Yunchan Lim Playlist (2015-2025) part 2

karpuz
621 εγγεγραμμένοι

    
       
  

karpuz

«33 κομμάτια, 10 συνθέτες. Πολλά κομμάτια encore και παλιά μικρά κομμάτια. Όλα ηχογραφούνται ζωντανά. Το τρίο Ραχμάνινοφ, Σκριάμπιν (και ίσως Μπραμς) αξίζει το δικό του βίντεο. Μείνετε συντονισμένοι για αυτούς. 

 ***Όλες οι φωτογραφίες, τα βίντεο και οι ηχογραφήσεις ανήκουν στους κατόχους τους. Προφανώς δεν διεκδικώ τίποτα. Απλώς τα συγκέντρωσα για τον εαυτό μου και τα δημοσίευσα εδώ για λόγους αρχειοθέτησης

****Κουράστηκα τόσο πολύ να ψάχνω ένα προς ένα κυρίως για τα κομμάτια του για encore. Και προς το παρόν νομίζω ότι μόλις έφτιαξα την πιο ολοκληρωμένη λίστα με τα encore του Yunchan Lim που έχω δει ποτέ. Την χρειαζόμουν. Ίσως και εσύ. Αν ναι, απολαύστε την...»    
  

00:00 Scriabin, Poème Op.32, No.1 (2021)
02:52 Scriabin, Poème Op.32, No.2 (2021)
04:13 Scriabin, 4 Preludes Op.37  No.1 (2022)
06:12 Scriabin, Sonata No. 2 in G-sharp Minor, op. 19 (“Sonata-Fantasy”) (2018)
17:22 Scriabin, 24 preludes Op.11 No.1, 2, 11, 14, 24 (2017)
23:37 Scriabin, 3 Morceaux, Op. 45: No. 1 Feuillet d'album (2022)
24:50 Scriabin, 2 Poèmes, Op. 69: No. 1, Allegretto (2022)
26:45 Schumann, Abegg Variations in F major Op.1 (2015)
33:25 Chopin, Variations on “La ci darem la mano“ Op.2 (2022)
49:41 Chopin, Grande polonaise brillante, Op. 22 II. Allegro molto (noise reduced, home recording 2019)
58:19 Rachmaninoff, Prelude, Op.23 No.2 (2021)
01:01:25 Rachmaninoff, Prelude, Op.23 No.10 (2021)
01:04:53 Rachmaninoff, Lilacs Op.21 No.5 (2021)
01:07:08 Rachmaninoff, Prelude in B minor, Op.32 No.10 (2021)
01:12:54 Rachmaninoff, Etude tableaux op.39 no.8 (2020)
01:16:00 Tchaikovsky, The Seasons III. March (Song of the Lark) (2025)
01:19:02 Tchaikovsky, Moment Lyrique (2024)
01:22:10 Mozart, Piano Sonata No.9 in D Major, K.311 II. Andantino Con Espressione (2022)
01:27:17 Brahms, 6 Piano Pieces, Op.118 II. Intermezzo (2017)
01:32:59 Mussorgsky, Pictures at an Exhibition, Il Vecchio Castello (The Old Castle) (2024)
01:37:02 Kornglod, Schönste Nacht (2025)
01:39:50 Bach, French Suite No. 5 in G Major, BWV 816 (2018)
01:48:35 Bach, Goldberg Variations (Variation XIII) (2025)
01:53:54 Bach, Goldberg Variations (Variation XXI) (2025)
01:55:33 Beethoven, 8 variations for piano on a theme Waldstein, WoO67 (with Minsoo Sohn) (2020)
02:04:21 Brahms, Sonata for Two Pianos, Op. 34b I. Allegro ma non troppo (with Minsoo Sohn) (2025)
02:19:28 Rachmaninoff, Rhapsody on a Theme of Paganini (with Marin Alsop) (2023)
02:22:13 Rachmaninoff, Vocalise (with Jaemin Han) (2023)
02:27:33 Alexander Glazunov, Chant du ménéstral for Cello and Piano (with Jaemin Han)
02:31:26 Fazıl Say, Cello Sonata “Four Cities” I. Sivas (with Jaemin Han) (2022)
02:37:11 Fazıl Say, Cello Sonata “Four Cities” IV. Bodrum (with Jaemin Han) (2022)

Θα ΙΣΟΠΕΔΩΣΕΙ το ChatGPT η Κίνα? (Ανάλυση)

«Αυστηρά Συσκότισις»: ένα εξαιρετικό κόμικ για την Κατοχή με φόντο τη Θεσσαλονίκη

 

«Αυστηρά Συσκότισις» της Κατοχής με φόντο τη Θεσσαλονίκη

Λεωνίδας Βέργος

smassingculture.gr

 7–8 λεπτά

---

Η καταξιωμένη σειρά κόμικ ιστορικής θεματολογίας του Θανάση Πέτρου έκανε τον Μάρτιο την επιστροφή της, με τον τίτλο «1941: Αυστηρά Συσκότισις» να λαμβάνει χώρα στη Θεσσαλονίκη την περίοδο της Κατοχής. Έτσι η νέα αυτή ιστορία πιάνει το νήμα αμέσως μετά το προηγούμενο μέρος της σειράς, 1936: Ετοιμόρροπη Δημοκρατία, του οποίου η ιστορία είχε ολοκληρωθεί στην ίδια πόλη με τα γεγονότα του αιματοβαμμένου εργατικού Μάη του ’36 και την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από τον δικτάτορα Μεταξά.

Contents

• Μνήμες Θεσσαλονίκης
• Η εποχή μέσα από τους χαρακτήρες
• Σχέδιο με νατουραλιστική αισθητική
• Επιλογικά

Η σειρά αυτή έχει ήδη κερδίσει τις καρδιές πολλών φίλων της 9^ης Τέχνης με την προσεγμένη της γραφή, την έμφαση στην ιστορική ακρίβεια, το ξεχωριστό της σχέδιο και τη χαρακτηριστική της χρωματική παλέτα. Ταυτόχρονα, όμως, έχει κερδίσει το ενδιαφέρον και των ίδιων των ιστορικών, με τον καλλιτέχνη να έχει συνομιλήσει πλέον αρκετές φορές σε εκδηλώσεις με επιστήμονες της νεότερης-σύγχρονης Ιστορίας (χαρακτηριστική είναι και η εκτενής ιστοριογραφική βιβλιογραφία που παρατίθεται στο τέλος της έκδοσης). Παραδείγματα αποτελούν η συμμετοχή του σε εκδήλωση για τις «πολλαπλές αναγνώσεις του παρελθόντος» στο φεστιβάλ Ιστορίας των Α.Σ.Κ.Ι., αλλά και η προ ολίγων εβδομάδων παρουσίαση του 1941, η οποία έγινε στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2025 με τη συμμετοχή του αναπληρωτή καθηγητή σύγχρονης Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας ΑΠΘ Στράτου Δορδανά. Η παραπάνω παρουσίαση που έγινε στη ΔΕΒΘ ήρθε σε μια συγκυρία μάλιστα όπου η σύγχρονη Ιστορία καταλαμβάνει μέρος του δημόσιου διαλόγου στην πόλη, με αφορμή την ανακάλυψη ομαδικών τάφων ανταρτών απέναντι ακριβώς από τις φυλακές-κολαστήριο του Γεντί Κουλέ, στα Κάστρα της πόλης, είδηση που ενδεχομένως τροφοδότησε και το ζωηρό ενδιαφέρον με το οποίο έγινε δεκτή η εκδήλωση αυτή από τον κόσμο της έκθεσης.

Τόπος διεξαγωγής της πλοκής γίνεται και πάλι η Θεσσαλονίκη, στην οποία έχει εγκατασταθεί ο Γιώργος Αμπατζής. Η αφήγηση καλύπτει την περίοδο από το 1937, αμέσως δηλαδή μετά το τέλος του προηγούμενου κόμικ, μέχρι και την απελευθέρωση της πόλης από τον ΕΛΑΣ το 1944.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Πέτρου με μοναδικό τρόπο καταφέρνει να αποδώσει αφηγηματικά τις φρικτές συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων της πόλης κατά τη διάρκεια τόσο της ιταλικής όσο και της γερμανικής φασιστικής Κατοχής. Ιστορικά γεγονότα που έχουν αφήσει το ζοφερό τους στίγμα στη συλλογική μνήμη του τόπου παρουσιάζονται με τρόπο ουσιαστικό κι όχι επιφανειακό, αφού ο καλλιτέχνης τα ανακατεύει με τα συναισθήματα που προκαλούσαν στους τότε κατοίκους της πόλης. Έτσι, ο αναγνώστης έχει την δυνατότητα να κατανοήσει το κλίμα την εποχή του λιμού του σκληρού χειμώνα του 1941 στη Θεσσαλονίκη και φρικτών φασιστικών εγκλημάτων όπως το «Μαύρο Σάββατο» στην Πλατεία Ελευθερίας της πόλης. Η  κακομεταχείριση των Εβραίων της πόλης δεν παρουσιάζεται απλά επιγραμματικά, αφού αναδεικνύεται και ο τεράστιας σημασίας ρόλος που είχε η εβραϊκή κοινότητα της πόλης (για αιώνες) στην οικονομική και κοινωνική ζωή της.

Όμως το νέο κόμικ δεν πετυχαίνει απλώς μία ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή, αλλά και έναν αναστοχασμό στην πολιτική συζήτηση και την οικονομική κατάσταση του πληθυσμού που αποδίδεται μέσα από τους χαρακτήρες του κόμικ.

