ΑΓΑΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΠΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΠΑΛΕΤΟ (1 Όπερα)

 

Ο  ηθοποιός Τιμοτέ Σαλαμέ αποκάλεσε ,ανοήτως και αδιανοήτως, την Όπερα και το Μπαλέτο «θεάματα για τα οποία δεν ενδιαφέρεται κανένας πια», ξεσηκώνοντας θύελλα  διαμαρτυριών όχι μόνο των ανθρώπων της Τέχνης αλλά και του απλού κόσμου, που αν, κρίνουμε από τις  αντιδράσεις του και πολύς είναι και φανατισμό διαθέτει για την υπεράσπιση των δύο κορυφαίων καλλιτεχνικών θεσμών .

Για του λόγου το αληθές , αναρτούμε ένα μικρό ανθολόγιο αποσπασμάτων από σπουδαίες οπερατικές ερμηνείες εκλεκτών τραγουδιστών σε διάφορα θέατρα του κόσμου.

Opera Festival Ausgewählter Werke 23 AGO 2025

1- Giuseppe Verdi (1813 - 1901) : La Traviata : Libiamo nè lieti calici (Brindisi) (Acte I, scène 3, Duo Alfredo Germont / Violetta Valéry)
Ermonela Jaho
Arturo Chacon Cruz
Chœur de Parme
Chœur de l'Opéra national Montpellier Occitanie
Direction : Clément Lonca



2 bis
Johann Strauss II: "Frühlingsstimmen" / "Voices of Spring" for soprano and orchestra
Soprano: Patricia JANEČKOVÁ - "New Years Concert in Vienna Style“
Janáček Philharmonic Ostrava, Chief conductor: Heiko Mathias Förster 
January 7, 2016, Ostrava, Czech Republic

2- Giacomo Puccini (1858-1928) Anna Netrebko Анна Нетребко, O Mio Babbino Caro de la opera Gianni Schicchi de Puccini de 1918.


3- Antonin Dvorák (1841-1904) Aida Garifullina- “Song To The Moon” de la opera
rusalka, opus 114 compuesta en el año 1901

4- Giacomo Puccini (1858-1928) Anna Netrebko Rolando Villazón,  O Soave Fanciulla, La Bohème 
compuesta en 1895

5- Giuseppe Verdi - "Ella giammai m'amo", King Philip's aria from the opera "Don Carlo"
erwin schrott, bajo 
Moscow State Symphony Orchestra
Conductor — Ivan Rudin

6- Vincenzo Bellini (1801-1835),  Opera "Norma"
Sinfonia
Del acto 1, Introduzione, Svanir le voci! y Meco all altar di Venere
Norma — Olga Peretyatko, soprano
Pollion — Marcelo Alvarez, tenor
Oroveso — Mikhail Petrenko, bass
Adalgisa — Maria Barakova, mezzo-soprano
Flavio — Valery Makarov, tenor
Clotilde — Christina Klein, soprano
Academic Grand Choir "Masters of Choral Singing"

Orchestra of the Moscow Academic Musical Theatre named after K. S. Stanislavsky and Vl. I. Nemirovich-Danchenko
Conductor — Arif Dadashev


7- Giacomo Puccini (1858-1928) La Rondine, Angel Blue como Magda
Conductor Speranza Scappucci, y la Metropolitan Opera de London
April 20, 2024 Metropolitan Operas

Oι νικητές των Oscars 2026

 

Όσκαρ 2026: Οι νικητές και οι καλύτερες στιγμές

athinorama.gr

8–10 λεπτά

---

Μία ακόμη γιορτή του σινεμά έφτασε στο τέλος της. Η 98η απονομή των Oscars 2026 κύλησε αρκούντως διεκπεραιωτικά με παρουσιαστή τον Conan O’Brien, ο οποίος έκανε πραγματικά ό,τι μπορούσε για να κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο με χιούμορ και δηκτικότητα, εκτοξεύοντας αστεία και σπόντες επί παντός επιστητού. 

Μεγάλος νικητής της βραδιάς αναδείχθηκε το One Battle After Another με 6 όσκαρ, ενώ ακολούθησαν το Sinners του Ryan Coogler με 4 (το 1/4 δηλαδή των 16 συνολικά υποψηφιοτήτων του) και το Frankenstein με 3. Συγκεκριμένα, ο Paul Thomas Anderson μπήκε στο Dolby Theatre χωρίς αγαλματίδιο και μέσα σε ένα βράδυ βγήκε με 3: αυτά της καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και διασκευασμένου σεναρίου. "Έγραψα αυτή την ταινία για τα παιδιά μου, για να ζητήσω συγγνώμη για το χάος που αφήσαμε σε αυτόν τον κόσμο που τους παραδίδουμε, αλλά και για να τα ενθαρρύνω, καθώς ελπίζω ότι θα είναι η γενιά που θα μας φέρει λίγη κοινή λογική και αξιοπρέπεια", είπε όταν παρέλαβε το όσκαρ για το διασκευασμένο σενάριο.

Όσο για τους Michael B. Jordan, Sean Penn, Jessie Buckley και Amy Madigan, βραβεύθηκαν στις κατηγορίες α' & β' ανδρικού και α' και β' γυναικείου ρόλου αντίστοιχα. 

Στα highlights των Oscars 2026: 

-ο Sean Penn που έλαμψε δια της απουσίας του. Δεν προσήλθε να παραλάβει το όσκαρ β᾽ ανδρικού ρόλου με τον απονεμητή Kieran Culkin να αναφέρει ότι "δε μπορούσε να έρθει ή δεν ήθελε".

-η ελληνικής καταγωγής Cassandra Kulukundis που κέρδισε στη νεόκοπη κατηγορία για το καλύτερο casting, το οποίο και πραγματοποίησε για το One Battle After Another.

-ο Conan O'Brien που ξεκίνησε τη βραδιά από βίντεο, κατά το οποίο μεταμφιεσμένος ως Amy Madigan στην ταινία Weapons ("Μοιάζω με τη Bette Davies με ερυθηματώδη λύκο", αστειεύτηκε), περνούσε από τα σκηνικά των υποψήφιων ταινιών.

