Παρασκευή, Νοεμβρίου 06, 2026

Γιατί υπερψήφισε ο Γιώργος Μαυρωτάς του Ποταμιού τους Κώδικες , το 2019 «Δεν είναι νομοσχέδιο ΣΥΡΙΖΑ» αλλά είναι το αποτέλεσμα της εργασίας μιας επιστημονικής, νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που αποτελείται από διακεκριμένους καθηγητές, μαχόμενους δικηγόρους, δικαστές και εισαγγελείς, και έπρεπε να επικαιροποιηθούν καθώς οι ισχύοντες κώδικες δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του ‘50.

 Αν ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να πάρει τηλέφωνο το Κοντονή, τότε ο Μητσοτάκης πρέπει να πάρει τηλέφωνο τον Γιώργο Μαυρωτά. 

 Στις 6 Ιουνίου 2019, ο Μαυρωτάς, ειδικός αγορητής του Ποταμιού, εξηγούσε από το βήμα της Βουλής γιατί το κόμμα του θα υπερψήφιζε τους νέους ποινικούς κώδικες.

 Από τις 21 Αυγούστου του ίδιου έτους ο Μαυρωτάς παραμένει γενικός γραμματέας Αθλητισμού της κυβέρνησης Μητσοτάκη.Με εξαγορά φυσικά, έκτοτε τη διαρκή σιωπή του.

Γιατί μη μου πείτε ότι μέσα στον κακό χαμό που πρακάλεσαν ο«αυτοφωράκιας» επιστολοδόχος του Χριστού και πωλητής κηραλοιφών κατά του κορωνοϊού Βελόπουλος μαζί με τον «Α και Ου και ΔΑΠ ΝΔΦΚ!» Σπυροάδωνη , περί ....χρηματισμού του Τσίπρα, βγήκε να παραδεχτεί ότι το τότε κόμμα του ομόφωνα χειροκρότησε και υπερψηφισε το νομοσχέδιο.

ΙΔΟΥ ΤΙ ΑΝΦΕΡΕΙ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΕΚΕΙΝΗΣ  ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ , ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΨΗΦΙΣΗΣ ΤΩΝ ΚΩΔΙΚΩΝ :

« Ευθύνες τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αντιπολίτευση για τον τρόπο συζήτησης στη Βουλή του νέου Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας επέρριψε ο Αντιπρόεδρος του Ποταμιού και βουλευτής Αττικής, Γιώργος Μαυρωτάς. Στάθηκε στην αποχώρηση των τεσσάρων εκ των έξι κοινοβουλευτικών κομμάτων, σχολιάζοντας ότι το Ποτάμι συμμετέχει στη διαδικασία γιατί θεωρεί πολύ σοβαρή υπόθεση τον θεσμικό κοινοβουλευτικό του ρόλο και εξαρχής η στάση του δεν ετεροκαθορίζεται από το τι κάνουν οι άλλοι. Συμπλήρωσε μάλιστα λέγοντας ότι το Ποτάμι δεν μπήκε στη Βουλή για να λείπει στα κρίσιμα όπως ίσως θα ήταν βολικό, και ούτε σκέφθηκε ποτέ το πολιτικό κόστος.

Αναφερόμενος στους προς ψήφιση κώδικες σημείωσε ότι «δεν είναι νομοσχέδιο ΣΥΡΙΖΑ» αλλά είναι το αποτέλεσμα της εργασίας μιας επιστημονικής, νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που αποτελείται από διακεκριμένους καθηγητές, μαχόμενους δικηγόρους, δικαστές και εισαγγελείς, και έπρεπε να επικαιροποιηθούν καθώς οι ισχύοντες κώδικες δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του ‘50. Μάλιστα τόνισε ότι η συνήθης αναβολή λήψης αποφάσεων και δρομολόγησης των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, αποτελεί το βασικότερο εμπόδιο προόδου, και πως οι πολιτικοί πρέπει να αντιστέκονται στις Σειρήνες του λαϊκισμού.

Εστίασε στο θετικό πρόσημο των προτεινόμενων αλλαγών στον νέο Ποινικό Κώδικα όπως οι διατάξεις για τους θεσμούς της ποινικής διαπραγμάτευσης, της ποινικής συνδιαλλαγής, της αποχής από την ποινική δίωξη κ.ά. που στοχεύουν στην αποφυγή των ατελείωτων δικών και των ατέρμονων δικαστικών ποινικών εκκρεμοτήτων, καθώς και στην αποκατάσταση της ζημιάς και την επανόρθωση της όποιας βλάβης έχει προκληθεί στον παθόντα.

Ο κ. Μαυρωτάς επεσήμανε ως θετική την πρόβλεψη του νέου ποινικού κώδικα για τη δυνατότητα επιβολής ως κύριας ποινής από τα δικαστήρια, της κοινωφελούς εργασίας ωστόσο έθιξε και το ζήτημα των ελλιπών υποδομών σε δήμους και σε κρατικούς φορείς, καθώς και την έλλειψη της ανάλογης κουλτούρας ως προς την απορρόφηση καταδίκων σε κοινωφελείς εργασίες.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις διατάξεις για τον βιασμό όπου θεώρησε ότι χρειάζονται κάποιες τροποποιήσεις για να εμπεδωθεί ο συμβολισμός για μηδενική ανοχή απέναντι στο βιασμό, αν και όπως σχολίασε έχει υπάρξει αρκετή παραπληροφόρηση και fake news για το θέμα αυτό. Και αν αλλάξει τελικά κάτι προς τη σωστή κατεύθυνση αυτό θα οφείλεται και στη συμβολή του Ποταμιού που ήταν παρόν και τα επεσήμανε και δεν απουσίαζε όπως άλλοι.

