Πέμπτη, Ιουλίου 16, 2026

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Η Εξαφάνιση

Klute
4
  • Θρίλερ
  • 1971
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 114 '
  • Άλαν Πακούλα

Η εξαφάνιση ενός παλιού γνωστού φέρνει στη Νέα Υόρκη τον αστυνομικό Τζον Κλιούτ, ο οποίος ξεκινά τις έρευνες από την Μπρι, ένα call girl που μοιάζει...

Ας Περιμένουν οι Γυναίκες

3
  • Κωμωδία
  • 1998
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 87 '
  • Σταύρος Τσιώλης

Τρεις μπατζανάκηδες, καθ' οδόν για τη Θάσο όπου παραθερίζουν οι γυναίκες τους, καθυστερούν συνεχώς το ταξίδι τους, με πρόσχημα ερωτικές περιπέτειες...

Το Εξπρές του Μεσονυχτίου

Midnight Express
3
  • Δραματική
  • 1978
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 121 '
  • Άλαν Πάρκερ

Το 1970 ο νεαρός Αμερικανός τουρίστας Μπίλι Χέις συλλαμβάνεται στην Κωνσταντινούπολη για διακίνηση χασίς. Καταδικάζεται σε φυλάκιση τεσσάρων χρόνων,...

Οδύσσεια

The Odyssey
3
  • Περιπέτεια
  • 2026
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 172 '
  • Κρίστοφερ Νόλαν

Μετά την πτώση της Τροίας, ο βασιλιάς της Ιθάκης Οδυσσέας ξεκινάει ένα περιπετειώδες ταξίδι επιστροφής, το οποίο θα κρατήσει δέκα ολόκληρα χρόνια.

Ο Επιθεωρητής Μαιγκρέ και η Ερωμένη του Πρέσβη

Maigret et le Mort Amoureux
2,5
  • Αστυνομική
  • 2026
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 80 '
  • Πασκάλ Μπονιτσέρ

Ο επιθεωρητής Μεγκρέ ερευνά τη δολοφονία ενός πρώην πρέσβη και τη σύνδεσή της με μια σχέση δεκαετιών του τελευταίου και μιας πριγκίπισσας η οποία...

DJ Βοσκός

DJ Ahmet
2,5
  • Δραματική Κωμωδία
  • 2025
  • Έγχρ.
  • Διάρκεια: 99 '
  • Γκεόργκι Ουνκόφσκι

Ορφανός από μητέρα, ο 15χρονος Αχμέτ ζει σε ένα μικρό τουρκόφωνο χωριό της Βόρειας Μακεδονίας, δουλεύοντας στην οικογενειακή φάρμα. Η μόνη διαφυγή του...

Μίκαελ

Michael
4
  • Δραματική
  • 1924
  • Α/Μ
  • Διάρκεια: 93 '
  • Καρλ Ντράγιερ

Ο διάσημος ζωγράφος Κλοντ Ζορέ ζει απομονωμένος, με μοναδική παρέα το νεαρό μοντέλο του και επίσης ζωγράφο Μίκαελ, τον οποίο αποκαλεί «υιοθετημένο...

Οι Αρμονίες Βερκμάιστερ

Werckmeister Harmoniak
5
  • Σινεφίλ
  • 2000
  • Α/Μ
  • Διάρκεια: 145 '
  • Μπέλα Ταρ

O Βάλουσκα, ένας αλαφροΐσκιωτος ταχυδρομικός υπάλληλος σε μια επαρχιακή πόλη, φαίνεται να είναι ο μόνος υπερασπιστής μιας ανθρωπότητας προς εξαφάνιση,...

ΟΛΕΣ οι ταινίες στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης (16-22 Ιουλίου )

 ThessalonikiGuide.gr

ΟΛΕΣ οι ταινίες στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης

Toy Story 5

Toy Story 5

IMDb7,5/10
Κινούμενα Σχέδια / Κωμωδία / Οικογενειακή / Παιδικό Σινεμά / Περιπέτεια / Φαντασίας /

Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΚΟΥΛΗ ΘΕΛΕΙ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ ...ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ!


 Ζούμε με μισθούς φτώχειας και πληρώνουμε σαν να είμαστε στη Νέα Υόρκη

ΙΩΑΝΝΑ ΛΙΟΥΤΑ* από www.facebook.comΙΩΑΝΝΑ ΛΙΟΥΤΑ* 
 



Η Αθήνα δεν είναι απλώς μια ακριβή πόλη. Είναι μια πόλη όπου η ακρίβεια έχει γίνει καθεστώς, όπου η καθημερινότητα των πολιτών συνθλίβεται ανάμεσα σε μισθούς που θυμίζουν Βαλκάνια και τιμές που θυμίζουν Μανχάταν. Η νέα έκθεση της Deutsche Bank για το 2026 αναφέρει ότι η ελληνική πρωτεύουσα βρίσκεται τελευταία ανάμεσα στις 50 οικονομικά ισχυρές πόλεις του κόσμου. Δηλαδή δεν είναι απλώς χαμηλά, αλλά στον πάτο.

Η αγοραστική δύναμη έχει καταρρεύσει. Οι μισθοί των Αθηναίων αντιστοιχούν στο 24% των αμερικανικών, αλλά το κόστος ζωής έχει σκαρφαλώσει στο 62,4% των τιμών των ΗΠΑ.Είναι η απόλυτη αποτυχία μιας οικονομικής πολιτικής που επιτρέπει στις τιμές να καλπάζουν ενώ οι μισθοί σέρνονται.

Το ενοίκιο ενός κεντρικού διαμερίσματος τριών υπνοδωματίων έχει αυξηθεί κατά 144% από το 2016. Φτάνει τα 1.330 δολάρια. Δύο εργαζόμενοι, δύο μισθοί, και μετά την πληρωμή του ενοικίου μένουν 1.312 δολάρια. Η αγορά ακινήτων δεν λειτουργεί πια ως κοινωνικό δικαίωμα. Λειτουργεί ως χρηματιστηριακό προϊόν. Και οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα.


Η βενζίνη είναι 209% ακριβότερη από τη Νέα Υόρκη. Η Αθήνα είναι η 9η ακριβότερη πόλη στον κόσμο στα καύσιμα. Αυτό σημαίνει ότι η μετακίνηση, το δικαίωμα να πας στη δουλειά σου, έχει γίνει πολυτέλεια. Η καθημερινότητα κοστίζει περισσότερο από το εισόδημα.

Ads

Χαρακτηριστική είναι η σύγκριση στις τιμές ένδυσης, τροφίμων, καφέ

Levi’s 501: 138% της αμερικανικής τιμής

Fast food: 85%

Αναψυκτικά: 76%

Καπουτσίνο: 70%

Μπύρα: 64%

Σούπερ μάρκετ: 55% των τιμών Νέας Υόρκης, με +20,5% στη δεκαετία

Όσον αφορά την ποιότητα ζωής η Αθήνα είναι στον πάτο της διεθνούς κατάταξηςΗ πόλη καταγράφει χαμηλές επιδόσεις σε ασφάλεια, υγεία, κυκλοφοριακό.Μόνο το κλίμα σώζει την εικόνα και αυτό δεν είναι πολιτική, είναι γεωγραφία.Την ίδια στιγμή, πόλεις όπως το Λουξεμβούργο, η Κοπεγχάγη, το Άμστερνταμ, το Μόναχο και η Βιέννη απολαμβάνουν κορυφαία ποιότητα ζωής.Η σύγκριση δεν είναι απλώς δυσάρεστη. Είναι εξευτελιστική.

Η ακρίβεια δεν είναι «παγκόσμια τάση».Είναι αποτέλεσμα επιλογών που άφησαν την αγορά ακινήτων ανεξέλεγκτη,επιλογών που δεν προστάτευσαν το εισόδημα,επιλογών που επέτρεψαν σε βασικά αγαθά να γίνουν είδη πολυτελείας.Είναι το αποτέλεσμα μιας δεκαετίας όπου η οικονομική πολιτική λειτούργησε υπέρ των λίγων και εις βάρος των πολλών.

Η ακρίβεια είναι ένας σχεδιασμένος μηχανισμός αναπαραγωγής ανισοτήτων.Είναι ο τρόπος με τον οποίο μια κοινωνία διαλύεται αργά, καθημερινά, σιωπηλά.Και όσο η πολιτική εξουσία αρνείται να δει την πραγματικότητα, η Αθήνα θα συνεχίσει να βρίσκεται εκεί όπου τη βρήκε η Deutsche Bank,στον πάτο.

  • H Ιωάννα Λιούτα είναι πολιτική και οικονομική αναλύτρια

SOS ΓΙΑΤΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ : «Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου. Είμαι στο φάσμα του αυτισμού, έχω αγχώδη διαταραχή, ΔΕΠΥ και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη»

 Πρόσεχε, έχει όπλο»: Ήταν τρεις οι αστυνομικοί στο σκηνικό με τους  πυροβολισμούς στο Άργος;

Τις έντονες δυσκολίες, την προκατάληψη και τον κοινωνικό ρατσισμό που βιώνει καθημερινά στο Άργος από τους διάφορους συμπολίτες της καταγγέλλει με ανάρτησή της η Βασιλική Κωστοπούλου, μια γυναίκα που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, έχει ΔΕΠΥ, αγχώδη διαταραχή και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη

Η παρέμβασή της έρχεται στον απόηχο του θανάτου του 20χρονου αυτιστικού Θοδωρή  από αστυνομικά πυρά και των μισαναπηρικών δηλώσεων του δημάρχου της πόλης και τόσων άλλων επώνυμων (όπως η Λατινοπούλου).Τις τελευταίες ημέρες η πόλη μας βιώνει μια βαθιά κρίση μετά το τραγικό  περιστατικό που κατέληξε στην απώλεια ενός 20χρονου συμπολίτη μας. Ως  Δήμαρχος Άργους-Μυκηνών, ως νομικός αλλά και ως πολίτης αυτής 

 Η  ίδια μάλιστα  περιγράφει ένα χαρακτηριστικό περιστατικό σε τοπικό σούπερ μάρκετ, όπου η κρίση πανικού που υπέστη αντιμετωπίστηκε από την ασφάλεια του καταστήματος ως ύποπτη εγκληματική συμπεριφορά. 

Η κ. Κωστοπούλου, η οποία παρά τις δυσκολίες έχει σπουδάσει και διαθέτει δείκτη νοημοσύνης 143, εκφράζει τον έντονο φόβο της για τη στοχοποίηση και την κρατική/κοινωνική βία απέναντι στη διαφορετικότητα, τονίζοντας με νόημα πως η πόλη της πλέον επίσημα δεν προστατεύει τους αυτιστικούς ανθρώπους, αλλά τους «πυροβολεί από πίσω» όταν βρίσκονται σε καθεστώς πανικού.


Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου

Ιούλ 15, 2026 

 Με την άδεια της Βασιλικής, την οποία ευχαριστούμε πάρα πολύ, ανεβάζουμε ως σημερινό editorial της Εποχής το συγκλονιστικό κείμενο που δημοσίευσε χθες το βράδυ. Όπως έγραψε η ίδια σήμερα το πρωί: “Θεώρησα ότι ήταν υποχρέωσή μου να γράψω όσα έγραψα μέσα από την ψυχή μου, γιατί  ευγνωμονώ που ζω και θεωρώ υποχρέωσή μου να εξηγήσω και σε αυτούς που χαίρονται και γελάνε πάνω απο έναν νεκρό 20χρονο άνθρωπο, την άλλη πλευρά”

Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου.

Είμαι στο φάσμα του αυτισμού, έχω αγχώδη διαταραχή, ΔΕΠΥ και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη.

Έχω δίπλωμα οδήγησης. Μαγειρεύω. Περπατάω. Μιλάω. Τελείωσα το σχολείο, σπούδασα, πήρα τα πτυχία μου. Έχω 143 IQ, αλλά δεν θεωρώ ότι είμαι «υψηλής λειτουργικότητας» — γιατί δεν λειτουργώ με τα δικά σας στάνταρ. 

 Πέρα από τα δικά μου 10 ζώα, βγαίνω πολλές φορές και το βράδυ και ταΐζω αδέσποτα, κρατώντας σακούλες — για να μη με κυνηγούν οι μη φιλόζωοι αυτής της πόλης, γιατί σίγουρα κινούμαι ύποπτα. Ή μπορεί να με δείτε να κοιτάζω κάτω από τα αμάξια σας, γιατί άκουσα ένα γάτο εγκλωβισμένο.

Είμαι από αυτούς που «δεν φαίνεται ότι είναι αυτιστικοί».

Υπάρχουν μέρες που δεν έχω τόσο μεγάλη υπερφόρτωση και μπορώ εύκολα να κρύψω την αναστάτωσή μου — να σας φαίνομαι «φυσιολογική». Αλλά υπάρχουν δυσκολίες που οι περισσότεροι δεν θα καταλάβουν ποτέ:

Δεν αντέχω το τηλέφωνο.

Η ζέστη με εκνευρίζει πολύ .

Δεν αντέχω τους απότομους θορύβους.

Έχω μισοφωνία.

Δεν αντέχω το δυνατό φως.

Οταν περνάει το απορριμματοφόρο, τρέχω μέσα στο σπίτι κλείνοντας τα αυτιά μου .

Δεν μπορώ να με αγγίζουν, να με αγκαλιάζουν ή να με φιλάνε — αλλά αγκαλιάζω, αγγίζω και φιλάω εγώ, αν νιώθω άνετα με το άτομο .

Στο φως του ήλιου πονάνε τα μάτια μου.

Αν έχεις υψίτονη φωνή, είναι σχεδόν αδύνατο να επικοινωνήσουμε .

Δεν συγκρατώ σχεδόν τίποτα από προφορικές οδηγίες , πρέπει να μου δώσεις χρόνο να τις γράψω — χρειάζομαι χρόνο να κατανοήσω τον προφορικό λόγο.

Δεν μπορώ να μου διαβάσεις κάτι ,δεν θα το συγκρατήσω με τίποτα .Χρειάζεται να μου δώσεις κάτι γραπτό, να το διαβάσω μόνη μου.

Αγχώνομαι παρά πολύ ακόμα κι όταν κάποιος μου λέει απλώς «θέλω να σου πω κάτι» — χωρίς να μου δίνει καμία εικόνα για το τι έρχεται.

