Δευτέρα, Ιουνίου 22, 2026

Στα καλύτερά μας χρόνια /γίναμ’ όλοι μας γκαρσόνια/ και σαΐτες τα πτυχία /τα πετάμε εκεί κι εδώ

ΜΑΣ ΠΗΡΑΝΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ - ΜΑΡΘΑ ΦΡΙΝΤΖΗΛΑ

Μουσική: Μίμης Νικολόπουλος
Στίχοι: Φωτεινή Λαμπρίδη
Τραγούδι: Μάρθα Φριντζήλα

Μάρθα Φριντζήλα: φωνή
Μίμης Νικολόπουλος: κιθάρα, keyboards, programming
Θοδωρής Χριστοφορίδης: μπάσο
Κώστας Κοντοκοτσάκος: τύμπανα
Γιάννης Ριζόπουλος: κρουστά

Ενορχήστρωση: Μίμης Νικολόπουλος

Μίξη &  Mastering: Σωτήρης Νούκας
Ηχογράφηση: Σωτήρης Νούκας - Underground Sound Studio, Θεσσαλονίκη

Artwork: Φίλιππος Κοκκαλιάρης

--------

Στίχοι
Αφού την πήρανε την πόλη οι τουρίστες
εγώ μωρό μου θα σε πάω σ’ άλλες πίστες
πάμε Μαρόκο και Σαντιάγο και Μαδρίτη
εδώ σε λίγο θα μας πάρουνε το σπίτι

Αφού σπριτζάδικα γεμίσαν τα Πατήσια
εγώ ρακάδικο θ’ ανοίξω στα Παρίσια
κάν’ το δυάρι Airbnb στην Ελασσόνα
και πάμε μάτια μου γραμμή για Μπαρθελόνα 

Στα καλύτερά μας χρόνια
γίναμ’ όλοι μας γκαρσόνια
και σαΐτες τα πτυχία
τα πετάμε εκεί κι εδώ
πριν μας πάρουνε το σπίτι
πάμε φως μου στη Μαδρίτη
στη Γρανάδα με το πάθος
που ’χεις το τσιγγάνικο

Πιο πάνω κι απ’ τον Θεό είναι το νοίκι
αυτοί σε λίγο θα μας κάνουνε και το σπίτι
σουβλακερί απ’ όλα με χωρίς γλουτένη
πάμε να φύγουμε, είναι όλοι τρελαμένοι

Πριν των πλουσίων γίνουμε όλοι λουστραδόροι
πιάσ’ τα βιβλία σου να πάρουμε τα όρη
κρουαζιερόπλοια κρύβουν τα Κουφονήσια
και κατεβαίνουν λυσσασμένα τα μελίσσια

Στα καλύτερά μας χρόνια
γίναμ’ όλοι μας γκαρσόνια
και σαΐτες τα πτυχία
τα πετάμε εκεί κι εδώ
πριν μας πάρουνε το σπίτι
πάμε φως μου στη Μαδρίτη
στη Γρανάδα με το πάθος
που ’χεις το τσιγγάνικο

Αφού την πόλη μας την πήρε η μαφία
εγώ μωρό μου θα σε πάω Τυνησία
προτού μας ντύσουν τσολιαδάκια στη βιτρίνα
πάμε να ζήσουμε μωρό μου Αρζεντίνα

Πάμε κάπου να μην πιάνει Wi-Fi
Κιλιμάντζαρο, Αλάσκα, Ζανζιβάρη
πάμε αγάπη μου Χιλή και Μάτσου Πίτσου
κλείσε τα μάτια σου και πάνω μου κρατήσου

Στα καλύτερά μας χρόνια
γίναμ’ όλοι μας γκαρσόνια
και σαΐτες τα πτυχία
τα πετάμε εκεί κι εδώ
πριν μας πάρουνε το σπίτι
πάμε φως μου στη Μαδρίτη
στη Γρανάδα με το πάθος
που ’χεις το τσιγγάνικο
--------

Συντελεστές Βίντεο
Τουρίστες: Φωτεινή Λαμπρίδη, Μίμης Νικολόπουλος
Σκηνοθεσία, Κάμερα & Μοντάζ: Αριστοτέλης Παπακωνσταντίνου
Ιδέα: Μάρθα Φριντζήλα, Αριστοτέλης Παπακωνσταντίνου

 

Μαρίζα Ρίζου, Σταύρος Σιόλας: «Μην ακούς τι σου λέω »

 
 
Μην ακούς τι σου λέω 
ξέρω μόνο να κλαίω 
βιβλία αφήνω συχνά στη μέση 
γιατί έτσι μ’ αρέσει 
αλλάζω έπιπλα και ρόλους 
φέρνω στα μέτρα μου όλους 
τους λέω από όλα τα ακριβά του κόσμου 
θέλω να είσαι δικός μου 
τους λέω πως είσαι δικός μου 

Είμαι εντάξει 
μην ακούς τι σου λέω 
έχω αλλάξει 
δε λυπάμαι δεν κλαίω 
Είμαι εντάξει 
μακριά σου πια έχω πετάξει 
και μπορώ να το λέω 

Μην ακούς τι σου λέω 
ξέρω μόνο να κλαίω 
χάνω το αμάξι συχνά στους δρόμους 
γέρνω σ’ άβολους ώμους 
κλειδώνομαι έξω απ’ το σπίτι 
κοιμάμαι με ένα σπουργίτι 
του λέω από όλα τα ακριβά του κόσμου 
θέλω να σ’ ο άνθρωπος μου 
του λέω πως είσαι ο άνθρωπός μου 

Είμαι εντάξει 
μην ακούς τι σου λέω 
έχω αλλάξει 
δε λυπάμαι δεν κλαίω 
είμαι εντάξει 
μακριά σου πια έχω πετάξει 
και μπορώ να το λέω 

όμως ξέρω σ’ άλλο σύμπαν σ΄ άλλη γη 
κάπου υπάρχουμε οι δυο μαζί 
όμως ξέρω σ’ άλλο σύμπαν σ’ άλλη γη 
πέφτουν τα άστρα πάνω μας βροχή 

Είμαι εντάξει 
μην ακούς τι σου λέω 
έχω αλλάξει 
δε λυπάμαι δεν κλαίω 
είμαι εντάξει 
όσους ρόλους και αν παίξω 
έχω χάσει δε φοβάμαι το λέω

 

ART BASEL 2026 VIP PREVIEW + STATEMENTS + PREMIERE SECTIONS & ART BASEL 010

 Για περισσότερα από 70 χρόνια, η Art Basel αποτελεί μια από τις κορυφαίες εκδηλώσεις μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης παγκοσμίως, συγκεντρώνοντας κορυφαίες γκαλερί, καλλιτέχνες, συλλέκτες και ιδρύματα από όλο τον κόσμο.

Η έκδοση του 2026 περιλαμβάνει 290 γκαλερί από 43 χώρες, παρουσιάζοντας τα πάντα, από αριστουργήματα blue-chip μέχρι τις τελευταίες εξελίξεις στη σύγχρονη τέχνη. Παράλληλα με τον κύριο τομέα των Γκαλερί, η έκθεση «Statements» ρίχνει φως σε ανερχόμενους καλλιτέχνες μέσω ατομικών παρουσιάσεων, ενώ η έκθεση «Premiere» είναι αφιερωμένη σε νεοδημιουργημένα έργα, προσφέροντας μια ματιά σε μερικές από τις πιο φρέσκες φωνές της διεθνούς σκηνής.

Η φετινή έκδοση εισάγει επίσης την έκθεση «Basel Exclusive», μια νέα πρωτοβουλία όπου επιλεγμένα έργα τέχνης παρουσιάζονται δημόσια για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια των VIP εγκαινίων, ενισχύοντας τον ρόλο της έκθεσης ως τόπου ανακάλυψης και πρώτων συναντήσεων.

Σε αυτό το βίντεο, θα εξερευνήσουμε μερικές από τις πιο σημαντικές παρουσιάσεις σε γκαλερί και τα πιο πολυσυζητημένα έργα της έκθεσης. Στο τέλος, θα επισκεφθούμε επίσης την «Art Basel 010», την πλατφόρμα αφιερωμένη στην ψηφιακή τέχνη και τα νέα μέσα, όπου καλλιτέχνες διευρύνουν τα όρια της τεχνολογίας και της σύγχρονης καλλιτεχνικής πρακτικής. 

 

Table of contents: 

 

 00:00:00 — Outside artwork 

 00:01:31 — Entrance to First Floor (Blue Chip) 

 01:28:46 — Entrance to Second Floor (Emerging)

 01:28:55 — STATEMENTS 

 01:50:55 — PREMIERE  

02:04:18 — ART BASEL 010

BBC Proms 2025 - Great British Classics:μια μουσική γιορτή τοπίων και θαλασσών από το Royal Albert Hall, σε ερμηνεία της Εθνικής Ορχήστρας του BBC της Ουαλίας.

Μια μουσική γιορτή τοπίων και θαλασσών από το Royal Albert Hall, σε ερμηνεία της Εθνικής Ορχήστρας του BBC της Ουαλίας. 

Από την εκρηκτική πτήση του έργου «The Lark Ascending» του Vaughan Williams, τις αγαπημένες παραλλαγές Enigma του Elgar με τον Nimrod, τα θυελλώδη ενδιάμεσα των τεσσάρων θαλασσών του Britten από τον Peter Grimes και την πορεία της Αυτοκρατορικής Στέψης του Crown του Walton, μέχρι τα λιγότερο γνωστά διαμάντια μερικών από τους πιο επιφανείς συνθέτες της Βρετανίας, αυτή είναι η μουσική Βρετανία στα καλύτερά της. 

Ο Κλάιβ Μάιρι παρουσιάζει και μαζί του θα είναι οι ειδικοί καλεσμένοι Άλισον Μπάλσομ και Τζάιλς Μπράντρεθ.


Μπήκαμε στο μουσείο "Θεσσαλονικέων Μητρόπολις" στο Παύλου Μελά - Ξεναγηση από την προϊσταμένη Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης, Τάνια Πρωτοψάλτη

Το μουσείο «Θεσσαλονικέων Μητρόπολις» στεγάζεται στο διατηρητέο κτήριο στρατωνισμού Α3 στο Μητροπολιτικό Πάρκο Παύλου Μελά και φιλοξενεί ευρήματα από τις ανασκαφές του μετρό Θεσσαλονίκης.

