Aπό τον δίσκο του 1971 "Νο1"
Στίχοι: Κώστας Ψυχογιός,
Μουσική: Γιώργος Μανισαλής,
Πρώτη Εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος, ...
Σάββατο, Νοεμβρίου 30, 2013
Δείγμα κοινωνικής σάτιρας στα χρόνια της Χούντας
Aπό τον δίσκο του 1971 "Νο1"
Στίχοι: Κώστας Ψυχογιός,
Μουσική: Γιώργος Μανισαλής,
Πρώτη Εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος, ...
Το αιώνια αναπάντητο ερώτημα
Μπορει η διαλεκτική να σπάσει τούβλα;
La Dialectique peut-elle casser des briques?
(1973)
*La dialectique peut-elle casser des briques? (1973):Βικιπαίδεια*
Το μπορεί η διαλεκτική να σπάσει τούβλα του καταστασιακού Ρενέ Βιενέ
René (Viénet) είναι µεταστροφή µιας cult κινεζικής ταινίας καράτε. Η λογική της είναι
απλή: Ο Βιενέ διατηρεί ολόκληρο το οπτικό µέρος, τις εικόνες και την
κίνηση από το πρωτότυπο, και αλλάζει το ηχητικό - ντουµπλάρει τους
διαλόγους και προσθέτει ορισµένα σχόλια, στα γαλλικά. Η πάλη του καλού
µε το κακό µετατρέπεται σε πάλη του "προλεταριάτου µε τη γραφειοκρατία"!
Η υπόθεση έχει ως εξής: οι γραφειοκράτες (στο πρωτότυπο οι προύχοντες
του χωριού) καταπιέζουν βάναυσα τους προλετάριους (τους χωρικούς),
μέχρι που εμφανίζεται ένας μυστηριώδης νέος. Ο νέος αυτός,
ανακαλύπτουμε, είναι ο "διαλεκτιστής", ο οποίος ξυλοκοπάει μία ομήγυρη
από 15 άτομα για πρωινό. Κάποιοι χαρακτηριστικοί διάλογοι: όταν ο
υπασπιστής του γραφειοκράτη επιτίθεται στους "αθώους προλετάριους"
εξανίσταται ως εξής: "δεν θέλω να ξανακούσω για πάλη των τάξεων…
διαφορετικά θα στείλω τους κοινωνιολόγους κι αν χρειαστεί τους
ψυχιάτρους. Τους Φουκώ. Τους Λακάν. Τους στρουκτουραλιστές". Αργότερα,
όταν ο μειλίχιος και συμπονετικός ήρωας του χωριού ψυθιρίζει κάτι στην
αγαπημένη του, εκείνη αποκρίνεται "…φυσικά σε πιστεύω… σε έχω δει να
σκοτώνεις τόσους παππάδες…"Ένας από τους λόγους που υπήρχε ενδιαφέρον για το γύρισμα μιας τέτοιας ταινίας φαίνεται να ήταν το φαινόμενο της αντιγραφής και ανακύκλωσης ενός απλού και κλισέ σεναριού για ανατρεπτικούς σκοπούς. Η πρακτική της χρήσης ενός ήδη υπάρχοντος έργου με σκοπό την αναπροσαρμογή του για άλλους σκοπούς (detournement) είναι πολλά υποσχόμενη και θέτει ενδιαφέροντα ερωτήματα. Πέρα από το πολιτικό χιούμορ και τη σάτιρα, η ταινία εγείρει και κάποια ουσιαστικά ζητήματα (π.χ. σχέση ιδεολογίας/πολιτικής και θεάματος).
Πηγή: Black Tracker.gr
Ιδανική αντίθεση
Όταν ο αισθαντικός Έλληνας ποιητής
που διψούσε για ανοιχτούς ορίζοντες
συναντά στη μέση της βραδιάς το
μελαγχολικό fado, που ονειρεύεται
την επιστροφή στο αγαπημένο σπίτι ...
Πότε θ’ ανοίξουμε πανιά για τα Νησιά του Νότου,
πότε το ρου θ’ ανέβουμε του ποταμού Αμαζόνα;
― Καιρός μας πια να πάψουμε να βλέπουμε μπροστά μας
των ίδιων πάντα λιμανιών τη νυσταγμένη εικόνα!
Ας σβήσει η νέα μας ορμή (σα βήματα στον άμμο
από το κύμα) την παλιάν, ασάλευτη ζωή μας!
Σημαία υψώστε την ψυχή στο πιο αψηλό κατάρτι:
δεν είναι αλήθεια ότι ήρθαμε αργά στην εποχή μας!
Μπορούμε ακόμα μια ζωή να ζήσουμε καινούργια,
αντίς να μαραζώνουμε σαν τον κομμένο δυόσμο:
φτάνει να κάνουμε πανιά σαν τους Θαλασσοπόρους
που, μια πατρίδα αφήνοντας ― έβρισκαν έναν κόσμο!
που διψούσε για ανοιχτούς ορίζοντες
συναντά στη μέση της βραδιάς το
μελαγχολικό fado, που ονειρεύεται
την επιστροφή στο αγαπημένο σπίτι ...
Πότε θ’ ανοίξουμε πανιά για τα Νησιά του Νότου,πότε το ρου θ’ ανέβουμε του ποταμού Αμαζόνα;
― Καιρός μας πια να πάψουμε να βλέπουμε μπροστά μας
των ίδιων πάντα λιμανιών τη νυσταγμένη εικόνα!
Ας σβήσει η νέα μας ορμή (σα βήματα στον άμμο
από το κύμα) την παλιάν, ασάλευτη ζωή μας!
Σημαία υψώστε την ψυχή στο πιο αψηλό κατάρτι:
δεν είναι αλήθεια ότι ήρθαμε αργά στην εποχή μας!
Μπορούμε ακόμα μια ζωή να ζήσουμε καινούργια,
αντίς να μαραζώνουμε σαν τον κομμένο δυόσμο:
φτάνει να κάνουμε πανιά σαν τους Θαλασσοπόρους
που, μια πατρίδα αφήνοντας ― έβρισκαν έναν κόσμο!
Κώστα Ουράνη (1890-1953),"Ποιήματα".
Βιβλιοπωλείον της «Εστίας»
Ι.Δ. Κολλάρου και Σιας Α.Ε., 1993.Σελ. 97.
Καβάφης ο αΐδιος
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης: Ιθάκη
Zenpencils
Artwork: Gavin Aung Than
Απαγγελία: Σον Κόνερι
Μουσική: Βαγγέλης Παπαθανασίου
Zenpencils
Artwork: Gavin Aung Than
Απαγγελία: Σον Κόνερι
Μουσική: Βαγγέλης Παπαθανασίου
Τα πιράνχας έτοιμα να ξεκοκαλίσουν τη μεσαία τάξη
ΜΑΝΩΛΗΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ
[ Εκδότης της επιθεώρησης "The Athens Review of Books"]
Ο νέος μαυραγοριτισμός
Τα πιράνχας έτοιμα να ξεκοκαλίσουν τη μεσαία τάξη
Το editorial Δεκεμβρίου της "The Athens Review of Books"
Τα στοιχεία των ερευνών της Διεθνούς Διαφάνειας περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και τον λεγόμενο δείκτη δωροδοκίας. Πρόκειται για μια πολύ απλή ερώτηση, η οποία απαντάται από εντυπωσιακά μεγάλο αριθμό πολιτών παντού στον κόσμο, ακόμα και στις πιο προηγμένες χώρες της Δύσης, ερώτηση από την οποία διαμορφώνεται ο λεγόμενος δείκτης δωροδοκιών (bribery index). Η ερώτηση είναι απλή: Η Διεθνής Διαφάνεια, αφού εξετάζει αν ο ίδιος ο πολίτης ή κάποιος από τους δικούς του ήρθε σε επαφή με μια σειρά από δημόσιους φορείς, κατόπιν ρωτά όσους ήρθαν πράγματι σε επαφή με τον συγκεκριμένο δημόσιο φορέα, αν δωροδόκησαν κάποιον τη χρονιά που πέρασε. Από τη μελέτη του δείκτη δωροδοκιών προκύπτει ότι στην Ελλάδα γίνονται τουλάχιστον 800 χιλιάδες με 1 εκατομμύριο μικρές δωροδοκίες κάθε χρόνο. Σ’ αυτές δεν περιλαμβάνονται προφανώς οι ευαγείς δραστηριότητες της διαφθοράς των ισχυρών και διαπλεκόμενων, που λαμβάνουν πολλαπλές μορφές (εκβιασμοί, μοιρασιές μιζών κ.λπ.) και δεν προσφέρονται για δημοσκοπική «κουβεντούλα».
Το συμπέρασμα που τεκμηριώνεται αμάχητα από τον δείκτη αυτόν είναι σε όλους εμπειρικά γνωστό: Στη χώρα μας κυκλοφόρησε άφθονο μαύρο χρήμα. Δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο, που απολάμβαναν αθέμιτα οι εκάστοτε πολιτικά ισχυροί. Τα δύο τέως μεγάλα κόμματα που ασκούσαν την εξουσία και οι παρατρεχάμενοί τους εντός του κράτους, αλλά και οι κρατικοδίαιτοι και διαπλεκόμενοι επιχειρηματίες (μεγάλοι, μεσαίοι και μικροί, σε εθνική και τοπική κλίμακα).
Τι έγινε αυτό το χρήμα; Φαγώθηκε όλο; Οι ενδείξεις από τη μαζική φυγή κεφαλαίων όταν έφτασε η ώρα της χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους, μας κατευθύνουν προς αρνητική απάντηση. Τα Καγιέν, τα σκάφη, τα γκουρμέ εστιατόρια και τα Κοχίμπα δεν ήταν αρκετά για να φαγωθεί το ατελείωτο αυτό το χρήμα. Ούτε ακόμη κι αν προστεθούν οι αγορές ακινήτων, οι οποίες απαιτούσαν άλλωστε και κάποιου είδους δικαιολόγηση του πόθεν έσχες. Πολύ μαύρο χρήμα έφυγε λοιπόν στο εξωτερικό όπου κάθεται και περιμένει την ώρα που τα πράγματα θα ηρεμήσουν για να «επαναπατριστεί».