Συγκεκριμένα, μέσα από την οικογένεια με την οποία ζει πλέον ο Αμπατζής, με τον ίδιο να έχει ερωτευτεί μια γυναίκα με την οποία πλέον κατοικούν μαζί στην Άνω Πόλη. Με πολύ ωραίο τρόπο ο Πέτρου προσδίδει στην οικογένεια αυτήν ένα κλίμα μικρόκοσμου φαινομένων που απασχολούσαν συνολικά τον τόπο, όπως ο μαυραγοριτισμός αλλά και οι πολιτικές ζυμώσεις που από ένα σημείο και μετά άρχισαν να απασχολούν ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού που έβλεπε πως μόνη λύση στη βαρβαρότητα και τη θηριωδία που είχε γίνει καθεστώς ήταν η συστράτευση στον αντιστασιακό αγώνα. Συγκεκριμένα, οι χαρακτήρες λειτουργούν ως εκφραστές αντιλήψεων και εκπρόσωποι τάσεων της περιόδου, όπως ο γιος της γυναίκας του Αμπατζή, του οποίου η πορεία γίνεται αντικείμενο αφήγησης από τη στιγμή που γυρνάει από τον πόλεμο ενάντια στον ιταλικό φασισμό έως την κατάληξή του ως μαυραγορίτη, ή από την εντελώς αντίθετη μεριά η αδελφή του, που εμπλέκεται σε κύκλους της ΕΠΟΝ.[....................................]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ  

«Αυστηρά Συσκότισις» της Κατοχής με φόντο τη Θεσσαλονίκη

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΠΑΘΟ ΚΑΙ ΚΟΥΖΟΥΛΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΙΣΤΗΣ

«Πιο καλή η μοναξιά…»

Την πόρτα της εξόδου από το κόμμα της Νέας Αριστεράς φαίνεται πως ανοίγει μέσω της συνέντευξής του στην «Εφ.Συν.» ο Νίκος Μπίστης ,λίγες μέρες μετά το σχεδόν ομόφωνο «ναι» του Διαρκούς Προγραμματικού Συνεδρίου στην πολιτική απόφαση (ο ίδιος ήταν στο «κατά»). Το «πώς» και το «γιατί» στις γραμμές που ακολουθούν...

• Να ξεκινήσω από το θέμα της εβδομάδας. Δεν βλέπετε κάποια αντίφαση, κ. Μπίστη, στο ότι από τη μια μετράμε 201 νεκρούς εργαζόμενους το 2025 και από την άλλη η κυβέρνηση ψηφίζει το 13ωρο;

Καμία απολύτως. Είναι η φυσιολογική εξέλιξη της νίκης του νεοφιλελευθερισμού. Εχουμε την πιο ταξική και αντεργατική κυβέρνηση από τη Μεταπολίτευση – και δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα. Είναι η γενική τάση. Ο τραμπισμός, τόσο στην οικονομία όσο και στη γεωπολιτική, συνιστά το ανώτατο στάδιο και του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού. Πληρώνουμε σήμερα πανάκριβα την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης. Με όλα τα δομικά της προβλήματα, όλα τα στραβά της, αποτελούσε το αντίπαλο δέος. Τώρα «κάνουν ό,τι θέλουν». Και όσοι αντιστέκονται είναι, δυστυχώς, αυταρχικά, απωθητικά καθεστώτα, ενώ η Ευρώπη καθεύδει. Αυτός ο εφιαλτικός κόσμος μάς φέρνει αναπόφευκτα μπροστά στην ανάγκη συγκρότησης παντού ευρύτατων προοδευτικών μετώπων .

• Και με αυτή την απάντησή σας για τα μέτωπα με φέρνετε στα της Νέας Αριστεράς. Διάσπαση δεν υπήρξε και το Σώμα του Συνεδρίου υπερψήφισε σχεδόν ομόφωνα την πολιτική απόφαση. Αυτό σημαίνει ότι το κόμμα βγήκε ενωμένο; Γιατί στην ομιλία σας στο κλείσιμο εκτιμήσατε ότι είναι θέμα χρόνου μια νέα εσωκομματική κρίση…

Ναι, αλλά έπεσα έξω. Πρόβλεψα ότι θα συμβεί σε δέκα ημέρες. Συνέβη σε δύο ώρες, το ίδιο βράδυ. Ολοι εσείς οι δημοσιογράφοι λάβατε από ένα σημείωμα από κάθε πλευρά που ερμήνευε διαφορετικά την απόφαση που οι ίδιοι από κοινού είχαν ψηφίσει Ωραία ενότητα. Οπως ξέρετε, κ. Παπαδημητρίου, είμαι σταθερά υπέρ των προωθητικών συμβιβασμών: από τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό μέχρι τα κουραστικά εσωκομματικά. Εδώ όμως δεν έχουμε συμβιβασμό. Εχουμε παράταση μιας παραλυτικής κατάστασης.

• Το είπατε αλλιώς: «Κλοτσάμε το τενεκεδάκι παραπέρα». Να κάνω όμως τον... δικηγόρο του διαβόλου; Δεν θα μπορούσε να είναι μια προσωρινή ανακωχή μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο;

Δηλαδή μέχρι να ανακοινώσει ο Τσίπρας το κόμμα του. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Είναι οξύμωρο, αλλά και οι δύο πλευρές αυτό περιμένουν γιατί γνωρίζουν ότι εκεί τελειώνουν τα παρηγορητικά περί ενότητας. Η πλευρά Χαρίτση - Αχτσιόγλου - Ηλιόπουλου κ.λπ. με θετική προσέγγιση, αναζητώντας διάδρομο. Η πλευρά Σακελλαρίδη - Τσακαλώτου - Σκουρλέτη κ.λπ. με αρνητική. Ομως, για να είμαστε δίκαιοι, μόνο οι δεύτεροι θα μπορούν αύριο να επικαλεστούν τη συνεδριακή απόφαση. Οι πρώτοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με την ίδια τους την ψήφο. Δεν είναι αφορολόγητο, χωρίς συνέπειες, να σηκώνεις το χέρι σου. Σε εμένα κανείς δεν θα τρίψει στα μούτρα την απόφαση. Την καταψήφισα. Αλλοι θα χαθούν στη μετάφραση.

• Σε ποιο σημείο της απόφασης αναφέρεστε;

Στο μόνο που έχει πραγματική σημασία: στον Τσίπρα. Για τον Τραμπ, τη Βενεζουέλα, τα εργατικά ατυχήματα ή το δικαίωμα στην ευτυχία και τη μετά θάνατον ζωή μπορούμε να συμφωνήσουμε. Στο κατ’ εμέ αυταπόδεικτο -ότι ο Τσίπρας είναι σήμερα ο μόνος καταλύτης για την ανασύνθεση της Αριστεράς και του ευρύτερου προοδευτικού πόλου- υπάρχει σοβαρή, θεμελιακή διαφωνία. Το συνέδριο αποφάσισε, φωτογραφίζοντας τον πρώην πρωθυπουργό, ότι συγκροτεί ένα προσωποπαγές κόμμα με κεντρώες θέσεις και ότι η Νέα Αριστερά απορρίπτει κεντροαριστερές λύσεις. Οσοι ψήφισαν αυτή τη θέση, που πλέον είναι συνεδριακή απόφαση, τι θα κάνουν αύριο όταν τελειώσει η «παράταση»; Και πόσες κλοτσιές αντέχει τελικά αυτό το έρμο τενεκεδάκι; Το έξοχο «επειδή» που έθεσε ο Χαρίτσης την Πέμπτη, απαντήθηκε την Κυριακή με ένα κλειστό «διά ταύτα» από τον Σακελλαρίδη. Δυστυχώς και με την ψήφο του Χαρίτση.

• Αφήνει η απόφαση κάποιο έδαφος για ένα μικρότερο Λαϊκό Μέτωπο; Ισως με ένα τμήμα των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, όπως είπαν ο Πάνος Σκουρλέτης και ο Νίκος Φίλης...

Αυτά είναι τα αδιέξοδα της άλλης πλευράς. Γι’ αυτό και δεν «πήραν» το κόμμα, παρότι έχουν πλειοψηφία. Δεν ξέρουν τι να το κάνουν. Το μόνο σαφές είναι ότι δεν θέλουν τον Τσίπρα. Κάποιοι λίγοι θέλουν συνεργασία με τον Βαρουφάκη, αλλά εκείνος -από θέση δημοσκοπικής «ισχύος»- δεν τους θέλει όλους. Κάποιοι άλλοι θέλουν ηρωική αυτόνομη κάθοδο, που άλλοι τη θεωρούν αυτοκτονική. Και ο Πάνος με τον Νίκο, σχεδόν ντροπαλά, προτείνουν συνεργασία με το κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ που δεν θα πάει στον Τσίπρα. Αν σκεφτούν ποιοι είναι αυτοί που δεν μπορούν να πάνε στον Τσίπρα, μάλλον θα πάρουν πίσω την πρότασή τους.

• Κάποιοι λένε ότι στο κόμμα σας συνέβη το ακατόρθωτο: ο πρόεδρος να μην ελέγχει τα κομματικά όργανα. Τι θα προτρέπατε, έστω και τώρα, τον Αλέξη Χαρίτση;

Ενώ -να συμπληρώσω- τα κομματικά όργανα τα ελέγχει ο γραμματέας. Θέση που σε όλα τα κόμματα της υφηλίου, πλην της Νέας Αριστεράς, αποτελεί το δεξί χέρι του προέδρου. Από τον Απρίλιο πέρσι, όταν άλλαξε η πλειοψηφία στην Κεντρική Επιτροπή και το κόμμα παρέλυσε, ζήτησα από τον Χαρίτση τόλμη, περισσότερη τόλμη. Τώρα πια δεν μπορώ να του προτείνω κάτι. Είχε την ευκαιρία στο συνέδριο.

• Υπάρχει όμως ένα ζήτημα και για εσάς. Είπατε στο συνέδριο ότι είστε εξοικειωμένος με πλειοψηφίες και μειοψηφίες, αλλά δεν αντέχετε τον «κομματικό πολτό». Προϊδεάζετε συνεπώς για την αποχώρησή σας;

Ολο αυτό το διάστημα στήριξα -όσο λίγοι- τον Αλέξη Χαρίτση και την πολιτική του Λαϊκού Μετώπου του ιδρυτικού μας συνεδρίου. Σήμερα όμως υπάρχει μια απόφαση που ούτε μπορώ, ούτε θέλω να υπηρετήσω. Η ζωή είναι αλλού.

