Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 10, 2026

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΡΙΖΕΙ ΤΗ ΔΙΑΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ «ΗΘΙΚΗΣ» ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ , ΑΛΛΑ Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΝΑ ΤΑΞΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΚΟΝΤΑΦΤΕΙ ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

 

Μάθημα ηθικής από το επόμενο σχολικό έτος για τους μαθητές που απαλλάσσονται από τα Θρησκευτικά

Από το σχολικό έτος 2026-2027, οι μαθητές που απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών θα παρακολουθούν μάθημα Ηθικής. Το νέο πρόγραμμα σπουδών έχει ήδη δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και θα εφαρμοστεί σε όλες τις τάξεις όπου διδάσκονται Θρησκευτικά, από τα μέσα του Δημοτικού μέχρι και την τρίτη Λυκείου.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, Σπύρο Δουκάκη, ο οποίος καλεσμένος στην εκπομπή ΣΥΝΔΕΣΙΣ του ΕΡΤnews, η ηθική θα διδάσκεται ως μέρος της σχολικής εκπαίδευσης, σε συνδυασμό με εργαστήρια δεξιοτήτων, δράσεις ενεργού πολίτη και άλλα γνωστικά αντικείμενα, όπως κοινωνική και πολιτική αγωγή και ιστορία. Το μάθημα δεν περιορίζεται στη διδασκαλία φιλοσόφων, αλλά εστιάζει σε ηθικές διαστάσεις καθημερινών ζητημάτων.

Πηγή: ertnews.gr 

H ENΩΣΗ ΑΘΕΩΝ ΘΕΩΡΕΙ  ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ «ΗΘΙΚΗΣ» ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΟ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ ΣΧΕΔΟΝ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΕΙ, ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ ΛΟΓΩ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ... ΔΕΚΑ ΜΑΘΗΤΩΝ. 

 Στο παρακάτω Video  η πρόεδρος της Ένωσης Αθέων, Σίλη Κοϊτσάνου, ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος  και ο φοιτητής Ήλιος Πόρος συζητούν για την αναγκαιότητα του μαθήματος της Ηθικής αλλά και για τις δυσκολίες συγκρότησης τμήματος δέκα μαθητών ανά τάξη. 


Odds Against Tomorrow(Οι προγνώσεις για το μέλλον είναι δυσοίωνες) /Οι λύκοι μεταξύ τους (1959)

Odds Against Tomorrow (1959) – NYC in Film 

Το "Odds Against Tomorrow" (γνωστό στα ελληνικά ως "Οι Λύκοι Μεταξύ Τους") είναι μια σημαντική αμερικανική ταινία φιλμ νουάρ του 1959, σε σκηνοθεσία Robert Wise . Πρόκειται για μια ταινία που ξεχωρίζει για την σκοτεινή της ατμόσφαιρα και την κοινωνική της κριτική, ειδικά πάνω στο θέμα του ρατσισμού .Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τρεις απελπισμένους άντρες που σχεδιάζουν μια ληστεία τράπεζας και τελικά την πραγματοποιούν .
Ο οργανωτής της ληστείας είναι ο Ντέιβιντ Μπερκ (Ed Begley), ένας πρώην αστυνομικός που καταστράφηκε επαγγελματικά και ψάχνει μια τελευταία ευκαιρία .
Ο "εγκέφαλος" της ληστείας είναι ο Τζόνι Ίνγκραμ (Harry Belafonte), ένας ταλαντούχος τραγουδιστής σε νυχτερινό κέντρο με σοβαρό πρόβλημα τζόγου και μεγάλα χρέη .

Ο Ερλ Σλέιτερ (Robert Ryan), ένας βίαιος και βαθιά ρατσιστής πρώην κατάδικος , ένας χολερικός τύπος , που δηλητηριάζει εξαρχής τη συνεργασία των συνεργών. Ο Σλέιτερ αρνείται να δουλέψει με έναν μαύρο συνεργάτη, και το μίσος του για τον Ίνγκραμ γίνεται η κινητήρια δύναμη που οδηγεί τα πάντα στο απρόβλεπτο και εκρηκτικό φινάλε .Odds Against Tomorrow

Classification of Odds Against Tomorrow as the last film noirOdds Against Tomorrow

Η ταινία είναι εξαιρετική και  ξεχωρίζει για διάφορους λόγους :
1.  Θεωρείται ένα από τα τελευταία μεγάλα έργα της κλασικής περιόδου του φιλμ νουάρ . 

 2.Χρησιμοποιεί την χαρακτηριστική ασπρόμαυρη φωτογραφία με έντονες σκιές (κιτρινο-μαύρο) .Για την πρωτοποριακή φωτογραφία της , ο διευθυντής φωτογραφίας χρησιμοποίησε υπέρυθρο φιλμ, δίνοντας στις εξωτερικές σκηνές μια σουρεαλιστική, σχεδόν εξωγήινη αίσθηση , που ταιριάζει με το αδιέξοδο των ηρώων .

3. Είναι μια από τις λίγες ταινίες της εποχής που τοποθετούν τον ρατσισμό στο επίκεντρο της πλοκής, εξετάζοντας τις καταστροφικές του συνέπειες,  χωρίς να δίνει μάλιστα  εύκολες απαντήσεις με μελό συμφιλιώσεις  .

4. Η  μουσική επένδυση είναι του σπουδαίου  τζαζίστα πιανίστα John Lewis (από το Modern Jazz Quartet), προσθέτοντας άλλο ένα επίπεδο στην ατμόσφαιρα της ταινίας .

5.Το σενάριο, βασισμένο σε μυθιστόρημα του William P. McGivern, το έγραψε ο Abraham Polonsky, ο οποίος βρισκόταν στη μαύρη λίστα του Χόλιγουντ για τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Γι' αυτό, το όνομά του αντικαταστάθηκε στα credits με αυτό του John O. Killens .

   Παρατήρηση: Υπήρξε η αγαπημένη ταινία του Jean-Pierre Melville. Ο διάσημος Γάλλος σκηνοθέτης του νουάρ, Jean-Pierre Melville, λέγεται ότι είδε την ταινία μεταξύ 80 και 120 φορές .

  

Odds Against Tomorrow

ΑLFREDO: Βραβευμένη Κωμωδία/Δράμα , Μικρού Μήκους Ταινία

Οι συνταξιούχοι Φρανκ και Μαρλίν ζουν με τον αγαπημένο τους σκύλο Αλφρέντο - κάτι περισσότερο από ένα απλό κατοικίδιο, είναι η κόλλα που κρατά ενωμένη τη διαλυμένη σχέση τους. Ο ρομαντισμός και η οικειότητά τους έχουν ξεθωριάσει προ πολλού και δεν έχουν μιλήσει απευθείας εδώ και χρόνια, χρησιμοποιώντας τον Άλφι ως μεσάζοντα και άθελά τους θεραπευτή. Αλλά όταν η εύθραυστη ισορροπία τους διαταράσσεται, ο Φρανκ και η Μαρλίν αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν πόσο απομακρυσμένοι έχουν πραγματικά γίνει.

Μια μικρή βοήθεια και παραγωγή Slide 9

Πρωταγωνιστούν:
Φράνσις Γκρίνσλεϊντ 
Fiona Press
Χάνα Μπαθ
Άαρον Γκλενέιν 
Χάρβεϊ Τζάκσον
Κλόε Τόμπιν (φωνή)
και ο Ράουντι ως Αλφρέντο

Σκηνοθεσία: Μιχαήλ Χρυσουλάκης

Γράφει η Έμιλι Ντέμπστερ

Παράγεται από 
Μιχαήλ Χρυσουλάκης
Έμιλι Ντέμπστερ
Φιλ Λόιντ

Εκτελεστικός Παραγωγός: Φιλ Λόιντ

Διευθυντής Φωτογραφίας: Σάιμον Κολοντίν

Μουσική από την Έμιλι Μαλτσέφσκι

Το «Alfredo» είναι μια ταινία μικρού μήκους (διάρκειας 23 λεπτών) του 2025, σε σκηνοθεσία Michael Chrisoulakis και σενάριο Emily Dempster . Πρόκειται για μια κωμωδία-δράμα (dramedy) με θέμα τη σχέση ενός ηλικιωμένου ζευγαριού και του σκύλου τους.

Υπόθεση: Οι συνταξιούχοι Frank και Marlene ζουν με τον αγαπημένο τους σκύλο Alfredo, ο οποίος είναι κάτι περισσότερο από ένα κατοικίδιο — είναι ο «συνδετικός κρίκος» που κρατά τη σχέση τους. Η ρομαντική τους σχέση έχει ξεθωριάσει και έχουν σταματήσει να μιλούν απευθείας ο ένας στον άλλο εδώ και χρόνια, χρησιμοποιώντας τον Alfie ως μεσολαβητή και άτυχο ψυχοθεραπευτή. Όταν η λεπτή ισορροπία τους διαταράσσεται, αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν πόσο απομακρυσμένοι έχουν γίνει .Many of you have asked where you can watch ALFREDO. Well… We're excited to  announce that ALFREDO will have its Australian premiere at the 35th Annual  Flickerfest International Short Film Festival on

   
    Προβολή: Η ταινία περιλήφθηκε στο πρόγραμμα του Flickerfest 2026 (Best of Australian Shorts) 

Εικόνα προφίλ του χρήστη mchrisoulakisΟ σκηνοθέτης Michael Chrisoulakis κατάγεται από την Τασμανία (Hobart) και είχε κερδίσει το Tasmanian Television Award κατά τη διάρκεια των σπουδών του .

Γιατί σαρώνει η ακροδεξιά στη Γερμανία; (Δύο άρθρα)

 


1. Παλάβωσαν οι Γερμανοί και ψηφίζουν Κασιδιάρηδες, Πλεύρηδες και Βελόπουλους;

Γιώργος Καρελιάς

Νίκη AfD στη ΣαξονίαΝίκη AfD στη Σαξονία AP Photo/Matthias Schrader

Κι εμείς έχουμε ψηφίσει τέτοιους. Ας κοιτάξουμε τη δική μας καμπούρα και ας αφήσουμε τους Γερμανούς να συνειδητοποιήσουν πού μπορούν να οδηγηθούν.

Οι απαντήσεις στο ερώτημα του τίτλου είναι περισσότερες της μιας.

Πρώτον, στο παρελθόν έχουν ψηφίσει το ίδιο και χειρότερα: τον Χίτλερ πριν από εννιά δεκαετίες. Κι αν τότε «παρασύρθηκαν» ή «δεν ήξεραν», μετά έμαθαν. Ο Χίτλερ κατέστρεψε τη χώρα τους (δεν μπόρεσε να καταστρέψει όλον τον υπόλοιπο κόσμο) και, όσο κι αν η μνήμη εξασθενεί και η άγνοια των νεότερων κυριαρχεί, δεν γίνεται σήμερα να υπάρχει η ίδια δικαιολογία.