Την ευκαιρία για την επάνοδο του μαύρου χρήματος δίνει η ασκούμενη σήμερα κυβερνητική πολιτική που προωθεί με αμείλικτη συστηματικότητα την καταστροφή της μεσαίας τάξης. Κύριος στόχος της πολιτικής αυτής είναι η διατήρηση των κομματικών στρατών και των πάσης φύσεως λυμεώνων, εις βάρος του παραγωγικότερου και σχετικά εντιμότερου τμήματος της κοινωνίας.
Οι επιλογές είναι διάφανα σαφείς. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, με την ανοχή μιας κυνικής Τρόικας, επιδίωξαν να προστατεύσουν με κάθε τρόπο τις μεγάλες και τις μικρές τους κομματικές πελατείες από τις συνέπειες της κρίσης. Το κατάφεραν, για την ώρα, με πολλούς τρόπους – αποτελούν υπόδειγμα τυχοδιωκτικής εφευρετικότητας. Μέσω της συνέχισης της προνομιακής δανειοδότησης των χρεοκοπημένων ΜΜΕ και των υπερχρεωμένων κρατικοδίαιτων φαλαινοκαρχαριών της ελληνικής μεγαλοεπιχειρηματικότητας, εις βάρος του παραγωγικού και εξωστρεφούς τμήματος της οικονομίας. Μέσω της δημιουργίας μιας στρατιάς πρόωρων συνταξιοδοτήσεων – με την ουσιαστική μείωση των ορίων ηλικίας για τους υπαλλήλους του Δημοσίου, των ΔΕΚΟ και των τραπεζών, που βρήκαν ασφαλές καταφύγιο στο πρυτανείο, την ώρα που στον ιδιωτικό τομέα εκατομμύρια άνθρωποι παρασύρονταν από τον κατακλυσμό της ανεργίας και της εξουθενωτικής ύφεσης. Μέσω της διατήρησης της κομματικής διανομής του ΕΣΠΑ, το οποίο είναι το μόνο ρευστό χρήμα στην αγορά. Μέσω, τέλος, της ενσυνείδητης «ανικανότητας» στη σύλληψη της φοροδιαφυγής, με τη διατήρηση του συνόλου των διεφθαρμένων υπαλλήλων σε θέσεις-κλειδιά στο Υπουργείο Οικονομικών. (Μοναδική εξαίρεση μερικές εκατοντάδες υπαλλήλων που ήταν «υπερβολικά» απρόσεκτοι ή «υπερβολικά» άτυχοι, οι λεγόμενοι «επίορκοι»).
Επειδή όμως δανεικά πλέον δεν υπάρχουν, το κόστος της προστασίας της κομματικής πελατείας και της διατήρησης του πολύ μεγάλου (σε σχέση με τη σημερινή οικονομία) και διεφθαρμένου κράτους έπεσε αποκλειστικά στους ώμους της μεσαίας τάξης. Ο συνδυασμός οικονομικής ύφεσης, μαζικής ανεργίας και αύξησης των κάθε είδους φορολογιών έφερε εκατομμύρια νοικοκυριά σε απόγνωση και εξαφάνισε μεγάλο μέρος των εισοδημάτων και των καταθέσεων της μεσαίας τάξης. Εκεί ακριβώς ήρθε η τελική επίθεση του συστήματος ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, που αφού εξουθένωσε το εισόδημα, στράφηκε στην περιουσία. Με την αύξηση του φόρου ακινήτων από 500 εκατομμύρια (προ κρίσης) στα 3,9 δισεκατομμύρια το 2014, η κυβέρνηση συμπεριφέρεται σαν να επιδιώκει να δημιουργήσει συνθήκες μαζικής εκποίησης των ακινήτων στη χώρα και να ρίξει τις τιμές σε εξευτελιστικό βαθμό. Οκταπλασιάζει τη φορολογία, σε μια περίοδο που η πραγματική αξία των περιουσιών έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 40%, λόγω της ύφεσης και της υπερπροσφοράς ακινήτων. Η φορολογία περιλαμβάνει πλέον και κάθε είδους ανενεργό ή ξενοίκιαστο αστικό ακίνητο.
Περιλαμβάνει επίσης και τα ακίνητα που ουσιαστικά δεν ανήκουν στους ενδιαφερόμενους, μια που είναι προσημειωμένα από τις τράπεζες και τα σχετικά δάνεια δεν εξυπηρετούνται πια (το 24% των στεγαστικών δανείων είναι «στο κόκκινο»), με αποτέλεσμα να είναι βέβαιη η αδυναμία πληρωμής της φορολογίας (επί ανύπαρκτης περιουσίας) και αδύνατη ακόμα και η απόπειρα εκποίησης.
Σε όλα αυτά προσθέστε και την επίσης απηνή καταδίωξη των ασφαλισμένων, ιδίως του ΟΑΕΕ, οι μισοί εκ των οποίων δεν μπορούν να πληρώσουν πλέον τις εισφορές που τους υποχρεώνει το κράτος να καταβάλλουν, αλλά και τα αντίστοιχα φαινόμενα στα άλλα ταμεία αυτασφάλισης, για να ολοκληρωθεί η εικόνα της καταστροφής της παραγωγικής μεσαίας τάξης.
Η επόμενη πράξη του δράματος; Η αγορά της εκποιούμενης περιουσίας. Είτε από αλλοδαπούς, στις τουριστικές περιοχές σε χαμηλές τιμές και στις υπόλοιπες σε εξευτελιστικές, είτε από τα λεγόμενα vulture funds, (τα πτωματοφάγα όρνεα του κόσμου των διεθνών αγορών), είτε από το μαύρο χρήμα που αναφέραμε στην αρχή. Θα πρόκειται για την μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου στη χώρα μετά την περίοδο της Κατοχής, που θα οδηγήσει σε μια νέα κοινωνική δομή, προς όφελος του παρασιτικού πλουτισμού και εις βάρος των παραγωγικών ανθρώπων που θα έχουν απομείνει στην Ελλάδα. Μετά το όνειδος των «επί Κατοχής πλουτισάντων» θα έχουμε τους πλουτίσαντες επί συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.
Είναι πολύ δύσκολη η απάντηση στο ερώτημα αν πρόκειται για σχέδιο ή για την συρροή συγκυριών, υπό τη διακυβέρνηση αδίστακτων ανθρώπων, στην προσπάθειά τους να διατηρηθεί η εξουσία ενός σάπιου κατεστημένου. Πιθανότερο είναι το δεύτερο.
Σε κάθε περίπτωση πάντως το έγκλημα συντελείται, και μικρή σημασία έχει εάν πρόκειται για έγκλημα εκ προμελέτης ή για έγκλημα του οποίου οι αυτουργοί θα κατηγορηθούν για ενδεχόμενο δόλο. Όσοι θα χάσουν την περιουσία τους και θα εξουθενωθούν οικονομικά και ψυχικά θα υποστούν τις ίδιες συνέπειες είτε στην μια είτε στην άλλη περίπτωση.
Θα το υποστούν δε αυτό με τις κρυφές ευλογίες της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, η οποία παθητικά παρακολουθεί τα τεκταινόμενα. Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι είχε πράγματι κρυφό όνειρο να στερήσει τη μεσαία τάξη από την ιδιοκτησία της, εξ ου και σχεδόν με φθόνο παρακολουθεί τους Σαμαρά και Βενιζέλο να κάνουν το πρόγραμμά του πραγματικότητα και δηλώνει πως η προοδευτικότητα των φόρων δεν είναι αρκετή. Ότι δηλαδή θα ήθελε ακόμα μεγαλύτερους φόρους.
Είναι άραγε καταδικασμένη η μεσαία τάξη, δηλαδή οι σχετικώς πιο νοικοκυρεμένοι και συνεπείς στις υποχρεώσεις τους άνθρωποι στη χώρα να καταστραφούν από το σημερινό σύστημα εξουσίας (στο οποίο διαπλέκονται τα δύο κόμματα και τα παρακολουθήματά τους και οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες και μιντιάρχες); Η απάντηση εξαρτάται βέβαια από τους ίδιους. Αν δεν αντιδράσουν, αν δεν φροντίσουν να στείλουν ισχυρό το μήνυμα ότι όλα όσα υφίστανται θα πληρωθούν σύντομα και στο μόνο νόμισμα που καταλαβαίνουν οι καταστροφείς τους, δηλαδή σε ψήφους, τότε ασφαλώς η μοίρα τους είναι προδιαγεγραμμένη. Όταν η λίμνη αποστραγγίζεται και βρίσκεσαι παγιδευμένος στον νερόλακκο μαζί με τα μονίμως πεινασμένα πιράνχας, ή θα οργανωθείς και θα παλέψεις για να τα εξοντώσεις ή θα σε εξοντώσουν αυτά.
Τα στοιχεία των ερευνών της Διεθνούς Διαφάνειας περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και τον λεγόμενο δείκτη δωροδοκίας. Πρόκειται για μια πολύ απλή ερώτηση, η οποία απαντάται από εντυπωσιακά μεγάλο αριθμό πολιτών παντού στον κόσμο, ακόμα και στις πιο προηγμένες χώρες της Δύσης, ερώτηση από την οποία διαμορφώνεται ο λεγόμενος δείκτης δωροδοκιών (bribery index). Η ερώτηση είναι απλή: Η Διεθνής Διαφάνεια, αφού εξετάζει αν ο ίδιος ο πολίτης ή κάποιος από τους δικούς του ήρθε σε επαφή με μια σειρά από δημόσιους φορείς, κατόπιν ρωτά όσους ήρθαν πράγματι σε επαφή με τον συγκεκριμένο δημόσιο φορέα, αν δωροδόκησαν κάποιον τη χρονιά που πέρασε. Από τη μελέτη του δείκτη δωροδοκιών προκύπτει ότι στην Ελλάδα γίνονται τουλάχιστον 800 χιλιάδες με 1 εκατομμύριο μικρές δωροδοκίες κάθε χρόνο. Σ’ αυτές δεν περιλαμβάνονται προφανώς οι ευαγείς δραστηριότητες της διαφθοράς των ισχυρών και διαπλεκόμενων, που λαμβάνουν πολλαπλές μορφές (εκβιασμοί, μοιρασιές μιζών κ.λπ.) και δεν προσφέρονται για δημοσκοπική «κουβεντούλα».