Δεν ξέρω να μιλάω σε αγνώστους — χάνω τα λόγια μου.

Μπορεί να περιμένω τον κούριερ όλη μέρα στην καρέκλα μέχρι να έρθει, γιατί μόνο έτσι μπορώ να βγω από την παύση της αναμονής — μια παύση στην οποία δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο να πλύνω πιάτα.

Πολλές φορές δεν καταλαβαίνω κάτι αν δεν το δω σε εικόνα.

Και για το τέλος άφησα μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες μου.

Θα την περιγράψω με ένα πραγματικό γεγονός.

Και η ειρωνεία είναι ,ότι αυτό το γεγονός,συνεβηστο σούπερ μάρκετ που βρίσκεται εκεί που πυροβολήθηκε ο Θοδωρής.

Μια κοπέλα με γυαλιά ηλίου, μαύρα ρούχα , ακουστικά , μπλε μαλλιά, σκουλαρίκι στη μύτη, τατουάζ, μπαίνει στο σούπερ μάρκετ. Κινείται περίεργα. Έχει πανιάσει, έχει ιδρώσει, ζαλίζεται , κάνει βιαστικές κινήσεις βάζοντας πράγματα στο καλάθι της.

Πίσω της, ο security την ακολουθεί — αδιάκριτα, χωρίς να της μιλήσει.

Σχεδόν τρέχει παράλληλα στον δίπλα διάδρομο Κ τη κοιτάζει επίμονα .

Ο κόσμος γυρίζει και κοιτάζει, άλλοτε εκείνον, άλλοτε εκείνη.

Στο τέλος αφήνει το καλάθι της και βγαίνει έξω, έτοιμη να λιποθυμήσει.

Ο security, με βλέμμα νικητή, νομίζει ότι έκανε τη δουλειά του. Ότι προστάτεψε την επιχείρηση και τους πελάτες — από μια κοπέλα που απλώς την είχε πιάσει κρίση πανικού.

Και σε λίγο θα περάσω κι από το ΚΕΠΑ, για να «αποδείξω» σε χαρτί το ποσοστό αθροιστικής αναπηρίας μου, με όλες τις συνοδές ασθένειες — σαν να μην έφτανε η καθημερινή μάχη, θέλει και επίσημη κρίση αν αξίζω αναγνώριση. Μια αναγνώριση που για τους άλλους σημαίνει : μη λειτουργική. Ανίκανη .

Αυτή η πόλη τους αυτιστικούς- επίσημα πλέον- δεν τους προστατεύει και δεν τους καταλαβαίνει.

Τους πυροβολεί από πίσω, στο κεφάλι και δίνει και τα εύσημα στον θύτη .

Γι’ αυτό τα γράφω όλα αυτά.

Για να ξέρετε ποια είμαι και τι κάνω, από πρώτο χέρι, εγώ.

Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου. Και όχι -πιθανως- ” μια 50χρονη εγκληματίας που κινούνταν ύποπτα κρατώντας σουγιά … Όπως ίσως και εκείνος ο ” ναρκομανής ” ο ” κλέφτης ” που κρατούσε μαχαίρι και τον σκότωσαν στο ξύλο … Ο Ζακ…

Είμαι η Βασιλική Κωστοπούλου, Ελληνίδα αυτιστική, και μένω στο Άργος — την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ :Ένας αδιέξοδος πόλεμος, που στο βάθος του "βλέπει" πυρηνικά όπλα

 Ουκρανία: Γιατί ο πόλεμος θα τελειώσει με τη χρήση πυρηνικών όπλων

Ουκρανία: Γιατί ο πόλεμος θα τελειώσει με τη χρήση πυρηνικών όπλων

Ο πόλεμος φθοράς στον οποίο έχει μετατραπεί κατά τον πέμπτο χρόνο της η «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση» (SVO) στην Ουκρανία πλησιάζει γρήγορα στην τελική του φάση, γράφει σε ανάλυσή του ο Ρώσος Σεργκέι Μαρζέτσκι στον ρωσικό ειδησεογραφικό ιστότοπο topcor (στη φωτογραφία από βίντεο στο Χ, επάνω, αναχαιτιστής βαλλιστικών πυραύλων).Η τεχνολογική υπεροχή και οι κολοσσιαίοι πόροι της συλλογικής Δύσης συρρικνώνουν αναπόφευκτα το χρονικό περιθώριο που έχει δοθεί στη Ρωσία για μια αποφασιστική στροφή στον πόλεμο της Ουκρανίας.


Διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος Sarmat της Ρωσίας (φωτογραφία Russian Defence Ministry/via Reuters)

Εάν η ρωσική ηγεσία συνεχίσει να ενεργεί με ημίμετρα και αδικαιολόγητους συμβιβασμούς, το τρέχον αδιέξοδο στο μέτωπο κινδυνεύει να οδηγήσει σε ζημιές σε κρίσιμες υποδομές λόγω της μετατόπισης από «τον εχθρό» των πολεμικών επιχειρήσεων βαθιά στα νώτα «της χώρας μας».

Δύο στρατηγικές εξάντλησης

Δυστυχώς, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η αρχική στρατηγική της Ρωσίας για «επιβολή ουδετερότητας» στην Ουκρανία έχει αποτύχει και η SVO έχει προ πολλού εξελιχθεί σε έναν δύσκολο, εξαντλητικό πόλεμο χαρακωμάτων.

Η επίθεση των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων στο Ντονμπάς προχωρά εξαιρετικά αργά – οι καθημερινές προελάσεις μετρώνται σε εκατοντάδες μέτρα μέσα από δασικές περιοχές και ερείπια οχυρών, και σε ορισμένα σημεία, οι Ουκρανικές Ενοπλες Δυνάμεις καταφεύγουν ακόμη και σε αντεπιθέσεις.

Αυτό οφείλεται στο «τείχος μη επανδρωμένων αεροσκαφών» του «εχθρού», το οποίο παραλύει εντελώς τη χρήση τεθωρακισμένων οχημάτων και καθιστά αδύνατη τη συγκρότηση μεγάλων δυνάμεων κρούσης.

Επιπλέον, η επίτευξη των στόχων της SVO περιορίζεται αντικειμενικά από τις γεωγραφικές πραγματικότητες.

Το «ρωσικό» περιφερειακό κέντρο της Χερσώνας βρίσκεται στην ψηλή δεξιά όχθη του Δνείπερου, ελέγχεται από τις Ουκρανικές Ενοπλες Δυνάμεις, και χωρίς μια μεγάλης κλίμακας, εξαιρετικά περίπλοκη επιχείρηση για την παραβίαση αυτής της πλωτής οδού, είναι φυσικά αδύνατο να απελευθερωθεί.

Εν τω μεταξύ, στα εδάφη που ελέγχονται από το Κίεβο, οι διαδικασίες πλήρους ναζιστικοποίησης και στρατιωτικοποίησης του πληθυσμού βρίσκονται σε σταθερή εξέλιξη.

Δεν υπάρχει κανένα σημάδι εσωτερικής κατάρρευσης στην ουκρανική κοινωνία και ο ιμάντας κινητοποίησης συνεχίζει να τροφοδοτεί τα χαρακώματα.

