Το ψηλό παράθυρο του Ρέιμοντ Τσάντλερ (The High Window) ως ταινία με τον τίτλο The Brasher Doubloon (1947)

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ  ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΜΑΣΤΟΡΑ ΤΟΥ ΝΟΥΑΡ ΜΕ ΗΡΩΑ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠ ΜΑΡΛΟΟΥ

 "The High Window"  , 1942. Το τρίτο βιβλίο  του Ρέιμοντ Τσάντλερ , με ήρωα τον Φίλιπ Μάρλοου (Γυρίστηκε ταινία , το 1947, ως  Brasher Doubloon.)

Ο Σόμερσετ Μωμ γράφει για τον Τσάντλερ :" Δεν βλέπω ποιος θα μπορούσε να τον ξεπεράσει "...

Ρέιμοντ Τσάντλερ - Βικιπαίδεια

Διαβάστε το βιβλίο στο πρωτότυπο: 

The High Window -PDF

 «Ο ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου

Ο αγαπημένος πρωταγωνιστής του Ρέιμοντ Τσάντλερ ήταν ο ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου, αυτός που αναμφίβολα ξέφευγε από τις απλές φωτοσκιάσεις. Δημιουργημένος προοδευτικά από το 1933 ως το 1939, πρώτα ως «Τζον Ντάλμας», έπειτα ως «Κάρμαντι», «Μάλορι», «Τζον Εβανς», βαφτίστηκε οριστικά στον «Μεγάλο ύπνο», το πρώτο μυθιστόρημα που ο Ρέιμοντ Τσάντλερ έγραψε σε ηλικία 51 ετών, και αντικατέστησε αναδρομικά όλους τους προκατόχους του στις επανεκδόσεις των αρχικών διηγημάτων.

 Ρεαλιστής και ιδεαλιστής ταυτόχρονα, σταυροφόρος ανοίκειων αξιών σε μια ξένη χώρα, κατέχει τον Ελιοτ, τον Προυστ, τον Φλομπέρ και αγαπά τον Μότσαρτ, χωρίς αυτό να τον παρεμποδίζει να ξυλοφορτώνει καθάρματα για 25 δολάρια συν τα έξοδά του, να πίνει αδιάκριτα οινοπνευματώδη ή να αυτοσαρκάζεται επανειλημμένως. 

Οι δύο τελευταίες συνήθειες παραπέμπουν στον προχωρημένο αλκοολισμό και στην καυστικότητα του ίδιου του Τσάντλερ, υποδεικνύοντας[.....] ότι ο δημιουργός είχε πλάσει τον χαρακτήρα κατ’ εικόνα και ομοίωση του εαυτού του. Ενός εαυτού εσωτερικά αντιφατικού, πολιτικά αγνωστικιστή, με μια απλουστευτική φιλοσοφία ζωής («σήμερα σου δίνουν ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη, αύριο μια κλωτσιά στα δόντια»), αλλά ταυτόχρονα τολμηρού σκαπανέα της λογοτεχνίας που έσπασε τα όρια λαϊκού και λόγιου.» (Δείτε :Ο Τσάντλερ αυτοαναλύεται)

 "Το Ψηλό παράθυρο" πρωτοδημοσιεύτηκε το 1942. Η αναζήτηση ενός ανεκτίμητου συλλεκτικού χρυσού νομίσματος -του δουβλόνιου Μπράσερ- φέρνει τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου αντιμέτωπο με τον υπόκοσμο της Καλιφόρνιας και τις περίπλοκες υποθέσεις ενός νεκρού συλλέκτη νομισμάτων.
Ο Τσάντλερ έγραψε στους εκδότες του για το Ψηλό παράθυρο : " [...] Φοβάμαι ότι το βιβλίο θα σας είναι άχρηστο. Δεν έχει δράση, δεν έχει συμπαθητικούς χαρακτήρες, δεν έχει τίποτα. Ο ντεντέκτιβ δεν κάνει τίποτα. [...] Αυτό που με γονατίζει είναι ότι όταν γράφω κάτι σκληρό, γρήγορο, γεμάτο φόνους και μακελειό, με κατηγορούν ότι γράφω όλο για τέτοια πράγματα, και όταν προσπαθώ να χαμηλώσω τον τόνο και ν' αναπτύξω το θέμα από την εγκεφαλική και συναισθηματική πλευρά του, με κατηγορούν διότι άφησα έξω τα προηγούμενα. Ο αναγνώστης περιμένει από τον Τσάντλερ να γράψει κάτι με τον τρόπο που το έχει ήδη κάνει, όμως παράλληλα τον πληροφορούν ότι θα ήταν προτιμότερο να μην το είχε γράψει μ' αυτόν τον τρόπο. "
 Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ  ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

 

"Το ψηλό παράθυρο" γυρίστηκε σε ταινία , το 1947, με αλλαγμένο τίτλο και με βασικό πρωταγωνιστή έναν καλό ηθοποιό , που όμως ήταν γνωστός περισσότερο για  ταινίες γουέστερν. Αυτοί ήταν  ο λόγοι που δεν προσέχτηκε όσο θα έπρεπε από τους κριτικούς και το κοινό.

Σήμερα , τα πράγματα έχουν αλλάξει. Το φιλμ πλέον βρίσκεται μέσα στον πίνακα των κλασικών μαυρόασπρων νουάρ και στη διάθεση του ελληνικού κοινού.

Απολαύστε το...

) 

The Brasher Doubloon (1947)

GORILLAZ "Clint Eastwood"

 I ain't happy, I'm feeling glad
I got sunshine in a bag
I'm useless, but not for long
The future is comin' on
I ain't happy, I'm feeling glad
I got sunshine in a bag
I'm useless, but not for long
The future is comin' on
It's comin' on (poof), it's comin' on (right)
It's comin' on (yeah), it's comin' on
Finally, someone let me out of my cage
Now time for me is nothing 'cause I'm countin' no age
Nah, I couldn't be there, now you shouldn't be scared
I'm good at repairs (it's all simple), and I'm under each snare
Intangible (ah, y'all), bet you didn't think, so I command you to
Panoramic view (you?) Look, I'll make it all manageable
Pick and choose, sit and lose, all you different crews
Chicks and dudes, who you think is really kickin' tunes?
Picture you getting down in a picture tube
Like you lit the fuse
You think it's fictional? Mystical? Maybe
Spiritual hero who appears on you to clear your view (yeah), when you're too crazy?
Lifeless to those with definition for what life is
Priceless to you because I put you on the hype shit
You like it? Gun smokin', righteous with one toke
Get psychic among those, possess you with one dose
I ain't happy, I'm feeling glad
I got sunshine in a bag
I'm useless, but not for long
The future is comin' on
I ain't happy, I'm feeling glad
I got sunshine in a bag
I'm useless, but not for long
The future (that's right) is comin' on
It's comin' on, it's comin' on
It's comin' on, it's comin' on
The essence, the basics, without it, you naked
Allow me to make this childlike in nature
Rhythm, you have it or you don't, that's a fallacy
I'm in them, every sproutin' tree, every child of peace
Every cloud and sea, you see with your eyes
I see destruction and demise, corruption in disguise (that's right)
From this fuckin' enterprise, now I'm sucked into your lies
Through Russel, not his muscles but percussion, he provides for me as a guide
Y'all can see me now 'cause you don't see with your eye
You perceive with your mind, that's the inner (fuck 'em)
So I'ma stick around with Russ and be a mentor
Bust a few rhymes so motherfuckers remember where the thought is, I brought all this
So you can survive when law is lawless (right here)
Feeling sensations that you thought was dead
No squealing, remember that it's all in your head
I ain't happy, I'm feeling glad
I got sunshine in a bag
I'm useless, but not for long
The future is comin' on
I ain't happy, I'm feeling glad
I got sunshine in a bag
I'm useless, but not for long
My future is comin' on
It's comin' on, it's comin' on
It's comin' on, it's comin' on
My future is comin' on
It's comin' on, it's comin' on
It's comin' on, it's comin' on
My future is comin' on
It's comin' on, it's comin' on
It's comin' on, it's comin' on
My future is comin' on
It's comin' on, it's comin' on
My future is comin' on
It's comin' on, it's comin' on
My future is comin' on
It's comin' on, it's comin' on
My future

De Facto : ένας θρύλος που κρατά ακόμα μέχρι σήμερα και στα τραπέζια του γράφτηκαν ιστορίες της Θεσσαλονίκης

 

Ο μύθος του De Facto

Έτσι γεννήθηκε ένας θρύλος που κρατά ακόμα μέχρι σήμερα και στα τραπέζια του γράφτηκαν ιστορίες της πόλης

Γράφει ο Γιώργος Τούλας parallaximag.gr

Το φθινόπωρο του 1983 άνοιξε στη Θεσσαλονίκη ένα μπαρ εντελώς διαφορετικό για τα δεδομένα της εποχής. Στην έρημη τότε, αλλά πανέμορφη Παύλου Μελά, πλάι στο στέκι του Τσιτσάνη και κάτω από τις μεσοπολεμικές πολυκατοικίες που είχαν επιβιώσει, στην παχιά σκιά των δέντρων του δρόμου, που δεν διέθετε πολιτισμό και διασκέδαση, πλην των κινηματογράφων Ριβολί και Ηλύσια, ένα κατάστημα που κατασκεύαζε φωτεινές επιγραφές και πινακίδες και άνηκε στον Τάσο Καζλάρη, που μπήκε στην ιστορία επίσης, θα μετατρέπονταν σε ένα από τα πιο γοητευτικά μπαρ της χώρας. Ήταν 23 Νοεμβρίου του 1983 η μέρα της γέννησης.

