίηση, Πεζογραφία, Δοκίμιο, Μετάφραση και Βιβλίο για παιδιά), τα οποία, έχουν εκδοθεί το 2025. Στις υποψηφιότητες δεν περιλαμβάνονται βιβλία των τακτικών συνεργατών τού περιοδικού, δεν μεσολαβούν επιτροπές ή διαβουλεύσεις, κανένας δεν γνωρίζει τι ψηφίζουν οι άλλοι, ενώ ούτε η συντακτική ομάδα εμπλέκεται στις επιλογές. Οι κατάλογοι των βιβλίων που διακρίνονται προκύπτουν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από τις αρχικές προτάσεις των τακτικών χαρτογράφων. Ο Μακρύς Κατάλογος των Βραβείων 2025 του Χάρτη  Στις 20 Μαρτίου θα αναρτηθεί ο ΒΡΑΧΥΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ  και την 1η Απριλίου θα ανακοινωθούν τα ΒΡΑΒΕΙΑ   ΠΟΙΗΣΗ Χρήστος Αλεξανδρίδης, Passacaglia, εκδ. Περισπωμένη Καλλιόπη Αλεξιάδου, Βικς στη μύτη, εκδ. Κάπα Θεοδώρα Βαγιώτη, Σκαλέτα (47 σκηνές για το τέλος του κόσμου), εκδ. Κουκκίδα Άννα Βασιάδη, Μικροί πόλεμοι, εκδ. Συρτάρι Μαρία Γεωργαλά-Καρτούδη, Παρανυχίδα, εκδ. Μετρονόμος Διώνη Δημητριάδου, Αδώνιδος κήποι, εκδ. ΑΩ Τάσος Ζαφειριάδης, Ο μάγος Αλκαζάρ, εκδ. Το Ροδακιό Θωμάς Ιωάννου, Ανοιχτή ημερομηνία, εκδ. Πόλις Ακριβή Κακλαμάνη, Ακόμα κρύβομαι, εκδ. Σμίλη Παναγιώτης Καποδίστριας, Μια ζωή σε ονειροτροφείο, εκδ. Εν πλω Γιώργος Κοζίας, Τι αιώνα κάνει έξω, εκδ. Περισπωμένη Αλέξανδρος Κορδάς, Θέασις, Οι Εκδόσεις των Φίλων Κοσμά Ελένη, Ιστορία ενός καβοδέτη, εκδ. Πόλις Θεόδωρος Κουρεντζής, Ανώτερη όλων το καλοκαίρι, εκδ. Ίκαρος Μαρία Κούρση, Ο χρόνος σε τίτλους, εκδ. Ηριδανός Κωστούλα Μάκη, Το μάτι του Ιππόγρυπα, εκδ. Ούρσα Αλέξανδρος Μηλιάς, Απ' την Αθήνα φάντασμα, εκδ. Πατάκη Άγγελος Μπέρτος, Καρπάθια, εκδ. Θίνες Κώστας Μπουρναζάκης, Εικόνες, εκδ. Ίκαρος Νίκος Β. Ορφανός, Αν είναι νύχτα, εκδ. Σμίλη Θανάσης Πάνου, Ασπρόμαυρα πλάνα, εκδ. Ιωλκός Βασίλης Β. Παπαβασιλείου, Εφεδρείες, εκδ. Ιωλκός Μαρία Πατακιά, Amor, εκδ. Μελάνι Μαλαματή-Μαρία Πετρίδου, Το στομάχι περιθάλπει ένα τοπίο, εκδ. Θράκα Γιώργος Πρεβεδουράκης, Δίστομο, εκδ. Πανοπτικόν Λήδα Ρουμάνη, Πόρτα ανοιχτή, εκδ. Καστανιώτη Νάντια Στυλιανού, Ο μυστικός θίασος, εκδ. Καστανιώτη Ζαχαρίας Σώκος, Ενθάδε, εκδ. Μελάνι Άννα Σωτρίνη, Tableau Vivant, εκδ. Κέδρος Μανόλης Χατζηνάκης: Οι αλλεπάλληλοι θάνατοι ενός ανθρώπου που προσπαθούσε να μείνει ζωντανός, εκδ. Καστανιώτη ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ Κώστας Ακρίβος, Όνομα πατρός: Δούναβης, εκδ. Μεταίχμιο Νίκος Αμανίτης, Ο αγνοούμενος του Ματαρόα, εκδ. Μεταίχμιο