• Πείτε μου ειλικρινά, αισθανθήκατε μοναξιά στο συνέδριο; Και αν ναι, αυτό σας επηρέασε στην απόφασή σας;

Πιο καλή η μοναξιά από μια σχέση χωρίς πάθος που έχει βαλτώσει. Αλλά όχι, καμία μοναξιά. Είναι πολλοί που συμφωνούν απολύτως μαζί μου, απλώς τους τρόμαξε η πιθανότητα ρήξης. Ξέρετε πολλές φορές στη ζωή μου έμεινα και ψήφισα μόνος. Και στο ΚΚΕ – που δεν ήταν εύκολο. Τις περισσότερες φορές οι εξελίξεις με δικαίωσαν. Οχι πάντα. Αλλά έτσι έχει νόημα η ζωή στην Αριστερά: θέλει και ένα λογικό ρίσκο… Αλλιώς ανοίγεις μπακάλικο και υπολογίζεις κέρδη και ζημιές εκ του ασφαλούς.  

Η ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ

.   Αποχώρησαν από τη Νέα Αριστερά ο Νίκος Μπίστης και 9 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής

Νέα Αριστερά: Αποχώρησαν δέκα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής. Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://parallaximag.gr/epikairotita/politiki/syntagmatiki-anatheorisi-o-logos-poy-i-kyvernisi-thelei-katargisi-tis-monimotitas-ton-dimosion-ypallilon

Νέα Αριστερά: Αποχώρησαν δέκα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής. Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://parallaximag.gr/epikairotita/politiki/syntagmatiki-anatheorisi-o-logos-poy-i-kyvernisi-thelei-katargisi-tis-monimotitas-ton-dimosion-ypallilon

Ένα κείμενο-καταπέλτης για την απόκρυψη της Αλήθειας από την ηγεσία της χώρας και τον Τύπο για το φριχτό δυστύχημα των οπαδών του ΠΑΟΚ στη Ρουμανία

 

ΠΑΟΚ, εκδρομές, ναρκωτικά, έτσι χάνονται επτά παιδιά

της Αργυρώς Γιαννακουδάκη

 

 

«ΠΑΟΚ, εκδρομές, ναρκωτικά, έτσι χάνονται επτά παιδιά», αυτό πρέπει να είναι το σύνθημα από σήμερα!

Δεν μένω στον Τύπο (με ελάχιστες εξαιρέσεις) που απέκρυψε τα επίσημα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων της ρουμανικής Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας για τον οδηγό του μοιραίου βαν αλλά στην αποσιώπηση της είδησης από την πολιτική ηγεσία.

Αυτό πέραν του γεγονότος ότι αποτελεί ύψιστη ύβρι προς τη δημοκρατία, αποτελεί ύβρι και για την ίδια τη ζωή.

Το επίσημο κράτος ως κυρά Κατίνα, γνωρίζει και δεν μιλά, τάχα μου από σεβασμό.

Μα υπάρχει μεγαλύτερος σεβασμός από τον σεβασμό στην ίδια τη ζωή, μιλώντας ξεκάθαρα για τα πραγματικά αίτια που οδήγησαν επτά νέους ανθρώπους στον θάνατο, ώστε να μην ξανασυμβεί;

Τα επτά νέα παλικάρια σκοτώθηκαν γιατί ο οδηγός ήταν υπό την επήρεια κοκαΐνης, χασίς και αλκοόλ.

Αν δεν ουρλιάξουμε την αλήθεια, τι μήνυμα δίνουμε στα νέα παιδιά, που τη γνωρίζουν όλη, πολύ καλά, από την πρώτη στιγμή;

«Η σκέψη όλων βρίσκεται σε οικογένειες που πενθούν και σε ανθρώπους που δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους. Είναι αναπόφευκτο όλα τα υπόλοιπα να περνούν μέσα από ένα διαφορετικό φίλτρο. Όχι γιατί παύουν να έχουν σημασία, αλλά γιατί αλλάζει η οπτική με τα οποία τα προσεγγίζουμε», αυτά έγραψε στην εβδομαδίαια του ανάρτηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Το εθνικό μας πρακτορείο ειδήσεων, το «Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο», προφανώς θεωρεί αναξιόπιστα τα εθνικά πρακτορεία ειδήσεων των άλλων χωρών και έτσι δεν θεώρησε σκόπιμο και ενημερώσει την ελληνική κοινωνία για την είδηση του πορίσματος των τοξικολογικών του οδηγού.

Από την επομένη ανάληψης των καθηκόντων του το 2019, ο Πρωθυπουργός, Kyriakos Mitsotakis, εκτός από την ΕΥΠ πήρε υπό την εποπτεία του και το ΑΠΕ-ΜΠΕ και βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο φασισμού στην ενημέρωση (για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων τα έχουν αναλύσει εξαίρετοι συνάδελφοι βλέπε έρευνες των Reporters United).

Σε αυτή την παρωδία που ζούμε ο Υπουργός Αθλητισμού, Βρούτσης Ιωάννης κήρυξε λέει εθνικό πένθος και θέλησε να αποτίσει φόρο τιμής στους νεκρούς…

Φόρο τιμής γιατί; Τι ηρωικό έκαναν ακριβώς;

Σε μία ανακοίνωση που έβριθε υποκρισίας δε, ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Το γεγονός αυτό μας έχει συγκλονίσει όλους. Ξεπερνάει τα στενά σύνορα του ΠΑΟΚ, είναι ένα εθνικό πένθος για τον αθλητισμό.

Μάθαμε από την αρχή τι έχει συμβεί. Σε ό,τι αφορά τα παιδιά, που βρήκαν τραγικό θάνατο, τα περιμένουμε κι αυτά σήμερα να επιστρέψουν στην πατρίδα και να τα υποδεχθούμε με την ανάλογη τιμή και σεβασμό».

Δηλαδή το Υπουργείο ήξερε από την αρχή τι είχε συμβεί και αποφάσισε να τιμήσει τους νεκρούς, με μεσίστιες σημαίες κτλπ, όταν από θαύμα το βανάκι δεν θέρισε άλλες ζωές;

Προφανώς όλοι θρηνούμε τον χαμό επτά νέων ανθρώπων, αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να περιποιεί τιμής στον τρόπο που έφυγαν.

Έχει χαθεί κάθε έννοια λογικής σε αυτή τη χώρα και κυρίως κάθε έννοια σεβασμού στη ζωή.

Οι επικεφαλής της πολιτικής, της εκκλησιαστικής ηγεσίας και οι δημοσιογράφοι ηδονίζονται από τα φέρετρα νέων παιδιών, προκειμένου να βρουν πεδίον δόξης λαμπρό να κάνουν σόου.

Είστε ό,τι χειρότερο έχει συμβεί στη χώρα μεταπολιτευτικά.

Χθες, θα έπρεπε με πρωτοβουλία της Πολιτείας να ληφθούν μέτρα όχι μόνο για την βία, με απαγορεύσεις, αλλά να υποχρεώνονται οι ομάδες να τρέχουν προγράμματα απεξάρτησης στις τάξεις των οργανωμένων οπαδών τους, αποδεικνύοντας εμπράκτως την αγάπη τους για τον αθλητισμό και τη ζωή. Η σχέση ναρκωτικών με τη βία είναι επιστημονικά αποδεδειγμένη.

ΥΓ. Επειδή είναι ένα θέμα που ψάχνω ήδη για το SportsPodcast, η ΠΑΕ ΟΦΗ η OFI Crete F.C. ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ της είχε συνεργασία μέχρι πρόσφατα με το ΚΕΘΕΑ Αριαδνη (που αυτή η κυβέρνηση φρόντισε να καταργήσει, όπως και όλα τα «στεγνά» προγράμματα), φέρνοντας σε επαφή τους τοξικοεξαρτημένους οργανωμένους οπαδούς της με τους αρμόδιους.

Η Αργυρώ Γιαννακουδάκη είναι αθλητική δημοσιογράφος. 

(Βλ. και Podcast)

Facebook αργυρω γιαννακουδακη

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ/Η ΕΙΔΗΣΗ ΣΤΟΝ ΡΟΥΜΑΝΙΚΟ ΤΥΠΟ

Accident Timișoara suporteri PAOK: Șofer beat și drogat cu canabis și cocaină – rezultate OFICIALE INML

Ατύχημα στην Τιμισοάρα με οπαδούς του ΠΑΟΚ: Ο οδηγός ήταν μεθυσμένος και υπό την επήρεια κάνναβης και κοκαΐνης – Επίσημα αποτελέσματα INML[.........................]

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΟ jurnalul.ro (από το λεπτό 0.59΄)

https://jurnalul.ro/.../accident-timisoara-suporteri-paok...

Ο συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας Μίνως Ευσταθιάδης στο Βιβλιοβούλιο...

Αυτή την εβδομάδα, το Βιβλιοβούλιο φιλοξενεί τον συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας Μίνω Ευσταθιάδη.

Ο Μίνως Ευσταθιάδης σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Ανόβερο. Έχει δημοσιεύσει επτά μυθιστορήματα και ένα θεατρικό έργο. Μυθιστορήματά του έχουν εκδοθεί στα γερμανικά, στα γαλλικά και στα αραβικά. Το μυθιστόρημά του «Ο δύτης» βρέθηκε στη βραχεία λίστα των βραβείων Athens Prize for Literature, Violeta Negra Occitanie και Prix du Livre Européen.