Μια παρέα κοριτσιών που ζούσαν εκείνη την εποχή στο Παρίσι, η Λίτσα Τατόγλου και οι αδερφές Βέρχαϊμ αποφασίζουν να έρθουν στην πόλη και να ανοίξουν ένα διαφορετικό στέκι. Είχαν γνωριστεί πριν χρόνια στη Σκύρο, ξαναβρέθηκαν στο Παρίσι, πήγαιναν σε ένα salon de the στο μικρό νησάκι του Σηκουάνα και ανακάλυπταν το στιλ και τη φινέτσα.[..............................]

Διαβάστε περισσότερα εδώ: parallaximag.gr

«SLAPP Suit»: το κοστούμι του Χαβιέρ Μπαρδέμ που κλείνει… στόματα

 

«SLAPP Suit»: Ο Χαβιέρ Μπαρδέμ «ράβει» το κοστούμι που κλείνει… στόματα

kosmodromio.gr

4–5 λεπτά

---

Ο βραβευμένος με Όσκαρ Χαβιέρ Μπαρδέμ και η υποψήφια για Emmy Γιασμίν Φίνεϊ πρωταγωνιστούν στη νέα ταινία μικρού μήκους «SLAPP Suit». Η ταινία, που κυκλοφόρησε στις 28 Μαΐου παγκοσμίως από τη διεθνή Greenpeace, αναδεικνύει την απειλή – αλλά και την αντίσταση –  απέναντι στις καταχρηστικές αγωγές SLAPP που στόχο έχουν να μας κλείσουν το στόμα.

Δισεκατομμυριούχοι και εταιρείες-ρυπαντές χρησιμοποιούν τις Στρατηγικές Αγωγές κατά της Συμμετοχής του Κοινού (SLAPP) για να «θάψουν» ακτιβιστές, δημοσιογράφους, whistleblowers και μη κερδοσκοπικές οργανώσεις σε δικαστικά έξοδα, να εξαντλήσουν το χρόνο και τους πόρους τους και, τελικά, να καταστήσουν το κόστος της διαφωνίας υπερβολικά υψηλό. Η αμερικανική εταιρεία αγωγών ορυκτών καυσίμων Energy Transfer εξαπολύει αλλεπάλληλες, καταχρηστικές αγωγές SLAPP κατά της Greenpeace στις ΗΠΑ και της διεθνούς Greenpeace για σχεδόν μια δεκαετία, σε μια απροκάλυπτη προσπάθεια να φιμώσει την ελευθερία του λόγου, να διαγράψει την ηγεσία των αυτοχθόνων του κινήματος Standing Rock και να τιμωρήσει την αλληλεγγύη στην ειρηνική αντίσταση κατά του αγωγού Dakota Access.

 Ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός και ακτιβιστής Χαβιέρ Μπαρδέμ δήλωσε: 

Γύρισα αυτή την ταινία με την Greenpeace επειδή η οργάνωση δίνει μια άνευ προηγουμένου νομική μάχη για την ελευθερία του λόγου, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για κάτι πολύ μεγαλύτερο: τις ευρείας κλίμακας προσπάθειες φίμωσης του ακτιβισμού. Το είδος των αγωγών που χρησιμοποιεί η εταιρεία αγωγών Energy Transfer χρησιμοποιείται επίσης για να φιμώσει δημοσιογράφους, καλλιτέχνες και απλούς ανθρώπους που νοιάζονται για τις κοινότητές τους. Το ερώτημα δεν είναι γιατί να μιλήσουμε, αλλά πώς θα μπορούσαμε να μη μιλήσουμε, αν θέλουμε να έχουμε την ίδια ελευθερία στο μέλλον;

 Η υποψήφια για Emmy ηθοποιός από το Ηνωμένο Βασίλειο, Γιασμίν Φίνεϊ, δήλωσε: 

Το δικαίωμα στη διαμαρτυρία στο Ηνωμένο Βασίλειο αποτελεί μια τεράστια μάχη. Οι άνθρωποι που απαιτούν κάτι καλύτερο είναι αυτοί που έχτισαν τη χώρα μας, αλλά αυτό ποινικοποιείται όλο και περισσότερο. Δεν πιστεύουν ή δε βλέπουν αρκετοί άνθρωποι ότι τα δικαιώματά μας απειλούνται πραγματικά, και γι’ αυτό κάναμε αυτή την ταινία: ο νομικός αγώνας της Greenpeace ενάντια στην Energy Transfer είναι ένα παράδειγμα αντίστασης, αλλά υπάρχουν πολλά περισσότερα. Οι ‘νταήδες’ υποχωρούν μπροστά στη δύναμη και την ενότητα, και αυτό είναι που χρειαζόμαστε περισσότερο αυτή τη στιγμή.

Οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες Shell, Total και ENI έχουν επίσης καταθέσει αγωγές SLAPP κατά γραφείων της Greenpeace τα τελευταία χρόνια. Μερικές από αυτές τις υποθέσεις σταμάτησαν επιτυχώς πριν καν ξεκινήσουν. Εντωμεταξύ, η Greenpeace στις ΗΠΑ και η διεθνής Greenpeace συνεχίζουν τη δικαστική μάχη ενάντια στην απόφαση για αποζημίωση 345 εκατομμυρίων δολαρίων, στην καταχρηστική αγωγή της Energy Transfer στη Βόρεια Ντακότα. Στην Ευρώπη, η διεθνής Greenpeace, με έδρα την Ολλανδία, διεκδικεί δικαιοσύνη με μια εμβληματική υπόθεση αντί-SLAPP, που στοχεύει να καταστήσει την Energy Transfer υπόλογη για τις αλλεπάλληλες καταχρηστικές αγωγές της, βάσει του ολλανδικού δικαίου και της νέας οδηγίας της ΕΕ κατά των SLAPP.

Η απειλή εταιρικών τακτικών εκφοβισμού όπως οι αγωγές SLAPP είναι πολύ μεγαλύτερη από τη Greenpeace. Οι εταιρείες-ρυπαντές και οι άπληστοι ολιγάρχες γνωρίζουν ότι η διαμαρτυρία φέρνει αποτελέσματα – γι’ αυτό προσπαθούν να ανεβάσουν το τίμημα στα ύψη, ώστε κανείς να μην είναι πρόθυμος να αναλάβει το ρίσκο να υπερασπιστεί τους ανθρώπους ή τον πλανήτη.

Μέγας Αλέξανδρος: «Ένας βασιλιάς που έγινε ήρωας. Ένας ήρωας που αναδείχθηκε ζωντανός θεός. Και ένας θεός που πέθανε στη Βαβυλώνα, σε ηλικία 32 ετών»

 

Ο Αλέξανδρος με τα μάτια των αντιπάλων του

Μια νεότερη ανάγνωση για τα διαφορετικά πρόσωπα του μακεδόνα στρατηλάτη μέσα από το τελευταίο βιβλίο του καθηγητή Κλασικών Σπουδών Έντμουντ Ρίτσαρντσον.

Πηγή: Μ. Αδαμοπούλου, Τα Νέα

 

 Ένας βασιλιάς που έγινε ήρωας. Ένας ήρωας που αναδείχθηκε ζωντανός θεός. Και ένας θεός που πέθανε στη Βαβυλώνα, σε ηλικία 32 ετών.