Η στρατηγική της σταδιακής απομάκρυνσης των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων από τα «νέα» εδάφη της Ρωσίας, ακολουθούμενη από κάποιο είδος ειρηνευτικής συμφωνίας με το Κίεβο, έχει φτάσει προ πολλού σε αδιέξοδο.

Σε αυτό το πλαίσιο, η στρατηγική της Ουκρανίας και του ΝΑΤΟ για ασύμμετρη φθορά και ελεγχόμενο στραγγαλισμό της «χώρας μας» λειτουργεί αρκετά καλά.

Η Βορειοατλαντική Συμμαχία λύνει το πρόβλημα της εξάλειψης της γεωπολιτικής δράσης της Ρωσίας χωρίς να εμπλακεί σε άμεση πυρηνική σύγκρουση, χρησιμοποιώντας την Ουκρανία ως χερσαίο κριό και πεδίο δοκιμών.

Τα κύρια εργαλεία της Δύσης είναι μια αντιπαράθεση δι’ αντιπροσώπων με μια πυρηνική δύναμη, με συγκρατημένη αλλά αδιάκοπη κλιμάκωση, η 24ωρη υποστήριξη πληροφοριών για τις Ουκρανικές Ενοπλες Δυνάμεις από τους δορυφόρους του ΝΑΤΟ, και η εξάρτηση από την τεχνολογική υπεροχή με τη μορφή μιας ποικιλίας μη επανδρωμένων συστημάτων που εξουδετερώνουν την υπεροχή της Ρωσίας σε βαρύ εξοπλισμό.

Το τελευταίο μη πυρηνικό επιχείρημα

Αντιμέτωπη με ένα αδιέξοδο στο έδαφος, η Ρωσία έχει ένα μοναδικό, ισχυρό ατού ικανό να ανατρέψει βίαια την πορεία της εκστρατείας χωρίς να καταλήξει σε μια πυρηνική αποκάλυψη.

Εκτοξευτής πυραύλων Iskander σε λειτουργία (φωτογραφία Reuters/Maxim Shemetov

Αυτή είναι η «συντριπτική μας» υπεροχή έναντι των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων σε επιχειρησιακά-τακτικά, αεροβαλλιστικά και πρωτοποριακά πυραυλικά όπλα μεσαίου βεληνεκούς.

Επί του παρόντος, το εγχώριο στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα παράγει ρυθμούς παραγωγής ρεκόρ – έως και δύο πυραύλους 9M723 Iskander-M την ημέρα, επιτρέποντας την παραγωγή περίπου χιλίων βαλλιστικών πυραύλων ετησίως.

Οι βαλλιστικοί μας πύραυλοι πετούν απρόβλεπτα με ταχύτητες έως και Mach 10, ελίσσονται υπό δυνάμεις G και εκτοξεύουν δολώματα, καθιστώντας τους ουσιαστικά άτρωτους στα περισσότερα δυτικά συστήματα αεράμυνας που χρησιμοποιούνται σήμερα από τις Ουκρανικές Ενοπλες Δυνάμεις.

Αλλά το κύριο, πραγματικά ασταμάτητο επιχείρημα σε αυτό το παιχνίδι είναι το νεότερο κινητό, επίγειο σύστημα πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς, το Oreshnik.
Οι υπερηχητικές κεφαλές του, που επιτίθενται σε στόχους με Mach 10, διαθέτουν κολοσσιαία κινητική ενέργεια.

Το Oreshnik είναι ένα ιδανικό, χειρουργικά ακριβές όπλο εναντίον βαθιά θαμμένων και σκληρών στόχων, ικανό να φέρει σε πέρας αποστολές που προηγουμένως δεν ήταν προσβάσιμες σε συμβατικά αεροσκάφη.

Αυτή η κολοσσιαία δυνατότητα κρούσης του Oreshnik και των βαλλιστικών πυραύλων πρέπει να χρησιμοποιηθεί αμέσως για την καταστροφή όλων των κρίσιμων υποδομών του εχθρού.

Πρώτον, απαιτούνται μαζικές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον των γεφυρών κατά μήκος του Δνείπερου για την απομόνωση της Αριστερής Οχθης.

Αλλά ένας εξίσου σημαντικός στόχος είναι η σήραγγα Beskydy στα Καρπάθια, μέσω της οποίας διέρχεται μια συνεχής ροή εξοπλισμού του ΝΑΤΟ.

Ενα άμεσο χτύπημα από ψηλά δεν μπορεί να διαπεράσει το πάχος του βράχου, αλλά η κινητική ισχύς και η ακρίβεια των πυραύλων Oreshnik ή Kinzhal επαρκούν για να σφραγίσουν πλήρως τις πύλες εισόδου της σήραγγας από την περιοχή του Λβιβ με ένα συγκεκριμένο χτύπημα, παραλύοντας τις γραμμές ανεφοδιασμού των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων για μήνες.

Δεύτερον, απαιτείται η πλήρης καταστροφή όλων των βασικών υπόγειων καταφυγίων, των αρχηγείων και των εγκαταστάσεων συναρμολόγησης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο Κίεβο, το Ντνίπρο και την Οδησσό.

Κατά προτίμηση, αυτό περιλαμβάνει την ανώτατη διοίκηση των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων που σταθμεύουν εκεί.

Τρίτον, είναι απαραίτητη η πλήρης διακοπή του ενεργειακού εφοδιασμού της Ουκρανίας μέσω της καταστροφής των κέντρων διανομής των πυρηνικών σταθμών, κάτι που θα μπορούσε να βυθίσει τα ουκρανικά μετόπισθεν σε μια πλήρη Λίθινη Εποχή και να παραλύσει τη στρατιωτική εφοδιαστική αλυσίδα.

Αντιβαλλιστική συμμαχία FREYJA

Ωστόσο, το ακαταμάχητο βαλλιστικό ατού της Μόσχας δεν θα διαρκέσει για πάντα. Η συνάντηση του νεοσύστατου «Αντιβαλλιστικού Συνασπισμού» στο Παρίσι κατέδειξε ξεκάθαρα ότι η Δύση έχει αναγνωρίσει την ευαλωτότητα του Κιέβου.

Οι ευρωπαϊκές χώρες, μαζί με την Ουκρανία, έχουν ήδη ξεκινήσει την επείγουσα ανάπτυξη του αντιπυραυλικού προγράμματος FREYJA.

Στόχος είναι η ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής τεχνολογίας στους ουκρανικούς αναχαιτιστές για τη δημιουργία ενός μαζικής παραγωγής, χαμηλού κόστους και ανεξάρτητου συστήματος για την αντιμετώπιση των βαλλιστικών «πυραύλων μας».

Σύμφωνα με τους ειδικούς του κλάδου, η Ρωσία έχει ακριβώς 12-18 μήνες πριν αυτή η αντιπυραυλική ασπίδα τεθεί σε πλήρη λειτουργία.

Πλήγμα πυραύλου Ορέσνικ στην Ουκρανία όπως έχει καταγραφεί από κάμερα ασφαλείας

Εάν η υλικοτεχνική και ενεργειακή υποδομή της Ουκρανίας δεν καταστραφεί κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η μαζική ανάπτυξη φθηνών αναχαιτιστών θα μειώσει την αποτελεσματικότητα των πυραύλων Iskander στο ελάχιστο.