Στη συνέχεια, από τη σκηνή πια, πρόλαβε να σχολιάσει ένα σωρό θέματα, από την έκρυθμη πολιτική κατάσταση του πλανήτη μέχρι την τεχνητή νοημοσύνη και το σκάνδαλο Epstein. "Είμαι ο Conan O’Brien και είναι τιμή μου να είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που παρουσιάζει τα Όσκαρ", αναφώνησε, προσθέτοντας "Του χρόνου θα είναι ένα Waymo με σμόκιν". Στο μεταξύ ούτε ο Ted Sarantos του Netflix δεν τη γλίτωσε, για τον οποίο είπε πως ήταν "η πρώτη του φορά σε αίθουσα σινεμά".

Φρόντισε παράλληλα να τονίσει, πως είναι η πρώτη φορά που δεν υπήρχαν Βρετανοί υποψήφιοι στις μεγάλες κατηγορίες, αλλά "όπως είπε βρετανός εκπρόσωπος τύπου 'τουλάχιστον συλλαμβάνουμε τους παιδόφιλούς μας'". Για ποιον πρίγκιπα Άντριου άραγε να χτύπησε η καμπάνα;

Conan O'Brien: "It's the first time since 2012 there are no British actors nominated for Best Actor or Best Actress. A British spokesperson said, 'Yeah, well, at least we arrest our pedophiles.'”#Oscars
pic.twitter.com/CRXUy8nU8W

— Lucas Sanders 👊🏽🔥🇺🇸 (@LucasSa56947288) March 16, 2026

-η ιστορική βράβευση της Autumn Durald Arkapaw. Είναι η πρώτη γυναίκα στα χρονικά του θεσμού που αναδεικνύεται νικήτρια στην κατηγορία για την καλύτερη φωτογραφία (στο Frankenstein).

-οι Anne Wintour και Anne Hathaway βρέθηκαν επί σκηνής -λίγες ημέρες πριν την πρεμιέρα του sequel του The Devil Wears Prada- υποδυόμενες η πρώτη τον εαυτό της, η δεύτερη τον ρόλο της και βράβευσαν τα καλύτερα κοστούμια. Πόσο iconic το θες; Ναι.

-ο Javier Bardem, ο οποίος προτού απονείμει το όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, δήλωσε "Όχι στον πόλεμο και λευτεριά στην Παλαιστίνη". Απλά, λιτά και απέριττα.

-o Jimmy Kimmel υπογράμμισε με περιπαικτική διάθεση το γεγονός ότι το ομώνυμο ντοκιμαντέρ της συζύγου του Donald Trump, Melania, δεν ήταν υποψήφιο για κανένα βραβείο. 

-η k-pop έκανε αισθητή την παρουσία της με το KPop Demon Hunters (την ταινία με τις περισσότερες θεάσεις στο Netflix) να κερδίζει το όσκαρ καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων και του καλύτερου τραγουδιού ("Golden").

-o Σουηδός Ludwig Goransson κέρδισε το τρίτο του όσκαρ για τη μουσική του Sinners κοντράροντας ανοιχτά πλέον τον John Williams. Έχει δύο ακόμη στη συλλογή του για τα soundtracks των Black Panther και Oppenheimer.

-η Rachel McAdams και η Barbra Streisand αποχαιρέτισαν με τρεμάμενη φωνή από συγκίνηση τους αείμνηστους Diane Keaton και Robert Redford αντίστοιχα, ενώ ηθοποιοί και συνεργάτες του Rob Reiner με επικεφαλής τον Billy Crystal βρέθηκαν επίσης επί σκηνής στην ενότητα των τιμώμενων εκλιπόντων. 

-η κατηγορία live action μικρού μήκους ανέδειξε δύο νικητές ("Two People Exchanging Saliva” & "The Singers”).

Η αναλυτική λίστα με τους νικητές των Oscars 2026

Καλύτερη Ταινία

• "Bugonia"
• "F1"
• "Frankenstein"
• "Hamnet"
• "Marty Supreme"
• "One Battle After Another"
• "The Secret Agent"
• "Sentimental Value"
• "Sinners"
• "Train Dreams"

Α᾽Ανδρικός ρόλος

• Timothee Chalamet, "Marty Supreme"
• Leonardo DiCaprio, "One Battle After Another"
• Ethan Hawke, "Blue Moon"
• Michael B. Jordan, "Sinners"
• Wagner Moura, "The Secret Agent"

Α´Γυναικείος ρόλος

• Jessie Buckley, "Hamnet"
• Rose Byrne, "If I Had Legs I'd Kick You"
• Kate Hudson, "Song Sung Blue"
• Renate Reinsve, "Sentimental Value"
• Emma Stone, "Bugonia"

Β᾽ανδρικός ρόλος

• Benicio Del Toro, "One Battle After Another"
• Jacob Elordi, "Frankenstein"
• Delroy Lindo, "Sinners"
• Sean Penn, "One Battle After Another"
• Stellan Skarsgard, "Sentimental Value"

B' Γυναικείος Ρόλος

• Elle Fanning, "Sentimental Value"
• Inga Ibsdotter Lilleaas, "Sentimental Value"
• Amy Madigan, "Weapons"
• Wunmi Mosaku, "Sinners"
• Teyana Taylor, "One Battle After Another"

Σκηνοθεσίας

• Chloe Zhao, "Hamnet"
• Josh Safdie, "Marty Supreme"
• Paul Thomas Anderson, "One Battle After Another"
• Joachim Trier, "Sentimental Value"
• Ryan Coogler, "Sinners"

Πρωτότυπο σενάριο

• "Blue Moon"
• "It Was Just an Accident"
• "Marty Supreme"
• "Sentimental Value"
• "Sinners"

Διασκευασμένο Σενάριο

• "Bugonia"
• "Frankenstein"
• "Hamnet"
• "One Battle After Another"
• "Train Dreams"

Ξενόγλωσση ταινία

• "The Secret Agent" (Βραζιλία)
• "It was just an accident" (Γαλλία)
• "Sentimental value" (Νορβηγία)
• "Sirât" (Ισπανία)
• "The Voice of Hind Rajab" (Tυνησία)

Πρωτότυπη μουσική

• "Bugonia"
• "Frankenstein"
• "Hamnet"
• "One Battle After Another"
• "Sinners"