Μίμης Ανδρουλάκης, Η γιορτή των αγγιγμάτων, εκδ. Πατάκης Χρήστος Αστερίου, Η εγγαστρίμυθη φάλαινα, εκδ. Πατάκη Σοφία Αυγερινού, Άγνωστες λέξεις, εκδ. Πόλις Βασίλης Γκουρογιάννης, Τα κιάλια του Βασίλι Τσούικοφ, εκδ. Μεταίχμιο Βαγγέλης Δημητριάδης: Το χρυσό κλουβί, εκδ. Απόπλους Μάρω Δούκα, Ζήτω η Άγκαθα Κρίστι, εκδ. Πατάκη Νίκος Δαββέτας, Η δεσμοφύλακας, εκδ. Πατάκη Μαρία Δριμή, Τετ-α-τετ, εκδ. Εστία Άγγελος Ευαγγελίδης, Η Πέτρα, εκδ. Περισπωμένη Θράσος Καμινάκης, Κατά βάθος νησιά, εκδ. Καστανιώτη Λίλα Κονομάρα, Μια τρίχα που γίνεται άλογο, εκδ. Καστανιώτη Κώστια Κοντολέων, Η Ήρα στον αστερισμό του Καρκίνου, εκδ. ΑΩ Θωμάς Κοροβίνης, Γράμμα στον αδελφό Γιώργο Ιωάννου που λείπει χρόνια στην Γκλαβανή, εκδ. Άγρα Εύη Κουτρουμπάκη, Ο βαλές του Θεού, εκδ. Ενύπνιο Γιάννης Μακριδάκης, Στη σκιά του όρους Όχη, εκδ. Εστία Αντώνης Μακρυδημήτρης, Αποχαιρετισμός και άλλα διηγήματα, εκδ. Νίκας Αργυρώ Μαντόγλου, Ένας δικός της κόσμος, εκδ. Καστανιώτη Ανδρέας Μήτσου, Δύο παράξενα πλάσματα, εκδ. Καστανιώτη Αμάντα Μιχαλοπούλου, Μακρύ ταξίδι της μιας μέσα στην άλλη, εκδ. Πατάκη Γιάννης Ξούριας, Φύλλα βασιλικού, εκδ. Gutenberg Αλέξης Πανσέληνος, Ξεχασμένες λέξεις, εκδ. Μεταίχμιο Βασίλης Παπαδόπουλος, Πριγκίπισσα Άννα. Από την Κωνσταντινούπολη στο Κίεβο, εκδ. Ίκαρος Ιορδάνης Παπαδόπουλος, Κασκαντέρ, εκδ. Ίκαρος Μαριλένα Παπαϊωάννου, Δέκα εκατοστά, εκδ. Καστανιώτη Στρατής Πασχάλης, Η κατακόμβη των αγίων Αγνώστων, Κάπα Εκδοτική Ευάρεστος Πιμπλής, Πέρα από τη συναίνεση, εκδ. Πόλις Γιώργος Πισσάνης, Οι ανώνυμοι, εκδ. Ιωλκός Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Αθωότητα, εκδ. Κέδρος Ελένη Στελλάτου, Καιρός των κρυστάλλων, εκδ. Πόλις Γεωργία Συριοπούλου, Μπρέτσια (περί της συγκολλητικής διάθεσης), εκδ. Μετρονόμος Κωνσταντίνος Τζαμιώτης: Θα πέσει η νύχτα, εκδ. Μεταίχμιο Φωτεινή Τσαλίκογλου, Ο Ιωσήφ ήρθε μετά, εκδ. Καστανιώτη Βίκυ Τσελεπίδου, Η αγέλη, εκδ. Πατάκη Ναυσικά Χαραλαμπίδου, Γεωγραφία του έρωτα και άλλων αισθημάτων, εκδ. Ενύπνιον Κυριάκος Χαρίτος, Γράμματα στην Παναγία, εκδ. Πατάκη Γιούλη Χρονοπούλου, Άρωμα Φουζέρ, εκδ. Νήσος ΔΟΚΙΜΙΟ / ΜΑΡΤΥΡΙΑ Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Ε.