ΑΦΙΕΡΩΜΑ:Τα Μάρμαρα στην Αρχαιότητα

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ

 

Στο σημερινό podcast καλεσμένη της Χριστίνας Κωνσταντακοπούλου   είναι η 

Βασιλική Ανεβλαβή(Βιο)

, μεταδιδακτορική ερευνήτρια του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών, η οποία  μιλάει για την παραγωγή, διακίνηση και χρήση του μαρμάρου στην αρχαιότητα, και ειδικότερα κατά την διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου. 

 

Πώς γίνεται η εξέταση μαρμάρου; 

Πώς καθορίζεται η προέλευση του μαρμάρου;

 Ποιες περιοχές παρήγαγαν μάρμαρα στην αρχαιότητα; 

Πώς λειτουργούσε ένα αρχαίο λατομείο; 

Ποιοι ήταν οι αρχαίοι λατόμοι;

 Ποιες θεότητες λατρεύονταν στα λατομεία; 

Πώς μεταφερόταν το μάρμαρο; 

Γιατί είχαν τέτοια απήχηση σε όλο τον ρωμαϊκό κόσμο τα ελληνικά μάρμαρα,

 όπως αυτό της Θάσου ή της Πάρου; 

Ήταν η Προκόννησος το ΙΚΕΑ της αρχαιότητας; 

Για αυτά και για άλλα συζητάμε σε αυτό το podcast.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το έργο της Βασιλικής Ανεβλαβή, και το ερευνητικό πρόγραμμα «Η προέλευση του μαρμάρου των επιτυμβίων στηλών της Μακεδονίας και Θράκης», επισκεφτείτε την ιστοσελίδα https://www.eie.gr/institoyta/iie/ere... 

Credits 

Mουσική: John Liddel και Maissa Mulki

Sound Production: Βασιλεία Γεωργίου

Graphic Design: Βασιλεία Γεωργίου

 *************************

 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

 1.

Ελληνική αριστεία στη Βιέννη σε Δύο Ελληνίδες επιστήμονες , τη Δρα Αρχαιομετρίας Βασιλική Ανεβλαβή και τη Δρα. Φυσικής Υλικών Δήμητρα Κουρτίδου ...

2.

 ΑΡΧΑΙΟ ΛΑΤΟΜΕΙΟ ΜΑΡΜΑΡΩΝ, ΑΛΥΚΗ ΘΑΣΟΥ (DRONE).

 

3.(Περιοδικό Αρχαιολογία=>)Τα αρχαία λατομεία της Θάσου

 

4.Τα αρχαία λατομεία της Προκοννήσου στην Προποντίδα

5.Το παριανό μάρμαρο που μάγεψε τους αρχαίους γλύπτες και η «εγκατάλειψη» των αρχαίων λατομείων

Η πινακίδα «αρχαία λατομεία» και ο μαρμαρόστρωτος δρόμος στο Μαράθι της Πάρου αρχικά δίνει την εντύπωση ενός επισκέψιμου φυλασσόμενου αρχαιολογικού χώρου. Και η επιθυμία να τον επισκεφτείς μεγαλώνει γνωρίζοντας ότι στα μεγαλύτερα μουσεία του Κόσμου τα περισσότερα γλυπτά αριστουργήματα της αρχαιότητας, όπως ο Ερμής του Πραξιτέλη, η Αφροδίτη της Μήλου, η Νίκη της Σαμοθράκης, η Νίκη του Παιωνίου στην Ολυμπία, τα γλυπτά του Μαυσωλείου της Αλικαρνασσού ή αυτά του ναού της Αρτέμιδος στην ‘Εφεσο…σμιλεύτηκαν από το παριανό μάρμαρο που έβγαινε εδώ κυρίως από τον περίφημο «λυχνίτη» που βρισκόταν στην στοά των Νυμφών. Η απογοήτευση όμως και η απελπισία είναι αυτό που μένει καθώς ο μαρμαρόστρωτος δρόμος οδηγεί στο πουθενά και η εικόνα της απόλυτης εγκατάλειψης είναι εμφανής παντού. Με την κάμερα του ΑΠΕ-ΜΠΕ , drones και φωτογραφικές μηχανές καταγράψαμε τον αρχαιολογικό χώρο και συνομιλώντας με τον Δήμαρχο Μάρκο Κωβαίο, αλλά και τους εκπροσώπους της ΑΜΚΕ «Πάρκο Αρχαίων Λατομείων Μαρμάρου Πάρου» Βλάση Σφυρόρεα , και του Ινστιτούτου αρχαιολογίας Πάρου Κυκλάδων Σπύρο Μητρογιάννη επιχειρήσαμε να ερευνήσουμε τα σχέδια και τις προσπάθειες για την ανάδειξη των αρχαίων λατομείων και να προσδιορίσουμε τα εμπόδια που συναντούν. Την τηλεοπτική έρευνα, το σενάριο και την σκηνοθεσία υπογράφει ο δημοσιογράφος του ΑΠΕ-ΜΠΕ Γιώργος Κουβαράς. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πόλεμος στην Ουκρανία: τελειώνει ή κλιμακώνεται με ανεξέλεγκτες διαστάσεις;

 

 

Πόλεμος στην Ουκρανία: προς το endgame ή προς μια επικίνδυνη κλιμάκωση;

του Γιάννη Γούναρη*

enainstitute.org

Ena Institute

Όταν η πραγματικότητα διαψεύδει τις δημόσιες σχέσεις

 

Ο Ουκρανικός Πόλεμος έχει εισέλθει σε μια φάση κατά την οποία οι αρχικές προσδοκίες για μια αποφασιστική ανατροπή των συσχετισμών επί του πεδίου της μάχης έχουν δώσει τη θέση τους στη συνειδητοποίηση μιας πολύ πιο δύσκολης πραγματικότητας. Οι κατά καιρούς επιτυχίες σε τοπικές ουκρανικές αντεπιθέσεις εξακολουθούν να δημιουργούν ανατροπές σε επιμέρους σημεία του μετώπου, όμως δεν έχουν μέχρι σήμερα μεταβάλει τη συνολική εικόνα του πολέμου. Το ίδιο ισχύει και για την εντυπωσιακή ουκρανική επιχείρηση προσβολής των ρωσικών ενεργειακών υποδομών με drones κατά τη διάρκεια του θέρους, η οποία, υποτίθεται, θα γύριζε τη ροή του πολέμου, αναγκάζοντας τη Μόσχα να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από θέση αδυναμίας. Αυτό που συνέβη είναι ότι η Ρωσία εξακολουθεί να ασκεί ισχυρή πίεση σε κρίσιμους άξονες του Ντονμπάς, συνεχίζοντας την προέλασή της –αργά, με διακοπές και βαριές απώλειες–, ενώ απάντησε στην ουκρανική επιχείρηση drones με τη δική της, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, με στόχο ουκρανικές ενεργειακές υποδομές και logistics.

