Corruption for Make Benefit Glorious Family of Trump
The emoluments are the message
Paul Krugman
Jun 28, 2026
It’s kind of hard to believe, but the original Borat movie was 20 years ago. It’s time for a second sequel. And I already have the title. It would be Corruption for Make Benefit Glorious Family of Trump.
I hope that some of my listeners are young enough to not remember the original Borat movie. But it was a mockumentary, a satire, in which Sacha Baron Cohen pretended to be a journalist from Kazakhstan investigating and interviewing Americans about American mores. It was not about Kazakhstan, although he did insult the country along the way.
The reason I think about it is that today’s New York Times has a piece that reports, investigative reporting, on an immense mining deal in Kazakhstan, which, what do you know, turns out to be a big profit center for the Trump sons and also the sons of Howard Lutnick, the Commerce Secretary.
Check out the investigative reporting for the details, but basically here’s another one, another big one.
It’s part of an immense series of corrupt deals, often with petrostates — which Kazakhstan is — that financially benefit Donald Trump and his family and some of his cronies and cabinet members as well and their families. It’s all on a truly epic scale.
This is a message I have been trying to get across. I don’t think many people even now understand just how much of a departure what’s happening now is from past US history. I still see people saying we might be, could be heading for another Gilded Age. But we have a level of concentration of wealth in the hands of a few people that is something like three times what it was at the peak of the Gilded Age. We’re in a super duper Gilded Age.
And I sometimes hear people say, well, could we be returning to old kinds of corruption? Might we have another Teapot Dome scandal? Well, my God. Teapot Dome was a scandal actually involving mineral rights and bribes during the Harding administration, although not bribes to the president’s family, which is, again, something entirely new. The scale of the bribes was about $500,000: adjusting for inflation, that’s something like $9 million today.
So how much has Trump enriched himself since returning to the White House about 500 days ago? The answer is certainly more than four billion dollars, almost certainly more than four and a half, maybe five billion dollars. Divide that by 500 and we basically have a Teapot Dome sized corruption scandal on an average day under Trump.
So it’s basically day after day of scandals as big or bigger than Teapot Dome. Our corrupt grandfathers, great-grandfathers were pikers compared with this, just as the Gilded Age robber barons were pikers compared with the modern-day tech bros.
This is obviously not good. It’s actually quite horrifying. How did we so quickly descend into becoming a truly massively corrupt country on a level that we used to think of as being associated only with tinpot dictators in the third world? And yet here we are.
This ought to be a political issue and it ought to be a legal issue as soon as the government is back in the hands of people who actually take the rule of law seriously. Again, without going into the details of the deal, it’s surely illegal. I mean, it’s illegal under the Emoluments Clause. Probably since there are definitely Kazakhs on the take as well, it’s illegal under the Foreign Corrupt Practices Act. This is just, it’s illegal up the wazoo.
Of course, it will not be prosecuted as long as Trump is in the White House. But forget any Democrat who isn’t promising to go after this massive corruption when they regain power. If they don’t, then none of this matters, but that should be a core part of anybody’s platform.
I’m not a political expert — sometimes I think nobody is — but my God, again, this corruption is so blatant. And it does resonate with people. It’s really clear that corruption at the top and the sense that ordinary people are paying the price while people with power enrich themselves is an effective popular issue. That is actually the issue that brought Viktor Orban down in Hungary, which is one of the hopeful signs for what may happen to America going down the pike.
So here we are, just to remind you that this scandal, it’s a huge thing. It’s page one in the New York Times, but in a way it’s actually kind of ordinary, since even this size of scandal is happening every few weeks these days.
Do not make the mistake of treating what’s going on as in any sense normal. This is hugely abnormal, and I believe that the American people will understand that it’s abnormal even if pundits get bored of talking about the corruption. So drive it home, maybe for make benefit American people instead of the Trump family.
________________
ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛ ΚΡΟΥΓΚΜΑΝ
Ελπίζω ότι κάποιοι από τους ακροατές μου είναι αρκετά νέοι ώστε να μη θυμούνται την πρώτη ταινία «Borat». Ήταν όμως ένα ψευδοντοκιμαντέρ, μια σάτιρα, στην οποία ο Σάσα Μπάρον Κόεν υποδυόταν έναν δημοσιογράφο από το Καζακστάν που ερευνούσε και έπαιρνε συνεντεύξεις από Αμερικανούς σχετικά με τα αμερικανικά ήθη και έθιμα. Η ταινία δεν αφορούσε το Καζακστάν, αν και στην πορεία σατίριζε και προσέβαλλε τη χώρα.