Ως προς τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ο βουλευτής του Ποταμιού έκρινε πως οι διατάξεις του νέου Κώδικα αναβαθμίζουν τον ρόλο των εισαγγελέων και ουσιαστικά καθιστούν τους εισαγγελείς πρωταγωνιστές στην ποινική διαδικασία, ενώ εισάγονται και νέοι θεσμοί, όπως η ποινική συνδιαλλαγή, η ποινική διαπραγμάτευση, η αποχή από την ποινική δίωξη προκειμένου σε οικονομικά και περιουσιακής φύσεως εγκλήματα να βρίσκεται συμβιβαστική λύση και να αποφεύγονται οι μακροχρόνιες δικαστικές εκκρεμότητες.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο κ. Μαυρωτάς υποστήριξε ότι με τον εκσυγχρονισμό και την αναμόρφωση των δύο αυτών Κωδίκων εκπληρώνεται σε μεγάλο βαθμό η πρόληψη και η περιστολή της εγκληματικότητας ενώ μπορεί να επιτυγχάνεται η επιτάχυνση των διαδικασιών απονομής της Δικαιοσύνης και η αποσυμφόρηση των φυλακών, χωρίς όμως να δίνεται η εικόνα ατιμωρησίας των εγκληματιών.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ»


Οι αλλαγές στη σημασία των ελληνικών λέξεων για ιστορικούς λόγους

 

Λέξεις, λέξεις V (μια συνεργασία του Λαέρτη Τανακίδη)

Μίσιγκαν : μια ιστορική απόφαση για το σπάσιμο των στενών σχέσων εργολάβων , πολιτικών και δημόσιων υπαλλήλων

ΞΕΡΑΤΕ ΟΤΙ...Η Πολιτεία του  Μίσιγκαν πήρε την εντολή από τους ψηφοφόρους να περιορίσει τις πολιτικές συνεισφορές από τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας της πολιτείας και τους μεγάλους κυβερνητικούς εργολάβους ;

Αυτό οφείλεται στο ότι η Πρόταση 2 , στις πρόσφατες Ενδιάμεσες Εκλογές , έχει εγκριθεί με συντριπτική πλειοψηφία από τους ψηφοφόρους  σύμφωνα με ανεπίσημα αποτελέσματα που αναφέρθηκαν από το Associated Press;

Η ψήφιση του μέτρου στο δημοψήφισμα σημαίνει ότι οι κρατικοί εργολάβοι που εκτελούν εργασίες άνω των 250.000 δολαρίων ετησίως για την κυβέρνηση δεν θα μπορούν να κάνουν δωρεές στην προεκλογική εκστρατεία. Ούτε οι ρυθμιζόμενες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας της πολιτείας, όπως οι εταιρείες φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας.
graphic with purple background and an image of the constitution on it with "passed" text written on it

AP logoΕstimates
96% of votes counted
Yes wins.
AP race call at 4:38 a.m. on Nov. 4, 2026.
choicevotespct
Yes
3.514.53081.3%
No
808.05018.7%
Updated Nov 6, 2026 at 2:39 AM
 
ΣΧΟΛΙΑ  

Η έγκριση της Πρότασης 2 του Μίσιγκαν αντιπροσωπεύει μια σημαντική νίκη για τους υποστηρικτές της μεταρρύθμισης της χρηματοδότησης των εκστρατειών σε πολιτειακό επίπεδο, με στόχο να σπάσει ο στενός δεσμός μεταξύ επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, μεγάλων κυβερνητικών εργολάβων και πολιτικών. Ωστόσο, η απόφαση αντιμετωπίζει άμεσες νομικές προκλήσεις με βάση την Πρώτη Τροποποίηση και η τελική της ισχύς παραμένει αβέβαιη.


Οι βασικοί περιορισμοί που επιβάλλει η Πρόταση 2 περιλαμβάνουν:

  • Απαγόρευση πολιτικών συνεισφορών: Απαγορεύεται στις ρυθμιζόμενες επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου (όπως οι DTE Energy και Consumers Energy), καθώς και στις επιχειρήσεις που συνάπτουν κρατικές συμβάσεις άνω των 250.000 δολαρίων ετησίως, να πραγματοποιούν άμεσες ή έμμεσες πολιτικές συνεισφορές σε υποψηφίους ή αξιωματούχους σε πολιτειακό και τοπικό επίπεδο . Ο περιορισμός αυτός επεκτείνεται επίσης σε άτομα που συνδέονται στενά με αυτές τις επιχειρήσεις, όπως διευθυντικά στελέχη, λομπίστες και τα άμεσα μέλη των οικογενειών τους .

  • Ενίσχυση της διαφάνειας των πολιτικών διαφημίσεων: Διευρύνει τις απαιτήσεις γνωστοποίησης για τις πολιτικές διαφημίσεις, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων διαδικτυακών επικοινωνιών, απαιτώντας τη γνωστοποίηση των πραγματικών χρηματοδοτών ακόμη και όταν η διαφήμιση δεν υποστηρίζει ρητά ή αντιτίθεται σε συγκεκριμένο υποψήφιο .


Αμέσως μετά την έγκριση της πρότασης, αυτή τέθηκε υπό νομική αμφισβήτηση:

  • Το συντηρητικό think tank Mackinac Center for Public Policy κατέθεσε αγωγή στο ομοσπονδιακό δικαστήριο την ημέρα της ψηφοφορίας, υποστηρίζοντας ότι οι διατάξεις της πρότασης παραβιάζουν την ελευθερία του λόγου που προστατεύεται από την Πρώτη Τροποποίηση του πολιτειακού συντάγματος και αποθαρρύνουν τον δημόσιο διάλογο . Στη συνέχεια, οι DTE Energy και Consumers Energy κατέθεσαν επίσης αγωγή για να την εμποδίσουν .

  •  Αναλυτές επισημαίνουν ότι το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ θεωρεί σταθερά τις πολιτικές δαπάνες ως μορφή προστατευόμενου λόγου βάσει της Πρώτης Τροποποίησης, επομένως οι περιορισμοί της πρότασης ενδέχεται να αντιμετωπίσουν αυστηρό συνταγματικό έλεγχο . Ωστόσο, η πρόταση περιλαμβάνει ρήτρα διαχωρισμού, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμη και αν ορισμένες διατάξεις κριθούν αντισυνταγματικές, τα υπόλοιπα μέρη μπορούν να συνεχίσουν να ισχύουν .

Αναζητώντας άλλες πολιτείες που να ψήφισαν για πανομοιότυπη πολιτειακή νομοθεσία το 2026, δε καταφέραμε να εντοπίσουμε καμία . Ωστόσο, υπάρχει ένα σχετικό ομοσπονδιακό προηγούμενο: η ομοσπονδιακή νομοθεσία των ΗΠΑ απαγορεύει ήδη στους ομοσπονδιακούς εργολάβους να συνεισφέρουν σε ομοσπονδιακούς υποψηφίους, αλλά το Μίσιγκαν προηγουμένως δεν είχε παρόμοιους περιορισμούς για τους πολιτειακούς εργολάβους . Η καινοτομία της Πρότασης 2 έγκειται στην επέκταση αυτής της ομοσπονδιακής αρχής στο πολιτειακό επίπεδο και στην κάλυψη των ρυθμιζόμενων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας.

Συνοπτικά, η απόφαση του Μίσιγκαν δημιούργησε ένα προηγούμενο για την αντιμετώπιση της πολιτικής επιρροής των επιχειρήσεων σε πολιτειακό επίπεδο, αλλά η νομική της τύχη θα εξαρτηθεί από την ερμηνεία των ομοσπονδιακών δικαστηρίων, σχετικά με τα όρια μεταξύ της ελευθερίας του πολιτικού λόγου και της πρόληψης της διαφθοράς.


10 ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ SOLOMON

 https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR0w87m9E9w0vA32oz2Ghtl2phGPUxpgNyLe4vwIJtMug&sΗ «Ερευνητική Ομάδα Solomon» (Solomon) είναι κυρίως ένα ανεξάρτητο, μη κερδοσκοπικό μέσο ερευνητικής δημοσιογραφίας με έδρα την Αθήνα της Ελλάδας, και δεν αποτελεί επιστημονική ερευνητική ομάδα πανεπιστημίου με την παραδοσιακή έννοια.


Στη διοίκηση και τη συντακτική ομάδα συμμετέχουν η Ηλιάνα Παπαγγελή (Managing Director), ο Σταύρος Μαλιχούδης (Chief Editor), καθώς και οι δημοσιογράφοι Κορίνα Πετρίδη, Αριστέα Πρωτονοταρίου, Δανάη Μαραγκουδάκη, Λυδία Εμμανουηλίδου κ.ά.
Η οργάνωση αυτή επικεντρώνεται στη δημοσιογραφία δημόσιου συμφέροντος, με στόχο τον έλεγχο της εξουσίας και την αποκάλυψη υπο-αναφερθέντων ζητημάτων. Οι έρευνές της καλύπτουν κυρίως τέσσερις τομείς: λογοδοσία της εξουσίας, πρόσφυγες και μετανάστευση, περιβάλλον, και συστήματα τροφίμων.

Μεταξύ των πρόσφατων και πιο γνωστών ερευνών της ομάδας ξεχωρίζουν:
  • «Who owns the media» (Ποιοι ελέγχουν τα Μίντια  και την Ενημέρωση στην Ελλάδα): Μια εκτενής, πολύμηνη έρευνα που χαρτογραφεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ΜΜΕ και της ενημέρωσης στην Ελλάδα.
  • Ανάπτυξη των Data Centers στην Ελλάδα: Ανάλυση για την κατανάλωση ρεύματος και νερού, καθώς και τα κενά στις υποδομές επάρκειας.
  • Solomon Unreported: Σειρά ντοκιμαντέρ και podcast που αναδεικνύουν προβλήματα εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων (π.χ. Δυτική Μακεδονία, Ήπειρος). 


Επιπλέον, η ομάδα έχει επίσης διερευνήσει την κρίση στέγασης στην Αθήνα λόγω παλαιών κτιρίων, καθώς και τη συλλογή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Επιβολής του Νόμου (Europol) και τους κινδύνους που συνεπάγεται.
Επιρροή και Αναγνώριση

Η οργάνωση Solomon έχει λάβει τρεις  φορές βραβεία ερευνητικής δημοσιογραφίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο και θεωρείται μία από τις πιο επιδραστικές ανεξάρτητες δημοσιογραφικές δυνάμεις στην Ελλάδα.

 • Ευρωπαϊκό Βραβείο Δημοσιογραφίας (European Press Prize)
• Βραβείο Daphne Caruana Galizia για τη δημοσιογραφία
• IJ4EU Impact Award

Παράλληλα, διαθέτει ένα εργαστήριο μέσων (media lab) που παρέχει εκπαίδευση και εργαλεία σε δημοσιογράφους.


Η κυβέρνηση χρειάστηκε 361 ημέρες για να μάς πει όχι.

Τώρα ψάχνουμε 361 ανθρώπους να μας πουν ναι.

Πόσο νερό και πόσο ρεύμα καταναλώνουν τα data centers στην Ελλάδα;

Στις 20 Οκτωβρίου 2025, ζητήσαμε τα στοιχεία από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Η απάντηση ήρθε στις 16 Οκτωβρίου 2026. Έπειτα από 361 ημέρες αναμονής, το υπουργείο αρνήθηκε να μας τα δώσει, επικαλούμενο το εμπορικό απόρρητο.

Και πάλι καλά που απάντησε. Αιτήματά μας για πρόσβαση σε δημόσια έγγραφα σε υπουργεία και δημόσιες αρχές μένουν συχνά στο «διαβάστηκε», παρότι η απάντηση αποτελεί νομική υποχρέωση.

Αυτές τις 361 ημέρες δεν πατούσαμε απλώς refresh στο inbox.

Μαζί με συνεργάτες μας από διεθνή μέσα, υποβάλαμε αιτήματα πρόσβασης σε δημόσια έγγραφα και στα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ, καθώς και στην ίδια την Κομισιόν. Επανήλθαμε, επιμείναμε, αμφισβητήσαμε αρνήσεις.