Το πρόβλημα για το Κίεβο είναι βαθύτερο από την απώλεια μερικών δεκάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ένας πόλεμος φθοράς απαιτεί ανθρώπινο δυναμικό, όπλα, πυρομαχικά και οικονομική αντοχή. Εδώ βρίσκεται η πραγματική δοκιμασία της Ουκρανίας: στην αδυναμία της να διατηρήσει επί μακρόν μια πολεμική προσπάθεια τέτοιας έντασης, με μια ευρωπαϊκή στήριξη που πρέπει ταυτόχρονα να διατηρείται πολιτικά, στρατιωτικά και δημοσιονομικά. Δεν αρκούν οι δηλώσεις. Η κυβέρνηση της Ουκρανίας δεν έχει αρκετούς αντιβαλλιστικούς πυραύλους, ούτε τις δεξαμενές για να αντλήσει νέους στρατιώτες – για την ακρίβεια, η στρατολόγηση γίνεται όλο και πιο βίαιη, καθώς όλο και λιγότεροι Ουκρανοί είναι πρόθυμοι να θυσιαστούν σε έναν πόλεμο στον οποίο ίσως δεν πιστεύουν πια. Αυτό που έχει είναι μια δημοσιονομική τρύπα 27 δισεκατομμυρίων δολαρίων, την οποία δεν μπορεί να εξηγήσει στους Ευρωπαίους υποστηρικτές της, την ίδια ώρα που τους ζητά επίμονα να την καλύψουν, εν μέσω διαρκών –και βάσιμων– καταγγελιών για διαφθορά πρωτοφανούς κλίμακας.

Η ιδέα ότι η διαρκής δυτική υποστήριξη θα οδηγήσει, αργά ή γρήγορα, σε μια αποφασιστική ουκρανική νίκη, στην οποία πόνταραν τα πάντα οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, έχει αποδειχθεί μη ρεαλιστική. Και μαζί με αυτή την προσδοκία υποχωρεί και η βεβαιότητα ότι η Ευρώπη μπορεί να καθορίσει την τελική έκβαση μιας σύγκρουσης στην οποία έχει επενδύσει τεράστιο πολιτικό, οικονομικό και στρατηγικό κεφάλαιο. Οι ευρωπαϊκές ηγεσίες βρίσκονται μπροστά σε ένα πρόβλημα δικής της στρατηγικής.

[..........................................] 

Πόλεμος στην Ουκρανία: προς το endgame ή προς μια επικίνδυνη κλιμάκωση;

 

 

*Ο Γιάννης Γούναρης είναι διδάκτορας Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών με LL.M στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο από το London School of Economics και κάτοχος του διπλώματος στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ακαδημίας Ευρωπαϊκού Δικαίου του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας, του διπλώματος δημοσίου διεθνούς δικαίου της Ακαδημίας Διεθνούς Δικαίου της Χάγης και του διπλώματος στην ανώτερη ευρωπαϊκή νομική πρακτική του Κεντρικού Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου. Η ερευνητική και συγγραφική του δραστηριότητα αφορά κυρίως στις ευρωπαϊκές υποθέσεις, εστιάζοντας στο θεσμικό πλαίσιο και τις καταστατικές δομές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Είναι δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω με ειδίκευση στο συνταγματικό δίκαιο, στο δίκαιο της ΕΕ και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Είναι επιστημονικός συνεργάτης του Κύκλου Διεθνών και Ευρωπαϊκών Αναλύσεων του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΧΑΜΕΝΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ : Μια εμβληματική ταινία του βωβού κινηματογράφου

 

/TAGEBUCH EINER VERLOREN

 

ENΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΧΑΜΕΝΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ
DIARY OF A LOST GIRL 

Η εμβληματική ταινία του βωβού κινηματογράφου,
που παρά τα σχεδόν εκατό της χρόνια παραμένει ένα αριστούργημα

Σκηνοθεσία: Γκεόργκ Βίλχελμ Παμπστ

Georg Wilhelm Pabst.

Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ - Βικιπαίδεια

Πρωταγωνιστούν: Λουίζ Μπρουκς, Αντρέ Ροάν, Φριτς Ρασπ

Η Θύαμις Χένινγκ, ανακαλύπτει πως η οικονόμος της οικογένειας, η Ελισάβετ, αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι τους μετά την αποκάλυψη πως ο φαρμακοποιός πατέρας της την άφησε έγκυο. Την ίδια μέρα το πτώμα της κοπέλας καταλήγει στο φαρμακείο και όλοι μιλούν για αυτοκτονία. Στις απορίες της Θυάμιδος  δέχεται να απαντήσει ο βοηθός του πατέρα της, Μάινερτ, ο οποίος όμως την αποπλανά και την αφήνει έγκυο. Η οικογένειά της την πιέζει να τον παντρευτεί αλλά εκείνη αρνείται επειδή δεν τον αγαπά κι έτσι καταλήγει στο αναμορφωτήριο ενώ το μωρό της καταλήγει στα χέρια μιας μαίας. Στο μεταξύ ο φίλος της, κόμης Όσντορφ, διώχνεται από τον πλούσιο θείο του επειδή ο τελευταίος τον θεωρεί ανίκανο.

Η Θύαμις ζητά από τον Όσντορφ να μεσολαβήσει ώστε να γυρίσει πίσω στον πατέρα της, αλλά εκείνος έχει ξαναπαντρευτεί με τη βοηθό του Μέτε, η οποία αντιδρά. Έτσι μην αντέχοντας στο καταπιεστικό περιβάλλον του αναμορφωτηρίου, η Θύαμις μαζί με τη φίλη της Έρικα δραπετεύουν με τη βοήθεια του Όσντορφ.
Όταν αναζητά το μωρό της, της λένε πως έχει πεθάνει. Μετά από αυτό αναζητά την Έρικα η οποία ανακαλύπτει ότι εργάζεται σε ένα πορνείο κι έτσι και η Θύαμις θα καταλήξει  να γίνει πόρνη. Παρά τα βάσανα όμως και τις κακοτυχίες,  τίποτε δεν την αγγίζει καθώς η ομορφιά της παραμένει μοναδική και τίποτε δεν μπορεί να τη ‘λερώσει’. Η ίδια θέλει να αλλάξει τη ζωή της αλλά δεν μπορεί. Γι’ αυτό παραμένει θλιμμένη.

Georg Wilhelm Pabst. Das Tagebuch einer Verlorenen (Το Ημερολόγιο ενός χαμένου κοριτσιού), 1929 (Κριτική συτο LIFO από τον Σπύρο Σταβέρη)

  

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ

Η Αρχαία Αμφίπολη κρύβει στα σπλάχνα της σπουδαίους θησαυρούς

 

Αρχαία Αμφίπολη: Εκεί όπου παρέμενε φυλακισμένη η Ρωξάνη

Κυριακή Τσολάκη

emakedonia.gr

7–9 λεπτά

---

Εκεί ψηλά, στην Ακρόπολη της Αμφίπολης, ο χρόνος μοιάζει να έχει κρατήσει ανοιχτές όλες τις σελίδες του. Από το ίδιο περίπου σημείο όπου σήμερα οι αρχαιολόγοι ξαναπιάνουν την αρχαιολογική σκαπάνη, ο Θουκυδίδης, που έζησε τα γεγονότα και τα κατέγραψε, περιγράφει τον Κλέωνα από τον οχυρό λόφο της ακρόπολης να βλέπει τον στρατό των Σπαρτιατών με αρχηγό τον Βρασίδα να συγκεντρώνεται κοντά στις εκβολές του Στρυμόνα, εκεί όπου βρισκόταν η αρχαία Ηιώνα.

Η εικόνα είναι σχεδόν κινηματογραφική: Αθηναίοι και Σπαρτιάτες αντιμέτωποι, λίγο πριν από τη σύγκρουση που θα οδηγήσει και τους δύο στρατηγούς στον θάνατο, το 422 π.Χ., κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Ο λόφος που σήμερα μοιάζει ήσυχος, καλυμμένος από χώμα και βλάστηση, ήταν κάποτε ένα από τα σημεία όπου παιζόταν η τύχη της πόλης και ολόκληρης της περιοχής.