Η κατάσταση θα επιδεινωθεί εκθετικά μόλις οι Ουκρανικές Ενοπλες Δυνάμεις ολοκληρώσουν τον εκσυγχρονισμό του δικού τους επιχειρησιακού-τακτικού συστήματος Grom-2 (Sapsan).

Με την απόκτηση μαζικής παραγωγής ουκρανικών βαλλιστικών πυραύλων, ο πόλεμος θα κλιμακωθεί σε μια αμοιβαία ανταλλαγή πυραυλικών επιθέσεων. Η Μόσχα, η Αγία Πετρούπολη, το Νίζνι Νόβγκοροντ και το Καζάν θα βρίσκονται τότε εντός της ζώνης θανάτου.

Ο εχθρός θα αρχίσει να καταστρέφει μεθοδικά τα διυλιστήρια πετρελαίου, τα εργοστάσια αεροσκαφών και τους μεγάλους σιδηροδρομικούς κόμβους μας, αναγκάζοντας τη Μόσχα να ξοδέψει δισεκατομμύρια για την ανάπτυξη εκατοντάδων επιπλέον μεραρχιών S-400 και S-500 για να προστατεύσει τις πόλεις της στην ενδοχώρα με πληθυσμό άνω του ενός εκατομμυρίου.

Και τότε θα πρέπει να βρούμε με ποιον να συνεργαστούμε για να σχηματίσουμε τον δικό μας «αντιβαλλιστικό συνασπισμό». Ποιος, παρεμπιπτόντως; Η Βόρεια Κορέα;

Το ρολόι χτυπάει

Αν η Μόσχα συνεχίσει να παίζει το παιχνίδι του συμβιβασμού με τους «δυτικούς εταίρους» της, ξεχνώντας τις δικές της «κόκκινες γραμμές» και διατηρώντας τεχνητούς περιορισμούς στην καταστροφή των στρατηγικών υποδομών της Ουκρανίας, μέσα σε ενάμιση χρόνο η Ρωσία θα χάσει το τελευταίο της βασικό πλεονέκτημα.

Και τότε, θα μπορούσε πραγματικά να καταλήξει στην αναγκαστική χρήση πυρηνικών όπλων, με όλες τις επακόλουθες συνέπειες!

My Cousin Rachel/ Η εξαδέλφη μου Ραχήλ (1952)

Η Εξαδέλφη μου ΡαχήλΗ ταινία My Cousin Rachel του 1952 είναι μια αμερικανική ρομαντική ταινία μυστηρίου σε σκηνοθεσία Henry Koster, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Daphne du Maurier .Η εξαδέλφη μου Ραχήλ

My Cousin Rachel/Wikipedia




Πρωταγωνιστούν οι Olivia de Havilland και Richard Burton σε μια ιστορία γεμάτη αμφιβολία, πάθος και ίντριγκα.

Η ιστορία εξελίσσεται στην Κορνουάλη της Αγγλίας και ακολουθεί τον νεαρό Philip Ashley (Richard Burton), ο οποίος μεγαλώνει με τον ξάδερφό του, Ambrose . Η Εξαδέλφη μου Ραχήλ (1952)Όταν ο Ambrose πεθαίνει ξαφνικά στην Ιταλία αφού παντρεύτηκε τη μακρινή ξαδέρφη του Rachel (Olivia de Havilland), ο Philip την υποπτεύεται για φόνο . Ωστόσο, όταν η Rachel τον επισκέπτεται στην Κορνουάλη, ο Philip γοητεύεται από την ομορφιά και τη γοητεία της και ερωτεύεται . Η Εξαδέλφη μου Ραχήλ (1952)Η ταινία κρατά τον θεατή σε αμφιβολία για τα αληθινά κίνητρα της Rachel, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γοτθικού μυστηρίου που θυμίζει το άλλο διάσημο έργο της du Maurier, το Ρεβέκκα . https://heartofnoir.com/wp-content/uploads/2020/09/my-cousin-rachel-8-e1649020381664.jpgΗ πλοκή κορυφώνεται με ένα δραματικό φινάλε, αφήνοντας τον Philip να αναρωτιέται για την ενοχή του και την αθωότητα της Rachel .My Cousin Rachel (1952)

My Cousin Rachel (1952 film)Wikipedia


Οι χωρίς νόημα ομηρικοί καυγάδες για το επικό αριστούργημα του Νόλαν

 

Οδύσσεια» του Νόλαν: Ομηρικοί καβγάδες για μια επική ταινία - Documento

«Οδύσσεια» του Νόλαν: Ομηρικοί καβγάδες για μια επική ταινία 

Στάθης Γκότσης

Υπάρχουν δύο τρόποι για να παρακολουθήσει κανείς την «Οδύσσεια», την τελευταία κινηματογραφική παραγωγή του Κρίστοφερ Νόλαν, που προκάλεσε τόσο θόρυβο καιρό πριν από την προβολή της στις αίθουσες. 

Ο πρώτος είναι να πάρει παραμάσχαλα μια δόκιμη μετάφραση του ομηρικού έπους, μερικές πραγματείες ομηριστών φιλολόγων και αρχαιολογικές μελέτες τόσο για τη Μυκηναϊκή Εποχή (ή  Ύστερη Εποχή του Χαλκού – περίπου 1600–1100 π.Χ.), όταν και τοποθετείται χρονικά η αφήγηση του Ομήρου, όσο και της Εποχής του Σιδήρου και ειδικότερα της περιόδου που τοποθετείται χρονικά η σύνθεση του έπους (τέλος του 8ου – αρχές του 7ου αιώνα π.Χ.). Και με αυτά τα εργαλεία να προσπαθεί να εντοπίσει φιλολογικές, ιστορικές και αρχαιολογικές ανακρίβειες. Θα μπορέσει να εντοπίσει αρκετές: 

  • οι πανοπλίες, τα κράνη, οι ασπίδες και τα όπλα που εμφανίζονται στην ταινία δεν ανταποκρίνονται στον μυκηναϊκό κόσμο του 12ου αιώνα π.Χ., θυμίζοντας περισσότερο εκείνα του 6ου και του 5ου αιώνα π.Χ.,
  • τα ανακτορικά συγκροτήματα στην Τροία, τη Σπάρτη και την Ιθάκη συνδυάζουν στοιχεία τόσο μυκηναϊκών ακροπόλεων όσο και κλασικών ακροπόλεων, δημιουργώντας ένα ιδιόμορφο αρχιτεκτονικό «κολάζ»,
  • το ίδιο συμβαίνει και με αγάλματα,
  • απουσιάζουν πολλά από τα επεισόδια που συγκροτούν την ομηρική αφήγηση, όπως οι συνελεύσεις των θεών του Ολύμπου, η επίσκεψη του Τηλέμαχου στην Πύλο, καθώς και όλες οι σκηνές που σχετίζονται με τη Ναυσικά και το νησί των Φαιάκων
  • παρά την κυριαρχία του μεσογειακού τοπίου, με πολλά πλάνα από τη Μεσσηνία και άλλες περιοχές της Πελοποννήσου και αναγνωρίσιμους χώρους, όπως τα κάστρα της Μεθώνης και του Ακροκόρινθου και η παραλία της Βοϊδοκοιλιάς, αρκετά πλάνα από τα γυρίσματα στη δυτική Σαχάρα αλλοιώνουν το ιστορικό γεωγραφικό τοπίο της Μεσογείου. 

Αλλά τι νόημα έχει η αναζήτηση τέτοιων «ανακριβειών» σε μια σημερινή κινηματογραφική εκδοχή της «Οδύσσειας», ειδικά μάλιστα όταν το ίδιο το ομηρικό έπος βρίθει ανακριβειών, συμπλέκοντας συχνά στοιχεία του μυκηναϊκού κόσμου με αυτά της εποχής που δημιουργήθηκε; Δεν είναι το ίδιο το έπος που αναφέρεται σε χρήση σιδήρου, ενώ η ιστορία που αφηγείται τοποθετείται στην Εποχή του Χαλκού, ή που παραπέμπει σε σύγχρονούς του κοινωνικούς και πολιτικούς θεσμούς ή ταφικά έθιμα, τα οποία δεν έχουν σχέση με τη μυκηναϊκή εποχή;

Η ίδια η «Οδύσσεια», άλλωστε, όπως μάλιστα διδαχτήκαμε όσοι και όσες τουλάχιστον υπήρξαμε μαθητές στο ελληνικό Γυμνάσιο, δεν μεταδιδόταν επί αιώνες προφορικά και κάθε γενιά ραψωδών την προσάρμοζε στο κοινό και στην εποχή της. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι οι αγγειογράφοι του 6ου και 5ου αιώνα π.Χ., απεικόνιζαν τον Οδυσσέα και τον Έκτορα λ.χ. ως σύγχρονους οπλίτες της εποχής τους και όχι ως Μυκηναίους πολεμιστές, ενώ μετά τους Περσικούς Πολέμους οι Τρώες απεικονίζονται με περσική ενδυμασία.

Κι αν η ίδια η «Οδύσσεια» δεν επιχειρεί να αναπαραστήσει με ιστορική και αρχαιολογική ακρίβεια τον μυκηναϊκό κόσμο, έναν κόσμο ήδη ξεχασμένο για τους ακροατές της, γιατί θα έπρεπε ο Νόλαν να αποδώσει με «ακρίβεια» το έπος και τις δικές του «ανακρίβειες»; Άλλωστε ο ίδιος Νόλαν έχει ξεκαθαρίσει σχετικά πως βασίζεται μεν στο ομηρικό έπος, αλλά επιχειρεί ταυτόχρονα να συγκροτήσει μια δική του κινηματογραφική πραγματικότητα. Από αυτή την άποψη, μήπως η επιλογή του Νόλαν να προσαρμόσει την ιστορία στη δική του, περισσότερο σύγχρονη, κινηματογραφική γλώσσα θα ήταν προτιμότερο να ιδωθεί ως συνέχεια μιας υπερτρισχιλιετούς  παράδοσης;

Η μαύρη ωραία Ελένη

Στην ίδια κατηγορία των «ανακριβειών» της ταινίας εγγράφεται και η απόφαση του Νόλαν να  επιλέξει τη βραβευμένη με Όσκαρ μαύρη Κενυάτισσα-Μεξικανή ηθοποιό Λουπίτα Νιόνγκο για τον ρόλο της Ωραίας Ελένης και της αδερφής της, της Κλυταιμνήστρας. Από κοντά προστίθεται και η μιγάδα Αμερικανίδα ηθοποιός Ζεντάγια που υποδύεται τη θεά Αθηνά.

Το ζήτημα αυτό είναι πιο σύνθετο. Όχι γιατί η ομηρική Ελένη ήταν λευκή –παρότι   έχει ανάψει και η φιλολογική ή έστω φιλολογίζουσα συζήτηση για το εάν η ομηρική λέξη «λευκώλενος», που σημαίνει λευκοχέρα, χρησιμοποιείται ως προσδιορισμός της Ελένης με κυριολεκτικό ως προς το χρώμα ή μεταφορικό ως προς την ομορφιά νόημα– ή όχι. Αλλά γιατί η παρουσία μιας μαύρης Ωραίας Ελένης προκαλεί, καθώς συγκρούεται με την παραδοσιακή εικόνα που έχει κατασκευάσει ο δυτικός κόσμος για την υποτιθέμενη λευκότητα του αρχαιοελληνικού κόσμου, αλλά και τη λευκότητα της ίδιας της ομορφιάς. 

Στην πραγματικότητα ο θόρυβος που ξέσπασε για το θέμα –όχι τυχαία εκκινώντας από την αμερικανική ακροδεξιά– αντιστοιχεί στις πολιτικές και πολιτισμικές «ανησυχίες» των ενορχηστρωτών του, οι οποίοι καθόλου δεν ενδιαφέρονται για την «πιστή» απόδοση του ομηρικού έπους ούτε βέβαια για τη «βεβήλωση» δήθεν της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς. Σε μια εποχή που η λευκή υπεροχή επανακάμπτει ως ιδεολόγημα, οι αντιδράσεις για τη μαύρη Ωραία Ελένη του Νόλαν, που ρίζωσαν με προφανή ευκολία όπως ήταν αναμενόμενο και σε ελληνικό έδαφος, δεν μπορεί παρά να ιδωθούν ως αυτό που πραγματικά είναι: μια υστερική έξαρση ατόφιου κλασικού ρατσισμού.

Μια επική ταινία

Ο δεύτερος τρόπος να δει κανείς την ταινία του Νόλαν είναι να τα αφήσει όλα αυτά κατά μέρος και να βουλιάξει αναπαυτικά στην πολυθρόνα του κινηματογράφου. Για να απολαύσει στο έπακρο ένα υψηλών προδιαγραφών θέαμα, ένα έργο που στήνεται με τεχνική μαεστρία και ευαισθησία, μια καλοδουλεμένη κινηματογραφική ιστορία που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή παρά την τρίωρη διάρκειά της, με λόγο πυκνό αλλά κατανοητό, με σκηνές που διαδέχονται η μία την άλλη χωρίς παύση και με εξαιρετικές ερμηνείες από όλο το καστ.

Ο Νόλαν μάς δίνει μια «Οδύσσεια» που δεν είναι απλώς μια κλασική χολιγουντιανή επική υπερπαραγωγή. Δεν αρκείται στην περιπετειώδη πτυχή του ομηρικού έπους για την επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη, στις θεαματικές πολεμικές σκηνές, στο συγκλονιστικό θαλασσινό ταξίδι, στη φουρτουνιασμένη θάλασσα και στους θυελλώδεις ανέμους. Δεν εξαντλείται στις περιγραφικές λεπτομέρειες, στις συγκρούσεις χαρακτήρων και προσώπων. Συγκροτεί, με συναίσθημα και ευαισθησία, μια κινηματογραφική αφήγηση όχι απλώς ενδιαφέρουσα και αισθητικά άψογη, αλλά και μεστή νοημάτων. Συλλαμβάνει την ουσία μιας ιστορίας με επίκεντρο το συναίσθημα του «νόστου» και την ανθρώπινη αγωνία του εσωτερικού ταξιδιού για την ανακάλυψη του εαυτού. 

Και είναι εκεί που ο Νόλαν κερδίζει το στοίχημα. Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η πανοπλία του Οδυσσέα είναι αρχαιολογικά ακριβής, αλλά αν η ταινία κατορθώνει συνομιλήσει, με όρους σημερινούς και με γραφή σύγχρονη, με το πνεύμα και τη διαχρονική δύναμη του ομηρικού έπους. Κι αν η συνάντηση αυτή έχει κάτι να πει στους σημερινούς ανθρώπους. Η απόλυτη πίστη του σεναρίου στο ομηρικό κείμενο δεν έχει πια νόημα, η αναζήτηση «ανακριβειών» αποδεικνύεται άνευ νοήματος και το χρώμα στο δέρμα της Ελένης, που εμφανίζεται εξάλλου ελάχιστα, δεν ενδιαφέρει πια κανέναν. Γιατί η Οδύσσεια δεν είναι βέβαια απλώς ένα περιπετειώδες θαλασσινό ταξίδι, είναι ένα εσωτερικό ταξίδι, μια εσωτερική πάλη με τους προσωπικούς μας δαίμονες, μια μεταφορά για την ανασυγκρότηση του εαυτού μπροστά στις προκλήσεις της ζωής. Και ο Νόλαν το δίνει αυτό αριστουργηματικά.


Οι Οχτώ (8) ψευδείς ισχυρισμοί των Τραμπ, Ρούμπιο και Χέγκσεθ για τον πόλεμο στο Ιράν

 

Οι χειρότερες προβλέψεις της ομάδας Τραμπ για τον πόλεμο στο Ιράν

Οι χειρότερες προβλέψεις της ομάδας Τραμπ για τον πόλεμο στο Ιράν Φωτογραφία: AP Photo/ Emrah Gurel

Τραμπ, Ρούμπιο και Χέγκσεθ έχουν διαψευστεί επανειλημμένα για τον πόλεμο στο Ιράν.

Τα Στενά του Ορμούζ, η διάρκεια της σύγκρουσης, η στάση των ηγετών στην Τεχεράνη… ξανά και ξανά, ο Ντόναλντ Τραμπ και οι υπουργοί του έχουν κάνει προβλέψεις για τον πόλεμο στο Ιράν και έχουν διαψευστεί.

Μία από τις πιο διαβόητες ατάκες για τον πόλεμο στο Ιράκ ήταν όταν ο τότε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντικ Τσέινι προέβλεψε, λίγες ημέρες πριν από την έναρξη, ότι οι Αμερικανοί στρατιώτες θα γίνουν δεκτοί ως «απελευθερωτές». Με την πάροδο των ετών, αυτή η δήλωση κατέληξε να συνοψίζει όχι μόνο τις υποσχέσεις που δεν τήρησε η κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους, αλλά και την προφανή αποτυχία της να προετοιμαστεί και να κατανοήσει τον πόλεμο που ξεκίνησε.

Το ιστορικό της κυβέρνησης Τραμπ για τον πόλεμο στο Ιράν είναι γεμάτο με τέτοια παραδείγματα. Τους τελευταίους 4,5 μήνες, ο Αμερικανός πρόεδρος και οι άνθρωποι γύρω του έχουν κάνει με αυτοπεποίθηση προβλέψεις οι οποίες γρήγορα διαψεύστηκαν.


Συχνά φαίνεται σαν ο Τραμπ ιδιαίτερα καταλαβαίνει ελάχιστα έως καθόλου τι συμβαίνει στον πόλεμο που ξεκίνησε. Αλλά τα άστοχα σχόλια δεν περιορίζονται σε εκείνον, επισημαίνει το CNN, που επέλεξε μερικά από τα μεγαλύτερα παραδείγματα αυτών των άστοχων εκτιμήσεων.

Ισχυρισμός: Οι ΗΠΑ θα ελέγχουν τα Στενά του Ορμούζ

Ο Τραμπ σόκαρε τον κόσμο τη Δευτέρα, όταν με σιγουριά ανακοίνωσε πως οι ΗΠΑ σύντομα θα αναλάβουν τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ ως «φύλακές» του και ότι θα χρεώνουν τέλη ύψους 20% του φορτίου για τη διέλευση.

Μόνο που αυτό είναι κόντρα σε ό,τι έλεγε έως εκείνη τη στιγμή ο Λευκός Οίκος, για την επιβολή διοδίων, από οποιονδήποτε, στα Στενά του Ορμούζ. «Πάντα λέγαμε ότι ένα σύστημα διοδίων στα Στενά θα είναι απαράδεκτο. Αλλά δεν το λέμε μόνο εμείς αυτό, ο κόσμος το έχει πει», δήλωνε τον Μάιο ο Μάρκο Ρούμπιο, συμπληρώνοντας πως «θα ήταν εντελώς παράνομο».

Επιπλέον, με την ανακοίνωση του Τραμπ έδωσε την εικόνα πως οι ΗΠΑ θα έπρεπε να διατηρήσουν στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, για τον έλεγχο των Στενών για τα επόμενα χρόνια.

Με άλλα λόγια: Φαινόταν εντελώς ανέφικτο. Και όπως ήταν αναμενόμενο, μόλις μία ημέρα αργότερα ο Τραμπ αναίρεσε τα λεγόμενά του. Και μόνο το γεγονός ότι ο πρόεδρος θα ανέφερε κάτι τόσο ακραίο και δύσκολο δείχνει πως δεν έχει επίγνωση του τι είναι εφικτό. Σύμφωνα με το CNN, οι σύμβουλοί του έσπευσαν να τον μεταπείσουν.

Ισχυρισμός: Ο πόλεμος θα είναι σύντομος

Από τις πρώτες ημέρες του πολέμου, ο Τραμπ προέβλεψε ότι θα είναι σύντομος, προβλέποντας επανειλημμένα πως η σύγκρουση θα κρατήσει «4-5 εβδομάδες». Δύο μήνες και πλέον μετά, την 1η Μαΐου, δήλωνε ότι ο πόλεμος δεν θα έπρεπε να είχε κρατήσει τόσο πολύ.

Τώρα έχουν περάσει 4,5 μήνες και δεν διαφαίνεται το τέλος της σύγκρουσης. Οι πρώτες προβλέψεις των Αμερικανών αξιωματούχων δείχνουν ότι ο Λευκός Οίκος περίμενε ότι θα ήταν ένας πολύ διαφορετικός πόλεμος.

Ισχυρισμός: Οι ηγέτες του Ιράν είναι ξαφνικά λογικοί

Αφού η Ουάσινγκτον και η Τεχεράνη συμφώνησαν στο μνημόνιο κατανόησης τον προηγούμενο μήνα, τόσο ο Αμερικανός πρόεδρος, όσο και ο Τζ. Ντ. Βανς μιλούσαν λες και ξαφνικά οι ηγέτες του Ιράν είχαν… δει το φως.

«Διαπραγματευόμαστε με ανθρώπους που πιστεύω ότι είναι πολύ λογικοί», δήλωνε ο Τραμπ στις 16 Ιουνίου, προσθέτοντας μεταξύ άλλων πως οι ηγέτες του Ιράν «δεν είναι ριζοσπαστικοποιημένοι».

Ο Βανς, μιλώντας στο CNN είχε πει: «Το πιο ωραίο πράγμα με την πρόοδο που έχουμε κάνει τις τελευταίες εβδομάδες είναι πως βλέπεις ανθρώπους στο ιρανικό σύστημα, υψηλόβαθμη ηγεσία, ακόμα και αξιωματούχους των Φρουρών της Επανάστασης, να λένε: “Ξέρετε κάτι, μπορεί να έχουμε εχθρότητα, μπορεί να έχουμε κάποια δυσπιστία, αλλά αναγνωρίζουμε πως ήταν λάθος ο τρόπος που αντιμετωπίζαμε τις ΗΠΑ επί 47 χρόνια”».

Δεν πέρασε πολύς καιρός για να πάρει πίσω αυτές τις εκτιμήσεις η αμερικανική κυβέρνηση. Μετά την κατάρρευση της εκεχειρίας και του μνημονίου κατανόησης την προηγούμενη εβδομάδα, ο Τραμπ αποκάλεσε τους ηγέτες του Ιράν «παρανοϊκούς, άρρωστους, καθάρματα» μεταξύ άλλων. Δεν είναι ξεκάθαρο εάν ο Τραμπ και ο Βανς πίστευαν αυτά που έλεγαν νωρίτερα, ή αν απλά έλεγαν ωραία πράγματα. Όπως και να έχει, γρήγορα αποδείχθηκε πως οι δηλώσεις τους ήταν υπερβολικά αισιόδοξες, όπως πολλοί πίστευαν όταν τις άκουγαν.

Ισχυρισμός: Οι Ιρανοί πολίτες θα μπορούσαν να ξεσηκωθούν

Όταν ξεκίνησε τις επιθέσεις στο Ιράν, ο Τραμπ επικεντρώθηκε στην ιδέα ότι οι Ιρανοί πολίτες θα μπορούσαν να ξεσηκωθούν και να ρίξουν το καθεστώς. Κάτι που ανέφερε και το βράδυ της έναρξης του πολέμου.

«Καλώ όλους τους Ιρανούς πατριώτες που λαχταρούν την ελευθερία να αδράξουν αυτή τη στιγμή, να είναι γενναίοι, ηρωικοί και να πάρουν πίσω τη χώρα τους. Η Αμερική είναι μαζί σας. Σας έδωσα μια υπόσχεση και την εκπλήρωσα. Τα υπόλοιπα εξαρτώνται από εσάς, αλλά θα είμαστε εδώ να βοηθήσουμε», έλεγε τότε.

Όμως, όταν δεν ξεσηκώθηκε ο λαός, ο Τραμπ γρήγορα σταμάτησε να αναφέρεται σε αυτό, σαν να μην ήταν ποτέ στόχος του. Και σήμερα μιλά σαν να ήταν κάτι αδιανόητο. «Εκτός αν μπορούσαν να είναι εντελώς οπλισμένοι, ποτέ δεν πίστευα ότι θα είχαν μια τέτοια εξέγερση, επειδή αυτοί οι άνθρωποι (η ηγεσία του Ιράν) είναι βίαιοι», δήλωσε τη Δευτέρα. Όμως, ξεκάθαρα κάποια στιγμή πίστευε ότι αυτό ήταν εφικτό.

Ισχυρισμός: Τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι πρόβλημα

Όταν το Ιράν έκανε τη μεγάλη κίνηση, για να εξασφαλίσει μοχλό πίεσης, κλείνοντας τα Στενά του Ορμούζ, αρχικά ο Λευκός Οίκος το υποβάθμισε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτό δεν μπορούσε να κρατήσει.

«Είναι κάτι που αντιμετωπίζουμε», έλεγε στις 13 Μαρτίου ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, συμπληρώνοντας πως ο κόσμος «δεν χρειάζεται να ανησυχεί για αυτό». Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 9 Μαρτίου, ο Τραμπ δήλωνε πως τα Στενά του Ορμούζ «δεν μας επηρεάζουν πραγματικά», επειδή «έχουμε τόσο πολύ πετρέλαιο». Τα Στενά του Ορμούζ «θα παραμείνουν ασφαλή», συμπλήρωνε.

Ωστόσο, τα Στενά του Ορμούζ δεν παρέμειναν ασφαλή. Και παρότι ισχύει πως άλλες χώρες έχουν επηρεαστεί περισσότερο από το κλείσιμό τους, αυτό έχει προκαλέσει ζημιά και στην αμερικανική οικονομία. Επιπλέον, δίνει στο Ιράν μεγάλο πλεονέκτημα.

Ισχυρισμός: Οι τιμές της βενζίνης γρήγορα θα πέσουν κάτω από τα 3 δολάρια το γαλόνι

Με την αφέλεια της αμερικανικής κυβέρνησης για τα Στενά του Ορμούζ σχετίζονται και οι πολλές διαβεβαιώσεις για τις τιμές της βενζίνης. Στις 8 Μαρτίου ο υπουργός Ενέργειας, Κρις Ράιτ, έλεγε ότι θα πέσουν σύντομα κάτω από τα 3 δολάρια το γαλόνι, στη χειρότερη περίπτωση εντός εβδομάδων και όχι μηνών.

Πάνω από 4 μήνες αργότερα, οι τιμές της βενζίνης δεν έχουν πέσει ακόμα κάτω από τα 3 δολάρια το γαλόνι και τώρα ανεβαίνουν ξανά, μετά τη νέα ανταλλαγή επιθέσεων. Η κακή πρόβλεψη αναδεικνύει το γεγονός ότι ο Λευκός Οίκος δεν φάνηκε να περιμένει τη ζημιά που θα μπορούσε να προκαλέσει το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν.

Ισχυρισμός: Το Ιράν «πεθαίνει» να κάνει συμφωνία

Δεκάδες φορές ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι η Τεχεράνη «ικετεύει» να κάνει συμφωνία, πως τη θέλει απεγνωσμένα ή «πεθαίνει» για κάτι τέτοιο. Επιπλέον, πολλές φορές έχει προβλέψει ότι επίκειται σύντομα συμφωνία.

Τα γεγονότα τους τελευταίους μήνες έχουν δείξει το αντίθετο. Το Ιράν όχι μόνο έχει αντισταθεί σε σημαντικές υποχωρήσεις, αλλά ακύρωσε τους αρκετά ευνοϊκούς όρους του μνημονίου κατανόησης.

Ισχυρισμός: Οι ΗΠΑ κυριαρχούν στον ιρανικό ουρανό

Από τις πρώτες ημέρες του πολέμου, ο Τραμπ και ο Χέγκσεθ ισχυρίζονταν πως η ήττα των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων ήταν τόσο απόλυτη, που οι ΗΠΑ ουσιαστικά μπορούσαν να πετούν οπουδήποτε ήθελαν, χωρίς κίνδυνο.

Στις 4 Μαρτίου, ο Χέγκσεθ υποστήριξε πως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ «θα έχουν τον απόλυτο έλεγχο του ιρανικού ουρανού» εντός μίας εβδομάδας και πως η Τεχεράνη «δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα για αυτό».

Τις εβδομάδες που ακολούθησαν, ο Τραμπ το επανέλαβε αρκετές φορές, λέγοντας μεταξύ άλλων πως το Ιράν δεν έχει αντιαεροπορικό εξοπλισμό και ραντάρ. Όμως, στις αρχές Απριλίου το Ιράν κατάφερε να καταρρίψει δύο αμερικανικά αεροσκάφη.