Τραγούδι

• "Diane Warren: Relentless"
• "KPop Demon Hunters", Golden
• "Sinners"
• "Viva Verdi!"
• "Train Drerams"

Μικρού μήκους (Live Action)

• "Butcher's Stain"
• "A Friend of Dorothy"
• "Jane Austen's Period Drama"
• "The Singers"
• "Two People Exchanging Saliva"

Μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων

• "Butterfly"
• "Forevergreen"
• "The Girl Who Cried Pearls"
• "Retirement Plan"
• "The Three Sisters"

Καλύτερο Casting

• "Hamnet"
• "Marty Supreme"
• "One Battle After Another"
• "The Secret Agent"
• "Sinners"

Κοστούμια

• "Avatar: Fire and Ash"
• "Frankenstein"
• "Hamnet"
• "Marty Supreme"
• "Sinners"

Ντοκιμαντέρ

• "The Alabama Solution"
• "Come See Me In the Good Light"
• "Cutting Through Rocks"
• "Mr Nobody Against Putin"
• "The Perfect Neighbor"

Ντοκιμαντέρ μικρού μήκους

• "All the Empty Rooms"
• "Armed Only with a Camera"
• "Children No More"
• "The Devil is Busy"
• "Perfectly a Strangeness"

Κινουμένων Σχεδίων

• "Arco"
• "Elio"
• "KPop Demon Hunters"
• "Little Amelie"

Μοντάζ

• "F1"
• "Marty Supreme"
• "One Battle After Another"
• "Sentimental Value"
• "Sinners"

Σκηνικά

• "Frankenstein"
• "Hamnet"
• "Marty Supreme"
• "One Battle After Another"
• "Sinners"

Ήχος 

• "F1"
• "Frankenstein"
• "One Battle After Another"
• "Sinners"
• "Sirât"

Οπτικά Εφέ

• "Avatar: Fire and Ash"
• "F1"
• "Jurassic World: Rebirth"
• "The Lost Bus"
• "Sinners"

Φωτογραφία

• "Frankenstein"
• "Marty Supreme"
• "One Battle After Another"
• "Sinners"
• "Train Dreams"

Μακιγιάζ και κομμώσεις

• "Frankenstein"
• "Kokuho"
• "Sinners"
• "The Smashing Machine"
• "The Ugly Stepsister"
  

  Περισσότερα :Όσκαρ 2026: Οι νικητές και οι καλύτερες στιγμές

Από: Esquire Greece

Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.

Ξανά ο κ. Καλύβας στο ρόλο της «αναθεώρησης» της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και κυρίως στο ρόλο της «εθνικής» αποκατάστασης των δωσιλόγων και των συνεργατών των κατοχικών κυβερνήσεων

 

Ο μυστικοσύμβουλος του κ. Μητσοτάκη και οι 200 της Καισαριανής

Δημήτρης Ψαρράς

x-efimerida.gr

 

 5–7 λεπτά

---

Οι συνταρακτικές εικόνες των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής προκάλεσαν βαθιά συγκίνηση στη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.  

Το «επιτελικό κράτος» του Κυριάκου Μητσοτάκη το αντιλήφθηκε αμέσως και ανέθεσε στην Λίνα Μενδώνη τον ρόλο της διαμεσολάβησης και της εξαγοράς των σημαντικών αυτών φωτογραφιών, παρά το γεγονός ότι στον πυρήνα του βρίσκονται οι γνωστοί φανατικοί αντικομμουνιστές και μαθητές του «εθνικοσοσιαλιστή» Πλεύρη. Ακόμα και ο Κυριάκος Βελόπουλος, της ίδιας παλιάς παρέας επιχειρεί να «συμβάλει» στην προβολή των εικόνων, κλείνοντας βέβαια το μάτι στους οπαδούς του, με την «εξυπνάδα» να χρηματοδοτήσουν την αγορά τα πολιτικά κόμματα.

Μόνο τα υπολείμματα του χουντικού «Ελεύθερου Κόσμου» που μεταδίδουν τις δικές τους προπαγανδιστικές εκπομπές στο YouTube κατάγγειλαν ότι «οι 200 ήταν ποινικοί κρατούμενοι» και ότι οι Γερμανοί «τους είχαν συλλάβει επειδή είχαν διαπράξει εγκλήματα και όχι για την ιδεολογία τους», ενώ «εθνικό κειμήλιο» θα ήταν αν υπήρχαν οι φωτογραφίες από τα «εγκλήματα των κομμουνιστών», από τη «δολοφονία του συνταγματάρχη Ψαρρού» ή «την Πηγάδα του Μελιγαλά» (Θ. Χατζηγώγος, Ν. Παπαγεωργίου, Γ. Δημητρούλιας, «Ελληνική Ελεύθερη Τηλεόραση», 18.2.2026).

Ακριβώς τα ίδια είχε πει λίγες ώρες νωρίτερα από τη δική του τηλεοπτική εκπομπή ο Γιώργος Καρατζαφέρης:

«Βλέπω τον θόρυβο που γίνεται με τις φωτογραφίες στην Καισαριανή των “ηρώων” [σ.σ. με ειρωνικό τόνο]. Μήπως υπάρχουν οι φωτογραφίες των “ηρώων” που αιφνιδίασαν τον συνταγματάρχη Ψαρρό και τους δικούς του και τους καθάρισαν; Να πούμε μπράβο που σφάξατε. Μην κοροϊδευόμαστε. Αυτά τα παιχνιδάκια εμένα με ενοχλούν» («Ελλάδα, γεια σου», 18.2.2026, «Αρτ-TV»).

Ο μόνος που συντάχθηκε μαζί τους ήταν ο Στάθης Καλύβας, ο οποίος με άρθρο του στην «Καθημερινή» δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την αποκάλυψη των φωτογραφιών ως «πολιτική χειραγώγηση» και αμφισβήτησε ότι προσφέρουν «βαθύτερη ιστορική γνώση», αντιτείνοντας ότι πρόκειται για «ιστορική στρέβλωση», διότι κατά τη γνώμη του «η εξίσωση κομμουνιστών και αντιστασιακών πάσχει» (Στάθης Καλύβας, «Από την εικόνα στην ουσία», «Καθημερινή», 22.2.2026). Και στη συνέχεια επαναλαμβάνει κι αυτός το επιχείρημα των φιλοχουντικών και του Καρατζαφέρη για τον Ψαρρό, κλπ.

Ευτυχώς, ακριβώς στη βάση της ίδιας σελίδας της «Καθημερινής» φιλοξενείται το άρθρο του ιστορικού Κωστή Καρπόζηλου («Σκοντάφτοντας σε ένα παρελθόν πεισματάρικο»), ο οποίος εξηγεί ότι «αυτοί που εκτελέστηκαν είχαν καταδικαστεί από το ελληνικό κράτος ως εχθροί του έθνους. Και στη συνέχεια, μετά το 1945, παρέμειναν στα μάτια του κράτους το ίδιο. Δεν ήταν Έλληνες, αλλά “κομμουνιστές”».

Δεν θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η ταύτιση Καλύβα-Καρατζαφέρη, αν δεν είχε αναλάβει εδώ και πολύ καιρό ο κ. Καλύβας τον ρόλο της «αναθεώρησης» της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και κυρίως τον ρόλο της «εθνικής» αποκατάστασης των δωσιλόγων και των συνεργατών των κατοχικών κυβερνήσεων, με το «επιχείρημα» ότι μας έσωσαν από τους επίβουλους κομμουνιστές. Αυτά είναι γνωστά, αλλά σημασία έχει το γεγονός ότι ο κ. Καλύβας δεν βασίζεται μόνο στις ιδιαίτερες σχέσεις του με τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, στα οποία εκθέτει κάθε τόσο τις απόψεις του. Βασίζεται κυρίως στην ιδιαίτερη σχέση του με το Μέγαρο Μαξίμου και προσωπικά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Σε εκτενή συνέντευξή του στον Αντώνη Καρακούση ο κ. Μητσοτάκης είχε επικαλεστεί με θαυμασμό μόνον ένα ζώντα «διανοούμενο», τον Στάθη Καλύβα («Βήμα της Κυριακής», 21.3.2021). Η στενή σχέση Μητσοτάκη-Καλύβα εξηγεί και τους λόγους που το «επιτελικό κράτος» έχει ανοιχτές τις πύλες του μόνο για την γαλουχημένη στο ΛΑΟΣ Ακροδεξιά.   

Ο κ. Καλύβας, γνωστός για τη συμβολή του στην αναθεώρηση της ιστορίας του δωσιλογισμού και του Εμφυλίου, είναι εκείνος που έχει προκαλέσει το 2017 με την επιχείρηση εξωραϊσμού της χούντας. Ο κ. Καλύβας έγραφε ότι «μολονότι προερχόμενοι από τους κόλπους της σκληροπυρηνικής Δεξιάς, οι πραξικοπηματίες συνέβαλαν τελικά στον πλήρη εκδημοκρατισμό της Δεξιάς και διά μέσου αυτής και της χώρας» (Στάθης Ν. Καλύβας, «Μια παράδοξη κληρονομιά», «Καθημερινή», 18.6.2017). Και λίγα χρόνια αργότερα συνέκρινε το οργανωμένο και κεντρικά σχεδιασμένο προδικτατορικό παρακράτος της Δεξιάς που οδήγησε στη χούντα με κάποιο ανύπαρκτο «μεταπολιτευτικό παρακράτος», το οποίο αναφερόταν φυσικά στο ΠΑΣΟΚ και την Αριστερά («Καθημερινή», 7.3.2021).

Οι ύμνοι του κ. Καλύβα στη χούντα είχαν προκαλέσει τη δυσανεξία ακόμα και της καραμανλικής Δεξιάς, με αποτέλεσμα να τον υποχρεώσουν να επανέλθει πρόσφατα με ογκώδες απολογητικό βιβλίο (Στάθης Καλύβας, Νατάσα Τριανταφύλλη, «Big Bang 1970-1973. Η άνθηση του πολιτισμού στα χρόνια της δικτατορίας», Μεταίχμιο, Αθήνα 2025). Για κακή του τύχη, το έργο αυτό τον εκθέτει περισσότερο και θα απασχολήσει πιο αναλυτικά τη στήλη σε λίγο καιρό.

Επιστρέφω στην εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944. Την καλύτερη απάντηση στους Καλύβα-Καρατζαφέρη δίνει η επίσημη ανακοίνωση του Γερμανού Στρατιωτικού Διοικητή που εκτός από την αναφορά στη μάχη αναφέρει ότι «υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Έλληνες εθελονταί εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς».

Να λοιπόν με ποιους ταυτίζεται ο κ. Καλύβας και ο κ. Καρατζαφέρης. Με τους «εθελοντάς» που «εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς». Άραγε τις φωτογραφίες αυτών των «εθελοντών» τις διαθέτει η κυρία Μενδώνη;

Ο δωσιλογισμός της Κατοχής ως υλικό λογοτεχνίας

Το libre διάβασε το “επί σκοπώ πλουτισμού” και εξηγεί γιατί έχει γίνει talk of the town

Νίκος Γιαννόπουλος

libre.gr

 6–8 λεπτά

---

💡 AI Summary by Libre

✨Πενήντα χρόνια μετά τη ναζιστική κατοχή, το φαινόμενο του δωσιλογισμού στην Ελλάδα παραμένει ανεπαρκώς κατανοητό, παρότι εμπλουτίζεται από πρόσφατες ιστορικές μελέτες.

✨Το μυθιστόρημα "Επί σκοπώ πλουτισμού" της Ελισάβετ Χρονοπούλου συνδυάζει ιστορική τεκμηρίωση με φαντασία, παρουσιάζοντας πειστικά τη ζωή και τις επιλογές των δωσίλογων στην Αθήνα της Κατοχής.

✨Η συγγραφέας αποφεύγει απλοϊκούς ηθικούς διαχωρισμούς και εμβαθύνει στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση, αναδεικνύοντας τις επιπτώσεις των επιλογών στην κοινωνία έως σήμερα.

✨Μέσω της αφήγησης και του επίμετρου του Μενέλαου Χαραλαμπίδη, αναδεικνύεται το ιστορικό παράδοξο της μεταπολεμικής Ελλάδας, όπου οι συνεργάτες των κατακτητών ευνοήθηκαν πολιτικά και οικονομικά.

H αλήθεια είναι ότι ακόμα και 84 χρόνια μετά την ναζιστική εισβολή στην Ελλάδα, οι περισσότεροι από μας δεν έχουν συνειδητοποιήσει την έκταση του φαινομένου του δωσιλογισμού στη χώρα και τι αποτύπωμα αυτό άφησε στο κοινωνικό σώμα των επόμενων δεκαετιών. Υπάρχει, βέβαια, εκτενής βιβλιογραφία η οποία, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, εμπλουτίζεται, με νέες εκδόσεις που προκύπτουν μετά από κοπιαστικές και χρονοβόρες έρευνες. Μία τέτοια είναι αυτή που κατέληξε στο βιβλίο “Οι δωσίλογοι” του ιστορικού Μενέλαου Χαραλαμπίδη που κυκλοφορεί τα τελευταία δύο χρόνια από τις εκδόσεις “Αλεξάνδρεια”.

Οι ιστορικές έρευνες όμως, ακόμα και αν είναι δοσμένες με εξαιρετικά προσιτό ύφος όπως στο βιβλίο του Χαραλαμπίδη στοχεύουν σε κοινό που είναι συνήθως “υποψιασμένο”, γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα και θέλει απλώς να εμπλουτίσει τις γνώσεις του.

Όταν όμως η λογοτεχνία της μυθοπλασίας συνδυάζεται με την ιστορική απόδειξη και τεκμηρίωση, τότε το αποτέλεσμα μπορεί να ενδιαφέρει το σύνολο του κοινού. Ισως έτσι να εξηγείται γιατί το βιβλίο “Επί σκοπώ πλουτισμού” της Ελισάβετ Χρονοπούλου (που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις) έχει γίνει τις τελευταίες ημέρες talk of the town και viral στα social media.

Η Χρονοπούλου, άνθρωπος και παράγοντας του ελληνικού σινεμά, είχε μία ιδέα εξαιρετική. Να σκαρώσει ένα μυθιστόρημα με φανταστικούς ήρωες και φανταστικά γεγονότα το οποίο όμως θα βασιζόταν σ’ έναν απολύτως αληθινό ιστορικό πλαίσιο.

Μελετώντας σχολαστικά, όπως φαίνεται, τα αρχεία του του Ειδικού Δικαστηρίου Δοσιλόγων Αθηνών της περιόδου 1945-49, η συγγραφέας δημιούργησε μία ιστορία αρκούντως πειστική, χαρακτηριστική και ακριβής με κεντρικό κάδρο το φαινόμενο του δωσιλογισμού στην Αθήνα στα χρόνια της κατοχής.

Το βιβλίο όμως πηγαίνει πολύ βαθιά, στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση ξεπερνώντας τα ιστορικά πλαίσια του θέματος. Δεν υπάρχουν, για τη Χρονοπούλου, απόλυτα κακοί και απόλυτα καλοί ήρωες, υπάρχουν άνθρωποι που έζησαν, έδρασαν και πέθαναν σ’ ένα συγκεκριμένο πολιτικό και ιστορικό περιβάλλον μέσα στο οποίο διαμόρφωσαν και τις επιλογές της ζωής τους. Αυτές ακριβώς οι επιλογές επηρεάζουν τις ζωές άλλων ανθρώπων ακόμα και 80 χρόνια μετά. 

Η συγγραφέας δεν κρίνει αλλά κατορθώνει να μας δώσει την άποψή της για την ιστορική περίοδο κατά την οποία εκτυλίσσονται τα περισσότερα γεγονότα της ιστορίας της. Υπαινικτικά και κάτω από τις γραμμές ενός λόγου που ρέει άνετα, ανεμπόδιστα.

Η συγκίνηση σ’ αυτό το εξαιρετικό έργο, δεν κραυγάζει, δεν επιδιώκεται άκομψα. Αφήνεται να “ξετυλιχτεί” μέσα από τις περιπέτειες των ηρώων της ιστορίας οι οποίοι ζουν υπό ακραίες συνθήκες σ’ ένα ακραίο καθεστώς. Οι πράξεις τους αφήνονται γυμνές στο συμπέρασμα του αναγνώστη που ακολουθεί κατά πόδας την ιστορία, σελίδα-σελίδα.

Το βιβλίο λειτουργεί και επιμορφωτικά, το δίχως άλλο. Ακόμα και τίποτα να μην έχει διαβάσει κανείς για το φαινόμενο του δωσιλογισμού στη χώρα, μέσα από την ιστορία του Δημοσθένη αντιλαμβάνεται πλήρως περί τίνος πρόκειται και τι επιδράσεις είχε αυτό στη μεταπολεμική Ελλάδα.

Η Χρονοπούλου βέβαια δεν αφήνει στο σκοτάδι τον άπειρο αναγνώστη. Επεξηγεί, παραπέμπει, φέρνει στο φως αρχεία μετασχηματίζοντάς τα για τις ανάγκες της ιστορίας, δίνει, με λίγα λόγια, ένα πλήρες πλάνο στο οποίο ο καθένας μπορεί να κινηθεί για να εκτιμήσει την κατάσταση και τα γεγονότα.

Ολα αυτά με μία γλώσσα απλή, καθημερινή, με κοφτές, μικρές προτάσεις που όμως διαμορφώνει εικόνες τόσο πλούσιες, σαν να βλέπει κανείς μία ταινία που εκτυλίσσεται μπροστά του. Αλλωστε, όπως είπαμε, η συγγραφέας είναι άνθρωπος του σινεμά και της εικόνας, που μπορεί, ακόμα και με τις λέξεις, να φιλοτεχνεί κινηματογραφικά πλάνα με μεγάλη άνεση.

Στο βιβλίο συμπεριλαμβάνεται και ένα εξαιρετικά κατατοπιστικό επίμετρο του Μενέλαου Χαραλαμπίδη. Ο ιστορικός εντάσσει έτσι τη μυθοπλασία της Χρονοπούλου στο ιστορικό της πλαίσιο και το κάνει με τρόπο απέριττο και αριστοτεχνικό χωρίς να “κλέβει” το λογοτεχνικό κλέος της συγγραφέα.

Το κυριότερο: Τόσο η Χρονοπούλου, με το δικό της τρόπο, όσο και ο Χαραλαμπίδης, αναδεικνύουν το γεγονός-τομή που καθόρισε την ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας. Η Αντίσταση στον κατακτητή όχι μόνο δεν δικαιώθηκε, όχι μόνο δεν τιμήθηκε, αλλά ποινικοποιήθηκε ανηλεώς στα χρόνια αμέσως μετά την Κατοχή. Αντιθέτως όσοι συνεργάστηκαν με τον εχθρό, με ελάχιστες εξαιρέσεις, απέκτησαν εν ριπή οφθαλμού το στάτους του νοικοκύρη και έπαιξαν το δικό τους ρόλο στα πολιτικά και οικονομικά δρώμενα.

Αυτή η τεράστια αντίφαση, αυτό το ιστορικό παράδοξο, ο αναγνώστης, ακόμα και ο λιγότερο προσεκτικός σίγουρα θα το εντοπίσει μέσα στις γραμμές αυτού του σπουδαίου βιβλίου.

Άλλωστε, τα βιβλία για ένα λόγο υπάρχουν. Και ο λόγος ύπαρξης του συγκεκριμένου βιβλίου είναι να ξύσει το συγκεκριμένο κομμάτι της ιστορικής μνήμης μέχρι να δουν το φως του ήλιου (και της γνώσης) όλες οι διαστάσεις της αλήθειας.

Και σε τι τάιμινγκ ε; Μόλις μερικές ημέρες μετά την αποκάλυψη των φωτογραφιών της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής που “αποκάλυψε” το ψυχικό μεγαλείο των αντιστασιακών λίγο πριν τραβηχθεί η σκανδάλη των ναζί εκτελεστών. 

Εγκώμιον άγνωστης Θεάς

 Εἰς ἄγνωστον

Τί ἂν εἰς ἄγνωστον Θεάν, ὡς οἱ ἀρχαῖοι, θύω;

Πρὸς κόσμον σπεύδω ἄγνωστον, καὶ ἔρχομ' ἐξ ἀγνώστου·
ἀγνώστως διεβίωσα, καὶ εὗρον ἐν τῷ βίῳ
ὅτι γλυκύτερος καρπὸς ὁ ἀγνωστότερός του. 


Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής (1809-1892)

Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής - Βικιπαίδεια

 Πηγή:el.wikisource.org

Βotero: ο ζωγράφος που απενοχοποίησε το πάχος

 

Βotero: ο ζωγράφος που απενοχοποίησε το πάχος

*Φερνάντο Μποτέρο - Βικιπαίδεια

Διαβάστε :

**Φερνάντο Μποτέρο: Το έργο του ξεχωρίζει για τις παραμορφωμένες φιγούρες των αντικειμένων του...

***Φερνάντο Μποτέρο: συνέντευξη στο euronews

Γιώργος Νταλάρας, Χρήστος Θηβαίος, Μάρθα Φριντζήλα - Ο νοητός λύκος (από τον ομώνυμο δίσκο)

Του λύκου η ώρα, λένε. Του λοστρόμου. 
Χαράζει ώρα λύκου νοητού 
σ’ ευχή του Ιωάννου Χρυσοστόμου. 
Η ώρα της πατρίδας. Του αστρονόμου, 
που βλέπει κόσμους άσωτου στρατού 
να λάμπουν στη σκιά μιας λαιμητόμου. 

Του λύκου η ώρα τώρα στη ζωή μας. 
Στα πένθη, στη φιλία, στη χαρά. 
Σ’ αυτό που δεν αντέχει το κορμί μας 
κι όμως τ’ αντέχει Γένος και Φυλή μας. 
Τρομοκρατία στρώνει η ομορφιά 
να γονατίζει πάντα την ψυχή μας. 

Ο νοητός ο λύκος είναι ο χρόνος. 
Των αισθημάτων πάντα κηπουρός. 
Ο έφεδρος της λύπης δολοφόνος. 
Ο νοητός ο λύκος είναι ο χρόνος. 

Ο νοητός ο λύκος είναι Κρόνος.
Στα μέγαρα της νύχτας θυρωρός. 
Του στέμματος των όρκων πατροκτόνος. 
Ο νοητός ο λύκος είναι Κρόνος. 

Και Κάτω Κόσμος είναι πάντα η Σμύρνη. 
Πλαστήρας, Βενιζέλος. Το Γουδί. 
Στο αίμα η Βασιλεύουσα. Κοφίνι 
με τ’ άπλυτα της Γης. Το κομποσκοίνι. 
Ο αυτοκράτωρ πίσω απ’ το ναδίρ. 
Ο Σολωμός κι ο Κάλβος. Η Σελήνη. 

Και Κάτω Κόσμος είναι πάντα η Σμύρνη. 
Πλαστήρας, Βενιζέλος. Το Γουδί. 
Στο αίμα η Βασιλεύουσα. Κοφίνι 
με τ’ άπλυτα της Γης. Το κομποσκοίνι. 
Ο αυτοκράτωρ πίσω απ’ το ναδίρ. 
Ο Σολωμός κι ο Κάλβος. Η Σελήνη. 

Ο Σολωμός Κι ο Κάλβος. Η Σελήνη. 

__________________________________________________

Ο ΝΟΗΤΟΣ ΛΥΚΟΣ (η παράσταση) είναι ένα μουσικό και θεατρικό έργο βασισμένο στο ποιητικό κείμενο του Μάνου Ελευθερίου, σε διασκευή - προσαρμογή του κειμένου και μουσική σύνθεση από τον Γιώργο Ανδρέου, με την εποπτεία και τις υποδείξεις του ποιητή.

ΕΡΩΣ ΑΕΝΑΟΣ ΤΡΥΓΟΣ

 

 

Anthologia Graeca 

V

227

ΜΑΚΗΔΟΝΙΟΥ ΥΠΑΤΙΚΟΥ*

 

Ἡμερίδας τρυγόωσιν ἐτήσιον, οὐδέ τις αὐτῶν

   τοὺς ἕλικας, κόπτων βότρυν, ἐπιστρέφεται.

ἀλλὰ σέ, τὴν ῥοδόπηχυν, ἐμῆς ἀνάθημα μερίμνης,

   ὑγρὸν ἐνιπλέξας ἅμματι δεσμὸν ἔχω

καὶ τρυγόω τὸν ἔρωτα· καὶ οὐ θέρος, οὐκ ἔαρ ἄλλο

   οἶδα μένειν, ὅτι μοι πᾶσα γέμεις χαρίτων.

ὧδε καὶ ἡβήσειας, ὅλον χρόνον· εἰ δέ τις ἔλθῃ

   λοξὸς ἕλιξ ῥυτίδων, τλήσομαι ὡς φιλέων.

 ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

(Gerontakos) 

 

Τρυγούν κάθε χρονιά τ' αμπέλια, μα κανείς , 

καθώς  κόβει τα τσαμπιά ,

 δεν αξιώνει μια ματιά  για τα ελικοβλάσταρα
.
Εγώ όμως εσένα, ροδόχερη, στολίδι μου μονάκριβο,
σαν κλήμα σε τυλίγω  τρυφερά στην αγκαλιά μου 

και τρυγώ   τον έρωτά σου κρατώντας σε σφιχτά.
Αβάσταχτη για με  η προσμονή του τρύγου

ενός  θέρους ή  μιας άνοιξης  άλλης  γυναίκας  , 

αφού εσύ όλες τις  χάρες μου προσφέρεις .

Να ανθίζεις πάντα (αγαπημένη)!Κι αν κάποτε εμφανιστεί 
ο έλικας των ρυτίδων (στα ματάκια σου)  ,

 εγώ θα το  αντέξω, αφού σε αγαπώ.

 

_____________

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

*Μακεδόνιος (Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού)

 

  

  Γκούσταφ Κλιμτ, "Το Φιλί" (190071908)

ΕΡΩΣ ΑΕΝΑΟΣ  ΤΡΥΓΟΣ

 

Ο βλαστός της αμπέλου (κληματίδα) με σταφύλια και φύλλα συχνά συνδέεται με τη ελληνορωμαϊκή διακοσμητική γλυπτική , αλλά και πέρασε ως οικείο μοτίβο στη χριστιανική θεολογία, συμβολίζοντας τον Χριστό («εγώ ειμί η άμπελος») και τη Θεία Ευχαριστία.

Εμφανίζεται ως ανάγλυφος ελισσόμενος βλαστός που περιελίσσεται γύρω από το σώμα του κιονόκρανου ή ενσωματώνεται στη διακόσμηση του «κανίστρου» (καλαθιού) του κιονόκρανου.

Συχνά συνδυάζεται με άλλα φυτικά κοσμήματα, ημιανθέμια, ή πτηνά, προσφέροντας έναν πλούσιο, φυσιοκρατικό διάκοσμο. 

 

Το επίγραμμα που αναρτούμε  είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της ερωτικής ποίησης της ύστερης αρχαιότητας, όπου η φύση και οι καθημερινές ασχολίες γίνονται αφορμή για εκφραστικές μεταφορές σε άλλα πεδία της ζωής , κυρίως όμως στον Έρωτα.

Η κεντρική εικόνα του ποιήματος είναι ο τρύγος. Οι άλλοι άνθρωποι (οι γεωργοί) τρυγούν τα σταφύλια, μια φυσική, ετήσια διαδικασία. Ο ποιητής, ωστόσο, αντιπαραβάλλει τον εαυτό του ως τον τυχερό που  «τρυγά» τον έρωτα. Η αγαπημένη του παρομοιάζεται με κλήμα αμπελιού, το οποίο εκείνος «δένει» και «κρατά» κοντά του. Αυτή η πράξη δεν είναι εποχιακή αλλά διαρκής.

Για τους άλλους άλλους ανθρώπους  η φύση έχει κύκλους (θέρος, έαρ). Για τον ποιητή όμως η αγαπημένη του είναι μια αέναη πηγή ομορφιάς και γοητείας («πᾶσα γέμεις χαρίτων»), καταργώντας τους χρονικούς κύκλους. Δεν χρειάζεται να περιμένει άλλες ευκαιρίες  για να «τρυγήσει» άλλες γυναίκες, ώριμες ή νέες, γιατί το αμπέλι της ερωμένης του είναι  συνέχεια σε ώρα συγκομιδής .

Το τελευταίο δίστιχο  του επιγράμματος είναι συγκινητικό και βαθιά ανθρώπινο. Ο ποιητής δεν μένει μόνο στην τωρινή ομορφιά. Απευθύνεται στη «ροδόπηχη» αγαπημένη του,  εκφράζοντας την ευχή να παραμείνει νέα και όμορφη ανέγγιχτη από το Χρόνο («ὧδε καὶ ἡβήσειας, ὅλον χρόνον»). Ωστόσο, είναι ρεαλιστής. Γνωρίζει ότι ο χρόνος δεν αφήνει περιθώρια διαρκούς θάλλους , αλλά  αφήνει τα αποτυπώματά του στο κορμί του ανθρώπου ,  σημάδια, που τα παρομοιάζει με «λοξούς έλικες» (τις ρυτίδες, σαν έλικες κληματόβεργας). Η μεγαλύτερη, όμως, απόδειξη της αγάπης του είναι ότι υπόσχεται να αντέξει τη φθορά του Χρόνου πάνω στο πρόσωπο της αγαπημένης του και να συνεχίσει να αγαπά («τλήσομαι ὡς φιλέων»).

Το ποίημα  ξεκινά με μια τολμηρή ερωτική μεταφορά (το δέσιμο και το τρύγημα του έρωτα) και καταλήγει σε έναν ύμνο για τη διαχρονική αγάπη, που αντέχει στο πέρασμα του χρόνου και στην αλλοίωση της ομορφιάς.