Η δεύτερη απάντηση είναι -για να μην υπερβάλλουμε- ότι έδωσαν σε αυτούς τους τύπους 44% σε ένα κρατίδιο, από τα μικρότερα- και από τα φτωχότερα, αυτό μπορεί να έχει ξεχωριστή σημασία- της Γερμανίας. Ναι, έχουν άνοδο και αλλού, αλλά αυτό το καμπανάκι ίσως αποδειχθεί σωτήριο για τη συνέχεια, εφόσον οι δυνάμεις της άλλης πλευράς συνειδητοποιήσουν τι δεν κάνουν καλά.

Η τρίτη απάντηση είναι ότι κι εμείς έχουμε ψηφίσει τέτοιους. Ξεχάσαμε, προφανώς, ότι κάποτε-όχι και τόσο μακριά- οι χρυσαυγίτες έγιναν τρίτη κοινοβουλευτική δύναμη.

Τους ψηφίσαμε είτε για να μας «σώσουν» από τους μετανάστες είτε για να διώξουν τους «αλήτες προδότες πολιτικούς» (αυτό το σύνθημα ήταν η αιτία για να κόψω το γήπεδο…).

Και ναι οι χρυσαυγίτες σκότωναν μετανάστες (και όχι μόνο) στους δρόμους. Αλλά και ο Πλεύρης στα πολιτικά του νιάτα κραύγαζε να τους σκοτώνουμε στα σύνορα – και αυτός είναι σήμερα υπουργός. Και ο Βελόπουλος, που λέει να βουλιάζουμε τις βάρκες (προτροπή σε διάπραξη εγκλήματος) μπορεί να είναι τρίτη δύναμη και, ίσως, συγκυβερνήτης, αν ο Μητσοτάκης τον καλέσει μη αντέχοντας τον Σαμαρά.

Στη Γερμανία τώρα, αυτοί οι τύποι υπόσχονται ακόμα πιο σκληρά μέτρα κατά των μεταναστών από αυτά που έχει πάρει η κυβέρνηση του Καγκελάριου Μερτς. Όμως, στο κρατίδιο που πήραν το 44% οι μετανάστες είναι λιγότεροι από οπουδήποτε αλλού. Και άνθρωποι που ξέρουν τι γίνεται εκεί λένε ότι, αν φύγουν οι μετανάστες, θα καταρρεύσουν κρατικές δομές με πρώτα τα νοσοκομεία, αφού εκεί δουλεύουν οι άνθρωποι αυτοί. Άρα είτε οι ακροδεξιοί νικητές κοροϊδεύουν είτε όσοι τους ψήφισαν είναι πρόθυμοι να εξαπατηθούν.

Η δεύτερη προβαλλόμενη αιτία του αποτελέσματος της Κυριακής είναι η επικράτηση της woke agenda. Όμως, συμβαίνει το εξής παράδοξο. Η συμπρόεδρος του κόμματος αυτού είναι λεσβία και συζεί με γυναίκα με καταγωγή από τρίτη(όχι ευρωπαϊκή) χώρα. Δεν ενοχλεί αυτό τους πούρους αντι-woke ψηφοφόρους; Το αποτέλεσμα δείχνει πώς όχι.

Άρα, κάτι άλλο φταίει, που είναι σοβαρότερο και από την αντιμεταναστευτική και από την αντι-woke υστερία. Και αυτό δεν μπορεί παρά να έχει οικονομική εξήγηση. Τα στρώματα που πιέζονται περισσότερο από την ακρίβεια και τα επακόλουθά της βλέπουν τη ζωή τους να χειροτερεύει. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η διακοπή της φτηνής ρωσικής ενέργειας έχει καταλυτικές επιδράσεις στη γερμανική οικονομία. Και αυτό φέρνει σε δεύτερη μοίρα την ευρωπαϊκή θέση αρχής, στην οποία πρωταγωνιστεί η Γερμανία, για «πόλεμο» με τη Ρωσία μετά την εισβολή της στην Ουκρανία.

Η στροφή προς την ακροδεξιά είναι μεν γενικότερη τάση στην Ευρώπη, αλλά δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες (στην Ιβηρική, για παράδειγμα, δεν συμβαίνει αυτό). Για τη Γερμανία υπάρχει ιδιαίτερη ευαισθησία, λόγω παρελθόντος. Θα δούμε αν η πλειοψηφία των Γερμανών έχει φτάσει στο σημείο να το ξεχνάει και να είναι έτοιμη να παραδοθεί σε αντίγραφα του χιτλερισμού.

Πώς λύνεται αυτός ο Γόρδιος Δεσμός; Ας κοιτάξουμε τη δική μας καμπούρα και ας αφήσουμε τους Γερμανούς να συνειδητοποιήσουν πού μπορούν να οδηγηθούν, αν δεν υπάρξει αντίδραση.

Αν ήμουν Γερμανός, ίσως να αναφωνούσα «γύρνα πίσω Άνγκελα Μέρκελ»! Όταν το γράφαμε αυτό πριν από σχεδόν δύο χρόνια, τα πράγματα δεν είχαν φτάσει στο σημερινό, ανησυχητικό, σημείο. Ποτέ δεν είναι αργά…

2. Αντώνης Λιάκος: Γερμανική ακροδεξιά και διπλή αρνητική συνείδηση

Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

 

Τόσο λίγοι, τόσο ανήθικοι .Δεν έχουν πάρει χαμπάρι πόσο κακό έχει κάνει το κόμμα τους στην Ελλάδα και ζητούν να ξαναψηφίσουν τον βασικό ηθικό αυτουργό σε μια μαζική δολοφονία


Ο Δήμαρχος της Νέας Ζίχνης Σερρών ζητά από τον Βορίδη να επανέλθει ο Κ. Καραμανλής (του εγκλήματος των Τεμπών) στα  ψηφοδέλτια!  «Τον θέλουμε μπροστάρη στις Σέρρες»!(video)

08.09.2026

Μία πολύ άβολη στιγμή είχε η Φωτεινή Αραμπατζή στις Σέρρες, κατά την διάρκεια επίσκεψής της -μαζί με τον Μάκη Βορίδη- στη Νέα Ζίχνη.

Εκεί, ο δήμαρχος της περιοχής, Παντελής Μπόζης, απευθυνόμενος προς τον Βορίδη του ζήτησε να «πείσει» τον Κώστα Αχ. Καραμανλή να ξαναμπει υποψήφιος με τη ΝΔ γιατί «τον θέλουμε μπροστάρη στις Σέρρες».

Ο πρώην υπουργός χαμογελούσε, ωστόσο η αμήχανη αντίδραση της Αραμπατζή δεν πέρασε απαρατήρητη.

Υποψήφια και η ίδια στις Σέρρες, ήταν κάπως άβολο να ακούει δήμαρχο στην περιφέρειά της και πάνω από το κεφάλι της να ζητά την επιστροφή στα ψηφοδέλτια του πρώην υπουργού Μεταφορών, με την Αραμπατζή, που το όνομά της ενεπλάκη στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, να αντιδρά με ένα μειδίαμα, ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί με φόντο τα… ψηφοδέλτια στις επερχόμενες εκλογές

Ξεσπά η Μαρία Ντόλκα , μητέρα της αδικοχαμένης Αναστασίας Παπαγγελή,κατά Καραμανλή: «Mην τολμήσεις και βάλεις ξανά υποψηφιότητα»

Καθώς στη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών έχουν αρχίσει οι καταθέσεις των συγγενών των θυμάτων του αδιανόητου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, η Μαρία Ντόλκα, μητέρα της αδικοχαμένης Αναστασίας Παπαγγελή, συγκλονίζει με ανάρτησή της στα social media.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Μ. Ντόλκα ανακάλεσε την εντολή της στην Ζωή Κωνσταντοπούλου και πλέον εκπροσωπείται από δικηγόρο της Λάρισας, πρώην συνεργάτη της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας. Στο πλαίσιο αυτό μπορεί να ερμηνευτεί και απόσπασμα της ανάρτησής της, όπου αναφέρει ότι «εγώ Αναστασία θα είμαι εκεί με το δικηγόρο μου, μέχρι να πω πως αυτοί σε δολοφόνησαν, εγώ σε υπερασπίστηκα, ο δικηγόρος μου σε δικαίωσε, οι γονείς που έφεραν τα πραγματικά στοιχεία και τους ευχαριστώ θα ανακουφιστούν και θέλω να ζήσω τη μέρα που θα περνούν από μπροστά μου με χειροπέδες».

Στην ίδια ανάρτηση, σημειώνει: «Καραμανλή μην τολμήσεις κ βάλεις ξανά υποψηφιότητα. Πάρε τον δήμαρχο που σε προσμένει, μπες σε ένα τρένο με αριθμό intercity 62, καθισε στο βαγόνι 3 στη θέση 12 και στη θέση 18 μαζί του, και θέλω να οδηγώ εγώ και πάμε κ όπου βγει. Θα καταθέσουν μάνες, πατεράδες, παιδιά, σύζυγοι, είμαστε πολλοί και θα ακουστούν πολλά όπως μας λέει η πρόεδρος του δικαστηρίου και θα πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι… Πόσο ακόμα; Να σκεφτείτε στις εκλογές τα λόγια μου. Τα λόγια μιας μάνας που έχασε με πολλές μάνες τα παιδιά τους στο τρένο».

Καταλήγει, δε, γράφοντας ότι «όλοι οι άλλοι ας δικαστούν από τον κόσμο που μας στέκεται και ξέρει τι έγινε στα Τέμπη, στις κάλπες. Η σαπιλα τους δεν έχει πάτο. Πόσα φάγατε κ κλείσανε τα σπίτια μας; Τα σαβανα δεν έχουν τσέπες έλεγε η μάνα μου. Μάλλον εσείς ράψατε με τσέπες».