Χ. Γονατάς. Μικρές παράξενες ιστορίες, εκδ. Πατάκη Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Σχόλια στον Σεφέρη, εκδ. Σμίλη Νικόλας Γκιμπιρίτης, Απαρνιέμαι τον έρωτα, εκδ. Νησίδες Δημήτρης Καράμπελας, Το πνεύμα και το τέρας, εκδ. Δώμα Αλέξανδρος Κατσιγιάννης, Από το λαϊκό ανάγνωσμα στην εθνική φιλολογία, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης Νικόλαος-Ιωάννης Κοσκινάς, Κάφκα και κινηματογράφος – Ο «κινηματογραφικός» Κάφκα, εκδ. Ροές Μάγκυ Κριθαρέλλη, Ακολουθώντας τον μίτο του καπνού – Από την Καβάλα στον Μεγάλο Κόσμο, εκδ. Καπόν Γιώργος Μαρκόπουλος, Σε πλάγιο φωτισμό ― Κείμενα για πρόσωπα, γεγονότα, ημέρες, εκδ. Κέδρος Γιώργος Μητρόπουλος: Ο Νέρωνας και η Ελλάδα, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης Αλέξης Μινωτής, Η εποχή μας είναι τραγική χωρίς να το ξέρει, εκδ. Μετρονόμος Αλέξανδρος Ν. Μυροφορίδης, Η πλοκή στη δημιουργική γραφή, εκδ. Επίκεντρο Κωνσταντίνος Ξανθόπουλος, Σοβιετικός μοντερνισμός, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης Ιάσων Γ. Οικονομίδης, Οι παροιμίες και τα γνωμικά στο πλατωνικό έργο, εκδ. Άρωμα Γιάννης Παπαθεοδώρου, Αθώα μάρμαρα. Μια διαμάχη για την προτομή τού Θεόφιλου Καΐρη (1912), εκδ. Αμολγός Γιάννης Παπαθεοδώρου, Απατηλό παρελθόν: Ιστορίες της Καβαφικής κριτικής, εκδ. Άγρα Παύλος Κ. Σούρλας, Αυτονομία της Ηθικής, εκδ. Ευρασία Γιάννης Π. Τζαννετάκος, Από την οδό Στουρνάρα 75 – Μαρτυρία βίου, εκδ. Ηρόδοτος Τάσος Τσακίρογλου, Από τον ήχο στις λέξεις, Εκδόσεις των Συναδέλφων Χαρίκλεια Τσοκανή, Για την μουσικότητα της ελληνικής γλώσσας, Εναλλακτικές Εκδόσεις Στέφανος Τραχανάς, Βομβιστής και Στρατηγός, Ιστορώντας την κβαντική επανάσταση 1900-2025, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης Σώτη Τριανταφύλλου, Φασισμός. Η ιστορία μιας ιδεολογίας, εκδ. Πατάκη Μαρία Χατζηαποστόλου, Ο Μάνος Ελευθερίου του τόπου και της ουτοπίας, εκδ. Μετρονόμος Eυάνθης Χατζηβασιλείου, Εθνικός διχασμός, εκδ. Πατάκη ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Ωρίων Αρκουμάνης, για το Οι Άθλιοι, του Βικτόρ Ουγκό, εκδ. Gutenberg Μαρτίνα Ασκητοπούλου, για το Ανταρκτική, της Claire Keegan, εκδ. Μεταίχμιο Σοφία Αυγερινού, για το Ο θάνατος του Βιργιλίου, του Hermann Broch, εκδ. Έρμα Άννα Βάντη για το Οι στρατηγοί πεθαίνουν στο κρεβάτι, του Charles Yale Harrison, εκδ. Πηγή Ροδάνθη Βαρδούλη, για τα Καλλιγράμματα, Ποιήματα της Ειρήνης και του Πολέμου (1913-1916), του Γκιγιόμ Απολλιναίρ, εκδ. Καστανιώτη Σεραφείμ Βελέντζας για το Δέκα (πιθανοί) λόγοι για τη μελαγχολία της σκέψης, του Τζορτζ Στάινερ, εκδ. Κυψέλη Βιργινία Γαλανοπούλου, για το Οίκος Πούσκιν, του Αndrei Bitov, εκδ. Gutenberg Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, για