Η ονομασία «Θεσσαλονικέων Μητρόπολις» οφείλεται σε επιγραφή του 3ου αιώνα μ.Χ. που αποκαλύφθηκε στις αρχαιολογικές εργασίες στο Σταθμό Βενιζέλου. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Τραϊανός Δέκιος (249 μ.Χ. έως το 251 μ.Χ) απέδωσε στην πόλη της Θεσσαλονίκης αυτόν τον τιμητικό τίτλο. 

Η προϊσταμένη Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης, Τάνια Πρωτοψάλτη μας ξενάγησε μέσα στο μουσείο στο οποίο καταγράφεται όλη η ιστορία της Θεσσαλονίκης από την ίδρυση της από τον Κάσσανδρο το 315 π.Χ έως την πυρκαγιά του 1917. 

The Seven-Per-Cent Solution/ To μεγάλο αίνιγμα του Σέρλοκ Χολμς (1976)

 https://i.ytimg.com/vi/U_nviZxGapc/maxresdefault.jpgΑνησυχώντας για την χρήση κοκαΐνης από τον φίλο του, ο Δρ. Γουάτσον ξεγελάει τον Σέρλοκ Χολμς και τον κάνει να ταξιδέψει στη Βιέννη, όπου ο Χολμς τίθεται υπό τη φροντίδα του Σίγκμουντ Φρόιντ. Ο Φρόιντ προσπαθεί να λύσει τα μυστήρια του υποσυνείδητου του Χολμς, ενώ ο Χολμς αφιερώνεται στην επίλυση ενός μυστηρίου που αφορά την απαγωγή της Λόλα Ντεβερό.

 

 Το Μεγάλο Αίνιγμα του Σέρλοκ Χολμς είναι ταινία που ήταν υποψήφια για Όσκαρ το 1976, βρετανοαμερικανική, ταινία μυστηρίου σε σκηνοθεσία Χέρμπερτ Ρος και σενάριο Νίκολας Μάγιερ, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μέγιερ του 1974

The Seven-Per-Cent Solution - Wikipedia

Πρωταγωνιστούν οι Νικόλ Γουίλιαμσον, Ρόμπερτ Ντουβάλ, Άλαν Άρκιν και Λόρενς Ολίβιε.[......] Βικιπαίδεια

Catherine Liu : καθηλωτική επικρίτρια της πολιτικής των ταυτοτήτων και του μικροαστικού φιλελευθερισμού, καθώς και υπέρμαχος μιας ανανεωμένης υλιστικής αριστερής πολιτικής (ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ)

 

Βάζοντας ξανά τον μαρξισμό στον «πολιτισμικό μαρξισμό»

Συνέντευξη με την Catherine Liu στο jacobin

Η Σχολή Κοινωνικής Έρευνας του Παλμ Σπρινγκς (PSSSR) θέλει να αναζωογονήσει τον ιστορικό υλισμό, να αναβιώσει την κριτική της ιδεολογίας και να θέσει μεγάλα ερωτήματα για την κοινωνική ζωή. Μιλήσαμε με μία από τις ιδρύτριές της, την Catherine Liu, για τον καπιταλισμό των γκάνγκστερ και το μέλλον του σοσιαλισμού.


H Catherine Liu(1964-Taiwan)

 είναι καθηγήτρια κινηματογράφου και μέσων ενημέρωσης στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Ιρβάιν. Είναι συγγραφέας αρκετών βιβλίων, με πιο πρόσφατο το Virtue Hoarders: The Case Against the Professional Managerial Class και το επερχόμενο Traumatized: The New Politics of Public Suffering

Τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί σε μια οξυδερκή και καθηλωτική επικρίτρια της πολιτικής των ταυτοτήτων και του μικροαστικού φιλελευθερισμού, καθώς και σε υπέρμαχο μιας ανανεωμένης υλιστικής αριστερής πολιτικής. Η περσινή της συζήτηση με τον podcaster Joshua Citarella σχετικά με το «τραύμα, την αρετή και τις φιλελεύθερες ελίτ» έχει συγκεντρώσει περισσότερες από μισό εκατομμύριο προβολές στο YouTube.

Στη Φρανκφούρτη, η Liu και αρκετοί συνάδελφοί της εγκαινιάζουν μια νέα πρωτοβουλία με το όνομα Σχολή Κοινωνικής Έρευνας του Παλμ Σπρινγκς (PSSSR). Κάθισα μαζί της για μια ευρεία συζήτηση γύρω από την PSSSR, την κατάσταση στον ακαδημαϊκό χώρο, τις παθογένειες του σύγχρονου φιλελευθερισμού και τον γκανγκστερισμό της τραμπικής δεξιάς.

[............................]

Είναι δύσκολο για τον φιλελευθερισμό ως πραγματικό πολιτικό ρεύμα να ενσαρκώνει τα ιδανικά του Διαφωτισμού, την ίδια στιγμή που στηρίζει μια ατέρμονη ιμπεριαλιστική βία.

Το καλύτερο κομμάτι του φιλελευθερισμού ήταν η ιδέα ότι πρέπει να μπορούμε να συζητάμε ελεύθερα τις ιδέες, να έχουμε εκείνου του είδους τις διαφωνίες που μας βοηθούν να χτίσουμε μια δημοκρατική κουλτούρα μέσα από τη διαφωνία και μέσα από τη σύγκλιση μέσω του ορθού λόγου. Εσείς είστε φιλόσοφος, το γνωρίζετε αυτό καλύτερα από μένα.

Ήμουν πάντα σκεπτική απέναντι σε αυτή την εικόνα, αλλά πίστευα ότι χρειαζόμασταν κάτι τέτοιο για μια λειτουργική δημοκρατία.

Αλλά όπως έχετε επισημάνει πολλές φορές, οι ίδιοι οι φιλελεύθεροι υποχώρησαν από αυτή την ιδέα στο όνομα της κοινωνικής δικαιοσύνης κατά τα χρόνια που προηγήθηκαν του Τραμπ.

Το φιλελεύθερο κατεστημένο απλώς δαιμονοποίησε όποιον διαφωνούσε μαζί του! Η κουλτούρα της ακύρωσης, ο αποκλεισμός και το να αποκαλούν φασίστα οποιονδήποτε δεν συμφωνούσε μαζί τους, έγινε μια ευκολία για να δημιουργήσουν μια ψευδή αίσθηση συναίνεσης, επιβεβλημένης από τα πάνω προς τα κάτω.

Είναι η πολιτική των ηγετών των ΜΚΟ και των πλούσιων που ήθελαν να χρηματοδοτούν έναν προσποιητό «αντιρατσισμό» και να αντιτίθενται σε σοσιαλιστές υποψηφίους. Ο Μπέρνι Σάντερς θα μπορούσε πραγματικά να είχε αλλάξει τα πράγματα οικονομικά και πολιτικά, αλλά το φιλελεύθερο κατεστημένο νίκησε αυτή την πρόκληση.

Η χρεοκοπία αυτού του κύκλου έχει γίνει πλέον αρκετά προφανής.

Ιδιαίτερα δεδομένης της στενής σχέσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Όλα όσα έχουν γίνει στην Παλαιστίνη έδειξαν πραγματικά πόσο κωμικό ήταν για τους Δημοκρατικούς να μιλούν για μια ευγενή αποστολή επιβολής των φιλελεύθερων ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε άλλες χώρες. Αυτό θα μπορούσε να μοιάζει με τον θάνατο αυτού του είδους του φιλελευθερισμού. Αλλά, ξέρετε, λένε επίσης ότι «αυτό που είναι ήδη νεκρό, δεν μπορεί να πεθάνει».

Έτσι, όλοι αυτοί οι θεσμοί έχουν γίνει ζόμπι και αδειάσει από μέσα, αλλά τα κελύφη τους παραμένουν, και συνεχίζουν να απομυζούν πόρους και προσοχή. Και επιδιώκουν όλο και πιο παράξενες μορφές της πολιτικής των ταυτοτήτων.

Θέλω να πω, οι New York Times μόλις δημοσίευσαν ένα ολόκληρο άρθρο για το ότι «είναι εντάξει να είσαι ετεροφυλόφιλος»!

Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που χρειάζονται άδεια για κάτι τέτοιο;

Είναι ανεξήγητο. Στο μεταξύ, την ίδια στιγμή, έχεις ανθρώπους στη δεξιά, στην ακροδεξιά, που επιδιώκουν κάποιου είδους μετα-ανθρώπινη τεχνολογική μοναδικότητα.

Θα ήθελα πολύ να σας ακούσω να μιλάτε για τη σχέση μεταξύ μαρξισμού και ανθρωπισμού.

Η Σχολή της Φρανκφούρτης προσπαθεί να δώσει τέλος σε έναν αστικό ανθρωπισμό του 19ου αιώνα: την ιδέα ότι η υπεραξία που παράγεται από την εργατική τάξη θα δαπανηθεί για την καλλιέργεια του συνολικού και ολοκληρωμένου εαυτού μιας μικρής ελίτ. Όμως στον μαρξισμό, στο ίδιο το έργο του Καρλ Μαρξ, ο κατακερματισμός του εργάτη είναι μια από τις πιο έντονες μορφές εκμετάλλευσης. Ο Μαρξ περιγράφει πώς ο εργάτης υποβιβάζεται σε ένα απλό χέρι, και πώς η σκέψη ανατίθεται εξωτερικά στον επιστάτη, τον επόπτη, τον μηχανικό.

Η έξοδος από αυτό υποτίθεται ότι θα ήταν μια αποκατάσταση της ολότητας, βασισμένη στο να επιτραπεί στον εργάτη να κατέχει τα μέσα παραγωγής, έτσι ώστε εκείνος ή εκείνη να μπορεί να καθορίζει τη μορφή της εργασίας που επιτελείται, σωστά; Αλλά η ολότητα εξακολουθεί να αποτελεί μέρος αυτής της ιδέας, αυτού του πολύ γερμανικού ρομαντικού ιδεώδους για τον ολοκληρωμένο άνθρωπο.