Το συμπέρασμα που τεκμηριώνεται αμάχητα από τον δείκτη αυτόν είναι σε όλους εμπειρικά γνωστό: Στη χώρα μας κυκλοφόρησε άφθονο μαύρο χρήμα. Δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο, που απολάμβαναν αθέμιτα οι εκάστοτε πολιτικά ισχυροί. Τα δύο τέως μεγάλα κόμματα που ασκούσαν την εξουσία και οι παρατρεχάμενοί τους εντός του κράτους, αλλά και οι κρατικοδίαιτοι και διαπλεκόμενοι επιχειρηματίες (μεγάλοι, μεσαίοι και μικροί, σε εθνική και τοπική κλίμακα).
Τι έγινε αυτό το χρήμα; Φαγώθηκε όλο; Οι ενδείξεις από τη μαζική φυγή κεφαλαίων όταν έφτασε η ώρα της χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους, μας κατευθύνουν προς αρνητική απάντηση. Τα Καγιέν, τα σκάφη, τα γκουρμέ εστιατόρια και τα Κοχίμπα δεν ήταν αρκετά για να φαγωθεί το ατελείωτο αυτό το χρήμα. Ούτε ακόμη κι αν προστεθούν οι αγορές ακινήτων, οι οποίες απαιτούσαν άλλωστε και κάποιου είδους δικαιολόγηση του πόθεν έσχες. Πολύ μαύρο χρήμα έφυγε λοιπόν στο εξωτερικό όπου κάθεται και περιμένει την ώρα που τα πράγματα θα ηρεμήσουν για να «επαναπατριστεί».
Την ευκαιρία για την επάνοδο του μαύρου χρήματος δίνει η ασκούμενη σήμερα κυβερνητική πολιτική που προωθεί με αμείλικτη συστηματικότητα την καταστροφή της μεσαίας τάξης. Κύριος στόχος της πολιτικής αυτής είναι η διατήρηση των κομματικών στρατών και των πάσης φύσεως λυμεώνων, εις βάρος του παραγωγικότερου και σχετικά εντιμότερου τμήματος της κοινωνίας.
Οι επιλογές είναι διάφανα σαφείς. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, με την ανοχή μιας κυνικής Τρόικας, επιδίωξαν να προστατεύσουν με κάθε τρόπο τις μεγάλες και τις μικρές τους κομματικές πελατείες από τις συνέπειες της κρίσης. Το κατάφεραν, για την ώρα, με πολλούς τρόπους – αποτελούν υπόδειγμα τυχοδιωκτικής εφευρετικότητας. Μέσω της συνέχισης της προνομιακής δανειοδότησης των χρεοκοπημένων ΜΜΕ και των υπερχρεωμένων κρατικοδίαιτων φαλαινοκαρχαριών της ελληνικής μεγαλοεπιχειρηματικότητας, εις βάρος του παραγωγικού και εξωστρεφούς τμήματος της οικονομίας. Μέσω της δημιουργίας μιας στρατιάς πρόωρων συνταξιοδοτήσεων – με την ουσιαστική μείωση των ορίων ηλικίας για τους υπαλλήλους του Δημοσίου, των ΔΕΚΟ και των τραπεζών, που βρήκαν ασφαλές καταφύγιο στο πρυτανείο, την ώρα που στον ιδιωτικό τομέα εκατομμύρια άνθρωποι παρασύρονταν από τον κατακλυσμό της ανεργίας και της εξουθενωτικής ύφεσης. Μέσω της διατήρησης της κομματικής διανομής του ΕΣΠΑ, το οποίο είναι το μόνο ρευστό χρήμα στην αγορά. Μέσω, τέλος, της ενσυνείδητης «ανικανότητας» στη σύλληψη της φοροδιαφυγής, με τη διατήρηση του συνόλου των διεφθαρμένων υπαλλήλων σε θέσεις-κλειδιά στο Υπουργείο Οικονομικών. (Μοναδική εξαίρεση μερικές εκατοντάδες υπαλλήλων που ήταν «υπερβολικά» απρόσεκτοι ή «υπερβολικά» άτυχοι, οι λεγόμενοι «επίορκοι»).
Επειδή όμως δανεικά πλέον δεν υπάρχουν, το κόστος της προστασίας της κομματικής πελατείας και της διατήρησης του πολύ μεγάλου (σε σχέση με τη σημερινή οικονομία) και διεφθαρμένου κράτους έπεσε αποκλειστικά στους ώμους της μεσαίας τάξης. Ο συνδυασμός οικονομικής ύφεσης, μαζικής ανεργίας και αύξησης των κάθε είδους φορολογιών έφερε εκατομμύρια νοικοκυριά σε απόγνωση και εξαφάνισε μεγάλο μέρος των εισοδημάτων και των καταθέσεων της μεσαίας τάξης. Εκεί ακριβώς ήρθε η τελική επίθεση του συστήματος ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, που αφού εξουθένωσε το εισόδημα, στράφηκε στην περιουσία. Με την αύξηση του φόρου ακινήτων από 500 εκατομμύρια (προ κρίσης) στα 3,9 δισεκατομμύρια το 2014, η κυβέρνηση συμπεριφέρεται σαν να επιδιώκει να δημιουργήσει συνθήκες μαζικής εκποίησης των ακινήτων στη χώρα και να ρίξει τις τιμές σε εξευτελιστικό βαθμό. Οκταπλασιάζει τη φορολογία, σε μια περίοδο που η πραγματική αξία των περιουσιών έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 40%, λόγω της ύφεσης και της υπερπροσφοράς ακινήτων. Η φορολογία περιλαμβάνει πλέον και κάθε είδους ανενεργό ή ξενοίκιαστο αστικό ακίνητο.
Περιλαμβάνει επίσης και τα ακίνητα που ουσιαστικά δεν ανήκουν στους ενδιαφερόμενους, μια που είναι προσημειωμένα από τις τράπεζες και τα σχετικά δάνεια δεν εξυπηρετούνται πια (το 24% των στεγαστικών δανείων είναι «στο κόκκινο»), με αποτέλεσμα να είναι βέβαιη η αδυναμία πληρωμής της φορολογίας (επί ανύπαρκτης περιουσίας) και αδύνατη ακόμα και η απόπειρα εκποίησης.
Σε όλα αυτά προσθέστε και την επίσης απηνή καταδίωξη των ασφαλισμένων, ιδίως του ΟΑΕΕ, οι μισοί εκ των οποίων δεν μπορούν να πληρώσουν πλέον τις εισφορές που τους υποχρεώνει το κράτος να καταβάλλουν, αλλά και τα αντίστοιχα φαινόμενα στα άλλα ταμεία αυτασφάλισης, για να ολοκληρωθεί η εικόνα της καταστροφής της παραγωγικής μεσαίας τάξης.
Η επόμενη πράξη του δράματος; Η αγορά της εκποιούμενης περιουσίας. Είτε από αλλοδαπούς, στις τουριστικές περιοχές σε χαμηλές τιμές και στις υπόλοιπες σε εξευτελιστικές, είτε από τα λεγόμενα vulture funds, (τα πτωματοφάγα όρνεα του κόσμου των διεθνών αγορών), είτε από το μαύρο χρήμα που αναφέραμε στην αρχή. Θα πρόκειται για την μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου στη χώρα μετά την περίοδο της Κατοχής, που θα οδηγήσει σε μια νέα κοινωνική δομή, προς όφελος του παρασιτικού πλουτισμού και εις βάρος των παραγωγικών ανθρώπων που θα έχουν απομείνει στην Ελλάδα. Μετά το όνειδος των «επί Κατοχής πλουτισάντων» θα έχουμε τους πλουτίσαντες επί συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.
Είναι πολύ δύσκολη η απάντηση στο ερώτημα αν πρόκειται για σχέδιο ή για την συρροή συγκυριών, υπό τη διακυβέρνηση αδίστακτων ανθρώπων, στην προσπάθειά τους να διατηρηθεί η εξουσία ενός σάπιου κατεστημένου. Πιθανότερο είναι το δεύτερο.
Σε κάθε περίπτωση πάντως το έγκλημα συντελείται, και μικρή σημασία έχει εάν πρόκειται για έγκλημα εκ προμελέτης ή για έγκλημα του οποίου οι αυτουργοί θα κατηγορηθούν για ενδεχόμενο δόλο. Όσοι θα χάσουν την περιουσία τους και θα εξουθενωθούν οικονομικά και ψυχικά θα υποστούν τις ίδιες συνέπειες είτε στην μια είτε στην άλλη περίπτωση.
Θα το υποστούν δε αυτό με τις κρυφές ευλογίες της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, η οποία παθητικά παρακολουθεί τα τεκταινόμενα. Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι είχε πράγματι κρυφό όνειρο να στερήσει τη μεσαία τάξη από την ιδιοκτησία της, εξ ου και σχεδόν με φθόνο παρακολουθεί τους Σαμαρά και Βενιζέλο να κάνουν το πρόγραμμά του πραγματικότητα και δηλώνει πως η προοδευτικότητα των φόρων δεν είναι αρκετή. Ότι δηλαδή θα ήθελε ακόμα μεγαλύτερους φόρους.