Δημοσιεύσαμε (και συνεχίζουμε να δημοσιεύουμε) σειρά ερευνών και ρεπορτάζ για τα data centers. Δημιουργήσαμε την πρώτη χαρτογράφησή τους στην Ελλάδα. Ταξιδέψαμε στις περιοχές όπου σχεδιάζονται νέες εγκαταστάσεις και ακούσαμε από κοντά τους ανθρώπους που ζουν εκεί.

Αποκαλύψαμε κενά στα επίσημα στοιχεία και τον τρόπο με τον οποίο οι απαιτήσεις της βιομηχανίας επηρέασαν τους κανόνες διαφάνειας. Προσφύγαμε στις ευρωπαϊκές αρχές μαζί με τους συνεργάτες μας αμφισβητώντας τη μυστικότητα γύρω από την κατανάλωση των data centers στην ΕΕ.

Όπως καταλαβαίνεις, έχουμε μια μικρή επιμονή (και εμμονή) με τις αναπάντητες ερωτήσεις. Και για να συνεχίσουμε να ψάχνουμε και να κάνουμε γνωστά όσα ανακαλύπτουμε σε ακόμη περισσότερους ανθρώπους, χρειαζόμαστε τη δική σου στήριξη.

Ο στόχος μας: 361 άνθρωποι να στηρίξουν οικονομικά το Solomon μέσα σε μία εβδομάδα.

Μία εβδομάδα είναι περίπου όσο χρόνο δίνουμε συνήθως σε κάποιον για να απαντήσει στα ερωτήματά μας, στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Ποντάρουμε ότι η κοινότητα των αναγνωστών και των αναγνωστριών μας μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα από την ελληνική κυβέρνηση. :)

Θα είσαι ένας από τους 361; Και μπορείς να βοηθήσεις με έναν ακόμη τρόπο: μοιράσου αυτό το newsletter και το κάλεσμά μας με φίλους, συνεργάτες, συγγενείς και ανθρώπους που πιστεύεις ότι θα ήθελαν να στηρίξουν την ανεξάρτητη δημοσιογραφία.

Μπορώ καλύτερα από την ελληνική κυβέρνηση 😎

Ευχαριστούμε που είσαι εδώ!

Η ομάδα του Solomon,

Αριστέα, Γαλάτεια, Δανάη, Ηλιάνα, Κορίνα, Λυδία, Σταύρος

9+1 λόγοι να στηρίξεις την ανεξάρτητη δημοσιογραφία του Solomon.

1. Ουσιαστική ανεξαρτησία. Στο Solomon, η δημοσιογραφική μας ανεξαρτησία είναι αδιαπραγμάτευτη. Δεν δεχόμαστε διαφημίσεις, και δεν επηρεαζόμαστε από επιχειρηματικά, κομματικά, ή άλλα συμφέροντα.

2. Όχι τι συνέβη αλλά γιατί. Δεν μεταδίδουμε απλώς ειδήσεις. Αφιερώνουμε χρόνο και πόρους στην έρευνα, και καλλιεργούμε σχέσεις εμπιστοσύνης με τις κοινότητες που καλύπτουμε, προκειμένου να φέρουμε στην επιφάνεια ζητήματα που συνήθως δεν καλύπτονται επαρκώς.

3. Δεν έχουμε paywall. Τα ρεπορτάζ και οι έρευνές μας αφορούν το δημόσιο συμφέρον και πιστεύουμε πως θα πρέπει να είναι ελεύθερα προσβάσιμα σε όλους.

4. Λογοδοτούμε στο κοινό μας. Επιδιώκουμε να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στους δημοσιογράφους και την κοινωνία, και να ανακτηθεί η χαμένη εμπιστοσύνη του κοινού. Για να επιτευχθεί αυτό, πιστεύουμε στην πλήρη διαφάνεια: είτε πρόκειται για τις πηγές χρηματοδότησής μας, είτε για το πώς δημοσιογραφούμε. 

5. Μικρή ομάδα, μεγάλος αντίκτυπος. Το Solomon είναι ένα βραβευμένο Μέσο με αυξανόμενη επιρροή. Δημοσιεύουμε τις έρευνές μας σε ελληνικά και αγγλικά, δημιουργώντας γέφυρες με το ευρωπαϊκό κοινό. Τα ευρήματά μας γίνονται αφορμή για συζητήσεις στη δημόσια σφαίρα, και αναφέρονται συχνά στο ελληνικό και ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

6. Όχι μόνοι, μαζί. Το Solomon προωθεί τις συμπράξεις, αφενός στις έρευνές του, στις οποίες επαγγελματίες διαφορετικών ειδικοτήτων συνεργάζονται συχνά επί μήνες, κι αφετέρου με άλλα Μέσα κι οργανισμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

7. Στηρίζουμε τη δημοσιογραφική κοινότητα. Από την ίδρυση του Solomon, το 2017, διοργανώνουμε σεμινάρια, και δημιουργούμε τις δικές μας εκδόσεις για την προαγωγή της ποιοτικής δημοσιογραφίας.

8. Εξωστρέφεια. Το Solomon είναι μέλος του International Press Institute, του Global Investigative Journalism Network, και του CASE Coalition. Η ομάδα μας συμμετέχει σε διασυνοριακές έρευνες και μιλάει τακτικά για τη δουλειά της σε πανεπιστήμια, πάνελ και συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

9. Στηρίζεις την έρευνά μας – και μόνο. Το Solomon έχει νομική μορφή Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας (ΑΜΚΕ). Αυτό σημαίνει πως τα χρήματα από τις δωρεές των μελών μας δεν καταλήγουν στον λογαριασμό κάποιου επιχειρηματία· κάθε ευρώ επενδύεται στην έρευνα και στην αμοιβή συνεργατών.