Και περίπου έναν αιώνα αργότερα, η ίδια ακρόπολη θα γινόταν σκηνικό μιας άλλης, δραματικής ιστορίας. Εδώ, σύμφωνα με την παράδοση που μεταφέρει ο Διόδωρος, ο Κάσσανδρος φυλάκισε τη Ρωξάνη, σύζυγο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μαζί με τον γιο τους, Αλέξανδρο. Η μητέρα και ο μικρός διάδοχος θανατώθηκαν αργότερα με εντολή του ίδιου του Κασσάνδρου. Είναι, λοιπόν, αυτό το «σπίτι της Ρωξάνης» που αναζητά σήμερα η αρχαιολογική σκαπάνη;

Η απάντηση του Δημήτρη Δαμάσκου είναι πιο σύνθετη και, τελικά, πιο ενδιαφέρουσα. «Ο εντοπισμός του χώρου, της οικίας, έστω, της Ρωξάνης έχει ελάχιστη σημασία αρχαιολογικά», λέει στη «ΜτΚ» ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών και διευθυντής της ανασκαφής. «Είναι σημαντικό το ερώτημα τι συνέβη κατά τη διάρκεια της κατοίκησης σε εκείνο το τμήμα της Ακρόπολης, που θεωρητικά εγκαταλείφθηκε στα ρωμαϊκά χρόνια», προσθέτει. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη φετινή έρευνα ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Ένα τμήμα της πόλης φαινομενικά αποκόπτεται από την υπόλοιπη. Όχι υποχρεωτικά για λόγους πληθυσμιακούς.

Επιστροφή στο σημείο μετά τον Λαζαρίδη

Φέτος συμπληρώνονται 70 χρόνια από τότε που ξεκίνησε η ανασκαφή στην Αμφίπολη από τον Δημήτρη Λαζαρίδη υπό την Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία. Τώρα, η Αρχαιολογική Εταιρεία επιστρέφει στην Ακρόπολη με τον Δημήτρη Δαμάσκο να αναλαμβάνει τη διεύθυνση της έρευνας.

Η αλλαγή δεν είναι μόνο συμβολική. Μέχρι πέρυσι η ανασκαφική δραστηριότητα πραγματοποιούνταν σε άλλο σημείο της ακρόπολης σε συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Σερρών με το Πανεπιστήμιο Πατρών, εκεί όπου εντοπίστηκε ναός, πιθανότατα αφιερωμένος στην Άρτεμη Ταυροπόλο.

Φέτος, η ανασκαφή που διήρκεσε όλο τον Αύγουστο, μετακινήθηκε ψηλότερα στον λόφο, σε σημείο δεξιά από την περιοχή όπου είχαν επικεντρωθεί οι προηγούμενες έρευνες. Πρόκειται για έναν χώρο που ο ίδιος ο αρχαιολόγος θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς εκεί βρίσκεται ένας από τους πυρήνες της αρχαίας πόλης κατά τα χρόνια της αθηναϊκής κυριαρχίας, αλλά και της μακεδονικής παρουσίας.

Και εδώ το νήμα οδηγεί ξανά στον Λαζαρίδη. Ο Δημήτρης Δαμάσκος δεν ξεκινά από το μηδέν. Ξαναπιάνει ανασκαφές του σπουδαίου αρχαιολόγου, οι οποίες είχαν μείνει ημιτελείς, και επιχειρεί να τις προχωρήσει. Ανάμεσά τους βρίσκεται η λεγόμενη κλασική οικία, ενώ στην ίδια περιοχή έχει εντοπιστεί και αναθηματική επιγραφή της κλασικής εποχής που αναφέρει τη θεά Αθηνά.

Αυτό σημαίνει ότι κάτω από το σημερινό χωράφι δεν κρύβεται απλώς μια ακόμη αρχαιολογική εγκατάσταση. Μπορεί να κρύβεται ένα κομμάτι από τον πρώιμο πυρήνα της Αμφίπολης: ένα λατρευτικό κτίσμα, κατοικίες και πιθανώς οικοδομήματα που συνδέονταν με τη διοίκηση της πόλης.

Από τον Κλέωνα στη Ρωξάνη

Έτσι, η ιστορία της Αμφίπολης γίνεται σχεδόν μυθιστορηματική. Στον ίδιο λόφο όπου σήμερα οι αρχαιολόγοι ψάχνουν τα ίχνη της πρώιμης πόλης, κάποτε βρισκόταν ένας κόσμος που παρακολουθούσε τον Πελοποννησιακό Πόλεμο να ξεδιπλώνεται μπροστά του. Περίπου έναν αιώνα αργότερα, η Ακρόπολη αποκτά έναν άλλο πρωταγωνιστή: τον Κάσσανδρο. Και μια γυναίκα που κουβαλούσε πάνω της ολόκληρη την κληρονομιά του Μεγάλου Αλεξάνδρου: τη Ρωξάνη.

«Ήταν σε αυτή τη γειτονιά την οποία σκάβουμε εμείς τώρα», λέει ο Δαμάσκος. Δεν είναι, βέβαια, η αναζήτηση ενός «σπιτιού της Ρωξάνης» με τη στενή έννοια. Ο ίδιος ο αρχαιολόγος το ξεκαθαρίζει. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι ο χώρος στον οποίο, σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες, βρέθηκε η Ρωξάνη την εποχή της μεγάλης ακμής του μακεδονικού βασιλείου, και κυρίως τι μπορεί να μας φανερώσουν οι ανασκαφές για τον ίδιο τον πυρήνα της πόλης.

Γιατί η εγκατάλειψη της περιοχής στα ρωμαϊκά χρόνια, η δημιουργία ενός εγκάρσιου τείχους που είχε ήδη εντοπίσει ο Λαζαρίδης και η απουσία έντονης μεταγενέστερης κατοίκησης δημιουργούν ένα αρχαιολογικό παράθυρο. «Είναι ένα κομμάτι το οποίο αργότερα απομονώθηκε. Δεν έχουμε εντοπίσει, για παράδειγμα, κατοίκηση των βυζαντινών χρόνων, και πιθανότατα να έχουμε σποραδική μόνον παρουσία στα ρωμαϊκά χρόνια. Αυτό το τμήμα της ακρόπολης εγκαταλείπεται, παρά το ότι είναι κοντά στην πόλη», λέει.

Ένα χωράφι που πρέπει να σωθεί

Η φετινή ανασκαφή έγινε με τη συμμετοχή φοιτητών, ενώ η προσπάθεια στηρίχθηκε οικονομικά από την Πολιτιστική Εταιρεία Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδος.

Προκύπτει όμως και ένα πολύ πρακτικό πρόβλημα.

Γύρω από την ανασκαφή υπάρχουν δύο ή τρία χωράφια κάτω από τα οποία, σύμφωνα με τα δεδομένα της έρευνας, βρίσκονται αρχαιότητες. Η απαλλοτρίωσή τους θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για την επέκταση της έρευνας και να αποκαλύψει ένα πολύ μεγαλύτερο τμήμα του αρχαίου οικιστικού και λατρευτικού ιστού.