Είναι άραγε καταδικασμένη η μεσαία τάξη, δηλαδή οι σχετικώς πιο νοικοκυρεμένοι και συνεπείς στις υποχρεώσεις τους άνθρωποι στη χώρα να καταστραφούν από το σημερινό σύστημα εξουσίας (στο οποίο διαπλέκονται τα δύο κόμματα και τα παρακολουθήματά τους και οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες και μιντιάρχες); Η απάντηση εξαρτάται βέβαια από τους ίδιους. Αν δεν αντιδράσουν, αν δεν φροντίσουν να στείλουν ισχυρό το μήνυμα ότι όλα όσα υφίστανται θα πληρωθούν σύντομα και στο μόνο νόμισμα που καταλαβαίνουν οι καταστροφείς τους, δηλαδή σε ψήφους, τότε ασφαλώς η μοίρα τους είναι προδιαγεγραμμένη. Όταν η λίμνη αποστραγγίζεται και βρίσκεσαι παγιδευμένος στον νερόλακκο μαζί με τα μονίμως πεινασμένα πιράνχας, ή θα οργανωθείς και θα παλέψεις για να τα εξοντώσεις ή θα σε εξοντώσουν αυτά.
— The Athens Review of Books
Παρασκευή, Νοεμβρίου 29, 2013
ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
ΚΑΠΟΥ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΕΛΛΑΔΑ
Γιάννης, Γιώργος, Δημοσθένης:
τρεις Έλληνες φίλοι στην εποχή των Μνημονίων
μια χειμωνιάτικη μέρα...
Η αυτολογοκρισία του Σόιμπλε
Η ΑΥΤΟΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ ΣΟΪΜΠΛΕ ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ
Η δήλωση που έκανε πριν από λίγες ώρες:
«Η Γερμανία δεν έχει επιβάλει τίποτα στις άλλες χώρες. Υποστηρίζουμε μόνο την τήρηση των συμφωνηθέντων κανόνων από όλους!»
«Η Γερμανία δεν έχει επιβάλει τίποτα στις άλλες χώρες. Υποστηρίζουμε μόνο την τήρηση των συμφωνηθέντων κανόνων από όλους, τους οποίους επέβαλε σ΄αυτούς η Γερμανία!»
Μαύροι σαν καλιακούδες...
ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΦΟΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ…
Νίκος Φελέκης
Άστραψε και βρόντηξε ο μητροπολίτης Πειραιώς μόλις πληροφορήθηκε ότι η κυβέρνηση προτίθεται, δια του υπουργού Δικαιοσύνης, να φέρει στη Βουλή προς ψήφιση το Σύμφωνο Συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών. «Θα αφορίσω όποιον βουλευτή τολμήσει να το ψηφίσει» ανέκραξε. Κι από κοντά ο έτερος Καππαδόκης, ο Άνθιμος Θεσσαλονίκης, όστις έφερε και παράδειγμα τα …ζώα για να αιτιολογήσει το αφύσικον του πράγματος.
Από αυτή την επανάσταση των μαύρων, των ράσων εννοώ, δεν μπορούσαν να λείψουν οι αυθεντικοί μαύροι, αυτοί που έχουν τα μαύρα μπλουζάκια ως σήμα κατατεθέν. Οι Χρυσαυγίτες -ως έχοντες λάβει ευλογία και εύφημον μνεία από τον Άγιο Πειραιώς για το πόσο καλά παιδιά είναι- με πρώτο τον Παναγιώταρο άρχισαν τα «τιτιβίσματα».
Αυτό ήταν. Είδαν τις αντιδράσεις των μαύρων στη Ν.Δ. και -ενθυμούμενοι προφανώς το «μαύρο» παρελθόν της Δεξιάς- σήκωσαν κι αυτοί, ευτυχώς κάποιοι και όχι όλοι, μαύρη παντιέρα. «Ούτε εμείς το ψηφίζουμε» διαμήνυσαν στου Μαξίμου. Ο Αθανασίου, ο υπουργός Δικαιοσύνης, ανακρούει πρύμναν και δηλώνει ότι το Σύμφωνο παραπέμπεται για το μέλλον.
Αν και δικαστής ο ίδιος, παραβλέπει το γεγονός ότι υπάρχει απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΑ) στην οποίαν η χώρα, ως πολιτισμένη και έχουσα αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του ΕΔΑΑ, οφείλει να συμμορφωθεί. Αναγκάζεται, αντί να εφαρμόσει την ισονομία, γιατί περί αυτού πρόκειται, να προτάξει τις κομματικές σκοπιμότητες. Αντί να νομοθετήσει το Δίκαιο -το οποίο υπηρέτησε, από κορυφαίες θέσεις, τόσα χρόνια- προτιμά ξεφύγει απ’ αυτό.
Κάποιος, κουτοπόνηρα βεβαίως, θα ισχυριστεί: Μα, να πέσει η κυβέρνηση γι’ αυτό το θέμα; Για τα ομόφυλα ζευγάρια; Για τους …πούστηδες και τις λεσβίες; Έλεος! Οι βουλευτές δεν έριξαν την κυβέρνηση για θέματα που «ξεπατώνουν» όλο τον κόσμο και θα την ρίξουν γι’ αυτό; Αν τολμάνε ας το πράξουν. Με τις πέτρες θα τους πάρουν αν εμφανιστούν να δίνουν μεγαλύτερη σημασία στο αν ένας/μία ομόφυλος μπορεί να κληρονομήσει τον άλλον/η και να αδιαφορούν αν εξαφανίζεται η περιουσία, περιλαμβανομένων και κληρονομιών, όλων των Ελλήνων.
Αν κάποιος βουλευτής επιλέξει να ρίξει την κυβέρνηση επειδή δεν
αντέχει στη σκέψη ότι θα μπορεί ο Αλκιβιάδης να επισκέπτεται τον Σωκράτη
στη φυλακή ή στην εντατική του νοσοκομείου (γιατί τέτοιες και άλλες
παρόμοιες νομικές εκκρεμότητες είναι που, κατά βάσιν, ρυθμίζει το
Σύμφωνο Συμβίωσης) τότε καλύτερα να το διαλύσουμε το μαγαζί που λέγεται
Δημοκρατία και να παραδώσουμε τα κλειδιά στον Καιάδα και στον αγιατολάχ
του Πασαλιμανιού.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ:
Νίκος Φελέκης
Πηγή: Matrix24.gr
Άστραψε και βρόντηξε ο μητροπολίτης Πειραιώς μόλις πληροφορήθηκε ότι η κυβέρνηση προτίθεται, δια του υπουργού Δικαιοσύνης, να φέρει στη Βουλή προς ψήφιση το Σύμφωνο Συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών. «Θα αφορίσω όποιον βουλευτή τολμήσει να το ψηφίσει» ανέκραξε. Κι από κοντά ο έτερος Καππαδόκης, ο Άνθιμος Θεσσαλονίκης, όστις έφερε και παράδειγμα τα …ζώα για να αιτιολογήσει το αφύσικον του πράγματος.
Από αυτή την επανάσταση των μαύρων, των ράσων εννοώ, δεν μπορούσαν να λείψουν οι αυθεντικοί μαύροι, αυτοί που έχουν τα μαύρα μπλουζάκια ως σήμα κατατεθέν. Οι Χρυσαυγίτες -ως έχοντες λάβει ευλογία και εύφημον μνεία από τον Άγιο Πειραιώς για το πόσο καλά παιδιά είναι- με πρώτο τον Παναγιώταρο άρχισαν τα «τιτιβίσματα».
Αυτό ήταν. Είδαν τις αντιδράσεις των μαύρων στη Ν.Δ. και -ενθυμούμενοι προφανώς το «μαύρο» παρελθόν της Δεξιάς- σήκωσαν κι αυτοί, ευτυχώς κάποιοι και όχι όλοι, μαύρη παντιέρα. «Ούτε εμείς το ψηφίζουμε» διαμήνυσαν στου Μαξίμου. Ο Αθανασίου, ο υπουργός Δικαιοσύνης, ανακρούει πρύμναν και δηλώνει ότι το Σύμφωνο παραπέμπεται για το μέλλον.
Αν και δικαστής ο ίδιος, παραβλέπει το γεγονός ότι υπάρχει απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΑ) στην οποίαν η χώρα, ως πολιτισμένη και έχουσα αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του ΕΔΑΑ, οφείλει να συμμορφωθεί. Αναγκάζεται, αντί να εφαρμόσει την ισονομία, γιατί περί αυτού πρόκειται, να προτάξει τις κομματικές σκοπιμότητες. Αντί να νομοθετήσει το Δίκαιο -το οποίο υπηρέτησε, από κορυφαίες θέσεις, τόσα χρόνια- προτιμά ξεφύγει απ’ αυτό.
Κάποιος, κουτοπόνηρα βεβαίως, θα ισχυριστεί: Μα, να πέσει η κυβέρνηση γι’ αυτό το θέμα; Για τα ομόφυλα ζευγάρια; Για τους …πούστηδες και τις λεσβίες; Έλεος! Οι βουλευτές δεν έριξαν την κυβέρνηση για θέματα που «ξεπατώνουν» όλο τον κόσμο και θα την ρίξουν γι’ αυτό; Αν τολμάνε ας το πράξουν. Με τις πέτρες θα τους πάρουν αν εμφανιστούν να δίνουν μεγαλύτερη σημασία στο αν ένας/μία ομόφυλος μπορεί να κληρονομήσει τον άλλον/η και να αδιαφορούν αν εξαφανίζεται η περιουσία, περιλαμβανομένων και κληρονομιών, όλων των Ελλήνων.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ:
Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ
Οι ελεγείες του Θέογνη περιέχουν , μεταξύ άλλων, προτροπές και συμβουλές ηθικού περιεχομένου, που απευθύνονται στο μαθητή του Κύρνο.