Με αφορμή το βιβλίο του «Σου γράφω από την κοιλιά του κτήνους» (εκδ. Μεταίχμιο 2024) ο Μίνως Ευσταθιάδης συζητά με τον Μανώλη Πιμπλή για τις παραδοξότητες του γερμανικού ποινικού συστήματος που οδήγησε δύο διαφορετικούς ύποπτους για δολοφονίες που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη, σε ισόβια κάθειρξη με ελάχιστα στοιχεία και χωρίς έλεγχο της δικαστικής απόφασης από δευτεροβάθμιο δικαστήριο.

Ο Μίνως Ευσταθιάδης συνάντησε τον ένα ισοβίτη σε γερμανικές φυλακές υψίστης ασφαλείας και περιγράφει την εμπειρία του στην κάμερα του Βιβλιοβουλίου, καθώς και τι ακριβώς τον ώθησε να ασχοληθεί με τις δύο αυτές υποθέσεις που απασχόλησαν το διεθνή Τύπο και που, έχουν, ένα αναπάντεχο στοιχείο που τις συνδέει. Μιλάει για το υβριδικό είδος του συγκεκριμένου μυθιστορήματος, το «true crime» με το οποίο για πρώτη φορά ασχολήθηκε αλλά και γενικότερα για το αστυνομικό μυθιστόρημα στην Ελλάδα και την τύχη του στο εξωτερικό.

Επίσης, στην εκπομπή αυτής της εβδομάδας ο κριτικός βιβλίου Βαγγέλης Χατζηβασιλείου μιλάει για το μυθιστόρημα του Χρυσόστομου Τσαπραΐλη «Το κατέβασμα του φεγγαριού» (εκδ. Ίκαρος 2025) ενώ η δημοσιογράφος Σταυρούλα Παπασπύρου συζητά με τον Μανώλη Πιμπλή για τα βιβλία «Η ώρα του βρέφους» του Νάιαλ Ουίλλιαμς (μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, εκδ. Δώμα 2025), «Σταματία, το γένος Αργυροπούλου» του Κώστα Σωτηρίου (εκδ. Θεμέλιο 2025) και «Χειμωνιάτικα όνειρα» του Σκοτ Φιτζέραλντ (μετάφραση: Λένα Σαμαρά, εκδ. Χνάρι 2025).

«Βιβλιοβούλιο», από τον Τηλεοπτικό Σταθμό της Βουλής κάθε Σάββατο στις 17:00.

Σκηνοθεσία: Δέσποινα Χονδροκούκη
Αρχισυνταξία-Παρουσίαση: Μανώλης Πιμπλής
Κριτική: Βαγγέλης Χατζηβασιλείου
Ρεπορτάζ: Σταυρούλα Παπασπύρου

ΜΙΝΩΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ: Βιβλία & Βιογραφία

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ: οι σχεδόν πιο κακοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση !

 

Το «τσάμπα» ζει στους μισθούς των εκπαιδευτικών: Μειώθηκαν 35% σε 15 χρόνια! 

Ρεπορτάζ: Αφροδίτη Τζιαντζή

in.gr

 

 6–8 λεπτά

---

Η κυνική δήλωση της βουλεύτριας της ΝΔ Χριστίνας Αλεξοπούλου ότι «το τσάμπα πέθανε», πυροδότησε κύμα αντιδράσεων. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιχείρησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, λέγοντας περίπου «δεν είναι αυτό που νομίζετε». Η  κ. Αλεξοπούλου, σύμφωνα με την κυβέρνηση, δεν ήθελε να προσβάλλει τους πολίτες, αλλά αναφερόταν στις μαξιμαλιστικές πολιτικές των κομμάτων της σημερινής αντιπολίτευσης.

Μόνο που η ερμηνεία αυτή προσβάλλει τη νοημοσύνη των πολιτών, που κατάλαβαν πολύ καλά τι άκουσαν.

Υπενθυμίζουμε ότι η εξωφρενική δήλωση έγινε στην εκπομπή του δημοσιογράφου Τάκη Χατζή, στο Mega News, ως απάντηση στην εύλογη ερώτηση πώς μπορεί να επιβιώσει ένας εκπαιδευτικός που υπηρετεί σε νησί, με μισθό 800 ευρώ και ενοίκιο 400.

Η βουλεύτρια επέμεινε ότι αρκεί το μέτρο της επιστροφής ενοικίου, που για τους υπηρετούντες στην επαρχία δημοσίους υπαλλήλους αυξήθηκε σε δύο ετησίως. Προφανώς το να ζουν αξιοπρεπώς από τον μισθό τους οι εκπαιδευτικοί, και άλλοι δημόσιοι λειτουργοί, χωρίς να δίνουν το μισό τους εισόδημα για νοίκι, για την κ. Αλεξοπούλου σημαίνει ότι θέλουν να ζουν «τσάμπα», στις πλάτες του κράτους.

Μόνο που το «τσάμπα βιώσας», δεν είναι προνόμιο των εκπαιδευτικών, αλλά των λίγων που θησαυρίζουν εις βάρος των πολλών, μεταξύ τους και γαλάζια στελέχη που έχουν πιαστεί ουκ ολίγες φορές με τη «γίδα στην πλάτη».

Ενοίκια στα ύψη – μισθοί στα τάρταρα

Το να εξισώνεις τους χαμηλόμισθους εκπαιδευτικούς με «τσαμπατζήδες», εκτός από πρόκληση και αλαζονεία, φανερώνει και αβυσσαλέα άγνοια.

Από τη μία μεριά, η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα εκδηλώνεται με τον πλέον οξύ τρόπο, με το κόστος στέγασης να είναι το υψηλότερο στην ΕΕ σε σχέση με το εισόδημα. Είναι κάτι που έχει αναγκαστεί να παραδεχτεί και η κυβέρνηση. Μόνο που τα μέτρα που θεσπίζει έχουν χαρακτηριστεί ανεπαρκή, ιδίως για τους ενοικιαστές, που σηκώνουν και το μεγαλύτερο βάρος.

Από την άλλη, οι Έλληνες εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας και μέσης εκπαίδευσης, παραμένουν από τους πιο κακοπληρωμένους στην Ευρώπη, όπως αποδεικνύουν οι σχετικές εκθέσεις της Εurostat και του ΟΟΣΑ. Το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο για τους αναπληρωτές και νεοδιόριστους στα νησιά, την περιφέρεια, ακόμα και στα αστικά κέντρα. Η επέλαση των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχει μετατρέψει ολόκληρες περιοχές σε «τουριστουπόλεις», εκτοξεύοντας τα ενοίκια σε επίπεδα απαγορευτικά για τον μέσο μισθό.

Δουλεύοντας… σχεδόν τσάμπα

Η έλλειψη προσιτής στέγης, σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος ζωής και τους εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς, σε όρους αγοραστικής δύναμης, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα, που απειλεί τα θεμέλια της  κοινωνικής συνοχής.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 

 

Yunchan Lim ο μέγας ! Playlist (2015-2025) part 1

karpuz

«33 κομμάτια, 10 συνθέτες. Πολλά κομμάτια encore και παλιά μικρά κομμάτια. Όλα ηχογραφούνται ζωντανά. Το τρίο Ραχμάνινοφ, Σκριάμπιν (και ίσως Μπραμς) αξίζει το δικό του βίντεο. Μείνετε συντονισμένοι για αυτούς. 

 ***Όλες οι φωτογραφίες, τα βίντεο και οι ηχογραφήσεις ανήκουν στους κατόχους τους. Προφανώς δεν διεκδικώ τίποτα. Απλώς τα συγκέντρωσα για τον εαυτό μου και τα δημοσίευσα εδώ για λόγους αρχειοθέτησης

****Κουράστηκα τόσο πολύ να ψάχνω ένα προς ένα κυρίως για τα κομμάτια του για encore. Και προς το παρόν νομίζω ότι μόλις έφτιαξα την πιο ολοκληρωμένη λίστα με τα encore του Yunchan Lim που έχω δει ποτέ. Την χρειαζόμουν. Ίσως και εσύ. Αν ναι, απολαύστε την...»

 ****************

Ο Γιουντσάν Λιμ είναι Νοτιοκορεάτης πιανίστας. Το 2022, κέρδισε ευρεία αναγνώριση όταν έγινε το νεότερο άτομο που κέρδισε ποτέ τον Διεθνή Διαγωνισμό Πιάνου Van Cliburn σε ηλικία 18 ετών. Το 2023 υπέγραψε αποκλειστικό συμβόλαιο με την Decca.

Πληροφορίες γέννησης: 20 Μαρτίου 2004 (ηλικία 21 έτη), Σιχούνγκ, Νότια Κορέα

 Wikipedia (Αγγλικά)