Αν κοιτάξει κανείς τις σημερινές μας ελίτ ή τις ελίτ στα τέλη του 20ού αιώνα, είναι χειρότερες από τους παλιούς αστούς ανθρωπιστές.

Δεν έχουν τα ιδανικά της αστικής τάξης του 19ου αιώνα. Δεν πιστεύουν στην ολότητα. Όλες αυτές οι φαντασιώσεις για μια τεχνολογική μοναδικότητα καθοδηγούμενη από την Τεχνητή Νοημοσύνη, δεν βασίζονται σε καμία απολύτως έννοια ολότητας. Βασίζονται στον καθαρό συντονισμό των μέσων παραγωγής — στην ιδιοκτησία της παραγωγής και στον έλεγχο της κατανάλωσης.

Ο καταναλωτής είναι μέρος της μηχανής. Δεν φαντάζεστε πόσοι άνθρωποι που ανταποκρίνονται στο έργο μου είναι απογοητευμένοι εργαζόμενοι του λευκού κολάρου οι οποίοι κατάφεραν να βρουν δουλειά ως προγραμματιστές, μηχανικοί λογισμικού, πολιτικοί μηχανικοί, άνθρωποι των εφοδιαστικής αλυσίδας ή ακαδημαϊκοί. Τελικά, καταλαβαίνουν ότι αυτό το σύστημα δεν λειτουργεί γι’ αυτούς, ότι επιτίθεται σε κάθε είδους αξία, γνώση ή δεξιότητα που διαθέτουν.

Έτσι, νιώθω ότι το ζόμπι είναι το τέλειο παράδειγμα αυτού που επιθυμεί ο καπιταλισμός της βελτιστοποίησης — ένα αιώνιο, πεινασμένο, εθισμένο, ανειδίκευτο, μη λεκτικό ανθρώπινο ράκος, που κινείται μόνο μαζί με τις μάζες· που είναι επικίνδυνο, όχι ως μονάδα αλλά επειδή υπάρχουν πάρα πολλοί σαν αυτό· και το οποίο δεν μπορεί να παράγει τίποτα, αλλά αντίθετα ζει από τα ερείπια μιας οικονομίας που κάποτε ήταν παραγωγική.

Μου έχετε πει ότι ουσιαστικά έχετε παραιτηθεί από τον ακαδημαϊκό χώρο· ότι εξακολουθείτε να αγαπάτε να διδάσκετε τους φοιτητές σας μέσα στην τάξη, αλλά όσον αφορά την έρευνα και την πνευματική παραγωγή, νιώθετε πλέον την ανάγκη να στραφείτε κάπου αλλού. Φαίνεται ότι η βασική παραδοχή των πανεπιστημίων και του πανεπιστημιακού συστήματος ήταν ανέκαθεν ότι θα παρήγαγε ανθρώπους που θα ήταν το αντίθετο των ζόμπι, σωστά; Ότι θα παρήγαγε ανθρώπους που θα ήταν…

Φορείς δράσης! Υποκείμενα! Ναι, ακριβώς. Φορείς που θα διάβαζαν και θα σκέφτονταν.

Αλλά πλέον, οι διοικήσεις των πανεπιστημίων από τη μία άκρη της χώρας ως την άλλη έχουν κυριολεκτικά υψώσει λευκή σημαία απέναντι στη χρήση μεγάλων γλωσσικών μοντέλων από τους φοιτητές.

Ο πρύτανης του πανεπιστημίου μου γυρίζει σε όλες τις σχολές και λέει στους πάντες ότι θα έπρεπε να φτιάχνουμε chatbots για τα μαθήματά μας, έτσι ώστε οι φοιτητές μας να μπορούν να κάνουν ερωτήσεις στις 2 τα ξημερώματα. Δηλαδή, θα έπρεπε να τροφοδοτώ όλο το υλικό του μαθήματός μου στο cloud και μετά αυτό το chatbot να απαντά στις ερωτήσεις. Δεν νομίζω ότι έχει πατήσει σε αίθουσα διδασκαλίας εδώ και χρόνια, αλλά αυτή ήταν η απάντησή του όταν τον ρώτησα τι θα έκανε αν ήταν καθηγητής ανθρωπιστικών σπουδών.

Υπέροχα. Ας κάνουμε όσο το δυνατόν πιο εύκολο το να βγάλει κανείς το πανεπιστήμιο χωρίς να διαβάζει, χωρίς να γράφει και χωρίς να σκέφτεται.

Είναι εξοργιστικό. Έρευνα από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης έχει δείξει ότι οι γνωστικές ικανότητες των ανθρώπων που χρησιμοποιούν chatbots φθίνουν με την πάροδο του χρόνου. Ειδικά όταν πρόκειται για νεανικούς εγκεφάλους.

Θα μελαγχολήσω υπερβολικά αν συνεχίσουμε να μιλάμε γι’ αυτό. Αλλά δεν μπορούμε να κλείσουμε χωρίς να μιλήσουμε για τον καπιταλισμό των γκάνγκστερ!

Ο καπιταλισμός των γκάνγκστερ είναι ο δικός μου τρόπος να δώσω αφηγηματική μορφή σε μια κριτική των ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων, χωρίς να βυθίζομαι σε απόλυτη απόγνωση. Ανατρέχω στον 11ο έως τον 13ο αιώνα για να σκεφτώ πώς λειτουργούσαν τα συστήματα κυριαρχίας, είτε με τη μορφή του εξαναγκασμού είτε της εκμετάλλευσης. Και στη συνέχεια, το συνδέω αυτό με όσα συμβαίνουν σήμερα με τα επενδυτικά κεφάλαια.

Τα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια αναδιαμορφώνουν πλήρως τους κλάδους της οικονομίας. Τους αδειάζουν, τους απογυμνώνουν για να πουλήσουν τα κομμάτια τους και μετά μεταπωλούν τα πάντα —από οίκους ευγηρίας και κτηνιατρικές κλινικές μέχρι νοσοκομεία— δηλαδή θεσμούς που παράγουν και παρέχουν πραγματικές υπηρεσίες στους ανθρώπους. Αναλαμβάνουν τον έλεγχο γνωρίζοντας ότι έχουν ένα εγκλωβισμένο κοινό. Στη συνέχεια, απογυμνώνουν την εταιρεία ή την επιχείρηση από όλα τα πολύτιμα περιουσιακά της στοιχεία και την πουλάνε σε μια άλλη εταιρεία διαχείρισης επενδυτικών κεφαλαίων.

Πού κολλάει ο τραμπισμός σε όλο αυτό;

Υπάρχει μια προφανής γκανγκστερική φύση στον Τραμπ. Ήταν προστατευόμενος του Ρόι Κον. Και υποστηρίζω επίσης, διαλεκτικά, ότι ο γκάνγκστερ είναι ένας Αμερικανός λαϊκός ήρωας. Ένα πράγμα που δυσκολεύονται να καταλάβουν οι Δημοκρατικοί είναι ότι υπάρχει στην πραγματικότητα κάτι πολύ γοητευτικό σε αυτή τη γκανγκστερική φιγούρα, αυτό το πολιτισμικό σύμβολο που προέρχεται ουσιαστικά από τις δεκαετίες του 1920 και του ’30, κατά την περίοδο της ποτοαπαγόρευσης.

Ο Μικρός Καίσαρας και ο πρώτος Σημαδεμένος — είναι μετανάστες, είναι περιθωριακοί, βρίσκονται έξω από τον πουριτανισμό της λευκής, αγγλοσαξονικής προτεσταντικής αμερικανικής κουλτούρας. Η προσπάθειά τους και η απληστία τους έχουν να κάνουν αποκλειστικά με το να αποκτήσουν τα εξωτερικά γνωρίσματα της επιτυχίας. Όπως ο Τραμπ και η αγάπη του για τον χρυσό. Υπάρχει κάτι ελκυστικό πάνω του μέσα σε αυτή την ανόητη, νηπιακή του συμπεριφορά.

Ο Ρόμπερτ Γουόρσοου ήταν ένας αριστερός κριτικός κινηματογράφου για το περιοδικό Partisan Review. Έγραψε ένα απίστευτο μικρό δοκίμιο, το οποίο βασικά κανείς πλέον στον ακαδημαϊκό χώρο δεν διαβάζει, με τίτλο «Ο Γκάνγκστερ ως Τραγικός Ήρωας». Λέει ότι ο γκάνγκστερ είναι ο Αμερικανός τραγικός ήρωας. Η ιστορία του είναι η διαδρομή «από την απόλυτη φτώχεια στα πλούτη και ξανά στη φτώχεια», επειδή κάθε γκάνγκστερ πέφτει με θεαματικό τρόπο. Σκαρφαλώνουν στη σκάλα της επιτυχίας και μετά πέφτουν κατευθείαν πίσω στην άβυσσο. Είναι οι τέλειοι καταστροφικοί, μη παραγωγικοί χαρακτήρες για να εκπροσωπήσουν ένα καθαρά καταναγκαστικό οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον. Και αυτό ακριβώς είναι ο Τραμπ.[..................................]

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 

Βάζοντας ξανά τον μαρξισμό στον «πολιτισμικό μαρξισμό»

Νέα εντυπωσιακά ευρήματα από την Ηράκλεια Σιντική

Σημαντική αρχαιολογική ανακάλυψη στην Ηράκλεια Σιντική: Ανακαλύφθηκε επιγραφή του «Ηρακλή του Κυνηγού»

 

Κεντρική εικόνα: Archaeologia Bulgarica

Πηγή – enikos.gr

Το αρχαιολογικό παζλ μιας σπουδαίας αρχαίας πόλης σταδιακά συμπληρώνεται, φέρνοντας στο φως τις θρησκευτικές παραδόσεις των κατοίκων της.

Μια νέα ανακάλυψη στα σύνορα της ιστορικής Μακεδονίας έρχεται να επιβεβαιώσει τη βαθιά λατρεία που έτρεφαν οι πρόγονοί μας για έναν από τους πιο εμβληματικούς ήρωες της μυθολογίας.

Τα μοναδικά ευρήματα προσφέρουν μια σπάνια ματιά στα τελετουργικά του παρελθόντος και αναζωπυρώνουν το επιστημονικό ενδιαφέρον για την περιοχή.

