gerontakos

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει (στον Τραμπ) τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. ”…Φραντσέσκα Αλμπανέζε

Σάββατο, Ιουλίου 11, 2026

Μωσαϊκό: 8 Χαϊκού

Why you are likely to lose a fight to your boss - Business Today Kenya

Νύχια και δόντια

για τον επιούσιον

άρτον της δουλείας

******************

Λυπάμαι , βλέπω

μόνο με την καρδιά όχι

με το στομάχι

******************

How I Won Every Street Fight in My Life (Without Breaking a Sweat)

Σώμα με σώμα

οδούς αντί οδόντος

χωρίς έλεος

*****************

Ένα βλέμμα αρκεί

για να καταλάβεις το

τέλος μιας σχέσης

*****************

Groucho Marx.

Δίνει εντολές

χωρίς να διαθέτει

κουκούτσι μυαλό

**************

Tell Me Beautiful Untrue Things: ένα από τα πιο γνωστά έργα τέχνης του βρετανικού διδύμου The Connor Brothers

Κόβει το χέρι

του, δίνοντας όρκους που

πάντα λησμονεί

************

Oldrich Kulhánek ,Πορτρέτο της αλαζονείας. 1996.

Ο αλαζόνας

πληγώνει χαιρέκακα,

σφάζει με λόγια

***************

8. Dream of Flight — Whimsical Girl with Wings Illustration, Inspirational Art Print, Digital Painting .Designed by OlenaLototskaArtist

Πετούσε ψηλά

με ξένα φτερά σαν να

ήταν δικά του/της

**************

Gerontakos

Ιούλιος 2026

Μπόνι Τάιλερ (1951-2026): ένα "Αντίο" στο κορίτσι της εργατικής τάξης που μας χάρισε μερικές από τις πιο αισθαντικές μπαλάντες

Πέθανε σε ηλικία 75 ετών η τραγουδίστρια Μπόνι Τάιλερ, όπως μεταδίδει το BBC.

Η Τάιλερ μεσουράνησε τη δεκαετία του 1980 με μπαλάντες όπως «Total Eclipse of the Heart» και «Holding Out ⁠for ⁠a ⁠Hero».

Η τραγουδίστρια πέθανε χθες, Τετάρτη, σε νοσοκομείο της Πορτογαλίας, λόγω της ασθένειας για την οποία λάμβανε ιατρική φροντίδα, όπως μεταδίδει το BBC, επικαλούμενο ανακοίνωση στην ιστοσελίδα της Μπόνι Τάιλερ. Τον Μάιο, είχε μεταφερθεί εσπευσμένα σε νοσοκομείο της Πορτογαλίας για επείγουσα χειρουργική επέμβαση στο έντερο και τέθηκε σε τεχνητό κώμα. Σε ενημέρωση που δόθηκε τον περασμένο μήνα, εκπρόσωπός της ανέφερε ότι είχε βγει από το κώμα, αλλά παρέμενε σε πολύ σοβαρή κατάσταση στη μονάδα εντατικής θεραπείας. Παράλληλα, ακυρώθηκαν οι εμφανίσεις της στο πλαίσιο της προγραμματισμένης καλοκαιρινής της περιοδείας.

Γεννημένη ως Γκέινορ Χόπκινς στο χωριό Σκιούεν, κοντά στο Σουόνσι, η Τάιλερ μεγάλωσε σε μια εργατική κατοικία μαζί με τα πέντε μεγαλύτερα αδέλφια. «Θεωρώ τον εαυτό μου ένα κορίτσι της εργατικής τάξης και δεν έχω σταματήσει ποτέ να δουλεύω», είχε δηλώσει στην Guardian το 2013. «Κάνω πολλές εμφανίσεις, γιατί αισθάνομαι ότι πολλοί άνθρωποι θα ήθελαν να έχουν τις ευκαιρίες που προσφέρονται σε μένα».

30 λεπτά στο τηλέφωνο με την Bonnie Tyler στο περιοδικό «Κ»

Το 2023 η Μπόνι Τάιλερ είχε παραχωρήσει συνέντευξη στο περιοδικό Κ. «Ως κορίτσι, πάντα ήθελα να σχηματίσω μια μπάντα. Για να είμαι ειλικρινής, ήταν σαν να ζούσα ένα όνειρο όταν ξεκίνησα να εμφανίζομαι σε κλαμπ». Αυτό συνέβη το 1969. Έπειτα, όλα άρχισαν να μπαίνουν σε κάποια σειρά. «Ξεκίνησα με ένα συγκρότημα που λεγόταν Bobby Wayne & the Dixies και μετά έφτιαξα τους Imagination, τη δική μου μπάντα. Περνούσα τέλεια, δεν μου είχε περάσει καν από το μυαλό ότι θα μου δινόταν η ευκαιρία να κάνω δίσκους. Τραγουδούσα στα κλαμπ κι αυτό μου ήταν αρκετό. Με ανακάλυψε τυχαία ο Ρότζερ Μπελ, όμως», θα έλεγε. Είχαν περάσει ήδη μερικά χρόνια από το ξεκίνημά της. Ο Μπελ έκανε μια δουλειά που έχει πλέον μάλλον εκλείψει. Εργαζόταν ως κυνηγός ταλέντων. «Μίλησε για μένα σε κάποιους συνθέτες στο Λονδίνο και με κάλεσε να πάω να ηχογραφήσω κάποια ντέμο. Πήγα, αλλά δεν συνέβη τίποτα. Πέρασαν δύο χρόνια μέχρι να δεχτώ ένα τηλεφώνημα από την RCA, που μου πρότεινε ένα δισκογραφικό συμβόλαιο. Ακολούθησαν πέντε χρόνια στην RCA και άλλα πέντε στη Sony. Γνώρισα μεγάλη επιτυχία τότε και, ειδικά αφού γνώρισα τον Τζιμ Στάινμαν, στην Αμερική». Ο Στάινμαν υπήρξε σπουδαίος Αμερικανός παραγωγός και συνθέτης. Υπέγραψε το ντεμπούτο του Μιτ Λοφ, το δικό της Faster than the speed of night, ενώ συνεργάστηκε στενά και με τη Σελίν Ντιόν στο βραβευμένο με Γκράμι άλμπουμ της Falling into you.