00:00 Saint-Saëns - Arr. Godowsky, Le Carnaval des Animaux: Le Cygne (2022)
02:48 Mendelssohn, Songs without words Op.19 No.1 (2024)
07:20 Mendelssohn, Songs without words Op.85 No.4 (2024)
10:20 Karchevskiy - Koshevogo - Arr. Yunchan Lim, Капризная, упрямая / Capricious, stubborn (2025)
13:36 Kosma-Prévert-Montand - Arr. Yunchan Lim, Les Feuilles Mortes (2025)
16:29 Bellini - Arr. Chopin "Casta Diva" from Norma (2024)
20:32 Korngold, "Die schönste Nacht" from Die Stumme Serenade (2025)
23:14 Liszt, Liebesträum No.3 (2023)
28:30 Schumann, Träumerei (2023)
31:57 Bach - Arr. Kempff, Siciliano BWV 1031 (2024)
36:01 Couperin, "La Couperin" from Pièces de clavecin, Book IV, order 21 (2022)
40:23 Dowland - Arr. Byrd, Lachrimae Pavan / Flow my tears (2023)
47:32 Bach - Arr. Cortot, "Arioso" Concerto for Harpsichord No. 5 in F minor, BWV 1056 (2023)
50:14 Bach, Prelude and Fugue No.16 in g minor, BWV 861 (2017)
54:10 Bach, "Ricercar a 3" from The Musical Offering, BWV 1079 (2022)
01:00:33 Bach, Goldberg Variations "Aria" (2025)
01:04:43 Mendelssohn, Fantasie in f sharp minor op.28 "Scottish Sonata" (2022)
01:19:24 Chopin, Waltz in A Minor, Op.34 No.2 (2025)
01:26:12 Chopin, Nocturne in C-sharp minor, Op. Posth. (2023)
01:30:40 Chopin Nocturne in E-flat major, Op.9 No.2 (2023)
01:35:07 Chopin, Trois Nouvelles Etudes (2024)
01:41:43 Haydn, Sonata in b minor Hob.XVI:32 1st Mov. Allego moderato (2017)
01:45:06 Scarlatti, Sonata in A major K.24 (2018)
01:47:24 Mompou, Scènes d’enfants: No.5, Jeunes filles au Jardin (2022)
01:50:08 Rubinstein, 2 Melodies op.3 (2021)
01:58:13 Russian folk song - arr. Sakharov - Yunchan Lim, Этой тихой летней ночью / On this quiet summer night (2025)
02:00:35 Morricone Arr. Yunchan Lim, Once Upon a Time in America (2019)
02:02:31 Morricone, The Legend of 1990 "Playing Love" (2019)
02:05:41 Liszt, Legend No.2 (2022)
02:13:51 Liszt, Transcendental Etudes No.12 "Chasse-neige" (2021)
02:19:04 Liszt, La Leggierezza (2016)

Πόσο ευτυχισμένοι είναι οι Φινλαδοί; Ρωγμές στο καθολικό Κράτος Πρόνοιας...

 

Η ευτυχία των Φινλανδών, το κράτος πρόνοιας και οι ρωγμές

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Μπάμπης Μιχάλης

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

efsyn.gr 

Παρά την οικονομική στασιμότητα, την υψηλή ανεργία και τα αυξανόμενα δημοσιονομικά προβλήματά της, η Φινλανδία αναδεικνύεται και φέτος -για 8ο συνεχόμενο χρόνο- η πιο ευτυχισμένη χώρα του κόσμου. Στη σχετική κατάταξη της Παγκόσμιας Εκθεσης Ευτυχίας 2025, η οποία λαμβάνει υπόψη μια σειρά από δείκτες όπως το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, την κοινωνική υποστήριξη και το προσδόκιμο υγιούς ζωής, η Φινλανδία ήταν μπροστά από άλλους «συνήθεις ύποπτους», δηλαδή τη Δανία, την Ισλανδία, τη Σουηδία και την Ολλανδία, ενώ άφησε περίπου 20 θέσεις πίσω της κορυφαίες οικονομίες της υφηλίου όπως η Γερμανία, η Βρετανία και οι ΗΠΑ. Μια επιτυχία που όπως τονίζουν οι ειδικοί οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ισχυρό και γενναιόδωρο κράτος πρόνοιας.

Το κοινωνικό κράτος της Φινλανδίας λειτουργεί σύμφωνα με το σκανδιναβικό μοντέλο πρόνοιας, το οποίο χαρακτηρίζεται από ένα ολοκληρωμένο και καθολικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, εκτεταμένες δημόσιες υπηρεσίες και έμφαση στην ισότητα. Σε αντίθεση με τα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας των Ηνωμένων Πολιτειών ή των περισσότερων δυτικοευρωπαϊκών χωρών, το σύστημα της Φινλανδίας και των σκανδιναβικών χωρών δεν περιορίζεται μόνο σε εκείνες τις ομάδες της κοινωνίας που δεν μπορούν να φροντίσουν τον εαυτό τους, αλλά καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του συνολικού πληθυσμού. Αυτό το ολοκληρωμένο σύστημα χρηματοδοτείται μέσω υψηλών φόρων και περιλαμβάνει παροχές για την υγεία, τα γηρατειά, την ανεργία και τις οικογένειες εξασφαλίζοντας υψηλό επίπεδο ευημερίας για όλους τους πολίτες.

Παραδείγματα αυτής της καθολικότητας κάλυψης είναι οι εθνικές συντάξεις με ενιαίο συντελεστή, που είναι διαθέσιμες σε όλους μόλις φτάσουν σε μια ορισμένη ηλικία, ανεξάρτητα από το ποσό που έχουν καταβάλει στο πρόγραμμα. Επίσης τα εθνικά προγράμματα υγείας που βασίζονται στις ιατρικές ανάγκες και όχι στα οικονομικά μέσα. Το κράτος προσφέρει ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών, όπως δωρεάν ή επιδοτούμενη υγειονομική περίθαλψη, δημοτική ημερήσια φροντίδα για παιδιά προσχολικής ηλικίας και διάφορες μορφές γονικής υποστήριξης.

Επιδόματα

Το σύστημα παρέχει ακόμη διάφορες οικονομικές υποστηρίξεις όπως επιδόματα ανεργίας, εθνικές και εργατικές συντάξεις, επιδόματα τέκνων και επιδόματα μητρότητας και γονικής μέριμνας. Οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας είναι υψηλές, σημαντικά υψηλότερες από τον μέσο όρο της Ε.Ε., χρηματοδοτούμενες από φόρους που καταβάλλουν οι δημόσιες αρχές (περίπου 50%), οι εργοδότες (38%) και οι ασφαλισμένοι (11%).Οι πολίτες έχουν νόμιμο δικαίωμα στα οφέλη που παρέχονται από το σύστημα πρόνοιας, οι διατάξεις του οποίου έχουν σχεδιαστεί για να ανταποκριθούν σε αυτό που θεωρείται συλλογική ευθύνη για τη διασφάλιση ενός αξιοπρεπούς βιοτικού επιπέδου για όλους.

Ωστόσο αυτό το σύστημα που κάνει τους πολίτες του τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους τον πλανήτη υφίσταται αυξανόμενα ρωγμές. Εξαρτημένη από τις εξαγωγές η φινλανδική οικονομία αντιμετωπίζει δυσκολίες από τότε που η Nokia, πάλαι πότε πολυτιμότερη εταιρεία της Ευρώπης, κατέρρευσε (2014) μην καταφέρνοντας να κάνει τη μετάβαση προς τα smartphones με οθόνη αφής.

Οι κυρώσεις κατά της γειτονικής Ρωσίας για τον πόλεμό της στην Ουκρανία έχουν επίσης πλήξει τις εξαγωγές και τον τουρισμό, ενώ η αβεβαιότητα σχετικά με τους δασμούς και το παγκόσμιο εμπόριο αποτελεί περαιτέρω πρόκληση. Η Τράπεζα της Φινλανδίας προβλέπει χαμηλότερη οικονομική ανάπτυξη 0,3% φέτος, από 0,4% το 2024. Η ανεργία χτύπησε το 10,3% τον Οκτώβριο, το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 15 ετών, ενώ η δημοσιονομική κατάσταση δεν είναι η καλύτερη. Οι προϋπολογισμοί της γενικής κυβέρνησης είναι ελλειμματικοί κάθε χρόνο από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2009. Το έλλειμμα του περασμένου έτους, στο 4,4%, ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο εδώ και 25 χρόνια, μετά το 5,5% που καταγράφηκε το 2020 εν μέσω της πανδημίας Covid. Το δημόσιο χρέος έχει διπλασιαστεί στα τελευταία 15 χρόνια και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης θα προσεγγίσει το 90% του ΑΕΠ ώς το 2030.

Περικοπές

Τα κακά δημοσιονομικά μεγέθη έχουν ήδη ωθήσει τον δεξιό συνασπισμό που κυβερνά τη Φινλανδία από το 2023 σε περικοπές ορισμένων τμημάτων του κράτους πρόνοιας, συμπεριλαμβανομένων των επιδομάτων ανεργίας και στέγασης και ορισμένων παροχών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Η κυβέρνηση έχει διαμηνύσει ότι θα επιδιώξει έλεγχο του χρέους και συγύρισμα των δημοσιονομικών. Θα αντέξει άραγε μια τέτοια προσαρμογή η ευτυχία των Φινλανδών;

ΚΙΝΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ MAGA

 

Η Κίνα του Σι Τζινπίνγκ απέναντι στη MAGA του Τραμπ 

Του Σωκράτη Αργύρη 

Η τρίτη θητεία του Σι Τζινπίνγκ, όπως επισημοποιήθηκε στο 20ό Εθνικό Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας τον Οκτώβριο του 2022, δεν συνιστά απλώς τη συνέχιση μιας ηγεσίας, αλλά την εδραίωση ενός νέου προτύπου διακυβέρνησης. Πρόκειται για μια ποιοτική μετάβαση, όπου η κρατική στρατηγική, η ιδεολογία και η πολιτική νομιμοποίηση ενοποιούνται γύρω από το πρόσωπο του ηγέτη και τη λεγόμενη «σκέψη του Σι Τζινπίνγκ». Στο πλαίσιο αυτό, το 15ο πενταετές σχέδιο 2026–2030 δεν λειτουργεί ως τεχνοκρατικό εργαλείο οικονομικού σχεδιασμού, αλλά ως μηχανισμός αναδιάταξης της κινεζικής ισχύος σε έναν κόσμο αυξανόμενης γεωπολιτικής σύγκρουσης.

Η ομιλία του Σι στο Συνέδριο συγκρότησε ένα συνεκτικό αφήγημα «εθνικής αναγέννησης», στο οποίο η υψηλής ποιότητας ανάπτυξη, η τεχνολογική αυτοδυναμία και η πολιτική σταθερότητα παρουσιάζονται ως αλληλένδετοι πυλώνες. Η αυτοδυναμία, ειδικότερα, δεν προβάλλεται ως αναπτυξιακή επιλογή, αλλά ως υπαρξιακή αναγκαιότητα για την επιβίωση του κινεζικού κράτους σε ένα διεθνές σύστημα όπου η οικονομία έχει μετατραπεί σε εργαλείο ισχύος και πίεσης. Ωστόσο, η μετάβαση από τη ρητορική στη στρατηγική πράξη αποδεικνύεται σύνθετη και αντιφατική, καθώς η εφαρμογή του σχεδίου λαμβάνει χώρα υπό συνθήκες οικονομικής επιβράδυνσης, κοινωνικών πιέσεων και έντονης εξωτερικής αντιπαράθεσης, ιδίως μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο πρώτος και κεντρικός άξονας της στρατηγικής του Σι είναι η τεχνολογική αυτοδυναμία. Η κινεζική ηγεσία αντιλαμβάνεται πλέον την επιστήμη, την καινοτομία και τις κρίσιμες τεχνολογίες όχι απλώς ως μοχλούς ανάπτυξης, αλλά ως θεμέλια εθνικής ασφάλειας. Οι αμερικανικοί περιορισμοί στους ημιαγωγούς και στον εξοπλισμό προηγμένης φωτολιθογραφίας —μηχανές που αποτυπώνουν πολύ μικρά κυκλώματα πάνω σε πυρίτιο και είναι κρίσιμες για την παραγωγή τσιπ υψηλής απόδοσης— καθώς και στους τομείς της τεχνητής νοημοσύνης, επιτάχυναν αυτή τη στροφή και ώθησαν το Πεκίνο να επενδύσει μαζικά σε την AI, τη ρομποτική, τα αυτοαναπτυσσόμενα τσιπ και τα δίκτυα 6G. Το πενταετές σχέδιο 2026–2030 ενσωματώνει αυτή τη στρατηγική, καθιστώντας την τεχνολογική πολιτική κεντρικό πυλώνα γεωπολιτικής ανθεκτικότητας.

Παράλληλα, η στρατηγική αυτή συνοδεύεται από μια ενίσχυση της πολιτικής και ιδεολογικής συνοχής. Η συγκέντρωση εξουσίας γύρω από τον Σι, η ενδυνάμωση του ρόλου του Κομμουνιστικού Κόμματος και η έμφαση στην πειθαρχία λειτουργούν ως μηχανισμοί σταθερότητας σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης αβεβαιότητας. Ωστόσο, αυτή η πολιτική μονομέρεια δημιουργεί και δομικούς περιορισμούς. Η συρρίκνωση του χώρου εσωτερικού διαλόγου και η υπερίσχυση της ιδεολογικής ομοιομορφίας ενδέχεται να υπονομεύσουν τη δυναμική καινοτομίας και την προσαρμοστικότητα του συστήματος, στοιχεία κρίσιμα σε έναν παγκόσμιο τεχνολογικό ανταγωνισμό.

Η εφαρμογή του πενταετούς σχεδίου προσκρούει επίσης σε σοβαρούς οικονομικούς και κοινωνικούς περιορισμούς. Η κινεζική οικονομία, αν και εξακολουθεί να αναπτύσσεται με ρυθμούς που υπερβαίνουν τον παγκόσμιο μέσο όρο, κινείται πλέον σε επίπεδα σημαντικά χαμηλότερα από εκείνα των προηγούμενων δεκαετιών. Η κρίση στον τομέα των ακινήτων, η ασθενής εσωτερική κατανάλωση και η αυξημένη ανεργία των νέων διαμορφώνουν ένα περιβάλλον κοινωνικής επιφυλακτικότητας. Η μετάβαση από ένα επενδυτικό μοντέλο ανάπτυξης σε ένα μοντέλο βασισμένο στην κατανάλωση και την καινοτομία αποδεικνύεται μη γραμμική και πολιτικά απαιτητική, δημιουργώντας ενδιάμεσες φάσεις στασιμότητας και κοινωνικής πίεσης.

Στο εξωτερικό πεδίο, οι εξελίξεις γύρω από το Belt and Road Initiative αναδεικνύουν τα όρια της κινεζικής οικονομικής διπλωματίας. Η απώλεια επιρροής σε στρατηγικές λιμενικές υποδομές της Διώρυγας του Παναμά, υπό άμεση αμερικανική πίεση, κατέδειξε ότι οι κινεζικές επενδύσεις σε κρίσιμους γεωγραφικούς κόμβους δεν λειτουργούν πλέον σε ένα ουδέτερο οικονομικό περιβάλλον. Αντιθέτως, εντάσσονται σε ένα πεδίο σκληρού γεωπολιτικού ανταγωνισμού, όπου ζητήματα ασφάλειας και ισχύος υπερισχύουν της οικονομικής λογικής. Το BRI μετασχηματίζεται έτσι από εργαλείο παγκόσμιας διασύνδεσης σε μηχανισμό επιλεκτικής και πιο προσεκτικής γεωοικονομικής παρουσίας, εναρμονισμένο με τις εσωτερικές ανάγκες ανθεκτικότητας.

Η απόκλιση του πενταετούς σχεδίου από τον αρχικό του ρυθμό δεν συνιστά κατ’ ανάγκην ένδειξη στρατηγικής αποτυχίας. Αντιθέτως, αντανακλά τα όρια ενός σχεδιασμού που καταρτίστηκε σε ένα διεθνές περιβάλλον λιγότερο κατακερματισμένο και λιγότερο πολιτικοποιημένο οικονομικά από εκείνο του 2026. Η υποεκτίμηση της διάρκειας και της έντασης της αμερικανικής πίεσης, το υψηλό κόστος της τεχνολογικής αυτονόμησης, η εγγενής αντίφαση της οικονομικής μετάβασης, η αποτυχία πλήρους επέκτασης του BRI, καθώς και η δομική αδυναμία της συγκεντρωτικής εξουσίας να ενσωματώσει διορθωτικές παρεμβάσεις εξηγούν σε μεγάλο βαθμό τις καθυστερήσεις και τις αναδιπλώσεις.[...............]ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ

Η Κίνα του Σι Τζινπίνγκ απέναντι στη MAGA του Τραμπ 

Παπαστεργίου-Αγοραστός: η ιδιαίτερα "σφιχτοδεμένη" σχέση τους με τη βιομηχανία Βιολάντα μέσα από συγκλονιστικά έγγραφα

 

«Βιολάντα» / Έγγραφα – «φωτιά» με τις υπογραφές Αγοραστού στις άδειες του εργοστασίου

Σπύρος Σουρμελίδης

H AYΓΗ

avgi.gr 

(INTIME NEWS/ΚΥΔΩΝΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ)

Ο αρμόδιος προϊστάμενος είχε διαπιστώσει τη μη συμβατότητα των υπόγειων δεξαμενών προπανίου στη Βιολάντα - Ο Αγοραστός μετά από 2 μέρες έδωσε άδεια εγκατάστασης

Ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κώστας Αγοραστός, ανανέωσε την άδεια για τις εγκαταστάσεις υγραερίου του εργοστασίου, παρά την αντίθετη γνωμάτευση της αρμόδιας υπηρεσίας, όπως φαίνεται στην Διαύγεια (17.2.2020). Παρά τις επισημάνσεις ούτε κάποια διόρθωση έγινε ούτε και νέος έλεγχος. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το πρόβλημα ήταν γνωστό, οι αρμόδιοι γνώριζαν, όμως στη συνέχεια οι έλεγχοι δεν έγιναν.

Μετά τον υπουργό Δ. Παπαστεργίου και ο  Κ. Αγοραστός καλείται να δώσει εξηγήσεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

«Βιολάντα» / Προδιαγεγραμμένη τραγωδία – Το 2020 η περιφέρεια είχε διαπιστώσει σωρεία παραβάσεων

Ο αρμόδιος προϊστάμενος είχε διαπιστώσει τη μη συμβατότητα των υπόγειων δεξαμενών προπανίου στη «Βιολάντα» και ο Αγοραστός μετά από δύο μέρες έδωσε άδεια εγκατάστασης.

Τον Φεβρουάριο του 2020 ο τότε Περιφερειάρχης Θεσσαλίας και νυν υπόδικος για την τραγωδία των Τεμπών κ. Αγοραστός χορηγεί άδεια λειτουργίας στο εργοστάσιο «Βιολάντα» με προθεσμία για τεχνική ανασυγκρότηση με την επανατοποθέτηση δεξαμενών υγραερίου σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Η προθεσμία είναι δύο χρόνια αλλά έκτοτε δεν υπάρχει καμία διαπιστωτική πράξη δημοσιευμένη στη «Διαύγεια» από την οποία να προκύπτει συμμόρφωση. Και το ερώτημα που τίθεται είναι αν συμμορφώθηκε η εταιρία και αν ναι, πως αυτό αποδεικνύεται. Προκύπτει λοιπόν ξεκάθαρα ζήτημα με τις δεξαμενές υγραερίου καθώς η «Βιολάντα» δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις της νομοθεσίας, πράγμα που προφανώς γνώριζε η ιδιοκτησία και η Περιφέρεια Θεσσαλίας.

Και προσέξτε το τουλάχιστον περίεργο και μη κατανοητό: Ενώ στις 17/02/2020 διαπιστώνεται από τον τότε περιφερειάρχη Θεσσαλίας η μη τήρηση της νομοθεσίας για την εγκατάσταση των δεξαμενών υγραερίου, τέσσερις ημέρες πριν και συγκεκριμένα στις 13/02/2020 εκδίδεται η άδεια εγκατάστασης της «Βιολάντα» για διάστημα πέντε ετών με συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τη λειτουργία της εταιρείας.

Και είναι ακόμη πιο περίεργο το γεγονός ότι υπάρχει η χρονολογική σειρά όταν οι διαπιστώσεις των ελεγκτών έχουν γίνει δύο μήνες πριν και συγκεκριμένα από τον Δεκέμβριο.