Ανεξάρτητα από την αριστοκρατική αντίληψη του ποιητή, που είναι έκδηλη σ΄ολόκληρο το έργο του, η επικαιρότητα του αποσπάσματος που αναρτούμε είναι έκδηλη. Αφορά, κατά τη γνώμη μας, στη διαπίστωση ότι στις κοινωνίες που βυθίζονται στη διαφθορά και τις πολιτικές έριδες εύκολα επιβάλλεται η τυραννία, με το πρόσχημα της τιμωρίας των "κακών" , του "εξαγνισμού" των ηθών και της αποκατάστασης της διασαλευθείσας "τάξης".
Όπως ακριβώς έγινε κάποτε στη χώρα μας με τον Μεταξά , το 1936, ή με τους συνταγματάρχες της 21ης Απριλίου , το 1967, και όπως υπόσχονται ανοιχτά ότι θα κάνουν οι μελανοχίτωνες της Χρυσής Αυγής σήμερα.
Πράγμα απ΄ό,τι φαίνεται καθόλου δύσκολο, αν κρίνουμε από την εικόνα αθλιότητας της κοινωνίας μας και της κατάντιας της συντριπτικής πλειψηφίας του πολιτικού κόσμου.Οπότε η έλευση των "νεοβαρβάρων" του φασισμού φαντάζει σαν "σωτήρια λύση" για μια μερίδα ανεγκέφαλων και ανιστόρητων ανθρώπων...
Ανεξάρτητα από την αριστοκρατική αντίληψη του ποιητή, που είναι έκδηλη σ΄ολόκληρο το έργο του, η επικαιρότητα του αποσπάσματος που αναρτούμε είναι έκδηλη. Αφορά, κατά τη γνώμη μας, στη διαπίστωση ότι στις κοινωνίες που βυθίζονται στη διαφθορά και τις πολιτικές έριδες εύκολα επιβάλλεται η τυραννία, με το πρόσχημα της τιμωρίας των "κακών" , του "εξαγνισμού" των ηθών και της αποκατάστασης της διασαλευθείσας "τάξης".
Όπως ακριβώς έγινε κάποτε στη χώρα μας με τον Μεταξά , το 1936, ή με τους συνταγματάρχες της 21ης Απριλίου , το 1967, και όπως υπόσχονται ανοιχτά ότι θα κάνουν οι μελανοχίτωνες της Χρυσής Αυγής σήμερα.
Πράγμα απ΄ό,τι φαίνεται καθόλου δύσκολο, αν κρίνουμε από την εικόνα αθλιότητας της κοινωνίας μας και της κατάντιας της συντριπτικής πλειψηφίας του πολιτικού κόσμου.Οπότε η έλευση των "νεοβαρβάρων" του φασισμού φαντάζει σαν "σωτήρια λύση" για μια μερίδα ανεγκέφαλων και ανιστόρητων ανθρώπων...
| Κύρνε, κύει πόλις ἥδε, δέδοικα δὲ μὴ τέκῃ ἄνδρα εὐθυντῆρα κακῆς ὕβριος ἡμετέρης. ἀστοὶ μὲν γὰρ ἔθ’ οἵδε σαόφρονες, ἡγεμόνες δὲ τετράφαται πολλὴν εἰς κακότητα πεσεῖν. οὐδεμίαν πω Κύρν’ ἀγαθοὶ πόλιν ὤλεσαν ἄνδρες∙ ἀλλ’ ὅταν ὑβρίζειν τοῖσι κακοῖσιν ἅδῃ δῆμόν τε φθείρωσι δίκας τ’ ἀδίκοισι διδῶσιν οἰκείων κερδέων εἵνεκα καὶ κράτεος, ἔλπεο μὴ δηρὸν κείνην πόλιν ἀτρεμίεσθαι, μηδ’ εἰ νῦν κεῖται πολλῇ ἐν ἡσυχίῃ, εὖτ’ ἂν τοῖσι κακοῖσι φίλ’ ἀνδράσι ταῦτα γένηται, κέρδεα δημοσίῳ σὺν κακῷ ἐρχόμενα. ἐκ τῶν γὰρ στάσιές τε καὶ ἔμφυλοι φόνοι ἀνδρῶν μούναρχοί τε∙ πόλει μήποτε τῇδε ἅδοι. |
"Γκαστρωμένη είναι η πόλη μας , Κύρνε, και φοβάμαι μήπως γεννήσει άνδρα που θα τιμωρήσει και θα ελέγξει την άθλιά μας ύβρη. Στη θέση τους έχουν ακόμη τα λογικά τους οι αστοί ,
μα οι ηγέτες έτοιμοι είναι να πέσουν σε κακοδαιμονία μεγάλη.
Ως τώρα , Κύρνε, καμία πόλη δεν χάθηκε από τις πράξεις ενάρετων ανθρώπων· αλλά όταν οι αχρείοι χαίρονται βουτώντας μέσα στην αδικία και όταν διαφθείρουν το λαό, κρίνοντας και δικάζοντας υπέρ των αδίκων προς όφελος δικό τους και για να αυξάνουν τη δύναμή τους, μην ελπίζεις πως μια τέτοια πόλη θα είναι ήσυχη για πολύ καιρό, κι ας είναι πολύ ήσυχη ακόμα ετούτη τη στιγμή, εφόσον αυτά είναι αρεστά στους κακούς ανθρώπους , τα κέρδη δηλαδή που έρχονται πιασμένα χέρι-χέρι με τη δημόσια συμφορά.
Αυτά είναι η αρχή των στάσεων και των θανάτων από τους εμφύλιους πολέμους, αυτά φέρνουν και τους τυράννους. Εύχομαι ποτέ να
μην αρέσουν αυτά τα δεινά στην πόλη τούτη."
(Μετάφραση: Gerontakos)
Θεσσαλονίκη: Κυκλοφορείς και... οπλοφορείς!
Θεσσαλονίκη: Κυκλοφορείς και... οπλοφορείς!
Μιχάλης Γ. Τριανταφυλλίδης
Πηγή:Μεταρρύθμιση , 23/11/2013
Κατ αρχάς οι διαπιστώσεις…
ΙΚΕΑ- Αριστοτέλους με το 3άρι, πρωινή ώρα πηγαίνοντας στη δουλειά.
Δεν θα σχολιάσω διόλου, διότι σεμνύνομαι και δεν θέλω να χρησιμοποιήσω κακά λόγια, για τα όσα συμβαίνουν μέχρι την είσοδό μας, στο Δήμο Θεσσαλονίκης.
Πρώτη στάση «Περιφερειακό Διαμέρισμα Θεσσαλονίκης».
Με αυτήν την άθλια ονομασία , νομίζουν ότι καλύπτουν την αίγλη της Βίλας Αλατίνι.
Και συνεχίζω, από δω και κάτω.
Μέχρι τη Μαρτίου, εμπόδια πέντε, στο λεωφορειόδρομο. Ο οδηγός του λεωφορείου εισέρχεται πανηγυρικά στη διπλανή λωρίδα, άρα στο δρόμο για ΙΧ.
Λωρίδα μία και πολύ τους είναι.
Από αριστερά, δε χρειάζεται να το πω εξ άλλου, όλα διπλό παρκαρισμένα, όλη η διαδρομή όμως.
Το διπλό παρκάρισμα θεσμός.
Μαρτίου- Ανάληψη, πέντε εμπόδια. Τα δύο από ταξί, τα τρία από «καλά δεν βλέπεις ρε ηλίθιε; δουλειά κάνω».
Το διπλό παρκάρισμα από απέναντι συνεχίζεται από την Ανάληψη μέχρι και το ΚΥΒΕΡΝΕΙΟ ή όπως το θέλει η μαγνητοφωνημένη αυστηρότητα « Λαογραφικό Μουσείο».
Και αυτό, γιατί κανείς δεν είχε κότσια, φαίνεται, να υπεραμυνθεί της ονομασίας «στάση Φλέμινγκ» που ήταν για χρόνια πολλά και δύσκολα, για τον Νομπελίστα, αλλά μετά έγινε και για την Αμαλία. Την ευγενική αυτή φυσιογνωμία της εναντίωσης στη χούντα.
Από εκεί και μέχρι τον Αβέρωφ, εμπόδια εννέα.
Ένα από ταξί κι όλα τα υπόλοιπα από τους σκληρά εργαζόμενους που μας θεωρούν όλους τους υπόλοιπους αργόσχολους και γι αυτό μας τιμωρούν με καθυστέρηση.
Ιδίως δε στο διάστημα μεταξύ Φαλήρου και Αβέρωφ, το διπλό παρκάρισμα της αριστερής πλευράς παρουσιάζεται σε όλο του το μεγαλείο.
Και φυσικά ο οδηγός του λεωφορείου , ολόκληρος ή κατά τα 2/3 στην λωρίδα των ΙΧ.
Άρα, κυκλοφοριακής συμφόρησης το εγκώμιο, συνεχίζεται.
Στην Τσιμισκή, εκτός της αθλιότητα της αριστερής παρκαρισμένης λωρίδας , ο λεωφορειόδρομος λειτουργεί .
Γιατί όπως είναι προφανές, το φαίνεσθε μας νοιάζει και όχι η ουσία.
Και αν μπορείτε αποδείξτε το αντίθετο.
Λόγω του ότι για παράδειγμα, σφράγισε ο ΦΩΚΑΣ τα μαγαζιά του και από την Αγιά Σοφιά ως την Κ.Ντηλ η αριστερή λωρίδα τρέχει ελεύθερα.
Παράκληση είναι να μην απαντήσουν μερικοί λαλίστατοι αρμόδιοι «ότι "τι να κάνουμε.... η Δημοτική Αστυνομία..."» και άλλα τέτοια εύκολα .
Άκουσα με τα ίδια μου τα αυτιά, απελπισμένο οδηγό του ΟΑΣΘ, στην Ερμού, να εκλιπαρεί το «κέντρο».
«παρακαλώ πάρτε τηλέφωνο την τροχαία. Θα το αφήσω εδώ που είμαι και θα φύγω, δεν περπατάει με τίποτε το αυτοκίνητο».