Είχε είδωλα πριν εξελιχθεί η ίδια σε είδωλο για άλλους; «Θεέ μου! Η Τίνα Τέρνερ ήταν η ηρωίδα μου. Μου άρεσε και η Τζάνις Τζόπλιν, πάντα όταν ήμουν μικρή έλεγα τα τραγούδια τους στο δωμάτιό μου κρατώντας μια βούρτσα, γιατί δεν είχα μικρόφωνο. Ένιωσα πραγματικά συντετριμμένη όταν έμαθα πως πέθανε η Τίνα Τέρνερ. Ήταν τόσο συναρπαστική περφόρμερ, δεν πρόκειται να υπάρξει ξανά άλλη σαν αυτήν, ήταν μία και μοναδική», είχε απαντήσει.

Σε ερώτηση του Παναγιώτη Κούστα αν περίμενε ότι το Total eclipse of the heart θα γινόταν τόσο μεγάλη επιτυχία είχε απαντήσει: «Όχι. Την πρώτη φορά που το άκουσα, σκέφτηκα ότι είναι υπέροχο τραγούδι, αλλά πως δεν πρόκειται να το παίξει κανείς στο ραδιόφωνο, επειδή κρατούσε επτά λεπτά. Εκείνη την εποχή, στους δίσκους τα περισσότερα τραγούδια διαρκούσαν τρία λεπτά.

Ο Τζιμ έπρεπε να το επεξεργαστεί, αλλά ακόμα και μετά απ’ αυτό η διάρκειά του παρέμενε περίπου στα πέντε λεπτά. Δεν πίστευα ότι θα παιχτεί τόσο πολύ, γι’ αυτό και λέω ότι ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις την πορεία ενός τραγουδιού, το αν θα γίνει διαχρονικό ή όχι. Αυτό όντως το κατάφερε. Πλέον, στο YouTube κοντεύει το ένα δισεκατομμύριο προβολές. Για να πω την αλήθεια, δεν έβαλα κάποιο προσωπικό μου βίωμα στο τραγούδι. Είναι τόσο περίπλοκο, άλλωστε, που δεν είχα καταλάβει καν για τι μιλούσε. Ο Τζιμ είχε αρχίσει να το γράφει για ένα μιούζικαλ με βαμπίρ και το τελείωσε το 1981, αφού συναντηθήκαμε. Εριξα, λοιπόν, το βάρος στην ερμηνεία μου. Το τραγούδι γράφτηκε λάιβ. Η μπάντα έπαιζε ταυτόχρονα με τη φωνή μου. Ηταν ανατριχιαστικό. Τότε συνηθίζαμε να γράφουμε οκτώ-εννιά φορές το κάθε τραγούδι. Ο Τζιμ έγραψε σε μια κασέτα όλες τις διαφορετικές εκδοχές, για να τις ακούσω το βράδυ στο ξενοδοχείο όπου έμενα και να επιλέξω αυτή που πίστευα ότι είναι η καλύτερη. Περιέργως, όταν συναντηθήκαμε την επόμενη μέρα, είχαμε και οι δύο καταλήξει στην ίδια λήψη, τη δεύτερη».

Της άρεσε να λέει τα παλιά της τραγούδια στα σόου της. Ξεχώριζε το Lost in France, την πρώτη της επιτυχία, γιατί με αυτό άκουσε πρώτη φορά τον εαυτό της στο ραδιόφωνο. «Πραγματικά, όμως, το Total eclipse of the heart και το Holding out for a hero είναι απίστευτα τραγούδια. Δοξάζω τον Θεό που τα έδωσε σ’ εμένα ο Τζιμ, που έγραψε κάποια από τα πιο εμβληματικά τραγούδια στην ιστορία». Υπάρχει κάποιο τραγούδι της που να το αγάπησε πολύ, αλλά που να μη γνώρισε επιτυχία και να ήθελε να το ακούσει περισσότερος κόσμος, είχε ρωτήσει ο Παναγιώτης Κούστας; «Eίχα ηχογραφήσει το Simply the best δύο χρόνια πριν από την Τίνα Τέρνερ, αλλά, για να είμαι ειλικρινής, μπορεί να υπάρξει μόνο μία εκδοχή του Simply the best και αυτή είναι της Τίνα. Το τραγούδι δεν έγινε επιτυχία μ’ εμένα, αλλά της Τίνα ήταν η πιο μεγάλη της επιτυχία και πάντα της το αναγνωρίζω».

Φραντσέσκα Αλμπανέζε: Ο Τραμπ είναι ο Καλιγούλας της εποχής μας

Συνεντευξεις

Φραντσέσκα Αλμπανέζε: Ο Τραμπ είναι ο Καλιγούλας της εποχής μας

10 Ιουλίου, 2026
Πηγή:·commonality

Κρις Χέτζις : Ας μιλήσουμε λίγο για τη Γάζα. Στο βιβλίο σου γράφεις:

«Ο Πρόεδρος Τραμπ έχει επανειλημμένα απειλήσει όποιον τολμά να αγγίξει το Ισραήλ, λέγοντας ότι θα έχει “να αναμετρηθεί μαζί μας” — μια απειλητική γλώσσα ασυμβίβαστη με την πολιτική όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, απολύτως όμως συνεπής με όσα ο ίδιος ο Τραμπ δήλωσε όταν είπε: “Σε όποιον έχω μιλήσει, του αρέσει η ιδέα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν στην ιδιοκτησία τους αυτό το κομμάτι γης”, αναφερόμενος στη Λωρίδα της Γάζας».

Και συνεχίζεις: «Υπάρχει εδώ όλη η βία μιας ανεξέλεγκτης εξουσίας που πιστεύει πως μπορεί να πετύχει τα πάντα μέσω της ισχύος, θεωρώντας τον εαυτό της, σαν ένας Καλιγούλας του 21ου αιώνα, πάνω από τον νόμο —στην πραγματικότητα, χωρίς καν να τον γνωρίζει».

Θα ήθελα να μιλήσουμε για την πρότασή του σχετικά με τη Γάζα, καθώς και για τη δήλωση της Χαμάς ότι θα παραμεριστεί προκειμένου να αναλάβει τεχνοκρατική κυβέρνηση. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι οποιοσδήποτε συμβιβασμός εκ μέρους της Χαμάς πρόκειται να κατευνάσει τον Νετανιάχου, αλλά ας το σχολιάσουμε.

Φραντσέσκα Αλμπανέζε: Είσαι ο πρώτος συνεντευξιαστής που επισημαίνει ότι ορίζω τον Τραμπ ως τον Καλιγούλα της εποχής μας — κι όμως, έτσι ακριβώς είναι. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα.

Πηγή:The Chris Hedges Report

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ

Φραντσέσκα Αλμπανέζε: Ο Τραμπ είναι ο Καλιγούλας της εποχή μας ...

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ

Η Χίλντα Παπαδημητρίου διάβασε και μας προτείνει ...26 αστυνομικά και θρίλερ

Καταιγιστική δράση αλλά και χαλαρή ατμόσφαιρα, κοινωνικός σχολιασμός και σκοτεινός ρεαλισμός: Είκοσι έξι αστυνομικά, νουάρ και ψυχολογικά θρίλερ, για ένα καλοκαίρι γεμάτο συγκινήσεις.

Επιλογή-παρουσίαση: Χίλντα Παπαδημητρίου

Ξεχωρίσαμε είκοσι έξι έργα αστυνομικής πεζογραφίας, μεταφρασμένης και ελληνικής, από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή. Ήρωες και ηρωίδες που μας συστήνονται για πρώτη φορά, αλλά και παλιοί μας γνώριμοι, φόνοι και μυστήρια για γνήσιες καλοκαιρινές ανατριχίλες, αλλά και εφαλτήριο για την ανάδειξη σημαντικών κοινωνικών ζητημάτων. Τέλος, ένα βιβλίο για τα «μυστικά της αστυνομικής αφήγησης», από έναν ειδήμονα του είδους.

Μεταφρασμένα

Σ. Α. Κόσμπι, Ο βασιλιάς της στάχτης (μτφρ. Γιώργος Μαραγκός, εκδ. Gutenberg)

«Ένα τηλεφώνημα αλλάζει τη ζωή του Ρόμαν, επιτυχημένου οικονομικού συμβούλου στην Ατλάντα. Ο πατέρας του χαροπαλεύει. Η αδερφή του αγωνίζεται να σώσει την οικογενειακή επιχείρηση, ένα αποτεφρωτήριο, και να ανακαλύψει τι συνέβη στη μητέρα τους που εξαφανίστηκε όταν ήταν παιδιά. Ο αδερφός του χρωστά χρήματα σε γκάνγκστερ και το ατύχημα του πατέρα του δεν ήταν παρά μια προειδοποίηση για το τι θα συμβεί και στον ίδιο, αν δεν τους πληρώσει. Ο Ρόμαν πρέπει να επιστρέψει στη μικρή, βίαιη πόλη όπου γεννήθηκε. Συνηθισμένος να ενεργεί με πονηριά και να εξασφαλίζει κέρδη και για τον ίδιο και για τους πελάτες του, πιστεύει πως θα καταφέρει να χειριστεί τους γκάνγκστερ και να σώσει την οικογένειά του.»

Για μία φορά ακόμα, ο Σ.Α. Κόσμπι εστιάζει στη φυλετική και ταξική μοίρα των ηρώων του. Παρότι ο Ρόμαν Κάρουδερς μοιάζει να έχει ξεφύγει από την αγροτική κοινότητα της Βιρτζίνιας όπου μεγάλωσε, θα αναγκαστεί να επιστρέψει για να σώσει τους δικούς του – ένα θέμα επαναλαμβανόμενο σε όλα τα βιβλία του Κόσμπι. Οι δεσμοί αίματος των τσακισμένων οικογενειών είναι πιο ισχυροί από τον πλούτο και τη χλιδή των χρηματοοικονομικών στην Ατλάντα. Με μια ανάπτυξη που θυμίζει σαιξπηρική τραγωδία, γουέστερν-σπαγγέτι ή ταινία του Κουροσάβα, ο συγγραφέας σκιαγραφεί την κατεστραμμένη πόλη, τους κατοίκους, αλλά και τους τυράννους της. Συναρπαστικός ο χαρακτήρας της αδερφής του Ρόμαν, της Νέβια, μιας γυναίκας που προσπαθεί να σώσει την οικογενειακή επιχείρηση που φορτώθηκε εξ ανάγκης -ένα αποτεφρωτήριο!-, ενώ συγχρόνως παλεύει με τη μυστηριώδη εξαφάνιση της μητέρας της.

Η επιτομή του southern noir, του υποείδους του αστυνομικού που ξεκίνησε από τον Τζέιμς Μ. Κέιν, συνεχίστηκε από τον Τζιμ Τόμσον και καλλιεργείται ασταμάτητα από τον Τζέιμς Λη Μπερκ.

Μισέλ Πεντινιελί, Πίσω από τα σκυλιά (μτφρ. Γιάννης Καυκιάς, εκδ. Πόλις)

«Η Ντιου Μποκανέρα, την οποία γνωρίσαμε στο Μποκανέρα, το πρώτο βιβλίο της σειράς με ηρωίδα αυτή την πενηντάρα, ανυπότακτη, θαρραλέα και επίμονη ιδιωτική ντετέκτιβ στη Νίκαια της Γαλλίας, που διακρίνεται για το ανατρεπτικό της χιούμορ, επιστρέφει. Ερευνά τώρα τη φρικτή δολοφονία ενός νεαρού πρόσφυγα από την Ερυθραία. Η Ντιου θα αφοσιωθεί ψυχή τε και σώματι στην υπόθεση, ψάχνοντας τους δρόμους που ακολουθούν οι πρόσφυγες όταν εγκαταλείπουν τoν τρόμο της πατρίδας τους, περνώντας μέσα από τη Γαλλία για να φτάσουν στη νέα Γη της Επαγγελίας, την Αγγλία ή τη Γερμανία. Ναι, πρέπει να περάσεις τα σύνορα για να σωθείς. Και το μόνο όπλο που διαθέτεις είναι η ανθρώπινη αλληλεγγύη».

Η πρώτη φορά που συνάντησα την Μποκανέρα ήταν στο βιβλίο του Patrick Raynal Καιρός για πόλεμο, αλλά το συνειδητοποίησα μόνο όταν βγήκε στα ελληνικά το πρώτο βιβλίο της Michele Pedinielli με την ομώνυμη ηρωίδα. Βγαίνω ίσως εκτός θέματος, αλλά ο Raynal έχει γράψει: «Αν ο Μοντάλε και ο Κορμπούτσι είχαν κόρη, αυτή θα ήταν η Μποκανέρα.» Στο δεύτερο βιβλίο της Pedinielli, η Ντιού επιστρέφει στη δράση, όταν ανακαλύπτει τυχαία το πτώμα ενός νεαρού πρόσφυγα από την Ερυθραία. Η Νίκαια, όπως ίσως δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, βρίσκεται κοντά στις Άλπεις και στο σημείο εισόδου των κάθε λογής κατατρεγμένων στη Γαλλία ήδη από την εποχή του Ισπανικού Εμφύλιου και του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου, αλλά και πέρασμα των εβραίων που προσπαθούσαν να γλιτώσουν από τη ναζιστική λαίλαπα. Εδώ μπαίνει στην αφήγηση μία δεύτερη ιστορία από το παρελθόν, η οποία συνδέεται αρμονικά και επεξηγεί τη διαχρονικότητα του φαινομένου της μετανάστευσης.

Η συγγραφέας δεν γράφει αστυνομικά βιβλία για να προμηθεύσει την πλοκή με ένα πτώμα. Οι περιπέτειες της Ντιού εστιάζουν στην ανθρώπινη μοίρα, στην κοινωνική αδικία και στην αλληλεγγύη που συνδέει τους περιθωριοποιημένους, ακόμα και σε μια κομψή και πολυτελή περιοχή όπως η Γαλλική Ριβιέρα. Οι φίλοι και οι συνεργάτες της είναι άνθρωποι αληθινοί, έτοιμοι να βοηθήσουν, γεμάτοι συμπόνοια, όπως η ίδια η Ντιού. Μια ηρωίδα που δεν υιοθετεί τις μάτσο συμπεριφορές των τυπικών μπάτσων/ντεντέκτιβ, αλλά διαβάζει Μονταλμπάνο – τι άλλο να ζητήσει κανείς.

Οι διαρκείς αναφορές στη σύγχρονη μουσική και στο κλασικό neo-polar κάνουν ακόμα πιο απολαυστική την ανάγνωση.

Τάνα Φρεντς, Ο κυνηγός (μτφρ. Δέσποινα Δρακάκη, εκδ. Μεταίχμιο)

«Δύο άντρες φτάνουν ένα ζεστό καλοκαίρι σε ένα χωριό της δυτικής Ιρλανδίας. Και οι δύο έρχονται για να πλουτίσουν. Κάποιος έρχεται για να πεθάνει.

»Ο Καλ Χούπερ πήρε σύνταξη από την αστυνομία του Σικάγου και μετακόμισε στην επαρχία της Ιρλανδίας αναζητώντας ηρεμία. Τη βρήκε μαζί με τη Λένα και την Τρέι Ρέντι, μια έφηβη. Τότε όμως ο επί χρόνια απών πατέρας της Τρέι επανεμφανίζεται, φέρνοντας μαζί του έναν Άγγλο εκατομμυριούχο και ένα λεπτομερές σχέδιο για να βρουν χρυσό στην περιοχή. Ξαφνικά όλα όσα είχαν χτίσει οι τρεις τους κινδυνεύουν. Ο Καλ και η Λένα είναι έτοιμοι να κάνουν ό,τι χρειαστεί για να προστατεύσουν την Τρέι, αλλά η Τρέι δεν θέλει προστασία. Θέλει εκδίκηση.