Αναλυτικά η ανάρτηση έχει ως εξής:

Δεν ξέρω αν υπάρχει,πιο βρώμικος κόσμος από την πολιτική κ όσους την υπηρετούν . Δεν ξέρω πως όλοι αυτοί ,ζουν χωρίς τύψεις. Δεν ξέρω τι λένε κ πως μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Δεν ξέρω πως νιώθουν τα παιδιά τους. Δεν ξέρω πως αισθάνονται τις στιγμές,με φίλους , συγγενείς,συνεργάτες μέσα στη μέρα. Πιστεύω πως μέσα τους υπάρχει ένα τεράστιο κενό συναισθημάτων ,βιωμάτων ,επιθυμιών ,αληθινών σκέψεων ,δικαιοσύνης ,αντίληψης πραγματικής της ζωής ,της οντότητας του ανθρώπου,των αξιών ,της ζωής ,των ιδανικών,του πόνου,της αδικίας ,της φτώχειας,των ελλείψεων στην υγεία,της ανύπαρκτης εκπαίδευσης στα σχολεία,,των ελευθεριών του ανθρώπου κ δικαιωμάτων του. Ανεβαίνοντας εδώ κ ενάμιση χρόνο στα δικαστήρια στη Λάρισα κ για τα βίντεο που …αλλά κ με την κύρια δίκη ως αφορμή σκέψης …απορώ . Πλύση εγκεφάλου; Ιδανικά μέσα από την εικονική πραγματικότητα; Καθείς στον μικρόκοσμο του; Ελλείψεις σε νοιάζομαι ,σε σκέφτομαι κ μπορώ κ γω να βρεθώ στη θέση σου ;αλλά ευτυχώς δεν βρέθηκα κ δεν άλλαξε η ζωή μου μέσα σε 8-12 λ κ πάμε κ όπου βγει ; γιατί κανείς δεν ακούει για 11λ ; Κ η Αναστασία δεν έφτασε στη Θεσσαλονίκη…κ ήταν μόνον μία ώρα από το σπίτι της; Κ το πρωί είχε εργαστήριο κ ήθελε να είναι στην ώρα της; Κ ένας Κώστας Καραμανλής του Αχιλλέως δεν διάβαζε τα εξώδικα ;κ τα mail ; Κ λάμβανε κονδύλια κ τα έστελνε έξω από τις ράγες; Κ το τρένο δεν έφτασε ποτέ; Κ ένας αχθοφόρος που η αδερφή του ήξερε έναν πρωθυπουργό που προχθές μοίραζε κάποια λεφτά;στη Θεσσαλονίκη;που είχε έτοιμη την έκθεση του κράτους δικαίου σε μια τυχαία…ερώτηση μίας δημοσιογράφου ; Κ που η Ελλάδα βρίσκεται ψηλά στις μελέτες του κράτους δικαίου στην Ευρώπη; Αλλά που μια μάνα που έχασε την κόρη της στα Τέμπη ακόμα δεν βλέπει το κράτος δικαίου να λειτουργεί κ μόλις ΝΑΙ μετά από 3,5χρονια άκουσε επιτέλους έναν πατέρα κ δικηγόρο που υπερασπίζεται την κόρη του τη Μαρθη να καταθέτει ως μάρτυρας ;κ που νιώθω σαν μάνα ανακούφηση πως επιτέλους αρχίζει να ξετυλίγεται το νήμα που θα φτάσει στο τέλος κ στην δικαίωση της Αναστασίας μου χάριν σε κάποιους σπουδαίους γονείς που δεν εσκυψαν το κεφάλι κ δεν έκλεισαν τα παράθυρα όπως τους ήθελαν οι παπάδες …να σιωπούν αλλά μάζεψαν τα κομμάτια τους κ κυνήγησαν ,όσους μπαζωσαν έκρυψαν μίλησαν από ένα κόκκινο τηλέφωνο,έδωσαν εντολές κ έτρεξαν να κρύψουν όσο εγώ έψαχνα την Αναστασία,παρακαλώντας να είναι ζωντανή,έστω κ διασωληνωμενη . Καραμανλή μην τολμήσεις κ βάλεις ξανά υποψηφιότητα . Πάρε τον δήμαρχο που σε προσμένει ,μπες σε ένα τρένο μεαριθμό inter city 62,καθισε στο βαγόνι 3 στη θέση 12 κ κ στη θέση 18 μαζί του,κ θέλω να οδηγώ εγώ κ πάμε κ όπου βγει. Θα καταθέσουν μάνες , πατεράδες,παιδιά ,σύζυγοι είμαστε πολλοί κ θα ακουστούν πολλά όπως μας λέει η πρόεδρος του δικαστηρίου κ θα πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι … Πόσο ακόμα; Να σκεφτείτε στις εκλογές τα λόγια μου . Τα λόγια μιας μάνας που έχασε με πολλές μάνες τα παιδιά τους στο τρένο. Παιδιά ,μητέρες ,πατεράδες από οικογένειες όμορφες με αξίες ,με αγάπη κ φροντίδα στους ανθρώπους τους κ που μαζεύουν τα κομμάτια τους να πάνε στην ιδανική αίθουσα να καταθέσουν όσα βίωσαν τα 3.5 χρόνια δίνοντας κουράγιο ο ένας στον άλλον μέχρι να τους χωσουμε μέσα. Κ όσους εμείς δεν χωσουμε γιατί θα τους προστατεύσει το σύστημα που δεν νομίζω όλα θα αποκαλυφθούν ,δικαστε τους στις κάλπες. Εγώ Αναστασία θα είμαι εκεί με το δικηγόρο μου , μέχρι να πω πως αυτοί σε δολοφόνησαν ,εγώ σε υπερασπίστηκα,ο δικηγόρος μου σε δικαίωσε ,οι γονείς που έφεραν τα πραγματικά στοιχεία κ τους ευχαριστώ θα ανακουφιστούν κ θέλω να ζήσω τη μέρα που θα περνούν από μπροστά μου με χειροπέδες. Όλοι οι άλλοι ας δικαστούν από τον κόσμο που μας στέκεται κ ξέρει τι έγινε στα Τέμπη,στις κάλπες. Η σαπιλα τους δεν έχει πάτο. Πόσα φάγατε κ κλείσανε τα σπίτια μας; Τα σαβανα δεν έχουν τσέπες έλεγε η μάνα μου. Μάλλον εσείς ράψατε με τσέπες


Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 09, 2026

«Οι άνθρωποι που δημιουργούν την ΑΙ πιστεύουν ειλικρινά ότι θα μπορούσε να μας σκοτώσει όλους ως το τέλος της δεκαετίας. Δεν πρόκειται για κόλπο μάρκετινγκ»!

 


«Παίζουν με τις ζωέ(;)ς μας»: Πρώην ερευνητής της OpenAI αποχώρησε και από την Anthropic

efsyn.gr


«Οι άνθρωποι που δημιουργούν την ΑΙ πιστεύουν ειλικρινά ότι θα μπορούσε να μας σκοτώσει όλους ως το τέλος της δεκαετίας. Δεν πρόκειται για κόλπο μάρκετινγκ».

«Παίζουν με τις ζωές μας»: Πρώην ερευνητής της OpenAI αποχώρησε και από την Anthropic
Φωτ. Shutterstock

Ερευνητής τεχνητής νοημοσύνης (AI), που έφυγε από την OpenAI για να ενταχθεί στην Anthropic – την οποία θεωρούσε πιο συνετή -, αποφάσισε να αποχωρήσει από τον κλάδο, κατηγορώντας και τις δύο αμερικανικές εταιρείες ότι «παίζουν με τη ζωή μας» στον αγώνα τους για την ανάπτυξη τεχνητής νοημοσύνης ικανής να βελτιώνεται μόνη της.

Ο Τζέικομπ Κόξον, ένας 27χρονος Βρετανός, εργαζόταν επί τρία χρόνια στην προ-εκπαίδευση (το στάδιο δηλαδή όπου τα μοντέλα A.I. απορροφούν τεράστιες ποσότητες δεδομένων) πρώτα στην OpenAI και στη συνέχεια, φέτος, στον κύριο ανταγωνιστή της, την Anthropic.

«Καμία από τις δύο εταιρείες δεν ενεργεί με υπεύθυνο τρόπο. Κατευθύνονται ολοταχώς προς μια υπερνοημοσύνη ικανή να αυτοβελτιώνεται και παίζουν με τις ζωές μας», έγραψε χθες, Τρίτη, στο Χ.

«Οι άνθρωποι που δημιουργούν την ΑΙ πιστεύουν ειλικρινά ότι θα μπορούσε να μας σκοτώσει όλους ως το τέλος της δεκαετίας. Δεν πρόκειται για κόλπο μάρκετινγκ», υπογράμμισε.

Ο Έβαν Χάμπιντζερ, στέλεχος της Anthropic αρμόδιος για την ασφάλεια, συμφώνησε με τον Κόξον σχολιάζοντας στο Χ: «Πράγματι, πιστεύουμε ειλικρινά ότι η ΑΙ θα μπορούσε να σκοτώσει όλους τους ανθρώπους», εκτιμώντας ότι ο κίνδυνος αυτός είναι «πάνω από 10%» μέσα στη δεκαετία.

Ο Χάμπιντζερ πρόσθεσε ότι η Anthropic κάνει «ό,τι καλύτερο» μπορεί, αλλά ακόμη «δεν έχει σχέδιο» για το πώς θα διασφαλίσει ότι μια τεχνητή νοημοσύνη που ξεπερνά τις ανθρώπινες δυνατότητες θα συνεχίσει να υπακούει στους δημιουργούς της, αν και εκτίμησε ότι ο κίνδυνος να συμβεί αυτό με τα τρέχοντα μοντέλα AI είναι «μικρός».

>

Η παραίτηση του Κόξον έγινε την ώρα που η Anthropic ετοιμάζεται να εισαχθεί στο χρηματιστήριο και έπειτα από ένα καλοκαίρι στη διάρκεια του οποίου αποκαλύφθηκαν περιστατικά πειρατείας στα οποία ενεπλάκησαν χωρίς άδεια εργαλεία της AI.

Οι δύο εταιρείες δεν έχουν απαντήσει προς το παρόν σε αίτημα του AFP για σχολιασμό.

Οι πρωταθλητές της τεχνητής νοημοσύνης λένε ότι βρίσκονται κοντά στο στάδιο της «αναδρομική αυτοβελτίωσης» — ένα σημείο πέρα από το οποίο ένα μοντέλο θα σχεδιάζει μόνο του τον διάδοχό του, χωρίς να υπόκειται σε ανθρώπινο έλεγχο.

«Ώρα της κρίσης»

Σύμφωνα με τον Κόξον, οι συνάδελφοί του χρησιμοποιούν τους όρους «crunchtime» (ώρα της κρίσης) και «endgame» (τέλος του παιχνιδιού) για να περιγράψουν αυτή την πορεία.

Ο ίδιος έκρινε ότι οι προσπάθειες της Anthropic είναι ειλικρινείς, αλλά εκτίμησε ότι καμία εταιρεία δεν μπορεί να αναπτύξει με υπεύθυνο τρόπο μια τεχνητή νοημοσύνη που θα ξεπερνά τους ανθρώπους χωρίς κυβερνητική παρέμβαση ή μια συντονισμένη επιβράδυνση από όλες τις εταιρείες.

«Στην Anthropic κατανοούν πολύ καλά το διακύβευμα, αλλά έχουν εμπλακεί σε έναν αγώνα δρόμου για να φτάσουν πρώτοι», επεσήμανε.

Τον Φεβρουάριο, η Anthropic αφαίρεσε από την πολιτική ασφαλείας της τη δέσμευση να σταματήσει την ανάπτυξη των μοντέλων της εάν δεν καταφέρει να διαχειριστεί τους σχετικούς κινδύνους — με το σκεπτικό ότι μια μονομερής παύση θα επέτρεπε σε λιγότερο προσεκτικούς παίκτες να κυριαρχήσουν στον ανταγωνισμό ανεξέλεγκτα.