10. Η ΕΥΠ συνιστά Solomon. Τον Νοέμβριο του 2021, αποκαλύφθηκε πως η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών ενδιαφέρεται για τη δουλειά μας. Εσύ όχι;

https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR0w87m9E9w0vA32oz2Ghtl2phGPUxpgNyLe4vwIJtMug&s
 wearesolomon.com/mag

Πέμπτη, Νοεμβρίου 05, 2026

Η Νατάσα Παπαδοπούλου-Τζαβέλλα παρουσιάζει το βιβλίο της για τον Πάνο Τζαβέλλα στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσ/νίκης, την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026



 

Παρουσίαση βιβλίου: Πάνος Τζαβέλλας, από ατσάλι και βελούδο – Θεσσαλονίκη

Ο Σύλλογος Φυλακισθέντων-Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 και οι Εκδόσεις Παπαζήση προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Νατάσας Παπαδοπούλου-Τζαβέλλα «Πάνος Τζαβέλλας, από ατσάλι και βελούδο» (Επιμέλεια: Αναστασία Βούλγαρη), την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026 και ώρα 18:30, στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης (Εθν. Αμύνης 27, Θεσσαλονίκη).

Για το βιβλίο θα μιλήσει η:

Μίκα Αγραφιώτου
Δημοσιογράφος

και οι συναγωνιστές του:

Θανάσης Αθανασίου
Αδάμ Δράγας
Τριαντάφυλλος Μηταφίδης

Αποσπάσματα από το βιβλίο διαβάζει η Αθηνά Παπανικολάου
Φιλόλογος

Τραγούδια του Πάνου Τζαβέλλα θα ερμηνεύσουν οι:
Κυριάκος Υψηλάντης
Νίκος Καραγκούνης
Ηλέκτρα ΚαράληΝατάσα Παπαδοπούλου – Τζαβέλλα: Στενοχωριέμαι που είναι επίκαιρος «Ο κυρ Παντελής»


Run Silent, Run Deep/ Γεράκια των θαλασσών (1958)

"Run Silent, Run Deep" ( "Γεράκια των Θαλασσών"). 

Μια ταινία δράσης με αξιόλογο επιτελείο ηθοποιών και πολύ καλή σκηνοθεσία.

Πρωταγωνιστούν οι Clark Gable και Burt Lancaster, σε σκηνοθεσία Robert Wise, και είναι μια ιστορία εκδίκησης και σύγκρουσης εξουσίας που διαδραματίζεται σε υποβρύχιο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Film Forum · RUN SILENT, RUN DEEP

    Πρωταγωνιστές: Clark Gable (Υποδιοικητής "Rich" Richardson), Burt Lancaster (Υποπλοίαρχος Jim Bledsoe).

    Σκηνοθέτης: Robert Wise.

    Σενάριο: John Gay, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Captain Edward L. Beach.

    Είδος: Δράση, δράμα, πολεμική ταινία, ασπρόμαυρη, διάρκεια 93 λεπτά.


Η ιστορία διαδραματίζεται στον Ειρηνικό Ωκεανό κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. 

Ο διοικητής Richardson (Gable) έχει χάσει το υποβρύχιό του από ένα ιαπωνικό αντιτορπιλικό και έχει μετατεθεί σε διοικητική θέση. 

Καταφέρνει να πάρει ξανά διοίκηση ενός νέου υποβρυχίου, του USS Nerka, με μοναδικό σκοπό να επιστρέψει στον τόπο του συμβάντος και να εκδικηθεί βυθίζοντας το εχθρικό πλοίο. RUN SILENT, RUN DEEP (1958) | Crew Member Nearly Dies During Drill | MGM

Ωστόσο, ο άμεσος υφιστάμενός του, Bledsoe (Lancaster), που θεωρούσε ότι αυτός έπρεπε να είχε πάρει τη διοίκηση, διαφωνεί με τις επικίνδυνες και παράτυπες ενέργειές του, οδηγώντας σε ένταση μεταξύ τους αλλά και στο πλήρωμα.
https://watershade.net/public/run-silent-run-deep2.jpg
 Η ταινία ξεχωρίζει για την ψυχολογική σύγκρουση μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών. Ο Gable υποδύεται έναν κυριαρχικό καπετάνιο που παρακινείται από εμμονή, ενώ ο Lancaster είναι ένας ικανός αξιωματικός που παλεύει με την πικρία του και την αμφισβήτηση των παράλογων εντολών του προϊσταμένου του.

Θεωρείται μια από τις πιο ρεαλιστικές απεικονίσεις υποβρυχιακού πολέμου, εστιάζοντας στην κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, την πειθαρχία και την ένταση της μάχης. 

Run Silent, Run Deep (film)


 

ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ /Calexico - 1. Alone Again Or, live in Germany 2006 (Lyrics) 2. Calexico, Burning down the spark, Nancy Sinatra.

 Calexico - Alone Again Or, live in Germany 2006

Το τραγούδι «Alone Again Or» το έγραψε ο Bryan MacLean, μέλος του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Love.
Οι Calexico έκαναν ασίγνωστη μια  διασκευή του τραγουδιού, η οποία κυκλοφόρησε το 2004 στο EP τους Convict Pool (καθώς και σε σχετικές εκδόσεις/single), βασισμένη στο πρωτότυπο κομμάτι που είχαν κυκλοφορήσει οι Love το 1967 στον δίσκο Forever Changes.

Alone Again Or/

Μόνος Ξανά Ή

Yeah, said it's all right
Ναι, είπα ότι όλα είναι εντάξει
I won't forget
Δεν θα ξεχάσω
All the times I've waited patiently for you
Όλες τις φορές που περίμενα υπομονετικά για σένα
And you'll do just what you choose to do
Και εσύ θα κάνεις ακριβώς αυτό που επιλέγεις να κάνεις
And I will be alone again tonight my dear
Και θα είμαι πάλι μόνος απόψε, αγάπη μου

Yeah, I heard a funny thing
Ναι, άκουσα ένα αστείο πράγμα
Somebody said to me
Κάποιος μου είπε
You know that I could be in love with almost everyone
Ξέρεις ότι θα μπορούσα να ερωτευτώ σχεδόν οποιονδήποτε
I think that people are
Νομίζω ότι οι άνθρωποι είναι
The greatest fun
Η μεγαλύτερη διασκέδαση

****************************

Το τραγούδι «Burnin' Down the Spark» της Nancy Sinatra (από το ομώνυμο άλμπουμ της το 2004) το έγραψε ο Joey Burns, frontman του συγκροτήματος Calexico, ο οποίος έπαιξε και στο κομμάτι μαζί με την μπάντα του. 