»Γεμάτο ένταση και σασπένς, το βιβλίο εξερευνά όσα είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε για τους αγαπημένους μας, μέχρι πού μπορούμε να φτάσουμε για να πάρουμε εκδίκηση, και όσα πρέπει να θυσιάσουμε όταν αυτά τα δύο έρχονται σε σύγκρουση.»

Στη δεύτερη αυτή περιπέτεια του συνταξιούχου αστυνομικού Καλ Χούπερ, η συγγραφέας αφήνει στην άκρη το procedural είδος και διηγείται μια σάγκα με φόνους και μυστήρια. Όπως ο Jo Nesbo με το Βασίλειο και τον Βασιλιά, αφηγείται χωρίς να βιάζεται μια περίπλοκη οικογενειακή ιστορία, χωρίς την υπερβολική δράση και τις ανατροπές που έχουμε συνηθίσει στο crime, κάνοντας ένα ενδιαφέρον crossover του αστυνομικού με μια παραλλαγή του παραδοσιακού γουέστερν, κυρίως σε αυτό το βιβλίο, όπου πιάνει και τον θρύλο των χρυσοθήρων. Η Tana French ξαναθυμίζει στους αναγνώστες τη μαγεία της αργής αφήγησης, όπου κάτω από το πρώτο επίπεδο της ιστορίας, βράζει η γη και ετοιμάζεται να εκραγεί.

Στίβεν Κινγκ, Μην κάνεις πίσω (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος, Κλειδάριθμος)

«Όταν η αστυνομία λαμβάνει μια επιστολή από κάποιον που απειλεί να σκοτώσει "13 αθώους και 1 ένοχο" ως εξιλέωση για τον άδικο θάνατο ενός αθώου, η ντετέκτιβ Ίζι Τζέινς δεν ξέρει τι να υποθέσει. Καθώς ξετυλίγεται η έρευνα, η Ίζι συνειδητοποιεί ότι ο αποστολέας του γράμματος σοβαρολογεί, και ζητάει βοήθεια από τη φίλη της Χόλι Γκίμπνι. Στο μεταξύ, η Κέιτ ΜακΚέι, μια αμφιλεγόμενη, δυναμική ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών ξεκινά μια περιοδεία με ομιλίες σε όλη τη χώρα. Ένας σφοδρός πολέμιος του μηνύματος που προωθεί η Κέιτ την έχει βάλει στο στόχαστρο και προκαλεί επεισόδια στις δημόσιες εμφανίσεις της. Καθώς ο διώκτης γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνος, η Χόλι προσλαμβάνεται ως σωματοφύλακας της Κέιτ. Με μια χορεία καθηλωτικών χαρακτήρων, παλιών και νέων, αυτές οι παράλληλες αφηγήσεις συγκλίνουν σε μια ανατριχιαστική και θεαματική κατάληξη - ένας άθλος μυθοπλασίας, που μόνο ο Στίβεν Κίνγκ θα μπορούσε να φέρει σε πέρας.»

Σε γενικές γραμμές, με τρομάζει ο όγκος της συγγραφικής παραγωγής του Stephen King, την οποία αδυνατώ να παρακολουθήσω. Αλλά κάθε φορά που χάνομαι σ’ ένα βιβλίο του, με τρομάζει ακόμα περισσότερο ο ιδιοφυής τρόπος του να μπλέκει τις διαφορετικές πλοκές και να σχεδιάζει τις κινήσεις των ηρώων σαν να παίζει μια παρτίδα σκάκι. Ο King έχει αληθινά φανατικούς αναγνώστες-μελετητές της γραφής του, στους οποίους δεν ανήκω, θα πω μόνο ότι απόλαυσα ιδιαίτερα το Μην κάνεις πίσω. [.............................]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ...ΣΑΣΠΕΝΣ

«Χωρίς δείκτη προστασίας» – 26 αστυνομικά, νουάρ και θρίλερ...

A Town Like Alice/Μια πόλη σαν την Αλίκη (1956): μια ταινία για τις θηριωδίες των Ιαπώνων στην Άπω Ανατολή

A Town Like Alice (film) - Wikipedia "Μια πόλη σαν την Άλις" (A Town Like Alice, 1956) : βρετανική δραματική ταινία σε σκηνοθεσία Τζακ Λι, βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Νέβιλ Σμιτ . Πρόκειται για μια συγκλονιστική ιστορία επιβίωσης, αντοχής και αγάπης, που διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στη Μαλάγια (σημερινή Μαλαισία) και την Αυστραλία .

Η ιστορία ξεκινά στο Λονδίνο μετά τον πόλεμο, όταν η νεαρή Τζιν Πάτζετ (Βιρτζίνια Μακένα) ενημερώνεται από τον δικηγόρο της ότι έχει κληρονομήσει μια περιουσία . Μέσα από μια αναδρομή στο παρελθόν, μαθαίνουμε την ιστορία της.

Το 1942, η Τζιν και μια ομάδα Βρετανών γυναικών και παιδιών στην κατεχόμενη από τους Ιάπωνες Μαλάγια, συλλαμβάνονται και υποχρεώνονται να κάνουν μια πορεία θανάτου μέσα στη ζούγκλα. Οι Ιάπωνες τις μεταφέρουν από το ένα χωριό στο άλλο, αρνούμενοι να αναλάβουν την ευθύνη τους. Πολλές από τις γυναίκες και τα παιδιά πεθαίνουν από εξάντληση, αρρώστιες και την κακομεταχείριση . A Town Like Alice (1956) | Asian Film Archive

Κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας, η ομάδα συναντά τον Τζο Χάρμαν (Πίτερ Φιντς), έναν Αυστραλό αιχμάλωτο πολέμου που εργάζεται ως οδηγός φορτηγού για τους Ιάπωνες. Ο Τζο, συγκλονισμένος από την κατάσταση των γυναικών, αρχίζει να τους κλέβει τρόφιμα και φάρμακα. Μεταξύ αυτού και της Τζιν δημιουργείται ένας δυνατός δεσμός .