το Η γλώσσα του τρίτου Ράιχ. Το σημειωματάριο ενός φιλολόγου, του Victor Klemperer, εκδ. Άγρα Χριστίνα Θεοδωροπούλου, για το Μπέρτα Ίσλα, του Χαβιέρ Μαρίας, εκδ. Πατάκη Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, για το Ο κηπουρός και ο θάνατος, του Georgi Gospodinov, εκδ. Ίκαρος Θάνος Κανδύλας, για τα Τέσσερα Κουαρτέτα, του Τ. Σ. Έλιοτ, εκδ. Κουκκίδα Δέσποινα Κανελλοπούλου, για το Μια ερμίνα στο Τσέρνοπολ του Gregor Von Rezzori, εκδ. Δώμα Τόνια Κοβαλένκο, για το Μοναδικότητες, του Τζον Μπάνβιλ, εκδ. Καστανιώτη Κύρος Κόκκας, για το Οι Λουσιάδες του Λουίς ντε Καμόες, εκδ. Ευρασία Γρηγόρης Κονδύλης, για το Οι λεπτομέρειες, της Ia Genberg, εκδ. Gutenberg Μιχάλης Μακρόπουλος, για το Μια ιστορία βαρελιού, γραμμένη για την καθολική βελτίωση της ανθρωπότητας, του Τζόναθαν Σουίφτ, εκδ. Loggia Μιχάλης Μακρόπουλος, για το Κωνσταντίνος Καβάφης – Ο άνθρωπος και ο ποιητής, των Gregory Jusdanis & Peter Jeffreys, εκδ. Μεταίχμιο Γιώργος Μαραγκός, για το Ρεαλισμός – Αντικατοπτρισμοί του πραγματικού στη λογοτεχνία, του Τέρρυ Ήγκλετον, εκδ. Πεδίο Αντώνης Μακρυδημήτρης, για το Δεύτερος πλους, ποιητικές μεταφράσεις (1990-2025), Εκδόσεις των Φίλων Δημήτρης Μαυρίκιος, για το Ρωμαίος και Ιουλιέτα, του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Κάπα Εκδοτική Κλαίρη Μιτσοτάκη, για την επιλογή, σύνθεση, πρόλογο, μετάφραση του Η αναζήτηση του χαμένου χρόνου / Θέματα, Πρόσωπα και Σκηνές του Μαρσέλ Προυστ, εκδ. Άγρα Ζωή Μπέλλα, για το Η Ξένη, της Κλαούντια Ντουραστάντι, εκδ. Gutenberg Στέργιος Ντέρτσας, για τα Ποιήματα, του Χοσέ Αντόνιο Ράμος Σούκρε, εκδ. Μετρονόμος Ιφιγένεια Ντούμη, για Το φως της καρδιάς, της Μπάνου Μουστάκ, εκδ. Καστανιώτης Θεόδωρος Δ. Παπαγγελής, για τις Μεταμορφώσεις, του Οβίδιου, εκδ. Gutenberg Χρυσούλα Παπαδοπούλου, για το Αυτόματη διόρθωση, του Ένγκαρ Κέρετ, εκδ. Καστανιώτη Χριστίνα Παπαδοπούλου, για το Αντιμέτωποι με τον πόνο των άλλων, της Σούζαν Σόνταγκ, εκδ. Gutenberg Μήνα Πατεράκη-Γαρέφη, για το Να την προσέχει, του Jean-Baptiste Andrea, εκδ. Πατάκη Μήνα Πατεράκη-Γαρέφη, για το Αυρηλιανός, του Λουί Αραγκόν, εκδ. Εστία Ηρακλεία-Ελευθερία Πέππα, για το Καλχαίνοντας τις μέρες, του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, εκδ. Κείμενα Αποστόλης Πρίτσας, για το Καρτεσιανή σονάτα και άλλες νουβέλες, του William H. Gass, εκδ. Gutenberg Δάσποινα Σαραφίδου, για το Εξομολογήσεις, του