Η ιστορία του Αλέξανδρου μπορεί να είναι δημοφιλής στα πέρατα του κόσμου, αλλά ποιος ήταν στην πραγματικότητα; Σε μεσαιωνικά χειρόγραφα φέρεται να ταξιδεύει στον βυθό της θάλασσας. Σε αιθιοπικές αφηγήσεις πολεμά αυτόματα, δηλαδή μηχανικά ανθρωποειδή. Ένα μαλαισιανό έπος είναι αφιερωμένο σε εκείνον, ενώ και στην ισλανδική λογοτεχνία συναντάμε τη «Σάγκα του Αλέξανδρου».

Τον άνθρωπο που «χάθηκε» μέσα στον θρύλο άρχισε να αναζητεί ο καθηγητής Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Ντάραμ στο Ηνωμένο Βασίλειο, δρα Εντμουντ Ρίτσαρντσον. Και πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία του βιβλίου του «Η σκιά του βασιλιά», που αφορά την περιπετειώδη ζωή του εξερευνητή, αρχαιολόγου και κατασκόπου του 19ου αιώνα Τσαρλς Μέισον, ο οποίος αναζητούσε τις χαμένες πόλεις του Αλέξανδρου στο Αφγανιστάν, και αφού ο ίδιος πέρασε μια πολύ σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του, αποφάσισε να φτάσει μέχρι τέλους την έρευνά του για να λύσει το μυστήριο της προσωπικότητας του Αλέξανδρου. Και το αποτέλεσμα αποτελεί το περιεχόμενο του νέου του βιβλίου «Αλέξανδρος: θεός, βασιλιάς, άνθρωπος» (εκδ. Bloomsbury) που κυκλοφόρησε χθες.

Όταν διαπίστωσε ότι οι περισσότερες αρχαίες πηγές είναι αποσπασματικές και αναξιόπιστες και πως δεν θα κατάφερνε να εξακριβώσει μέσω αυτών αν τελικά ο στρατηλάτης που ξεκίνησε ίσως τη μεγαλύτερη στρατιωτική εκστρατεία στην Ιστορία ήταν ένας ήρωας ή ένας ψυχοπαθής με εμμονή στην εξουσία, άρχισε να ακολουθεί τα ίχνη του, όπως αναφέρει σε εκτενές άρθρο του στους βρετανικούς «Times».

Και ξεκινώντας μια έρευνα από τις αποθήκες μουσείων μέχρι τις παρυφές των Ιμαλαΐων, συνειδητοποίησε ότι ο Αλέξανδρος άλλαζε πρόσωπα με ταχύτητα. Αρχαιολόγοι ανέσυραν τις χαμένες πόλεις του από τη σκόνη των λόφων της Κεντρικής Ασίας και τα οστά των εχθρών του από ομαδικούς τάφους. Στην Αίγυπτο αναδύονταν από τον βυθό βυθισμένα ανάκτορα. Αιγυπτιακές και βαβυλωνιακές πηγές μεταφράζονταν για πρώτη φορά.

Υπήρχε, για παράδειγμα, η ιστορία του Σομτουτεφνάχτ, ενός αιγύπτιου ιερέα που επιστρατεύθηκε για να πολεμήσει εναντίον του Αλέξανδρου. Στη μάχη της Ισσού, το 333 π.Χ., η μονάδα του διαλύθηκε. Ετρεξε να σώσει τη ζωή του και δεν σταμάτησε παρά μόνο όταν έφτασε στην Αίγυπτο. Τα απομνημονεύματά του φυλάσσονται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι: μια αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο για το πώς ήταν να αντιμετωπίζει κανείς τον Αλέξανδρο στο πεδίο της μάχης.

Ο Αλέξανδρος μετατρεπόταν ξανά από θρύλο σε άνθρωπο. Ηταν νέος, συχνά αγχωμένος, μοναχικός και είχε την τάση να βαδίζει ολοταχώς προς τις παγίδες. Κανείς δεν τον αποκάλεσε «Μέγα», παρά μόνο έναν και πλέον αιώνα μετά τον θάνατό του. Κι όμως, όπως αναφέρει ο Ρίτσαρντσον, ο Αλέξανδρος, που έθεσε υπό την εξουσία του το μεγαλύτερο μέρος του τότε γνωστού κόσμου πριν καν συμπληρώσει τα είκοσί του χρόνια, αναδιαμόρφωσε την πραγματικότητα πιο βαθιά από σχεδόν οποιονδήποτε άλλο στην ανθρώπινη ιστορία.

Διακίνηση ιδεών

Ιδέες διακινούνταν ανάμεσα στην Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη, χάρη στον Αλέξανδρο. Στον απόηχο της εκστρατείας του, στην πόλη Αϊ-Χανούμ του ορεινού Βόρειου Αφγανιστάν, τα παιδιά άρχισαν να γράφουν στα ελληνικά. Οι ελληνικές ιδέες βρήκαν εφαρμογή ακόμη και στην πρώιμη βουδιστική γλυπτική. Στην Αίγυπτο, η Αλεξάνδρεια εξελίχθηκε σε μια πολυπολιτισμική μεγαλούπολη, σημείο συνάντησης τριών ηπείρων, όπου συνυπήρχαν ινδοί έμποροι, ρωμαίοι πολιτικοί, Εβραίοι λόγιοι, Έλληνες μαθηματικοί, αιγύπτιοι ιερείς και Πέρσες μυστικιστές. Ο Αλέξανδρος συνέδεσε τον κόσμο με τρόπους που προηγουμένως ήταν αδιανόητοι. Και, σε αντίθεση με την αυτοκρατορία του, αυτές οι συνδέσεις άντεξαν στον χρόνο.

«Η ζωή του, ωστόσο, βρισκόταν διαρκώς μια ανάσα από την καταστροφή», γράφει ο Ρίτσαρντσον. «Είχα βουτήξει στα βαθιά. Κάθε γρίφος που έλυνα γεννούσε νέους γρίφους. Ένας σπάνιος συνδυασμός εντυπωσιακών αρχαιολογικών ανακαλύψεων και νέων τεχνολογικών εργαλείων σήμαινε ότι κάθε μήνα έρχονταν στο φως νέες πηγές: όχι μόνο στα ελληνικά και τα λατινικά, αλλά και σε δέκα ακόμη αρχαίες γλώσσες, μεταξύ των οποίων τα βαβυλωνιακά, τα αραμαϊκά, τα σανσκριτικά και τα αιγυπτιακά.

Η ζωή του Αλέξανδρου, πλέον, έμοιαζε γεμάτη από συντριμμένους ανθρώπους που τον είχαν ακολουθήσει, τον είχαν πιστέψει και τελικά καταστράφηκαν. Ερειπωμένες πόλεις ήταν διάσπαρτες από την Ελλάδα έως την Ινδία. Οι τάφοι των δολοφονημένων φίλων του βρίσκονταν σε ολόκληρο τον γνωστό κόσμο.

Η ιστορία του Αλέξανδρου είναι μια ιστορία φιλοδοξίας που άφησε τον κόσμο ερειπωμένο. Μια ιστορία για το πώς μπορεί κανείς να κερδίσει τα πάντα και παρ’ όλα αυτά να χάσει», καταλήγει.

Ψέματα κατά συρροήν για την πραγματική σχέση της ΕΥΠ με τον Ντίλιαν για το Predator

 

Υποκλοπές: Ο Κοντολέων δηλώνει άγνοια στο in, ενώ η πλευρά Ντίλιαν δείχνει και πάλι την ΕΥΠ για το Predator

Δημήτρης Τερζής

in.gr

 7–8 λεπτά

---

«Δεν ξέρω για το δημοσίευμα, δεν θέλω να με ενημερώσετε, δεν με ενδιαφέρει τι γράφεται σε αυτό». Αυτή ήταν η αντίδραση του πρώην διοικητή της ΕΥΠ, Παναγιώτη Κοντολέοντα, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί του το in με αφορμή το αποκαλυπτικό δημοσίευμα του «Βήματος» και του Βασίλη Λαμπρόπουλου. Στη συνέχεια ευγενικά μεν, βιαστικά δε, έκλεισε το τηλέφωνο.

Τι αναφέρει το δημοσίευμα; Πως η πλευρά του Ταλ Ντίλιαν, του πρωτόδικα καταδικασμένου ιδιοκτήτη της εταιρείας Intellexa, υποστηρίζει πως υπάρχει συμφωνητικό που υπογράφτηκε το 2020 μεταξύ της Intellexa και της ΕΥΠ για τη χρήση του Predator, όπως επίσης και αποδείξεις για ανταλλαγή ουκ ολίγων email μεταξύ της εταιρείας και προσωπικού της ΕΥΠ αναφορικά με διαχειριστικά ζητήματα λειτουργίας του συστήματος παρακολούθησης.