Διπλή ζωή (A Double Life): Ο ηθοποιός και το "πετσί" του ρόλου του

 ΔΙΠΛΗ ΖΩΗ 

Ο Άντονυ Τζον είναι ένας εξαίρετος ηθοποιός του Μπρόντγουεϊ του οποίου η ζωή επηρεάζεται έντονα από τους χαρακτήρες που υποδύεται. Μπαίνει κυριολεκτικά στο πετσί του ρόλου που κάθε φορά ερμηνεύει.
Ύστερα από μία θριαμβευτική θεατρική σεζόν με μία ανάλαφρη κωμωδία, δέχεται να παίξει το ρόλο του Οθέλου στο πασίγνωστο σεξπιρικό δράμα .
Τα πράγματα , από το σημείο αυτό ,  παίρνουν ανησυχητική  μορφή, όταν, ρόλος του καχύποπτου συζύγου που σκοτώνει τη γυναίκα σε μια κρίση ζήλιας , αρχίζει και τον κυριεύει σε τέτοιο βαθμό, ώστε αρχίζει να χάνει  την επαφή με την πραγματικότητα . Έτσι , μοιραία, ο Άντονυ Τζον θα πάψει να ξεχωρίζει την πραγματική από τη θεατρική ζωή , το ρόλο που υποδύεται από τον πραγματικό εαυτό του και θα οδηγηθεί στο έγκλημα.
Κοινωνικό δράμα που εξελίσσεται σε θαυμάσιο  νουάρ.Δίκαια  θεωρείται ως μία από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών που έχουν ως θέμα τους τις επιπτώσεις του ερμηνευτικού ρόλου πάνω στον ψυχισμό του ηθοποιού*.

A Double Life (1947 film)


 


Σκηνοθεσία:

Τζορτζ Κιούκορ - Βικιπαίδεια


Σενάριο: Ruth Gordon, Garson Kanin
Ηθοποιοί:


A Double Life (1947 film) - Wikipedia

ΔΙΑΒΑΣΤΕ :*Απίστευτες θυσίες ηθοποιών για να μπουν στο "πετσί" του ρόλου

Έλληνες μαθητές: πάτοι στα Μαθηματικά και την Ανάγνωση και με πιστοποίηση!

https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2026/09/shutterstock_2556672387.jpg 


Νέο ναυάγιο των Ελλήνων μαθητών στο PISA 2025 – Ένας στους δύο δεν καταλαβαίνει τι διαβάζει!

protagon.gr


Μια ανησυχητική εικόνα για τις μαθησιακές επιδόσεις των Ελλήνων 15χρονων αποτυπώνει η PISA 2025 του ΟΟΣΑ. Η Ελλάδα παραμένει κάτω από τον μέσο όρο των χωρών του Οργανισμού και στα τρία βασικά γνωστικά πεδία, ενώ η σύγκριση με το 2015 δείχνει μια δεκαετία σημαντικής υποχώρησης.

Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο αφορά τα μαθηματικά: μόλις ένας στους δύο μαθητές στην Ελλάδα φτάνει τουλάχιστον στο Level 2, το βασικό επίπεδο επάρκειας που ορίζει η PISA. Στον μέσο όρο του ΟΟΣΑ το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 65%.

Με άλλα λόγια, περίπου οι μισοί Έλληνες 15χρονοι δυσκολεύονται ακόμη και σε σχετικά βασικές εφαρμογές, όπως η μαθηματική αναπαράσταση μιας απλής κατάστασης, η σύγκριση διαφορετικών διαδρομών ή η μετατροπή μιας τιμής από ένα νόμισμα σε άλλο.

Στις υψηλές επιδόσεις, η απόσταση είναι ακόμη μεγαλύτερη. Μόλις το 2% των μαθητών στην Ελλάδα βρίσκεται στα επίπεδα 5 ή 6 των μαθηματικών, έναντι 8% στον ΟΟΣΑ. Πρόκειται για τα επίπεδα στα οποία απαιτείται η ικανότητα μοντελοποίησης σύνθετων καταστάσεων και επιλογής διαφορετικών στρατηγικών για την επίλυση προβλημάτων.

Μια δεκαετία υποχώρησης

Η εικόνα γίνεται πιο προβληματική όταν η σύγκριση δεν περιορίζεται στην τελευταία μέτρηση. Σύμφωνα με τη μακροχρόνια τάση που υπολογίζει ο ΟΟΣΑ για την περίοδο 2015-2025, η Ελλάδα έχει χάσει 33 μονάδες στα μαθηματικά, 45 στην ανάγνωση και 21 στις φυσικές επιστήμες.

Οι αντίστοιχες απώλειες στις 35 χώρες του ΟΟΣΑ με συγκρίσιμα δεδομένα ήταν 24 μονάδες στα μαθηματικά, 27 στην ανάγνωση και 7 στις φυσικές επιστήμες.

Και οι τρεις ελληνικές τάσεις χαρακτηρίζονται στατιστικά σημαντικές. Ιδιαίτερα έντονη είναι η υποχώρηση στις φυσικές επιστήμες, όπου η απώλεια είναι τριπλάσια από εκείνη του μέσου όρου του ΟΟΣΑ, ενώ η μεγαλύτερη σωρευτική πτώση καταγράφεται στην ανάγνωση.

Η PISA 2025 δεν δείχνει, πάντως, μια νέα μεγάλη επιδείνωση σε όλους τους δείκτες. Οι μέσες επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες παρέμειναν περίπου στα επίπεδα του 2022, αν και εξακολουθούν να είναι χαμηλότερες από το 2018 και από κάθε προηγούμενη αξιολόγηση. Στην ανάγνωση, αντίθετα, η πτωτική πορεία συνεχίστηκε και μεταξύ 2022 και 2025.

Η ανάγνωση σε ακόμη χαμηλότερο επίπεδο

Στην κατανόηση κειμένου, μόλις το 56% των Ελλήνων 15χρονων φτάνει στο βασικό επίπεδο επάρκειας, έναντι 69% στον ΟΟΣΑ. Περίπου τέσσερις στους δέκα μαθητές βρίσκονται, επομένως, κάτω από το Level 2.

Οι δυσκολίες αφορούν ακόμη και δεξιότητες όπως ο εντοπισμός της βασικής ιδέας ενός κειμένου μέτριου μήκους ή η αναζήτηση πληροφοριών βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων.

Στην άλλη άκρη της κλίμακας, μόλις 1% των Ελλήνων μαθητών φτάνει στα υψηλότερα επίπεδα 5 και 6, έναντι 6% στον ΟΟΣΑ. Σε αυτά τα επίπεδα οι μαθητές μπορούν να κατανοούν μεγάλα και σύνθετα κείμενα, να επεξεργάζονται αφηρημένες έννοιες και να διακρίνουν γεγονότα από απόψεις αξιοποιώντας έμμεσες ενδείξεις.

Η απόσταση από το 2015 είναι επίσης σημαντική. Το ποσοστό των μαθητών χαμηλής επίδοσης στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες στα μαθηματικά, 17 στην ανάγνωση και 8 στις φυσικές επιστήμες.

Οι φυσικές επιστήμες και η ψηφιακή εποχή

Στις φυσικές επιστήμες, το βασικό πεδίο της PISA 2025, το 59% των Ελλήνων μαθητών φτάνει τουλάχιστον στο Level 2, έναντι 74% στον ΟΟΣΑ. Περίπου τέσσερις στους δέκα 15χρονους δεν καταφέρνουν, συνεπώς, να περάσουν το βασικό όριο επάρκειας.

Στα επίπεδα 5 και 6 βρίσκεται μόλις το 1% των μαθητών στην Ελλάδα, έναντι 7% στον ΟΟΣΑ. Στα εκπαιδευτικά συστήματα με τις υψηλότερες επιδόσεις διεθνώς, περισσότερο από το 85% των μαθητών φτάνει τουλάχιστον στο Level 2.

Ενδιαφέρον έχει ότι η υποχώρηση δεν αφορά μόνο τους μαθητές με τις χαμηλότερες επιδόσεις. Η PISA καταγράφει πτώση τόσο στο χαμηλότερο όσο και στο υψηλότερο άκρο της κατανομής, με το μεταξύ τους χάσμα να παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητο. Η Ελλάδα βρίσκεται στην ίδια κατηγορία με το Βέλγιο, την Ινδονησία και το Ισραήλ.

Η εικόνα δεν είναι καλύτερη στις νέες ψηφιακές δεξιότητες. Στην υπολογιστική επίλυση προβλημάτων, ένα νέο πεδίο της PISA 2025, η Ελλάδα συγκέντρωσε 461 μονάδες, επίδοση κάτω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Βρίσκεται στο ίδιο στατιστικό επίπεδο με χώρες όπως η Χιλή, η Κροατία, η Μάλτα, η Ουρουγουάη και το Βιετνάμ.

Η αξιολόγηση εξετάζει δεξιότητες όπως η μοντελοποίηση, ο προγραμματισμός, η ανάλυση δεδομένων, ο πειραματισμός και ο εντοπισμός σφαλμάτων — δεξιότητες που αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία στην ψηφιακή οικονομία.

Το σχολείο, οι ανισότητες και η Τεχνητή Νοημοσύνη

Η κοινωνικοοικονομική προέλευση εξακολουθεί να παίζει σημαντικό ρόλο στις επιδόσεις. Οι μαθητές που ανήκουν στο ανώτερο 25% της κοινωνικοοικονομικής κλίμακας στην Ελλάδα ξεπέρασαν εκείνους του κατώτερου 25% κατά 76 μονάδες στις φυσικές επιστήμες. Το χάσμα είναι μικρότερο από τις 85 μονάδες του μέσου όρου του ΟΟΣΑ, παραμένει όμως μεγάλο.

Υπάρχει, πάντως, και μια θετική ένδειξη: το 12% των κοινωνικοοικονομικά μειονεκτούντων μαθητών στην Ελλάδα καταφέρνει να βρίσκεται στο ανώτερο τέταρτο των επιδόσεων στη χώρα, ποσοστό ίδιο με τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ.

Την ίδια στιγμή, οι διευθυντές των σχολείων περιγράφουν ένα περιβάλλον με σημαντικές ελλείψεις. Το 46% των μαθητών φοιτά σε σχολεία όπου η έλλειψη εκπαιδευτικού προσωπικού επηρεάζει, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό, τη διδασκαλία, έναντι 39% στον ΟΟΣΑ. Στο βοηθητικό προσωπικό η απόσταση είναι ακόμη μεγαλύτερη: 78% στην Ελλάδα έναντι 39% στον ΟΟΣΑ.

Ελλείψεις ή προβλήματα στο εκπαιδευτικό υλικό αναφέρονται για το 39% των μαθητών, ενώ το 47% φοιτά σε σχολεία όπου καταγράφονται προβλήματα στις κτιριακές ή άλλες φυσικές υποδομές.

Προβληματικό εμφανίζεται και το κλίμα μέσα στην τάξη. Το 37% των Ελλήνων μαθητών δηλώνει ότι δεν μπορεί να εργαστεί καλά στα περισσότερα ή σε όλα τα μαθήματα φυσικών επιστημών, έναντι 19% στον ΟΟΣΑ. Το 46% αναφέρει ότι ο θόρυβος και η αταξία διαταράσσουν τα περισσότερα ή όλα τα μαθήματα, ενώ το 45% λέει ότι οι συμμαθητές του δεν ακούν όσα λέει ο εκπαιδευτικός.

Και κάπου εδώ μπαίνει η Τεχνητή Νοημοσύνη. Η PISA 2025 καταγράφει για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση τη χρήση της στην καθημερινότητα των μαθητών. Στην Ελλάδα, το 34% χρησιμοποιεί chatbot τεχνητής νοημοσύνης τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα για να βοηθηθεί στη μάθηση, έναντι 46% στον ΟΟΣΑ.

Την ίδια στιγμή, το 33% των Ελλήνων μαθητών δηλώνει ότι οι συμμαθητές του αποσπώνται συχνά από ψηφιακές συσκευές στα περισσότερα ή σε όλα τα μαθήματα φυσικών επιστημών. Το αντίστοιχο ποσοστό στον ΟΟΣΑ είναι 28%.

Οι μαθητές που αναφέρουν τέτοια ψηφιακή απόσπαση εμφανίζουν κατά μέσο όρο 30 μονάδες χαμηλότερη επίδοση στις φυσικές επιστήμες, αφού ληφθεί υπόψη το κοινωνικοοικονομικό τους υπόβαθρο.

Και υπάρχει ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο: το 98% των Ελλήνων μαθητών φοιτά σε σχολεία όπου, σύμφωνα με τους διευθυντές, δεν επιτρέπεται η χρήση κινητού στους σχολικούς χώρους. Στον ΟΟΣΑ το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 49%.

Η Ελλάδα μέσα σε μια ευρύτερη διεθνή πτώση

Η ελληνική εικόνα δεν είναι αποκομμένη από τη διεθνή τάση. Στην PISA 2025 συμμετείχαν περισσότεροι από 760.000 μαθητές σε 91 χώρες και οικονομίες, αντιπροσωπεύοντας περίπου 33 εκατομμύρια 15χρονους.

Στον ΟΟΣΑ, η ανάγνωση υποχώρησε κατά 28 μονάδες μεταξύ 2015 και 2025 και τα μαθηματικά κατά 22 μονάδες. Οι φυσικές επιστήμες παρέμειναν περίπου σταθερές σε σχέση με το 2022, ύστερα όμως από μια μακροχρόνια καθοδική πορεία.

Στην κορυφή της διεθνούς κατάταξης και στα τρία βασικά πεδία βρίσκονται η Σιγκαπούρη και οι κινεζικές περιοχές Πεκίνο, Σαγκάη, Τζιανγκσού και Τσετσιάνγκ. Στις ισχυρότερες επιδόσεις περιλαμβάνονται ακόμη η Εσθονία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, το Μακάο, η κινεζική Ταϊπέι και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Η PISA 2025 αφήνει έτσι ένα διπλό μήνυμα για την Ελλάδα. Από τη μία, τα μαθηματικά και οι φυσικές επιστήμες δεν παρουσίασαν νέα σημαντική επιδείνωση σε σχέση με το 2022. Από την άλλη, η χώρα παραμένει σταθερά κάτω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ, η ανάγνωση συνεχίζει να χάνει έδαφος και η εικόνα της τελευταίας δεκαετίας δείχνει απώλειες μεγαλύτερες από εκείνες του Οργανισμού.

Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι μόνο η θέση της Ελλάδας στην κατάταξη. Είναι η επίμονη αδυναμία του εκπαιδευτικού συστήματος να ανακόψει μια πτωτική πορεία που, σε ορισμένους από τους πιο κρίσιμους δείκτες, διαρκεί πλέον μια ολόκληρη δεκαετία.

Η PISA 2025 σε αριθμούς

Στην έρευνα PISA 2025 συμμετείχαν συνολικά 765.000 μαθητές/τριες 15 χρονών, εκπροσωπώντας συνολικά 33εκατ. μαθητές/τριες από 91 χώρες, δέκα επιπλέον χώρες σε σχέση με την έρευνα PISA 2022.

Τα παιδιά αξιολογήθηκαν στις Φυσικές Επιστήμες (αντικείμενο εστίασης), στην Κατανόηση Κειμένου, στα Μαθηματικά και (για πρώτη φορά) στην Επίλυση Προβλημάτων σε Ψηφιακά Περιβάλλοντα (Computational Problem Solving).

Επίσης, σε 22 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, αξιολογήθηκε η ικανότητα των μαθητών/τριών και στα Αγγλικά, με τα αποτελέσματα του πεδίου να έχουν προγραμματιστεί να ανακοινωθούν το Μάϊο του 2027.

Στην Ελλάδα συμμετείχαν 6.858 μαθητές/τριες από 229 σχολεία, καλύπτοντας το 95% του πληθυσμού-στόχου (101.850 μαθητές/τριες), το υψηλότερο μέχρι σήμερα ποσοστό από το 2000.

Σ. Ζαχαράκη: «Οι παρεμβάσεις που έχουν γίνει αρχίζουν να αποδίδουν»

«Η σημερινή εικόνα χρειάζεται καθαρή και υπεύθυνη ανάγνωση», υπογράμμισε η υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη προλογίζοντας την παρουσίαση της έκθεσης του ΟΟΣΑ, η οποία πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Παιδείας.

Όπως ανέφερε, τα στοιχεία δείχνουν ότι «οι παρεμβάσεις που έχουν ήδη γίνει έχουν αρχίσει να αποδίδουν» και παράλληλα, ότι «η απόσταση από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ παραμένει σημαντική».

«Αναγνωρίζουμε τις αδυναμίες, αξιοποιούμε τα θετικά και προχωρούμε με σχέδιο, τεκμηρίωση και μετρήσιμο αποτέλεσμα. Δεν προετοιμάζουμε τους μαθητές για μία εξέταση. Χτίζουμε τις γνώσεις και τις δεξιότητες που χρειάζονται για να κατανοούν, να σκέφτονται, να επιλύουν προβλήματα και να συμμετέχουν με αυτοπεποίθηση στη σύγχρονη ζωή», τόνισε η υπουργός Παιδείας.

«Πίσω από κάθε ποσοστό και κάθε δείκτη υπάρχουν μαθητές και μαθήτριες, εκπαιδευτικοί και σχολικές κοινότητες. Γι’ αυτό τα αποτελέσματα αυτά δεν τα βλέπουμε ως μια απλή στατιστική αποτύπωση, αλλά ως μια ευθύνη απέναντι σε κάθε παιδί που πρέπει να έχει τη δυνατότητα να κατανοεί, να προχωρά και να συμμετέχει», συμπλήρωσε.

Η κυρία Ζαχαράκη μίλησε για τις παρεμβάσεις του υπουργείου Παιδείας για την υποστήριξη της εκπαιδευτικής κοινότητας, κάνοντας αναφορά στα 51 νέα και επικαιροποιημένα Προγράμματα Σπουδών και το Πολλαπλό Βιβλίο, την Ψηφιακή Τράπεζα Θεμάτων Skills4Life που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με δραστηριότητες στα Μαθηματικά, στις Φυσικές Επιστήμες και στην Κατανόηση Κειμένου, οι οποίες, όπως είπε, «συνδέουν τη σχολική γνώση με πραγματικά προβλήματα και καλλιεργούν την εφαρμογή, τον συλλογισμό και την επίλυση προβλημάτων».

Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν επιμορφώσεις εκπαιδευτικών για τις εξετάσεις της PISA, ενώ εν όψει της επόμενης PISA το 2029, θα υλοποιηθεί το πρόγραμμα οικονομικού εγγραμματισμού, FINstart, για 40.000 μαθητές, παράλληλα με την ενίσχυση του μαθήματος των Οικονομικών στη Γ΄ Γυμνασίου.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι προηγήθηκε και η ενίσχυση των ψηφιακών υποδομών των σχολείων που συμμετείχαν στις εξετάσεις και η θέσπιση αποζημίωσης των εκπαιδευτικών, που συμμετείχαν στη διαδικασία.

Ακόμη, το ΙΕΠ συνεχίζει τις Εθνικές Εξετάσεις Διαγνωστικού Χαρακτήρα για τη ΣΤ΄ Δημοτικού και τη Γ΄ Γυμνασίου, στη Νεοελληνική Γλώσσα, στην Κατανόηση Κειμένου και στα Μαθηματικά. Οπως ανέφερε η κυρία Ζαχαράκη, το επόμενο βήμα θα είναι η πρώτη οργανωμένη εθνική αξιολόγηση της ανάπτυξης δεξιοτήτων από το Νηπιαγωγείο έως το Λύκειο, συμπεριλαμβανομένης της Ειδικής Αγωγής, με χρηματοδότηση 539.400 ευρώ.

Υπενθύμισε, τέλος, ότι η Ελλάδα συμμετέχει στην TALIS, τη διεθνή έρευνα του ΟΟΣΑ για την καθημερινότητα και τις ανάγκες των εκπαιδευτικών, με συμμετοχή 246 Γυμνασίων.

Στην Κοιλάδα της Σιωπής μια μαγευτική βραδιά-φόρος τιμής στους γίγαντες της Μουσικής

Η Κοιλάδα της Σιωπής ήταν κατάμεστη για να δει και να ακούσει την παραδοσιακή πλέον συναυλία της Ορχήστρας και Χορωδίας Γκιουλμπενκιάν, η οποία σηματοδοτεί την έναρξη μιας ακόμη έκδοσης του Festas Na Rua (Φεστιβάλ Δρόμου).  

Η συναυλία της Ορχήστρας και Χορωδίας Γκιουλμπενκιάν είναι η εναρκτήρια εκδήλωση του φεστιβάλ Festas na Rua (Φεστιβάλ Δρόμου) στη Λισαβόνα.

Πρόκειται για μια συναυλία με ελεύθερη είσοδο, που σηματοδοτεί την έναρξη του φεστιβάλ Festas na Rua. Στην εκδήλωση συμμετέχουν περίπου 150 μουσικοί, υπό τη διεύθυνση της μαέστρου Alena Hron, και ερμηνεύουν αντιπροσωπευτικά έργα κλασικής μουσικής του 19ου και 20ού αιώνα, όπως όπερες των Bizet, Puccini και Verdi, καθώς και συνθέσεις των George Gershwin και Florence Price. Το φεστιβάλ Festas na Rua διαρκεί έναν μήνα και περιλαμβάνει διάφορες δωρεάν πολιτιστικές εκδηλώσεις σε όλη την πόλη.