Μια δεύτερη επιγραφή που κατονομάζει τον Ηρακλή Κυναγίδα, ή «Ηρακλή τον Κυνηγό», ήρθε στο φως στην αρχαία πόλη της Ηράκλειας Σιντικής στη νοτιοδυτική Βουλγαρία, προσθέτοντας νέα στοιχεία για μια τοπική λατρεία αφιερωμένη στον μυθολογικό ήρωα.

Το εύρημα εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια των συνεχιζόμενων ανασκαφών υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Λουντμίλ Βαγκαλίνσκι, από το Εθνικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο με Μουσείο της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών.

Η πρώτη επιγραφή που κατονομάζει τον Ηρακλή Κυναγίδα στην Ηράκλεια Σιντική ανακαλύφθηκε σε έναν βωμό κοντά στο τελετουργικό λίθινο κύπελλο που βρέθηκε πρόσφατα. Το κείμενο περιλαμβάνει μια αναθηματική αφιέρωση του Αντιγόνου στον Ηρακλή Κυναγίδα, δηλαδή τον «Ηρακλή τον Κυνηγό». Πηγή: Archaeologia Bulgarica

Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσαν το BTA και το Archaeologia Bulgarica, η επιγραφή ήταν χαραγμένη σε ένα μεγάλο λίθινο κύπελλο, το οποίο σώζεται μόνο εν μέρει, αλλά είναι αρκετά καθαρό ώστε να αναγνωριστεί η αναθηματική αφιέρωση.

Ένα τελετουργικό αγγείο συνδεδεμένο με τον Ηρακλή τον Κυνηγό Το λίθινο κύπελλο φέρει κάτι περισσότερο από απλό κείμενο. Κάτω από την επιγραφή, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν μια ανάγλυφη απεικόνιση ασπίδας, η οποία είναι χαρακτηριστική της αρχαίας μακεδονικής εικονογραφίας.

Παρόμοιες μορφές ασπίδων είναι γνωστές από μακεδονικά νομίσματα και άλλα τέχνεργα. Στην αντίθετη πλευρά του αγγείου είναι ορατό μέρος μιας άλλης μορφής, πιθανώς το κεφάλι ενός αλόγου ή ενός αγριογούρουνου. Αυτή η λεπτομέρεια ενδέχεται να είναι σημαντική.

Ο «Ηρακλής Κυναγίδας» αναφέρεται στον Ηρακλή με την ιδιότητά του ως κυνηγού, μια μορφή του ήρωα που είναι στενά συνδεδεμένη με την άγρια φύση, τη δύναμη και την τελετουργική προστασία.

Η πιθανολογούμενη απεικόνιση του ζώου, σε συνδυασμό με τη μακεδονικού τύπου ασπίδα, υποδηλώνει ότι το αγγείο δεν ήταν ένα τυχαίο αντικείμενο, αλλά μέρος ενός προσεκτικά σχεδιασμένου λατρευτικού χώρου.

Το κύπελλο βρέθηκε κοντά σε έναν βωμό όπου μια άλλη επιγραφή είχε αποκρυπτογραφηθεί μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα. Εκείνο το προγενέστερο κείμενο περιλάμβανε την αναθηματική αναφορά «Ο Αντίγονος στον Ηρακλή Κυναγίδα», σύμφωνα με την ανασκαφική ομάδα. Και τα δύο ευρήματα φαίνεται να είναι σύγχρονα και ενδέχεται να ανήκαν στο ίδιο τελετουργικό συγκρότημα.

Νέα στοιχεία για τη θρησκευτική ζωή στην Ηράκλεια Σιντική Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το λίθινο κύπελλο χρησιμοποιούνταν πιθανότατα σε τελετές που συνδέονταν με τον ναό του Ηρακλή. Η ανακάλυψη αυτή αποτελεί πλέον το δεύτερο επιγραφικό μνημείο της τρέχουσας ανασκαφικής περιόδου που συνδέεται άμεσα με τον Ηρακλή Κυναγίδα, καθιστώντας την μια σημαντική προσθήκη στη μελέτη των θρησκευτικών πρακτικών της πόλης.

Η ομάδα έχει επίσης εντοπίσει ένα θραύσμα από τη βάση ενός παρόμοιου λίθινου αγγείου. Θα πραγματοποιηθεί πετρογραφική ανάλυση για να διαπιστωθεί εάν τα κομμάτια προέρχονται από το ίδιο αντικείμενο ή από διαφορετικά τελετουργικά αγγεία.

Στην εξέταση αναμένεται να συμμετάσχουν ειδικοί στα λίθινα υλικά. Για την Ηράκλεια Σιντική, η νέα επιγραφή είναι σημαντική επειδή συνδέει το κείμενο, την εικόνα και τον τελετουργικό χώρο σε ένα ενιαίο αρχαιολογικό πλαίσιο.

Ο βωμός, το αγγείο, η μακεδονική ασπίδα και η επαναλαμβανόμενη αναφορά στο όνομα του Ηρακλή Κυναγίδα υποδεικνύουν μια λατρεία που ενδέχεται να κατείχε περίοπτη θέση στη δημόσια ή την ιερή ζωή της πόλης.

Μια αρχαία πόλη ανάμεσα στη Μακεδονία και τη Θράκη Η Ηράκλεια Σιντική βρίσκεται κοντά στο χωριό Ρούπιτε (Rupite), κοντά στο Πέτριτς (Petrich), σε μια περιοχή που βρισκόταν ανάμεσα στην αρχαία Μακεδονία και τη Θράκη. Η πόλη εξελίχθηκε σε σημαντικό αστικό κέντρο κατά την αρχαιότητα και αργότερα συνέχισε να ακμάζει υπό ρωμαϊκή κυριαρχία.

Το όνομά της διατηρεί τη μνήμη των Σιντιών, ενός θρακικού φύλου που συνδεόταν με την ευρύτερη περιοχή της Σιντικής.

Η Ιστορική Πόλη στο Σταυροδρόμι Μακεδονίας και Θράκης Ο αρχαιολογικός χώρος έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο στενά παρακολουθούμενα ανασκαφικά προγράμματα της Βουλγαρίας. Προηγούμενες ανακαλύψεις, συμπεριλαμβανομένων επιγραφών, αγαλμάτων, δημόσιων κτιρίων και στοιχείων αστικού σχεδιασμού, έχουν βοηθήσει στην ανασύνθεση της ζωής μιας πόλης που διαμορφώθηκε από τις μακεδονικές, θρακικές, ελληνικές και ρωμαϊκές παραδόσεις.

https://bntnews.bg/f/news/b/1398/435c3ad07a40dbf13330aaff7a06afe0.jpegΗ τελευταία επιγραφή έρχεται λίγο μετά την ανακάλυψη ενός μαρμάρινου κορμού και τμήματος ενός μαρμάρινου αγάλματος θεάς στην ίδια αρχαία πόλη. Οι ανασκαφές συνεχίζονται, με τους αρχαιολόγους να τεκμηριώνουν προσεκτικά το πλαίσιο των νέων ευρημάτων, προκειμένου να αποσαφηνίσουν τη χρονολόγηση και την ερμηνεία των τελετουργικών δομών.

Προς το παρόν, το λίθινο κύπελλο προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι σε μια ολοένα πιο ξεκάθαρη εικόνα: Η Ηράκλεια Σιντική δεν ήταν μόνο ένα αστικό και πολιτικό κέντρο, αλλά και ένας τόπος όπου οι παλαιότερες ηρωικές λατρείες παρέμεναν βαθιά ριζωμένες στην πολιτική και θρησκευτική ζωή.https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/03/Wykopaliska_w_Heraclea_Sintica_-_zbli%C5%BCenie.png/1920px-Wykopaliska_w_Heraclea_Sintica_-_zbli%C5%BCenie.png

Ηράκλεια Σιντική/Βικιπαίδεια

 


Κυριακή, Ιουνίου 21, 2026

Ένα σπουδαίο άρθρο του David Lay Williams στους New York Times: Οι υπερβολικά πλούσιοι , όπως ο Μασκ, απειλούν τη Δημοκρατία . Το έχει πει προ πολλού και ο Πλάτων...

 Ο ΜΑΣΚ ΚΑΙ ΟΙ  ΑΚΡΑΙΑ  ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!https://static01.nyt.com/images/2026/06/21/opinion/21williams/21williams-articleLarge-v2.jpg?quality=75&auto=webp&disable=upscale

Το άρθρο του David Lay Williams στους New York Times με τίτλο «Elon Musk Is Too Rich. We’ve Known That Since Plato» («Ο Ίλον Μασκ είναι υπερβολικά πλούσιος. Το ξέρουμε από την εποχή του Πλάτωνα») χρησιμοποιεί την αρχαία ελληνική φιλοσοφία για να ασκήσει κριτική στον ακραίο συγκεντρωτισμό του πλούτου σήμερα, φέρνοντας ως κεντρικό παράδειγμα τον Ίλον Μασκ.

David Lay Williams Discovered His True Passion for Political ...Ο Williams, ο οποίος είναι καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και συγγραφέας του βιβλίου «The Greatest of All Plagues: How Economic Inequality Shaped Political Thought from Plato to Marx», αναλύει το θέμα μέσα από τις εξής βασικές ιδέες:

David Lay Williams - Chicago

1. Η «Πλεονεξία» και η Αδηφαγία του Πλούτου

Ο συγγραφέας αναφέρεται στον αρχαιοελληνικό όρο πλεονεξία (την ακόρεστη επιθυμία να έχει κανείς όλο και περισσότερα, πέρα από κάθε μέτρο και ανάγκη). Υποστηρίζει ότι η ακραία συσσώρευση πλούτου, όπως αυτή του Μασκ (που πλησιάζει πλέον το κατώφλι του τρισεκατομμυριούχου), δεν είναι δείγμα επιτυχίας, αλλά μια κοινωνική και ψυχολογική «αρρώστια» που διαβρώνει τον χαρακτήρα των ίδιων των πλούσιων, κάνοντάς τους ανίκανους να νιώσουν ενσυναίσθηση για τους υπόλοιπους ανθρώπους.

2. Οι «Δύο Πόλεις» του Πλάτωνα

Στην Πολιτεία του, ο Πλάτωνας προειδοποιούσε ότι όταν η οικονομική ανισότητα ξεπερνά ένα όριο, η κοινωνία παύει να είναι μία ενιαία κοινότητα. Χωρίζεται σε δύο εχθρικές πόλεις: την πόλη των φτωχών και την πόλη των πλουσίων, οι οποίες βρίσκονται σε διαρκή (φανερό ή κρυφό) πόλεμο μεταξύ τους. Ο Williams τονίζει ότι ο Μασκ και οι όμοιοί του ζουν πλέον σε μια εντελώς δική τους «πόλη», αποκομμένοι από την πραγματικότητα του μέσου πολίτη.Έλον Μασκ: Μην αποταμιεύετε για σύνταξη – Δεν θα έχει ...

3. Η Ριζοσπαστική Πρόταση του Πλάτωνα για το Όριο Πλούτου

Το άρθρο εστιάζει σε μια συγκεκριμένη, ριζοσπαστική ιδέα που κατέγραψε ο Πλάτωνας στο τελευταίο του έργο, τους Νόμους:

  • Για να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή, η κοινωνική ειρήνη και η φιλία μεταξύ των πολιτών, πρέπει να υπάρχει ανώτατο όριο πλούτου.

  • Ο Πλάτωνας πρότεινε ότι ο πλουσιότερος πολίτης δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να κατέχει περιουσία μεγαλύτερη από τέσσερις ή πέντε φορές την περιουσία του φτωχότερου πολίτη. Οτιδήποτε κερδίζεται πάνω από αυτό το όριο, θα έπρεπε να επιστρέφεται στο κράτος και την κοινότητα.

4. Η Απειλή για τη Δημοκρατία

Σήμερα, η αναλογία αυτή έχει ξεφύγει σε βαθμό επιστημονικής φαντασίας. Ο Williams εξηγεί ότι αυτή η ανισότητα δεν είναι απλώς «άδικη», αλλά καταστροφική για το πολίτευμα. Όταν ένας άνθρωπος έχει τόσο τεράστια οικονομική ισχύ, αποκτά πολιτική ασυλία και υπερεξουσία (όπως φάνηκε από την τεράστια οικονομική και επικοινωνιακή εμπλοκή του Μασκ στις αμερικανικές εκλογές και τη δημιουργία κυβερνητικών επιτροπών «αποτελεσματικότητας»). Μπορεί, ουσιαστικά, να αγοράζει επιρροή και να διαμορφώνει την κοινή γνώμη μέσω των πλατφορμών του (όπως το X/Twitter), μετατρέποντας τη δημοκρατία σε ολιγαρχία.

Το συμπέρασμα του άρθρου: Οι σύγχρονες αντιρρήσεις απέναντι στους δισεκατομμυριούχους συχνά απορρίπτονται από τους υποστηρικτές τους ως «απλός φθόνος». Όμως, η πολιτική φιλοσοφία από την εποχή του Πλάτωνα αποδεικνύει ότι το πρόβλημα είναι δομικό: ο υπερβολικός πλούτος καταστρέφει την κοινωνική αλληλεγγύη και τη δημοκρατία. Ο Williams μάς καλεί να ξανασκεφτούμε την ανάγκη για ένα «ανώτατο όριο πλούτου» (limitarianism) πριν η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη.

 

********************************************** 


 

ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΡΘΡΟ "ΑΛΙΕΥΣΑΜΕ" ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΥΠΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ

 

Τι θα έλεγε ο Πλάτωνας για τον Έλον Μασκ;

Η περιουσία του Έλον Μασκ επαναφέρει ένα ερώτημα που απασχολεί την ανθρωπότητα από την εποχή του Πλάτωνα: πόση ανισότητα μπορεί να αντέξει μια δημοκρατία;

Κυβερνήσεις Μητσοτάκη: 21 σκάνδαλα κατ’ έτος! (Κατάλογος)

 

Πώς έφαγαν Βερναρδάκη, Καρανίκα από ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ - Με ποσοστώσεις κι ο Ανδρουλάκης | InsiderΓράφει ο Χριστόφορος Βερναρδάκης,  πανεπιστημιακός, πρώην βουλευτής και πρώην Υπουργός Επικρατείας,   στο facebook του

Χριστόφορος Βερναρδάκης (@christoforosvernardakis):