Σέρχιο Μπλάνκο, εκδ. Ροές Νατάσα Σίδερη, για Τα κομμάτια που λείπουν, του Ανρί Λεφέβρ, εκδ. Γεννήτρια Ροζαλί Σινοπούλου, για το Φρόιντ και Νίτσε, του Paul-Laurent Assoun, εκδ. Πλέθρον Δημήτρης-Χρυσός Τομαράς, για το Οκτώ Άγγλοι δοκιμιογράφοι, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης Ευάγγελος Τζιγκουνάκης, για το Ο Δαίμων ξέρει (Λογοτεχνικό μεγαλείο και το Αμερικανικό Υψηλό) του Χάρολντ Μπλουμ, εκδ. Gutenberg Ουρανία Τουτουντζή, για το Να έχεις ή να είσαι, του Έριχ Φρομ, εκδ. Διόπτρα Άλκηστις Τριμπέρη, για το Η απόδειξη της αθωότητάς μου, του Τζόναθαν Κόου, εκδ. Πόλις Ρένα Χάτχουτ, για το Σπάνιο να σου τύχει καλός άνθρωπος, της Φλάνερι Ο΄Κόνορ, εκδ. Αντίποδες Σωτήρης Χαλικιάς, για το Μεθοριακή πόλη, του Shen Congwen, εκδ. Ίνδικτος Διονύσιος Χαλκωματάς, για το Οι ελεγείες της εξορίας / Πένθιμα - Επιστολές από τον Πόντο του Οβίδιου, εκδ. Σταμούλη ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ Ελένη Ανδρεάδη, Και ζήσαμε καλύτερα, εικονογράφηση Μαίρη Καλαμπαλίκα, εκδ. Μεταίχμιο Παύλος Βαλαβάνης, Η ιστορία της Ολυμπίας και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, εικονογράφηση Kώστας Θεοχάρης, εκδ. Καπόν Λένα Διβάνη, Η Αμαλία αιχμάλωτη των ληστών, εικονογράφηση Φίλιππος Αβραμίδης, εκδ. Πατάκη Στρατής Δουνιάς, Ο ακροβάτης σκίουρος, εικονογράφηση Κωνσταντίνος Ρουγγέρης, εκδ. Σύγχρονη Εποχή Μίνως Ευσταθιάδης, Το κουτί των ονείρων, εικονογράφηση Βασίλης Κουτσογιάννης, εκδ. Μεταίχμιο Κατερίνα Ζωντανού, Περπατώντας στο δάσος, εικονογράφηση Μαίρη Καλαμπαλίκα εκδ. Μεταίχμιο Στέργια Κάββαλου, Το παγκάκι της αγκαλιάς, εικονογράφηση Γιώτα Κοκόση, εκδ. Καστανιώτη Βάνα Κατσαρού, Το παιδί και το Κρι Κρι, εικονογράφηση Μαίη Σταθοπούλου, εκδ. Διόπτρα Μαρία Λυκάρτση, Το μόνο παιδί, εικονογράφηση Yamamoto Zafouko, εκδ. Παπαδόπουλος Anna Milbourne, Σώπα, σώπα, μικρή αρκουδίτσα, μτφρ. Ελένη Τουλούπη, εικονογράφηση Αnuska Allepuz, εκδ. Πατάκη Ράνια Μπουμπουρή, Οι γονείς μου, εικονογράφηση Χρύσα Σπυρίδωνος, εκδ. Ψυχογιός Νάστα, Ο Σταχτοπούτης, εικονογράφηση Βασίλης Κουτσογιάννης, εκδ. Πουά Kate DiCamillo, Τίμος και Οράτιος – Η αρχή μιας φιλίας, μτφρ. Μάρω Ταυρή, εικονογράφηση Carmen Mok, εκδ. Μεταίχμιο Ελένη Πριοβόλου, Η Ραμού και η φάλαινα Μπελού, εικονογράφηση Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Καστανιώτη Κατρίνα Τσάνταλη, Τα χρώματα της Χλόης, εικονογράφηση Little Miss Grumpy, εκδ. Διόπτρα δείτε περισσότερα