Ο λόγος που το σκέφτομαι είναι ότι οι σημερινοί New York Times δημοσιεύουν ένα ερευνητικό ρεπορτάζ για μια τεράστια μεταλλευτική συμφωνία στο Καζακστάν, η οποία — τι έκπληξη — αποδεικνύεται ότι αποτελεί μεγάλη πηγή κερδών για τους γιους του Τραμπ, αλλά και για τους γιους του Χάουαρντ Λάτνικ, του υπουργού Εμπορίου.
Διαβάστε το ερευνητικό ρεπορτάζ για τις λεπτομέρειες, αλλά ουσιαστικά πρόκειται για ακόμη μία υπόθεση, και μάλιστα πολύ μεγάλη.
Αποτελεί μέρος μιας τεράστιας σειράς διεφθαρμένων συμφωνιών, συχνά με πετρελαιοπαραγωγά κράτη — και το Καζακστάν είναι ένα από αυτά — που αποφέρουν οικονομικά οφέλη στον Ντόναλντ Τραμπ, στην οικογένειά του, σε ορισμένους στενούς συνεργάτες του, καθώς και σε μέλη του υπουργικού του συμβουλίου και στις οικογένειές τους. Όλα αυτά συμβαίνουν σε πραγματικά επικές διαστάσεις.
Αυτό είναι ένα μήνυμα που προσπαθώ εδώ και καιρό να περάσω. Δεν πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι κατανοούν ακόμη πόσο μεγάλη απόκλιση από την προηγούμενη αμερικανική ιστορία αποτελεί αυτό που συμβαίνει σήμερα. Εξακολουθώ να βλέπω ανθρώπους να λένε ότι ίσως οδεύουμε προς μια νέα «Επίχρυση Εποχή»* (Gilded Age). Όμως ο βαθμός συγκέντρωσης του πλούτου στα χέρια λίγων ανθρώπων είναι περίπου τριπλάσιος από εκείνον που υπήρχε στο αποκορύφωμα εκείνης της εποχής. Ζούμε σε μια υπερβολικά επιχρυσωμένη εποχή.
Μερικές φορές ακούω επίσης να λέγεται ότι ίσως επιστρέφουμε σε παλιές μορφές διαφθοράς. Μήπως θα έχουμε ένα νέο σκάνδαλο τύπου Teapot Dome**; Θεέ μου! Το Teapot Dome ήταν ένα σκάνδαλο που αφορούσε δικαιώματα εκμετάλλευσης ορυκτών και δωροδοκίες κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Χάρντινγκ, αν και όχι δωροδοκίες προς την οικογένεια του προέδρου — κάτι που, και πάλι, είναι εντελώς καινούριο. Το ύψος των δωροδοκιών ανερχόταν περίπου σε 500.000 δολάρια· προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό, αυτό αντιστοιχεί σήμερα σε περίπου 9 εκατομμύρια δολάρια.
Πόσο λοιπόν έχει πλουτίσει ο Τραμπ από τότε που επέστρεψε στον Λευκό Οίκο πριν από περίπου 500 ημέρες; Η απάντηση είναι σίγουρα πάνω από τέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια, σχεδόν βέβαια πάνω από τεσσεράμισι και ίσως ακόμη και πέντε δισεκατομμύρια. Αν διαιρέσουμε αυτό το ποσό με τις 500 ημέρες, προκύπτει ότι κατά μέσο όρο έχουμε κάθε μέρα, υπό τον Τραμπ, ένα σκάνδαλο διαφθοράς μεγέθους Teapot Dome.
Έτσι, ουσιαστικά, μέρα με τη μέρα έχουμε σκάνδαλα εξίσου μεγάλα ή και μεγαλύτερα από το Teapot Dome. Οι διεφθαρμένοι παππούδες και προπάπποι μας μοιάζουν ερασιτέχνες μπροστά σε αυτό, όπως ακριβώς οι βαρόνοι-ληστές της Επιχρυσωμένης Εποχής μοιάζουν μικροί μπροστά στους σύγχρονους μεγιστάνες της τεχνολογίας.
