Σατιρικοί στίχοι 27-Ο ΡΩΣΣΑΓΓΛΟΓΑΛΛΟΣ

Αγνώστου
Ο ΡΩΣΣΑΓΓΛΟΓΑΛΛΟΣ
[ σάτιρα σε στίχους,
που κυκλοφορούσε σε χειρόγραφη μορφή
πριν από την Επανάσταση του 21]

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Αφ' ου το ράσο τούτο φόρησα,
πλέον τινά δεν γνώρισα.
Δύο ποθώ, ναι, μα τες Εικόνες,
άσπρα (=λεφτά) πολλά και καλές κοκόνες.
*
Ο ΦΑΝΑΡΙΩΤΗΣ

Της Ελλάδος η λευθερία
εις εμέ είναι πτωχεία.
*
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗΣ

Ημείς, το πλείστον μέρος εκ των πραγματευτών,
θέλομεν πάντα άσπρα, κι ας έχομεν ζυγόν.
***

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Η ποίηση στην προεπαναστατική εποχή είναι κυρίως διδακτική και σατιρική. Οι διαμάχες ανάμεσα στους συντηρητικούς και τους προοδευτικούς εκφράζονται και με την παρουσία του διαλόγου, έμμετρου και πεζού. Παράδειγμα ο ΡωσσΑγγλοΓάλλος (1805), έργο αγνώστου με σκηνική μορφή.
Εδώ τρεις περιηγητές, ένα Ρώσος, ένας Άγγλος κι ένας Γάλλος, συνομιλούν με τέσσερις εκπροσώπους της ελληνικής κοινωνίας: έναν αρχιερέα, ένα Φαναριώτη, έναν έμπορο κι έναν προεστό.
Οι τέσσερις αυτοί άνθρωποι μένουν αδιάφοροι μπροστά στα παθήματα των υποδούλων.
Οι περιηγητές εκφράζουν την απορία τους για την κατάντια των Ελλήνων που κάποτε ήταν πρώτοι «εις την σοφίαν και την δύναμιν».
Τότε συναντούν την Ελλάδα δέσμια και την ακούνε να τους κατηγορεί και να τους ελέγχει, γιατί και αυτοί οι ίδιοι συντελούν στα βάσανά της.
Με το διάλογο αυτόν ο άγνωστος Έλληνας λόγιος δείχνει τη γενικότερη δυσφορία του για την κατάσταση που επικρατεί και εκθέτει έναν ευρύτερο προβληματισμό.

«Πύλη για την ελληνική γλώσσα»