A Town Like Alice (1956) | ČSFD.cz

Όταν η κλοπή αποκαλύπτεται, ο Τζο παίρνει την ευθύνη πάνω του για να σώσει την Τζιν. Ως τιμωρία, οι Ιάπωνες τον σταυρώνουν πάνω σε ένα δέντρο, αφήνοντάς τον να πεθάνει . Οι γυναίκες αναγκάζονται να συνεχίσουν την πορεία τους, πιστεύοντας ότι ο Τζο είναι νεκρός.

Η ταινία θεωρείται ξεχωριστή για την εποχή της, καθώς εστιάζει στην προοπτική των γυναικών σε έναν πόλεμο, δίνοντάς τους ουσιαστικούς ρόλους, σε αντίθεση με άλλες ταινίες της εποχής . Αποτυπώνει με ωμό ρεαλισμό την ταλαιπωρία και την απώλεια της αποικιακής άνεσης, ενώ παράλληλα αναδεικνύει το ανθρώπινο πνεύμα και την ικανότητα επιβίωσης .

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα γεγονότα της ταινίας είναι μυθοπλασία εμπνευσμένα από τις εμπειρίες Ολλανδών γυναικών στην Ιάβα. Η σκηνή του σταυρώματος, ωστόσο, βασίζεται σε πραγματικές αναφορές για τη σκληρότητα των Ιαπώνων απέναντι σε αιχμαλώτους .

A Town Like Alice (film) - Wikipedia

Από το κάνιστρο της σύγχρονης ποίησης

Amor Fati

Meine Formel für die Grösse am Menschen ist amor fati:
daß man Nichts anders haben will, vorwärts nicht,
rückwärts nicht, in alle Ewigkeit nicht.

FRIEDRICH NIETZSCHE, Ecce Homo*

Ίσως μας κάψουνε μια μέρα στη πυρά
Ίσως να φάμε αναθέματα και cancel
Ίσως μας πνίξει η αφάνεια κι η φθορά
Ή ίσως πάλι να χαθούμε μια φορά
Σε κάνα δάσος σαν τη Γκρετελ με τον Χανσελ

*

Ίσως να έρθουνε αντίξοοι καιροί
Να βγούνε ψέματα τα πράγματα που πίστευα
Της ποίησής μας ίσως σβήσει το κερί
Να σκονιζόμαστε σε μια αντικερί
Δίπλα στο ράφι με τα Άπαντα της Κρίστεβα

*

Ίσως τα βρούνε όλα καραγκιόζ μπερντέ
Ίσως μας βρούνε στον πυθμένα κάποιοι δύτες
Θα μείνει τίποτα από μας; εμ, έλα ντε
Ίσως αν γίνουν οι μοντέρνοι ντεμοντέ
Και αβάντ-γκαρντ να γίνουν οι παλιομοδίτες

*

Ίσως να μείνουμε για πάντα ρετιρέ
Ή να γυρεύουμε τον ήλιο στα υπόγεια
Κάποιοι θα πουν «τόσο τους έκοβε μωρέ»
Κι αφού θα κάνουν ένα ποτ-πουρί πουρέ
Να μας διδάσκουν απ’ τα σχολικά ανθολόγια

*

Ίσως καούνε τα χλωρά με τα ξερά
Ίσως πνιγούμε στη χολή και στην τοξίνη
Εμείς το χρέος μας. Αυτό μας αφορά
Ό,τι θε νά ’ρθει, θά ’ρθει. Que será, será

Σ’ αυτούς που θα ’ρθουνε έχω εμπιστοσύνη

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

«Η φόρμουλά μου για το μεγαλείο του ανθρώπου είναι το amor fati* (αγάπη για τη μοίρα): να μην θέλει κανείς τίποτα διαφορετικό, ούτε προς τα μπρος, ούτε προς τα πίσω, ούτε για όλη την αιωνιότητα.»

ΤΟ ΨΩΜΙ ΠΟΥ ΤΡΩΜΕ ΠΟΣΟ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ...ΨΩΜΙ ΕΙΝΑΙ;

*Γράφει ο κ. Γεώργιος Ζακυνθινός, καθηγητής Τεχνολογίας, Ασφάλειας και Ανάπτυξης Λειτουργικών Τροφίμων και Υγειοπροστατευτικών Προϊόντων στη Δημόσια Υγεία, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής

Το ψωμί υπήρξε πάντα κάτι περισσότερο από τροφή· είναι σύμβολο πολιτισμού, μνήμης και κοινότητας. Από τα πρώτα καρβέλια των αρχαίων πολιτισμών μέχρι το «καρβέλι του φούρνου της γειτονιάς», το ψωμί εξέφραζε τη σχέση του ανθρώπου με τη γη, το μόχθο, αλλά και τη συντροφικότητα.

Στη σύγχρονη εποχή, ωστόσο, το ψωμί έχει υποστεί μια βαθιά μεταμόρφωση. Η παραδοσιακή διαδικασία ζυμώματος και ωρίμανσης έχει αντικατασταθεί από βιομηχανικά πρότυπα παραγωγής. Πολλά ψωμιά που εμφανίζονται ως «φρέσκα» είναι στην πραγματικότητα κατεψυγμένα προϊόντα, τα οποία ψήνονται επιτόπου σε φούρνους ή σούπερ μάρκετ για να αποκτήσουν το άρωμα του «φρεσκοφουρνισμένου». Έτσι, το ψωμί διατηρεί την εικόνα του φρέσκου, αλλά έχει χάσει σε ζωντάνια, διατροφική αξία και τοπικότητα.

