"The Spagna": Οι χοροί στην Ισπανία της Αναγέννησης | La Danserye, Campóo & Vicedo · MarchVivo

 Οι χορογραφίες που περιγράφονται σε χορευτικές πραγματείες του δέκατου έκτου και δέκατου έβδομου αιώνα χρησιμεύουν στην ανασύνθεση των χορών που ασκούνταν στις ευρωπαϊκές αυλές της εποχής. Η Spagna ,η  spagnoletta, τα  canaries ή τα foliaήταν χορευτικές μορφές που ενσάρκωσαν το αρχέτυπο των Ισπανών σε εκείνη την ιστορική περίοδο.

 Σε αυτή τη συναυλία, που επικεντρώνεται στη χορευτική μουσική, ένα ζευγάρι χορευτών αναδημιουργεί αυτούς τους ιστορικούς χορούς με τη συνοδεία ενός ποικίλου συνόλου τροβαδούρων.
Anonymous (15th century)
00:00 La base danse du roy d'Espagne (improvisation on cantus firmus)

Joan Ambrosio Dalza (fl. 1508)
02:49 Calata alla spagnola 

Costanzo Festa (c. 1487-1545) 
07:04 Counterpoint 38 (on the cantus firmus of La Spagna)

Francesco Canova da Milano (c. 1497-1543)
08:27 Canone and Spagna 

Guglielmo Ebreo da Pesaro (c. 1424-c. 1484)
10:12 La bassa Castiglia (Falla con misuras)

Anonymous (16th century)
13:33 La Spagna

Hans Buchner (1483-1538): 
14:49 Spaniol Tancz (La Spagna) 

Josquin des Prés (1440-1521)
16:41 Propter peccata (La Spagna) 

Fabritio Caroso (c. 1530-c. 1615)
20:13 Balletto "Amor mio"

Michael Praetorius (1571-1621)
24:29 Pavane de Spaigne
27:08 Galiarda
29:24 Canary

Fabritio Caroso and Cesare Negri (c.1536- c.1604)
33:20 Il Canario*

Giles Farnaby (1563-1640)
37:22 The Old Spagnoletta 

Fabritio Caroso (c. 1530-c. 1615)
38:49 Spagnoletta nuova al modo di madrigalia

Michael Praetorius (1571-1621)
41:05 Spagnoletta*

Andrea Falconieri (c. 1585-1656)
44:23 Folías hechas para mi señora doña Tarolilla de Carallenos

Dancers:
Diana Campóo: historical dance reconstruction and choreography.
Jorge Vicedo: dance

Ensemble La Danserye:
Fernando Pérez Valera: cornet, sackbut, flutes and orlo
Juan Alberto Pérez Valera: cornet, shawms, bajoncillos, flutes and orlo
Luis Alfonso Pérez Valera: sackbut, trumpet, flutes and flutes and orlo
Eduardo Pérez Valera: bajón, shawms, bajoncillos, flutes and flutes and orlo
Manuel Quesada Benítez: sackbut and flutes
José Gabriel Martinez Gil: percussion
Bruno Forst: harpsichord and virginals
Juan Nieto: renaissance lute and baroque guitar

Μπάμπης Άννινος ,"Η οικογένεια διασκεδάζει" : σατιρίζοντας τα μικροαστικά ήθη μιας φαινομενικά μακρινής εποχής

 Διαβάστε και ακούστε ένα από τα πιο απολαυστικά σατιρικά διηγήματα της ελληνικής λογοτεχνίας, γραμμένο από τον  Μπάμπη Άννινο . Ο  Άννινος δεν έγραψε απλώς μια κωμωδία. Σκιαγράφησε έναν κοινωνικό τύπο που υπάρχει ακόμη και σήμερα , τον κενόδοξο μικροαστό. Έναν άνθρωπο που θέλει να φαίνεται περισσότερο από όσο είναι. Έναν αστοιχείωτο  , που μιλά σαν να γνωρίζει τα πάντα, ένα γελοίο σπουδαιοφανές ανθρωπάκι . 

Μαζί με το κύριο Παραδαρμένου γνωρίστε  μια ολόκληρη οικογένεια , τη μικροαστική των αρχών του εικοστού αιώνα , που όμως δεν απέχει σχεδόν καθόλου ως νοοτροπία   από τη μικροαστική του δικού μας καιρού.

Ο Μπάμπης Άννινος υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους χρονογράφους και διηγηματογράφους της «Παλιάς Αθήνας». Στο συγκεκριμένο διήγημα, μεταφέρει τον αναγνώστη στην καρδιά της ανερχόμενης αστικής τάξης της εποχής των αρχών του εικοστού αιώνα , η οποία προσπαθεί εναγωνίως να υιοθετήσει δυτικότροπους τρόπους ψυχαγωγίας.

Ο τίτλος είναι καθαρά ειρωνικός. Ο Άννινος καυτηριάζει την ανάγκη των ανθρώπων να «φαίνονται» ανώτεροι κοινωνικά.Η «διασκέδαση» της οικογένειας δεν είναι πηγή χαράς, αλλά μια επίπονη κοινωνική υποχρέωση. 

Το διήγημα περιγράφει την «Οδύσσεια» μιας οικογένειας που ετοιμάζεται να πάει σε μια παράσταση λυρικού θεάτρου αλλά και τα διάφορα κωμικοτραγικά που προκύπτουν κατά τη διάρκεια αυτής  , αναδεικνύοντας το χάος, την γκρίνια και την ταλαιπωρία που κρύβεται πίσω από την βιτρίνα της  "ευτυχισμένης" οικογένειας. 

Ο συγγραφέας καταφέρνει να δείξει ότι η αστική ζωή εκείνης της εποχής ήταν συχνά μια φυλακή τύπων και κανόνων. 

Για να υποβοηθήσει το έργο του χρησιμοποιεί μια κομψή, λόγια γλώσσα (καθαρεύουσα), θέλοντας να αποδώσει εμφατικά  γελοίες καταστάσεις.Αυτή η γλωσσική αντίθεση (υψηλό ύφος για ασήμαντα , στην ουσία, θέματα) ενισχύει το χιούμορ και την ειρωνεία, καθιστώντας το κείμενο απολαυστικό.

Η οικογένεια του κυρίου Παραδαρμένου που "διασκεδάζει" δεν είναι απλώς ένα χιουμοριστικό κείμενο. Είναι μια κοινωνική ακτινογραφία. Ο Άννινος μας προσφέρει έναν καθρέφτη όπου στην εικόνα του ταλαίπωρου ήρωα του διηγήματος  μπορούμε να δούμε τους ανθρώπινους εκείνους τύπους , που στην προσπάθειά τους να δείξουν ότι έχουν μια εκλεπτυσμένη παιδεία  μετέχουν  σε ένα πνευματικό περιβάλλον  που μορφωτικά  δεν το αντιλαμβάνονται χρήσιμο και αναγκαίο .

Gerontakos

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ  

Άννινος, Μπάμπης

Η οικογένεια διασκεδάζει

Πηγή: greek-language.gr Ὁ κ. Ζαχαρίας Παραδαρμένος εἶνε ἔγγαμος, ἐτῶν 55, ἀπολαύει τοῦ δικαιώματος τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, ὡς γεννηθεὶς ὑπὸ γονέων κλπ. Εἶνε ἀρχαῖος εἰρηνοδίκης, ἔχων σύνταξιν ἐκ δραχ. 73.27. Κερδίζει ἄλλας τόσας περίπου, διοριζόμενος, χάρις εἰς τὸ ἀρχαῖόν του ἀξίωμα, ἐκτιμητὴς ὑπὸ τοῦ δικαστηρίου, καὶ−ἀλλὰ τοῦτο νὰ μένῃ μεταξύ μας, ἐπειδή ὁ κ. Ζαχαρίας δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ γίνῃ γνωστὸν−ἑτέρας 50 δραχμὰς περίπου κατὰ μῆνα, ἀντιγράφων κατ' οἶκον δικαστικὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα τοῦ δίδει δικηγόρος τις, ὅστις πρὸ δεκαπέντε ἐτῶν εἶχεν ὑπάρξει δεύτερος ἐξάδελφος τῆς κυρίας Παραδαρμένου, συχνάζων κατὰ συγγενικὸν καθῆκον εἰς τὴν οἰκίαν, καθ' ἥν ἐποχὴν ὁ σύζυγος ἐξετέλει τὴν ἐλλειπτικὴν τροχιάν, εὑρισκόμενος ὑπὸ τὸν ἀστερισμὸν τοῦ Αἰγόκερω. Διὰ τῶν πόρων τούτων κατορθώνει ἡ οἰκογένεια νὰ καταναλίσκῃ τὸ ἀνάλογον μέρος καθ' ἑκάστην τῶν θρεπτικῶν οὐσιῶν, αἵτινες ὥρισται ὑπὸ τῆς Προνοίας νὰ διέρχωνται διὰ τοῦ πεπτικοῦ σωλῆνος αὐτῆς, πρὶν νὰ φθάσουν εἰς τὴν μητέρα γῆν. Δὲν ἠξεύρω ὅμως ἄν διὰ λόγους ὑγιεινῆς ἤ ἕνεκα ὁρμῆς φυλετικῆς, ἡ οἰκογένεια προτιμᾷ ἰδίως τὰς φυτικὰς οὐσίας· ὁ δὲ γαΐδαρος τοῦ πλάνητος μανάβη, ὁσάκις διαβαίνει τὸ πρωῒ ἐκ τῆς ὁδοῦ, σταματᾷ αὐτομάτως πρὸ τῆς οἰκίας τοῦ κ. Ζαχαρίου, βέβαιος ὅτι θὰ ἐλαφρυνθῇ ἐκεῖθεν ἱκανῶς ἐκ τοῦ χλωροῦ φορτίου του. Ἡ γεωγραφικὴ θέσις τοῦ κ. Παραδαρμένου εἶνε ἡ ἑξῆς περίπου. Περιορίζεται πρὸς βορρᾶν ὑπὸ τοῦ κυλινδρικοῦ πίλου του, ἐνδόξως ἀγωνισθέντος κατὰ ἐννέα χειμώνων, καὶ φέροντος τὰ ἴχνη τῆς ἀνδρείας του, καὶ ὅστις, ἐνῷ ἐγνώρισε πάντας τοὺς δικολάβους τῆς Στερεᾶς καὶ τῆς Πελοποννήσου, οὐδέποτε ἠθέλησε νὰ σχετισθῇ καὶ μετά τινος ἐπιδιορθωτοῦ πίλων· πρὸς ἀνατολὰς ὑπὸ τῆς συζύγου του κυρίας Θεοδώρας καὶ τοῦ μικροῦ γόνου αὐτῆς Μιμίκου· πρὸς δυσμὰς ὑπὸ τῆς θυγατρός του Οὐρανίας, καὶ πρὸς νότον ὑπὸ τῆς ὑπηρετρίας Βασίλως καὶ τοῦ σκύλου του Μαύρου. Ὁ μαθηματικός ὁρισμὸς τῆς οἰκογενείας Παραδαρμένου εἶνε περίπου ὁ ἑξῆς. Θεοδώρα : Ζαχαρία+Μιμίκῳ+Οὐρανίᾳ+Βασίλῳ+Μαύρῳ : : 10 : 5, ὅπερ δηλοῖ ὅτι ἡ ἐν τῇ οἰκογενείᾳ ἀξία τῆς κ. Θεοδώρας εἶνε διπλασία τοῦ συνόλου τῆς ἀξίας πάσης τῆς λοιπῆς οἰκογενείας. Ἄς σκιαγραφήσωμεν τὰ πρόσωπα. Ἡ κ. Θεοδώρα−σχῆμα σφαιρικόν, πρόσωπον ἐπίπεδον. Ἐκ τῶν 45 ἐτῶν αὐτῆς ἐκράτησε 37, ἀγκυροβολήσασα εἰς αὐτά, καὶ μὴ ἐννοοῦσα νὰ ἐξέλθῃ. Αἱ δύο πλευραὶ αυτῆς, εἰς ἱκανὴν ἀπόστασιν ἀπ' ἀλλήλων κείμεναι καὶ στερούμεναι μέσων συγκοινωνίας, δὲν ἔχουν πολλὰς σχέσεις, καὶ ἡ μία ἀγνοεῖ τί πράττει ἡ ἄλλη. Ἀγαπᾷ τὰ κοπλιμέντα, τὰς ὄρνιθας καὶ τὰ παγωτά. Ἡ δεσποινὶς Οὐρανία−κόρη χλωρωτική καὶ ἰσχνή, ὡς τὸ δημοκρατικὸν κόμμα· μύτη ἐπικίνδυνος, στόμα σουφρωτόν. Ἀγαπᾷ τὰς καραμέλας καὶ τὰ μυθιστορήματα. Ὁ Μιμῖκος−ἐτῶν ἐννέα, χρώματος μεταξὺ λάσπης καὶ σοκολάτας, μὲ δύο ὀφθαλμοὺς μεγάλους, μὲ δύο μυκτῆρας ἀείποτε καλλιρρόους, μὲ δύο γόνατα ἀείποτε χρωματισμένα. Ἀγαπᾷ τὰ πάντα, ὡς καὶ τὰ ἄωρα δαμάσκηνα τῆς γειτόνισσας, καὶ δὲν ἀγαπᾷ μόνον τὴν Κατήχησιν καὶ τὸ ρετσινόλαδον, τὸ ὁποῖον τακτικῶς τοῦ χορηγεῖ ὁ πατήρ, διότι ἀνὰ πᾶσαν δεκαπενθημερίαν ἔχει καὶ νέαν δυσπεψίαν. Ἡ Βασίλω−πρόσωπον στρογγύλον ὡς πανσέληνος, κολλημένον ἀμέσως εἰς τὸν κορμόν, ἄνευ τῆς ἐπεμβάσεως τοῦ λαιμοῦ, κόμη ἐν ἀταξίᾳ πάντοτε ὡς νεοσυλλέκτων τάγμα, φουστάνια κοντά, ποὺς φιλελεύθερος, μὴ ἀναγνωρίζων τὸν περιορισμὸν τοῦ ὑποδήματος. Ἀγαπᾷ τὰ μπαρμπατσόνια καὶ τὰ κοκκινογούλια. Ὁ κ. Ζαχαρίας ἐκέρδησεν ἐκτάκτως πρὸ δύο ἡμερῶν ἐκ μιᾶς ἐκτιμήσεως 33 δραχμάς· ἐπειδὴ δὲ εἶχεν ὑποσχεθῆ εἰς τὴν οἰκογένειαν μίαν διασκέδασιν, μετὰ τὸν οἰκονομολογικὸν τοῦτον θρίαμβον, ἐγένοντο διαβούλια περὶ τοῦ εἴδους τῆς διασκεδάσεως. Ὁ κ. Ζαχαρίας ἐπρότεινε νὰ μεταβοῦν δι' ἁμάξης εἰς τὴν Κηφισσιάν, ὅπου ἐγνώριζεν ἕνα κουμπάρον, ν' αγοράσουν τὰ τρόφιμα καὶ νὰ πάρουν μαζί των καὶ τὴν Βασίλω διὰ νὰ τὰ μαγειρεύσῃ, ἀφοῦ δὲ ἤθελον διέλθει τὴν ἡμέραν εἰς τὴν ἐξοχήν, νὰ ἐπιστρέψουν τὴν ἑσπέραν πεζοί. Ἡ Οὐρανία, ἅμα ἤκουσε τὴν ρωμαντικὴν ταύτην διασκέδασιν, ἐχαμήλωσε τὰ μάτια καὶ ἐστέναξεν. Ὁ Μιμῖκος ἐπρότεινε ν' ἀγοράσουν ἕνα ταψὶ μπακλαβάδες καὶ ἕνα καλάθι ροδάκινα. Ἀλλ' ἡ κυρία Θεοδώρα ἐπεμβᾶσα ἐπισήμως διεκήρυξεν ὅτι, ἐπειδὴ εἶχεν ἀκούσει παρὰ μιᾶς φιλενάδας της, τῆς ὁποίας ἡ γυναικαδέλφη εἶχε μεταβῆ μίαν ἑσπέραν εἰς τὸν Ἀπόλλωνα ὅτι ὁ Φαῦστος ἔπαιξε περίφημα τὴν Τραβιάταν, διὰ τοῦτο ἔπρεπε νὰ ὑπάγουν τὴν Κυριακὴν τὸ βράδυ εἰς τὸν Ἀπόλλωνα καὶ δὲν θέλει ἄλλα λόγια. Ἤδη ἀπὸ τοῦ Σαββάτου λοιπὸν τὰ πάντα ἦσαν ἄνω κάτω εἰς τὸ σπίτι. Ἡ κυρία Θεοδώρα ἐτακτοποίει ἕν φόρεμα μελιτζανί, τὸ ὁποῖον, ὡς ἡ ἱερὰ σημαία τοῦ Προφήτου, ἐξεθάπτετο μόνον εἰς ὡρισμένας ἡμέρας ἀπὸ τοῦ κιβωτίου, παραστὰν ὡς μάρτυς καθ' ἁπάσας τὰς ἐπισήμους περιστάσεις τῆς οἰκογενείας Παραδαρμένου. Ἡ δεσποινὶς Οὐρανία ἔστεκε πολλάκις πρὸ τοῦ κατόπτρου, στριφογυρίζουσα τὸ πρόσωπον διὰ νὰ ἴδῃ εἰς ποίαν στάσιν ἡ μύτη της ἐφαίνετο ὀλιγώτερον σουβλερή. Ἡ Βασίλω ἀφοῦ ἐκαθάρισε τεσσαράκοντα ἑπτὰ κολοκύνθια, ἔπλυνεν ἕνα πανταλόνι τοῦ κ. Ζαχαρίου, χρώματος κιτρίνου. Ὁ Μιμῖκος ἐζήτει ἐπιμόνως νὰ μάθῃ ἄν ἐντὸς τοῦ θεάτρου ἐπώλουν κουραμπιέδες, ἔτρεχε δέ δι' ὅλης τῆς ἡμέρας εἰς τὸν δρόμον, πετροβολῶν τὴν δαμασκηνέαν τοῦ ἀντικρὺ κήπου, ὅτε δὲ εἰσήρχετο εἰς τὸ σπίτι, ἔκοπτε πάντοτε ὑπερμέγεθες τεμάχιον ἄρτου, πρὸς μεγίστην ἀπελπισίαν τῆς κ. Θεοδώρας.[.................................................] ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ Άννινος, Μπάμπης - «Η οικογένεια διασκεδάζει Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα

 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

 

1. Χαράλαμπος Άννινος/Βικιπαίδεια

2. Διαβάστε επίσης=>Χαράλαμπος ( Μπάμπης ) Άννινος (1852-1934): ένας επτανήσιος στην Αθήνα: οι επτανησιακές καταβολές και η ενσωμάτωση ενός Κεφαλονίτη λογοτέχνη στην πνευματική ζωή της Αθήνας(Διδακτορική διατριβή του Ηλία  Τουμασάτου στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο)

Γιάννης Γλέζος , «Τα παθιασμένα» CD1(19 τραγούδια) και CD2 (12 τραγούδια): ένα συλλεκτικό διαμάντι, βγαλμένο από τη "χρυσή εποχή" των "ιερών τεράτων" της ελληνικής μουσικής

  

Μουσική - ερμηνεία: Γιάννης Γλέζος*

 Στίχοι: Εύα Λίτινα** 

Από διπλό-cd «Τα παθιασμένα» , σε στίχους Εύας Λίτινα, που συνοδεύει την ποιητική συλλογή του Γιάννη Γλέζου «Αιώνιος άνεμος Ι. Η σιωπή στο σπίτι» (Μετρονόμος 2024) .

«Τα 38 τραγούδια μου τα ανακάλυψα εντελώς τυχαία σε μια κασέτα όπου τα είχα ηχογραφήσει μόνος μου στο κασετόφωνο τραγουδώντας και παίζοντας πιάνο πριν από μερικά χρόνια και ήταν πάνω σε στίχους της Εύας Λίτινα. 

Τα ονόμασα ‘‘Παθιασμένα’’ γιατί μόνον αυτή η λέξη θα μπορούσε να περιγράψει το πάθος των στίχων, της μουσικής και την ένταση της ερμηνείας τους όταν τα ηχογραφούσα στο κασετοφωνάκι μου.»  

Γιάννης Γλέζος

 Το πουλί…

Το πουλί κελαηδάει σαν κοιμάσαι
και τον ήχο μετρώ της σιωπής,
σ’ ακλουθά, όπου πας και όπου να ’σαι
κι όταν κάτι δεν έχεις να πεις… 

Το πουλί, σαν κοιμάσαι μονάχα
τραγουδάει κι έχει χρώμα η φωνή,
ένα ρίγος ανέμου είναι τάχα
ή μι’ αγάπη βαθιά, μακρινή… 

Η γλυκιά μουσική δεν κοιμάται,
ν’ αγκαλιάσει τα πάντα ποθεί,
το πουλί δεν ξεχνάει, δεν θυμάται,
ό,τι πέρασε, πια δεν θαρθεί.

Αθήνα, Οκτώβρης 1998

*Γλέζος, Γιάννης/Βικιπαίδεια

**Δρ Εύα Λίτινα | Ίδρυμα Ωνάση

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ: 

Φώντας Τρούσας: «Γιάννης Γλέζος: Η επανεμφάνιση στη δισκογραφία ενός καταξιωμένου δημιουργού με σημαντικά τραγούδια»

CD1(19 τραγούδια)

 

CD2 (12 τραγούδια)

Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει πόσο επικίνδυνη είναι η παγκόσμια στροφή στον Μιλιταρισμό

Πώς φτάσαμε να παρακολουθούμε επί δύο χρόνια σε ζωντανή μετάδοση από τη Γάζα την πρώτη γενοκτονία του 21ου αιώνα;

 Πού οδηγεί τον κόσμο η σύγκρουση Ρωσίας-ΝΑΤΟ στην Ουκρανία; Ποιοι και γιατί καλλιεργούν κλίμα ψυχροπολεμικής παράνοιας στην Ευρώπη; 

Τι προοιωνίζεται ένας Τραμπ που βλέπει τον εαυτό του ως σερίφη της οικουμένης; 

Είναι μερικά από τα ερωτήματα στα οποία ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Πέτρος Παπακωνσταντίνου απαντά στο νέο του βιβλίο με τίτλο Πολεμικός Καπιταλισμός- Η δεύτερη εποχή των Αυτοκρατοριών.

  

 Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου συζητά με τον Πάνο Χαρίτο για τις τρέχουσες εξελίξεις, τις αιτίες πίσω από τις κρίσεις και τις συνθήκες που διαμορφώνουν.

 

 

 

Χάρης Δούκας στον Guardian : «Η Αθήνα δεν μπορεί να λειτουργεί ως ένα γιγάντιο ξενοδοχείο»

 

Δούκας στον Guardian: “Η Αθήνα δεν μπορεί να λειτουργεί σαν ένα τεράστιο ξενοδοχείο”

libre.gr

 

 3–4 λεπτά

---

💡 AI Summary by Libre

✨Ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας προειδοποιεί για τον υπερτουρισμό που πιέζει τις υποδομές και ανεβάζει τα ενοίκια, απειλώντας την καθημερινότητα των κατοίκων.

✨Το 2025 η Αθήνα δέχθηκε πάνω από 8 εκατομμύρια επισκέπτες, προκαλώντας έντονη πίεση σε μια πόλη με περίπου 700.000 κατοίκους και αλλοίωση ιστορικών περιοχών.

✨Προτείνονται αυστηρά μέτρα, όπως πάγωμα νέων τουριστικών δραστηριοτήτων, φρένο σε ξενοδοχεία και ανακατεύθυνση επενδύσεων για προστασία κατοικίας και βιωσιμότητα.

✨Η στρατηγική του Δήμου περιλαμβάνει προσιτή στέγαση, αξιοποίηση κενών κτιρίων και ενίσχυση δημόσιων χώρων, ακολουθώντας ευρωπαϊκές τάσεις για ισορροπία τουρισμού και ποιότητας ζωής.

Για το ζήτημα με τον υπερτουρισμό στην Αθήνα μίλησε ο Χάρης Δούκας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη «The Guardian».

Ο Δήμαρχος Αθηναίων τονίζει πως «η πόλη δεν μπορεί να λειτουργεί σαν ένα τεράστιο ξενοδοχείο. Τα προειδοποιητικά σημάδια είναι παντού: από τα ενοίκια που έχουν εκτοξευτεί κι έχουν αποκλείσει τους κατοίκους, μέχρι τις υποδομές που λυγίζουν υπό την πίεση. Χρειάζονται περιορισμοί και κανόνες. Οι πόλεις πρέπει επίσης να έχουν λόγο στον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται. Έχω βάλει ως στόχο να σώσω την Πλάκα».

Το 2025 η Αθήνα δέχθηκε περισσότερους από 8 εκατ. επισκέπτες, αριθμός που δημιουργεί έντονη πίεση σε μια πόλη περίπου 700.000 κατοίκων, με άμεσες συνέπειες στην καθημερινότητα και την κατοικία.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ανεξέλεγκτη τουριστική ανάπτυξη έχει οδηγήσει σε εκτίναξη των ενοικίων, υπερφόρτωση των υποδομών και αλλοίωση του χαρακτήρα ιστορικών γειτονιών όπως η Πλάκα. Ταυτόχρονα, η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και των τουριστικών επενδύσεων εντείνει την πίεση στο κέντρο της πόλης.

Ο Δήμαρχος Αθηναίων προτείνει αυστηρά μέτρα: πάγωμα νέων τουριστικών δραστηριοτήτων σε κορεσμένες περιοχές, ενδεχόμενο «φρένο» στην κατασκευή νέων ξενοδοχείων και ανακατεύθυνση επενδύσεων σε λιγότερο επιβαρυμένες περιοχές. Στόχος είναι η προστασία της κατοικίας, η ενίσχυση της βιωσιμότητας και η διατήρηση της ταυτότητας της πόλης.

Παράλληλα, η στρατηγική του Δήμου εστιάζει σε πολιτικές προσιτής στέγασης, αξιοποίηση κενών κτιρίων και ενίσχυση των δημόσιων χώρων και του πρασίνου, με βασικό μήνυμα ότι «η Αθήνα ανήκει πρώτα στους κατοίκους της και όχι μόνο σε όσους θέλουν να την εκμεταλλευτούν».

Το ζήτημα εντάσσεται σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή τάση, με πόλεις όπως η Βαρκελώνη να υιοθετούν αντίστοιχα περιοριστικά μέτρα, καθώς εντείνεται η συζήτηση για τα όρια της τουριστικής ανάπτυξης και την ανάγκη ισορροπίας μεταξύ οικονομίας και ποιότητας ζωής.

ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ 

theguardian.com

‘Athens cannot operate as a giant hotel’: mayor vows to rescue capital from overtourism

Λάουρα Κοβέσι, «Το εμπόριο επιρροής είναι έγκλημα»

 

 

Το μεγάλο λάθος της κυβέρνησης με τη Λάουρα Κοβέσι

Παναγιώτης Μένεγος

news247.gr

 6–7 λεπτά

Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν είναι ούτε λαϊκό είδωλο ούτε μασκοφόρα εκδικήτρια, πόσο μάλλον αρχηγός της αντιπολίτευσης. Είναι εκπρόσωπος ενός ευρωπαϊκού θεσμού,που η κυβέρνηση, παρά τα όσα έλεγε κάποτε, επιχειρεί να απαξιώσει και, μάλιστα, ανεπιτυχώς.

Να ήταν άραγε ο κλασικός διαδικτυακός χαβαλές που συνήθως ολοκληρώνει τον σύντομο κύκλο ζωής κάθε ιστορίας που βρίσκεται στην επικαιρότητα, μετατρέποντάς την σε επιθεωρησιακό νούμερο;

Μήπως είναι οι ίδιες οι ιστορίες που βρίσκονται τελευταία στο κέντρο της επικαιρότητας και μοιάζουν όλο και πιο πολύ με επιθεωρησιακά νούμερα;

Ή είμαστε τόσο απελπισμένοι;

Σε κάθε περίπτωση, μέχρι το τέλος της ημέρας που η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι, πέταξε τις «βόμβες» της στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, στο ελληνικό Facebook είχε εμφανιστεί σελίδα υποστηρικτών της: Laura Codruța Kövesi Greek Fans. Για την ώρα μετρά σχεδόν 500 followers και φιλοξενεί αναρτήσεις του τύπου «Όταν ο Παύλος Τσίμας πήρε συνέντευξη από τη Λάουρα της καρδιάς μας…». 

Βέβαια, η Λάουρα Κοβέσι δεν ασχολήθηκε με τις ελληνικές υποθέσεις για να γίνει λαϊκό είδωλο. Ούτε για να την υποδέχονται στη χώρα μας, με προσμονή ή αποστροφή, ως μασκοφόρα εκδικήτρια. Και το σημαντικότερο απ’ όλα: η Λάουρα Κοβέσι δεν είναι αρχηγός της αντιπολίτευσης.

Μπορεί, τόσο στην προηγούμενη επίσκεψή της τον περασμένο Οκτώβριο όσο και τα τελευταία 24ωρα, να έχουν στοιχηθεί όλοι πίσω της αντλώντας υλικό κι έμπνευση για κριτική στην, από παντού ελεγχόμενη πια, κυβέρνηση, αλλά δεν είναι δική της δουλειά να καλύψει το κενό εκπροσώπησης. 

Η Ρουμάνα αξιωματούχος όμως έχει ένα πλεονέκτημα. Δεν έχει συναισθήματα. (Όπως έχει η αντιπολίτευση σε όλα τα μέρη του κόσμου και συχνά δεν κάνει σωστά τη δουλειά της παραβαίνοντας τον κανόνα «μη μισείς τους αντιπάλους σου».)  Γιατί, τουλάχιστον θεωρητικά, είναι μέρος της δουλειάς της Κοβέσι να μην έχει συναισθήματα. Δουλειά της είναι να αξιολογεί καταγγελίες, να αξιοποιεί τα στοιχεία και να ελέγχει τη διαφθορά που στηρίζεται σε κοινοτικούς πόρους. 

Κι εδώ είναι το επικοινωνιακό λάθος που έχει κάνει στην περίπτωση της Κοβέσι η κυβέρνηση. Δεν την έχει αντιμετωπίσει ως θεσμό, αλλά ως πολιτικό αντίπαλο. Κι αυτό εκπυρσοκροτεί διαρκώς, ουσιαστικά λειτουργώντας ως ομολογία ενοχής. Από τη μία είναι να γελάς με το υστερικό αντιευρωπαϊκό κατάντημα των δήθεν, κι άλλοτε, Μένουμε Ευρώπη κι από την άλλη, κι όμως, να εκπλήσσεσαι με το τι είναι διατεθειμένοι να πουν προκειμένου να μετατοπίσουν τη συζήτηση και να αλλάξουν την ατζέντα. 

Πέρα από το μπαλαντέρ περί «ρωσοκίνητων παρεμβάσεων», το γενικό κι αόριστο «τι σκοπιμότητες εξυπηρετεί;» και το σεμνότυφο «μα καλά, σταρ είναι να δίνει συνεντεύξεις;». αυτήν την εβδομάδα βγήκαν κι άλλα χαρτιά: ο Άδωνις Γεωργιάδης κατηγόρησε την ευρωπαία εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου ότι παίζει παιχνίδια προκειμένου να ανανεωθεί η θητεία της (κάτι που έχει γίνει ήδη από τον Νοέμβριο αλλά τελεί υπό την έγκριση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου – αλήθεια ποιος εκβιάζει ποιον εδώ;), ο Γιώργος Φλωρίδης συνάντησε την Κοβέσι και της ζήτησε να μην έρχονται σε δόσεις οι δικογραφίες (ίσως ένας από τους πιο αστείους τίτλους της χρονιάς), η Σοφία Βούλτεψη κατηγόρησε την Κοβέσι ότι προσπαθεί «να εφαρμόσει δικαιοσύνη Τσαουσέσκου στην Ελλάδα» γιατί «αν έχεις μεγαλώσει σε ένα καθεστώς που τα παιδιά ρουφιανεύουν τους γονείς τους, αυτά δε φεύγουν από μέσα σου» (από πού να το πιάσεις και πού να το αφήσεις;), ο Χαράλαμπος Αθανασίου είπε ότι «η Κοβέσι έρχεται να ανατρέψει το Σύνταγμα» και ξανά ο Άδωνις Γεωργιάδης, στους Δελφούς μάλιστα, ξεφύσηξε σε μια αποστροφή του λόγου του «όσο μας επιτρέπει ακόμα η κυρία Κοβέσι, έχουμε δημοκρατία».

Κι όλοι μαζί, βεβαίως, προσπαθούν να κανονικοποιήσουν εδώ και κάποιες εβδομάδες το ρουσφέτι ως «κάτι που γινόταν πάντα», περιγράφοντάς το ως περίπου αναπόφευκτο στη σχέση βουλευτών και πολιτών. 

Ξέρετε, στο εσωτερικό αυτό μπορεί να πιάνει. Μπορεί, ακούσια ή σκόπιμα, τα ΜΜΕ να φιλοξένησαν αφιερώματα και ρεπορτάζ για το ρουσφέτι ως κομμάτι της νεοελληνικής κουλτούρας. Μπορεί η Κοβέσι να φόρεσε για λίγο το πιο WTF? ύφος της όταν δέχτηκε ερώτηση στους Δελφούς αν οι επισυνδέσεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ έγιναν με malware (…θα ήταν ενδιαφέρον να απαντούσε «όχι, δεν τους φυτέψαμε Predator», είπε απλά «όλα έγιναν νόμιμα με τις απαραίτητες άδειες και υπογραφές») ή όταν την ρώτησαν αν χρησιμοποιεί AI στη διερεύνηση. Μπορεί, δηλαδή, να γίνονται απέλπιδες προσπάθειες για να απομακρυνθούμε από την ουσία της υπόθεσης. 

Εκεί μας επανέφερε με τον αυστηρό της τόνο η Κοβέσι, χωρίς να μασήσει τα λόγια της, είναι η απόσταση που την κάνει ανθεκτική στην αδέξια δολοφονία του χαρακτήρα της που είναι σε πλήρη εξέλιξη. Μας πληροφόρησε ότι «φέτος είχαμε διπλάσιο αριθμό νέων καταγγελιών από Ελλάδα», προειδοποίησε για αναφορές αφενός μεν για την πορεία των χρημάτων του Ταμείου Ανάκαμψης κι αφετέρου δε για διαφθορά σε συστήματα Υγείας κρατών-μελών (χωρίς πάντως να κατονομάσει εδώ την Ελλάδα).

Και συμπύκνωσε την ουσία που, όντως διαχρονικά, βρίσκεται στην εξής φράση: «το εμπόριο επιρροής είναι έγκλημα». 

Κι όχι δουλειά κάποιας κυβέρνησης ή κάποιου επιτελικού κράτους, θα μπορούσε εύλογα να προσθέσει κάποιος…

ΜΝΗΜΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΛΗΝΑΙΟΥ :Μιας Πεντάρας Νειάτα (1967)

 

 

 Ένα νιόπαντρο ζευγάρι αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να πληρώσει εγκαίρως τις δόσεις για να αποκτήσει το πολυπόθητο σπιτάκι που θα στεγάσει τον γάμο τους. Έτσι, παρά τις αντιρρήσεις του συζύγου Γιώργου Στρατάκη, η σύζυγος Ειρήνη πιάνει δουλειά στην ίδια εταιρεία με τον άντρα της. Την εταιρεία διευθύνει ο Δημήτρης Βαλάσκος, γυναικάς και καρδιοκατακτητής, που δεν αργεί να ρίξει τα βέλη του προς την όμορφη γραμματέα του, την Ειρήνη. Άλλωστε δεν έχει τίποτα να φοβηθεί, αφού η Ειρήνη έχει κρύψει το γεγονός πως είναι σύζυγος του Γιώργου, για να μπορέσει να πιάσει δουλειά. Κι ενώ ο Γιώργος κοντεύει να σκάσει από τη ζήλια του, η αδερφή του Βαλάσκου αρχίζει να φλερτάρει τον Γιώργο.

Σκηνοθεσία:

Ντίμης Δαδήρας

Κύριοι Ρόλοι:

Έλλη Φωτίου … Ειρήνη Στρατάκη

Στέφανος Ληναίος … Γιώργος Στρατάκης

Ανδρέας Μπάρκουλης … Δημήτρης Βαλάσκος

Μαρία Σόκαλη … Πολυξένη ‘Πόλυ’ Βαλάσκου

Σμάρω Στεφανίδου … Μαρίκα Κωνσταντίνου

Γιάννης Μιχαλόπουλος … Πασχάλης Αβραμίδης

Νικήτας Πλατής … Τσεβάς Τένγκουλας

Γιώργος Γαβριηλίδης … Ανδρέας Αλαφούζος

Κρίνοντας την ταινία , εξήντα χρόνια μετά την πρώτη προβολή της, μπορούμε να πούμε ότι  αξία της παραμένει αναλλοίωτη, γιατί καταφέρνει να αποτυπώσει με χιούμορ αλλά και ρεαλισμό την κοινωνική πραγματικότητα της Ελλάδας του '60.

Η ταινία «φωτογραφίζει» το πρόβλημα της επιβίωσης των νέων ζευγαριών εκείνης της εποχής. Το κεντρικό θέμα —το γεγονός ότι η Έλλη (Έλλη Φωτίου) αναγκάζεται να κρύψει τον γάμο της για να βρει δουλειά— αναδεικνύει τις εργασιακές διακρίσεις και την ανασφάλεια. Ο τίτλος «Μιας πεντάρας νιάτα» συμβολίζει ακριβώς αυτό: τη φρεσκάδα και τα όνειρα της νεότητας που «πουλιούνται» φτηνά για ένα μεροκάματο.

Η ταινία καθιέρωσε το σπουδαίο  δίδυμο Έλλη Φωτίου και Στέφανος Ληναίος, οι οποίοι ήταν ζευγάρι και στη ζωή. Η φυσικότητα και η χημεία τους προσέφεραν έναν μοντερνισμό που ξέφευγε από τα τότε καθιερωμένα θεατρικά πρότυπα, κάνοντας τον έρωτα των ηρώων ( του Γιώργου και της Έλλης) να μοιάζει αληθινός και οικείος.

Η   ταινία επίσης καταγράφει την άνοδο της αστικοποίησης. Το σκηνικό της νεόδμητης πολυκατοικίας, τα κοινόχρηστα, τη  ζωή «πόρτα-πόρτα» και τις μικροπαρεξηγήσεις ανάμεσα στους ενοίκους , που αποτελούν μια εξαιρετική καταγραφή της μεταπολεμικής ελληνικής καθημερινότητας.

Μιας πεντάρας νιάτα (ταινία)/Βικιπαίδεια

 

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ  

Μιας πεντάρας νιάτα (1967) Έλλη Φωτίου , Στέφανος Ληναίος ...

www.eltube.gr › watch

Γκρέγκορι Τζουσντάνις. «Έχω δώσει όλη τη ζωή μου στο να διδάσκω ποίηση. Για πρώτη φορά , λόγω Τραμπ, φοβόμαστε να κάνουμε τη δουλειά μας»

Γκρέγκορι Τζουσντάνις : «Έχω δώσει όλη τη ζωή μου στο να διδάσκω ποίηση»

 Ο Γκρέγκορι Τζουσντάνις, εξέχουσα προσωπικότητα στον χώρο των ανθρωπιστικών σπουδών στις ΗΠΑ και  διακεκριμένος καθηγητής (Distinguished University Professor) στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο (The Ohio State University), όπου διδάσκει Νεοελληνική Λογοτεχνία και Συγκριτική Φιλολογία, μας μιλά για το βιβλίο «Κωνσταντίνος Καβάφης: Ο άνθρωπος και ο ποιητής» που αποτελεί καρπό πολυετούς έρευνας δικής του και του Πίτερ Τζέφρις. Πρόκειται για μια μνημειώδη βιογραφία που επιχειρεί να «αποκαλύψει» τον Καβάφη πέρα από τον μύθο του, εξετάζοντας πώς οι καθημερινές του εμπειρίες στην Αλεξάνδρεια μετουσιώθηκαν σε παγκόσμια ποίηση. 

Το έργο ξεχωρίζει για τον τρόπο που συνδέει  την προσωπική ζωή, τις επιθυμίες και τις κοινωνικές συναναστροφές του ποιητή με την καλλιτεχνική του εξέλιξη.

Gregory Jusdanis | Department of Classics

****************

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 

Gregory Jusdanis - Βιογραφώντας τον Κ.Π.Καβάφη

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

https://www.megaron.gr › event › gregory-jusdanis-vio...

Μια συνεργασία του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο πλαίσιο του προγράμματος Megaron Plus ... Τρίτη 24.2.2026