«Πρέπει να βρούμε χρήματα γι’ αυτό», σημειώνει ο Δημήτρης Δαμάσκος. Το χωράφι μάλιστα όπου γίνεται η ανασκαφή καθαρίστηκε ώστε να ξεκινήσουν οι εργασίες. Ο Δήμος Αμφίπολης αναμένεται να συμβάλει στον καθαρισμό της ευρύτερης περιοχής.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο παράδοξη εικόνα της σύγχρονης Αμφίπολης: κάτω από ένα χωράφι που σήμερα χρειάζεται καθάρισμα, βρίσκονται τα ίχνη μιας πόλης που κάποτε βρισκόταν στο κέντρο της ιστορίας της Μακεδονίας. Ο Κλέων και ο Βρασίδας πέρασαν από αυτήν. Οι Αθηναίοι άφησαν το αποτύπωμά τους. Οι Μακεδόνες έγραψαν τη δική τους ιστορία. Η Ρωξάνη βρέθηκε εκεί κρατώντας μαζί της το τελευταίο κομμάτι της δυναστείας του Αλεξάνδρου. Και τώρα η σκαπάνη επιστρέφει. Όχι για να βρει απλώς το «σπίτι της Ρωξάνης». Αλλά για να ξαναφέρει στο φως τον πυρήνα μιας Αμφίπολης που παραμένει ακόμη σε μεγάλο βαθμό άγνωστη.

ANOIΓΩ ΤΣΑΚΡΑ: Ο Ζαραλίκος τα λέει "έξω από τα δόντια" για όσα συμβαίνουν στο χώρο της ασύδοτης και επικίνδυνης εμπορευματοποιημένης Υγείας με τις ευλογίες κρατικών παραγόντων

 

Ίαν ΜακΓιούαν συνεντευξιαζόμενος , με αφορμή το νέο του μυθιστόρημα

 

Ίαν ΜακΓιούαν: «Ξέρεις πόσο ανόητοι μπορούν να γίνουν οι έξυπνοι;»

Γιάννης Πανταζόπουλος

lifo.gr

 

 13–17 λεπτά

---

Στη διάρκεια της ζωής μας, υπάρχουν πράγματα που χάνονται και, ακριβώς γι’ αυτό, αποκτούν μεγαλύτερη αξία. Ένας άνθρωπος που δεν προλάβαμε να γνωρίσουμε. Μια εποχή που τελείωσε προτού προλάβουμε να καταλάβουμε ότι τη ζούσαμε. Ένα βιβλίο που χάθηκε και δεν θα ξαναβρεθεί. Ή ένα ποίημα που όλοι γνωρίζουν ότι υπήρξε αλλά κανείς δεν έχει διαβάσει.

Αυτές ήταν οι σκέψεις που επέστρεφαν επίμονα καθώς τελείωνα το «Τι μπορούμε να γνωρίζουμε» (μτφρ. Κατερίνα Σχινά, εκδ. Πατάκη)*, το νέο μυθιστόρημα του Ίαν ΜακΓιούαν, ενός από τους σημαντικότερους και για πολλούς του «εθνικού συγγραφέα» της σύγχρονης Βρετανίας. Η ιστορία του αρχίζει με ένα ποίημα που απαγγέλθηκε μία και μοναδική φορά, το 2014, σε ένα πάρτι γενεθλίων. Έναν αιώνα αργότερα, ένας άνθρωπος αφιερώνει τη ζωή του στην προσπάθεια να ανακαλύψει τι έλεγε. Το 2119, όμως, τίποτα δεν είναι όπως το γνωρίζουμε. Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας έχει καταπιεί τις πεδινές περιοχές της Βρετανίας, μετατρέποντας τη χώρα σε αρχιπέλαγος. Ο κόσμος που κάποτε θεωρούσαμε οικείο έχει υποχωρήσει κάτω από το νερό, ενώ ο πολιτισμός του 21ου αιώνα έχει καταλήξει ένα ατελές αρχείο: θραύσματα, μαρτυρίες, εικασίες, πράγματα που κάποτε ήταν αυτονόητα και τώρα χρειάζονται ερμηνεία.«Έχω δει στις διαδηλώσεις για το κλίμα ένα μεγάλο κομμάτι νέων ανθρώπων παθιασμένο με την προοπτική ενός καλύτερου μέλλοντος. Έχω δει όμως και ένα άλλο κομμάτι δειλό και υπερβολικά επικεντρωμένο στις μικρο-αδικίες και στον ίδιο του τον εαυτό».[................................]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ίαν ΜακΓιούαν: «Ξέρεις πόσο ανόητοι μπορούν να γίνουν οι έξυπνοι;» 

*****************************

 

2014: Κατά τη διάρκεια του πάρτι γενεθλίων της Βίβιεν Μπλάντυ, o σύζυγός της Φράνσις απαγγέλλει το ποίηµα «Μια κορόνα για τη Βίβιεν» σαγηνεύοντας τους παρευρισκόµενους. Αυτή είναι η πρώτη και τελευταία φορά που το έργο διαβάζεται µεγαλόφωνα και η περίσταση θεωρείται κορυφαίο λογοτεχνικό γεγονός. Εκατό χρόνια µετά, φίλοι της ποίησης, ερευνητές και µελετητές κάνουν εικασίες για το µήνυµα του ποιήµατος, ωστόσο κανένα αντίγραφό του δεν έχει ακόµη εντοπιστεί.
2119: Οι πεδινές περιοχές του Ηνωµένου Βασιλείου έχουν βυθιστεί εξαιτίας της ανόδου της στάθµης της θάλασσας µετατρέποντας τη χώρα σε ένα αρχιπέλαγος µε πολλά διάσπαρτα νησιά. Οι επιζήσαντες κουβαλούν την ανάµνηση της ποικιλίας και του πλούτου του καταποντισµένου αυτού πολιτισµού.
Ο Τοµ Μέτκαλφ, ερευνητής στο Πανεπιστήµιο Σάουθ Ντάουνς, µε έδρα ένα από τα νησιά του βρετανικού αρχιπελάγους, µελετά τα αρχεία των πρώτων δεκαετιών του εικοστού πρώτου αιώνα, γοητευµένος από τις ελευθερίες και τις δυνατότητες της ανθρώπινης ζωής πριν από την καταστροφή. Η τυχαία ανακάλυψη, ωστόσο, ενός στοιχείου που ελπίζει να τον οδηγήσει στο µεγάλο χαµένο ποίηµα φέρνει στο φως περιπεπλεγµένους έρωτες και ένα έγκληµα, ανατρέποντας τις βεβαιότητές του για µια ιστορία που πίστευε ότι γνώριζε σε βάθος.

Το «Τι µπορούµε να γνωρίζουµε» είναι ένα αριστούργηµα: µυθοπλαστικός άθλος, ερωτική ιστορία που µιλάει τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τις λέξεις που αφήνουν πίσω τους, λογοτεχνικό θρίλερ που συλλαµβάνει το παρόν µας απαλλαγµένο από την αίσθηση της επικείµενης καταστροφής και φαντάζεται έναν µελλοντικό κόσµο στον οποίο δεν έχουν χαθεί ακόµη τα πάντα.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

«Ένα τολµηρό, πανέµορφο µυθιστόρηµα, µε ψυχή και σοφία». – Ελίφ Σαφάκ

«Το “Τι µπορούµε να γνωρίζουµε” έχει ενδεχοµένως επινοήσει ένα νέο λογοτεχνικό είδος: το µετα-αποκαλυπτικό campus novel. Φανταστείτε την Εµµονή της Αντόνια Σ. Μπάιατ να διασταυρώνεται µε τον Δρόµο του Κόρµακ ΜακΚάρθυ. Στο Τι µπορούµε να γνωρίζουµε το dark academia συνοµιλεί µε το µυθιστόρηµα ιδεών, µε τον αριστοτεχνικό τρόπο του Ίαν ΜακΓιούαν». Sunday Times
 
«Ένας αφηγηµατικός άθλος από έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους της αγγλόφωνης λογοτεχνίας σήµερα». Kirkus
 