Η κατάθεση στον Αχιλλέα Ζήση

Κατόπιν αυτών η επικοινωνία με τον άνθρωπο που ανάλαβε τη διοίκηση της ΕΥΠ το 2019, λίγους μήνες μετά την άνοδο της ΝΔ στην εξουσία, ήταν αναγκαία. Ο κ. Κοντολέων έμεινε στη θέση του διοικητή έως και τις αρχές του Αυγούστου του 2022, όταν και οδηγήθηκε σε παραίτηση -την ίδια μέρα με τον Γρηγόρη Δημητριάδη – και αφού είχε ξεσπάσει για τα καλά το σκάνδαλο των υποκλοπών και είχε γίνει γνωστή η παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη, αλλά και του Θανάση Κουκάκη.

Αντιλαμβάνεται κανείς πως αν όσα ισχυρίζεται η πλευρά Ντίλιαν είναι αληθή, αυτός που θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις, τόσο για το σύμφωνο όσο και για τα διάφορα emails είναι ο κ. Κοντολέων. Κι αυτό επειδή στην κατάθεσή του στον κ. Ζήση το Μάϊο του 2024, όταν ο τελευταίος διερευνούσε την υπόθεση, δήλωνε: «Επί θητείας μου είμαι κατηγορηματικός ότι η ΕΥΠ, ούτε αγόρασε, ούτε ενοικίασε, ούτε έκανε χρήση παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator».

Σε άλλο σημείο της κατάθεσής του δηλώνει για την Intellexa: «Την εταιρεία Intellexa τη γνωρίζω γιατί συζητείται παγκοσμίως για τις δραστηριότητές της στον τομέα των παράνομων λογισμικών». Αυτή η δήλωση προκαλεί απορία. Γιατί; Επειδή όπως έχει αποκαλύψει και πάλι το «Βήμα» η εταιρεία Intellexa ήταν γνωστή στις ελληνικές αρχές από το 2021 όταν και είχε συμμετάσχει σε κοινοπραξία εταιρειών για την οποία υπήρχε προεργασία χρηματοδότησης από ευρωπαϊκά κονδύλια με περίπου τρία εκατομμύρια ευρώ, μέσω του Κέντρου Μελετών Ασφάλειας (ΚΕΜΕΑ) της ΕΛ.ΑΣ.

Ερωτήματα

Και αν ο κ. Κοντολέων δεν ήξερε τίποτε για το συγκεκριμένο έργο, θα έπρεπε τουλάχιστον να γνωρίζει ότι η ίδια κοινοπραξία είχε υπογράψει συμφωνητικό συνεργασίας με το Κέντρο Τεχνολογικής Υποστήριξης, Ανάπτυξης και Καινοτοµίας (KETYAK) της ΕΥΠ, η έδρα της οποίας είναι στην Αγία Παρασκευή. Ο ίδιος δεν ήταν επικεφαλής και του ΚΕΤΥΑΚ εκείνη την περίοδο; Πώς συναλλασόταν με μια εταιρεία που είναι γνωστή -σύμφωνα με τα δικά του λόγια στον κ. Ζήση- για τις δραστηριότητές της με παράνομα λογισμικά;

Η κατάθεση του κ. Κοντολέοντα στον κ. Ζήση καταλήγει ως εξής: «Σχετικά με τα δημοσιεύματα που έλαβαν χώρα στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, τα πρόσωπα που φαίνονται στη διακίνηση του παράνομου λογισμικού Predator, τις εταιρείας κλπ. δεν γνωρίζω απολύτως τίποτε, πλην αυτών που έλαβα γνώση από τα δημοσιεύματα».

Εδώ λοιπόν ο κ. Κοντολέων υποστηρίζει δεν γνωρίζει καν τον Ταλ Ντίλιαν, την ώρα που ο τελευταίος με όσα λέει φαίνεται να εμφανίζει μια διαφορετική οπτική των γεγονότων. Να σημειωθεί ότι στη δήλωση που έκανε πριν λίγες μέρες ο ιδιοκτήτης της Intellexa στην «Εφ.Συν.», έλεγε μεταξύ άλλων: «Μας προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο προηγούμενος διοικητής της ΕΥΠ δεν κλήθηκε να καταθέσει στις κοινοβουλευτικές συζητήσεις της περασμένης εβδομάδας. Είμαστε βέβαιοι ότι θα μπορούσε να είχε καταστήσει σαφές πως οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον χώρο, για προφανείς λόγους, πωλούν μόνο τεχνολογία και ποτέ δεν τη λειτουργούν, ούτε συμμετέχουν σε επιχειρήσεις. Πιστεύουμε ότι τέτοιες καταθέσεις θα είχαν αποτρέψει εξ αρχής την άσκηση διώξεων εναντίον μας».

Ντίλιαν δείχνει Κοντολέων

Η δήλωση αυτή αφορούσε ξεκάθαρα στον κ. Κοντολέων. Ο τόνος και το νόημα πίσω από τις γραμμές παραπέμπουν σε μια προειδοποίηση. Τα όσα υποστηρίζει η πλευρά Ντίλιαν στο «Βήμα» περί ύπαρξης εγγράφου συνεργασίας, αποτελούν μάλλον το δεύτερο και πιο σημαντικό κομμάτι αυτής. Και λέμε το πιο σημαντικό καθώς ο ίδιος ο Ντίλιαν σε όλες τις παρεμβάσεις του έως τώρα έχει «υποσχεθεί» ότι στο Εφετείο θα παρουσιάσει έγγραφα και ντοκουμέντα που έως τώρα παρέμεναν κρυφά.

Μένει να δούμε εάν ο κ. Κοντολέων προχωρήσει σε ένδικα μέσα κατά της πλευράς Ντίλιαν με βάση τα όσα υποστηρίζει για τη συνεργασία της Intellexa με την ΕΥΠ επί των ημερών του ή αν θα προτιμήσει τη… σιωπή όπως το έχουν κάνει έως σήμερα ανεξαιρέτως όλοι οι κυβερνητικοί παράγοντες και η ανώτατοι στρατιωτικοί που βρέθηκαν στο στόχαστρο των… ιδιωτών του Predator.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Κοντολέων δεν διέψευσε τίποτε στη σύντομη τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί του. Έσπευσε να πει πως δεν το γνωρίζει και ότι δεν τον απασχολεί. Αυτό, αν μη τι άλλο, υποδηλώνει μια στάση. Έως σήμερα ο κ. Κοντολέων βρισκόταν σχεδόν στο απυρόβλητο, όταν προστατευμένος από το σύστημα Μαξίμου.

Μένει να δούμε εάν θα γίνει δεκτό το αίτημα του ΠΑΣΟΚ όπως ο κ. Κοντολέων κληθεί να δώσει εξηγήσεις στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Μένει επίσης να δούμε αν θα βρίσκεται στη λίστα των μαρτύρων που προτίθεται να καλέσει η πλευρά του Ταλ Ντίλιαν στο Εφετείο και αν ανταποκριθεί στην πρόσκληση.

Για το θέμα ζητήσαμε ένα σχόλιο από τον δικηγόρο Ζαχαρία Κεσσέ, που εκπροσωπεί θύματα των υποκλοπών.

«Η εισαγγελία του Άρειου Πάγου πρέπει να παρέμβει»

«Με απόλυτη συνέπεια εδώ και αρκετά έτη οι εντολείς μου έχουν αναδείξει την χρήση του κατασκοπευτικού λογισμικού από την ελληνική διοίκηση και την ύπαρξη κοινού κέντρου μεταξύ ΕΥΠ και Predator. Το σημερινό δημοσίευμα του Βήματος όμως αποκτά ιδιαίτερη σημασία, διότι για πρώτη φορά εκ μέρους της Intellexa γίνεται επίσημη αναφορά στην ύπαρξη εγγράφου συμφωνητικού συνεργασίας μεταξύ της Intellexa και της ΕΥΠ από το 2020, καθώς και σε ηλεκτρονική αλληλογραφία που αφορά τη χρήση του Predator.

Για τον λόγο αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία η αίτηση ανάσυρσης της δικογραφίας από το αρχείο που κατατέθηκε ήδη στον Άρειο Πάγο μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του Tal Dilian. Στην αίτηση ζητείται η κλήση των εμπλεκομένων προσώπων και η προσκόμιση εγγράφων και λοιπών αποδεικτικών στοιχείων που μπορούν να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν τους ισχυρισμούς περί εμπλοκής κρατικών υπηρεσιών.

