Το magnum opus του Τζον Στάινμπεκ - Σταφύλια της Οργής
1.Τα Σταφύλια της Οργής: Ένα κλασικό αριστούργημα που μένει αναλλοίωτο στο χρόνο...
2.Τα Σταφύλια της Οργής | Τζον Στάινμπεκ | Ηχητικό Βιβλίο ...
YouTube·The Common Reader ·24 Οκτ 2023
YouTube·The Common Reader ·24 Οκτ 2023
The grapes of wrath - Τα σταφύλια της οργής (1940)
Σενάριο: Nunnally Johnson (από το ομώνυμο μυθιστόρημα του John Steinbeck), Σκηνοθεσία: John Ford, Πρωταγωνιστούν: Henry Fonda, Jane Darwell, John Carradine, Διάρκεια: 128΄, Κατηγορία: Δράμα
Μια ταινία έκπληξη, δεδομένου ότι γυρίστηκε σε μια εποχή, που ούτε η κυβέρνηση της Αμερικής, ούτε το Χόλιγουντ, ήθελαν ταινίες που ενθάρρυναν τα εργατικά συνδικάτα και επέκριναν τον καπιταλισμό. Βασισμένη στο βιβλίο του Τζον Στάϊνμπεγκ, η ταινία παρακολουθεί την πορεία των αγροτών της Οκλαχόμα, που θύματα της ύφεσης και της καπιταλιστικής απληστίας ξεκινούν για την Καλιφόρνια, προκειμένου ν' αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή. Αν και το απαισιόδοξο φινάλε του βιβλίου αντικαταστάθηκε με μια νότα ελπίδας, η ταινία παραμένει αξιόλογη σε όλα τα επίπεδα. Δικαίως λοιπόν απέσπασε ένα Όσκαρ σκηνοθεσίας, ενώ ήταν υποψήφια σε άλλες τέσσερις κατηγορίες.
Τα σταφύλια της οργής (ταινία, 1940)/Βικιπαίδεια
Τα Σταφύλια της Οργής»: Μια από τις σημαντικότερες αμερικανικές ταινίες που έγιναν ποτέ
 |
Το αριστούργημα του Τζον Στάινμπεκ κι ένας από τους κινηματογραφικούς στύλους του Τζον Φορντ, στέκουν πάντα σαν ορόσημο λαϊκού σινεμά έμπνευσης και βαθιά συγκινητικού ανθρωπισμού.
Σε μια από τις εντυπωσιακότερες αποδείξεις ευτυχών χολιγουντιανών αντανακλαστικών, η βιομηχανία του σινεμά παρέδωσε μια ταινία βασισμένη σε βιβλίο που είχε εκδοθεί λιγότερο από εννέα μήνες πριν. Βιβλίο που θα χάριζε το Πούλιντζερ στον συγγραφέα του, Τζον Στάινμπεκ, και το Όσκαρ στο σκηνοθέτη της κινηματογραφικής μεταφοράς του, Τζον Φορντ.
Ως συνήθως πολλοί μουρμούραγαν τότε. Πώς, έλεγαν, ένα συντηρητικό στούντιο (η Φοξ) ενός συντηρητικού επικεφαλής (ο Ντάριλ Ζάνουκ) μ’ έναν συντηρητικό σκηνοθέτη στο τιμόνι, θα μπορέσουν να μεταφέρουν μια εξόφθαλμα αριστερή θεματολογία και γραφή στο πανί; Ως συνήθως, εκείνοι που οικειοποιούνται τον ανθρωπισμό θεωρώντας τον άλλη μια αφήγηση που τους κάνει πλεονεκτικούς σ’ έναν κόσμο συντηρητικού αντιδραστισμού, έκαναν λάθος. Ακόμα και ο ίδιος ο Στάινμπεκ, παρά την φυσιολογική του επιφύλαξη απέναντι στην χολιγουντιανή μεταχείριση του υλικού του, ενέδωσε εύκολα βλέποντας κοτζάμ Φορντ να το επιθυμεί διακαώς, τον προικισμένο Νάναλι Τζόνσον στην σεναριογραφή και, βέβαια, τον Χένρι Φόντα στον πρωταγωνιστικό ρόλο που συγκλόνισε τον συγγραφέα όταν είδε πια το έργο.
Τα «Σταφύλια της Οργής» περιγράφουν την διαχρονικότητα δεινών οικονομικού μαρασμού, εργασιακής μετανάστευσης κι εκμετάλλευσης ανθρώπων από εταιρείες. Μια ομάδα ανθρώπων φεύγει από την Οκλαχόμα την εποχή της οικονομικής σύνθλιψης του αμερικανικού κραχ και ταξιδεύει προς την Καλιφόρνια ελπίζοντας σ’ ένα μέλλον. Με επίκεντρο την ομάδα αυτή, την οικογένεια των Τζόουντ, το βιβλίο περιγράφει μια καταραμένη μεσοπολεμική αμερικανική εποχή, τρομερών ανακατατάξεων, αγροτικής αναδιάρθρωσης, κραχ, κλειστών τραπεζών και φοβερής ξηρασίας που όλα μαζί συνέτειναν σε μια, δυστυχώς όχι αδιανόητη και σήμερα, αδιαπέραστη κατάσταση για μεγάλες μάζες του πληθυσμού.
Για τον Φορντ το δραματουργικό σκηνικό ήταν ιδεώδες. Πολύ μακριά από την λογική του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και των συλλογικών ηρώων, ο Φορντ διαλέγει την αγαπημένη του ανθρώπινη κοινότητα (μοτίβο αειθαλές στο σύνολο σχεδόν του σινεμά του), διεισδύει στους μηχανισμούς της, πλησιάζει με απέραντη συμπάθεια την ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία, τιμά το ένστικτο του δικαίου που έχει ο καθένας μας, ενοχλείται από την βάναυση παρέμβαση υπηρετών μιας απάνθρωπης καπιταλιστικής λογικής στη ζωή της κοινότητας, δυσπιστεί στις δομές μιας «νέας εποχής» και εστιάζει με μεγάλη δραματική ένταση στα πρόσωπα ηρώων μιας καθημερινότητας στην οποία τα θύματα δεν συνέβαλαν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου