Το Λονδίνο στις αρχές του 18ου αιώνα ήταν μια πόλη που εμπνεόταν από τη μουσική: η ιταλική όπερα κυριαρχούσε στα νεόκτιστα θέατρα, οι χοροί γαλλικού τύπου έφεραν φινέτσα στα σαλόνια και η παράδοση των αγγλικών καθεδρικών ναών είχε προσαρμοστεί πλήρως σε ένα τοπικό στiλ σύνθεσης κειμένων. Μέσα από αυτό το ζωντανό ηχοτοπίο αναδύθηκε ο William Babell (περίπου 1690-1723) - ένας Άγγλος μουσικός με αξιοσημείωτη ευελιξία, του οποίου η λαμπρότητα στα πλήκτρα και τα εκφραστικά έργα μουσικής δωματίου αποτύπωναν το πνεύμα του τόπου και της εποχής του.Ο πρώτος δάσκαλος του Μπάμπελ ήταν ο πατέρας του, φαγκότο στην ορχήστρα του Θεάτρου Drury Lane. Ακολούθησε γρήγορα τα βήματα του πατέρα του, παίζοντας στην ιδιωτική μπάντα του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ και διορίστηκε οργανίστας στο All Hallows, Bread Street, θέση που διατήρησε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του. Η φήμη του ως βιρτουόζου του πληκτρολογίου ήταν ευρέως διαδεδομένη. Ο Γιόχαν Μάθεσον εξυμνούσε το παίξιμό του στο όργανο ως ανώτερο ακόμη και από αυτό του Χαίντελ.
Όσο για τη δική του μουσική, τα κύρια σωζόμενα απομεινάρια της είναι αυτές οι δύο συλλογές σονάτων που χρονολογούνται από το 1716 και το 1720. Σχεδιάστηκαν για όμποε ή βιολί με κοντίνουο. Οι μουσικοί της Cappella Musicale Enrico Stuart έχουν υιοθετήσει μια αρκετά φιλελεύθερη προσέγγιση, μοιράζοντας το μελωδικό μέρος στις διαφορετικές σονάτες μεταξύ βιολιού, φλάουτου και όμποε, οι οποίες υποστηρίζονται από μια πλούσια ομάδα κοντίνουο από φαγκότο, τσέλο και τσέμπαλο ή όργανο. Η λιγότερο ελκυστική πτυχή αυτής της λύσης είναι η ποικιλία της σε όλη την ακολουθία των 24 σονάτων.
Η επιρροή του Αρκάντζελο Κορέλι – του Ρωμαίου βιολονίστα-συνθέτη, του οποίου οι σονάτες Έργο 5 (που δημοσιεύθηκαν το 1700) διαμόρφωσαν μεγάλο μέρος του στιλ μουσικής δωματίου του 18ου αιώνα σε όλη την Ευρώπη – είναι εμφανής στην προσέγγιση του Μπάμπελ. Η δομή της σονάτας του Μπάμπελ – ειδικά η αργή-γρήγορη εναλλαγή, οι αναλογίες των κινήσεων και η ρυθμική χειρονομία – φέρουν τη σφραγίδα αυτού του κορελιανού μοντέλου, αν και με αγγλική ελαφρότητα και μια φινέτσα για διακόσμηση. Αυτή η διασκευή όχι μόνο αναδεικνύει την οργανική ποικιλομορφία στην καρδιά των δύο τόμων σονάτων, αλλά και θυμίζει την εμπειρία ενός λονδρέζικου σαλόνιου του 18ου αιώνα, όπου βιολί, όμποε και φλάουτο θα μπορούσαν να διαδέχονται άψογα το ένα το άλλο σε μια βραδιά μουσικής δωματίου.
0:00:00 I. Adagio-Allegro
0:02:02 II. Allegro
0:03:19 III. Adagio
0:05:16 IV. Allegro
0:06:36 V. Largo
0:08:54 VI. Presto
Sonata in E-Flat Major, No. 2:
0:10:03 I. Adagio
0:13:14 II. Siciliana
0:15:16 III. Adagio
0:17:35 IV. Presto
Sonata in G Minor, No. 3:
0:19:24 I. (Without Tempo Indication)
0:21:20 II. Airq
0:22:45 III. Hornpipe
0:24:18 IV. Giga
Sonata in B-Flat Major, No. 4:
0:25:14 I. Round O
0:26:53 II. Gavott
Sonata in G Major, No. 5:
0:28:13 I. Adagio
0:30:31 II. Vivace
0:32:46 III. Allegro
Sonata in C Minor, No. 6:
0:34:35 I. Adagio
0:37:01 II. Vivace
0:39:02 III. Largo
0:42:44 IV. Presto
Sonata in F Major, No. 7:
0:44:21 I. Adagio
0:46:44 II. Allegro
0:48:38 III. Adagio
0:49:31 IV. Allegro
Sonata in E-Flat Major, No. 8:
0:51:11 I. Adagio
0:53:42 II. Allegro
0:54:43 III. Adagio
0:57:28 IV. Allegro
0:59:58 V. Adagio
1:03:42 VI. Presto
Sonata in C Minor, No. 9:
1:05:23 I. Largo
1:07:14 II. Allegro
1:09:44 III. Adagio
1:11:36 IV. Allegro
Sonata in B-Flat Major, No. 10:
1:13:28 I. Adagio
1:15:31 II. Allegro
1:17:50 III. Adagio
1:20:56 IV. Presto
Sonata in C Minor, No. 11:
1:22:31 I. Adagio
1:24:43 II. Spirittuoso
1:25:45 III. Adagio
1:27:57 IV. Presto
Sonata in B-Flat Major, No. 12:
1:29:07 I. Adagio
1:31:08 II. Vivace
1:33:08 III. Adagio
1:35:16 IV. Presto
Sonata in B-Flat, No. 1:
1:36:39 I. Adagio
1:38:24 II. Vivace
1:40:19 III. Adagio (Attacca)
1:41:11 IV. Allegro
Sonata in C Minor, No. 2:
1:42:29 I. Adagio
1:48:03 II. Allegro
1:50:07 III. Poco Largo/Adagio
1:55:20 IV. Allegro
Sonata in C Minor, No. 3:
1:57:14 I. Adagio
2:00:21 II. Vivace
2:02:16 III. Largo
2:05:11 IV. Presto
Sonata in G Minor, No. 4:
2:07:00 I. Adagio
2:10:03 II. Vivace
2:11:40 III. Adagio
2:13:49 IV. Allegro
Sonata in E-Flat Major, No. 5:
2:14:59 I. Adagio
2:19:02 II. Allegro
2:21:17 III. Adagio
2:22:37 IV. Presto
Sonata in F Major, No. 6:
2:24:54 I. Adagio
2:27:12 II. Vivace
2:28:05 III. Adagio
2:30:32 IV. Allegro
2:38:59 Sonata in B-Flat Major, No. 7
2:40:55 Sonata in E-Flat Major, No. 8
2:46:19 Sonata in B-Flat Major, No. 9
2:53:57 Sonata in E-Flat Major, No. 10
3:03:02 Sonata in G Minor, No. 11
3:10:24 Sonata in C Minor, No. 12
ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ










Στη συγκεκριμένη
παρτίδα (άνοιγμα Ρούι Λόπεζ, Παραλλαγή Ανταλλαγής), που έγινε στις 16
Σεπτεμβρίου 1992, νίκησε ο Φίσερ, ο οποίος ήταν και ο νικητής του αγώνα
γενικά με 10 νίκες, 5 ήττες και 15 ισοπαλίες (βλ. αναλυτικά
Το magnum opus του Τζον Στάινμπεκ - Σταφύλια της Οργής




