Σατιρικοί στίχοι 30

ΑΛΛΟΤΕ

Τι σε φελά, βεργόλυγη, να ’χεις το γέρον άντρα,
να τον θωρείς ολόψαρον σαν τράγον εις την μάντρα,
να στάζει η μύξα του συχνά ωσάν της προβατίνας,
και να σγομπιάζει η ράχη του σαν τον λαιμόν της χήνας,
να τον γρικάς ολονυκτίς να βήχει σαν την αίγαν;
Άδικον που ’τον εις εσέν, κρίμα πολύ και μέγαν!

«Περί γέροντος», 137-142. Λίνος Πολίτης,
Ποιητική Ανθολογία, Β΄.
Μετά την Άλωση (15ος και 16ος αιώνας).

ΠΙΘΑΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΝΙΑΣ
ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ

Πώς με φελά ο γέρος μου, αμέσως θα σε δείξω,
που δε μ' αφήνει ολημερίς το χώμα να πατήξω.
Εγώ τη γης δεν πορπατώ, Mercedes μ' αναμένει
κι ο νιος βαρβάτος μου σωφέρ πάντα με περιμένει,
όπου βρεθώ κι όπου σταθώ , τα ωραία να ψωνίζω,
κι αν βαρεθώ καμιά στιγμή, τ' ανάσκελα μουγκρίζω
κάτω απ' το νιο, που ο γέρος μου πληρώνει
ν α 'μαι η αφέντρα του και να με ζαχαρώνει.