«Ένα συναρπαστικό µυθιστόρηµα που παρουσιάζει, µε αιχµηρή µατιά, το πώς δηµιουργείται η Ιστορία και πώς παραχαράσσεται. Ο ΜακΓιούαν αναµετριέται µε κρίσιµα ζητήµατα όπως η αµείλικτη πρόοδος της ανθρωπότητας και η σηµασία του παρελθόντος σε έναν κόσµο όπου το παρόν είναι “εκκωφαντικό και αδίστακτο”, αποδεικνύοντας για άλλη µια φορά τη δεξιοτεχνία του και τη µοναδικότητά του ως παρατηρητή της ανθρώπινης κατάστασης». Booklist

«Το “Τι µπορούµε να γνωρίζουµε” µπορεί να διαβαστεί ως ένα µανιφέστο αισιοδοξίας, ως µια οργισµένη αντίδραση στην παρακµή που επέρχεται µε τη συγκατάθεσή µας, ως µια προειδοποίηση για τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης νοσταλγίας». Times Literary Supplement

Marfin: Νέα επιστολή αναρχικού κατηγορούμενου μέσα από τις φυλακές του Ναυπλίου . Ο Θύμιος Α. καταγγέλλει αναιτιολόγητη κράτηση σε συνθήκες κολαστηρίου

 

Marfin: Νέα επιστολή κατηγορούμενου μέσα από τις φυλακές – «16 χρόνια μετά, δεν μου ζητήθηκε καν να δώσω εξηγήσεις, να καταθέσω.16 χρόνια μετά, καλούμαι να απολογηθώ για κάτι το οποίο είναι εκ διαμέτρου αντίθετο και στον χαρακτήρα μου και στα ιδανικά που διακατέχουν τον α/α χώρο»!

Δημόσια επιστολή από τις φυλακές Ναυπλίου έστειλε ο Θύμιος Α., ένας από τους κατηγορούμενους στην υπόθεση της Marfin, που έχει βρεθεί προφυλακισμένος εδώ και καιρό. Ο κατηγορούμενος απορρίπτει τις κατηγορίες που του αποδίδονται κα…

Διαβάστε το πλήρες άρθρο στην πηγή →

 

🤖 Ανάλυση της επιστολής στον  ιστότοπο  LivePress.gr

Lead: Μια νέα δημόσια επιστολή από τις φυλακές Ναυπλίου επαναφέρει στο προσκήνιο την υπόθεση της Marfin, με τον Θύμιο Α., έναν από τους κατηγορούμενους, να υποστηρίζει ότι επί 16 χρόνια δεν του ζητήθηκε ποτέ να δώσει εξηγήσεις ή να καταθέσει. Η επιστολή έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά σειρά αντιδράσεων για τη διαχείριση μιας υπόθεσης που συγκλόνισε τη χώρα και παραμένει ανοιχτή πληγή για τη δικαιοσύνη και τη δημόσια συζήτηση.

Ο κατηγορούμενος, ο οποίος βρίσκεται προφυλακισμένος εδώ και καιρό, απορρίπτει τις κατηγορίες που του αποδίδονται και θέτει ευθέως ζήτημα διαδικαστικής συνέπειας. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει, η ουσία της υπόθεσης δεν έχει ποτέ συζητηθεί σε βάθος με τη δική του συμμετοχή, καθώς δεν του δόθηκε η δυνατότητα να εξηγήσει τη θέση του. Το επιχείρημα αυτό δεν αφορά μόνο τον ίδιο, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της αρχής της εκατέρωθεν ακρόασης, θεμελιώδους στοιχείου του κράτους δικαίου. Η υπόθεση της Marfin, με τον θάνατο τριών εργαζομένων κατά τη διάρκεια των επεισοδίων του 2010, έχει αποκτήσει συμβολικό χαρακτήρα. Από τη μια πλευρά, οι συγγενείς των θυμάτων ζητούν δικαίωση και λογοδοσία. Από την άλλη, οι κατηγορούμενοι μιλούν για στοχοποίηση, καθυστερήσεις και διαδικαστικές αστοχίες. Η νέα επιστολή δεν αλλάζει τα πραγματικά περιστατικά, αλλά ενισχύει την αίσθηση ότι η υπόθεση παραμένει εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο αντιπαραθέσεων, χωρίς ουσιαστική δικαστική κατάληξη. Η κοινή γνώμη, που είχε παρακολουθήσει με ένταση τις εξελίξεις, βλέπει τώρα μια ακόμη πτυχή: το κατά πόσο η προφυλάκιση και η μακρά προδικαστική διαδικασία συνάδουν με τις αρχές της αναλογικότητας και της ταχύτητας απονομής δικαιοσύνης.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Ο Θύμιος Α. είναι ένας από τους κατηγορούμενους στην υπόθεση Marfin και βρίσκεται προφυλακισμένος στις φυλακές Ναυπλίου.
• Με την επιστολή του υποστηρίζει ότι δεν του ζητήθηκε ποτέ να δώσει εξηγήσεις ή να καταθέσει, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει 16 χρόνια.
• Η υπόθεση αφορά τον θάνατο τριών εργαζομένων στα επεισόδια του 2010 και παραμένει ανοιχτή, με εκατέρωθεν αιτήματα για δικαίωση και διαφάνεια.

Γιατί έχει σημασία: Η νέα επιστολή δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη τοποθέτηση κατηγορούμενου. Θέτει ερωτήματα για τη λειτουργία της δικαιοσύνης σε υποθέσεις υψηλού συμβολισμού, όπου η κοινωνική πίεση και η πολιτική φόρτιση συχνά επισκιάζουν την ουσία. Αν ισχύουν τα όσα καταγγέλλει ο Θύμιος Α., τότε τίθεται ζήτημα σεβασμού των δικαιωμάτων της υπεράσπισης. Αν πάλι η διαδικασία έχει τηρηθεί, τότε η κοινωνία δικαιούται να μάθει γιατί η υπόθεση δεν έχει ακόμη κριθεί οριστικά. Σε κάθε περίπτωση, η Marfin παραμένει ένα τεστ αντοχής για το κράτος δικαίου και για την ικανότητά του να απονέμει δικαιοσύνη χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς στοχοποιήσεις και με πλήρη διαφάνεια.

Κοινοποίηση: 👍 Facebook 💬 WhatsApp 🐦 X 📋 Αντιγραφή

Το γαρ πολύ του εκνευρισμού γεννά παραφροσύνην ...στο ΠΑΣΟΚ

 

Το ΠΑΣΟΚ ξεφεύγει - Σταχυολογώντας μια συνέντευξη

Βασίλης Σκουρής

 dnews.gr

«Όταν άκουγα τον Τσίπρα, νόμιζα ότι ακούω τον Κωστή Χατζηδάκη ή τον Κυριάκο Πιερρακάκη», δηλώνει ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος.

Τα –πενιχρά– κέρδη των τελευταίων δημοσκοπήσεων οδηγούν το ΠΑΣΟΚ να εντείνει τον διμέτωπο αγώνα του κατά ΝΔ και ΕΛΑΣ. Έναν διμέτωπο αγώνα που ουκ ολίγες φορές μετατρέπεται σε μονομέτωπο κατά της Αμαλίας με μόνο και αποκλειστικό σκοπό τη δεύτερη θέση του ιδίου σε επόμενες δημοσκοπήσεις.

