Διεστραμμένες ψυχές :αστυνομικό διήγημα του Ντάσιελ Χάμετ*
Είχα εκδώσει τρεις νουβέλες του Χάμετ στον τόμο «Το μεγάλο χτύπημα» (Καστανιώτης, 1984) και δύο μυθιστορήματα, Το γεράκι της Μάλτας και Κόκκινος θερισμός από τη Σύγχρονη Εποχή. Τώρα με τη σύνταξη έχω πιο πολύ καιρό, οπότε σκέφτομαι να μεταφράσω μερικά διηγήματα του Χάμετ για να βγουν και σε βιβλίο. Ήδη είχα μεταφράσει ένα πριν από τέσσερα χρόνια και το έβαλα και στο ιστολόγιο. Τον Νοέμβριο παρουσίασα εδώ ένα ακόμα διήγημα. Το διήγημα που θα παρουσιάσω σήμερα το μετέφρασα πριν από μερικές μέρες. Ο Χάμετ το δημοσίευσε στις 15 Οκτωβρίου 1923 στο λαϊκό περιοδικό Black Mask -ανήκε στο είδος των pulp περιοδικών, επειδή τυπωνόταν σε φτηνό χαρτί. Το υπέγραφε με το πραγματικό του όνομα. Στο ίδιο τεύχος είχε ένα ακόμα διήγημα, που το υπέγραφε με το ψευδώνυμο Πίτερ Κόλινσον. Το θέμα του διηγήματος είναι η απαγωγή της κόρης ενός πλούσιου και δυνατού βιομήχανου. Και πάλι, ο Χάμετ περιγράφει με μεγάλη λεπτομέρεια και ακρίβεια την καθημερινή ρουτίνα του ιδιωτικού ντετέκτιβ, σε συνεργασία με τους ντετέκτιβ της αστυνομίας, όλη τη χαμαλοδουλειά της συγκέντρωσης στοιχείων. (Πολλά από όσα γράφει στα διηγήματα με ήρωα τον ανωνυμο ντετέκτιβ του Ηπειρωτικού τα είχε ζήσει ο ίδιος όταν δούλευε στο γραφείο ντετέκτιβ Πίνκερτον, λέγεται δε ότι ο Κοντινένταλ Οπ είναι βασισμένος σε κάποιον προϊστάμενό του). Η μετάφραση που έκανα είναι ακόμα «υπό κατασκευή», καλοδεχούμενες προτάσεις τροποποίησης. Όπως θα δείτε, σε διάφορα σημεία παραθέτω μια ή περισσότερες λέξεις του πρωτοτύπου -σημαίνει ότι εκεί έχω αμφιβολία. Όλο το πρωτότυπο μπορείτε να το δείτε στη Βικιθήκη, όπως είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό Black Mask (αλλά είναι λάθος αυτό που λέει, ότι το διήγημα δημοσιεύτηκε με το ψευδώνυμο Πίτερ Κόλινσον). Στη δική μου μετάφραση παίρνω υπόψη και τη μεταγενέστερη έκδοση σε βιβλίο, που έχει λίγες διαφορές (αναλυτικά, επισημαίνονται εδώ). Στην έκδοση σε βιβλίο άλλαξε και ο τίτλος σε The Gatewood Caper, Η κομπίνα με τον Γκέιτγουντ και κάποιος (ίσως ο ίδιος ο Χάμετ) πρόσθεσε στο τέλος του κειμένου μια φράση με τη λέξη caper. Στη δημοσίευση στο περιοδικό, μετά τον τίτλο η σύνταξη του περιοδικού σημειώνει: Όλοι ξέρουμε το μοντέρνο κορίτσι, αυτό το εξωτικό είδος. Εδώ μας παρουσιάζεται σε όλη της τη δόξα -αν πρόκειται για δόξα. Μια καλή αστυνομική ιστορία, με μπόλικη δράση και με μερικούς πραγματικούς ανθρώπους. Δικιά σας! Οπότε, δικιά σας. ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ ή, Η ΚΟΜΠΙΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΚΕΪΤΓΟΥΝΤ Πρώτη δημοσίευση: ‘Black Mask’, 15 Οκτωβρίου 1923 Ο Χάρβεϊ Γκέιτγουντ είχε δώσει εντολή να με δεχτούν αμέσως μόλις έρθω, οπότε χρειάστηκα μόλις κάτι λιγότερο από ένα τέταρτο της ώρας για να περάσω ανάμεσα από τους θυρωρούς, τους κλητήρες και τις γραμματείς που γέμιζαν σχεδόν όλο τον χώρο ανάμεσα στην είσοδο της Εταιρείας Ξυλείας Γκέιτγουντ και στο ιδιαίτερο γραφείο του προέδρου της. Ήταν τεράστιο, όλο μαόνι και μπρούντζος και πράσινο βελούδο και είχε στο κέντρο του ένα γραφείο από μαόνι σε μέγεθος κρεβατιού. Ο Γκέιτγουντ, σκύβοντας πάνω από το γραφείο του, άρχισε να μου γαβγίζει αμέσως μόλις αποχώρησε κάνοντας τεμενάδες ο δουλοπρεπής υπάλληλος που με είχε βάλει μέσα με μια υπόκλιση. «Η κόρη μου! Την απήγαγαν χτες βράδυ! Θέλω τον ___ που το έκανε, κι ας μου κοστίσει και την τελευταία μου δεκάρα!» «Πείτε μου τι συνέβη», του είπα. Αλλά εκείνος ήθελε αποτελέσματα, όπως φαίνεται, δεν ήθελε ερωτήσεις, κι έτσι έχασα σχεδόν μια ώρα για