 Η συναυλία πραγματοποιείται στο ειδυλλιακό σκηνικό του Vale do Silêncio (Κοιλάδα της Σιωπής), το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Olivais της Λισαβόνας.No Parque do Vale do Silêncio, com Teresa Dias Mendes | RTP Antena 1
H  συναυλία πραγματοποιήθηκε  το Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου  2026

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Alena Hron : ΔιεύθυνσηMaestra
Cláudia Semedo :Παρουσιάστρια

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 



George Gershwin
Cuban Overture
Giacomo Puccini
Le Villi: Prelúdio e “Evviva!”
Florence Price
Andante moderato
Georges Bizet
Les pêcheurs de perles: “Sur la grève en feu”
Carl Maria von Weber
Abertura da ópera Oberon
Antonín Dvořák
Dança Eslava em Sol menor, op. 46 n.º 8
Giuseppe Verdi
La Traviata: “Noi siamo zingarelle… Di Madride noi siam mattadori”
Augusta Holmès
La Nuit et l’Amour
Manuel de Falla
El sombrero de tres picos, Suite n.º 2
Georges Bizet
Carmen: “Les voici! Voici la quadrille”

Διάρκεια : 90 min

 

Λουί Αλτουσέρ: δεινός μαξιστής αλλά και σαδιστής και κακοποιητής γυναικοκτόνος


Πώς ο Λουί Αλτουσέρ δολοφόνησε τη σύζυγό του – Η γυναικοκτονία της Ελέν Ρίτμαν ΛεγκοτιένΠώς ο Λουί Αλτουσέρ δολοφόνησε τη σύζυγό του – Η γυναικοκτονία της Ελέν Ρίτμαν Λεγκοτιέν

Francesca Barca
efsyn.gr

Μια ιστορία τόσο συνηθισμένη όσο και ανατριχιαστική, η οποία μοιάζει με εκείνες αμέτρητων γυναικών που δολοφονήθηκαν από τον σύντροφό τους. Η κοινωνιολόγος Ελέν Ριτμάν-Λεγκοτιέν ήθελε να χωρίσει από τον σύζυγό της, αλλά εκείνος ήταν βίαιος και χειριστικός μέχρι που στο τέλος τη δολοφόνησε. Δράστης ήταν ο Λουί Αλτουσέρ, διάσημος και ευρέως αναγνωρισμένος μαρξιστής φιλόσοφος του 20ού αιώνα, ο οποίος χρησιμοποίησε τον όρο «μασκουλινισμός» πολλές δεκαετίες προτού αυτός καθιερωθεί ως ένα επικίνδυνο ιδεολογικό κίνημα.

Η γυναικοκτονία της Ελέν Ριτμάν-Λεγκοτιέν

Η Ελέν Ριτμάν-Λεγκοτιέν δολοφονήθηκε διά στραγγαλισμού από τον σύζυγό της, τον φιλόσοφο Λουί Αλτουσέρ (1918-1990), στο διαμέρισμά τους στο Παρίσι εντός της Ecole Νormale Supérieure (ENS) όπου ο Αλτουσέρ είχε αναλάβει καθήκοντα γραμματέα. Ηταν 7.55 το πρωί της 16ης Νοεμβρίου 1980. Ο Αλτουσέρ, ο οποίος υπέφερε επί μήνες από σοβαρή κατάθλιψη και είχε διαγνωστεί ήδη από το 1947 με μανιοκαταθλιπτική διαταραχή, ομολόγησε αμέσως το έγκλημα και εισήχθη στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Σαντ Αν στο Παρίσι.

Την εποχή εκείνη ο Αλτουσέρ αποτελούσε σημαντική προσωπικότητα στη Γαλλία, ενώ η ENS συγκαταλέγεται στα πιο διάσημα και επιλεκτικά πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας.

Τον Φεβρουάριο του 1981 η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο, καθώς ο Αλτουσέρ κρίθηκε ποινικά ακαταλόγιστος σύμφωνα με το άρθρο 64 του Γαλλικού Ποινικού Κώδικα. Το 1983 εγκαταστάθηκε σε διαμέρισμα στο 20ό διαμέρισμα (arrondissement) του Παρισιού, το οποίο ανήκε στην Ελέν Ριτμάν-Λεγκοτιέν και είχε περιέλθει στην κατοχή του ως κληρονόμου της. Πέθανε το 1990 έχοντας τιμηθεί ευρέως για τη συμβολή του στον πολιτισμό. Το 2024 το γαλλικό κοινοβούλιο ψήφισε νόμο για την περιουσιακή δικαιοσύνη, σύμφωνα με τον οποίο σε περιπτώσεις γυναικοκτονίας ο δράστης-σύζυγος στερείται του δικαιώματος να κληρονομήσει την περιουσία του θύματος.

Η κοινοτοπία του αρσενικού

Χρειάστηκαν περισσότερα από 40 χρόνια για να αναγνωριστεί (και) αυτή η δολοφονία ως γυναικοκτονία χάρη στις έρευνες, τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις φεμινιστριών, ερευνητριών και ακτιβιστριών, οι οποίες κράτησαν ζωντανή τη μνήμη αυτής της υπόθεσης.

Το 2023 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο που είχε ιδιαίτερη απήχηση στα ΜΜΕ, το «Althusser assassin, La banalité du mâle» («Ο δολοφόνος Αλτουσέρ, η κοινοτοπία του αρσενικού», εκδ. Remue-Ménage), του Καναδού πολιτικού επιστήμονα Φράνσις Ντιπουί-Ντερί, ειδικού στα κοινωνικά κινήματα, τον αντιφεμινισμό και τα αντρικά ζητήματα. Το λογοπαίγνιο στα γαλλικά μεταξύ του «αρσενικού» («mâle») και του «κακού» («mal»), που προφέρονται με τον ίδιο τρόπο, είναι εξαιρετικά επιτυχημένο και χρησιμοποιείται συχνά από φεμινιστικούς κύκλους.

Πώς ο Λουί Αλτουσέρ δολοφόνησε τη σύζυγό του – Η γυναικοκτονία της Ελέν Ρίτμαν Λεγκοτιέν
O Γαλλοκαναδός ερευνητής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ στο Μόντρεαλ, Francis Dupuis-Deri, συγγραφέας του βιβλίου «Ο δολοφόνος Αλτουσέρ, η κοινοτοπία του αρσενικού», είναι ήδη γνωστός στη χώρα μας από τις εκδόσεις άλλων μελετών του

Το κείμενο μεταφράστηκε στα αγγλικά και στα ινδονησιακά το 2025 και στα γερμανικά το 2026. Σε εξέλιξη βρίσκονται και άλλες μεταφράσεις του, μεταξύ των οποίων και η ελληνική.

Ποια ήταν η Ελέν Λεγκοτιέν

«Οταν ξεκίνησα να κάνω έρευνα για αυτή τη δολοφονία», μου λέει ο Ντιπουί-Ντερί, «πίστευα ότι επρόκειτο για μια ιστορία του παρελθόντος, ενός άλλου αιώνα». Ωστόσο, όπως σημειώνει στους επιλόγους της αγγλικής και της γερμανικής έκδοσης του βιβλίου του, έλαβε δεκάδες επιστολές από ανθρώπους, γεγονός που μαρτυρά ότι η μνήμη της υπόθεσης παρέμενε ζωντανή.

«Εχω την εντύπωση ότι το πρώτο πράγμα που έμαθα ποτέ για τον Αλτουσέρ ήταν ότι είχε σκοτώσει τη γυναίκα του και ότι το είχε κάνει στην ENS» μου λέει η Λουσί Ροντό ντου Νουαγέ, την οποία συνάντησα σε ένα διαμέρισμα σε στιλ Haussmann στο βόρειο Παρίσι. Υποψήφια διδάκτωρ στην ιστορία της οικονομικής σκέψης, ιστορικός και απόφοιτος της ENS, η Ροντό ντου Νουαγέ εργάστηκε σχολαστικά για να ανασυνθέσει τη ζωή και το έργο της Λεγκοτιέν.

«Αν ο στόχος είναι να αποκαταστήσουμε τη φωνή ενός ανθρώπου, το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να χρησιμοποιήσουμε το όνομα που έχει επιλέξει ο ίδιος για τον εαυτό του» συνεχίζει η Ροντό ντου Νουαγέ, αναφερόμενη στο γεγονός ότι συχνά συναντάμε τη Λεγκοτιέν με το όνομα Ελέν Ριτμάν, Ελέν Λεγκοτιέν ή ακόμη και Ελέν Ριτμάν-Λεγκοτιέν.

Η Ελέν Λεγκοτιέν γεννήθηκε το 1910 στο Παρίσι σε μια οικογένειά εβραϊκής καταγωγής που είχε διαφύγει από τα πογκρόμ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οπως εξηγεί η Ροντό ντου Νουαγέ, από το 1944 άρχισε να χρησιμοποιεί το επώνυμο Λεγκοτιέν, χωρίς ωστόσο να το αλλάξει επίσημα στο ληξιαρχείο. Η επιλογή αυτή πιθανότητα να συνδέεται με το παρελθόν της στη Γαλλική Αντίσταση, αν και δεν υπάρχουν επαρκείς πηγές για να το επιβεβαιώσουμε.

Η Λεγκοτιέν γνώρισε τον Αλτουσέρ το 1945 και παντρεύτηκαν το 1976. Ηταν οκτώ χρόνια μεγαλύτερή του. Από το 1951 έως το 1954 εργάστηκε ως ερευνήτρια στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και ως κοινωνιολόγος για τη Société d’études pour le développement économique et social (Sédés). Ασχολήθηκε κυρίως με τη γεωργία και τα μοντέλα αγροτικής ανάπτυξης. Σύμφωνα με τη Ροντό ντου Νουαγέ, συγκαταλέγεται στα ονόματα που κατά τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 συνέβαλαν στη διαμόρφωση «μιας κριτικής και μαρξιστικής προσέγγισης της ανάπτυξης».

Τους τελευταίους μήνες της ζωής της περιγράφει η δημοσιογράφος Ζοανά Λισέν σε άρθρο της που δημοσιεύτηκε στη Libération τα Χριστούγεννα του 2023 φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο αυτή την υπόθεση. Το άρθρο περιλαμβάνει τη μαρτυρία της Ζο Ρος, η οποία συνεργάστηκε με τη Λεγκοτιέν το 1980, λίγους μήνες πριν από τη δολοφονία της, στο Πορτ ντε Μπουκ, μια μικρή πόλη της νότιας Γαλλίας, στο πλαίσιο ενός έργου για την ανάδειξη της τοπικής εργατικής μνήμης.

Τον Φεβρουάριο του 1980 η Λεγκοτιέν, συνταξιούχος πλέον, μπήκε στο γραφείο της Ρος ζητώντας να συμμετάσχει εθελοντικά στο έργο. Συστήθηκε ως Ελέν Λεγκοτιέν. Αργότερα θα αποκαλύψει ότι είναι η σύζυγος του Αλτουσέρ, ζητώντας να παραμείνει αυτό μεταξύ τους. Αν και 70 ετών είχε όλη τη θέληση και την ενέργεια να ασχοληθεί με ένα άγνωστο για αυτήν εγχείρημα, απλώς και μόνο επειδή είχε ακούσει να μιλάνε στο ραδιόφωνο για ένα έργο στο οποίο ήθελε να συμβάλει.

Αυτό που ενδιέφερε τη Λεγκοτιέν, εξηγεί η Ροντό ντου Νουαγέ, ήταν «οι αιτίες της επίμονης δυσφορίας των εργατικών τάξεων και της εκμετάλλευσης που εξακολουθούσαν να υφίστανται, παρά τις τρεις δεκαετίες ισχυρής ανάπτυξης που γνώρισε η Γαλλία μετά το 1945».

Η είδηση της δολοφονίας της συγκλόνισε βαθιά τους ανθρώπους με τους οποίους είχε συνεργαστεί το 1980. Η έρευνα που δημοσιεύτηκε το 1984 αφιερώθηκε «στη μνήμη της Ελέν Λεγκοτιέν» και έφερε τον τίτλο «Du chantier naval à la ville: la mémoire ouvrière de Port-de-Bouc» («Από το ναυπηγείο στην πόλη: η εργατική μνήμη του Πορτ ντε Μπουκ»).