Χαρακτηριστικό δείγμα η συνέντευξη που παραχώρησε την Πέμπτη στο ραδιόφωνο των «Παραπολιτικών» ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος. Αναδημοσιεύουμε από το Δελτίο Τύπου του ραδιοφώνου:

-«Συμφέρει τη ΝΔ ο κ. Τσίπρας. Τον Ιούνιο ήρθε ένα αφήγημα ότι θα εμφανιστεί μια πιο δυναμική αντιπολίτευση, πέρασαν τρεις μήνες και ο κ. Τσίπρας κάνει αντιπολίτευση μόνο στο ΠΑΣΟΚ. Κάνει μονομέτωπο αγώνα απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. Δεν τον νοιάζει να κερδίσει τη ΝΔ, τον νοιάζει η δεύτερη θέση. Εμάς μας νοιάζει να κερδίσουμε τη ΝΔ. Εμείς κάνουμε μονομέτωπο αγώνα απέναντι στη ΝΔ, όπου όμως ο κ. Τσίπρας διευκολύνει τη ΝΔ το αναδεικνύουμε». (Σημείωση συντάκτη: Τη μεγάλη ευθύνη για την αντιπαράθεση έχει η Χαριλάου Τρικούπη, που, στην ουσία και για να μην κοροϊδευόμαστε, εξαρχής και πριν ακόμα κάνει την ΕΛΑΣ έχει ανακηρύξει τον Αλέξη Τσίπρα σε βασικό αντίπαλό της.)

-«Τα κενά δεν δημιουργούνται από μόνα τους, κάποιος τα δημιούργησε, κάποιος ηττήθηκε με 24 μονάδες – ρεκόρ, δεν έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα». (σσ: Στις ίδιες εκλογές συμμετείχε και το ΠΑΣΟΚ, που έχασε με πολύ μεγαλύτερη διαφορά, γεγονός που αποσιωπάται.)

-«Τα κενά καλύπτονται στις κάλπες, δεν καλύπτονται στις δημοσκοπήσεις. Αν υπάρχει ένας Έλληνας που κατά τεκμήριο δεν μπορεί να νικήσει τον κ. Μητσοτάκη, είναι ο κ. Τσίπρας, έχασε και σαν πρωθυπουργός και σαν αρχηγός αντιπολίτευσης». (σσ: επαναλαμβάνουμε πως στις ίδιες εκλογές συμμετείχε και το ΠΑΣΟΚ, χάνοντας με πολύ μεγαλύτερη διαφορά από τη ΝΔ απ' ό,τι ο ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ. Και έχανε τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα όσο και από τον ΣΥΡΙΖΑ του Στέφανου Κασσελάκη, στις ευρωεκλογές!)

-«Για να νικήσεις τη ΝΔ, πρέπει να έχεις εναλλακτικό σχέδιο. Ο κ. Τσίπρας χθες, με αυτά που είπε για 13η σύνταξη, για 13ο μισθό, ότι δηλαδή διαφωνεί… Αυτά ποιος τα λέει; Ο κ. Μητσοτάκης. Εγώ χθες νόμιζα ότι ακούω τον Κ. Χατζηδάκη και τον Κ. Πιερρακάκη. Το 2023 η ελληνική οικονομία είχε πιο μικρό δημοσιονομικό χώρο, τότε ο κ. Τσίπρας δεσμευόταν για 13ο μισθό και 13η σύνταξη και για κατάργηση των αντεργατικών νομοθεσιών. Σήμερα που έχουμε πιο μεγάλο δημοσιονομικό χώρο λόγω της υπερφορολόγησης λέει "δεν τα δίνω, αυτό είναι θέμα προτεραιοτήτων, άρα δεν είναι σήμερα προτεραιότητά μου ο κόσμος της εργασίας, οι δανειολήπτες και οι μικρομεσαίοι"». (σσ: Το «ακούω τον Τσίπρα και νόμιζα ότι άκουγα τον Χατζηδάκη και τον Πιερρακάκη» δεν τιμάει καθόλου τη Χαριλάου Τρικούπη. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ακόμα και ο Κώστας Σημίτης, δεν θα φαντάζονταν καν ότι θα μπορούσαν να πουν τέτοια πράγματα για τον Χαρίλαο Φλωράκη ή τον Λεωνίδα Κύρκο ή τη Μαρία Δαμανάκη, ακόμα και όταν τα κόμματα της αριστεράς συμμετείχαν με τη ΝΔ στην επιχείρηση παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.)

-«Αντιπολίτευση είναι εκείνος που βάζει την ατζέντα, την ατζέντα την βάζει το ΠΑΣΟΚ. Αλλά υπάρχει και θέμα προτεραιοτήτων, για εμάς είναι προτεραιότητα η κοινωνική πλειοψηφία, δεν είναι τα ολιγοπώλια όπως είναι του κ. Μητσοτάκη. Ο κ. Τσίπρας δεν είναι αντίπαλός μας, αλλά όπου συμφωνεί με τη ΝΔ θα το αναδεικνύουμε». (σσ: Από όλα τα παραπάνω δεν προκύπτει από πουθενά ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ως αντίπαλο τον Αλέξη Τσίπρα – τουναντίον!)

Η Χαριλάου Τρικούπη, μάλιστα, ενθαρρυμένη από τη μικρή αύξηση στις δημοσκοπήσεις, θα εντείνει τις επιθέσεις της στον Αλέξη Τσίπρα με μοναδικό στόχο τη δεύτερη θέση. Όχι τόσο με άνοδο του ΠΑΣΟΚ όσο με μείωση της δύναμης της ΕΛΑΣ. Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» θα επανέλθουν επί του θέματος σύντομα.

 

Να φύγετε, κυρία μου, να φύγετε…

Γιάννης Τριάντης

news247.gr

 

 

5–6 λεπτά

---

Κάποια στιγμή πήραν τα μυαλά της αέρα και νόμισε ότι θα κυβερνήσει την Ελλάδα. Τώρα που κινδυνεύει να μείνει στα αζήτητα(και να μην μπει στην Βουλή), απειλεί(!) ότι θα φύγει από την χώρα. Θλιβερό δείγμα αλαζονικής, υβριστικής συμπεριφοράς και περιφρόνησης προς την κοινωνία.

Η Μαρία Καρυστιανού υπέκυψε στη μοίρα των μωροφιλόδοξων, που δεν διαθέτουν στοιχειώδη συναίσθηση για την προσωπική τους σκευή. Δηλαδή, για την συγκρότηση και τις ικανότητες που απαιτούνται ώστε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ρόλου και των στόχων που έχουν θέσει οι ίδιοι για τον εαυτό τους.

Είχε πάρει ψηλά τον αμανέ πολύ προτού ανακοινώσει την ίδρυση κόμματος. «Η πτώση της κυβέρνησης στις εκλογές (σ.σ. Ευρωεκλογές 2024) φέρει την σφραγίδα μου», δήλωσε τον Σεπτέμβριο του 24. Ταυτόχρονα, στην φρενήρη πορεία της προς τον Όλυμπο της φιλοδοξίας της, περιφρονούσε επιδεικτικά τους υπόλοιπους γονείς που επίσης είχαν θύματα στα Τέμπη.

Με μοχλό την μνημειώδη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, με τον αέρα των (μυστικών και άλλων) δημοσκοπήσεων στα πανιά της και με την ελαφρότητα γνωστών πολιτικών και λογοτεχνών, που έλεγαν βιαστικά και αστόχαστα ότι αξίζει να γίνει πρωθυπουργός(!), η κυρία Καρυστιανού φρόντιζε να απαξιώνει όλο το πολιτικό δυναμικό της χώρας (κυβέρνηση και αντιπολίτευση στον ίδιο κάλαθο των αχρήστων), προβάλλοντας εαυτήν ως την μοναδική σωτήρια λύση για την χώρα.