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ

(Μικροδιήγημα) 

Γλυκὺν ίμερον ενέβαλε αίφνης  θυμώ η ζωή,
 ανέστησε  Ελένη αγαπημένη κι άπιστη ταυτόχρονα  στα νιάτα του,
ου νέμεσις  όμως ανδρί,  όπως αυτός  που χάρηκε τέτοιο κορμί
 πολὺν χρόνον άλγεα πάσχειν, χαλάλι του  όσα τράβηξε
κι αιώνια να΄ναι η θύμησή της!

Άλλες Ελένες  έκτοτε αρκετές  στο διάβα της ζωής , 

οι πλείστες πουκάμισα αδειανά με πρώτη στη σειρά τη νοητή Ωραία,
αυτή που με όχημα τον Όμηρο  άπειρα πρόσφερε σφάγια
στην Τροία αλλά και στις εξεταστικές   της Φιλοσοφικής 

επί εποχής του αλήστου μνήμης δεινού ομηριστή Μαρωνίτη.

Η ατυχία  το ΄φερε να διαμένει κάποιους ενιαυτούς

δίπλα σε  Ιερό Ναό αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. 

Πολύ τον τσίγκλιζε  η ζωή των αγιασμένων γιου  και μάνας ,

πώς μπόρεσε, έλεγε,  να βλέπει στους διαδρόμους του παλατιού

να πλένουν οι δούλες  τα αίματα του γιου του γιου  , 

της γυναίκας  του  και του ανιψιού αλλά και  ένα κάρο άλλων συγγενών

ακόμα και φιλοσόφων;

 

Βουτούσε  στα κατακάθια της Ιστορίας  κάθε φορά 

που οι καμπάνες  τυραννούσαν σαδιστικά  τα αυτιά του 

και έβριζε , αίμα και σπέρμα στον αέρα, παίζοντας 

στο μυαλό του αέναα το θρίλερ ενός άρρωστου  σογιού

 που μόνο ένας Νέσμπο, ένας Κινγκ 
θα μπορούσαν   να ιστορήσουν σε μεγάλο οίστρο.
 