«Ακολουθεί σχετικά μακροσκελής ανάρτηση. Ένας φίλος, ο Κώστας Κ., κατέγραψε όλα τα σοβαρά σκάνδαλα της Κυβέρνησης της ΝΔ από τον Ιούλιο του 2019 που ανέλαβε. Έκανε μια απλή, αλλά τόσο χρήσιμη δουλειά!
Ο συνολικός αριθμός μέσα στην επταετία φτάνει τα 148 αυτοτελή σκάνδαλα, ο Κώστας τα υπολογίζει σε λίγο περισσότερα. Η ουσία είναι πάντως ότι η παρούσα Κυβέρνηση παράγει 21 σκάνδαλα κατ’ έτος. Και επειδή, όπως ξαναέγραψα εδώ, η "διαφθορά" είναι τεχνική της διακυβέρνησης, φανταστείτε πόση αναδιανομή πλούτου έχει μεθοδικά συντελεστεί προς τις ανώτερες τάξεις και τους "ημετέρους" αυτά τα 7 χρόνια.»
Πάμε να απαριθμήσουμε:
Αυτά είναι τα στελέχη – «σκιές» του Κυριάκου Μητσοτάκη (όλα τα ονόματα)2019: Η εγκατάσταση του επιτελικού κράτους.
1. Υπαγωγή ΕΥΠ και ΑΠΕ-ΜΠΕ στο Μαξίμου. Το επιτελικό κράτος γεννήθηκε ως κράτος ελέγχου.
2. Φωτογραφική αλλαγή για τον διορισμό διοικητή της ΕΥΠ.
3. Απομάκρυνση Βασιλικής Θάνου από την Επιτροπή Ανταγωνισμού με φωτογραφική διάταξη.
4. Διορισμός Κωνσταντίνου Ζούλα στην ΕΡΤ. Ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού τοποθετήθηκε στην προεδρία της δημόσιας τηλεόρασης.
5. Υπόθεση Λούλη. Ο διορισμός του Κωνσταντίνου Λούλη, παρά τις αποκαλύψεις για υμνητικά κείμενα υπέρ της Χούντας, έδειξε την ανοχή του Μαξίμου σε πρόσωπα του στενού του κύκλου.
6. Ελληνικό – τροπολογίες και φωτογραφικές ρυθμίσεις που άνοιξαν τον δρόμο για πολεοδομικές εξαιρέσεις και εξυπηρέτηση ισχυρών επενδυτικών συμφερόντων.
7. Μετακλητοί και κομματικό κράτος Από την αρχή εκτοξεύτηκε ο αριθμός των μετακλητών και των κομματικών διορισμών.
8. Απαλλαγή καναλαρχών από υποχρεώσεις πόθεν έσχες
9. Ασυλία τραπεζικών στελεχών Με αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα δόθηκε ειδική προστασία σε τραπεζικά στελέχη. Το τραπεζικό σύστημα αντιμετωπίστηκε ως άβατο ευθυνών.
10. Ψεύτικο πτυχίο Διαματάρη Η υπόθεση του υφυπουργού Εξωτερικών Αντώνη Διαματάρη αποκάλυψε την υποκρισία του αφηγήματος περί αξιοκρατίας.
11. Ρουσφετολογικοί διορισμοί διοικητών νοσοκομείων.
12. Novartis – από το σκάνδαλο στη “σκευωρία”. Η κυβέρνηση επιχείρησε να μετατρέψει ένα διεθνές σκάνδαλο φαρμακευτικής διαφθοράς σε δίωξη όσων το ερεύνησαν.
2020:
13. Δόγμα ατομικής ευθύνης στην πανδημία. Η κυβέρνηση μετέφερε την ευθύνη στους πολίτες, ενώ άφησε το ΕΣΥ χωρίς ουσιαστική θωράκιση.
14. Απευθείας αναθέσεις με πρόσχημα την πανδημία. Με ειδικές ρυθμίσεις άνοιξε ο δρόμος για εκτεταμένη χρήση απευθείας αναθέσεων.
15. Σκόιλ Ελικίκου. Το πρόγραμμα τηλεκατάρτισης επιστημόνων κατέληξε σε φιάσκο εκατομμυρίων υπέρ ιδιωτικών ΚΕΚ.
16. Λίστα Πέτσα.
17. Χειραγώγηση ΜΜΕ Η ενημέρωση μετατράπηκε σε πεδίο κυβερνητικής επιρροής. Η χώρα διολίσθησε σε πρωτοφανή κρίση αξιοπιστίας του Τύπου.
18. Απαλλαγή καναλαρχών από δόση τηλεοπτικών αδειών Την ώρα που πολίτες και μικρομεσαίοι ασφυκτιούσαν, οι μεγάλοι μιντιακοί όμιλοι απολάμβαναν προνομιακή μεταχείριση.
19. Σύμβαση Cisco και προσωπικά δεδομένα μαθητών.
20. Υπόθεση Palantir.
21. Αισχροκέρδεια στα τεστ και στα self test. Η κυβέρνηση άργησε να βάλει πλαφόν και άφησε ιδιωτικά συμφέροντα να κερδοσκοπούν πάνω στην ανάγκη προστασίας της υγείας.
22. Εκατομμύρια σε κλινικάρχες. Αντί για πραγματική επίταξη ιδιωτικών κλινικών, το Δημόσιο αποζημίωσε γενναιόδωρα ιδιώτες παρόχους υγείας.
23. Ακαταδίωκτο επιτροπής κορωνοϊού. Με νομοθετικές ρυθμίσεις περιορίστηκε η δυνατότητα λογοδοσίας προσώπων που συμμετείχαν στη διαχείριση της πανδημίας.
24. Μεγάλος Περίπατος Με πρόσχημα την πανδημία έγιναν δαπανηρές αναθέσεις για ένα πρόχειρο και αποτυχημένο σχέδιο στο κέντρο της Αθήνας.
25. Φιάσκο με μάσκες και παγουρίνα στα σχολεία.
26. Πτωχευτικός Κώδικας. Καταργήθηκε ουσιαστικά η προστασία της πρώτης κατοικίας και άνοιξε ο δρόμος σε funds και τράπεζες για μαζικούς πλειστηριασμούς.
27. Funds και κίνδυνος απώλειας εκατοντάδων χιλιάδων κατοικιών Η κυβέρνηση προστάτευσε τα funds και όχι τα νοικοκυριά, δημιουργώντας συνθήκες μαζικής στεγαστικής ανασφάλειας.
28. Σταθμός Βενιζέλου – Μετρό Θεσσαλονίκης. Η υπόθεση του Σταθμού Βενιζέλου στο Μετρό Θεσσαλονίκης αποτελεί εμβληματικό παράδειγμα υποταγής της πολιτιστικής κληρονομιάς στις εργολαβικές και επικοινωνιακές προτεραιότητες.
29. Τσιμέντωμα Ακρόπολης. Οι επεμβάσεις στον Ιερό Βράχο παρουσιάστηκαν ως έργο προσβασιμότητας για ΑμεΑ, όμως προκάλεσαν σφοδρές αντιδράσεις για την αισθητική, την κλίμακα και τη λογική μαζικής τουριστικής διαχείρισης του μνημείου.
30. Ανελκυστήρας Ακρόπολης και προβλήματα λειτουργίας Το περίφημο έργο προσβασιμότητας κατέληξε να συνοδεύεται από επαναλαμβανόμενες καταγγελίες για βλάβες και αποκλεισμό επισκεπτών με κινητικά προβλήματα.
31. Oruc Reis και κρίση στο Αιγαίο Οι βόλτες του Oruc Reis στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο εξέθεσαν την αντιφατική και φοβική εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης.
32. Τουρκικές NAVTEX και υποχωρητικότητα.
2021: Ιδιωτικοποιήσεις, εργασιακή απορρύθμιση, καταστολή
33. Κατάργηση οκταώρου – νόμος Χατζηδάκη.
34. Ασφαλιστικό Χατζηδάκη Η επικουρική ασφάλιση παραδόθηκε σε λογικές χρηματιστηριακού τζόγου, με τεράστιο μελλοντικό κόστος για το Δημόσιο.
35. Ιδιωτικοποίηση ΔΕΗ.
36. Ιδιωτικοποίηση ΔΕΔΔΗΕ. Κρίσιμες ενεργειακές υποδομές πέρασαν σε ιδιωτικά συμφέροντα, αποδυναμώνοντας τη δυνατότητα δημόσιου ελέγχου.
37. Golden boys στη ΔΕΗ και στις τράπεζες. Ενώ οι πολίτες πλήρωναν λογαριασμούς-φωτιά, τα στελέχη απολάμβαναν υψηλές αμοιβές, bonus και προνόμια.
38. Ρήτρα αναπροσαρμογής και προετοιμασία ενεργειακής λεηλασίας. Πριν ακόμη τον πόλεμο στην Ουκρανία, η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας είχε στηθεί έτσι ώστε τα νοικοκυριά να πληρώνουν υπέρογκες χρεώσεις.
39. Καρτέλ ενέργειας Η κυβέρνηση επέλεξε την επιδότηση της αισχροκέρδειας.
40. Αύξηση μετοχικού κεφαλαίου Τράπεζας Πειραιώς Η αναδιάρθρωση της Τράπεζας Πειραιώς προκάλεσε τεράστια ζημία για το Δημόσιο, που έχασε αξία υπέρ ιδιωτών.
41. Πόθεν έσχες πρωθυπουργού. Αποκαλύψεις για το πόθεν έσχες του πρωθυπουργικού ζεύγους αντιμετωπίστηκαν με συγκάλυψη και διαδικαστικές υπεκφυγές.
42. "Θάψιμο" πόθεν έσχες. Η διαφάνεια για την περιουσιακή κατάσταση πολιτικών προσώπων υποβαθμίστηκε, ενώ κρίσιμες υποθέσεις δεν διερευνήθηκαν ουσιαστικά.
43. Σοφία Νικολάου – απευθείας αναθέσεις στις φυλακές. Αποκαλύψεις και πορίσματα για υπερκοστολογήσεις και ζημία του Δημοσίου κατέδειξαν το πάρτι αναθέσεων στην Αντεγκληματική Πολιτική.
44. Υπόθεση Φουρθιώτη.
45. "Υπόθεση Λιγνάδη". Αποκάλυψε τη σκοτεινή πλευρά του πολιτιστικού μηχανισμού της κυβέρνησης.
46. Αστυνομική καταστολή Από πλατείες και πανεπιστήμια μέχρι διαδηλώσεις και γειτονιές, η αστυνομική βία έγινε κανονικότητα.
47. Υπόθεση Σαμπάνη. Ο θάνατος του Νίκου Σαμπάνη από αστυνομικά πυρά έθεσε ξανά το ζήτημα της αστυνομικής αυθαιρεσίας και της ατιμωρησίας.
48. Θάνατος Ιάσονα έξω από τη Βουλή.
49. Υπόθεση Δολοφονίας Γιώργου Καραϊβάζ. Η δολοφονία του δημοσιογράφου ανέδειξε το ζήτημα της ασφάλειας των ερευνητών δημοσιογράφων και της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα.
50. Μελέτη Τσιόδρα-Λύτρα. Η μελέτη για τη θνητότητα εκτός ΜΕΘ αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση γνώριζε τις ανισότητες και την κατάρρευση του ΕΣΥ, αλλά συνέχιζε να μιλά για "θωρακισμένο σύστημα".
51. Υγειονομικοί σε αναστολή. Χιλιάδες υγειονομικοί τέθηκαν σε αναστολή, ενώ το ΕΣΥ είχε ανάγκη προσωπικού.
52. Πρόστιμα για υποχρεωτικό εμβολιασμό.
2022: Υποκλοπές, ακρίβεια, ενεργειακή λεηλασία
53. Σκάνδαλο υποκλοπών και Predator.
54. Παραιτήσεις Δημητριάδη και Κοντολέοντα Οι παραιτήσεις δεν απάντησαν στα ερωτήματα. Αντίθετα, επιβεβαίωσαν ότι η υπόθεση έφτανε στον πυρήνα του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος.
55. Επίκληση απορρήτου. Το απόρρητο χρησιμοποιήθηκε ως τείχος προστασίας των πολιτικών ευθυνών και όχι ως θεσμική εγγύηση εθνικής ασφάλειας.
56. Ντογιάκος και ΑΔΑΕ. Παρεμβάσεις γύρω από τις αρμοδιότητες της ΑΔΑΕ έθεσαν μείζον ζήτημα ανεξαρτησίας των ελεγκτικών αρχών.
57. Απόπειρα υποβάθμισης του Predator σε “ιδιωτική υπόθεση”.