Η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου είναι υποχρεωμένη να παρέμβει και να διερευνήσει ουσιαστικά πλέον και όχι επιφανειακά την υπόθεση. Μόνο έτσι μπορεί να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς και να δοθούν οριστικές απαντήσεις σε μια υπόθεση που έχει θέσει σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια και την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος».

Οι κοτσάνες του Καζαντζάκη για τον Καβάφη

 

Το «κοτσάνι» του Καβάφη και οι κοτσάνες του Καζαντζάκη

του Άκη Γαβριηλίδη

nomadicuniversality.com

 

 

Στη σειρά Ταξιδεύοντας του Νίκου Καζαντζάκη, και ειδικότερα στον τόμο με τον υπότιτλο Ιταλία-Αίγυπτος, Σινά-Ιερουσαλήμ, Κύπρος-ο Μοριάς, υπάρχει και η καταγραφή μίας συνάντησής του με τον Κωνσταντίνο Καβάφη στην Αλεξάνδρεια. Το σχετικό χωρίο φαίνεται ότι έχει προκαλέσει μια σχετική εντύπωση στους διαπλέοντες το διαδίκτυο, διότι έχει αρκετές αναδημοσιεύσεις και χρησιμοποιείται τακτικά σε επετείους και συναφείς περιστάσεις όπου πρέπει κανείς να κάνει κάποια δημοσίευση για κάποιον εκ των δύο.

Οι αναδημοσιεύσεις αυτές περιλαμβάνουν μόνο το σχετικό κείμενο. Όσο έχω δει, δεν συνοδεύονται από κανένα σχόλιο όπου οι ενδιαφερόμενοι/-ες να εξηγούν για ποιο λόγο τους έκανε εντύπωση αυτό το απόσπασμα, και τι είδους εντύπωση.

Ξαναδιαβάζοντάς το χθες με αφορμή την επέτειο της γέννησης (και του θανάτου –είναι την ίδια μέρα) του ΚΠΚ, σκέφτηκα ό,τι και τις προηγούμενες φορές: πρόκειται για ένα κείμενο άθλιο. Είναι από ηθική άποψη εμπαθές και μικροπρεπές, (και ομοφοβικό), ενώ όσον αφορά τις κρίσεις και τις προβλέψεις που διατυπώνει, πέφτει τελείως έξω.

Καταρχάς: ο Καζαντζάκης μάς πληροφορεί πρώτα ότι, κατά την συνάντηση, συνομίλησε με τον Καβάφη «για πλήθος πρόσωπα κι ιδέες». Ποτέ όμως δεν μαθαίνουμε για ποια πρόσωπα και ποιες ιδέες, και τι είπαν γι’
αυτές. Ενώ μαθαίνουμε μέχρι και τι ήπιαν. Το σημείωμα είναι αφιερωμένο ολόκληρο σε μία προσωπογραφία του συνομιλητή.

Η προσωπογραφία, εκ πρώτης όψεως, ξεκινά ως έπαινος. Η πρώτη πρόταση συνίσταται στην κατηγορηματική απόφανση:

 

Η πιο εξαιρετική πνεματική [sic] φυσιογνωμία της Αιγύπτου είναι χωρίς άλλο ο ποιητής Καβάφης.

 

Στη συνέχεια, όμως, ο λόγος του Καζαντζάκη ακολουθεί την τακτική «μια στο καρφί και μια στο πέταλο». Κάθε φορά που ξεστομίζει κάποια θετική κρίση, σπεύδει αμέσως, μέσα στην ίδια πρόταση, να την αντισταθμίσει με μία άλλη κουβέντα, ή, συνήθως, περισσότερες, οι οποίες είναι το λιγότερο επιφυλακτικές, ή ξεκάθαρα αρνητικές, έως και δηλητηριώδεις.

Η αποστασιοποίηση αυτή ακολουθεί τους κοινούς τόπους που συνόδευσαν την υποδοχή του Καβάφη επί δεκαετίες, και που ακόμη τώρα δεν έχουν τελείως ξεπεραστεί παρά τα όσα σημαντικά έχουν γραφεί στο μεταξύ περί του αντιθέτου: ότι είναι  «παρακμιακός», «φιλήδονος», «μυστικοπαθής», «αναχωρητής» κ.λπ.

 

Ως προς τούτο, το σημείωμα του Καζαντζάκη είναι ολόκληρο μία μετάθεση (με την ψυχαναλυτική έννοια του όρου).

Λίγο παρακάτω, ο λόγος του αναφέρεται σε μια στιχομυθία που είχε με κάποιον άλλο, μη κατονομαζόμενο, νέο της Αλεξάνδρειας που επίσης ήταν παρών στη συνάντηση (ανάμεσα σε «καμιά δεκαπενταριά φίλους»). Ο νέος αυτός του ζήτησε να μείνει και άλλο για «να μιλήσουν» (αυτοί οι δύο ή ενδεχομένως και οι δεκαπέντε, ή κάποιοι εξ αυτών· δεν γίνεται σαφές) επειδή «δεν δέχονται» πολλά απ’ όσα έγραψε. Μιλώντας γι’ αυτόν, ο Καζαντζάκης μάς λέει:

 

Με κοίταξε φρίσσοντας από αγάπη και μίσος και με κρατούσε. (Η έμφαση δική μου).

 

Νομίζω ότι η φράση αυτή, με την οποία ο Καζαντζάκης προσπαθεί να περιγράψει τα συναισθήματα του νέου απέναντί του, στην ουσία αποκαλύπτει τα συναισθήματα του ίδιου απέναντι στον Καβάφη.

 

Ο διχασμένος του λόγος φτάνει στα όρια της κακεντρέχειας σε διατυπώσεις όπως η εξής:

 

Η φωνή του είναι γεμάτη ακκισμούς και χρώμα –και χαίρουμαι με τέτοια φωνή να διατυπώνεται η πονηρή, όλο κοκεταρία, βαμμένη, στολισμένη γραία αμαρτωλή ψυχή του.

 

Και:

 

Ο Καβάφης είναι από τα τελευταία άνθη ενός πολιτισμού. Με διπλά, ξεθωριασμένα φύλλα, με μακρό ασθενικό κοτσάνι, δίχως σπόρο.

 

Θεωρώ ότι η χρήση των λέξεων «γραία» και «δίχως σπόρο» αποτελούν σαφή, και μάλλον συνειδητό, υπαινιγμό του Καζαντζάκη στην ομοφυλοφιλία του συνομιλητή του –ή μάλλον στα κλισέ περί ομοφυλοφιλίας που κυριαρχού(σα)ν στον δημόσιο λόγο ακόμη και μεταπολεμικά, ακόμη και μεταξύ κριτικών της αριστεράς και δη της ανανεωτικής.

 

Ειδικά το δεύτερο από αυτά τα αποσπάσματα, όμως, μας δίνει την ευκαιρία να περάσουμε και στο γιατί το κείμενο είναι επί της ουσίας άστοχο. Ο Καζαντζάκης, όπως και ο Σεφέρης λίγο αργότερα, ήταν πεπεισμένος ότι ο Καβάφης, μεταξύ άλλων χάρη στην «αλλοπρόσαλλη γλώσσα του» και την «απλοϊκή ρίμα του», είναι το τέρμα μιας διαδρομής· είναι ένα μοναχικό φαινόμενο χωρίς μέλλον, προορισμένο να ξεπεραστεί –αν όχι ήδη ξεπερασμένο. Ξεπερασμένο από τον ίδιο τον Καζαντζάκη, αν δεν είναι υπερβολή να προσθέσουμε εμείς· πάντως από τον δημοτικισμό και τις νεότερες γενιές λογοτεχνών.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η πρόγνωση αυτή διαψεύσθηκε παταγωδώς. Διαρκώς νέες γενιές αναγνωστ(ρι)ών αλλά και κριτικών ανακαλύπτουν τον Καβάφη και φωτίζουν νέες πτυχές του «φτωχού» έργου του.

Δεν ξέρω αν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τον Καζαντζάκη.

Ρόμπερτ Κέιγκαν: «Έχουμε ξεμείνει από επιλογές, πιστεύω ότι ήδη έχουμε χάσει αυτόν τον πόλεμο – το μόνο ερωτηματικό είναι το πότε θα το παραδεχτούμε».