Η Ελλάδα, αν και χώρα με μακραίωνη παράδοση στη σιτοκαλλιέργεια, καλύπτει μόνο το 30–40% των αναγκών της σε σιτάρι, εισάγοντας το υπόλοιπο από την Ε.Ε., τη Ρωσία, τον Καναδά και την Ουκρανία. Το αλεύρι που φτάνει στους φούρνους είναι συνήθως μίγμα από διαφορετικές ποικιλίες, προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις της βιομηχανίας για σταθερότητα και όγκο.

Η αλυσίδα χωράφι–αλεύρι–φούρνος έχει αποσυνδεθεί από τον τόπο και τον άνθρωπο: ο παραδοσιακός φούρνος αντικαταστάθηκε από αλυσίδες προψημένων προϊόντων, ενώ η κατεψυγμένη ζύμη έχει γίνει το κυρίαρχο υπόστρωμα της αρτοποιίας. Αυτή η ζύμη, παρασκευασμένη και καταψυγμένη σε εργοστάσια, επιτρέπει μαζική παραγωγή, αλλά απομακρύνει το ψωμί από τη φυσική του υπόσταση ως «ζωντανό προϊόν».

Τι τρώμε πραγματικά: Από πού ξεκινά;

Kατηγορίες ψωμιού

Στοιχεία για την υγεία – Διατροφική αξία και επιπτώσεις

Πίνακας για τις πιθανές επιδράσεις στην υγεία

Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις

[...............................] ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

Πόσο έχει αλλάξει το ψωμί που τρώμε σήμερα

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ-ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

https://i0.wp.com/booksitting.gr/wp-content/uploads/2026/07/Blog-Banner-1680x945-px-12.jpeg?resize=1680%2C945&ssl=1

Η διδασκαλία της Λογοτεχνίας: Σκηνοθεσία και Ταξίδι

[Νίκη Μισαηλίδη και Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου, Αυτοτελές λογοτεχνικό έργο– Σκηνοθετώντας τη Λογοτεχνία: Διδασκαλία ολόκληρου λογοτεχνικού έργου για Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο, εκδόσεις 24 Γράμματα, 2026]

Της Μαρίας Σταθέα*

booksitting.gr

6 Ιουλίου 2026

Το βιβλίο «Αυτοτελές Λογοτεχνικό Έργο – Σκηνοθετώντας τη Λογοτεχνία: Διδασκαλία ολόκληρου λογοτεχνικού έργου για Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις 24 Γράμματα, 2026, ISBN:978-618-246-059-7 έρχεται να καλύψει ένα ουσιαστικό κενό στη σύγχρονη βιβλιογραφία της Διδακτικής της Λογοτεχνίας. Αποτελεί μια ολοκληρωμένη παιδαγωγική πρόταση, πλήρως εναρμονισμένη με τα Νέα Προγράμματα Σπουδών (ΝΠΣ), και φιλοδοξεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο για εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, βιβλιοθηκονόμους, εμψυχωτές λεσχών ανάγνωσης, φοιτητές παιδαγωγικών και φιλολογικών τμημάτων, αλλά και γονείς που επιθυμούν να καλλιεργήσουν στα παιδιά την αγάπη για τη λογοτεχνία.

Οι δύο συγγραφείς, Νίκη Μισαηλίδη και Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου, έγκριτες φιλόλογοι με μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημιουργική Γραφή (και οι δύο), ενώ η Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου διαθέτει και μεταπτυχιακή εξειδίκευση στη Διοίκηση Σχολικών Μονάδων, αξιοποιούν τη θεωρητική τους κατάρτιση και τη διδακτική τους εμπειρία, προτείνοντας μια σύγχρονη, βιωματική και δημιουργική προσέγγιση της λογοτεχνικής διδασκαλίας. Αντιμετωπίζουν το λογοτεχνικό έργο με σεβασμό ως αισθητικό δημιούργημα και τον/τη μαθητή/-τρια ως ενεργό/-ή αναγνώστη/-στρια, δημιουργό και ερμηνευτή/-τρια του νοήματος.

Στις σελίδες του βιβλίου ανθολογούνται δεκατρία λογοτεχνικά έργα της ελληνικής και παγκόσμιας γραμματείας, επιλεγμένα με παιδαγωγικά και λογοτεχνικά κριτήρια. Περιλαμβάνονται μυθιστορήματα, νουβέλες, συλλογές διηγημάτων, graphic novels και ποιητικές συλλογές, ώστε να καλύπτεται ένα ευρύ φάσμα λογοτεχνικών ειδών και αναγνωστικών ενδιαφερόντων. Αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένα από τα προτεινόμενα βιβλία παρουσιάζουν τέτοια ευελιξία, ώστε μπορούν να διδαχθούν σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Οι συγγραφείς επιλέγουν έργα που διαθέτουν αφηγηματική δύναμη, πλούτο χαρακτήρων, ποικιλία σκηνών και γόνιμο πεδίο για δημιουργικές δραστηριότητες, διαθεματικές προσεγγίσεις και αξιοποίηση ψηφιακών εργαλείων. Η επιλογή τους βασίζεται αφενός στις κατευθύνσεις του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και αφετέρου στην ανάγκη να ενισχυθεί η ενεργός συμμετοχή, η κριτική σκέψη και η προσωπική εμπλοκή των μαθητών/-τριών με το λογοτεχνικό κείμενο.