Μέρες και μήνες  μιλούσε για Ελενίτσες , Έλενες και Λένες,
σπάνιες οι γλαυκώπιδες, πολλές οι μαυρομάτες, καθότι μεσογειακές.
Άφθονο χρόνο είχε πάντοτε  να λέει  σε φίλους γλαφυρά  ανέκδοτα 

με σάλτσα  τσατσιμπέλι,για κάποιες  αστοιχείωτες αγιούσες 

που συνάντησε στον πολυετή εργασιακό του βίο, 

αλλά και υπέροχες αναμνήσεις από    τη συνεργασία του

με άξιες στην Επιστήμη συνεργάτριες, 

που επιπλέον είχαν και  θαυμάσιο χαρακτήρα.

 

Τώρα στη δύση του ηλίου του  αναπολεί μερικές φορές  

τη  θεία του Ελένη, κοντά στην οποία έβρισκε καταφύγιο,αγάπη

αλλά και συμπαράσταση πολλή, κάθε φορά που ήθελε να επουλώσει 
τα τραύματα της  θυελλώδους των νιάτων εποχής  .

Αιωνία της η μνήμη ... 

 

Έχοντας  ξεκόψει  πια από τις ζωντανές  Έλενες και τις Νίτσες 

αρκείται  να τις συναντά μες στα διαβάσματά του.

Συχνά ακούει με συγκίνηση μουσικές  φτιαγμένες με μεράκι 

που κουβαλούν το  μυθικό αυτό όνομα,το οποίο σαρκώθηκε 

 άπειρες φορές παίζοντας το ρόλο της συζύγου, της μάνας , 

της ερωμένης,της Αγίας αλλά και της μοναχικής ύπαρξης που βίωνε  

με εγκαρτέρηση την  αδιαφορία των άλλων ή έλιωνε

στο κλάμα από τη σκληρότητά τους.

Gerontakos 

Θεσσαλονίκη, 10/3/26 

 ************************************

Ελένη, Ελενίτσα ,Νίτσα, Λένα , Λέγκω, Λενιώ, , Λέλα, Νένα, Έλεν

 

 Johann Heinrich Wilhelm Tischbein, Ελένη και Μενέλαος,1816.

___________________ 

 

 

 Ελένη .Η μυθική γυναίκα με τους  άπειρους χαρακτηρισμούς, που εκφράζουν την αποστροφή και την καταδίκη για τον χαμό τόσων ψυχών που προκάλεσε κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Την είπαν  "βούπιν" ( βοϊδομάτα),   "εραννήν" (αξιέραστη, αγαπητή), "το πρόσωπο που έβαλε χίλια καράβια στον γιαλό" ( μνημειώδης  φράση από τον Δόκτορα Φάουστους του Μάρλοου, που συνοψίζει την καταλυτική δύναμη της ομορφιάς της που προκαλέσει έναν πολύχρονο και αιματηρότατο  πόλεμο),  μοιχαλίδα (μοιχαλίδα που απάτησε  τον Μενέλαο),  απαγωγό (που "απήχθη" ή έφυγε) ,  ολέθρια και  μιαρή, κακόξενο (κακή σύζυγος κατά τον Ευριπίδη, που τονίζει την προδοσία της προς τον Μενέλαο και το σπίτι του).  

Περί της Ελένης της Σπάρτης λοιπόν ο αρχικός μας λόγος, μιας  μορφής από τις πιο πολυσύνθετες και γοητευτικές στην ελληνική μυθολογία. Το όνομά της έμεινε  άρρηκτα δεμένο με τον ανηλεή  πόλεμο  που εξιστορήθηκε απαράμιλλα από τον Όμηρο στο  αθάνατο έπος της  Ιλιάδας . 

Όμως ιστορικά  το όνομα αυτό ευτύχισε  να συνδεθεί με την αυτοκράτειρα της Ρώμης και  μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου , που , κατά την παράδοση  ανακάλυψε τον Τίμιο Σταυρό, και ανακηρύχθηκε Αγία  από τους χριστιανούς, που εορτάζουν τη μνήμη της στις 21 Μαΐου.