58. Ομάδα Αλήθειας. Η κυβερνητική προπαγάνδα οργανώθηκε σε μόνιμη βάση, με μηχανισμούς παραπληροφόρησης και στοχοποίησης πολιτικών αντιπάλων.
59. Υπόθεση Stern. Η συμφωνία για τη συλλογή 161 κυκλαδικών αρχαιοτήτων του Λέοναρντ Στερν παρουσιάστηκε ως "επιστροφή" αρχαιοτήτων, ενώ στην πράξη επικρίθηκε έντονα ως νομιμοποίηση μιας συλλογής με προβληματική προέλευση και ως μοντέλο που αντί να διεκδικεί άμεση επιστροφή αρχαιοτήτων, αποδέχεται μακροχρόνιους δανεισμούς και ιδιότυπη νομιμοποίηση αμφισβητούμενων συλλογών.
60. Ακρίβεια στα πάντα Η κυβέρνηση αντιμετώπισε την ακρίβεια με pass και επιδόματα-ψίχουλα, αφήνοντας ανέγγιχτα τα υπερκέρδη.
61. Αισχροκέρδεια στα καύσιμα Η αύξηση τιμών στα καύσιμα αντιμετωπίστηκε με ημίμετρα, χωρίς πραγματικό έλεγχο στην αγορά.
62. Καρτέλ super markets. Οι τιμές στα βασικά αγαθά εκτοξεύθηκαν.
63. Καρτέλ στις επικοινωνίες Οι τηλεπικοινωνίες παρέμειναν ακριβές, με περιορισμένο ανταγωνισμό και ανεπαρκή προστασία των καταναλωτών.
64. Ρήτρα αναπροσαρμογής Η κυβέρνηση αρνήθηκε να χτυπήσει στην καρδιά τον μηχανισμό της αισχροκέρδειας στο ρεύμα και στήριξε επιδοτήσεις που τελικά κατέληγαν στις εταιρείες.
65. Υπερκέρδη εταιρειών ενέργειας. Οι εξαγγελίες για φορολόγηση των υπερκερδών έμειναν ανεπαρκείς, καθυστερημένες και πολιτικά προσχηματικές.
66. Σκάνδαλο Πάτση. Ο βουλευτής της ΝΔ διαγράφηκε μετά τις αποκαλύψεις για business με κόκκινα δάνεια και συμβάσεις με το Δημόσιο.
67. Σκάνδαλο Μαραβέγια.
68. Σκάνδαλο Παπαθανάση.
69. Σκάνδαλο Χειμάρα.
70. Σκάνδαλο Μαντά – offshore.
71. Απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων. Το πάρτι των απευθείας αναθέσεων διογκώθηκε σε πρωτοφανή επίπεδα. Δημόσιο χρήμα διοχετεύθηκε χωρίς ουσιαστικό ανταγωνισμό.
72. Ταμείο Ανάκαμψης. Η διαχείριση των πόρων ευνόησε μεγάλους ομίλους και τράπεζες.
73. Κυρώσεις στη Ρωσία και ακριβό LNG. Η ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης οδήγησε σε ακριβές επιλογές και μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγόμενο LNG.
74. Αποστολή όπλων στην Ουκρανία. Η κυβέρνηση πήρε αποφάσεις μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας χωρίς επαρκή δημόσιο διάλογο και χωρίς εθνική στρατηγική.
75. Αποδυνάμωση νησιωτικής άμυνας. Η αποστολή οπλικών συστημάτων δημιούργησε εύλογα ερωτήματα για την αμυντική επάρκεια των νησιών.
2023: Τέμπη, Πύλος, θεσμική κατάρρευση
76. Έγκλημα των Τεμπών.
77. Μπάζωμα στα Τέμπη.
78. Ακαταδίωκτο επιτροπών για τα Τέμπη.
79. Εξεταστική και Προανακριτική ως εργαλεία συγκάλυψης Η κυβερνητική πλειοψηφία χρησιμοποίησε κοινοβουλευτικές διαδικασίες όχι για διαλεύκανση, αλλά για περιορισμό της ευθύνης.
80. Δημόσιος σιδηρόδρομος σε εγκατάλειψη. Ιδιωτικοποίηση χωρίς ασφάλεια, καθυστερήσεις στα συστήματα τηλεδιοίκησης, αποδιάρθρωση του ΟΣΕ.
81. Ναυάγιο της Πύλου. Ένα από τα πιο θανατηφόρα ναυάγια στη Μεσόγειο, με 82 επιβεβαιωμένους νεκρούς και εκατοντάδες αγνοούμενους.
82. Μεταναστευτική πολιτική αποτροπής. Η κυβέρνηση επένδυσε σε μια πολιτική σκληρής αποτροπής, με ανθρώπινο κόστος και διεθνή έκθεση της χώρας.
83. Φαρμακονήσι και καταδίκες/ευθύνες για pushbacks. Η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με ευρωπαϊκές κρίσεις και αποφάσεις για πρακτικές που παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών.
84. Έγκλημα Χίου. Υποθέσεις θανάτων και κακομεταχείρισης.
85. Ξυλοδαρμός Μανώλη Ψαρρού. Η βίαιη επίθεση στον αρχαιολόγο Μανώλη Ψαρρό, που χειριζόταν υποθέσεις οικοδομικών αδειών και αυθαιρεσιών στη Μύκονο, αποκάλυψε το σκοτεινό πλέγμα συμφερόντων γύρω από την άναρχη δόμηση, τον τουρισμό πολυτελείας και την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.
86. Κύκλωμα εκβιαστών και ερωτήματα για υπηρεσιακές διασυνδέσεις. Η υπόθεση κυκλώματος εκβιαστών με εμπλοκή υπαλλήλων δημόσιων υπηρεσιών και υπηρεσιών του ΥΠΠΟ άνοιξε σοβαρά ερωτήματα για το αν η διαφθορά στον έλεγχο καταστημάτων, τραπεζοκαθισμάτων, αδειών και πολεοδομικών παραβάσεων είχε βαθύτερες διασυνδέσεις με μηχανισμούς προστασίας.
87. Πέντε μεγάλα κρατικά μουσεία μετατρέπονται σε ΝΠΔΔ. Αποδυνάμωση δημόσιου χαρακτήρα των μουσείων.
88. Παρατάσεις θητειών και κρίσεις Γενικών Διευθυντών στο ΥΠΠΟ. Καταλαβαίνει κανείς τη σκοπιμότητα σήμερα.
89. Έργα Ταμείου Ανάκαμψης στο ΥΠΠΟ – ανωριμότητα και κίνδυνος μετακύλισης κόστους.
90. Τελεφερίκ Μονεμβασιάς Το έργο του τελεφερίκ στην Άνω Πόλη της Μονεμβασιάς εντάχθηκε στο Ταμείο Ανάκαμψης με επίκληση της προσβασιμότητας. Όμως προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για τη συμβατότητα με τον χαρακτήρα του μνημειακού τόπου, την ωριμότητα, το κόστος και τη λογική τουριστικής εκμετάλλευσης.
91. Δικταίο Άντρο και ανάλογες παρεμβάσεις Καταγγελίες για αντίστοιχα έργα πρόσβασης σε ευαίσθητους αρχαιολογικούς/φυσικούς χώρους, όπως το Δικταίο Άντρο, δείχνουν μια ευρύτερη τάση αντιμετώπισης των μνημείων ως τουριστικών προϊόντων και όχι ως ευαίσθητων τόπων μνήμης, φύσης και πολιτισμού.
92. Πλημμύρες στη Θεσσαλία. Κατάρρευση κρατικού μηχανισμού.
93. Καταστροφή πρωτογενούς τομέα Πλημμύρες, ακρίβεια, αυξημένο κόστος παραγωγής και έλλειψη στρατηγικής οδήγησαν αγρότες και κτηνοτρόφους σε απόγνωση.
94. Πυρκαγιές – διαρκής κρατική αποτυχία.
95. Νοσοκομεία ερείπια Το ΕΣΥ βγήκε από την πανδημία εξαντλημένο, χωρίς επαρκές προσωπικό, χωρίς υποδομές και χωρίς πολιτική ενίσχυσης. Κατάρρευση Δημόσιας Υγείας Ράντζα, ελλείψεις προσωπικού, κλειστές κλίνες και εξουθενωμένοι υγειονομικοί έγιναν μόνιμη εικόνα.
96. 37.000 νεκροί στην πανδημία. Ο βαρύς απολογισμός της πανδημίας δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο στον ιό. Συνδέεται με πολιτικές επιλογές, καθυστερήσεις και εγκατάλειψη του ΕΣΥ.
97. Θάνατοι εκτός ΜΕΘ Τα υψηλά ποσοστά θανάτων διασωληνωμένων εκτός ΜΕΘ ανέδειξαν τη δραματική ανισότητα πρόσβασης σε πραγματική εντατική φροντίδα.
98. «Υπόθεση Μίχου» και προστασία παιδιών Η υπόθεση του Κολωνού, με πρωταγωνιστή στέλεχος της ΝΔ, ανέδειξε βαθύτατες αποτυχίες κρατικών μηχανισμών προστασίας παιδιών και ευάλωτων θυμάτων.
99. “220 άφαντοι παιδεραστές” – θεσμική αδράνεια Δημόσιες καταγγελίες για αδυναμία εντοπισμού προσώπων που συνδέονται με κυκλώματα εκμετάλλευσης παιδιών προκάλεσαν οργή και φόβο.
100. Φωτογραφικός νόμος για συνεπιμέλεια τέκνων Η νομοθέτηση με αφορμή επιμέρους υποθέσεις πολιτικών προσώπων ενίσχυσε την εντύπωση κράτους προνομίων.
2024: Κράτος δικαίου, ελευθερία Τύπου, Ευρώπη
101. Ελευθερία του Τύπου. Η Ελλάδα κατρακύλησε διεθνώς στην ελευθερία του Τύπου, με συγκέντρωση ιδιοκτησίας, πολιτική επιρροή και δολοφονία Καραϊβάζ να βαραίνουν το τοπίο. Θέση 89 στην παγκόσμια κατάταξη, τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
102. Χειραγώγηση ενημέρωσης Η συστηματική προβολή κυβερνητικών θέσεων και η απόκρυψη δυσάρεστων ειδήσεων διαμόρφωσαν καθεστώς ενημερωτικής ασφυξίας.
103. Email-gate Ασημακοπούλου. Διαρροή προσωπικών δεδομένων αποδήμων.
104. Παρεμβάσεις σε ανεξάρτητες αρχές Από την ΑΔΑΕ μέχρι άλλες αρχές, η κυβέρνηση επιχείρησε να ελέγξει ή να αποδυναμώσει θεσμούς που όφειλαν να την ελέγχουν.ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΟΡΚΩΜΟΣΙΑ
105. Απόπειρα επηρεασμού Χρ. Τζανερίκου Η δημόσια καταγγελία του πρώην αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου για απόπειρα επηρεασμού αποτέλεσε κορυφαίο θεσμικό ζήτημα.
106. Δικαιοσύνη και πολιτική εξουσία Η επιλογή ηγεσιών, οι καθυστερήσεις και οι επιλεκτικές προτεραιότητες δημιούργησαν αίσθηση εξάρτησης της Δικαιοσύνης από την εκτελεστική εξουσία.
107. Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και διασυρμός της χώρας Η σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ιδίως σε υποθέσεις ευρωπαϊκών κονδυλίων και πολιτικών προσώπων, εξέθεσε διεθνώς την Ελλάδα.
108. Διατάξεις για επίσπευση δικών πολιτικών προσώπων Νομοθετικές κινήσεις που προκάλεσαν την αντίδραση ευρωπαϊκών θεσμών δημιούργησαν κίνδυνο ακόμη και για ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.
109. ΟΔΑΠ – εμπορευματοποίηση αρχαιολογικών χώρων και μουσείων. Ο Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων μετατράπηκε σε βασικό εργαλείο οικονομικής αξιοποίησης μνημείων, εισιτηρίων, πωλητηρίων, αναψυκτηρίων και επισκεπτικών υπηρεσιών.