Και ως δια μαγείας, αμέσως μετά την Αριστοτέλους , μια πολυάριθμη ομάδα της Τροχαίας έκανε κατά πως πρέπει την δουλειά της.
Ξήλωσε τους πάντες και τα πάντα κι έτσι μέχρι το βράδυ όλα κυλούσαν ομαλά, το ίδιο και την επομένη.
Εάν το συνεχίσουν θα τους ευγνωμονεί ολόκληρη η περιοχή. Αλλά παράκληση, εργαζόμενοι καταστηματάρχες και άμεσα θιγόμενοι υπάρχουν σε όλους τους δρόμους του Δήμου μας και απαιτούν τουλάχιστον ισονομία.
ΙΚΕΑ- Αριστοτέλους με το 3άρι, πρωινή ώρα πηγαίνοντας στη δουλειά.
Δεν θα σχολιάσω διόλου, διότι σεμνύνομαι και δεν θέλω να χρησιμοποιήσω κακά λόγια, για τα όσα συμβαίνουν μέχρι την είσοδό μας, στο Δήμο Θεσσαλονίκης.
Πρώτη στάση «Περιφερειακό Διαμέρισμα Θεσσαλονίκης».
Με αυτήν την άθλια ονομασία , νομίζουν ότι καλύπτουν την αίγλη της Βίλας Αλατίνι.
Και συνεχίζω, από δω και κάτω.
Μέχρι τη Μαρτίου, εμπόδια πέντε, στο λεωφορειόδρομο. Ο οδηγός του λεωφορείου εισέρχεται πανηγυρικά στη διπλανή λωρίδα, άρα στο δρόμο για ΙΧ.
Λωρίδα μία και πολύ τους είναι.
Από αριστερά, δε χρειάζεται να το πω εξ άλλου, όλα διπλό παρκαρισμένα, όλη η διαδρομή όμως.
Το διπλό παρκάρισμα θεσμός.
Μαρτίου- Ανάληψη, πέντε εμπόδια. Τα δύο από ταξί, τα τρία από «καλά δεν βλέπεις ρε ηλίθιε; δουλειά κάνω».
Το διπλό παρκάρισμα από απέναντι συνεχίζεται από την Ανάληψη μέχρι και το ΚΥΒΕΡΝΕΙΟ ή όπως το θέλει η μαγνητοφωνημένη αυστηρότητα « Λαογραφικό Μουσείο».
Και αυτό, γιατί κανείς δεν είχε κότσια, φαίνεται, να υπεραμυνθεί της ονομασίας «στάση Φλέμινγκ» που ήταν για χρόνια πολλά και δύσκολα, για τον Νομπελίστα, αλλά μετά έγινε και για την Αμαλία. Την ευγενική αυτή φυσιογνωμία της εναντίωσης στη χούντα.
Από εκεί και μέχρι τον Αβέρωφ, εμπόδια εννέα.
Ένα από ταξί κι όλα τα υπόλοιπα από τους σκληρά εργαζόμενους που μας θεωρούν όλους τους υπόλοιπους αργόσχολους και γι αυτό μας τιμωρούν με καθυστέρηση.
Ιδίως δε στο διάστημα μεταξύ Φαλήρου και Αβέρωφ, το διπλό παρκάρισμα της αριστερής πλευράς παρουσιάζεται σε όλο του το μεγαλείο.
Και φυσικά ο οδηγός του λεωφορείου , ολόκληρος ή κατά τα 2/3 στην λωρίδα των ΙΧ.
Άρα, κυκλοφοριακής συμφόρησης το εγκώμιο, συνεχίζεται.
Στην Τσιμισκή, εκτός της αθλιότητα της αριστερής παρκαρισμένης λωρίδας , ο λεωφορειόδρομος λειτουργεί .
Γιατί όπως είναι προφανές, το φαίνεσθε μας νοιάζει και όχι η ουσία.
Και αν μπορείτε αποδείξτε το αντίθετο.
Λόγω του ότι για παράδειγμα, σφράγισε ο ΦΩΚΑΣ τα μαγαζιά του και από την Αγιά Σοφιά ως την Κ.Ντηλ η αριστερή λωρίδα τρέχει ελεύθερα.
Παράκληση είναι να μην απαντήσουν μερικοί λαλίστατοι αρμόδιοι «ότι "τι να κάνουμε.... η Δημοτική Αστυνομία..."» και άλλα τέτοια εύκολα .
Άκουσα με τα ίδια μου τα αυτιά, απελπισμένο οδηγό του ΟΑΣΘ, στην Ερμού, να εκλιπαρεί το «κέντρο».
«παρακαλώ πάρτε τηλέφωνο την τροχαία. Θα το αφήσω εδώ που είμαι και θα φύγω, δεν περπατάει με τίποτε το αυτοκίνητο».
Και ως δια μαγείας, αμέσως μετά την Αριστοτέλους , μια πολυάριθμη ομάδα της Τροχαίας έκανε κατά πως πρέπει την δουλειά της.
Ξήλωσε τους πάντες και τα πάντα κι έτσι μέχρι το βράδυ όλα κυλούσαν ομαλά, το ίδιο και την επομένη.
Εάν το συνεχίσουν θα τους ευγνωμονεί ολόκληρη η περιοχή. Αλλά παράκληση, εργαζόμενοι καταστηματάρχες και άμεσα θιγόμενοι υπάρχουν σε όλους τους δρόμους του Δήμου μας και απαιτούν τουλάχιστον ισονομία.
Ο Μιχάλης Γ. Τριανταφυλλίδης είναι σύμβουλος ανάπτυξης
Πέμπτη, Νοεμβρίου 28, 2013
Η επικαιρότητα των αρχαίων
Σόλων
( Αρχαίο κείμενο)
ἐκ νεφέλης πέλεται χιόνος μένος ἠδὲ χαλάζης ,
βροντὴ δ ’ ἐκ λαμπρῆς γίγνεται ἀστεροπῆς·
ἀνδρῶν δ ’ ἐκ μεγάλων πόλις ὄλλυται ,
ἐς δὲ μονάρχου δῆμος ἀϊδρείῃ δουλοσύνην ἔπεσεν .
λίην δ ’ ἐξάραντ ’ οὐ ῥᾴδιόν ἐστι κατασχεῖν 5
ὕστερον , ἀλλ ’ ἤδη χρὴ [καλά] πάντα νοεῖν .
*****************************
Σόλων*
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Από το σύννεφο προέρχονται η χιονοθύελλα και το χαλάζι
κι από τη λαμπρή αστραπή γεννιέται η βροντή,
από τους ισχυρούς άνδρες καταστρέφεται η πόλη
κι από την έλλειψη πείρας ο λαός γίνεται δούλος ενός τυράννου.
Όποιον υψώθηκε πολύ, δύσκολο να τον γκρεμίσεις ύστερα,
αλλά πρέπει να φροντίζει κανείς εκ των προτέρων για όλα.
Πηγή: West, M.L., Lambi et Elegi Graeci II, 119-145.
( Αρχαίο κείμενο)
ἐκ νεφέλης πέλεται χιόνος μένος ἠδὲ χαλάζης ,
βροντὴ δ ’ ἐκ λαμπρῆς γίγνεται ἀστεροπῆς·
ἀνδρῶν δ ’ ἐκ μεγάλων πόλις ὄλλυται ,
ἐς δὲ μονάρχου δῆμος ἀϊδρείῃ δουλοσύνην ἔπεσεν .
λίην δ ’ ἐξάραντ ’ οὐ ῥᾴδιόν ἐστι κατασχεῖν 5
ὕστερον , ἀλλ ’ ἤδη χρὴ [καλά] πάντα νοεῖν .
*****************************
Σόλων*
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Από το σύννεφο προέρχονται η χιονοθύελλα και το χαλάζι
κι από τη λαμπρή αστραπή γεννιέται η βροντή,
από τους ισχυρούς άνδρες καταστρέφεται η πόλη
κι από την έλλειψη πείρας ο λαός γίνεται δούλος ενός τυράννου.
Όποιον υψώθηκε πολύ, δύσκολο να τον γκρεμίσεις ύστερα,
αλλά πρέπει να φροντίζει κανείς εκ των προτέρων για όλα.
Πηγή: West, M.L., Lambi et Elegi Graeci II, 119-145.