Χρήστος Μιχαλάκης

Ωστόσο, καίριο και καθοριστικό ρόλο στη διοικητική διαχείριση της υπόθεσης της «Βιολάντα» έπαιξε η Περιφέρεια Θεσσαλίας – Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων, την περίοδο που πολιτικός της επικεφαλής, ως αντιπεριφερειάρχης Τρικάλων ήταν ο Χρήστος Μιχαλάκης. Αυτό προκύπτει όχι από εκτιμήσεις, αλλά από επίσημο έγγραφο της ίδιας της Περιφέρειας, αναρτημένο στη «Διαύγεια» στις 17 Φεβρουαρίου 2020.

Ακόμα περισσότερα ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθούν προκύπτουν από το έγγραφο που ανάρτησε στη Διαύγεια στις 17 Φεβρουαρίου 2020 η Διεύθυνση Ανάπτυξης της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων για το εργοστάσιο της «Βιολάντα». Ο αρμόδιος προϊστάμενος διαπίστωσε «τη μη συμβατότητα της λειτουργίας της βιοτεχνίας όσον αφορά την τοποθέτηση των δεξαμενών δύο υπόγειων δεξαμενών 9.000 λίτρων σε απόσταση μικρότερη των 3 μέτρων από τα όρια ιδιοκτησίας και την τοποθέτηση δύο υπέργειων δεξαμενών 5.000 λίτρων και 9.000 λίτρων σε απόσταση μικρότερη των 7,5 μέτρων από τα όρια ιδιοκτησίας σύμφωνα με τις αποστάσεις που προβλέπεται στην Υ.Α Αριθμ.Δ3/14858/93 /ΦΕΚ 477 Β’)».

Εν ολίγοις διαπιστώθηκε ότι «κάτι δεν πήγαινε καλά» με τις δεξαμενές υγραερίου, σχεδόν έξι χρόνια πριν από την τραγωδία με τις πέντε νεκρές εργάτριες. Στο ίδιο έγγραφο, η αρμόδια διεύθυνση επισημαίνει ότι «προκειμένου να εξετάσουμε τη χορήγηση προσωρινής άδειας λειτουργίας για τεχνική ανασυγκρότηση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 του Ν.3982/2011 και ο φορέας της δραστηριότητας να συμμορφωθεί με την ισχύουσα νομοθεσία (για τις αποστάσεις των δεξαμενών από τα όρια ιδιοκτησίας) υπέβαλε στην Υπηρεσία μας με τη σχετική αίτηση τα απαιτούμενα δικαιολογητικά όπως περιγράφονται στο σχετικό έγγραφό μας».

Αδειοδότηση δύο μέρες μετά

Και ενώ η λογική, όπως και η στοιχειώδης ενσυναίσθηση για τις ζωές των εργαζόμενων, επιβάλλουν σε τέτοιες περιπτώσεις παύση εργασιών, ενδελεχή έρευνα και περεταίρω ελέγχους, η Περιφέρεια Θεσσαλίας, δύο μέρες αργότερα εκδίδει νέο επίσημο έγγραφο με ισχύ μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου 2022 και τίτλο «Χορήγηση άδειας λειτουργίας με προθεσμία για τεχνική ανασυγκρότηση (με την επανατοποθέτηση δεξαμενών υγραερίου σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία) της βιοτεχνίας παρασκευής μπισκότων, βουτημάτων διατηρούμενων ειδών ζαχαροπλαστικής και μπαρών δημητριακών της εταιρείας Βιολάντα ΑΕ που βρίσκεται στο 6ο χιλιόμετρο. Ε.Ο. Τρικάλων – Καρδίτσας του Δήμου Τρικκαίων της Π.Ε Τρικάλων».

Η «μη συμβατότητα» των δεξαμενών υγραερίου εξαφανίστηκε ως δια μαγείας και μένει να φανεί αν θα συμβεί το ίδιο με τις ευθύνες των εμπλεκόμενων.

Στο έγγραφο αυτό (ΑΔΑ 9ΚΑΗ7ΛΡ-ΓΝ7), η αρμόδια Διεύθυνση Ανάπτυξης διαπιστώνει ρητά «μη συμβατότητα της λειτουργίας της βιοτεχνίας», λόγω της τοποθέτησης δεξαμενών υγραερίου σε αποστάσεις μικρότερες από τις προβλεπόμενες. Συγκεκριμένα, καταγράφεται ότι δύο υπόγειες δεξαμενές των 9.000 λίτρων βρίσκονταν σε απόσταση μικρότερη των 3 μέτρων από τα όρια ιδιοκτησίας, ενώ δύο υπέργειες δεξαμενές 5.000 και 9.000 λίτρων σε απόσταση μικρότερη των 7,5 μέτρων, κατά παράβαση της Υπουργικής Απόφασης Δ3/14858/93 (ΦΕΚ 477 Β’).

Το κρίσιμο σημείο δεν είναι μόνο η καταγραφή του προβλήματος, αλλά τι ακολούθησε. Παρά τη διαπιστωμένη ασυμβατότητα σε εγκαταστάσεις υγραερίου, εξοπλισμό υψηλού κινδύνου, η Περιφέρεια δεν προχώρησε σε παύση λειτουργίας, αλλά άνοιξε τη διαδικασία χορήγησης προσωρινής άδειας λειτουργίας με προθεσμία για «τεχνική ανασυγκρότηση», βάσει του άρθρου 22 του Ν. 3982/2011. Η επιλογή αυτή φέρει την πολιτική κάλυψη της τότε ηγεσίας της Π.Ε. Τρικάλων.

Με άλλα λόγια, ενώ η ίδια η Διοίκηση αναγνώριζε ότι υπήρχε απόκλιση από τους κανόνες ασφαλείας, η λειτουργία του εργοστασίου συνεχίστηκε, με τη συμμόρφωση να μετατίθεται χρονικά. Έξι χρόνια αργότερα, μετά την τραγωδία με πέντε νεκρές εργάτριες, το γεγονός αυτό αποκτά άλλη βαρύτητα.

Το ερώτημα πλέον τίθεται αναπόφευκτα: όταν η Περιφέρεια διαπιστώνει κίνδυνο και, αντί να τον διακόψει, τον «παγώνει» με προθεσμίες, τι ακριβώς κάνει; Προλαμβάνει ή παρατείνει; Η απόφαση αυτή φέρει την υπογραφή της τότε πολιτικής ηγεσίας της Π.Ε. Τρικάλων. Και όταν αυτή η επιλογή φέρει υπογραφή, τι άλλο μπορεί να περιμένει κανείς από μια διοίκηση που αντιμετωπίζει την ασφάλεια ως ζήτημα χρόνου και όχι ως ζήτημα ζωής;

Δημήτρης Παπαστεργίου

Στο μεταξύ, μεγάλο ηθικό και πολιτικό ζήτημα υπάρχει για την κυβέρνηση και προσωπικά για τον πρώην δήμαρχο Τρικάλων και νυν υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργίου.

Πέντε μέρες μετά τη φονική έκρηξη στη «Βιολάντα» και το θάνατο πέντε εργαζόμενων γυναικών, αισθάνθηκε ίσως την ανάγκη για να «ξεκαθαρίσει» τη θέση του με μια δημόσια «απολογία». Σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανέφερε μεταξύ άλλων ότι όταν εργαζόταν ως Ηλεκτρολόγος Μηχανικός το 2007, είχε αναλάβει τις ηλεκτρομηχανολογικές μελέτες της συγκεκριμένης επιχείρησης, στο στάδιο της πρώτης εγκατάστασης. Οι οποίες εγκρίθηκαν όπως αναφέρει, από την Πυροσβεστική όσο και από το τότε Τμήμα Βιομηχανίας της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Έκτοτε, όπως είπε ανέλαβαν άλλοι μηχανικοί, καθώς ο ίδιος εκλέχθηκε δήμαρχος Τρικάλων. Και στην κατακλείδα του μάλιστα, λέει: «…γιατί πρέπει να δούμε τί πήγε λάθος για να μην επαναληφθεί». Μάλιστα. Ο κ. υπουργός, είναι σαφής: όσο ήταν εκείνος, όλα πήγαν σύμφωνα με το γράμμα του νόμου και ήταν σωστά καμωμένα. Πρέπει λοιπόν να ψάξουν οι αρχές το «λάθος» που έγινε στην πορεία σύμφωνα με τον ίδιο και συνέβη το μοιραίο.

Όμως, δεν μας τα είπε όλα ο κ. Παπαστεργίου προφανώς: διότι ο ίδιος ως ηλεκτρολόγος μηχανικός, υπέγραψε και τέσσερα χρόνια αργότερα την μελέτη που υποβλήθηκε το 2011 στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, επί Κώστα Αγοραστού, για να πάρει άδεια λειτουργίας η επίμαχη μονάδα. Και τα κρίσιμα ερωτήματα είναι τα εξής:

Ο νυν υπουργός Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και πρώην δήμαρχος Τρικκαίων υπέγραψε «απλώς μία μελέτη»; Ή υπέγραψε την μελέτη, στην οποία δεν υπάρχει πουθενά το υπόγειο της επιχείρησης, όπως φαίνεται στο τμήμα του τοπογραφικού σχεδίου που δημοσιεύουμε, το οποίο κατά πληροφορίες και από την ανάκριση παραμένει αυθαίρετο μέχρι σήμερα;  [........................................]

Έγγραφα – «φωτιά» με τις υπογραφές Αγοραστού στις  άδειες του εργοστασίου

«Τραμπ: η λάθος απάντηση στις σωστές ερωτήσεις» !

 

Ο Τραμπ είναι η λάθος απάντηση στις σωστές ερωτήσεις

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει μια σχεδόν απόκοσμη ικανότητα να εντοπίζει τις ρωγμές της παλιάς τάξης πραγμάτων και να τις εκμεταλλεύεται προς όφελός του.