 Burning down the spark

Standin in the crowds
Lost out in the street
Loving the chaos
With my heart down at my feet

Taking every step like it's my (very) last
Looking round the corners
Searching through the glass
For a glimpse of you
Eyes of shining blue
All these memories of you come to haunt me
They come to haunt me

Taste the stinging rain
Falling on my tongue
Hanging on your words
Cherish every one
Can't bring you back no matter what I say
Driving in my car just to drive away
Hear the tires spin
Round and round again
All these memories still come to haunt me
They come to haunt me

The city sleepin' cross the river
I'm up alone burning down the spark
Well I wonder where you are tonight
And how far are you drifted out there, out there in the dark

Wind at my window
Rattling my doors
Pounding on my heart
Like it's never done before
Still I wonder if it could be these memories
No matter how I try (they) never let me be
Always find a way
Calling out your name
All these memories of you stay and haunt me
Mmh come to haunt me
Mmh they still haunt me
Oh they come and haunt me

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Στο βίντεο που ακολουθεί είναι ενσωματωμένοι και οι στίχοι σε ελληνική μετάφραση) 

18 ΝΕΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ: Οι δημιουργοί τους μιλούν για το περιεχόμενό τους

 

18 ΝΕΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ18 συγγραφείς αυτοσυστήνονται

18 συγγραφείς αυτοσυστήνονται

Μισέλ Φάις

Δεκαοχτώ πεζογράφοι (σε αλφαβητική ροή) μας συστήνουν τα υπό έκδοση βιβλία τους πριν αυτά φτάσουν στα χέρια των κριτικών και των αναγνωστών. Μυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα ή υβριδική πρόζα καλύπτουν μια ευρύχωρη και πολύτροπη θεματολογία, ικανή να ελκύσει και να ικανοποιήσει την αναγνωστική περιέργεια μιας ανοιχτής κλίμακας βιβλιόφιλων. Γραφές ανοιχτές στα συλλογικά πάθη, στην κοινωνική ανησυχία ή παρωδία, στην αναζήτηση μιας νοσταλγικής ή απομαγευμένης εντοπιότητας, στο τραύμα της ιστορικής μνήμης, στο σεξουαλικό ή στο καλλιτεχνικό καθρέφτισμα, στην περιπλάνηση, στον στοχασμό, στην ενδοσκόπηση με μετωπικό ή πλάγιο προσωπείο· κείμενα άλλοτε κλασικότροπα ή εικονοκλαστικά, σε φόρμα ρέουσα και συμπαγή, παραληρηματική ή θρυμματισμένη, δραματικής, σατιρικής ή λυρικής πνοής.

Το επόμενο Σάββατο θα παρουσιαστούν έξι πρωτοεμφανιζόμενοι πεζογράφοι, ολοκληρώνοντας αυτό το δίπτυχο της επιλεγμένης (αναμφίβολα υπάρχουν κι άλλοι αξιοσύστατοι τίτλοι) φθινοπωρινής πεζογραφικής σοδειάς.


18 συγγραφείς αυτοσυστήνονταιΌσο έγραφα είχα στο μυαλό μου τον Κάφκα

● Του Ευάγγελου Αυδίκου

Γριβάδι. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις Εστία

Με ταλαιπώρησε πολύ καιρό ο τίτλος του καινούργιου μου μυθιστορήματος. Η λέξη «Γριβάδι» τριβέλιζε το μυαλό μου συχνά από τότε που ένα χειμωνιάτικο βράδυ άκουσα την ιστορία του Χρήστου μ’ έναν κυπρίνο στη λίμνη των Ιωαννίνων (το άλλο όνομα του γριβαδιού). Στο αγκίστρι του πιάστηκε ένα γριβάδι που τελικά κατάφερε να κόψει την πετονιά.

Εκείνη την περίοδο είχα ξεκινήσει να γράφω το μυθιστόρημα. Η ιστορία με το πεισματάρικο γριβάδι τρυπώνει στο μυαλό και αυτόκλητη εγκαθίσταται στο μυθιστορηματικό μου εργαστήρι. Το ψάρι δραπετεύει από τη λίμνη και μέσω του ποταμού Λούρου φτάνει στον Αμβρακικό. Εκεί εγκλωβίζεται στα δίχτυα, όπως και η Γιώτα.

Η νεκρή πρωταγωνίστρια με φέρνει μπροστά σε αφηγηματικά διλήμματα. Πώς εμπλέκεται στη μυθοπλασία; Επιλέγεται η μορφή του ημερολογίου της που διασώθηκε. Ομως, μ’ ενδιέφερε να μιλήσω για κάθε μορφή εξουσίας που συγκάλυψε την υπόθεση. Θύμα της είναι ο Μίλτος που εντόπισε την πνιγμένη. Στην ανάκρισή του δεν ακούγονται οι ερωτήσεις του αποκαλύπτοντας έτσι μια αόρατη εξουσία.

Το «Γριβάδι» συνομιλεί με τα προηγούμενα μυθιστορήματά μου. Πρόκειται για το τραύμα και τον τόπο, μια διάσταση διάχυτη σε πρωταγωνίστριες/ές. Είναι οι αόρατοι μηχανισμοί που ελέγχουν τη μνήμη και τα συναισθήματα. Κι όσο έγραφα είχα στο μυαλό μου τον Κάφκα.


Η αιώνια πίκρα της ξενιτιάς

● Του Σωτήρη Δημητρίου

Νέα Σουηδία-Νέα Ελβετία. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις Πατάκη

Το μυθιστόρημα «Νέα Σουηδία-Νέα Ελβετία» διαδραματίζεται στην άκρως μεταβατική περίοδο από τη λήξη του Εμφυλίου μέχρι τις μέρες μας.

Η σκηνή του είναι η Ηγουμενίτσα που, από σχεδόν χωριό, μεταπολεμικά εξελίχθηκε ραγδαία σε μικρή πόλη. Μια πόλη που την ιστορία της άρχισαν να γράφουν οι άνθρωποι που την κατοίκησαν, οι ήρωες του βιβλίου. Κερκυραίοι, Αρβανίτες, Γύφτοι, Βλάχοι, Σαρακατσάνοι, αλλά και βλαχόφωνοι, Μικρασιάτες πρόσφυγες, ορεσίβιοι Ηπειρώτες που αναζήτησαν άσυλο μετά τον Εμφύλιο. Αναδημιουργούν αυτοί οι άνθρωποι μια καινούργια Ελλάδα. Ανασταίνεται όχι μόνον η Ηγουμενίτσα αλλά όλη η χώρα – και ανθίζει παντοιοτρόπως.

Μπαίνουν στις ζωές ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, περιέρχονται την πόλη διάφοροι πλασιέ καινοφανών προϊόντων.

Το χωριό που έγινε πόλη δίνει τη θέση του στις ανοιχτές -σχεδόν κοινή στέγη- γειτονιές. Μέσα απ’ τις διασταυρώσεις στις γειτονιές αναδύονται οι ήρωες του βιβλίου. Ηρωες που τους χαρακτηρίζει -στο καλό και στο κακό, στο όμορφο και στο άσχημο, στο έκκεντρο και στο κανονικό- ισχυρή ταυτότητα.

Μέσα από τις διηγήσεις τους αναβιώνουν σημαντικά ιστορικά αλλά και προσωπικά γεγονότα. Είναι έντονη η αντίθεση της νέας δημιουργικής ευφροσύνης των ηρώων με το οδυνηρό παρελθόν των πολέμων και την αιώνια πίκρα της ξενιτιάς.

Οι ιστορίες τους έχουν μεν το δικό τους ενδιαφέρον αλλά και διασταυρώνονται, συμπλέκονται, αλληλοσυμπληρώνονται. Κάθε ήρωας με τη δική του γλωσσική ιδιοπροσωπία συμβάλλει στο ανάκατο αλλά και αρμονικό εν ταυτώ γλωσσικό ψηφιδωτό του βιβλίου.

Το βιβλίο σχεδόν το διατρέχει η διαχρονική ελληνική. Με κυρίαρχη τη σύγχρονη καθομιλουμένη, από διάφορα στόματα πηγάζει ο λαϊκός, ο δημώδης, αλλά και ο λόγιος τρόπος, μέχρι τη γλώσσα των Ευαγγελίων. Κυρίως αυτός ο γλωσσικός τρόπος των ηρώων λαμπρύνει την ήδη ξεχωριστή παρουσία τους.


18 συγγραφείς αυτοσυστήνονται
(shutterstock)

Ανάμεσα στη μνήμη και στο δοκίμιο

● Του Βασίλη Δρόλια

Αξίωμα της Επιλογής. Εκδόσεις Gutenberg

Στο «Αξίωμα της Επιλογής» θέλησα να γράψω για έναν άνθρωπο που υπάρχει κυρίως μέσα από την απουσία του. Η ηρωίδα του βιβλίου εμφανίζεται μέσα από αναμνήσεις, μαρτυρίες, φωτογραφίες, αντιφάσεις και κενά, μέσα από όσα θυμάται ο αφηγητής, αλλά και μέσα από όσα ανακαλύπτει ότι ίσως δεν θυμάται σωστά. Με ενδιέφερε αυτή η αβεβαιότητα, δηλαδή το πώς ανασυντίθεται ένας άνθρωπος μέσα από τις αφηγήσεις των άλλων. Κατ’ επέκταση, πόσο επηρεάζεται η δική μας ζωή όταν επιστρέφουμε, χρόνια αργότερα, σε ανθρώπους και επιλογές που πιστεύαμε ότι είχαμε αφήσει πίσω.

Το βιβλίο δεν είναι μια βιογραφία, ούτε μια ιστορία που προσποιείται ότι γνωρίζει όλες τις απαντήσεις – το αντίθετο μάλιστα. Περισσότερο με ενδιέφερε η διαδικασία της ανασύνθεσης: ο τρόπος με τον οποίο η μνήμη, η ενοχή, η αγάπη και η απώλεια κατασκευάζουν εκ νέου το παρελθόν.

Η φόρμα κινείται ανάμεσα στη μυθοπλασία, την επιστημονική σκέψη, τη μνήμη και το δοκίμιο. Με αυτή την έννοια, το βιβλίο συνομιλεί με όσα έχω γράψει ώς τώρα για την επιστήμη και την κοινωνία της. Αν στο προηγούμενο βιβλίο μου με ενδιέφερε πώς γεννιέται μια επιστημονική ιδέα, εδώ με ενδιαφέρει περισσότερο τι συμβαίνει στον άνθρωπο που μπορεί να τη γεννήσει – και τι απομένει από αυτόν όταν πια δεν είναι εκεί.


Εικόνες, μυρωδιές, γεγονότα, βιώματα

● Της Ιφιγένειας Θεοδώρου

Μολυβένιος ουρανός. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις Ικαρος

Ο κύριος Γιώργος, γιος Πόντιων προσφύγων και δάσκαλος στη μεταπολεμική επαρχία, γράφει ασταμάτητα, ημερολόγια, γράμματα, ποιήματα κι ένα ατέλειωτο μυθιστόρημα. Ηρωάς του, ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο αντάρτης Λεωνίδας, κυνηγημένος ή εξόριστος, γεμίζει τις σελίδες του, υπέρλαμπρος «φορώντας την ιδεολογία του χιαστί στο στήθος» μέχρι που επιστρέφει μετά τη Μεταπολίτευση στην Ελλάδα.