Κατάσπαρτες  είναι   η Ανατολή και η Δύση από γυναικείες προσωπικότητες που έφεραν το όνομα Ελένη και άφησαν με ο έργο τους  το στίγμα τους στην εθνική και την παγκόσμια ιστορία.

Το υποτιθέμενο σκήνωμα της Αγίας Ελένης (Διαβάστε για την "ιερή" απάτη εδώ: ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ διά το «σκήνωμα» της Αγ. Ελένης - Ορθόδοξος Τύπος).

 

Αποτίοντας φόρο τιμής   σε μερικές από  τις κυρίες που έφεραν το σπουδαίο όνομα  , τις μνημονεύουμε  με σεβασμό  για όσα μας πρόσφεραν  , έστω κι αν ορισμένες από αυτές δεν υπήρξαν , όπως θέλουν πολλοί ηθικολόγοι,   άψογες σε όλες τις πλευρές του βίου τους.  

 

 

 

1.

Ελένη Βλάχου

Εκδότρια της Καθημερινής, που άφησε το αντιφατικό αποτύπωμά της στο δημόσιο βίο.Στα θετικά της η ανένδοτη στάση απέναντι στους δικτάτορες της 21ης Απριλίου, αφού προτίμησε να κλείσει την εφημερίδα της , παρά να δώσει γην και ύδωρ στο χουντικό καθεστώς, και οι αξέχαστες εκδόσεις Γαλαξίας , τα μικρά  βιβλία τσέπης με το μαλακό εξώφυλλο, που έβαλαν σε κάθε ελληνικό σπίτι αριστουργήματα της λογοτεχνίας , όπως «Tο Mηδέν και το Απειρον» του Kέσλερ, «H Πάπισσα Iωάννα» του Pοΐδη, «H Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη και άλλα πολλά. 

Δείτε :Οι ιστορικές εκδόσεις «Γαλαξίας

********************

. 

 

 2. Ελένη Βακαλό 

 

 Η αξέχαστη πολυσχιδής προσωπικότητα,  με την καθοριστική επίδραση στην πνευματική ζωή της μεταπολεμικής Ελλάδας. Τι να πρωτοθυμηθώ : την  ταυτόχρονα ποιήτρια, την κριτικό τέχνης, την ιστορικός  της Τέχνης  ή την  παιδαγωγός με το ανεπίληπτο ήθος, που άφησε  ανεξίτηλο το στίγμα της στα πολιτιστικά πράγματα της χώρας;

******************************

   

3. 

Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Δεινή επιστήμων του μείζονος  ελληνισμού , που ανέδειξε το Βυζάντιο ως συνέχεια  της κλασικής αρχαιότητας και σωτήρα της δυτικής Ευρώπης . Έχοντας  αριστερή καρδιά αλλά δεξιόστροφη, ανηλεή πρακτική στον ακαδημαϊκό της βίο ως πρυτάνεως της Σορβόνης, η  μακαρίτισσα πλέον  όψιμη μούσα του Μητσοτάκη αμαύρωσε την εικόνα της, επισκιάζοντας το λαμπρό ακαδημαϊκό έργο της . 

Διαβάστε σχετικά: Μια ΕΠΟΝίτισσα για τον κ. Μητσοτάκη

*************************

 

4. Ελένη Καραΐνδρου

μια από τις σημαντικότερες Ελληνίδες συνθέτριες, διεθνώς αναγνωρισμένη για την μοναδική, ατμοσφαιρική μουσική της για τον κινηματογράφο και το θέατρο. Η τέχνη της έχει ταυτιστεί με τις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου, αλλά η επιρροή και η συνεργασία της εκτείνονται πολύ πέρα από αυτόν.

Η μουσική της Ελένης Καραΐνδρου, με την έντονη μελωδικότητα και τη βαθιά συναισθηματική της φόρτιση, έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα της στον  ελληνικό παγκόσμιο πολιτισμό . 

************************ 

 

5. Ελένη Μπούκουρα-Αλταμούρα