Μετάφραση: Gerontakos
Ουκ απέσβετο το λάλον ύδωρ
Παρουσίαση βιβλίου (5/12/13)
Ο εκδοτικός οίκος University Studio Press σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου "Ρώμος Φιλύρας, Ποιήματα. Άπαντα τα ευρεθέντα", την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013 και ώρα 19.30, στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης. Ομιλητές: - Ντίνος Χριστιανόπουλος, ποιητής - Λίζυ Τσιριμώκου, Καθ. Συγκριτικής Γραμματολογίας ΑΠΘ - Κατερίνα Τικτοπούλου, Επίκ. Καθ. Νοελληνικής Φιλολογίας ΑΠΘΕκδήλωση προς τιμήν του ποιητή - νευροχειρουργού Χρήστου Αντωνιάδη (28/11/13)
Ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Ιωάννης Μπουτάρης, η Πρόεδρος της Εφορευτικής Επιτροπής του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου Θεοδώρα Λειψιστινού και τα μέλη της σας προσκαλούν στην εκδήλωση προς τιμή του ποιητή - νευροχειρουργού Αντωνιάδη Χρήστου την Πέμπτη 28 Νοεμβρίου και ώρα 20.00 στην αίθουσα θεάτρου.Παρουσίαση της πρώτης δίγλωσσης (ελληνικά - ισπανικά) ανθολογίας ποιημάτων της Κικής Δημουλά (3/12/13)
Παρουσίαση της πρώτης δίγλωσσης (ελληνικά - ισπανικά) ανθολογίας ποιημάτων της Κικής Δημουλά "Τα πάθη της βροχής" ('La pasiΣυλλογικός τόμος: Γυναικείες και ανδρικές αναπαραστάσεις στη λογοτεχνία για παιδιά και νέους
Καρπός του συνεδρίου που διοργανώθηκε από το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Παιδικό Βιβλίο και Παιδαγωγικό Υλικό» του Πανεπιστημίου Αιγαίου «Παιδικό Βιβλίο και Παιδαγωγικό Υλικό» στις 20 - 21 - 22 Οκτωβρίου 2011 στη Ρόδο ήταν η έκδοση του συλλογικού τόμου με τίτλο "Γυναικείες και ανδρικές αναπαραστάσεις στη λογοτεχνία για παιδιά και νέους".Colloquium Τομέα ΜΝΕΣ Τμήματος Φιλολογίας, ΑΠΘ (03/12/13)
Ο κ. Φίλιππος Παππάς, μεταδιδακτορικός ερευνητής Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, θα μιλήσει την Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013, ώρα 19.30 με θέμα: «Ημερήσιος Tύπος και λογοτεχνία 1870-1909: στοιχεία για την αφετηρία μιας "καθοριστικής σχέσης" (πάτρωνες, ρεπερτόριο, "ενδιάμεσοι", κοινό)» στο Σπουδαστήριο 208 (2ος όροφος Νέου Κτηρίου Φιλοσοφικής Σχολής).9ο Πανελλήνιο Συνέδριο με Διεθνή Συμμετοχή: Τεχνολογίες Πληροφορίας & Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση (3-5/10/14)
Η Ελληνική Επιστημονική Ένωση Τεχνολογιών Πληροφορίας &Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση (ΕΤΠΕ) και η Σχολή Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Κρήτης, συνδιοργανώνουν το 9ο Πανελλήνιο Συνέδριο με Διεθνή Συμμετοχή «Τεχνολογίες Πληροφορίας & Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση» κατά το διάστημα 3-5 Οκτωβρίου 2014 στο Ρέθυμνο (Πανεπιστημιούπολη Γάλλου).Ημερίδα: Η διαπολιτισμικότητα στην πράξη (6/12/13)
Η Πράξη «Εκπαίδευση Αλλοδαπών και Παλιννοστούντων Μαθητών» σας προσκαλεί στην ΗΔιήμερο φιλαναγνωσίας στην Καβάλα (30/11-1/12/13)
Ο Δήμος Καβάλας και οι Εκδόσεις Σαΐτα σας προσκαλούν σ’ ένα διήμερο φιλαναγνωσίας, ανάπτυξης της φαντασίας και καλλιέργειας της δημιουργικότητας με αφορμή το «παραμύθι» στην αίθουσα εκδηλώσεων της Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Το Σάββατο, 30 Νοεμβρίου, από τις 18:00 έως τις 20:00, γονείς, νηπιαγωγοί και εκπαιδευτικοί συμμετέχοντας στη συζήτηση με θέμα «Ένα απόγευμα χωρίς τηλεόραση: πώς να κάνουμε τα παιδιά να αγαπήσουν το διάβασμα;», γνωρίζουν, μεταξύ άλλων, τρόπους δημιουργικής απασχόλησης των παιδιών μέσα από τα βιβλία των Εκδόσεων Σαΐτα, πρακτικές συμβουλές για το πώς θα ευαισθητοποιήσουν τα παιδιά γύρω από την ανάγνωση και ανακαλύπτουν τη «Μαγική Τράπουλα» των παραμυθιών. Την Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου, από τις 11:00 έως τη 13:00, μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου γνωρίζουν άγνωστες πτυχές της τοπικής ιστορίας και φτιάχνουν τα δικά τους παραμύθια για την Καβάλα, ένα για κάθε εποχή του χρόνου.Παρουσίαση βιβλίου (5/12/13)
Οι εκδόσεις Αλεξάνδρεια σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Άννας Φραγκουδάκη "Ο εθνικισμός και η άνοδος της ακροδεξιάς",την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013 και ώρα 7.00 μ.μ., στο Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης (Μέγαρο Μπιίλλη, Πλατεία Ιπποδρομίου). Θα μιλήσουν οι: - Αντώνης Μανιτάκης, ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ - Ρένα Μόλχο, ιστορικός - Μιχάλης Μπαρτσίδης, δρ. Φιλοσοφίας και η συγγραφέας Τη συζήτηση θα συντονίσει η Ελένη Χοντολίδου, αναπληρώτρια καθηγήτρια ΑΠΘ, σύμβουλος της 1ης κοινότητας του Δήμου Θεσσαλονίκης.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥΗ ακροδεξιά στην Ελλάδα, επί τριάντα τρία χρόνια από τη μεταπολίτευση, είναι περιθωριακή, ασήμαντη και χωρίς πολιτική επιρροή. Πώς και γιατί η ελληνική κοινωνία ξάφνου πισωγυρίζει; Επί τρεις δεκαετίες, σημαντικές εξελίξεις και αλλαγές θα οδηγήσουν την Ελλάδα να γίνει μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία. Πώς και γιατί απρόσμενα το 2007 μερικά ακροδεξιά μορφώματα γίνονται κόμμα και μάλιστα με βουλευτική εκπροσώπηση; Πώς και γιατί σήμερα το ελληνικό Κοινοβούλιο στεγάζει την πιο ανοιχτά φιλοναζιστική ακροδεξιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
Η ανάλυση των αιτίων παρακολουθεί το νήμα που οδήγησε στην κρίση νομιμότητας των κομμάτων και την αποτυχημένη αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Αναδεικνύει παράλληλα με τις εξελίξεις μια διαδικασία κατά την οποία η ελληνική κοινωνία σταδιακά εγκλωβίζεται σε έναν εθνικισμό παρωχημένο, ξενοφοβικό, απομονωτικό και καταστροφικό για τα εθνικά συμφέροντα. Καταλήγει στην πρωτεύουσα σημασία που έχει η ευρύτερη αναγνώριση αυτού του εγκλωβισμού και των συνεπειών του -ως προϋπόθεση για την υπέρβαση της βαθύτατης πολιτικής κρίσης- χωρίς την οποία δεν είναι αντικειμενικά δυνατό να ξεπεραστεί αποτελεσματικά η οικονομική κρίση.
| Διαβάστε την ενδιαφέρουσα ανάλυση για το βιβλίο που ακολουθεί: |
| Θόδωρος Παρασκευόπουλος, Η αντιστροφή των πραγμάτων στο αντίθετό τους, "Η Εποχή", 3.11.2013 |
Αυτή την εβδομάδα
18η Ετήσια Διάλεξη αφιερωμένη στον Κ. Θ. Δημαρά (3/12/13)
Colloquium Τομέα ΜΝΕΣ Τμήματος Φιλολογίας, ΑΠΘ (03/12/13)
Εκδηλώσεις στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης για τον Δεκέμβριο 2013
Βασίλης Αλεξάκης και Πέτρος Μάρκαρης υποψήφιοι για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Βιβλίου
Ομιλία των Θ. Δραγώνα & Ά. Φραγκουδάκη: Η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη: εκπαίδευση και ιδιότητα του πολίτη (4/12/13)
Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο: Ο Μέγας Κωνσταντίνος και η εποχή του.1700 χρόνια από το διάταγμα των Μεδιολάνων (4-6/12/13)
Παρουσίαση βιβλίου (5/12/13)
Έκθεση στο Μέγαρο Μουσικής: Η εκδοτική δραστηριότητα στα χρόνια του Καβάφη. Αλεξάνδρεια 1863 - 1933 (6-29/11/13)
Εγκαίνια φωτογραφικής έκθεσης: Κι έτσι, διέδωσαν τον Λόγο ανάμεσα στους νέους λαούς (29/11/13)
Η ΑΘΗΝΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΤΕ
Η ΑΘΗΝΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΤΕ
Θερμές ευχαριστίες στον Κώστα Μ.
που εντόπισε τις φωτογραφίες στο sch.gr
και μου τις έστειλε...
που εντόπισε τις φωτογραφίες στο sch.gr
και μου τις έστειλε...
1.ΚΥΨΕΛΗ - 1955
Μια όμορφη φωτογραφία από την Πλατεία Κυψέλης του 1955.
2.Η Πλατεία Κάνιγγος, το 1954, πριν από τη διχοτόμησή της. Στη φωτογραφία βλέπουμε την οδό Κάνιγγος 15-17. Το κτήριο στη διασταύρωση των οδών Κάνιγγος 19 και Χαλκοκονδύλη 1 καταστράφηκε στα Δεκεμβριανά του 1944. Πιθανόν και το κτήριο από την απέναντι γωνιά να γκρεμίστηκε το ίδιο διάστημα.
3.Χιονισμένη Κυψέλη. `Ενα από τα πρώτα ιταλικά τρόλει της Αθήνας
-παρελήφθηκαν το 1953- της γραμμής 2, Κυψέλη -Παγκράτι
4.ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ- 1942
5.Το Χίλτον στη φάση ανέγερσης
6.Ἡ παιδική κολυμβητική δεξαμενή (πισίνα) παραπλεύρως τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἀχαρνῶν, το 1939
7.Ακαδημία Αθηνών, 1940.
8. Πατησίων 51 & Αβέρωφ
8. Πατησίων 51 & Αβέρωφ
9. Ο Ναός του Ολυμπίου Διός
10.ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΤΖΙΑ 1952
11.ΚΥΨΕΛΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 50
12.Πολιτικές αφίσες του ΚΚΕ στο βάθρο του Ξυλοθραύστη, το άγαλμα του
οποίου ήταν τοποθετημένο τότε πίσω από τη Ρωσική Εκκλησία στη λεωφόρο
Αμαλίας.
13.Τραβηγμένη στη γωνία Σταδίου - Βουκουρεστίου στις αρχές της δεκαετίας του '30
14.Η ΠΑΛΑΙΑ ΒΟΥΛΗ ΤΟ 1907.
15. Πλατεία Ομονοίας
16. ΚΥΨΕΛΗ.