 

Ο γεωπολιτικός ντουβρουτζάς των νεοσυντηρητικών

Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας τα όσα είπε προ λίγων ημερών στην Κριστιάν Αμανπούρ ο κορυφαίος ιστορικός, συγγραφέας και λομπίστας Ρόμπερτ Κέιγκαν – ο διάσημος πάπας των neocons

Ο Ρόμπερτ Κέιγκαν με το... «Cookie Monster του Μαϊντάν» Βικτόρια Νούλαντ, η οποία σε μια παλιότερη συνέντευξή της υποστήριξε πως «ερωτευτήκαμε ο ένας τον άλλον σε ένα από τα πρώτα μας ραντεβού, συζητώντας για τη δημοκρατία και τον ρόλο των ΗΠΑ στον κόσμο». Μπρρρρρ...

7 Ιουνίου 2026

 Γιώργος Τσιάρας

• ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ  ΕΦΣΥΝ
• efsyn.gr

Μία από τις μικρές απολαύσεις, εν είδει… ηθικού επιμίσθιου, τούτης εδώ της άχαρης δουλειάς του διεθνατζή είναι όταν πέφτεις πάνω σε μια συνέντευξη ή ανάλυση κάποιου γνωστού νεοσυντηρητικού μαντρόσκυλου του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού, και ακούς ή διαβάζεις τα ίδια ακριβώς πράγματα που έγραφες εσύ μήνες πριν – χωρίς φυσικά κανένας ανώνυμος καουμπόης του πληκτρολογίου να τολμάει να τον αποκαλέσει «ισλαμολάγνο» ή «Πουτινάκι», όπως κάνουν συστηματικά με την άσημη αφεντιά μου. Επιτρέψτε μου λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας τα όσα είπε προ λίγων ημερών στην Κριστιάν Αμανπούρ ο κορυφαίος ιστορικός, συγγραφέας και λομπίστας Ρόμπερτ Κέιγκαν – ο διάσημος πάπας των neocons, συνιδρυτής του διαβόητου Project for the New American Century (PNAC) και σύζυγος, μεταξύ πολλών άλλων ιδιοτήτων, της κακιάς μάγισσας του ουκρανικού ολέθρου, της Βικτόρια «Fuck the EU» Νούλαντ. Έχουμε και λέμε.

«Τα πράγματα έχουν πια ξεκαθαρίσει. Το Ιράν έχει τον πλήρη έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, και δεν διαφαίνεται καμιά προοπτική να τα ανοίξουν με στρατιωτικά μέσα οι ΗΠΑ, ο Τραμπ είναι σαφές πως δεν θέλει με τίποτε κάτι τέτοιο… Αυτό σημαίνει πως τα Στενά θα είναι ανοιχτά, αλλά υπό καινούργια διεύθυνση, υπό τη διαχείριση του Ιράν. Αυτοί θα κανονίζουν ποιος θα μπαίνει και ποιος θα βγαίνει, πόσο γρήγορα, και με τι αντίτιμο, γιατί σίγουρα θα αρχίσουν σύντομα να χρεώνουν… Και αυτό δίνει στο Ιράν τεράστια ισχύ στην ευρύτερη περιοχή και σε ολόκληρο τον κόσμο – ήδη βλέπουμε αυτή την ισχύ στην κρίση στον Λίβανο, και στο πώς τη διαχειρίζεται ο Τραμπ… Έχουμε ξεμείνει από επιλογές, πιστεύω ότι ήδη έχουμε χάσει αυτόν τον πόλεμο – το μόνο ερωτηματικό είναι το πότε θα το παραδεχτούμε».

Και συνεχίζει: «Οι σχέσεις ισχύος στην περιοχή θα αλλάξουν δραματικά. Πριν ξεκινήσει ο πόλεμος, το Ισραήλ ήταν μακράν η μεγαλύτερη δύναμη στην περιοχή, το Ιράν ήταν αδύναμο και απομονωμένο. Μετά τον πόλεμο, και έχοντας τον έλεγχο των Στενών, το Ιράν θα έχει τον πρώτο λόγο – ήδη βλέπουμε τα κράτη του Κόλπου να κλείνουν συμφωνίες με την Τεχεράνη και θα δούμε το Ιράν να εξασκεί επιρροή στη συμπεριφορά του Ισραήλ, ήδη το βλέπουμε αυτό στον Λίβανο…Το Ιράν ήθελε να σταματήσει ο βομβαρδισμός της Βηρυτού, το απαίτησε, και ο Τραμπ πήρε τηλέφωνο τον Νετανιάχου και του είπε “Μπίμπι, κόφ’ το”! Αυτό είναι το μέλλον… Το Ισραήλ θα βρεθεί εντελώς απομονωμένο και το Ιράν θα έχει πλέον επιρροή σε όλο τον κόσμο»…

Αμάν! Τι συνέβη στον μαυρόψυχο Μπομπ και έπαθε τέτοια κρίση ειλικρίνειας; Μήπως έφαγε κατά λάθος κανένα από τα δηλητηριασμένα κούκις τής (γνωστής και με το παρατσούκλι «Cookie Monster του Μαϊντάν») συμβίας του; Οχι βέβαια – απλά συνειδητοποιεί, όπως και οι περισσότεροι νεοσυντηρητικοί ομοϊδεάτες του, τη βαρύτητα των εξελίξεων που οι ίδιοι σε μεγάλο βαθμό προκάλεσαν μέσα από τις περισπούδαστες προφητείες του για τον Νέο Αμερικανικό Αιώνα, το Τέλος της Ιστορίας και το… χιλιόχρονο Ράιχ απρόσκοπτης μονοκρατορίας του αμερικανικού καπιταλισμού, που τελικά κράτησε λιγότερες από τέσσερις δεκαετίες.

Ο Κέιγκαν ξέρει καλά πως η βαριά στρατηγική ήττα στη Μέση Ανατολή είναι μόνο το επιστέγασμα μιας αυτοκρατορικής παρακμής με πολλαπλούς σταθμούς: όπως έγραψε πριν από είκοσι μέρες σε άρθρο του στο Atlantic, στην πρώτη επίδειξη του γεωπολιτικού… ντουβρουτζά που έχουν πάθει εσχάτως σύσσωμοι οι neocons, οι ήττες στο Βιετνάμ, στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν (και στην αγαπημένη του Ουκρανία, προσθέτω εγώ) ήταν δαπανηρές, αλλά δεν προκάλεσαν διαρκή ζημιά στη συνολική θέση της Αμερικής στον κόσμο, επειδή βρίσκονταν, λέει, μακριά από τα κύρια θέατρα του παγκόσμιου ανταγωνισμού. Ομως η ήττα στην παρούσα αντιπαράθεση με το Ιράν δεν μπορεί ούτε να διορθωθεί ούτε να αγνοηθεί: όπως παραδέχεται, δεν θα υπάρξει επιστροφή στο status quo ante και καμία τελική αμερικανική νίκη που θα αναιρούσε την ήδη τετελεσμένη ζημιά.

Η σύρραξη αυτή, καταλήγει έντρομος αυτός ο «διανοούμενος» του χάους και των πολέμων, αποκάλυψε μια Αμερική που είναι αναξιόπιστη και ανίκανη να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε. Και αυτό θα πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση σε όλο τον κόσμο, καθώς φίλοι και εχθροί θα σπεύσουν να προσαρμοστούν στην αποτυχία των ΗΠΑ. Και αναρωτιέμαι εγώ, ο… αμετανόητος μουλαδολάτρης: Αραγε αυτή η «προφητεία» θα ισχύσει και για το προτεκτοράτο μας; Και ποιος θα αναλάβει να ενημερώσει σχετικά τον αχάμπαρο πρωθυπουργό μας

Grounds: A Baroque Big Band | L’Achéron Ensemble & François Joubert-Caillet

Festival d'Ambronay, 2019

Οι μπαρόκ συνθέτες λάτρευαν να εμπλουτίζουν τη μουσική τους με δάνεια από δημοφιλή ρεπερτόρια. Οι Ιταλοί, ιδιαίτερα, διέπρεψαν σε αυτό το παιχνίδι, χρησιμοποιώντας τέτοια θέματα ως βάση για ζωντανούς και ενεργητικούς αυτοσχεδιασμούς. 

Ακολουθώντας το παράδειγμά τους, το L'Achéron Ensemble προσφέρει μια μοναδική συναυλία ερμηνεύοντας κομμάτια από την Αναγέννηση και την εποχή του Μπαρόκ σαν να ήταν μια... τζαζ big band!