να πάρω πληροφορίες που θα μπορούσε να μου τις δώσει σε ένα τέταρτο. Ήταν ένας μαντράχαλος (a big bruiser) ίσαμε κει πάνω, κάπου 100 κιλά σκληρής, κόκκινης σάρκας, ένας τσάρος από την κορφή του στρογγυλού κεφαλιού του μέχρι τις μύτες των παπουτσιών του, τα οποία θα ήταν τουλάχιστον 47 νούμερο, αν δεν ήταν φτιαγμένα κατά παραγγελία. Είχε βγάλει τα όχι λίγα εκατομμύριά του λιανίζοντας όποιον βρέθηκε στον δρόμο του και η οργή που τον κατέκλυζε τώρα δεν διευκόλυνε και πολύ τη συνεννόηση μαζί του. Το κακιασμένο σαγόνι του (wicked jaw) [1] προεξείχε σαν ένα κομμάτι γρανίτη και τα μάτια του ήταν γεμάτα αίμα (filmed with blood) -βρισκόταν σε υπέροχη ψυχική διάθεση. Προς στιγμή φαινόταν πως το Ηπειρωτικό Γραφείο θα έχανε έναν πελάτη, γιατί είχα πάρει απόφαση πως αν δεν μου έλεγε όλα όσα ήθελα να μάθω θα παρατούσα τη δουλειά. Τελικά όμως κατάφερα να του αποσπάσω την ιστορία. Η κόρη του, η Όντρι, είχε βγει από το σπίτι τους, στην οδό Κλέι, γύρω στις 7 το περασμένο βράδυ, λέγοντας στην υπηρέτριά της ότι θα πήγαινε έναν περίπατο. Τη νύχτα δεν γύρισε -κάτι που ο Γκέιτγουντ το πληροφορήθηκε όταν διάβασε το γράμμα που ήρθε σήμερα το πρωί. Το γράμμα ήταν από κάποιον που έλεγε ότι την είχαν απαγάγει. Ζητούσε 50.000 δολάρια για να την αφήσουν και έλεγε στον Γκέιτγουντ να ετοιμάσει τα λύτρα σε χαρτονομίσματα των 100 δολαρίων -έτσι που να μην υπάρξει αργοπορία όταν θα του έλεγαν με ποιον τρόπο θα έφταναν τα λεφτά στους απαγωγείς της κόρης του. Σαν απόδειξη ότι η απαίτηση δεν ήταν φάρσα, μέσα στον φάκελο υπήρχε μια μπούκλα από τα μαλλιά της κοπέλας, ένα δαχτυλίδι που φορούσε πάντα και ένα σύντομο σημείωμα από την ίδια, στο οποίο ζητούσε από τον πατέρα της να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις τους. Ο Γκέιτγουντ είχε λάβει το γράμμα στο γραφείο του και αμέσως είχε τηλεφωνήσει στο σπίτι του. Εκεί του είπαν ότι το κρεβάτι της κοπέλας δεν είχε χρησιμοποιηθεί την περασμένη νύχτα και ότι κανείς από τους υπηρέτες δεν την είχε δει από την ώρα που βγήκε για περίπατο. Έπειτα ειδοποίησε την αστυνομία και τους παρέδωσε το γράμμα· και λίγα λεπτά αργότερα, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει και ιδιωτικούς ντετέκτιβ. «Λοιπόν», ξέσπασε, αφού του είχα βγάλει με το τσιγκέλι όλα τα παραπάνω και αφού μου είχε πει πως δεν ήξερε τίποτα για τις παρέες ή τις συνήθειες της κόρης του, «τώρα προχώρα και κάνε κάτι! Δεν σε πληρώνω για να κάθεσαι και να κουβεντιάζεις!» «Εσείς, τι πρόκειται να κάνετε;» τον ρώτησα. «Εγώ; Εγώ θα βάλω αυτούς τους ___ πίσω από τα σίδερα, ακόμα κι αν χρειαστεί να δώσω μέχρι και την τελευταία μου δεκάρα!». «Ασφαλώς! Ετοιμάστε όμως πρώτα εκείνες τις πενήντα χιλιάδες, να τους τις δώσετε όταν θα τις ζητήσουν». Έσφιξε δυνατά το σαγόνι του και κόλλησε το πρόσωπό του στο δικό μου. «Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω εξαναγκαστεί να κάνω κάτι! Και είμαι πολύ γέρος για να αρχίσω τώρα!», είπε. «Θα ξεσκεπάσω τη μπλόφα τους».[....]
|
Στα
νιάτα μου είχα μεταφράσει κάμποσα έργα του Ντάσιελ Χάμετ (1894-1961),
του Αμερικανού συγγραφέα που θεωρείται ο εισηγητής της σκληροτράχηλης
(hard-boiled) αστυνομικής λογοτεχνίας και που αργότερα έγινε
κομμουνιστής και κυνηγήθηκε άγρια στα χρόνια του μακαρθισμού. *Ο
Ντάσιελ Χάμετ (Samuel Dashiell Hammett, 27 Μαΐου 1894 - 10 Ιανουαρίου
1961) ήταν Αμερικανός λογοτέχνης και συγγραφέας. Θεωρείται ο άνθρωπος
που γέννησε την αμερικάνικη αστυνομική λογοτεχνία[ ...] Ντάσιελ Χάμετ/Βικιπαίδεια |
Crooked Souls by Dashiell Hammett
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου