ΑΘΩΟΤΗΤΑ

Παιδιά που παίζουν , παιδιά που διαβάζουν ή τρώνε , παιδιά που τρέχουν ή βολτάρουν στην εξοχή , παιδιά από την άρχουσα αλλά και τη λαϊκή τάξη, μικροί  πρωταγωνιστές σε πίνακες  μεγάλων ζωγράφων όπως ο Βελάσκεθ, ο Ρενουάρ, ο Μιλέ, ο  Μονέ, ο Άρθουρ Άνκερ, ο Έντμουντ Άντλερ , ο Φον Άμερλινγκ , ο Μακ Γκρέγκορ Πάξτον και διάφοροι άλλοι.
Ας ελπίσουμε να διαθέτει  κάτι από την αθωότητά τους το βρέφος του 2016 που σε λίγες ώρες θα διαδεχθεί τον παλιόγερο που τόσα δεινά μας φόρτωσε το 2015.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !

Ξενοφών Κοντιάδης στο Dnews: Ένας αποχαιρετισμός στον Κωνσταντίνο Τσουκαλά

Μου μίλησε ο Κωνσταντίνος για τον Πουλαντζά, παιδικό του φίλο, για τα χρόνια των σπουδών του, για το πώς εγκατέλειψε μια πολυτελή υποτροφία στο Πρίνστον όταν ξέσπασε ο Μάης του '68 για να πάει στο φλεγόμενο Παρίσι, πώς εκεί γνώρισε μυθικά πρόσωπα όπως ο Φουκώ, ο Αλτουσέρ, ο Καστοριάδης, ο Λακάν, ο Αξελός, πώς διαπλάστηκε ο θεωρητικός στοχασμός του όχι μόνο μέσα από τα βιβλία και τα ακαδημαϊκά σεμινάρια αλλά και από τα βιώματα, τους ανθρώπους, τα ταξίδια.

Κάντε το απλό ποδήλατό σας ηλεκτρικό – τώρα -50%

Πολυκατάστημα Αθηνών·Με χορηγό

Δεν είναι εύκολο να γράψω για τον Κωνσταντίνο Τσουκαλά. Οι Αρχές Ιουλίου που συναντηθήκαμε τελευταία φορά στο σπίτι του ήταν καταβεβλημένος από την αρρώστια, αλλά μου μιλούσε με ενθουσιασμό για το επόμενο βιβλίο που είχε στο μυαλό του, πιάνοντας το όνομα από το τελευταίο μέρος των "Ειδώλων Πολιτισμού" και της "Επινόησης της ετερότητας". Ήταν αστείρευτη η δημιουργική περιέργειά του, όπως και η αγάπη του για τη ζωή, για όλες τις όψεις της.

Έχουν δημοσιευτεί ολόκληροι τόμοι για τη σημασία του έργου του, που χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες: Το αμιγώς κοινωνιολογικό, με αφετηρία την εμβληματική διατριβή του "Εξάρτηση και αναπαραγωγή" που εκδόθηκε στο Παρίσι υπό την επίβλεψη του Σβορώνου, ακολούθησε η στροφή του στην πολιτική θεωρία από τα «Είδωλα Πολιτισμού» το 1991 μέχρι τον «Αόρατο Λεβιάθαν» το 2020, ταυτόχρονα όμως τα άρθρα που δημοσιεύονται ως δημόσιος διανοούμενος με αφορμή τη συγκυρία, στην πραγματικότητα σύντομα, στοχαστικά αλλά και καυστικά δοκίμια. που μεγάλο μέρος τους συγκέντρωσε και επιμελήθηκε ο Τάκης Καφετζής σε δύο τόμους. Συζητούμε με τον Τάκη για έναν τρίτο τόμο, με τα πιο πρόσφατα άρθρα, αλλά δεν πρόλαβε. Όμως για όλα αυτά θα επανέλθουμε εκτενέστερα οι εκατοντάδες κοινωνικοί επιστήμονες που επηρεαστήκαμε από το έργο του.

Συγκολλητής λέιζερ 4 σε 1 τώρα στη μισή τιμή

weamteam·Με χορηγό

Αυτό που είναι πιο δύσκολο να παρουσιαστεί είναι ο άνθρωπος. Με τον Τσουκαλά γίναμε φίλοι "εξ αντανακλάσεως": Συνδεόμασταν και οι δύο στενά με τον Δημήτρη Τσάτσο, με τον οποίο ο Κωνσταντίνος ήταν παιδικός φίλος, λίγα χρόνια μικρότερος. Τους θυμάμαι σε ατέλειωτες θεωρητικές συζητήσεις που κατέληγαν συνήθως σε ανέκδοτα και καλαμπούρια: Νιώθουν και οι δύο αφοσιωμένοι με το γνήσιο πάθος στον στοχασμό για την πολιτεία, αλλά αυτό κάθε άλλο παρά τους είχε αποστερήσει από τα γήινα, τα ανθρώπινα, τα καθημερινά. Η κουβέντα για την τρέχουσα πολιτική, για τα προβλήματα της ζωής, για τα πάντα που μας βασανίζουν ήταν πάντα στην ημερήσια διάταξη.

Πάνε σχεδόν είκοσι χρόνια πια που βρεθήκαμε πρόεδρος εγώ και αντιπρόεδρος εκείνος του Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου, όπου η συμβολή του ήταν πολύτιμη χάρη και στην εμπειρία του ως διευθυντή και προέδρου του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών για πάνω από δέκα χρόνια, προέδρου του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού και άλλες αντίστοιχες θέσεις. Για την Ίδρυμα Τσάτσου είναι τεράστια η απώλειά του και θα τιμήσει όπως αρμόζει τους επόμενους μήνες.

Αν θυμάμαι καλά ήταν το 2011 ή το 2012, στην καρδιά της οικονομικής κρίσης, όταν πήρα την πρωτοβουλία να κάνουμε γύρω στις δέκα συναντήσεις στο σπίτι του, μαγνητοφωνώντας τις συζητήσεις μας για την περιπετειώδη ζωή και το έργο του. Αυτές οι συζητήσεις απομαγνητοφωνήθηκαν αλλά δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ. Μου μίλησε για το πώς ο πατέρας του, συνήγορος του Μπελογιάννη στις δύο δίκες που κατέληξαν στην εκτέλεσή του, πήρε μια μέρα στο δικαστήριο, δεκατετράχρονο έφηβο, κι αυτή ήταν η καθοριστική στιγμή για τη διαμόρφωση της πολιτικής του συνείδησης (περιγράφω τη σκηνή στο δικαστήριο στο μυθιστόρημά μου «Η τρέλα να αλλάξουν τον κόσμο»), και η συνάντησή του εκείνα τα νεανικά χρόνια με την κόρη του Δημήτρη Μπάτση, που έγινε μαζί με τον Μπελογιάννη.

Μου μίλησε βέβαια ο Κωνσταντίνος για τον Πουλαντζά, παιδικό του φίλο, για τα χρόνια των σπουδών του, για το πώς εγκατέλειψε μια πολυτελή υποτροφία στο Πρίνστον όταν ξέσπασε ο Μάης του '68 για να πάει στο φλεγόμενο Παρίσι, πώς εκεί γνώρισε μυθικά πρόσωπα όπως ο Φουκώ, ο Αλτουσέρ, ο Καστοριάδης, ο Λακάν, ο Αξελός, πώς διαπλάστηκε ο θεωρητικός στοχασμός του όχι μόνο μέσα από τα βιβλία και τα ακαδημαϊκά σεμινάρια αλλά και από τα βιώματα, τους ανθρώπους, τα ταξίδια.

Με τον Κωνσταντίνο μοιραστήκαμε πολλά καλοκαίρια στην Αίγινα, όπου έτυχε να παραθερίσουμε σε κοντινά σπίτια, συχνά μαζί με τους συνήθεις καλεσμένους του, την Ηλία Νικολακόπουλο και τον Τάκη Καφετζή. Δεν θα αναφερθώ εδώ σε οινοποσίες, πολιτικούς καβγάδες, εκμυστηρεύσεις και καλαμπούρια, αλλά σε κάτι που μου είχε πει ο Κωνσταντίνος για τη θάλασσα: Αυτό που δεν χόρταινε ήταν να βουτήξει με τη μάσκα για να παρατηρήσει τον βυθό, τα ψάρια, τα κοχύλια, τα θαλάσσια φυτά. Αν υπάρχει ένας άλλος κόσμος εκεί που βρίσκεται τώρα, ελπίζω να είναι για τον Κωνσταντίνο μια ατέλειωτη καλοκαιρινή θάλασσα.

(Ο Ξενοφών Κοντιάδης είναι συνταγματολόγος, Καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο)

#ΞΕΝΟΦΩΝ_ΚΟΝΤΙΑΔΗΣ #ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ_ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΙ-ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ

Αντιστέκομαι-Μιλ. Πασχαλίδης/Θανάσης Γκαιφύλλιας

 

'Αντιστέκομαι'

Θανάσης Γκαϊφύλιας-Μιλτιάδης Πασχαλίδης και η μουσικοι της κοινοτητας απεξάρτησης ''Στροφή''


Στίχοι: Νίκος Σαλαβάτης
Μουσική: Θανάσης Γκαϊφύλιας
Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Γκαϊφύλιας & Μιλτιάδης Πασχαλίδης ( Ντουέτο )

Σ' ένα κόσμο με σειρήνες, στους πολλούς δίχως ευθύνες και σε όσους δίχως
μνήμες μου μιλούν για τα παιδιά, αντιστέκομαι.

Σ' όλους που τα ξέρουν όλα, και σ' αυτούς που θέλουν τώρα όλα αυτά που
ούτε οι ίδιοι ονειρεύτηκαν, αντιστέκομαι.

Σε ατάλαντους κριτές, άγνωστης μάχης μαχητές που δεν πολέμησαν ποτέ,
αντιστέκομαι.

Στους άλλους, που μιλούν πάντα για άλλους, που δε βλέπουνε μπροστά τους
καθισμένοι στη σκιά τους, αντιστέκομαι.

Στους φίλους, που δεν ξέρουν τι είναι φίλος, που οι πόνοι όταν σε σφίγγουν
ψάχνουν πόρτα για να φύγουν, αντιστέκομαι.

Αντιστέκομαι στη βία, που τη βάφτισαν αγία και σε όσους έχουν μάθει ν' ασελγούν στην ιστορία, αντιστέκομαι.

Σε εραστές της εξουσίας, ( σπέρματα άνευ ουσίας ), σε γραφειοτρομοκράτες
δίχως ίχνος φαντασίας, αντιστέκομαι.

Στους βλάκες, τους κρετίνους, τους μαλάκες, που παντού με ξένες πλάτες
μας ξεσκίζουνε, αντιστέκομαι.

Στους φίλους, που δεν ξέρουν τι είναι φίλος, που οι πόνοι όταν σε σφίγγουν
ψάχνουν πόρτα για να φύγουν, αντιστέκομαι.

Μα μένω σ' ένα χώμα ποτισμένο μ' αίμα, και κόκκαλα σπαρμένο αυτών που
εμπιστεύομαι.

Εμπιστεύομαι τον ήλιο, τη σελήνη και το φίλο που ονειρεύεται, εμπιστεύομαι.

Τα παιδιά που όταν δακρύζουν σ' αγκαλιές που παν ν' ανθίσουν τις ποτίζουν με
φιλιά, εμπιστεύομαι.

Μουσική Θανάσης Γκαιφύλιας
Στίχοι Ν.Σαλαβάτης
Δίσκος Stavento

Ένα τέρας σαν τον Σόιμπλε

 

Krampus: ο δαιμονικός  μυθολογικός αντίπαλος του  αγαθού Αγίου Νικολάου (=Άγιου Βασίλη) των Άλπεων και των γερμανόφωνων περιοχών.

Ο αλλόκοτος  δαίμονας, με τα κοφτερά  δόντια, το παραμορφωμένο πρόσωπο και  τα τεράστια  κέρατα, γυρνά σπέρνοντας τον τρόμο και απάγει  τα "κακά παιδιά", στις  γερμανόφωνες περιοχές, κατά τη γιορταστική  περίοδο του Δεκεμβρίου.

ΥΓ. Οι όποιες   ομοιότητες ανάμεσα στον κακόψυχο Krampus  και τον  Βόλφγκανγκ Σόιμπλε  νομίζω ότι είναι εντυπωσιακές ως προς τα  φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά. Υπάρχει όμως μία μεγάλη διαφορά αναμεσά τους: το τέρας αρέσκεται να τρομάζει γερμανόπουλα για ένα μήνα, ενώ ο Γερμανός αρέσκεται να βασανίζει σαδιστικά επί χρόνια μικρούς και μεγάλους ανθρώπους των  χωρών του Νότου και ιδιαίτερα της Ελλάδας.

ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ

Ο Ύμνος του Μάαστριχτ (1992)
Στίχοι - Μουσική - Ερμηνεία: Θανάσης Γκαϊφύλλιας

Από την περίφημη "μουσική κατάληψη" στο Αρχαίο Θέατρο Μαρώνειας στις 23/06/1993 ( http://www.arxaiotheatro.gr ).

Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι
και λοιποί ιθαγενείς
χώρεσαν σ' ένα τσουβάλι
και στον πάτο του εμείς.
Εμείς βάλαμε υποθήκη
από Κρήτη μέχρι Έβρο
κι αφού μπήκαμε στα χρέη
έτσι γίναμε Ευρωπαίοι.

Άλλοι κάναν τα παζάρια
εν τω μέσω της νυκτός
κι όταν έφτασε η ώρα
να 'ρθει ο λογαριασμός,
παραλήπτης πάντα ο ίδιος
ο υπέροχος λαός,
παραλήπτης πάντα ο ίδιος
ο λεβέντης ο λαός.
Παραλήπτης πάντα ο ίδιος
ο μαλάκας  ο λαός.

Νιώθω λίγο σαν χαϊβάνι
πίσω απ' τ' ώριμο καρότο,
λαχανιάζω και ιδρώνω
για τη τσέπη τους γαμώτο
και μου λεν κάτι τζιμάνια
-είναι θέμα υπομονής,
οι κουτόφραγκοι στο μέλλον
θα 'ναι υπό και τούρλα εμείς.-

Λες να είμαι τέτοια μάρκα
και κανείς να μη το ξέρει
και να κρύβω τη μαγκιά μου
πίσω απ' τ' απλωμένο χέρι;
Όταν κάτσει με τους λύκους
στο τραπέζι ο καθείς,
σίγουρα θ' αφήσει πίσω
μαυροφόρους συγγενείς.

Μαλλί μέσα-έξω

http://www.efsyn.gr/30.12.2015

Συντάκτης: 

Δημήτρης Νανούρης
 

Α πα πάπα παπά πα! Οι γηγενείς Ελληνες ουδέποτε υπήρξαν ρατσιστές. Πού ακούστηκε. Πρόκειται για ανώτερο λαό. Καμιά σχέση με Αγγλους, Γάλλους, Πορτογάλους, Βησιγότθους και Ούνους, οίτινες καταπίεζαν επί αιώνες Αφρικανούς, Εβραίους και λοιπές μειονότητες. Παρ' ημίν βεβαίως δεν παρεπιδημούν μαύροι, παρά τις τελευταίες μόλις δεκαετίες. Αν ζούσαν ανάμεσά μας παρά ταύτα, θα τους φερόμαστε με το γάντι, καθώς απαιτεί η πατροπαράδοτη ευγένεια της φυλής.
Βαρβαρότης επικρατεί αλλαχού. Οχι στα ιερά τούτα χώματα. Απόδειξη η άψογη συμπεριφορά μας απέναντι στους Τσιγγάνους. Χρόνια και ζαμάνια τούς παρακαλάμε σχεδόν γονυπετείς να 'ρθουν να μείνουν στις γειτονιές μας, στις πολυκατοικίες μας, τους εκλιπαρούμε να μορφώσουν τα παιδιά τους στα ίδια θρανία με τα δικά μας, τους προσφέρουμε ισότιμες δουλειές. Κάνουμε στο έπακρο το καθήκον μας, ασχέτως εάν εκείνοι δεν μας καταδέχονται εξαιτίας αρχέγονων προκαταλήψεων από τις οποίες κατατρύχονται.
Οταν, μετά την καταστροφή της Σμύρνης και τις ανταλλαγές πληθυσμών, πλημμύρισε η χώρα από καραβάνια προσφύγων, οι αυτόχθονες Ελλαδίτες τούς υποδέχτηκαν καλύτερα κι από αδελφούς. Τουρκόσπορους τους ανέβαζαν, μεμέτηδες τους κατέβαζαν και βάφτισαν «παστρικές» τις γυναίκες τους, επειδή χρησιμοποιούσαν για να καθαρίζουν το σώμα τους ένα πράσινο, παράξενο, σατανικό υλικό που έφερε το εξωτικό όνομα «σαπούνι».
Υποκριτές οι Νεοέλληνες; Προς Θεού! Συγχέουν απλώς τις έννοιες. Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια αφότου νεαρή πλην δαιμόνια ρεπόρτερ τηλεοπτικού σταθμού επιδιδόταν σ' ένα από τα γνωστά γκάλοπ δρόμου. «Είστε ρατσιστής;» ρωτούσε έναν έναν τους περαστικούς. «Κατηγορηματικά όχι» αποκρίνονταν απαξάπαντες. «Θα παντρεύατε τη θυγατέρα σας με νέγρο;» συνέχιζε ακάθεκτη η δημοσιογράφος.
Λαχάνιαζαν οι συνεντευξιαζόμενοι, άλλαζαν όλες τις αποχρώσεις του γκρίζου, κατάπιναν τη γλώσσα τους και όταν κακήν κακώς συνέρχονταν επιτέλους, απαντούσαν απερίφραστα αρνητικά. «Την κόρη μου με μαύρο; Ο μη γένοιτο». Παρόμοια εικόνα έδινε το Κοινοβούλιο κατά τις ημέρες συζήτησης του συμφώνου συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια. «Δεν είμαι ομοφοβικός, αλλά...» επαναλάμβαναν σαν σε κασέτα οι βουλευτές που το καταψήφισαν ή που την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια για να μην το επικυρώσουν.
Η δοκησίσοφος Σοφί όμως, ζητούσε και τα ρέστα από πάνω. Αφού διαβεβαίωσε το πανελλήνιο ότι δεν διαπνέεται από ομοφοβικά αισθήματα, δήλωσε σοκαρισμένη για τις εκδηλώσεις χαράς ορισμένων ΛΟΑΤ εντός της Βουλής. «Αν πάει στα θεωρεία ένα ζευγάρι άντρας και γυναίκα κι αρχίσει να φιλιέται ή να κρατιέται από το χεράκι και να χειροκροτεί, το συλλαμβάνει ο φρούραρχος. Εδώ υπάρχει δηλαδή διάκριση εις βάρος των υπολοίπων». Το τέμενος της Δημοκρατίας ουδέποτε διακρίθηκε για τον ερωτισμό του, αλλά το Σοφάκι το παρακάνει. Το μαλλί μπήκε στο εσωτερικό του κρανίου. Οσονούπω θα γυρνά με τους ευζώνους τα παγκάκια του Εθνικού Κήπου να συλλαμβάνει τα ζευγαράκια και να κόβει πρόστιμα για τις μακριές φούστες των κοριτσιών. Θου Πάγκαλε.

 ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ

 Στίχοι: Αντώνης Παπαϊωάννου
Μουσική: Θανάσης Γκαϊφύλλιας
Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Γκαϊφύλλιας

Όλοι εμείς που σήμερα φοράμε τα παλιά μας
και δεξιώσεις δίνουμε σε κρύα καπηλειά
όλοι εμείς αγάπη μου που πήγαμε καλιά μας
ακτίνες στέλνουμε με φως στου κόσμου τη σπηλιά

Όλοι εμείς που ανήκουμε σε άλλους παραλλήλους
και σε σκοτάδια μαγικά έχουμε πια κρυφτεί
όλοι εμείς καρδούλα μου δεν αγαπάμε αλλήλους
μα μόνο που τους έχουμε τρελά ερωτευτεί

Όλοι εμείς που ζήσαμε ζωή εκτός νυμφώνος
και η χαρά μας άφησε στα κρύα του λουτρού
εμείς το θύμα είμαστε, εμείς κι ο δολοφόνος
του μάταιου και άδικου χαμένου μας καιρού

Όλοι εμείς που φτύνουμε εκεί που προσκυνάνε
του κόσμου οι παραδόπιστοι και όλοι οι δειλοί
όλοι εμείς θα μείνουμε πουλιά που δεν πετάνε
μόνο που το τραγούδι μας θα κόβει σαν γυαλί

• Category

  • Music

10 Αλήθειες για την Ομοιοπαθητική

Γράφει ο Νικόλαος Ι. Ρωτσιάμης, Iατρός, M.Sc. στην Κλασσική Ομοιοπαθητική, Κέντρο Κλασσικής Ομοιοπαθητικής OMIASIS, www.omiasis.gr, e-mail: nikosrotsiamis@omiasis.gr


Πηγή: http://holisticlife.gr/

1. Τι είναι η Ομοιοπαθητική: Η ομοιοπαθητική είναι ένα ολιστικό θεραπευτικό σύστημα το οποίο ενισχύει τους αμυντικούς μηχανισμούς ενός οργανισμού με σκοπό να επιτύχει την ίαση και τη διατήρηση της υγείας του. Αναφέρεται λοιπόν σε ολόκληρο τον οργανισμό και όχι μόνο σε ένα σύμπτωμα.

2. Ποιές ασθένειες θεραπεύει:http://www.homeopathy.gr/homeopathy/homeopathy-cures.shtml
Η ομοιοπαθητική έχει τη δυνατότητα να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα παθολογιών. Στην ομοιοπαθητική δεν υπάρχουν ασθένειες, αλλά ασθενείς. Η έκβαση της θεραπείας εξαρτάται από την ποιότητα της υγείας του κάθε οργανισμού, το είδος και τη χρονιότητα της ασθένειας που τον καταβάλει. Επίσης, είναι η κατεξοχήν προληπτική μέθοδος η οποία ενισχύει εν γένει την υγεία του οργανισμού.

3. Τί είναι τα Ομοιοπαθητικά Φάρμακα: Είναι φαρμακευτικά σκευάσματα τα οποία:

• Είναι αναγνωρισμένα από τον Ελληνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ.) από το 1994.
• Μπορεί να είναι φυσικής, ζωικής ή ορυκτής προέλευσης.
• Δεν προκαλούν τοξικές παρενέργειες, αλλεργίες, εθισμό, αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα.
• Μπορούν να χορηγηθούν σε περιπτώσεις όπως: η κύηση, η βρεφική ηλικία, αλλεργίες σε συμβατικά φάρμακα κ.α.

4. Πώς διατηρούνται:
Πρέπει να φυλάσσονται μακριά από έντονες μυρωδιές, σε μέρη δροσερά και μακριά από τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία (TV, κινητό τηλέφωνο κ.α.) Επίσης να μην φυλάσσονται στο ψυγείο και να μην εκτίθενται σε ηλιακή ακτινοβολία.

5. Πόσο διαρκεί μια θεραπευτική αγωγή και από τι εξαρτάται:
Σε οξείες καταστάσεις το θεραπευτικό αποτέλεσμα είναι άμεσο, ενώ σε χρόνιες περιπτώσεις απαιτείται περισσότερος χρόνος. Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από την βαρύτητα του προβλήματος, την χρονιότητά του, τη χρήση άλλων φαρμάκων, τη κληρονομικότητα, την ηλικία του ατόμου κ.ά.

6. Είναι δυνατόν να γίνονται συγχρόνως με την Ομοιοπαθητική και άλλες θεραπείες;
Ναι, είναι δυνατόν. Αν παραδείγματος χάρη κατά τη διάρκεια της θεραπείας παρουσιαστεί κάποιο οξύ πρόβλημα όπως: κρυολόγημα, διάρροια, αμυγδαλίτιδα, κ.λ.π., το καλύτερο είναι ο ασθενής να έλθει σε επαφή με τον ομοιοπαθητικό του γιατρό. Σε σοβαρές και επείγουσες καταστάσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε φάρμακο χρειαστεί ανεξάρτητα της ομοιοπαθητικής θεραπείας χωρίς κίνδυνο συνέργειας των ομοιοπαθητικών φαρμάκων με οποιαδήποτε άλλη ουσία.

7. Είναι απαραίτητο να συνεχίζει ο ασθενής επ' άπειρον την Ομοιοπαθητική αγωγή;
Όχι. Από τη στιγμή που θα αισθανθεί καλά, συμβουλευόμενος και τον ομοιοπαθητικό γιατρό του, μπορεί να σταματήσει την αγωγή του και να επανέλθει στο γιατρό μόνο σε περίπτωση υποτροπής της αρχικής ασθένειας ή σε εμφάνιση κάποιας άλλης.

8. Μπορεί να υποτροπιάσω μετά την Ομοιοπαθητική θεραπεία;
Είναι δυνατόν ένας ασθενής μετά από μια επιτυχή Ομοιοπαθητική θεραπεία κάποια στιγμή να υποτροπιάσει. Αυτό εξαρτάται:

• από το πόσο υγιής είναι ο οργανισμός
• από το είδος και τη χρονιότητα της αρρώστιας που είχε
• από τις ταλαιπωρίες, ψυχικές ή σωματικές, που έδρασαν επάνω του κατά τον χρόνο που είναι βελτιωμένος από την αρχική του αρρώστια
• από το πόσο σωστά τηρεί τις συστάσεις του γιατρού μετά τη διακοπή των φαρμάκων.

9. Μπορώ να δοκιμάσω μόνος μου Ομοιοπαθητικά Φάρμακα;
Η ορθολογική χρήση των ομοιοπαθητικών σκευασμάτων είναι αυτή που θα καθορίσει και το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Η σε βάθος και μόνιμη θεραπεία, απαιτεί βαθιά γνώση της ομοιοπαθητικής θεωρίας και φαρμακολογίας, καθώς και γνώση της παθολογίας που αντιμετωπίζει ο ασθενής. Η αφελής και επιπόλαια λήψη ομοιοπαθητικών φαρμάκων, θα έχει επιφανειακά αποτελέσματα, προκαλώντας απλώς τροποποίηση των συμπτωμάτων, και καθιστώντας δυσχερέστερη την εύρεση του κατάλληλου φαρμάκου από τον γιατρό. Για αυτό και δεν συνίσταται να παίρνετε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα μόνοι σας, χωρίς την καθοδήγηση ενός καταρτισμένου ομοιοπαθητικού γιατρού.

10. Τι πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της Ομοιοπαθητικής θεραπείας:
ΚΑΦΕΪΝΗ:
Δεν επιτρέπονται: καφές, γκουαράνα, αναψυκτικά ή παυσίπονα με καφεΐνη, λικέρ ή γλυκά με γεύση καφέ ή μόκα.
Επιτρέπονται: σοκολάτα, υποκατάστατα του καφέ από κριθάρι, ρεβίθι, κιχώρι, σύκα κ.α. Σε μικρές ποσότητες, αναλόγως της ευαισθησίας του ασθενούς και των οδηγιών του γιατρού, επιτρέπονται τσάι (1 φλιτζάνι/μέρα), ντεκαφεϊνέ (1 φλιτζάνι/μέρα) Coca-cola (1 ποτήρι/μέρα).

ΜΕΝΤΑ-ΜENTHOL
Δεν επιτρέπονται: τσίχλες, καραμέλες, κρέμες, καλλυντικά και οδοντόκρεμες με μέντα. Επιτρέπονται: τσίχλες, καραμέλες, κρέμες, καλλυντικά και οδοντόκρεμες με γλυκάνισο, δυόσμο ή ευκάλυπτο.

ΚΑΜΦΟΡΑ-ΝΑΦΘΑΛΙΝΗ
Δεν επιτρέπονται: Αντισκωρικά, έμπλαστρα, αλοιφές, κρέμες για εντριβή, για κρυολόγημα, μυοχαλαρωτικές, θερμαντικές που περιέχουν κάμφορα. Επιτρέπονται: αντισκωρικά με λεβάντα, όλα τα παραπάνω εφόσον δεν περιέχουν κάμφορα.

ΦΑΡΜΑΚΑ
Δεν επιτρέπονται: αντιβιοτικά, κορτιζόνη, ορμόνες, μείζονα ηρεμιστικά, αναισθητικά, ευγενόλη (πάντα σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό). Επιτρέπονται: ήπια παυσίπονα εφόσον δεν περιέχουν κάτι από τα παραπάνω.

ΕΘΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΣΤΗΝ (ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΦΕΡΤΗ) ΒΙΑ

MARVEL HEROES: Η επέλαση των ψυχροπολεμικών macho συνεχίζεται!

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Το σύμπαν υπερ-ηρώων που δημιούργησε πριν 50 χρόνια ο εικονογράφος Stan Lee και άλλοι ταλαντούχοι κομίστες , κατέληξε στις μέρες μας, κυρίαρχο στην παγκόσμια βιομηχανία της διασκέδασης με τζίρους δισεκατομμυρίων δολαρίων. Κινηματογράφος, video games, βιομηχανία παιχνιδιών. ‘Όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς έχει τα μαύρα του τα χάλια: Αναπαράγει κάθε δυνατό αντιδραστικό στερεότυπο, από αυτό του macho αρσενικού και τις προπαγανδιστικές αξίες των ΗΠΑ του ψυχρού πολέμου έως την νομιμοποίηση της στρατοκρατίας και του ολοκληρωτισμού της νέας τάξης. Παρόλα αυτά η επικινδυνότητα του σε αυτή την πλευρά του Ατλαντικού είναι μάλλον αμφισβητήσιμη αφού πρόκειται για χοντροκομμένη «αμερικανιά», κι όπως όλες έχει και αυτή την γοητεία της….

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ "ΥΠΕΡ-ΗΡΩΕΣ=> "ThePressProject » 

 

Μία ταινία για τη "Νονά" μας την Άνγκελα

Η «Νονά» του Στέλιου Κούλογλου Ελεύθερη στο Tvxs

TVXS ντοκιμαντέρ

 Με την αντίστροφη μέτρηση για τη νέα χρονιά να έχει ξεκινήσει, το tvxs.gr… τιμά το «πρόσωπο της χρονιάς» που φεύγει, αλλά και τους αναγνώστες του κάνοντας ένα χριστουγεννιάτικο δώρο. Από σήμερα «Η Νονά» - η κατά κόσμο Άνγκελα Μέρκελ - προβάλλεται ελεύθερα στο διαδίκτυο. Μία διεισδυτική ταινία του Στέλιου Κούλογλου για το πως η Μέρκελ κατάφερε να επιβάλλει τη γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη.Πώς η Μέρκελ έγινε «Νονά»
Η ταινία, αντλεί τον τίτλο της από το ομώνυμο βιβλίο της Γερμανίδας συγγραφέως Γκέρτρουντ Χέλερ και εξιστορεί τους μηχανισμούς με τους οποίους η Μέρκελ - αυτή είναι η Νονά - κατάφερε να κατακτήσει την Ευρώπη, αδιαφορώντας για τις παράπλευρες συνέπειες, όπως οι αυτοκτονίες στις χώρες του Νότου.
Μερικά χρόνια μετά τη πτώση του τείχους του Βερολίνου, μία άσημη φυσικός από την Ανατολική Γερμανία που αρχικά  δεν ενδιαφερόταν για την πολιτική, είναι η πιο ισχυρή γυναίκα στον κόσμο. Ο δάσκαλος της στην μικρή πόλη όπου μεγάλωσε, λέει ότι ήταν η πιο έξυπνη μαθήτρια που είχε ποτέ. Όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί της, όπως ο διάσημος κοινωνιολόγος Ούρλιχ Μπεκ, υποστηρίζουν ότι ασκεί την εξουσία χωρίς ηθικούς φραγμούς, όπως δίδασκε ο Μακιαβέλι...
Η Γκέρτρουντ Χέλερ, μία δημοσιογράφος που τη γνωρίζει καλά λέει ότι χρησιμοποιεί μεθόδους νονού της Μαφίας. Φυσικός το επάγγελμα, η Γερμανίδα καγκελάριος κατάφερε να εκμεταλλευτεί την κρίση για να επιβάλλει τη γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη. Πειραματόζωα, οι χώρες του νότου...
«Aν έγραφα τώρα ένα βιβλίο για το δόγμα του σοκ», λέει η Νάομι Κλάιν στον Στέλιο Κούλογλου, «θα ήταν για την Ελλάδα».
Δείτε την ταινία

Οι επίγονοι του ιμπρεσιονισμού

Ο Itzchak Tarkay γεννήθηκε το 1935 στη Σουμπότιτσα, στα γιουγκοσλαβο-ουγγρικά σύνορα. Το 1944, ο Tarkay και η οικογένειά του στάλθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν, απ΄όπου οι Σύμμαχοι  τους ελευθέρωσαν  ένα χρόνο αργότερα. Το 1949 η οικογένειά του μετανάστευσε στο Ισραήλ.
Η τέχνη του είναι επηρεασμένη από  τον γαλλικό ιμπρεσιονισμό, και μετά-ιμπρεσιονισμό, ιδιαίτερα τον  Ματίς και τον Toulouse-Lautrec.
*************************
Itzchak Tarkay - Wikipedia, the free encyclopedia

Ο στενός κορσές της γερμανικής Ordnungspolitik

Η οικονομική Σχολή του Φράιμπουργκ και η κυριαρχία της στην Ευρώπη

Πηγή: TVXS,gr,| 29 Δεκ. 2015

Συντάκτης: Μανόλης Αλεξάκης

Ίσως τα πράγματα να ήταν πιο ξεκάθαρα στο μυαλό μας, αν τα βλέπαμε κάτω από αυτό το πρίσμα. Αναφέρομαι στην κατεύθυνση και στις προτεραιότητες που τις τελευταίες δεκαετίες έχουν κυριαρρχήσει στην Ευρώπη, κάτι που εμείς εμπεδώνουμε τα τελευταία χρόνια με αφορμή την κρίση χωρίς προηγούμενο για τους πολίτες και τη χώρα μας. Ο κανονοφιλελευθερισμός (ordoliberalism), η οικονομική προσέγγιση της Οικονομικής Σχολής του Freiburg σχηματοποιήθηκ εδώ και ογδόντα περίπου χρόνια, έχοντας ως βασικό εμπνευστή της τον Έικεν (Walter Eucken). Νομίζω πως μας βοηθά αν πούμε πως ο Β. Σόϊμπλε γεννημένος στην πόλη αυτή, όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο Καζαντζάκης, ακολουθεί και πρεσβεύει τις αρχές της Σχολής αυτής.
Η Ordnungspolitik προέκυψε τη δεκαετία του '30. Σε αντίθεση με την κλασική σχολή του laisser faire δε δέχεται την αρχή της αυτόματης λειτουργίας της αγοράς. Αντίθετα απαιτεί το κράτος να λειτουργεί ως ο παράγοντας εκείνος που θα πρέπει να διευκολύνει τη λειτουργία της. Μάλιστα είναι εκείνο που θα πρέπει με τους θεσμούς του και ένα ευνοϊκό πλαίσιο να ενισχύει και να τροφοδοτεί τον ανταγωνισμό. Για τη Σχολή αυτή οι ΚΑΝΟΝΕΣ έχουν ένα χαρακτήρα «θεϊκό».
Σε πιο συντηρητικές γραμμές κινήθηκαν οι μαθητές του Έικεν, Ρέπκε και Ρουστόφ. Γι αυτούς μια «συνταγματική αντίληψη του νομίσματος» απαιτεί τον έλεγχο και τη σταθερότητα, προσβλέποντας συν τοις άλλοις σε μια «επανάσταση των ελίτ» που θα ξαναφέρει τους λαούς σε μια προδημοκρατική οργάνωση, όπως αυτή την εκφράζουν η οικογένεια, η κοινότητα, η εκκλησία, κτλ. Από τους πυρήνες αυτούς θα αντληθούν οι αρχές και οι ΚΑΝΟΝΕΣ της σύγχρονης ευρωπαϊκής οικονομίκής πολιτικής.
Μετά το 1948-49 οι απόψεις τους έρχονται στο προσκήνιο και εκφράζονται από τους χώρους των χριστιανοδημοκρατικών κομμάτων. Η έκδοση του περιοδικού ORDO, και η δημιουργία ενός πανίσχυρου λόμπυ, θα αναλάβει να υποστηρίξει την πολιτική αυτή. Ο Λούτβιχ Έρχαρτ, υπουργός οικονομικών επί Αντενάουερ, θα φτάσει ως την καγκελαρία στα 1963. Είναι εκείνος που θα αναλάβει, για είκοσι περίπου χρόνια (από διάφορους ρόλους), να οργανώσει και να θέσει σε εφαρμογή τις αρχές της Σχολής του Φράιμπουργκ1.  Ο ίδιος βλέπει το Κράτος ως εκείνον που θεσπίζει και επιβάλει τους κανόνες του παιχνιδιού, πάντα υπέρ της αγοράς. Δεν είναι ούτε παίκτης, ούτε διαιτητής, όπως του αρέσει να λέει. Έχει ας πούμε ένα ρόλο διευκολυντή (sic).
Η «νομισματική σταθερότητα» θα συμπυκνώσει στη συνέχεια μια από τις βασικές τους προτεραιότητες. Ο Τυτενμάγιερ2, Διοικητής της Μπούντες Μπάνκ στη δεκαετία του 1990 επεκτείνει περαιτέρω τις αρχές του «κανονοφιλελευθερισμού». Ας αναφέρουμε επίσης πως στη γραμμή αυτή κινήθηκαν αρκετοί «σοσιαλιστές» ηγέτες. Κλασικό παράδειγμα ο καγκελάριος Σρέντερ που προετοίμασε το έδαφος για να σαρώσει στη συνέχεια η Άντζελα.
Απέναντι σε αυτή την κυρίαρχη οικονομική Σχολή στην Ευρώπη, υπήρξαν δυο απόπειρες διαμόρφωσης μιας άλλης πολιτικής οικονομικής αντίληψης, εκείνης της «κοινωνικής οικονομίας της αγοράς». Δεν ήσαν άλλες από την κλασική γαλλική σχολή που θα εκφραστεί πολιτικά από τον Μιτεράν, καθώς και η αντίστοιχη γερμανική που εκφράστηκε από τη μεγάλη μορφή του Βίλυ Μπράντ. Πίσω από αυτόν βρίσκεται η ξεχωριστή φυσιογνωμία του Σίλλερ, γερμανού σοσιαλιστή οικονομολόγου. Βεβαίως τα διαλείμματα αυτά δεν ήσαν σε θέση να αντιταχθούν στην ισχυρή, αυστηρή αντίληψη του “κανονοφιλελευθερισμού¨ και της ισχυρής υποστήριξης του από την αυστηρή καθολική εκκλησία.
Στην Ευρώπη κυριάρχησε λοιπόν αυτή η Σχολή και μπορούμε να τη θυμηθούμε με τους σκληρούς μονεταριστικούς ελέγχους και κανόνες. Ας θυμηθούμε το 3% ως όριο στον πληθωρισμό που θα συνόδευσει τη συνθήκη του Μάαστριχτ, καθώς και το 60% του ελλείματος. Αυτή η λογική των «χρυσών κανόνων» βασιλεύει από τότε στην Ευρώπη. Γνήσιος εκφραστής της, σπλάχνο των σπλάχνων της, ο Β. Σόιμπλε.
Είναι γεγονός πως η στενή αυτή οικονομική αντίληψη της γερμανικής Σχολής έχει κυριαρχήσει στην Ευρώπη. Λίγα χρόνια μετά την ένωση των δυο Γερμανιών έδειξε τη δύναμη της. Από τότε όλα ακολουθούν αυτή την πορεία υπηρετώντας τις αρχές του «κανονοφιλελευθερισμού». Σκληρό νόμισμα, για δυνατούς παίκτες. Αυτή είναι η συνταγή που προτάσσει εδώ και δεκαετίες η Μπούντες Μπάνκ.
Θα μου πείτε γιατί πρωτοχρονιάτικα τα γράφω όλα αυτά;
Προβληματίζομαι για το μέλλον της χώρας μου. Αναρωτιέμαι αν μπορώ να κάνω σχέδια για το μέλλον μας! Απογοητεύομαι από τη δική μας αστοχία, την αθεράπευτη έλξη που ασκεί πάνω μας η πιο πρόχειρη πρόταση. Αναρωτιέμαι! Μπορούμε άραγε χωρίς σχέδιο και ξεκάθαρους στόχους να αντεπεξέλθουμε σε τόσο σκληρές γραμμές, στους μακροχρόνιους σχεδιασμούς; Λέτε γι αυτό να σπάμε πλάκα; Εκτός κι αν ποντάρουμε στη λογική του χάους. Πάντως ως τώρα δε μας βγαίνει.
-------------------------------------------------------------
1 (12) Ludwig Erhard, La Prospérité pour tous, Plon, Paris, 1959.
2 (13) Hans Tietmeyer, Economie sociale de marché et stabilité monétaire, Economica, Paris, 1999.

Πατρίδα είναι το καλύτερο και το χειρότερο

Εφημερίδα των Συντακτών, 15.11.2015

Συντάκτης: 

Παρή Σπίνου

Εχει στο αίμα της πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς - και έχει γνωρίσει ακόμα περισσότερους. Ανήσυχη, ερευνητική, ταξιδιάρα σε τόπους και ιδέες, η Μπαρμπαρά Κασέν γεννήθηκε στη Γαλλία, μεγάλωσε σε εβραϊκή οικογένεια και από παιδάκι έπαιζε στα δάχτυλά της τα αρχαία ελληνικά και λατινικά.
Το να γίνει ελληνίστρια φιλόλογος ήταν από τις πρώτες επιλογές της, όμως υπήρξαν κι άλλες πολλές: δοκιμιογράφος, λογοτέχνις, μεταφράστρια, σήμερα διευθύνει το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας ενώ το 2012 τιμήθηκε με το Μέγα Βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας για το σύνολο του έργου της.
Η διακεκριμένη φιλόσοφος βρέθηκε πριν από λίγες ημέρες στην Αθήνα -προσκεκλημένη του Γαλλικού Ινστιτούτου και των εκδόσεων Μελάνι- για την παρουσίαση του νέου βιβλίου της «Η Νοσταλγία. Πότε λοιπόν είναι κανείς σπίτι του;».
Kαι είχε πολλά κι ενδιαφέροντα να πει μιλώντας στην «Εφ.Συν» για τη σχέση των ανθρώπων με τον χρόνο, την πατρίδα και τις γλώσσες τους.
Στο σαγηνευτικό της δοκίμιο για το «ασφυκτικό και γλυκό συναίσθημα» της νοσταλγίας έχει συνοδοιπόρους τον πολύτροπο Οδυσσέα, τον ηρωικό Αινεία και τη Γερμανοεβραία φιλόσοφο Χάνα Αρεντ, ενώ μας δίνει ένα γενναιόδωρο μάθημα ανθρωπισμού: «Ρίζωμα και ξεριζωμός: να τι είναι η νοσταλγία», τονίζει.

● Γιατί ασχολείστε με ένα θέμα όπως η νοσταλγία, επιβεβαιώνοντας πως μας απασχολεί από την αρχαιότητα, ενώ είναι ιδιαίτερα επίκαιρο σήμερα;
Κατ’ αρχάς ήταν ένα προσωπικό θέμα. Ηθελα να καταλάβω γιατί αισθάνομαι νοσταλγία για ένα μέρος, την Κορσική, όπου ούτε είχα γεννηθεί ούτε είχα μεγαλώσει και δεν είχα καμία οικογενειακή σχέση. Ωστόσο, εκεί βρίσκεται ο τάφος του άντρα μου. Η Κορσική σίγουρα δεν είναι «πατρίδα» μου, παρ’ όλα αυτά ποθώ να επιστρέφω εκεί. Τι είναι αυτό που μας κάνει να νιώθουμε σαν στο σπίτι μας όταν δεν πρόκειται για τον γενέθλιο τόπο μας; Η απάντηση είναι σαφής: Ενιωθα καλοδεχούμενη στην Κορσική. Η Μεσόγειος είναι από την αρχαιότητα ένας κόσμος γεμάτος ταξίδια, ανταλλαγές, περιπλανήσεις, αλλά και ένας τόπος φιλοξενίας. Θα μπορούσες να είσαι ένας «xenos», ένας ξένος που φιλοξενείται από έναν άλλον ξένο, σε μια τέλεια συμμετρία. Θα μπορούσες να είσαι «hostis», ένας ξενόφερτος, πιθανός «εχθρός» (σύμφωνα με τη λατινική ρίζα). Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, οι άνθρωποι περιπλανιούνται, πνίγουν τον εαυτό τους σε έναν εχθρικό χώρο, μακριά από το σπίτι τους, και δεν είναι ευπρόσδεκτοι πουθενά.
● Οι περισσότεροι έχουμε την εντύπωση ότι η «νοσταλγία» προέρχεται από την ελληνική λέξη «νόστος», ωστόσο εσείς περιγράφετε ότι είναι γερμανο-ελβετική. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των δύο ερμηνειών;
«Νοσταλγία» δεν είναι μια λέξη που θα συναντήσετε στην «Οδύσσεια», η οποία ωστόσο είναι το ποίημα του νόστου. Η λέξη στην πραγματικότητα έχει επινοηθεί από Ελβετούς γιατρούς τον 17ο αιώνα, οι οποίοι ήθελαν να εφεύρουν μια ασθένεια που θα επέτρεπε στους Ελβετούς μισθοφόρους του Λουδοβίκου 14ου να ξεφύγουν από τον θάνατο. Ηταν ο πόνος της πατρίδας, η νοσταλγία για το σπίτι τους. Ακόμα κι αν λιποτακτούσαν, δεν θα ήταν δικό τους σφάλμα, δεν θα μπορούσαν να αντισταθούν... Η νοσταλγία του Οδυσσέα δεν είναι ασθένεια, αλλά μάλλον μια ανθρώπινη κατάσταση. Η περιπλάνησή του, η αναζήτηση της ταυτότητας, το σημάδι που τον διακρίνει, το κρεβάτι που μοιράζεται με την Πηνελόπη, ο τρόπος που επιστρέφει και που αναχωρεί πάλι για άλλους τόπους μακρινούς, όλα αυτά τα απίστευτα ποιητικά χαρακτηριστικά και η ερμηνεία τους σκιαγραφούν τον κόσμο όπου ζούμε...
● Πώς περιγράφετε στο βιβλίο σας τις διάφορες εκφάνσεις της νοσταλγίας: του Οδυσσέα, του Αινεία και της Αρεντ;
Ο Οδυσσέας επιστρέφει στο σπίτι ύστερα από περίπου είκοσι χρόνια περιπλάνησης. Βρίσκεται στην κυριολεξία στις ρίζες του, στην Ιθάκη, στην Πηνελόπη και στο ριζωμένο κρεβάτι του. Ωστόσο, σύντομα αναχωρεί και πάλι για άγνωστες χώρες, μακρινές, όπου οι άνθρωποι δεν έχουν δει θάλασσα. Η νοσταλγία του είναι διπλή και η γερμανική γλώσσα βοηθά σε αυτή τη διάκριση: «Heimweh», η πιεστική επιθυμία για το σπίτι, και «sehnsucht», η προσδοκία για το άγνωστο.
Ο Αινείας φεύγει από την Τροία, που καίγεται, μεταφέροντας την πατρίδα στην πλάτη του, τον γέρο πατέρα του και τους θεούς του στους ώμους του. Ποτέ δεν θα επιστρέψει και θα εγκατασταθεί στον τόπο που θα γινόταν η Ρώμη υπό μία συνθήκη: να ξεχάσει τη μητρική του γλώσσα, να μη μιλά πλέον ελληνικά, αλλά λατινικά.
Η Αρεντ, πάλι, μεγαλωμένη σε γερμανοεβραϊκή οικογένεια, «πολιτογραφημένη» στην αμερικανική εξορία της μετά την άνοδο του ναζισμού, επέλεξε να αυτοπροσδιοριστεί όχι σε σχέση με μια χώρα ή έναν λαό, αλλά σε σχέση με μια γλώσσα. Αναγνωρίζει τη μητρική της γλώσσα, τη γερμανική, ως μόνη πατρίδα της. Η Αρεντ είναι η σύγχρονη ανθρώπινη ύπαρξη, ποτέ σαφώς στο σπίτι μας και πάντα σε κάποια εξορία.
● Πόσο σημαντική είναι η γλώσσα σήμερα για τις έννοιες της πατρίδας και της ταυτότητας;
Είναι θεμελιώδης. Πρέπει να σκεφτόμαστε με όρους γλώσσας και μετάφρασης. Εχω διευθύνει ένα «Λεξικό των μη μεταφράσιμων όρων» ώστε να υπάρχει ένα σημείο εκκίνησης σχετικά με τις διαφορές μεταξύ γλωσσών και πολιτισμών, προκειμένου να ερευνήσουμε τις διαφορές χωρίς να τις διορθώσουμε. Είχα δύο εχθρούς: τα globish (παγκόσμια αγγλικά), που καλύπτουν τις μοναδικότητες με ένα πέπλο ψευδο-καθολικής μετάδοσης στο πλαίσιο της σημερινής παγκοσμιοποίησης, ενώ περιορίζουν τις γλώσσες του πολιτισμού σε κομμάτια παλαιομοδίτικων διαλέκτων.
Και αυτό που εγώ αποκαλώ -με βάση τον Χάιντεγκερ- «οντολογικό εθνικισμό», μια ιεράρχηση των γλωσσών με την αρχαία ελληνική και γερμανική γλώσσα -πιο ελληνική από την ελληνική- στην κορυφή, ως καλύτερα ριζωμένες στην αυθεντικότητα της σκέψης. Η διαφορετικότητα των γλωσσών είναι, πιστεύω, ένας από τους καλύτερους τρόπους για να ληφθούν υπόψη οι ποικίλες και σύνθετες ταυτότητες, και η μετάφραση είναι το καλύτερο know-how για τις διαφορές.
● Ποια είναι η έννοια της πατρίδας σήμερα στην Ευρώπη; Σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες, με σύνορα που αλλάζουν, με ζητήματα όπως η μετανάστευση, ο εθνικισμός, να μας απασχολούν;
«Πατρίδα» είναι το καλύτερο και το χειρότερο, και συχνά χρησιμοποιείται για το χειρότερο. Εύχομαι η Ευρώπη να μπορούσε να είναι μια πατρίδα, αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι είναι ή ότι θα μπορούσε να είναι. Ευρωπαίος, έχει πει ο Κούντερα, είναι αυτός που νοσταλγεί την Ευρώπη.
● Τι σκέφτεστε και νιώθετε όταν βλέπετε τους πρόσφυγες από τη Συρία και άλλες χώρες να έρχονται στην Ευρώπη, να χάνουν τις ζωές τους επιχειρώντας να περάσουν σύνορα που είναι πολλές φορές κλειστά;
Ντρέπομαι για την Ευρώπη και για τον εαυτό μου. Πού είναι οι θεσμοί, οι κανόνες, πού είναι οι κυβερνώντες; Γνωρίζουμε όλοι ότι ορισμένες συγκεκριμένες ενέργειες μπορούν να γίνουν, όπως: να πάψει να θεωρείται αξιόπιστο κριτήριο η διαφορά μεταξύ των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων, να οργανωθεί η υποδοχή τους λαμβάνοντας υπόψη και τις δυνατότητες και τις επιθυμίες τους, να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα στις χώρες της αναχώρησης, να υπάρχει δράση κατά των κυκλωμάτων κ.λπ. Πρέπει να τους καλοδεχτούμε, αυτό είναι το καλύτερο και για εμάς, αλλά δεν μπορούμε να το κάνουμε. Πώς αλήθεια μπορούμε να δράσουμε προκειμένου να κάνουμε το καθήκον μας;
● Είναι σημαντικό για έναν μετανάστη να ενταχθεί στην κοινωνία της χώρας όπου θα εγκατασταθεί ή πρέπει να διατηρεί τη διαφορετική ταυτότητά του;
Δεν βάζω διλήμματα, ή το ένα ή το άλλο. Ελπίζω και τα δύο, αν είναι δυνατόν, να γίνονται ταυτόχρονα: να ξέρει ο μετανάστης ποιος είναι και από πού έρχεται, τη γλώσσα του, τον πολιτισμό του, την Ιστορία και την προσωπική του ιστορία. Και να μάθει πού είναι τώρα και να συμμετέχει. Αλλά φυσικά, εφόσον είναι ευπρόσδεκτος και του παρέχεται η δυνατότητα συμμετοχής του... Αυτές είναι οι προϋποθέσεις μιας πραγματικής αλληλεπίδρασης που «εμείς» και αυτοί χρειάζονται. Ο Ναπολέων το είχε πει: «Αυτή η παλιά, φθαρμένη Ευρώπη μού είναι βαρετή».
● Ποιες είναι οι αρχές και οι αξίες που θα πρέπει να επικρατούν στην Ευρώπη σήμερα, σε μια εποχή κρίσης που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά επηρεάζει όλες τις πτυχές της κοινωνίας και του πολιτισμού;
Να σταματήσει η Ευρώπη να ποσοτικοποιεί τα πάντα, να σκεφτεί τις δικές της οικουμενικές ή ψευδο-οικουμενικές αξίες και να μάθει να μεριμνά για τις «διαφορές». Η Ευρώπη πρέπει να είναι έξυπνη και να επαναθέσει ερωτήματα - σχετικά με τη Γη, με τους μετανάστες... Τι είναι πραγματικά σημαντικό; Τι πραγματικά θέλουμε; Αλλά το «εμείς» ως αξίωμα είναι τo πολιτικό πρόβλημα.

Ποτέ δεν αισθάνθηκα ριζωμένη κάπου

● Μπορείτε να μας περιγράψετε την προσωπική εμπειρία σας σε σχέση με τη νοσταλγία και τη διαμόρφωση της ιδιαίτερης ταυτότητάς σας;
Ημουν ένα πολύ ευτυχισμένο παιδί, μιας πολύ κοσμικής εβραϊκής οικογένειας. Εμαθα πως είμαστε Εβραίοι, επειδή η μητέρα μου μού είπε για τον πόλεμο, πώς ζούσαν εκείνη την εποχή και πώς διέφυγαν τελικά. Μου μιλούσε κάνοντας αμέτρητα δικά μου πορτρέτα - ήταν καλή ζωγράφος και ήθελε να βλέπει τα μάτια μου όταν ζωγράφιζε! Ο πατέρας της καταγόταν από την Ουγγαρία. Από την πλευρά του πατέρα μου οι ρίζες φτάνουν ώς τα τέλη του Μεσαίωνα και τον Πάπα της Αβινιόν. Ποτέ δεν υπήρξα νοσταλγική - για ποιο πράγμα να είμαι άραγε; Γεννήθηκα στο Παρίσι, αγαπώ τα γαλλικά, τη γαλλική λογοτεχνία, αλλά ποτέ δεν αισθάνθηκα ριζωμένη κάπου. Η Χάνα Αρεντ έχει πει ότι κατάλαβε πως ήταν εβραϊκής καταγωγής μόνον όταν την πρόσβαλαν για την καταγωγή της. Και πως ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι ανήκει σε κάποιο λαό, ούτε στους Γερμανούς ούτε στους Εβραίους. Εγώ έχω, τηρουμένων των αναλογιών, την ίδια εμπειρία.

Εμαθα ελληνικά από παιδί

● Πώς προέκυψε το ενδιαφέρον σας για την αρχαία ελληνική γλώσσα και τη φιλοσοφία;
Εμαθα λατινικά και ελληνικά στο σχολείο, ο πατέρας μου με βοηθούσε στα μαθήματά μου και μας άρεσε να μεταφράζουμε μαζί. Μέσω της μετάφρασης έμαθα ταυτόχρονα ελληνικά και γαλλικά, που μου πρόσφεραν διαφορετικές δυνατότητες αντίληψης και επινόησης. Η γλώσσα και τα κείμενα της αρχαίας Ελλάδας ήταν από τότε για μένα μια μοναδική, ασύγκριτη εμπειρία ευφυΐας και ομορφιάς. Στη συνέχεια, επέλεξα τη φιλοσοφία, γιατί βάζει ερωτήματα που συχνά δεν έχουμε το θάρρος να θέσουμε. Μαθήτευσα σε πολύ καλούς χαϊντεγκεριανούς δασκάλους, μάλιστα είχα την τύχη να συναντήσω και τον Χάιντεγκερ, κατά τη διάρκεια ενός σεμιναρίου όπου δίδασκε και ο ποιητής Ρενέ Σαρ. Εκτοτε οι ιδέες του Χάιντεγκερ σε σχέση και με την αρχαία Ελλάδα, καθώς και το έργο των σοφιστών, με απασχολούν.

Ιnfo:

Το βιβλίο της Μπαρμπαρά Κασέν κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι σε μετάφραση Σεσίλ Ιγγλέση Μαργέλλου, η οποία υπογράφει και την εισαγωγή.

Όταν οι Έλληνες έδερναν τους Γερμανούς

Δύο αφίσες της Πατριωτικής Ενώσεως , της  παράταξης  δηλαδή που ιδρύθηκε από στελέχη των Φιλελευθέρων και άλλων   οργανώσεων για να ενισχύσουν  την προσπάθεια του Βενιζέλου να βγάλει την Ελλάδα  στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο υπέρ της Αντάντ και κατά των Γερμανών.
Στην πρώτη, ο Έλληνας δέρνει αλύπητα με μαστίγιο τον σκύλο- Κάιζερ , ενώ παρακολουθούν αλυσοδεμένοι οι σύντροφοι σκύλοι-σύμμαχοι του Γερμανού.
Στη δεύτερη, ο Γερμανός αυτοκράτορας τσακίζει το κεφάλι του επιχειρώντας να γκρεμίσει τον Λευκό Πύργο σαν πολιορκητικός κριός. Συμβολισμός ολοφάνερος, που παραπέμπει  στο κίνημα του Βενιζέλου υπέρ της Αντάντ και την επαναστατική κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης, μία πόλη που έκτοτε θα γίνει έως τη λήξη του πόλεμου το κέντρο των συμμαχικών δυνάμεων εναντίον των Γερμανοβουλγάρων.

Μια καλή είδηση

 

Πιάνει δουλειά ο μετροπόντικας

zougla.gr,29/12/2015

«​Καταφέραμε όμως, μέσα από αυτή τη συμφωνία να φέρουμε τους εργολάβους προ των ευθυνών τους, πετυχαίνοντας την επανεκκίνηση και ολοκλήρωση των έργου, με διασφάλιση των συμφερόντων του δημοσίου»


Της Άντζελας Πεΐτση

Το πολύπαθο έργο που έχει ταλαιπωρήσει επί χρόνια τους πολίτες και την εμπορική δραστηριότητα της συμπρωτεύουσας, το ΜΕΤΡΟ Θεσσαλονίκης βγαίνει από το τέλμα. Μετά από πολύμηνες και σκληρές διαπραγματεύσεις της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΟΜΕΔΙ με την κοινοπραξία, οι οποίες κατέληξαν σε συμφωνία, ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Χρήστος Σπίρτζης ανακοίνωσε σήμερα το πλαίσιο για την επανεκκίνηση και την ολοκλήρωση του έργου.

Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά, «Μ' αυτό το έργο, ολοκληρώνεται η προσπάθεια για την επανεκκίνηση μίας σειράς βαλτωμένων, κολλημένων έργων, που κληρονομήσαμε και τα οποία βάλαμε σε τροχιά πραγματικής υλοποίησης. Κατά τη διάρκεια των πολύμηνων διαπραγματεύσεων, αντιμετωπίσαμε ανυπέρβλητες εμπλοκές και προβλήματα. Προχωρήσαμε όμως. Και δίνουμε λύση». Και πρόσθεσε: «Σήμερα, θα έπρεπε όλοι οι Θεσσαλονικείς να μετακινούνται με το μετρό. Δυστυχώς όμως, οι προηγούμενες κυβερνήσεις, με τις συμβάσεις που υπέγραψαν σε μία σειρά κρίσιμων και μεγάλων έργων, έθεσαν το ελληνικό δημόσιο και τους πολίτες του, σε ομηρία. Τα έργα ανατέθηκαν χωρίς ολοκληρωμένες μελέτες, με ψεύδη χρονοδιαγράμματα, με δυσμενείς όρους για τις απαλλοτριώσεις και τις αρχαιολογικές εργασίες.
Τα χρονοδιαγράμματα ήταν πλασματικά και οι προϋποθέσεις έγκαιρης και εντός προϋπολογισμών κατασκευής τους, ασαφείς και χαώδεις. Οι συνέπειες των προαναφερθεισών πολιτικών ήταν οδυνηρές για την κοινωνία. Πολύχρονες καθυστερήσεις, υπερβάσεις και αλλεπάλληλες νέες εργολαβικές διεκδικήσεις, τις οποίες κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε».

«Δεν μπορούσαμε όμως να αυτενεργήσουμε. Είμασταν δεμένοι με λεόντειες συμβάσεις παραχώρησης. Τα περίφημα “έργα Σουφλιά” . Καταφέραμε όμως, μέσα από αυτή τη συμφωνία να φέρουμε τους εργολάβους προ των ευθυνών τους, πετυχαίνοντας την επανεκκίνηση και ολοκλήρωση των έργου, με διασφάλιση των συμφερόντων του δημοσίου. Σε διαφορετική περίπτωση, ο ελληνικός λαός θα πλήρωνε εκατομμύρια σε ρήτρες και θα επαναλαμβανόταν το φιάσκο της υποθαλάσσιας αρτηρίας της Θεσσαλονίκης», κατέληξε, ο υπουργός ΥΠΟΜΕΔΙ.

Αναλυτικά, το πλαίσιο για την επανεκκίνηση και την ολοκλήρωση του Μετρό Θεσσαλονίκης περιλαμβάνει τρεις φάσεις:

Πρώτον: Άμεση επανέναρξη εργασιών στο βασικό έργο μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου του 2016, και συνέχισή τους με εντατικό ρυθμό, βάσει του ήδη υπάρχοντος χρονοδιαγράμματος. Το εν λόγω χρονοδιάγραμμα, ενσωματώνεται στο νέο οριστικό χρονοδιάγραμμα του έργου, που προβλέπει ολοκλήρωση της Α’ Φάσης τον Μάρτιο 2017 και παράδοση του συνόλου του έργου το πρώτο εξάμηνο του 2020.

Δεύτερον: Έναρξη των αρχαιολογικών εργασιών με την υπογραφή σχετικής Συμπληρωματικής Σύμβασης (25 εκ. ευρώ) μέσα στον Ιανουάριο 2016.

Τρίτον: Τίθεται προθεσμία μέχρι τον Απρίλιο 2016, μέσα στην οποία:

α) Πρόκειται να επιλυθούν όσες διαφορές εκκρεμούν ακόμη ενώπιον των διαιτητικών δικαστηρίων, μεταξύ της κοινοπραξίας και του Δημοσίου.

β) Θα συμφωνηθούν όλες οι αναγκαίες λεπτομέρειες για την ολοκλήρωση του έργου, μεταξύ των οποίων και το οριστικό χρονοδιάγραμμα εργασιών για τη δεύτερη φάση και την τελική ολοκλήρωση του έργου το πρώτο εξάμηνο του 2020. Κατόπιν τούτου, το αίτημα του αναδόχου για διάλυση της εργολαβίας καθίσταται άνευ αντικειμένου και, κατά συνέπεια, θα ανακληθεί με την πάροδο της προθεσμίας αυτής.

Τέλος, όσον αφορά το σταθμό Βενιζέλου, η κατασκευή του δεν ακυρώνεται αλλά μετατίθεται χρονικά, μέχρι την οριστική διευθέτηση της ανάδειξης και προστασίας των αρχαιοτήτων. μετά από διάλογο και συνεννόηση με το Υπουργείο Πολιτισμού. Μέχρι τότε, η κατασκευή του έργου θα προχωρήσει με όλες τις πρόνοιες για την ομαλή λειτουργία του συνόλου της βασικής γραμμής.

Οι διεκδικήσεις της κοινοπραξίας

Τα πρωτογενή αιτήματα της Κοινοπραξίας προς τα διαιτητικά δικαστήρια με βάση τα πρακτικά ανέρχονται σε 720 εκ. €. Επειδή όμως, πολλά αιτήματα που απορρίφθηκαν επανυποβλήθηκαν τροποποιημένα, αθροιστικά πρωτογενή αιτήματα και επανυποβληθέντα ανέρχονται συνολικά σε ύψος περίπου 1,1 δισ. €.

Από αυτά (από το 1,1 δις €) έχουν δικαστεί και έχουν εκδοθεί αποφάσεις για περίπου λίγο πάνω από 600 εκ. € και έχουν επιδικαστεί στην Κοινοπραξία περίπου 80 εκ. €. Υπολείπεται η εκδίκαση περίπου 500 εκ. €.

Παράσταση διαμαρτυρίας από τους εργαζόμενους

Παράλληλα, παράσταση διαμαρτυρίας στο εργοτάξιο του Μετρό στην οδό Βενιζέλου πραγματοποιήθηκε από το Σωματείο Εργαζομένων «Μετρό Θεσσαλονίκης».

Αιτία της διαμαρτυρίας είναι η διακοπή των εργασιών στα εργοτάξια και η απόλυση των εργαζομένων χωρίς αποζημίωση. Βασικό αίτημα αποτελεί η επανεκκίνηση των έργων στη βασική γραμμή και η επιστροφή των απολυμένων στον χώρο εργασίας τους χωρίς μισθολογικές αλλαγές.

Σε ανακοίνωση του Σωματείου επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, ότι έχουν δοθεί δεσμεύσεις στο παρελθόν για την επίλυση του θέματος. Διατυπώνεται, επίσης, το αίτημα να υπάρξει ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του έργου, ώστε οι πολίτες της πόλης να μπορέσουν κάποια στιγμή να πραγματοποιούν τις μετακινήσεις τους με το συγκεκριμένο μέσο.

Δείτε τις δηλώσεις του γενικού γραμματέα του Σωματείου Εργαζομένων του «Μετρό Θεσσαλονίκης», Δημήτρη Παππά:

Διαμαρτυρία από τους εργαζόμενους του Μετρό Θεσσαλονίκης

Το εργοτάξιο επισκέφτηκε ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Χρήστος Σπίρτζης για να ενημερωθεί για τα αιτήματα των εργαζομένων ενώ στο σημείο μετέβη και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης.

 

"Εφικτή η συνύπαρξη αρχαίων και σταθμού του μετρό"

nooz.gr,29/12/2015

"Τεχνικά εφικτότατη" είναι η συνύπαρξη των αρχαιολογικών ευρημάτων και του σταθμού Βενιζέλου του Μετρό, δήλωσε ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Χρήστος Σπίρτζης, σημειώνοντας ότι αναζητούνται οι βέλτιστες λύσεις.

Την πλήρη ικανοποίησή του γι αυτή την εξέλιξη εξέφρασε ο δήμαρχος ΘεσσαλονίκηςΓιάννης Μπουτάρης, ενώ ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της "Αττικό Μετρό"Χρήστος Τσίτουρας είπε ότι είναι "επιβεβλημένη" η συνύπαρξη σταθμού και αρχαίων.

Οι τρεις τους ξεναγήθηκαν στις ανασκαφές που έχουν γίνει μέχρι τώρα στο σταθμό Βενιζέλου, είδαν από κοντά τα αρχαιολογικά ευρήματα και αμέσως μετά ο υπουργός δήλωσε στους δημοσιογράφους: "Είναι πολύ σημαντικά τα ευρήματα. Αυτό μας λένε και οι αρχαιολόγοι και η Αττικό Μετρό. Είναι προφανές ότι ο σεβασμός που πρέπει να δείξουμε στην πολιτιστική μας κληρονομιά και στα ευρήματα είναι πάνω από κάθε άλλη προτεραιότητα που μπορεί να υπάρχει.

Πιστεύω ότι και οι αρχαιολόγοι και οι μηχανικοί θα βρουν τις βέλτιστες λύσεις ώστε να διασφαλιστεί όλο αυτό που βλέπετε γύρω σας, που είναι ένας θησαυρός και για τη Θεσσαλονίκη και για τη χώρα, και ταυτόχρονα να βρεθούν οι κατάλληλες τεχνικές λύσεις για να κατασκευαστεί ο σταθμός χωρίς να βλάψουμε τα ευρήματα.

Πιστεύω ότι τεχνικά είναι εφικτότατο και θα βοηθήσει πάρα πολύ και για την εικόνα της Θεσσαλονίκης, αλλά και για την ιστορία της χώρας μας".

Ο δήμαρχος, ο οποίος νωρίτερα είχε συνάντηση με τον κ. Σπίρτζη, δεν έκρυψε καθόλου την ικανοποίηση και χαρά του ακούγοντας τον υπουργό. Μίλησε για "εξαιρετικά καλή κατάληξη όλης αυτής της ιστορίας η οποία είχε περιπέτειες" και σημείωσε:

"Η συνύπαρξη των ευρημάτων με το σταθμό του Μετρό είναι απόλυτα εφικτή και από τεχνικής απόψεως. Υπάρχουν κάποιες ημερομηνίες που πρέπει να τηρηθούν, ορισμένα κονδύλια που πρέπει και να εξευρεθούν και να απορροφηθούν. Εγώ είμαι απόλυτα ευχαριστημένος".

"Εμείς ως μια καταξιωμένη τεχνική εταιρία του δημοσίου, πάντοτε υπηρετούμε το δημόσιον συμφέρον", τόνισε, από την πλευρά του ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της "Αττικό Μετρό" Χρήστος Τσίτουρας και πρόσθεσε: "Η συνύπαρξη σταθμού και αρχαίων-και ειδικά αυτών των αρχαίων-είναι επιβεβλημένη. Από κει και πέρα, όμως, επειδή είμαστε στη σφαίρα του εφικτού και όχι του επιθυμητού χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση για να δούμε πώς μπορεί να έχουμε το αίσιο αποτέλεσμα και να είναι όλοι οι Θεσσαλονικείς ικανοποιημένοι".

Μέχρι τώρα έχουν δαπανηθεί 20.000.000 ευρώ για τον σταθμό του Μετρό στη Βενιζέλου, εκ των οποίων τα 14.000.000 για αρχαιολογικές εργασίες.

Με βάση την απόφαση του υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων θα προχωρήσει η κατασκευή όλων των άλλων σταθμών, εκτός από αυτόν της Βενιζέλου, μέχρι να βρεθεί η βέλτιστη τεχνική λύση. Έτσι σε πρώτη φάση θα παραδοθεί το έργο του Μετρό με τους 12 σταθμούς, μαζί και η επέκταση της Καλαμαριάς, και στη συνέχεια ο 13ος σταθμός της Βενιζέλου.

Ο κ. Σπίρτζης συναντήθηκε με απολυμένους στις αρχαιολογικές ανασκαφές του Μετρό, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί κρατώντας πανό, τους διαβεβαίωσε ότι θα επαναπροσληφθούν στο έργο, που θα ξεκινήσει το πρώτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου, και τους ευχήθηκε "καλή χρονιά". "Αν θυμάμαι καλά, πριν έναν μήνα, κάποιοι μας κατήγγειλαν γιατί υπήρχαν απολύσεις. Τώρα να μας καταγγέλλουν, γιατί θα υπάρξουν... προσλήψεις" σχολίασε ο υπουργός.

Στην επίσκεψη στο σταθμό του μετρό τον υπουργό συνόδευαν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος, ο βουλευτής Τριαντάφυλλος Μηταφίδης και ο γραμματέας της Ν.Ε. Β΄ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ Χρήστος Ρώσσιος.

Ο κ. Σπίρτζης επισκέφθηκε το αεροδρόμιο "Μακεδονία", ενημερώθηκε για το έργο επέκτασης του αεροδιαδρόμου 10-28, που έχει... κολλήσει και τόνισε ότι επισπεύδονται όλες οι διαδικασίες, ώστε να ολοκληρωθούν μέχρι τις 31 Μαρτίου 2017, προκειμένου να μην κινδυνεύσει το έργο με απένταξη.

Ο υπουργός συναντήθηκε με την υφυπουργό Μακεδονίας-Θράκης Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά και συζήτησαν για την επανέναρξη των εργασιών στο Μετρό και το αεροδρόμιο, καθώς και τη διαχείριση των υδάτων στις λεκάνες απορροής των ποταμών στη Βόρεια Ελλάδα και τους κάθετους οδικούς άξονες.

"Η κυβέρνηση υλοποιεί τις δεσμεύσεις της προκειμένου να έχουμε τους βέλτιστους τρόπους και χρόνους ολοκλήρωσης των έργων που έχουν ήδη ξεκινήσει και ταλαιπωρούν για χρόνια τη χώρα μας", δήλωσε η κ. Κόλλια -Τσαρουχά.