0:00:40 Passamezzo Antico
0:03:05 Claudio Monteverdi - Si dolce e'l tormento (Sweet is the torment) 
0:08:07 Cipriano de Rore - Anchor que col partire (Anchor that leaves)
0:11:34 Bergamasca
0:19:37 Sigismondo d'India - Piangono al pianger mio (They cry when I cry)
0:26:52 Sigismondo d'India - O che nuovo miracolo ( Oh, what a new miracle) 
0:32:48 Tarantella napoletana 
0:36:59 Jehan Chardovoine - Une jeune fillette (A young girl)
0:44:34 Folies d' Espagne
0:48:22 Claudio Monteverdi - Lamento della Ninfa (Lament of the Nymph)
1:00:25 Gaillarda napoletana 
1:07:04 Claudio Monteverdi - Zefiro torna (Ciaconna)

Subscribe for more content: https://goo.gl/ZWoSxm

L’Achéron Ensemble 
François Joubert-Caillet - Musical Director & Viola de gamba 
Chantal Santon-Jeffery - Soprano 
Marie Rouquié - Violin 
Sarah van Oudenhove - Viola de gamba 
Johanne Maitre - Recorder 
Lambert Colson - Cornet 
Rémi Lécorché - Trombone 
Christophe Lewandowski - Dulcian 
Marie-Domitille Murez - Harp 
Miguel Henry - Archlute
Philippe Grisvard, Yoann Moulin - Organ & Harpsichord
Pere Olivé - Percussions 

© 2019, Ozango

ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα σε υπαρξιακή κρίση : οι δύο εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις

1. tvxs.gr/Η άποψή μας / Αριστερά: Παράδοση άνευ όρων

~3 λεπτά

---

Όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στο χώρο της Αριστεράς δεν είναι μόνο λυπηρά: είναι και πρωτοφανή. Από την ιστορία της κάθε άλλο παρά λείπουν τα λάθη, αλλά είχε τουλάχιστον να υπερηφανεύεται ότι δεν παράδωσε τα όπλα.

Από τις δηλώσεις νομιμοφροσύνης που παλιότερα δεν υπέγραφε προτιμώντας το εκτελεστικό απόσπασμα, μέχρι το ΚΚΕ εσωτερικού της μεταπολίτευσης που πάλευε κόντρα σε θεούς και δαίμονες για να συνεχίσει την παρουσία του, οι Ελληνες αριστεροί προστάτευαν μέχρι την τελευταία στιγμή την αξιοπρέπεια τους.

Στις πρόσφατες φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή, αυτό άλλωστε ήταν και το μήνυμα: το ηθικό πλεονέκτημα, στο οποίο υποκλίνονται ακόμη και οι αντίπαλοι. Ποτέ στο παρελθόν η Aριστερά δεν παραδόθηκε, πολύ περισσότερο άνευ όρων.

Αυτά που βλέπουμε τώρα είναι αλλόκοτα. Αντί να παραιτηθεί, ο ηγέτης ενός κόμματος προτείνει το κόμμα να κατεβάσει ρολά, και να πάνε στο νέο, χωρίς να παραδέχεται τις ευθύνες του για το πώς τα πράγματα έφτασαν ως εκεί.

Διαβάστε: Φάμελλος / «Είμαστε δίπλα στην ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα, όπως θέλουν οι προοδευτικοί πολίτες»

Σε ένα κόμμα-κλωτσοσκούφι προσωπικών στρατηγικών, αντιρρήσεις εκφράζονται από ορισμένα στελέχη γιατί είναι κομμένα στο καινούργιο. Βουλευτικές έδρες θυσιάζονται, για τον εξευμενισμό και την ικανοποίηση του ηγέτη.

Το σουρεαλιστικό της υπόθεσης είναι ότι ο τελευταίος έχει δηλώσει σε άλλους τους τόνους ότι δεν τους λογαριάζει. Αν θέλουν μπορούν να προσέλθουν κατά μόνας και θα εξετάσει μεγαλόψυχα την περίπτωση τους.

Διαβάστε: Τσίπρας / Η ΕΛΑΣ στις ζυγαριές αντιπάλων και παλιών συντρόφων

Όπως ένας επιτυχημένος μαγαζάτορας, από τον οποίο ζητάνε δουλειά οι υπάλληλοι του διπλανού ρεστοράν που φαλίρισε.

Θα τους βάλει να σερβίρουν, να πλένουν πιάτα ή να καθαρίζουν τις τουαλέτες; Ο,τιδήποτε, αρκεί να τους δώσει δουλειά. Εστω και αν αυτό ήταν το τελευταίο που κάποτε λογάριαζαν, οι αγωνιστές της Αριστεράς.

 

2. Γιάννης Μυλόπουλος / ΣΥΡΙΖΑ: Γιατί με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα

tvxs.gr

 9–11 λεπτά

---

Στη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ το Σάββατο 6 Ιουνίου συγκρούστηκαν δυο πολιτικές αντιλήψεις.

Η μια, που την εισηγήθηκε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Σωκράτης Φάμελλος και που τελικά υπερψηφίστηκε με μεγάλη διαφορά, υποστήριξε τη συμπαράταξη με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.

Η δεύτερη, που υποστηρίχθηκε από τους Παύλο Πολάκη, Νίκο Παπά, Ρένα Δούρου και άλλα στελέχη και που τελικά μειοψήφησε, υποστήριξε την αυτόνομη πορεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Κατ’ αρχήν πρέπει να απαντηθεί η ιδιότυπη δαιμονοποίηση της διαφορετικής άποψης και η ακραία συναισθηματική κριτική που αναπτύσσεται μετά από τη δύσκολη, πράγματι, συνεδρίαση της ΚΕ από κάποιους που προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα συγκρουσιακό και πολεμικό κλίμα.

Η ρητορική αυτή θέλει κάποιους στον ΣΥΡΙΖΑ πιο υπερήφανους και πιο πατριώτες πολιτικά από τους άλλους, εκείνους που στηρίζουν τη συμπαράταξη με τον Αλέξη Τσίπρα. Τους οποίους αποκαλούν είτε ευθέως είτε εμμέσως προσκυνημένους, αναξιοπρεπείς, ιδιοτελείς και τελικά υπεύθυνους για τη ρευστοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Για να δοθεί ένα τέλος σε αυτή την ακραία ρητορική, αξίζει να ξαναθυμηθούμε τις θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατικής λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων.

Είναι απόλυτα υγιές να κατατίθενται σε ένα κόμμα  διαφορετικές απόψεις. Όπως είναι απόλυτα υγιές να συγκρούονται διαφορετικές τοποθετήσεις και ακόμη και εκ διαμέτρου αντίθετες αντιλήψεις για τα πολιτικά πράγματα.

Και είναι απόλυτα υγιές δημοκρατικά να γίνεται μια συζήτηση με επιχειρήματα ανάμεσα στους υποστηρικτές των δυο αντιλήψεων, η οποία να καταλήγει στην υπερψήφιση της μιας και την καταψήφιση της άλλης άποψης.

Έτσι λειτουργεί η δημοκρατία. Και αυτός είναι ο ορισμός των δημοκρατικών κομμάτων.

Εκείνο που δεν είναι υγιές δημοκρατικά, είναι η δαιμονοποίηση της αντίθετης άποψης και οι ακραίοι και υβριστικοί χαρακτηρισμοί των μεν  προς τους δε.

Η προσπάθεια που γίνεται από ορισμένους, η πολιτική που υπερψηφίστηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να χαρακτηριστεί σαν δήθεν ύποπτη, μειοδοτική και υπεύθυνη για την αποδυνάμωση και την εξαέρωση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι μια προσπάθεια να επιβληθεί η άποψη της μειοψηφίας στην πλειοψηφία με αντιδημοκρατικά μέσα.

Και αυτό είναι ανεπίτρεπτο για τον αριστερό πολιτικό χώρο, για τον οποίο η δημοκρατική λειτουργία είναι το οξυγόνο με το οποίο αναπνέει.

Όπως δήλωσα στην τοποθέτησή μου στην επίμαχη συνεδρίαση, σέβομαι και τιμώ τους συντρόφους μου που υποστήριξαν την άποψη που μειοψήφησε. Όπως θέλω και εκείνοι να τιμούν εμάς που υποστηρίξαμε την άποψη που πλειοψήφησε.

Κανείς δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο «πατριώτης» επειδή υποστηρίζει μια διαφορετική άποψη για τον τρόπο που το κόμμα του πρέπει να προχωρήσει.

Μπορεί να αποδειχθεί στην πορεία ότι κάνουμε λάθος εμείς, μπορεί και να αποδειχθεί ότι κάνουν λάθος εκείνοι. Κανείς δεν έχει το αλάθητο του Πάπα.