17 &18. ΦΩΚΙΩΝΟΣ ΝΕΓΡΗ 1964
19. ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΥΨΕΛΗΣ 1964
20. ΟΤΑΝ ΕΦΤΙΑΧΝΑΝ ΤΟΝ ΑΓΝ.ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ
21. ΟΔΟΣ ΕΡΜΟΥ
22. ΑΙΟΛΟΥ
25. Πλατεια Εξαρχείων
26. Πλατεια Κολοκοτρώνη
27. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
28. ΗΣΑΠ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ
29-30. Ομόνοια περί τα 1870
29-30. Ομόνοια περί τα 1870
31. ΣΤΑΔΙΟΥ
32. Πανεπιστημίου
32. Πανεπιστημίου
33. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
33. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΑΙ ΑΙΟΛΟΥ
41. Σταθμός τραίνου Άνω Πατησίων, 1956. Εγκαινιάτηκε 12/2/56 μαζί με τους σταθμούς "Κάτω Πατήσια" & "Αγ. Νικόλαος".
Η Λεωφ. Συγγρού στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Η Ακρόπολη και ο Λυκαβητός δεσπόζουν ενώ ο περιβάλλον χώρος θυμίζει περισσότερο χωριό παρά πόλη.
42. Καλλιθέα
46.Η Καπνικαρέα στην Ερμού τον Δεκέμβριο του 1944
47. Άποψη της πλατείας Συντάγματος τον Δεκέμβριο του 1944. Δεξιά φαίνεται το κτίριο που στεγάζει σήμερα το κατάστημα "Public" (κάτω) και είναι το μοναδικό διασωθέν από τα εικονιζόμενα.
35. Πανεπιστημίου, τέλη δεκαετίας '50.
36.Πλατεία Κλαυθμώνος
36.Πλατεία Κλαυθμώνος
38. ΟΜΟΝΟΙΑ
39. Πλατεία Αμερικής, 1949.
40. Σταθμός τραίνου Αμαρουσίου, 1958. Εγκαινιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1957.39. Πλατεία Αμερικής, 1949.
41. Σταθμός τραίνου Άνω Πατησίων, 1956. Εγκαινιάτηκε 12/2/56 μαζί με τους σταθμούς "Κάτω Πατήσια" & "Αγ. Νικόλαος".
Η Λεωφ. Συγγρού στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Η Ακρόπολη και ο Λυκαβητός δεσπόζουν ενώ ο περιβάλλον χώρος θυμίζει περισσότερο χωριό παρά πόλη.
42. Καλλιθέα
43. Πλάκα
44. Η Ερμού από τη πλατεία Συντάγματος.
46.Η Καπνικαρέα στην Ερμού τον Δεκέμβριο του 1944
47. Άποψη της πλατείας Συντάγματος τον Δεκέμβριο του 1944. Δεξιά φαίνεται το κτίριο που στεγάζει σήμερα το κατάστημα "Public" (κάτω) και είναι το μοναδικό διασωθέν από τα εικονιζόμενα.
48. Το Acropole Palace επί της Πατησίων, το 1930.
49.Το Πολυτεχνείο το 1890. Στο μέσον το κεντρικό κτίριο "Αβέρωφ"
50. Η Πατησίων από την πλατεία Αιγύπτου, στη συμβολή με την Λεωφ. Αλεξάνδρας, κατά τη περίοδο της κατοχής.
51. Οδός Αιόλου, Ιούνιος 1892. Μια εικόνα από τη καθημερινότητα της Αθήνας στα τέλη του 19ου αιώνα.
58. Όταν το Μαρούσι ήταν παραθεριστικός προορισμός. Καταχώρηση της 27ης Μαΐου 1939.
51. Οδός Αιόλου, Ιούνιος 1892. Μια εικόνα από τη καθημερινότητα της Αθήνας στα τέλη του 19ου αιώνα.
55. H γνώριμη κοσμοπολίτικη όψη της Πλατείας Ομονοίας της δεκαετίας του '60, εδώ σε τρεις εντυπωσιακές νυχτερινές λήψεις.
56. Ο κινηματογράφος ΤΙΤΑΝΙΑ και το REX στη Πανεπιστημίου τη δεκαετία του '50. Στη θέση του ΤΙΤΑΝΙΑ στέκει από τη δεκαετία του '70 το ομώνυμο ξενοδοχείο.
57. Η εικόνα από τη πλατεία Ομονοίας δείχνει τις εργασίες για τη κατασκευή του σταθμού του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου, κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1920.
56. Ο κινηματογράφος ΤΙΤΑΝΙΑ και το REX στη Πανεπιστημίου τη δεκαετία του '50. Στη θέση του ΤΙΤΑΝΙΑ στέκει από τη δεκαετία του '70 το ομώνυμο ξενοδοχείο.
57. Η εικόνα από τη πλατεία Ομονοίας δείχνει τις εργασίες για τη κατασκευή του σταθμού του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου, κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1920.
58. Όταν το Μαρούσι ήταν παραθεριστικός προορισμός. Καταχώρηση της 27ης Μαΐου 1939.
59. Πρωινό στην Ομόνοια.
60. Η πλατεία Συντάγματος στα τέλη
της δεκαετίας του '70. Στη πάνω φωτογραφία, εικόνα από το 1977. Κάτω,
απολαμβάνοντας καφέ μια ηλιόλουστη μέρα του Νοεμβρίου το 1979.
61. Οδός Σταδίου 1935.
62. Κόσμος περιμένει στη στάση επί της Πλατείας Κοτζιά, μια χιονισμένη μέρα στη δεκαετία του '60
62. Κόσμος περιμένει στη στάση επί της Πλατείας Κοτζιά, μια χιονισμένη μέρα στη δεκαετία του '60
63. Άλλη μια εικόνα με κόσμο έξω
από το ξενοδοχείο King George, αυτή τη φορά με το φακό στραμμένο προς τη
Λεωφ. Αμαλίας και τη Βουλή.
64. Πλατεία Συντάγματος. Στο βάθος δεξιά διακρίνεται το Μέγαρο Κορομηλά (στη θέση του σήμερα βρίσκεται του ΥΠ.ΟΙΚ.). Περίπου στο κέντρο της φωτογραφίας, είναι η οδός Μητροπόλεως.
70. Το εργοστάσιο του ΦΙΞ επί της Λ. Συγγρού, τέλη δεκαετίας '70 ή αρχές δεκαετίας '80. Έργο του αρχιτέκτονα Τ. Ζενέτου.
76. Πανεπιστημίου & Σανταρόζα 1956.
64. Πλατεία Συντάγματος. Στο βάθος δεξιά διακρίνεται το Μέγαρο Κορομηλά (στη θέση του σήμερα βρίσκεται του ΥΠ.ΟΙΚ.). Περίπου στο κέντρο της φωτογραφίας, είναι η οδός Μητροπόλεως.
66. Εργασίες για την επέκταση της γραμμής από Θησείο προς Μοναστηράκι-Ομόνοια λίγο πριν το 1895. Έως τότε λειτουργούσε, από το 1869, η γραμμή Πειραιάς-Θησείο.
67. Οδηγός ταξί μετά του οχήματός του στη πλατεία Κλαυθμώνος, το 1959.
69. Η Ακαδημία Αθηνών περίπου το 1900.
68. Αμπελόκηποι, στη συμβολή των λεωφόρων Κηφισίας & Αλεξάνδρας στη δεκαετία του '50.
69. Η Ακαδημία Αθηνών περίπου το 1900.
70. Το εργοστάσιο του ΦΙΞ επί της Λ. Συγγρού, τέλη δεκαετίας '70 ή αρχές δεκαετίας '80. Έργο του αρχιτέκτονα Τ. Ζενέτου.
71. Η πλατεία Συντάγματος λίγο μετά την απελευθέρωση, το 1944. Έντονη η παρουσία του ΚΚΕ.
72. Πλατεία Συντάγματος, Ιούλιος 1980
72. Πλατεία Συντάγματος, Ιούλιος 1980
73. Σύνταγμα & η Βουλή το 1946.
74. Μια εικόνα, χίλιες λέξεις. Το μικρό
κοριτσάκι, κοιτάει τα καινούργια του παπούτσια, σε μια εποχή που ακόμα
και αυτά ήταν πολυτέλεια. Φωτογραφία της Βούλας Παπαϊωάννου, γύρω στο
1945.
75. Ο σταθμός του τραίνου στα Κάτω Πατήσια το 1956.
75. Ο σταθμός του τραίνου στα Κάτω Πατήσια το 1956.
76. Πανεπιστημίου & Σανταρόζα 1956.
77. Η πολύβουη Πανεπιστημίου, τη δεκαετία του '50. Οι φωτεινές επιγραφές έχουν ανάψει ενώ το REX επιβάλλει τη παρουσία του.
78. Κόσμος πάει και έρχεται στην αγορά της οδού Αθηνάς. Μάιος 1946.
80-81. Δύο πολύ όμορφες εικόνες από τη Χριστουγεννιάτικη Αθήνα του 1960 (Σταδίου, Δεκέμβριος 1960).
83. Όργιο κακογουστιάς. Αύγουστος 1969
88. Η πλατεία Εξαρχείων, το 1965, πριν τη διαμόρφωσή της.
89. Η οδός της 3ης Σεπτεμβρίου, το 1903.
78. Κόσμος πάει και έρχεται στην αγορά της οδού Αθηνάς. Μάιος 1946.
79. Κουβεντούλα στο Zonar's το 1967.
80-81. Δύο πολύ όμορφες εικόνες από τη Χριστουγεννιάτικη Αθήνα του 1960 (Σταδίου, Δεκέμβριος 1960).
82. Η Πατησίων περίπου το 1928.
83. Όργιο κακογουστιάς. Αύγουστος 1969
84. Πατησίων 1973. Tρόλεϊ-οδοφράγματα.
85. Ευριπίδου & Πραξιτέλους, 1905.
87. Σταδίου, Δεκέμβριος 1944
89. Η οδός της 3ης Σεπτεμβρίου, το 1903.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)