• Rana Aylin Foroohar:Αμερικανίδα συγγραφέας, επιχειρηματική αρθρογράφος και συνεργάτης συντάκτης στους Financial Times. Είναι επίσης παγκόσμια οικονομική αναλύτρια του CNN. Wikipedia (Αγγλικά)
• Πηγή: Financial Times

Είναι τα λατινοαμερικανικά καρτέλ ναρκωτικών, μάστιγα; Φυσικά. Είναι όμως η βίαιη ανατροπή του προέδρου της Βενεζουέλας και η κατάσχεση του πετρελαίου της χώρας ο τρόπος για να εξαλειφθούν; Μάλλον όχι. Θα ήθελε το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν; Ναι. Θα το επιτύχει όμως μια απειλή στρατιωτικών πληγμάτων; Απίθανο, ιδίως όταν δεν υπάρχει σαφής διάδοχος.

Αποτελούν η Ρωσία και η Κίνα από κοινού αυξανόμενη απειλή για την ασφάλεια της Αρκτικής; Αναμφίβολα. Είναι όμως η διάλυση του ΝΑΤΟ μέσω της κατάληψης της Γροιλανδίας η λύση; Νομίζω ότι όλοι γνωρίζουμε την απάντηση.Ένας από τους λόγους που ο Τραμπ αναδείχθηκε εξαρχής ως πολιτική φυσιογνωμία – και ελάχιστες ελίτ το προέβλεψαν – ήταν η προθυμία του να αμφισβητήσει τα πάντα σχετικά με τη συμβατική πολιτική, την οικονομία και την εξωτερική πολιτική: τη φιλελεύθερη αξιοκρατία, τη Συναίνεση της Ουάσιγκτον, την ιδέα ότι το ελεύθερο εμπόριο ήταν ένα απεριόριστο αγαθό.

Αυτό λειτούργησε ως τονωτικό, για ένα κοινό απογοητευμένο από τους κεντρώους και των δύο παρατάξεων, οι οποίοι επί δεκαετίες απέτυχαν να αναγνωρίσουν και να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της παλιάς τάξης που βρίσκονταν σε κοινή θέα.

Ο Καναδός πρωθυπουργός Mark Carney μίλησε για αυτή την “ευχάριστη μυθοπλασία” στην δυνατή ομιλία του στο Νταβός την περασμένη εβδομάδα και απαρίθμησε σε αυτή αρκετά παραδείγματα των προβλημάτων της παλιάς τάξης πραγμάτων, από «εμπορικούς κανόνες … που εφαρμόζονται ασύμμετρα», έως το «διεθνές δίκαιο που εφαρμόζεται με διαφορετική αυστηρότητα ανάλογα με την ταυτότητα του κατηγορουμένου ή του θύματος», έως τον μύθο ότι η Αμερική θα μπορούσε να συνεχίσει να αστυνομεύει τον κόσμο, να διασφαλίζει ένα σταθερό χρηματοπιστωτικό σύστημα και να επιλύει παγκόσμιες συγκρούσεις χωρίς μεγαλύτερο επιμερισμό των παγκόσμιων βαρών και καλύτερη λογιστική διαφάνεια για νέες μεγάλες δυνάμεις όπως η Κίνα. Πολιτικοί παγκοσμίως, όχι μόνο στις ΗΠΑ, «απέφυγαν να επισημαίνουν τα κενά μεταξύ ρητορικής και πραγματικότητας».

Αντί για ειλικρίνεια και μια λογική συζήτηση για το πώς θα γίνει η μετάβαση σε μια νέα παγκόσμια τάξη, πήραμε τον Τραμπ. Δεν έχει πραγματικές απαντήσεις, μόνο εγωισμό, οξυμένα ζωώδη ένστικτα και ταλέντο στο να αντιστρέφει τους συσχετισμούς εις βάρος των αντιπάλων του ανά πάσα στιγμή.

Αρκεί να δει κανείς πώς η γεωπολιτική αναταραχή των τελευταίων δύο εβδομάδων εξαφάνισε από τα πρωτοσέλιδα στις ΗΠΑ το ζήτημα της ακρίβειας, στο οποίο οι Δημοκρατικοί άρχιζαν να κερδίζουν πολιτικό έδαφος. Παρότι ο Τραμπ έχει ψάξει για ορισμένες λύσεις για την ακρίβεια (όριο στα επιτόκια πιστωτικών καρτών, προτεινόμενοι περιορισμοί στην αγορά κατοικιών από μεγάλους επενδυτές), η συνολική του προσέγγιση είναι ο «Αυταρχισμός 101».[................................]ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ 

Ο Τραμπ είναι η λάθος απάντηση στις σωστές ερωτήσεις

Μπορεί να είναι "κουτσός" , αλλά είναι γεμάτος γεγονότα , ντόπια και ξένα

 

Φεβρουάριος, Μινιατούρα   των αδελφών Λίμπουρχ από το βιβλίο "Οι Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερί" - Βικιπαίδεια

Μηνολόγιον Φεβρουαρίου έτους 2026

ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ   στις 1 Φεβρουαρίου, 2026 Το Μηνολόγιο, που το δημοσιεύω εδώ στις αρχές κάθε μήνα (συνήθως, αλλά όχι πάντα, την πρώτη του μηνός), ήταν ιδέα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ο οποίος αρχικά το δημοσίευε στο περιοδικό Φιστίκι, που έβγαζε επί πολλά χρόνια στην Αίγινα. Στο εδώ ιστολόγιο, το Μηνολόγιο άρχισε να δημοσιεύεται τον Οκτώβρη του 2010 και βέβαια μέσα σε 12 μήνες έκλεισε τον κύκλο. Τότε, αποφάσισα να εξακολουθήσω να το δημοσιεύω στις αρχές κάθε μήνα, επειδή έχει γίνει το σταθερό σημείο αναφοράς που ενημερώνεται συνεχώς με δικά σας σχόλια μέσα στη διάρκεια του μήνα, σχόλια που συνήθως αφορούν επισήμανση ημερομηνιών, αν και κυρίως αγγελτήρια θανάτων. Οπότε, συνεχίζω τις δημοσιεύσεις όσο θα υπάρχει ενδιαφέρον, προσθέτοντας πάντοτε δικές σας προτάσεις από πέρυσι. Πάντως, σε κάποιες περιπτώσεις η επέτειος έχει εσκεμμένα μετατεθεί κατά μία ημέρα. Επίσης, αφού σήμερα είναι Κυριακή, το μηνολόγιο εκτοπίζει το λογοτεχνικό  θέμα  που συνήθως βάζουμε τις Κυριακές. Κυ 1 † Ζαχαρίου Παπαντωνίου Δε 2 Γενέσιον Γεωργίου Σουρή και Θεοδώρου Παπαγιάννη του πλαστουργού· επίσης Δημητρίου Μενδελέγεφ και του Περιοδικού Συστήματος αυτού Τρ 3 Προσεδάφισις επί της Σελήνης του πρώτου γηίνου αντικειμένου. Και Φέλιξ Μέντελσον Μπαρτόλντι γενέσιον. Τε 4 † Τελευτή Θεοδώρου Κολοκοτρώνη. Και Δύτου Ανάδυσις Πε 5 † Ιωάννου Γαβριήλ Εϋνάρδου Πα 6 Αντίο Λιλιπούπολη Σα 7 Καρόλου Ντίκενς και Λουκιανού Κηλαηδόνη του μοναχικού καουμπόη τελευτή Κυ 8 Μάρκου Βαμβακάρη και Νικολάου Ξυλούρη, των γνησίων μελωδών Δε 9 † Κοίμησις Διονυσίου Σολωμού. Και Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας Τρ 10 † Νικολάου Καββαδία, βάρδου των ναυτικών Τε 11 † Καρτεσίου «σκέπτομαι άρα υπάρχω». Πε 12 Γενέσιον Καρόλου Δαρβίνου Πα 13 Εφεύρεσις κινηματογραφίας υπό αδελφών Λυμιέρ και θανή Ιωάννου Καλαϊτζή του δαιμονίου γελοιογράφου Σα 14 Έρωτος του ανικήτου Κυ 15 Γενέσιον Γαλιλαίου Δε 16 Ιστολογίου ίδρυσις· και Δημοκρίτου του Αβδηρίτου Τρ 17 † Θανάτωσις Ιορδάνου Μπρούνο επί της πυράς Τε 18 Κοίμησις Μιχαήλ Αγγέλου και γενέσιον Νικολάου Καζαντζάκη, Κρητός Πε 19 Γενέσιον Κοπερνίκου του ανατροπέως Πα 20 Εφεύρεσις φωνογράφου υπό Θωμά Έδισων. Σα 21 Κυκλοφορεί  το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Και Παγκόσμια ημέρα μητρικής γλώσσης. Κυ 22 † Αμερίκου Βεσπουκίου Δε 23 † Ιωάννου Γουτεμβεργίου και της τυπογραφίας εν Ευρώπη. Και ίδρυσις της ΕΠΟΝ Τρ 24 † Τένεση Γουίλιαμς Τε 25 Γενέσιον Καρόλου Γολδόνη Πε 26 Γενέσιον Βίκτωρος Ουγκώ Πα 27 Ανακάλυψις της δομής του DNA. Και τελευτή Άλκης Ζέη Σα 28 † Κήδευσις Κωνσταντίνου Παλαμά – «Ηχήστε οι σάλπιγγες!…» Και το έγκλημα των Τεμπών Στο παλιό ρωμαϊκό ημερολόγιο, που το έχουμε δανειστεί, ο Φλεβάρης ήταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου -η χρονιά άρχιζε από τον Μάρτιο. Στο τέλος του χρόνου γίνονταν τελετές εξαγνισμού, και από το februum (= κάθαρση) ο μήνας ονομάστηκε Februarius. Από το Φεβράριος > Φεβράρης > Φεβλάρης προέκυψε η δημώδης ονομασία Φλεβάρης, που παρετυμολογικά συνδέεται με τη φλέβα, δηλ. ο Φλεβάρης ανοίγει τις φλέβες του (φλεβίζει) και βρέχει τον κόσμο -εξού και η παροιμία “Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει”.

Συνεχίστε την ανάγνωση