Τα δεκατρία προτεινόμενα έργα

Δημοτικό

Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί, Ο Μικρός Πρίγκιπας
Πηνελόπη Δέλτα, Παραμύθι χωρίς όνομα
Ζωρζ Σαρή, Ο θησαυρός της Βαγίας (graphic novel)
Σοφία Φίλντιση, Η καρδούλα
Νίκη Μισαηλίδη – Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου, Σχολικές ποιητικές διαδρομές – Μια κυψέλη όλο μέλισσες και μέλι

Γυμνάσιο

Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, Οι περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς
Γιώτα Αργυροπούλου, Νερά απαρηγόρητα
Άντον Τσέχοφ, Ο Βάνκας και άλλα διηγήματα

Λύκειο

Σοφία Νικολαΐδου, Δικά μας παιδιά
Ευφροσύνη Μαντά-Λαζάρου, Τα κόκκινα ελάφια
Κωνσταντίνος Θεοτόκης, Η τιμή και το χρήμα
Γεώργιος Βιζυηνός, Το αμάρτημα της μητρός μου
Μανώλης Ανδριωτάκης, Ο θάνατος του Συγγραφέα

Η μεγάλη καινοτομία του εγχειριδίου βρίσκεται στην επιλογή της διδασκαλίας ολόκληρου λογοτεχνικού έργου αντί της αποσπασματικής προσέγγισης. Με τον τρόπο αυτό ο/η μαθητής/-τρια δεν έρχεται σε επαφή με απομονωμένα κείμενα, αλλά παρακολουθεί την εξέλιξη της πλοκής, γνωρίζει σε βάθος τους χαρακτήρες, αντιλαμβάνεται τη συνοχή της αφήγησης και βιώνει την αισθητική εμπειρία της ανάγνωσης όπως ακριβώς τη σχεδίασε ο/η δημιουργός.

Κάθε σχέδιο διδασκαλίας οργανώνεται με υποδειγματική μεθοδικότητα στις τρεις βασικές φάσεις της αναγνωστικής διαδικασίας:

προαναγνωστική,
διερευνητική,
μεταναγνωστική.

Οι συγγραφείς προκρίνουν μαθητοκεντρικές μεθόδους (ατομική, διαλογική, ομαδοσυνεργατική, βιωματική μάθηση) και την αξιοποίηση των ΤΠΕ, ενώ προωθούν έναν πρωτοποριακό διακαλλιτεχνικό διάλογο. Η Λογοτεχνία συνομιλεί ενεργά με τη Μουσική, το Θέατρο, τον Κινηματογράφο, τα Κόμικς και τις Ψηφιακές Αφηγήσεις.

Ιδιαίτερη θέση καταλαμβάνει και η αξιοποίηση της Δημιουργικής Γραφής, όχι ως συμπληρωματικής δραστηριότητας αλλά ως οργανικού μέρους της διδακτικής διαδικασίας. Οι μαθητές καλούνται να μετασχηματίσουν το λογοτεχνικό βίωμα σε προσωπική δημιουργία, γράφοντας χαϊκού, τάνκα, τριολέτα, μαντινάδες, ακροστιχίδες, ελεύθερα ποιήματα, μικροδιηγήματα, εσωτερικούς μονολόγους, επιστολές προς τους ήρωες, ημερολόγια χαρακτήρων και ψηφιακές αφηγήσεις. Μέσα από αυτές τις τεχνικές καλλιεργούνται η φαντασία, η γλωσσική ευχέρεια, η δημιουργική έκφραση, η αποκλίνουσα σκέψη και η αυτοπεποίθηση των μαθητών/-τριών ως δημιουργών λόγου.

[...........]ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η διδασκαλία της Λογοτεχνίας: Σκηνοθεσία και Ταξίδι

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

*Νίκη Μισαηλίδη και η Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου: Όταν η λογοτεχνία γίνεται εμπειρία ζωής(συνέντευξη)
Patrinorama Magazine

Παρασκευή, Ιουλίου 10, 2026

Γιατί η Δύση μισούσε το Βυζάντιο; Η αληθινή ιστορία των δύο Αλώσεων - Αντώνης Καλδέλλης

Στο νέο επεισόδιο του podcast "Βαριές Κουβέντες", ο καθηγητής Βυζαντινολογίας του University of Chicago Αντώνης Καλδέλλης επιστρέφει για μία συζήτηση γύρω από δύο από τα σημαντικότερα γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας: τις δύο Αλώσεις της Κωνσταντινούπολης.

Γιατί η Δύση αντιμετώπισε το Βυζάντιο με τόση εχθρότητα; Ποιος ήταν ο πραγματικός ρόλος της Δ΄ Σταυροφορίας; Ήταν η Άλωση του 1204 ακόμη πιο καταστροφική από εκείνη του 1453; Και γιατί η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο παρερμηνειών μέχρι σήμερα;

Μέσα από ιστορικές πηγές, σύγχρονη ιστοριογραφία και μια ουσιαστική συζήτηση, εξερευνούμε την ιστορία της Κωνσταντινούπολης, του Βυζαντίου, των Σταυροφοριών, των Οθωμανών και των σχέσεων Ανατολής και Δύσης.

Αν σας ενδιαφέρουν η ιστορία, η φιλοσοφία, ο πολιτισμός και οι μεγάλες ιδέες, κάντε εγγραφή στο κανάλι και ενεργοποιήστε το καμπανάκι για να μη χάνετε κανένα νέο επεισόδιο.