Και οι δυο πλευρές, είναι βέβαιο, ότι υποστήριξαν τη δική τους άποψη με την καλύτερη των προθέσεων και όχι για να βλάψουν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ας σταματήσει, λοιπόν, αυτό το συγκρουσιακό κλίμα και αυτή η προσπάθεια δαιμονοποίησης της αντίθετης άποψης, για να μπούμε στην ουσία αυτής της συζήτησης.

Που είναι η τεκμηρίωση της αντίληψης που θέλει τη συμπαράταξη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα να είναι σήμερα πολιτικά αναγκαία και κοινωνικά ωφέλιμη.

Η τεκμηρίωση την οποία τόσο ο πρόεδρος, όσο και ο γράφων αυτό το κείμενο και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάσαμε στη συνεδρίαση της ΚΕ είναι η εξής:

1. Ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και 1,5 χρόνο, από τότε που ανέλαβε την προεδρία ο Σωκράτης Φάμελλος, ανέδειξε ως υπέρτατη στρατηγική του επιδίωξη την ανασύνθεση των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων.Και συγχρόνως, ανέδειξε ως στρατηγική επιδίωξη τη δημιουργία ενός κοινωνικού και εντέλει πολιτικού μετώπου απέναντι στη δεξιά και συγχρόνως και ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική που ακολουθεί η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη, υποστηριζόμενη από την οικονομική ολιγαρχία.

Άρα είναι ζήτημα συνέπειας λόγων και έργων για τον ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίσει σήμερα αυτή την πολιτική, στηρίζοντας την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.

2. Η εμφάνιση της ΕΛΑΣ τάραξε τα νερά της πολιτικής ζωής και άλλαξε άρδην τα δεδομένα. Και από την πρώτη εβδομάδα από την εμφάνισή της έδειξε ότι δημιουργεί ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο που συμβάλλει αποφασιστικά στον στόχο της ανασύνθεσης των προοδευτικών δυνάμεων. Η κατάταξή της ΕΛΑΣ στη δεύτερη και ηγετική ως προς την αντιπολίτευση θέση σε ΟΛΕΣ τις δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας την τελευταία εβδομάδα και μάλιστα η μείωση της διαφοράς από την πρώτη ΝΔ κάτω του ψυχολογικού ορίου των 10 ποσοστιαίων μονάδων δείχνει ότι η ΕΛΑΣ έχει μια δυναμική που μπορεί να τη φέρει στη θέση να είναι η πολιτική δύναμη που θα αμφισβητήσει την εδώ και επτά χρόνια πρωτοκαθεδρία της ΝΔ.
3. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτος, λοιπόν, υποστήριξε την ανάγκη της ενότητας του προοδευτικού χώρου απέναντι στην κυρίαρχη δεξιά πολιτική. Και τώρα που μια άλλη, καινούργια πολιτική δύναμη, η ΕΛΑΣ, δείχνει να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο για την επίτευξη του στόχου της ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου, ο ΣΥΡΙΖΑ θα εγκαταλείψει την προσπάθεια, απομονωνόμενος πολιτικά και απομακρυνόμενος από την ενότητα των δυνάμεων της Αριστεράς;
4. Και γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα πρέπει να εγκαταλείψει την προσπάθεια συνεργασίας με άλλες, όμορες πολιτικές δυνάμεις, την οποία αυτός υποστηρίζει με συνέπεια τόσον καιρό; Μήπως επειδή δεν το κατάφερε εκείνος, αλλά μια άλλη πολιτική δύναμη; Αυτό θα ήταν ένας πολιτικός εγωισμός και μια εσωστρεφής πολιτική οπτική που δεν βοηθά στο να ικανοποιηθεί η μεγάλη κοινωνική ανάγκη της πολιτικής αλλαγής.
5. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι αυτόν τον στόχο τον επιτυγχάνει σήμερα μια νέα πολιτική δύναμη με ηγέτη τον ιστορικό ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία παρουσιάζει στη Διακήρυξή της σχεδόν ταυτόσημες πολιτικές θέσεις με αυτές του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ένας ακόμη λόγος για να υποστηριχθεί αυτή η κίνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς δεύτερη σκέψη.
6. Τα δημοκρατικά κόμματα και ιδίως τα κόμματα της Αριστεράς, εκπαιδεύονται να αφουγκράζονται την κοινωνία και να αναπροσαρμόζουν τη στάση τους ανάλογα με τις ανάγκες της. Και η κοινωνία σήμερα δείχνει να αγκαλιάζει το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα.Καθώς από την πρώτη του εμφάνιση, του δίνει στις δημοσκοπήσεις ένα σημαντικό ποσοστό 14% – 15% και συγχρόνως του δίνει την πλεονεκτική, ως προς τη δυνατότητα να αμφισβητήσει την κυβέρνηση της ΝΔ, δεύτερη θέση με απόσταση από τον τρίτο και τον τέταρτο.
7. Ο κόσμος, άλλωστε, στους δρόμους μας το λέει καθαρά. Πρώτον μας προτρέπει «να τα βρούμε μεταξύ μας», ώστε να σταματήσει η γάγγραινα του κατακερματισμού των δυνάμεων. Και δεύτερον μας διαβεβαιώνει ότι σύμφωνα με τη λαϊκή πεποίθηση, ο Αλέξης Τσίπρας, ως ο επιτυχημένος πρώην πρωθυπουργός και ιστορικός ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, είναι εκείνος που συγκεντρώνει τις περισσότερες εγγυήσεις ότι μπορεί να τα καταφέρει και να νικήσει τη ΝΔ του κ. Μητσοτάκη. Καλώς ή κακώς, αυτά μας λένε οι υποστηριχτές και οι ψηφοφόροι μας. Εμείς, λοιπόν, τι πρέπει να κάνουμε; Να τους γυρίσουμε την πλάτη και να ακολουθήσουμε μοναχική πορεία, απέναντι στο εγχείρημα του Τσίπρα;
8. Όσον αφορά τώρα στο αν η στήριξη της ΕΛΑΣ θα αποδυναμώσει ή θα ενισχύσει τον ΣΥΡΙΖΑ, οι δημοσκοπήσεις δίνουν την απάντηση. Η μέχρι τώρα αυτόνομη πορεία του ΣΥΡΙΖΑ τον αποδυναμώνει, καθώς του δίνει ποσοστά κάτω του 2%. Οι ψηφοφόροι του τον εγκαταλείπουν και στηρίζουν την ΕΛΑΣ. Ο μόνος, συνεπώς, ασφαλής τρόπος για να συνεχίσει η εξαέρωση της δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ, είναι να απομονωθεί από το λαϊκό ρεύμα υπέρ του Αλέξη Τσίπρα και να συνεχίσει μια αυτόνομη και συγχρόνως εσωστρεφή και μοναχική πορεία προς την αυτοκαταστροφή.
9. Οι ίδιοι οι ψηφοφόροι μας, άλλωστε, μας λένε: Αφού λέτε τα ίδια. Γιατί να μην υποστηρίξουμε όλοι μαζί τον πρώην πρωθυπουργό που και ικανότητες ηγετικές έχει και την εμπειρία διαθέτει, μια και το έχει ξανακάνει;
10. Η μεγάλη εικόνα, τέλος, δεν είναι η πεισματική υποστήριξη της αυτονομίας ενός κόμματος, ανεξάρτητα από τις ανάγκες της κοινωνίας και ανεξάρτητα από τη βούληση του λαού. Και μάλιστα η αυτόνομη πορεία ενός κόμματος που ήταν το πρώτο που μίλησε για την ανάγκη προοδευτικής συνεργασίας στον κεντροαριστερό χώρο. Η μεγάλη εικόνα είναι η εμπέδωση στην κοινωνία των ιδεών της προοδευτικής παράταξης και η δημιουργία ενός μεγάλου πλειοψηφικού προοδευτικού ρεύματος που θα νικήσει τη Νεοφιλελεύθερη Δεξιά του κ. Μητσοτάκη. Και που θα αντιστρέψει, υπέρ των αδύναμων, την ευνοιοκρατική πολιτική υπέρ της οικονομικής ολιγαρχίας.

Και αυτή η μεγάλη εικόνα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης εξυπηρετείται σήμερα με τη συμπόρευση του ΣΥΡΙΖΑ με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.

*Γιάννης Μυλόπουλος, Καθηγητής, πρώην Πρύτανης ΑΠΘ, Μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Επικεφαλής παράταξης ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