Όμως το ξήλωμα του εντυπωσιακού εργόχειρου δεν άργησε να αρχίσει. Οι συντηρητικές θέσεις της για τις αμβλώσεις ήταν το πρώτο καμπανάκι για τους θαυμαστές της από τον χώρο της Κεντροαριστεράς. Προβληματισμός, περισυλλογή και να οι πρώτες απώλειες τόσο σε επίπεδο «επωνύμων», που σαν βρεγμένες γάτες έπαιρναν πίσω τα θαυμαστικά, όσο κυρίως σε επίπεδο κοινωνίας.

Κι όσο προσπαθούσε να μιλήσει πολιτικά, τόσο ξηλωνόταν το εργόχειρο. Οι δηλώσεις της π.χ. για την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Τουρκία (να…ρωτήσει την κοινωνία ο πρωθυπουργός!) και φυσικά η κραυγαλέα αδαημοσύνη της για σχεδόν όλα τα πεδία, αποκάλυψαν αυτό το τραγικό πολιτικό τίποτε, που φιλοδοξούσε να κυβερνήσει την Ελλάδα.

Η συνέχεια ήταν χειρότερη. Δύο κορυφαίοι συνεργάτες της (Κοκοτσάκης, Αυγερινός) αποχώρησαν απογοητευμένοι, ενώ πλειάδα στελεχών και παρατρεχάμενων που την υμνούσαν και την κολάκευαν έφυγαν επίσης, καταγγέλοντας αντιδημοκρατική συμπεριφορά και Λουδοβίκεια αντίληψη.[...................................]ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ 

Να φύγετε, κυρία μου, να φύγετε…

Mariusz Kulak Art: γοητευτικός ρεαλισμός με ανθρωπιστικες ευαισθησίες

 

Mariusz Kulak Art

 

1. "BOOK" pictures + music - Mariusz Kulak Art

Facebook · Mariusz Kulak Art

20 Ιουλ 2026

Νταριαλίζα Άβιλα Σεβαλιέ:«Αν είναι να συλληφθώ για την ανθρωπιά, ας είναι». Μια συγκλονιστική ομιλία έξω από τα Ηνωμένα Έθνη

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη CELEBRATE THE DIVERSITY OF LATIN AMERICA (@latincity)

 

«Αν είναι να συλληφθώ για την ανθρωπιά, ας είναι»: Μια συγκλονιστική ομιλία έξω από τα Ηνωμένα Έθνη

parallaximag.gr

7–9 λεπτά

---

H Νταριαλίζα Άβιλα Σεβαλιέ, μέλους των DSA και υποψήφια για την Ομοσπονδιακή Βουλή των ΗΠΑ στη Νέα Υόρκη σχολίασε χθες την παρουσία Νετανιάχου στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. 

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ανήκει στη Χάγη· όχι στους δρόμους της Νέας Υόρκης και ασφαλώς όχι ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχει εκδώσει ένταλμα σύλληψής του για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η ίδια η Εξεταστική Επιτροπή του ΟΗΕ έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα και έχει κατονομάσει τον Νετανιάχου ως τον βασικό αρχιτέκτονά της.

Ως υποψήφια των Δημοκρατικών για τη 13η περιφέρεια της Νέας Υόρκης στο Κογκρέσο, αρνούμαι να επιτρέψω σε έναν εγκληματία πολέμου να κυκλοφορεί στους δρόμους της πόλης μας χωρίς να αντιμετωπίζει καμία αντίδραση. Αρνούμαι να υποδεχτώ έναν άνθρωπο υπό την εποπτεία του οποίου έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί περισσότερα από 64.000 παιδιά στη Γάζα, με χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων. Αρνούμαι να είμαι συνένοχη σε μια γενοκτονία.

Γι’ αυτό συνελήφθην σήμερα έξω από τα Ηνωμένα Έθνη μαζί με εκατοντάδες συμπολίτες μου από τη Νέα Υόρκη. Το Ισραήλ έχει σκοτώσει περισσότερους από 73.000 ανθρώπους στη Γάζα. Έχει βομβαρδίσει νοσοκομεία, σχολεία, χώρους λατρείας, αλιευτικά σκάφη και σκηνές προσφύγων. Έχει υποβάλει συλλογικά έναν ολόκληρο πληθυσμό σε λιμοκτονία, χρησιμοποιώντας την πείνα ως εργαλείο στη γενοκτονία του.

Έχει υποβάλει άνδρες, γυναίκες και παιδιά σε συστηματικά σεξουαλικά βασανιστήρια και φυλάκιση. Έχει απειλήσει να σκοτώσει ανθρώπους επειδή πετούν χαρταετούς, έχει σκοτώσει περισσότερους από 1.000 ανθρώπους μετά τη λεγόμενη εκεχειρία και έριξε 335 σφαίρες σε ένα αυτοκίνητο στο οποίο βρισκόταν η πεντάχρονη Χιντ Ρατζάμπ.

Και όταν έρχεται η ώρα των συνεπειών, οι ηγέτες του κόσμου περιορίζονται σε προσεκτικά διατυπωμένες δηλώσεις που δεν ισοδυναμούν ούτε καν με ένα χτύπημα στον καρπό.

Εδώ, στις Ηνωμένες Πολιτείες, τόσο το κατεστημένο των Δημοκρατικών όσο και οι Ρεπουμπλικανοί έχουν προστατεύσει τον Νετανιάχου από τη δίωξη για τα εγκλήματά του και έχουν στείλει, μέσα σε μόλις δύο χρόνια, περισσότερα από 21 δισεκατομμύρια δολάρια από τους φόρους μας για τη χρηματοδότηση ισραηλινών βομβών. Τόσο η κυβέρνηση Μπάιντεν όσο και η κυβέρνηση Τραμπ απέκρυψαν στοιχεία, είπαν ψέματα για όσα έκανε το Ισραήλ στη Γάζα, χρηματοδότησαν τη σφαγή και απομόνωσαν και συνέλαβαν ανθρώπους που μίλησαν εναντίον της. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η κυβέρνηση Τραμπ πρότεινε πώληση όπλων ύψους 2,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων βομβών βάρους 2.000 λιβρών.

Οι Νεοϋορκέζοι αρνούνται να σιωπήσουν. Γι’ αυτό η σημερινή πράξη πολιτικής ανυπακοής, με επικεφαλής τις Jewish Voice for Peace, NYC-DSA, Sunrise Movement, CAAAV, Palestinian Youth Movement, Adalah Justice Project, US Campaign for Palestinian Rights και άλλες οργανώσεις, συγκέντρωσε 400 συμμετέχοντες, ενώ περισσότεροι από 100 συνελήφθησαν, απαιτώντας να δοθεί τέλος σε αυτή την αδικία.

Και η 13η περιφέρεια της Νέας Υόρκης —όπως και ολόκληρη η πόλη— είναι μαζί μας. Αυτό το καλοκαίρι, το Χάρλεμ, το Ουάσινγκτον Χάιτς, το Ίνγουντ και το Δυτικό Μπρονξ απομάκρυναν από τη θέση του έναν βουλευτή πέντε θητειών που υποστηριζόταν από την AIPAC. Το μήνυμά τους ήταν σαφές: επενδύστε στα παιδιά μας εδώ, στο σπίτι μας, όχι σε βόμβες που πέφτουν στο εξωτερικό. Με ανέδειξαν υποψήφια των Δημοκρατικών δίνοντάς μου εντολή να προωθήσω νομοθετήματα όπως το Block the Bombs Act και να αντιπαρατεθώ στην ακόρεστη πολεμική μηχανή της χώρας μας. Σε ολόκληρη την πόλη, οι Νεοϋορκέζοι εξέλεξαν υποψηφίους για το Κογκρέσο και την πολιτειακή Βουλή που θα αγωνιστούν για να σταματήσουν οι βόμβες, να σταματήσουν οι επενδύσεις στον θάνατο και να επενδύσουμε σε μια πολιτική της ζωής.