«Η Ελέν Λεγκοτιέν ήταν μια γυναίκα που με τα μέσα που διέθετε και παρά τους περιορισμούς της εποχής της κατάφερε να χτίσει μια λαμπρή καριέρα ως ερευνήτρια. Και ενέπνευσε πολλούς ακόμη ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα εν ζωή και μιλούν για τα όσα τους δίδαξε, καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο διαμόρφωσε τη ζωή τους» προσθέτει η Ροντό ντου Νουαγέ.

Πώς ο Λουί Αλτουσέρ δολοφόνησε τη σύζυγό του – Η γυναικοκτονία της Ελέν Ρίτμαν Λεγκοτιέν
Ο Λουί Αλτουσέρ

Ο δολοφόνος, πρωταγωνιστής της ιστορίας

Παρά την καριέρα της η Ελέν Λεγκοτιέν παρέμεινε επί χρόνια η «σύζυγος του…», η «γυναίκα του…», η «στραγγαλισμένη της οδού ντ’ Ουλμ». Το όνομά της, αν αναφερόταν, εμφανιζόταν πάντα στο κάτω μέρος των άρθρων, εξηγεί η έρευνα της Libération.

Ομοίως η γυναικοκτονία της αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον ίδιο τον Λουί Αλτουσέρ στην αυτοβιογραφία του, «L’Avenir dure longtemps» («Το μέλλον διαρκεί πολύ»), που εκδόθηκε μετά τον θάνατό του το 1992, πούλησε αρχικά 35.000 αντίτυπα και μεταφράστηκε σε δώδεκα γλώσσες.L'avenir dure longtemps - Poche - Louis Althusser, Livre tous les livres à la Fnac



Στο κείμενο αυτό ο Αλτουσέρ περιγράφει τη δική του ιστορία, την κατάθλιψη και τα προσωπικά του αδιέξοδα, οικοδομώντας μια αυτοδικαιωτική αφήγηση που δίνει στην ιστορία το νόημα που ήθελε ο ίδιος να της αποδώσει. Το έργο παρουσιάστηκε ως ένα «ειλικρινές κείμενο» και «χαιρετίστηκε από διανοούμενους ως “αριστούργημα της αυτοβιογραφικής λογοτεχνίας”» γράφει ο Ντιπουί-Ντερί, ο οποίος το θεωρεί «συχνά ασήμαντο και συνολικά κακόγουστο».

Στην αυτοβιογραφία του ο Αλτουσέρ αφηγείται ότι τα τελευταία χρόνια της ζωής της η Λεγκοτιέν είχε αυτοκτονικές τάσεις, αφήνοντας έτσι να εννοηθεί ότι είχε πιθανότατα πραγματοποιήσει ο ίδιος το όνειρό της.

Το 1985 η δημοσιογράφος Κλοντ Σαρότ γράφοντας στη Le Monde για έναν άλλο δολοφόνο, τον Ιάπωνα Ισέι Σαγκάουα, ανέφερε: «Εμείς, στα μέσα ενημέρωσης, μόλις δούμε ένα διάσημο όνομα να εμπλέκεται σε μια συγκλονιστική υπόθεση, όπως ο Αλτουσέρ, […] το κάνουμε ολόκληρο θέμα συζήτησης. Το θύμα; Δεν αξίζει ούτε δύο γραμμές. Ο απόλυτος πρωταγωνιστής είναι ο ένοχος».

Σε άρθρο του 1992 για την αυτοβιογραφία του Αλτουσέρ σχετικά με το έγκλημά του το Der Spiegel έγραψε: «Με σαφήνεια και άψογη πρόζα ο Αλτουσέρ σκιαγραφεί ένα εσωτερικό δράμα». Για το θύμα, ούτε λέξη.Louis Althusser et Hélène Rytmann : le philosophe assassin et le féminicide occulté – Libération

«Οι εκδηλώσεις συμπάθειας προς τον Αλτουσέρ θυμίζουν τα όσα ακούστηκαν το 2003 μετά τη δολοφονία της ηθοποιού Μαρί Τρεντινιάν από τον σύντροφό της, τον τραγουδιστή Μπερτράν Καντά των Noir Désir. Και στις δύο περιπτώσεις οι δράστες ήταν άντρες που ανήκαν στην πνευματική ή καλλιτεχνική ελίτ» παρατηρεί ο Ντιπουί-Ντερί παραθέτοντας την Καναδή μελετήτρια Λουσίλ Σιπριάνι:

«Ο λόγος του θύτη μπορεί να καταλάβει ολόκληρο τον δημόσιο χώρο μετατοπίζοντας πλήρως την προσοχή από τον πόνο του θύματος στον πόνο του θύτη. […] Οι δυστυχίες της παιδικής του ηλικίας, τα βασανιστήρια της ζήλιας και των χωρισμών, τα τραύματα του εγώ, η υπαρξιακή του αγωνία και η ανάγκη του για έλεγχο προβάλλονται διαρκώς στα μέσα ενημέρωσης. […] Ο κόσμος του πολιτισμού παραχωρεί το βήμα στον λόγο των δραστών, έναν λόγο που όχι μόνο επισκιάζει τον πόνο των θυμάτων, αλλά συμβάλλει και στη διαιώνιση της βίας».

Ως εξήγηση προβλήθηκε η «τρέλα» του δολοφόνου, μια θέση που υιοθέτησε και ο ίδιος ο Αλτουσέρ στην αυτοβιογραφία του. Μια προσωπική τραγωδία, δηλαδή, που δεν εντάσσεται σε κανένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο.

«Τόση φαντασία για να διατυπωθούν φαινομενικά περίπλοκες υποθέσεις και τόσος κόπος για να αγνοηθεί ένα σχετικά απλό γεγονός: φιλόσοφος ή όχι, μαρξιστής ή όχι, τρελός ή όχι, ο Αλτουσέρ δεν ήταν παρά ένας από τους αμέτρητους άντρες που κάθε χρόνο δολοφονούν την πρώην ή νυν σύντροφό τους. Αυτή η παραβίαση των κοινωνικών κανόνων γίνεται ακόμα πιο παράδοξη, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο δράστης ήταν ο σημαντικότερος μαρξιστής θεωρητικός της εποχής του» γράφει ο Ντιπουί-Ντερί.

Ο Αλτουσέρ και ο μασκουλινισμός: ο φεμινισμός ως ιδεολογικός αντίπαλος;[............]


Πώς ο Λουί Αλτουσέρ δολοφόνησε τη σύζυγό του

******************

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

 Λουί Αλτουσέρ: Ο Μαρξιστής που αυτοκαταστράφηκε

 

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 08, 2026

Εσείς τι προτιμάτε: την ευημερία των ανθρώπων ή των "πειραγμένων" αριθμών;

 

Ο ΜΑΓΟΣ  ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ 

 

Κάθε φορά που βλέπω στην οθόνη  χωρίς να πάρω χάπι  τον πρωθυπουργό

 η πίεσή μου χτυπάει στο ταβάνι , μαυρίζω , φλερτάρω έντονα με το εγκεφαλικό

Ο τύπος μιλά σαν να έπεσε  στην Ελλάδα από τα ύψη  την εποχή του Τσίπρα

ενώ ήδη έχει  βάλει στων Μνημονίων τις σφαγές φαρδιά πλατιά  την τζίφρα.

 

Στα χρόνια του πιτόγυρου  Καραμανλή  έπαιξε το ρόλο στρατιώτη-βουλευτή

όλοι μαζί, μέσα κι αυτός  ντουγρού  η άμοιρη Ελλάδα   στα βράχια  φουνταριστή

 όμως μια ανάσα πριν από το τέλος  χάρισαν το τιμόνι στον Never mind ΓΑΠ

πολιτικό  εγνωσμένου κύρους που φώναξε το ΔΝΤ για ένα βαθύ  demake-up.

 

Με όσα τα αλήστου μνήμης δεινά ακολούθησαν  δε θέλω, ομολογώ, να σας κουράσω

τα φριχτά για το Λαό  Κεφάλαια Παπαδήμου  και ΣαμαροΒενιζέλου θα προσπεράσω 

αλλά είναι αναγκαίο να τονίσω ότι ο Κούλης μέσα σ΄αυτά  έχει την τιμητική του :

 

η δόξα για την καρατόμηση χιλιάδων υπαλλήλων  και εκπαιδευτικών είναι όλη  δική του. 

Έτη επτά μάς  ψήνει  τον ιχθύ στα χείλη, στη θέση των ανθρώπων   ευημερούν οι  αριθμοί

διανέμων κομπολόγια, καθρεφτάκια , ανέδειξε σε  κορυφαίο  σπορ τη δημιουργική λογιστική. 

 

 ΓΛΩΣΣΑΡΙ

 never mind ΓΑΠ: ο ανέμελος Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου

 demake-up (ή ντεμακιγιάζ): η διαδικασία αφαίρεσης του μακιγιάζ και των ρύπων από το πρόσωπο και τα μάτια.

 

Σεπτέμβρης του 26
 

                                 Στην Ελλάδα του αρχιλογιστή Κυριάκου  Μητσοτάκη  ευημερούν οι αριθμοί , χωρίς όμως να ευημερούν, κατ΄ανάγκη, και οι άνθρωποι. Σε κάποια παραλία της τουριστικής  Κρήτης(φυσικά, θα μπορούσε να είναι σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας)  , δασκάλα  αναγκάζεται να μένει σε... σκηνή με το τετράχρονο παιδί της , ελλείψει στέγης.

Φαίνεται ότι  οι καλοί και κοινωνικά ευαίσθητοι  νοικοκυραίοι που νοικιάζουν δωμάτια στην περιοχή  δε φιλοτιμούνται να κόψουν ένα κομμάτι από την  πρόσοδό τους από την εκμετάλλευση ενός δωματίου ,  για να μάθουν γράμματα τα παιδιά . 

Κατά τα άλλα, ο πρωθυπουργός μας εξήγγειλε για τον επόμενο χρόνο επιστροφή δύο ενοικίων για τους εκπαιδευτικούς  που διορίζονται στην επαρχία.

Προφανώς δεν έχει αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει με το τεράστιο πρόβλημα της εξεύρεσης στέγης που ταλανίζει όλους τους δημοσίους υπαλλήλους αλλά και τους φοιτητές  της χώρας μας .

Γιατί κέρδισε το AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ (Ανάλυση)

 

Η φυσιολογική και αναμενόμενη νίκη του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ

https://booksjournal.gr/images/headers/logo.png 
booksjournal.gr
 
Δευτέρα, 07 Σεπτεμβρίου 2026 
Ο Ulrich Siegmund, επικεφαλής υποψήφιος της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, με αντίτυπα του Der Spiegel, που τον παρουσίαζε στο εξώφυλλό του ως «τον πιο επικίνδυνο άνθρωπο της Γερμανίας». Ο Siegmund μετέτρεψε το επίμαχο εξώφυλλο σε προεκλογικό εργαλείο, υπογράφοντας αντίτυπά του σε συγκεντρώσεις της AfD.
Ο Ulrich Siegmund, επικεφαλής υποψήφιος της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, με αντίτυπα του Der Spiegel, που τον παρουσίαζε στο εξώφυλλό του ως «τον πιο επικίνδυνο άνθρωπο της Γερμανίας». Ο Siegmund μετέτρεψε το επίμαχο εξώφυλλο σε προεκλογικό εργαλείο, υπογράφοντας αντίτυπά του σε συγκεντρώσεις της AfD.
 
 

Η νίκη του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (Alternativ für Deutschland, AfD) στις εκλογές του κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ χθες δεν πρέπει να προξενεί έκπληξη ή ανησυχία.  Το αποτέλεσμα είναι απολύτως συμβατό με τις σταθερές παραμέτρους της γερμανικής ιστορίας, εδώ και πάνω από χίλια χρόνια.  Η δυτική Γερμανία είναι Ευρώπη ενώ η ανατολική είναι κάτι διαφορετικό, περίεργο και, συνήθως αποκρουστικό.  Την πρώτη και τελευταία φορά που η ανατολική Γερμανία κυριάρχησε της δυτικής, από το 1870 έως το 1945, η Ευρώπη πνίγηκε στο αίμα δύο παγκόσμιων πολέμων. Να τι εννοώ.

 

Η πρώτη εικόνα παρακάτω είναι ο εκλογικός χάρτης της Γερμανίας μετά τις γερμανικές βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2025.  Στα κρατίδια της πρώην Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, το νεοναζιστικό AfD κέρδισε πάνω από το 30% των ψήφων.  Στα κρατίδια της πρώην Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, το AfD δεν ξεπέρασε το 20%: στη Βάδη-Βυτεμβέργη πήρε 19,4%, στη Βαυαρία 17,4%, στο Αμβούργο 11%, στην Έσση 17,7%, στο Σλέσβιγκ-Χόλστεϊν  16,1%, στο Βερολίνο 15%, κ.λπ.

Η δεύτερη εικόνα είναι ο εκλογικός χάρτης της Γερμανίας μετά τις εκλογές του 1933, που κέρδισε το Εθνικό Σοσιαλιστικό Γερμανικό Κόμμα των Εργατών (NSDAP) του Αδόλφου Χίτλερ.  Όσο πιο βαθύ κόκκινο ή καφέ είναι το χρώμα στις εκλογικές περιφέρειες τόσο μεγαλύτερο ποσοστό των ψήφων κέρδισε ο Χίτλερ στις περιοχές εκείνες.  Όπως γίνεται ορατό διά γυμνού οφθαλμού, ο Χίτλερ έγινε καγκελάριος της Γερμανίας με τις ψήφους των Γερμανών που κατοικούσαν στα ανατολικά κρατίδια της Γερμανίας, ενώ τα δυτικά κρατίδια και η Βαυαρία καταψήφισαν το κόμμα του.

Το Ναζιστικό κόμμα ήταν κόμμα της ανατολικής Γερμανίας και δη των προτεσταντών και της Πρωσίας. Όπως, σήμερα, το AfD είναι κόμμα της ανατολικής Γερμανίας.  Αντίθετα με ό,τι πιστεύεται, ο τόπος γέννησης και γιγάντωσης των Ναζί δεν ήταν η καθολική Βαυαρία ή η κοσμική Ρηνανία.  Ήταν η σκοταδιστική ανατολική Γερμανία. Και αυτό το γεγονός δεν αποτελεί ιστορική παραδοξότητα. Η αλήθεια είναι ότι, στην πραγματικότητα, ιστορικά, υπάρχουν δύο Γερμανίες: από τη μια το δυτικό και νότιο μέρος (Ρηνανία και Βαυαρία) και από την άλλη το ανατολικό (Πρωσία και Σαξονία).

Οι δύο Γερμανίες έχουν λίγα κοινά στοιχεία, πολιτισμικά, πολιτικά και ιστορικά.  Το δυτικό μέρος δημιουργήθηκε ουσιαστικά από τον Ιούλιο Καίσαρα και τους Ρωμαίους γύρω στο 58 π.Χ. και περιλάμβανε την περιοχή ανάμεσα στον Ρήνο και τον Έλβα. Μετά την κατάρρευση της δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αναδύθηκε η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους, που ιδρύθηκε επίσημα στο Άαχεν το 800 μ.Χ. με την ενθρόνιση του Καρλομάγνου, που ήταν Γερμανός πολέμαρχος και ενοποίησε στο κράτος του το μεγαλύτερο μέρος της βόρειας Ευρώπης.

Αντίθετα, το ανατολικό κομμάτι της Γερμανίας αναδύθηκε μέσα από τα σκοτάδια του Μεσαίωνα στον 16ο αιώνα μ.Χ.  Το 1525, ο Πρίγκιπας των Τευτόνων Ιπποτών, που κατοικούσαν σε μια περιοχή μεταξύ της Πολωνίας και των Βαλτικών κρατιδίων και ήταν ειδωλολάτρες μέχρι τον 14ο αιώνα, ανακήρυξε τον εαυτό του Προτεστάντη Δούκα της Πρωσίας.  Ήταν η πρώτη φορά που γερμανόφωνος ηγεμόνας αποσχίσθηκε από το Βατικανό και τον Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον απόγονο του Καρλομάγνου.  Το 1525 είναι η χρονιά που δημιουργείται η Πρωσία και η έναρξη της διελκυστίνδας Ανατολής - Δύσης που ταλάνισε τη Γερμανία και την ευρωπαϊκή ιστορία μέχρι το 1945.

Οι Χανσεατικές πόλεις του Αμβούργου, της Βρέμης και του Ροστόκ, και τα κρατίδια της Έσσης, της Ρηνανίας, της Βάδης-Βιτεμβέργης και της Βαυαρίας ήταν πάντα οι οικονομικές ατμομηχανές της Γερμανίας και της Ευρώπης και ποτέ δεν σταμάτησαν να οφείλουν τις πολιτιστικές τους επιρροές και τις πολιτικές βλέψεις τους στα δυτικά. Για την ακρίβεια, ήταν κρατίδια απολύτως οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά ενοποιημένα με την δυτική Ευρώπη.

Από την άλλη πλευρά, η Πρωσία και η Σαξονία οργανώθηκαν με πρότυπο την Αγγλία, δηλαδή κυριαρχούσε μια τάξη γαιοκτημόνων αριστοκρατών, που λεγόντουσαν Γιούνκερς (Junkers), οι οποίοι παραδοσιακά αποτελούσαν την τάξη των αξιωματικών του πρωσικού στρατού και προσέβλεπαν πάντα σε συμμαχία με τον Τσάρο στον κοινό τους προαιώνιο αγώνα να εξαφανίσουν την Πολωνία από τον χάρτη. Ο διαμελισμός της Πολωνίας το φθινόπωρο του 1939 ήταν η λογική κατάληξη 500 ετών πολέμου της Ρωσίας και της Πρωσίας εναντίον της Πολωνίας.

Κάτι άλλο που εξηγεί την πολιτική διχοτόμηση της σύγχρονης Γερμανίας σε Ανατολή και Δύση είναι η Γερμανική «Ενοποίηση». Το 1866, ο Μπίσμαρκ δεν «ενοποίησε» τη Γερμανία.  Η Πρωσία εισέβαλε στα δυτικά γερμανικά κρατίδια, με την ανοχή της Βρετανίας και την υποστήριξη της Αυστροουγγαρίας, και τα προσάρτησε με τη βία.  Επρόκειτο για στρατιωτική κατάκτηση, όχι για πολιτική ενοποίηση.

Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Μπίσμαρκ μετά την εδραίωση του ελέγχου των δυτικών γερμανικών κρατιδίων ήταν να εξαπολύσει εκστρατεία κατάπνιξης κάθε φιλελεύθερης και δημοκρατικής φωνής. Η εκστρατεία αυτή ονομάστηκε Kulturkampf, «πολιτιστικός πόλεμος». Ο πολιτιστικός πόλεμος εξαπολύθηκε από τους Λουθηρανούς Προτεστάντες της Πρωσίας και της Σαξονίας και είχε στόχο τους Εβραίους, τους Καθολικούς και τους δυτικόφιλους κατοίκους της υπόλοιπης Γερμανίας. Μέσω της εκστρατείας αυτής αναδύθηκε το ψευδεπίγραφο εθνικό αφήγημα της «Γερμανικότητας», ή Deutschtum, που είναι πρόδρομος των εθνικοσοσιαλιστικών ανοησιών του Χίτλερ περί ανωτερότητας της «Αρίας φυλής». Ο αντισημιτισμός της νεότερης Γερμανίας είχε τις ρίζες του σε αυτή την περίοδο και δεν γεννήθηκε στη Βαυαρία του 1923.  Γεννήθηκε στην Πρωσία το 1870.

Και κάτι τελευταίο.  Η μόνη αντίσταση που αντιμετώπισαν οι Ναζί στο εσωτερικό της χώρας τους προήλθε από τις δυτικές επαρχίες.  Στις αρχές του πολέμου, οι Ναζί εξόντωσαν περίπου 70 χιλιάδες πνευματικά καθυστερημένους και ανάπηρους Γερμανούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία, όπως το Νταχάου, έξω από το Μόναχο.  Όταν ο αρχιεπίσκοπος της ιστορικής πόλης του Μύνστερ, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, άρχισε να γράφει και να κάνει κηρύγματα εναντίον αυτών των βαρβαροτήτων, οι Ναζί τον έθεσαν σε κατ’ οίκον περιορισμό, αντί να τον εκτελέσουν, όπως ήθελαν, γιατί φοβούνταν ότι θα επακολουθήσει λαϊκή εξέγερση εναντίον τους.  Ο φόβος της αντίδρασης των Γερμανών των δυτικών επαρχιών ήταν ο λόγος που, το 1941, αποφάσισαν να εγκαταστήσουν τα στρατόπεδα εξόντωσης στην Πολωνία και άρχισαν να εφαρμόζουν τα σχέδιά τους για την Τελική Λύση του Εβραϊκού Ζητήματος μακριά από τη Δύση.

Αυτή είναι η εξήγηση για τους δύο εκλογικούς χάρτες.  Αυτή είναι η εξήγηση για τη νίκη του AfD στις εκλογές της Κυριακής 6 Σεπτεμβρίου 2026.  Ούτε η μετανάστευση, ούτε η «δυσαρέσκεια» στα ανατολικά κρατίδια για την οικονομική υστέρηση τους. Οι αιτίες κρύβονται στα βάθη της γερμανικής ιστορίας.  Όπως πολύ εύστοχα έγραψε ο Γουίλλιαμ Φώκνερ κάποτε, «το παρελθόν δεν είναι νεκρό·  δεν είναι καν παρελθόν».

Περικλής Φ. Κωνσταντινίδης

Ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της καναδικής επενδυτικής εταιρίας Syracuse Main, Inc. Έχει σπουδάσει οικονομικά (B.S., George Mason University) και χρηματοοικονομικά (M.S., University of Illinois at Urbana-Champaign, και Ph.D., University of Southern California).