110. Εισιτήρια Ακρόπολης και αρχαιολογικών χώρων Η ηλεκτρονική διαχείριση εισιτηρίων παρουσιάζεται ως εκσυγχρονισμός, αλλά ανοίγει ερωτήματα για το ποιος ελέγχει τα συστήματα, τις αναθέσεις, τα δεδομένα, τα έσοδα και τις μελλοντικές εμπορικές αξιοποιήσεις.
111. Αναψυκτήρια, εκδηλώσεις και “τραπεζώματα” σε αρχαιολογικούς χώρους Η αυξανόμενη χρήση αρχαιολογικών χώρων για εκδηλώσεις, δεξιώσεις, εμπορικές δραστηριότητες και τουριστικά events αλλοιώνει τη σχέση κοινωνίας και μνημείου. Οι αρχαιολογικοί χώροι δεν είναι σκηνικά πολυτελείας ούτε χώροι ιδιωτικής επίδειξης.
112. Σπιναλόγκα και διαχείριση επισκεψιμότητας. Η Σπιναλόγκα, τόπος βαριάς ιστορικής μνήμης, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται απλώς ως εισπρακτικός μηχανισμός. Η προστασία, η ερμηνεία και η αξιοπρεπής ανάδειξη του χώρου πρέπει να προηγούνται της εμπορικής του αξιοποίησης.
113. Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο – δεξιώσεις και ιδιωτική χρήση δημόσιου πολιτιστικού χώρου Η παραχώρηση χώρων του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου για υψηλού συμβολισμού ιδιωτικές κοινωνικές εκδηλώσεις, όπως γαμήλιες δεξιώσεις, ενισχύει την εικόνα ότι τα δημόσια μουσεία μετατρέπονται σε χώρους κοινωνικής επίδειξης και όχι σε δημόσιους φορείς παιδείας και πολιτισμού.
114. Κλειστά πωλητήρια και δυσλειτουργίες στα Μουσεία-ΝΠΔΔ Οι δυσλειτουργίες μετά τη μετατροπή των πέντε μεγάλων μουσείων σε ΝΠΔΔ έδειξαν ότι ο υποτιθέμενος εκσυγχρονισμός μπορεί να οδηγήσει σε διοικητική απορρύθμιση, εμπορευματοποίηση και υποβάθμιση των δημόσιων λειτουργιών.
115. Χρέη ΝΔ άνω των 500 εκατ. ευρώ Τα τραπεζικά χρέη της ΝΔ παραμένουν σύμβολο άνισης μεταχείρισης. Το κόμμα που κυβερνά ζητά θυσίες από τους πολίτες, αλλά δεν εξυπηρετεί τα δικά του χρέη όπως θα απαιτούσε από κάθε πολίτη.
116. Θαλασσοδάνεια και διαγραφές ισχυρών Υποθέσεις διαγραφών και ευνοϊκής μεταχείρισης επιχειρηματικών χρεών ενίσχυσαν την εικόνα οικονομίας δύο ταχυτήτων.
117. Διαγραφή χρεών Πηλαδάκη. Η υπόθεση προκάλεσε ερωτήματα για το πώς αντιμετωπίζονται οι ισχυροί σε σχέση με τους απλούς δανειολήπτες.
118. Σπίτι Βολταίρου. Υποθέσεις ακίνητης περιουσίας και δημόσιας εικόνας του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος συντηρούν την αίσθηση αλαζονείας και προνομίων.
119. Γενικότερη συμπεριφορά Φλωρίδη. Η πολιτική ρητορική και οι θεσμικοί χειρισμοί του υπουργού Δικαιοσύνης προκάλεσαν αντιδράσεις για αυταρχισμό.
120. Αναξιοπρεπή pass Market pass, fuel pass και λοιπά επιδόματα παρουσιάστηκαν ως κοινωνική πολιτική, ενώ στην πράξη υποκατέστησαν μόνιμες αυξήσεις εισοδημάτων και ελέγχους στις τιμές.
121. Εμπορικό έλλειμμα ρεκόρ. Η παραγωγική βάση της χώρας υποχώρησε, ενώ η οικονομία παρέμεινε εξαρτημένη από εισαγωγές, κατανάλωση και τουρισμό.
122. Εκτόξευση δημόσιου χρέους.
123. Κλείσιμο λιγνιτικών μονάδων χωρίς δίκαιη μετάβαση Η βίαιη απολιγνιτοποίηση έγινε χωρίς σχέδιο για εργαζόμενους και περιοχές, ενώ η ενεργειακή κρίση έκανε την απόφαση ακόμη πιο προβληματική.
124. Natura και ανεμογεννήτριες Η πράσινη μετάβαση μετατράπηκε συχνά σε πεδίο επενδυτικής λεηλασίας προστατευόμενων περιοχών.
125. Mercosur και στάση ευρωβουλευτών της ΝΔ υπέρ.
2025: ΟΠΕΚΕΠΕ, αγροτική λεηλασία, νέα θεσμική κρίση
126. Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ.
127. Πλαστές δηλώσεις και ψευδοβοσκοτόπια Δημόσιες εκτάσεις, βοσκοτόπια και ανύπαρκτες δραστηριότητες φέρονται να χρησιμοποιήθηκαν για παράνομη άντληση ευρωπαϊκών ενισχύσεων.
128. Κομματικό πελατειακό δίκτυο στον αγροτικό τομέα Το σκάνδαλο έδειξε ότι οι αγροτικές ενισχύσεις χρησιμοποιήθηκαν ως πεδίο πελατειακής διανομής, ενώ οι πραγματικοί παραγωγοί ασφυκτιούν.
129. Οι παραιτήσεις υπουργών και στελεχών Οι παραιτήσεις κυβερνητικών προσώπων επιβεβαίωσαν το πολιτικό βάρος της υπόθεσης και διέψευσαν την κυβερνητική γραμμή περί “μεμονωμένων παρατυπιών”.
130. Κίνδυνος απώλειας ευρωπαϊκών πόρων Η χώρα εκτέθηκε στην Ε.Ε., ενώ οι Έλληνες αγρότες κινδυνεύουν να πληρώσουν το κόστος της διαφθοράς και της κακοδιαχείρισης.
131. Παπούρα – το μνημείο κάτω από το ραντάρ. Στον λόφο Παπούρα αποκαλύφθηκε ένα μνημείο που το ίδιο το ΥΠΠΟ χαρακτήρισε μοναδικό για τη μινωική αρχαιολογία. Κι όμως, αντί η προστασία και ανάδειξή του να τεθεί από την πρώτη στιγμή ως αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα, το μνημείο βρέθηκε αντιμέτωπο με τις ανάγκες του νέου αεροδρομίου στο Καστέλλι και την εγκατάσταση ραντάρ. Η υπόθεση συμπυκνώνει όλη τη λογική της κυβέρνησης: πρώτα τα έργα, οι εργολαβίες και οι τουριστικές ροές.
132. Σκάνδαλο ΟΠΕΚΑ. Καταγγελίες για προβληματικές πληρωμές, ελέγχους και διαχείριση κοινωνικών παροχών θέτουν ερωτήματα για το αν ακόμη και η κοινωνική πολιτική έγινε πεδίο πελατειακής διανομής.
133. Σκάνδαλο ΔΥΠΑ Υποθέσεις και καταγγελίες για προγράμματα κατάρτισης, vouchers, αναθέσεις και διαχείριση πόρων θυμίζουν ότι η ανεργία αντιμετωπίστηκε ως πεδίο εργολαβιών και όχι ως κοινωνικό πρόβλημα.
134. "Σπιτάκια Ανακύκλωσης" – ευρωπαϊκοί πόροι, υπερκοστολογήσεις και ερωτήματα διαχείρισης. Το σκάνδαλο με τα λεγόμενα "Σπιτάκια Ανακύκλωσης" εντάσσεται στη μεγάλη κατηγορία υποθέσεων όπου δημόσιοι και ευρωπαϊκοί πόροι διοχετεύθηκαν σε έργα αμφισβητούμενης αποτελεσματικότητας, με τεράστια κόστη και σοβαρά ερωτήματα νομιμότητας και σκοπιμότητας. Τα πολυκέντρα ανακύκλωσης παρουσιάστηκαν ως πράσινη πολιτική, όμως πορίσματα και κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις ανέδειξαν ζητήματα υπερκοστολόγησης, προβληματικής ένταξης, πλημμελούς ελέγχου και κινδύνου επιστροφής ευρωπαϊκών κονδυλίων.
135. Ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Η καθυστέρηση ή αδυναμία προώθησης του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου δημιούργησε ερωτήματα για υποχωρήσεις απέναντι στην τουρκική πίεση.
136. Νόμος για 13ωρο και εργασιακή εξουθένωση.
137. Κοινωνία κουπονιών και επιδομάτων Αντί για μισθούς, δημόσιες υπηρεσίες και έλεγχο τιμών, η κυβέρνηση μοίρασε κουπόνια φτώχειας και επικοινωνιακά pass.
2026:
138. ΟΠΕΚΕΠΕ – φάκελοι στη Βουλή και ασυλίες.
139. Δημητριάδης και "ανάληψη πολιτικής ευθύνης” για τις υποκλοπές Η δήλωση Δημητριάδη ότι “πήρε πάνω του” την πολιτική ευθύνη για να προστατεύσει κυβέρνηση, υπηρεσίες και παράταξη δεν αποτελεί κάθαρση. Αποτελεί ομολογία συγκάλυψης.
140. 151 ψήφοι για Εξεταστική στις υποκλοπές. Αποχώρηση αντιπολίτευσης Η απαίτηση 151 ψήφων, ενώ στο παρελθόν εφαρμόστηκε το όριο των 120, καταγγέλθηκε ως κοινοβουλευτική μεθόδευση για να εμποδιστεί η μειοψηφία.
141. Υπόθεση “πτυχίου” Μακάριου Λαζαρίδη.
142. Δίκη Τεμπών χωρίς πολιτικά πρόσωπα στο εδώλιο.
143. ΟΔΑΠ και προετοιμασία νέας εταιρικής διαχείρισης εσόδων Οι συζητήσεις και καταγγελίες για περαιτέρω εταιρικοποίηση της διαχείρισης εσόδων από αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία δημιουργούν μείζον πολιτικό ζήτημα: ο πολιτιστικός πλούτος της χώρας ανήκει στο Δημόσιο και στην κοινωνία, όχι σε μηχανισμούς ιδιωτικοοικονομικής εκμετάλλευσης.
144. Ευρωπαϊκός διασυρμός για ανυπαρξία «Κράτους δικαίου» Οι παρεμβάσεις ευρωπαϊκών θεσμών, οι έρευνες της EPPO και η εικόνα της χώρας στον διεθνή Τύπο καταρρίπτουν το αφήγημα της “κανονικότητας”.
145. Κίνδυνος παγώματος ή περικοπής ευρωπαϊκών κονδυλίων Η κακοδιαχείριση και οι παρεμβάσεις στη διερεύνηση υποθέσεων ευρωπαϊκού χρήματος απειλούν ευθέως τα συμφέροντα της χώρας.
146. Ο πρωθυπουργός “δεν γνώριζε” Από τις υποκλοπές μέχρι τα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η μόνιμη γραμμή άμυνας είναι ότι ο πρωθυπουργός δεν γνώριζε. Όμως σε ένα τόσο συγκεντρωτικό επιτελικό κράτος, η άγνοια δεν είναι άλλοθι• είναι πολιτική ενοχή.
147. Καθεστώς ατιμωρησίας Το κοινό νήμα όλων των υποθέσεων είναι ότι οι ισχυροί προστατεύονται, οι ευθύνες διαχέονται και η κοινωνία καλείται να ξεχάσει.
148. Κύκλωμα πολεοδομιών. Από τις «εξυπηρετήσεις» στις παραιτήσεις Γενικών Γραμματέων.
Ο κατάλογος συνεχίζεται, γιατί όπως λέει και ο Κώστας, "δεν τους προλαβαίνουμε"….
Λιγότερα