Οι οικογένειες στην Παλαιστίνη, στον Λίβανο και στο Ιράν δεν είναι εχθροί μας. Εχθρός μας είναι ένα σύστημα στο οποίο οι δισεκατομμυριούχοι πλουτίζουν υποδαυλίζοντας το μίσος και τον πόλεμο, ενώ οι δικές μας κοινότητες στερούνται τα αναγκαία. Απόψε, τα καταφύγια αστέγων στο Άπταουν και στο Μπρονξ θα είναι γεμάτα. Την περασμένη χρονιά, περισσότερα από 100.000 παιδιά στα δημόσια σχολεία της Νέας Υόρκης βίωσαν την έλλειψη στέγης. Και αυτή τη στιγμή, οι οικογένειες αισθάνονται στο ίδιο τους το σώμα τις συνέπειες των περικοπών στο SNAP και στο Medicaid, ενώ οι ένοικοι της Υπηρεσίας Στέγασης της Νέας Υόρκης αναγκάζονται για άλλη μια φορά να ζουν σε ακατάλληλες κατοικίες. Έθεσα υποψηφιότητα για το Κογκρέσο επειδή βαρέθηκα να μου λένε ότι ποτέ δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για τις κοινότητές μας, ενώ την ίδια στιγμή βλέπω την κυβέρνησή μας να υπογράφει λευκές επιταγές για τη διάπραξη φρικαλεοτήτων. Κάθε δολάριο που δαπανάται για τη σφαγή κοινοτήτων στο εξωτερικό είναι ένα δολάριο που αφαιρείται από τις δικές μας κοινότητες εδώ. Το 1967, ο δρ Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ στάθηκε στον άμβωνα της Riverside Church, στην περιφέρειά μου, και προειδοποίησε ότι μια χώρα που δαπανά περισσότερα για τον πόλεμο απ’ ό,τι «για προγράμματα κοινωνικής προόδου πλησιάζει στον πνευματικό θάνατο».

Τα μέλη του Κογκρέσου έχουν ευθύνη να ενεργούν με θάρρος απέναντι σε μια κατάφωρη αδικία, όχι να συνεχίζουν να τη χρηματοδοτούν. Δυστυχώς, σχεδόν 60 χρόνια αργότερα, δεν έχουν αλλάξει πολλά. Οι Παλαιστίνιοι αντιμετωπίζουν καθημερινά αδιανόητες συνθήκες υπό ένα ισραηλινό καθεστώς απαρτχάιντ, το οποίο εξαφανίζει άνδρες, γυναίκες και παιδιά σε στρατιωτικές φυλακές γνωστές για τα σωματικά, σεξουαλικά και ψυχολογικά βασανιστήρια που ασκούνται σε αυτές.

Και εδώ, στη χώρα μας, οι οικογένειες της περιφέρειάς μου βλέπουν να περικόπτονται τα σχολεία, οι κλινικές και η επισιτιστική τους βοήθεια για να πληρωθεί ο πόλεμος, ενώ η ICE αρπάζει γείτονές μας επειδή υψώνουν τη φωνή τους υπέρ των Παλαιστινίων και σχεδόν το 40% των βρεφών στην περιφέρειά μου μεγαλώνουν μέσα στη φτώχεια.

Από τη 13η περιφέρεια της Νέας Υόρκης μέχρι την Παλαιστίνη, όλα τα παιδιά και όλοι οι άνθρωποι αξίζουν την ασφάλεια και τους πόρους που χρειάζονται για να ζουν με αξιοπρέπεια. Γι’ αυτό κατεβαίνω στους δρόμους και γι’ αυτό πηγαίνω στο Κογκρέσο: για να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τα χρήματα των φορολογουμένων μας για να εξοπλίζουμε μια γενοκτονία, για να βάλουμε τέλος στους παράλογους πολέμους και για να οικοδομήσουμε μια κυβέρνηση που λογοδοτεί στους εργαζόμενους αυτής της χώρας.

Οι κοινότητές μας αξίζουν ηγέτες με ακλόνητη ηθική πυξίδα, που κατανοούν ότι η κοινή μας ανθρωπιά είναι ιερή και που αγωνίζονται για να οικοδομήσουν μια πολιτική της ζωής ακόμη κι όταν αυτό έχει πολιτικό κόστος. Κι αν αυτό απαιτεί τη σύλληψή μου, ας είναι. (If that requires my arrest, so be it.)

Ο κομμένος από τους μεγιστάνες του πλούτου καλλιτέχνης Μάκλμορ ανακοίνωσε το «Free Palestine» tour !

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη BEN (@macklemore)

 

Μάκλμορ: Ανακοίνωσε το «Free Palestine» tour - Πότε ξεκινά η περιοδεία 

documentonews.gr

3–4 λεπτά

---

Η ανάρτηση στο Instagram.

AP Images

Ο Μάκλμορ ανακοίνωσε την πραγματοποίηση μιας σειράς εμφανίσεων με τίτλο «Free Palestine», πλαισιωμένος από φίλους και συναδέλφους του καλλιτέχνες, με στόχο την ενίσχυση των ανθρωπιστικών δράσεων στην Παλαιστίνη. Η κίνηση αυτή έρχεται αφού ο ράπερ απομακρύνθηκε από την περιοδεία του Εντ Σίραν σε στάδια των ΗΠΑ.

«Αν οι τελευταίες εβδομάδες μας έδειξαν κάτι, είναι ότι κάτι έχει αλλάξει τα τελευταία τρία χρόνια», έγραψε ο Μάκλμορ στη λεζάντα της ανάρτησής του στο Instagram η οποία συνοδευόταν από την αφίσα των εμφανίσεών του. «Υπάρχει μία συλλογική αφύπνιση γύρω από την απελευθέρωση της Παλαιστίνης, τη δύναμη των δισεκατομμυριούχων που προσπαθούν να λογοκρίνουν αυτό το αίτημα και το τι περιμένουμε από τους καλλιτέχνες αυτή τη στιγμή. Βρισκόμαστε στο 2026. Το να μένεις απολιτίκ κατά τη διάρκεια μιας γενοκτονίας δεν λειτουργεί πια. Ο κόσμος ζητά από τους καλλιτέχνες να δώσουν το παρών, να ενημερωθούν και να σταθούν δίπλα στην κοινότητα, χρησιμοποιώντας τη σκηνή για κάτι παραπάνω από απλή ψυχαγωγία… αυτό που συνέβη σε μένα είναι μεγαλύτερο από έναν καλλιτέχνη ή μία σκηνή. Όταν η τάξη των δισεκατομμυριούχων μπορεί να αποφασίζει ποιες φωνές επιτρέπονται πάνω στη σκηνή και ποιες θεωρούνται πολύ επικίνδυνες για να ακουστούν, όλοι θα πρέπει να δίνουν προσοχή», πρόσθεσε, μεταξύ άλλων.

Οι εμφανίσεις του Μάκλμορ θα ξεκινήσουν από το Δουβλίνο στις 26 Οκτωβρίου και στη συνέχεια στο Παρίσι στις 29 και το Λονδίνο στις 30 του ίδιου μήνα. Παράλληλα, ο ράπερ έκανε γνωστό ότι σύντομα θα ανακοινωθούν και ημερομηνίες για τις Ηνωμένες Πολιτείες.