 Gerontakos, Θεσσαλονίκη , 15 Μαρτίου 2026 

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ: Μάσιμο Κατσιάρι

 

«Η Ευρώπη ξέχασε τι σημαίνει ντροπή»

Θεόδωρος Ανδρεάδης - Συγγελλάκης

efsyn.gr

 10–12 λεπτά

---

Στα 82 του χρόνια ο Μάσιμο Κατσιάρι* παραμένει μία από τις πιο ελεύθερες και ασυμβίβαστες φωνές της ιταλικής πολιτικής και πολιτιστικής πραγματικότητας. Νεοπλατωνικός φιλόσοφος, δύο φορές δήμαρχος της Βενετίας, πρώην βουλευτής και ευρωβουλευτής, θεωρείται από πολλούς ο Νέστορας της ιταλικής Αριστεράς. Ανέκαθεν προοδευτικός, αλλά χωρίς παρωπίδες, στη συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.» ζητά από όλες τις δυνάμεις του δημοκρατικού χώρου της Ευρώπης να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αναγνωρίσουν με ειλικρίνεια τα λάθη του παρελθόντος, για να μπορέσουν να ξεκινήσουν μια ουσιαστική νέα πορεία. Χωρίς περιστροφές και μισόλογα, ο βετεράνος Ιταλός διανοούμενος και πολιτικός μιλά για τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, την αμερικανική ηγεμονία και την πολιτική ανυπαρξία της Ευρώπης.

● Κύριε καθηγητά, στη σχεδόν πρωτοφανή δραματική κατάσταση που ζούμε η Ευρώπη έχει χάσει κάθε βάρος και ελπίδα επιρροής στις εξελίξεις;

Το ότι ο ρόλος της είναι περιθωριακός είναι απόλυτα σαφές. Δεν είναι η γνώμη μου, το λένε οι πρωταγωνιστές των σημερινών τραγωδιών. Κανείς τους δεν θεωρεί ότι η Ευρώπη μπορεί να παίξει κάποιο σημαντικό ρόλο για να συμβάλει στην επίλυσή τους. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι κάποια στιγμή η κατάσταση δεν θα μπορούσε να αλλάξει. Δεν είναι γραμμένο πουθενά ότι η Ευρώπη πρέπει να παραμείνει αιωνίως ένας πολιτικός νάνος.

● Πώς φτάσαμε σε μια τέτοια κατάσταση, στην τεράστια αυτή έλλειψη επιρροής και ισχύος;

Είναι μια μακρά ιστορία με θλιβερό τέλος. Μια ιστορία που ξεκίνησε πριν από 20, ίσως και 25 χρόνια. Όταν μετά τη Νομισματική Ένωση δεν εφαρμόστηκαν οι πολιτικές σύγκλισης στον κοινωνικό τομέα, στον φορολογικό, στην άμυνα και στην εξωτερική πολιτική. Ολα όσα θα έπρεπε να γίνουν μετά το ευρώ έμειναν στα χαρτιά. Αμέσως μετά ήρθαν οι οικονομικές κρίσεις, η κατάρρευση κάθε αρχής αλληλεγγύης. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ήταν η Ελλάδα, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε η χώρα σας στα χρόνια της κρίσης…

● Μπορεί ακόμη να γίνει ένα ουσιαστικό βήμα προς την πολιτική ενοποίηση ή πρόκειται για ουτοπία;

Από ποιόν; Ξύπνησαν όλα τα εθνικιστικά και υπερεθνικιστικά κινήματα της υφηλίου. Κάθε χώρα προσπαθεί να τα βγάλει πέρα μόνη της και να σώσει ό,τι μπορεί να σωθεί διαπραγματευόμενη αυτόνομα με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κρίση με τη Ρωσία δεν λύνεται και αυτό δημιουργεί τεράστια προβλήματα στην ενεργειακή πολιτική μας. Είναι σαφές ότι πρόκειται για τον πυρήνα κάθε βιομηχανικής στρατηγικής, αλλά όσο δεν καταφέρνουμε να κάνουμε παρελθόν τον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο τα εμπόδια θα είναι αξεπέραστα.

«Ο Πέδρο Σάντσεθ απέδειξε ότι είναι σοβαρός πολιτικός. Αλλά τι μπορεί να κάνει -μόνη της- η Ισπανία;»

● Η ευρωπαϊκή πραγματικότητα δεν ήταν ποτέ τόσο προβληματική.

Η Ευρώπη μετά τη διεύρυνση παραμένει εντελώς διχασμένη. Από τη μία οι παλαιότερες χώρες-μέλη αντιμετωπίζουν οικονομική, κοινωνική και βιομηχανική κρίση. Από την άλλη έχουν ενταχθεί κράτη στα οποία κυριαρχούν εθνικιστικές και υπερεθνικές τάσεις, αντίθετες με μια πραγματικά ενωτική ευρωπαϊκή πολιτική. Το πολιτικό κλίμα στο μεταξύ κλίνει όλο και εντονότερα προς τα δεξιά. Τα ευρωπαϊκά σοσιαλιστικά κόμματα καταρρέουν, τα χριστιανοδημοκρατικά έχουν μετατοπιστεί παντού δεξιότερα. Φτάνει να δούμε τη δραματική πτώση της Γερμανίας, όπου η πολιτική της Ανγκελα Μέρκελ έχει εγκαταλειφθεί, και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία διευθύνεται από την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, μια σαφέστατα δεξιά πoλιτικό. Η δε Ιταλία προς το παρόν κυβερνάται σταθερά από πολιτικές δυνάμεις οι οποίες μέχρι πρόσφατα είχαν αντιευρωπαϊκή κατεύθυνση.

Διαδήλωση υπέρ της Παλαιστίνης στο Μιλάνο | AP Photo/Luca Bruno

● Η Ισπανία όμως αντέδρασε στον πόλεμο των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν τη θεωρείτε μια σημαντική διαφοροποίηση;

Ο Πέδρο Σάντσεθ απέδειξε ότι είναι σοβαρός πολιτικός. Αλλά τι μπορεί να κάνει -μόνη της- η Ισπανία; Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι ο Σάντσεθ είναι πολιτικά αδύναμος, διότι αν αύριο στη χώρα του γίνουν εκλογές, είναι πολύ πιθανόν να τις χάσει.

● Και όσοι δεν ταυτίζονται με τις πολιτικές αυτές τι μπορούν να κάνουν;[...................]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ 

  

Cacciari, Massimo/Βιβλία στα ελληνικά