Ο κύριος Γιώργος, όταν συναντάει τη Ζωή και τον μονάκριβο γιο της τον Ντίνο, νιώθει τη δύναμη αυτού του δίπολου, μάνα και γιος άρρηκτα δεμένοι, και αφήνεται με λαχτάρα να τον καταπιούν, να τον χωνέψουν, να γίνει εκείνος δικός τους. Αμαχητί. Οσο για τον Ντίνο, που προσπαθεί να ξεφύγει από τον ασφυκτικό μητρικό εναγκαλισμό, ο δικός του παράδεισος καταρρέει όταν ανακαλύπτει μια οικογενειακή θαμμένη αλήθεια.

Ο χρόνος και η μνήμη, καθώς και οι τόποι -ορεινή Θράκη, Σμύρνη, Συρία- όπου έζησα μέχρι να επιστρέψω στην Αθήνα αποτελούν γνωστά μοτίβα στα βιβλία μου. Τώρα για πρώτη φορά τοποθετώ την αφήγησή μου στη γενέθλια πόλη μου, τη Θεσσαλονίκη, σκιαγραφώντας τις πολιτικές εξελίξεις της εποχής, τις σχέσεις και τις επιλογές των χαρακτήρων του βιβλίου κάτω από τον «Μολυβένιο ουρανό» της Ιστορίας που επηρεάζει τη ζωή των απλών ανθρώπων και κατευθύνει τις αντιδράσεις τους. Το παρελθόν και η μνήμη μού δίνουν την ευκαιρία να αντλήσω από την παιδική και την εφηβική μου ηλικία εικόνες, μυρωδιές, γεγονότα και προσωπικά βιώματα που μεταγράφονται σε μυθοπλασία, εκεί όπου τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και επινόησης παραμένουν δυσδιάκριτα.


Μικροσκοπικές οργές

● Της Μαρίας Κοπανίτσα

Ζωτικός χώρος. Εκδόσεις Ποταμός

Ακούγεται βέβαια πως κυριολεκτώ στις επεξηγηματικές δήθεν, ή όχι και τόσο δήθεν, αυτοβιογραφικές ιστορίες που αφηγούμαι. Εικονογραφώ, τρόπος του λέγειν, τα επεισόδια διακοσμώντας και διανθίζοντάς τα με διάφορες ψευτιές (;) και φαντασιώσεις (;), κάτι που στη λογοτεχνία, από ό,τι ξέρω, λέγεται μυθοπλασία. Ποτέ πάντως δεν παύω να είμαι εξοργισμένη! Οπως διηγείτο η γιαγιά μου πολύ παραστατικά μνημονεύοντας τον αείμνηστο παππού, το πώς έκανε αντίσταση στην τότε πολεμική εισβολή, εγώ δημοσιοποιώ ανενδοίαστα μικρές, μικροσκοπικές οργές, που πάντως φουντώνουν μέσα μου. Κάποιος μόλις πέρασε, περαστικός για τρία-τέσσερα λεπτά, όμως ακούμπησε στην καρέκλα όπου είχα εγώ ακουμπήσει την τσάντα μου, ακούμπησε ο άνθρωπος ελαφριά σαν περαστικό χελιδόνι και εγώ αντιθέτως φούντωσα σαν εριστικό παγόνι με μικρή οργή. Το ίδιο συμβαίνει αν βάλεις το ποτήρι σου πάνω στο δικό μου, το κατάδικό μου, sous plat. Προβάλλω αντίσταση, «τείνοντας», όπως έλεγε εντελώς παραστατικά η γιαγιά μου, «το στήθος στους Γερμανούς» (κατακτητές πάντα στα μάτια της).


Μεταξύ ζώντων και τεθνεώτων

● Του Μιχάλη Μακρόπουλου

Και σώμα χωρίς αίμα. Διηγήματα. Εκδόσεις Κίχλη

Από τα πενήντα και βάλε διηγήματά μου που δημοσιεύτηκαν εδώ κι εκεί από το 2014 έως το 2024, διάλεξα έντεκα νιώθοντας πως τα συνέδεε ένα κοινό κρυφό κέντρο, η σχέση ζώντων και τεθνεώτων σε κάποια· έτσι, αποτελούσαν αληθινή συλλογή κι όχι «συμπίλημα».

Θα γράψω εδώ δυο λόγια για μερικά.

Μια επίσκεψη ενός εγγονού στο ρημαγμένο σπίτι του παππού του, στο Μαυρονόρος Πωγωνίου, την ημέρα του Σταυρού, κι ένα στραβοπάτημα ξυπνούν τα φαντάσματα του εγκαταλειμμένου χωριού. Ενα πεθαμένο αγόρι παίρνει εκδίκηση, σ’ ένα διήγημα που παντρεύει τον υπαρξισμό, στη φωνή του αφηγητή του, με τους μακάβριους θρύλους της ελληνικής υπαίθρου. Ενας πρώην έγκλειστος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, στις 21 Απρίλη 1967 ταξιδεύει στον χώρο και τον χρόνο, από το Γυαλί Καφενέ στα Γιάννενα σε μια αυστριακή κωμόπολη στα τέλη του 19ου αιώνα. Ενα κορίτσι με οστεοψαθύρωση, μ’ εύθρυπτα κόκαλα εκ γενετής, μ’ έναν μυστικό τρόπο ταυτίζεται με την Περσεφόνη, τη φεύγουσα κόρη. Ο δίμιτος Λάζαρος, επίσκοπος στην Κύπρο, πεθαίνει για δεύτερη φορά. Στο Ισλαχανέ, παλιό τουρκικό ορφανοτροφείο στη Θεσσαλονίκη, ένα κορίτσι, πρόσφυγας απ’ τη Μικρασία, διηγείται την ιστορία ενός μουγγού. Χάρη στο παράδοξο της αγάπης, ένας σκαιός άνθρωπος μοιράζεται τα τελευταία χρόνια της ζωής του μ’ έναν σκύλο που ’χει ο ίδιος τυφλώσει· κι αυτό το παράδοξο, ξανά, ψηλαφεί ένας ευαίσθητος άνθρωπος, αλκοολικός, στη λίμνη Ζαραβίνα κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα.


18 συγγραφείς αυτοσυστήνονταιΟ ήρωάς μου ψηλαφεί παρατηρώντας

[.....................................]
ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ  

● Του Κώστα Μίντζηρα