Αυτό προφανώς δεν είναι καλό. Στην πραγματικότητα είναι αρκετά τρομακτικό. Πώς κατρακυλήσαμε τόσο γρήγορα ώστε να γίνουμε μια χώρα μαζικής διαφθοράς, σε επίπεδο που κάποτε θεωρούσαμε ότι χαρακτηρίζει μόνο δικτατορίες-μαριονέτες του Τρίτου Κόσμου; Κι όμως, εδώ βρισκόμαστε.
Αυτό θα έπρεπε να αποτελεί πολιτικό ζήτημα και θα έπρεπε να αποτελεί και νομικό ζήτημα, μόλις η κυβέρνηση βρεθεί ξανά στα χέρια ανθρώπων που παίρνουν πραγματικά στα σοβαρά το κράτος δικαίου. Χωρίς να μπω στις λεπτομέρειες της συμφωνίας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι πρόκειται για κάτι παράνομο. Είναι παράνομο βάσει της ρήτρας περί απολαβών από ξένες κυβερνήσεις (Emoluments Clause). Πιθανότατα, επειδή υπάρχουν και Καζάκοι αξιωματούχοι που δωροδοκούνται, παραβιάζεται και ο νόμος περί διεφθαρμένων πρακτικών στο εξωτερικό (Foreign Corrupt Practices Act). Με απλά λόγια, πρόκειται για παρανομία από κάθε άποψη.
Φυσικά, όσο ο Τραμπ βρίσκεται στον Λευκό Οίκο, δεν πρόκειται να ασκηθούν διώξεις. Όμως ας ξεχάσουμε κάθε Δημοκρατικό πολιτικό που δεν υπόσχεται να ερευνήσει αυτή τη μαζική διαφθορά όταν επανέλθει στην εξουσία. Αν δεν το κάνουν, τότε τίποτε από όλα αυτά δεν έχει σημασία. Θα έπρεπε όμως να αποτελεί κεντρικό στοιχείο του προγράμματος οποιουδήποτε.
Δεν είμαι πολιτικός αναλυτής — μερικές φορές σκέφτομαι ότι ίσως κανείς δεν είναι. Όμως, Θεέ μου, αυτή η διαφθορά είναι τόσο απροκάλυπτη. Και αγγίζει πραγματικά τους ανθρώπους. Είναι απολύτως σαφές ότι η διαφθορά στην κορυφή και η αίσθηση ότι οι απλοί πολίτες πληρώνουν το τίμημα ενώ οι ισχυροί πλουτίζουν, αποτελούν ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό πολιτικό ζήτημα. Αυτό ήταν, στην πραγματικότητα, το θέμα που συνέβαλε στην πτώση του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, γεγονός που αποτελεί μία από τις ελπιδοφόρες ενδείξεις για όσα μπορεί να συμβούν στις Ηνωμένες Πολιτείες στο μέλλον.
Να λοιπόν πού βρισκόμαστε. Υπενθυμίζω ότι αυτό το σκάνδαλο είναι τεράστιο. Βρίσκεται στην πρώτη σελίδα των New York Times, αλλά κατά κάποιον τρόπο έχει γίνει σχεδόν συνηθισμένο, αφού σκάνδαλα αυτού του μεγέθους εμφανίζονται πλέον κάθε λίγες εβδομάδες.
Μην κάνετε το λάθος να αντιμετωπίζετε όσα συμβαίνουν ως κάτι φυσιολογικό. Πρόκειται για μια εξαιρετικά ανώμαλη κατάσταση, και πιστεύω ότι ο αμερικανικός λαός θα καταλάβει ότι δεν είναι φυσιολογική, ακόμη κι αν οι σχολιαστές κουραστούν να μιλούν για τη διαφθορά.
Γι’ αυτό επιμείνετε στο ζήτημα· ίσως αυτή τη φορά «προς όφελος του αμερικανικού λαού» και όχι της οικογένειας Τραμπ.
_____________
Aπόδοση κειμένου στα ελληνικά: Gerontakos
*
Επίχρυση εποχή
Εποχή της ιστορίας των ΗΠΑ που χαρακτηρίζεται από την έντονη αντίφαση ανάμεσα στην επιφανειακή λάμψη του πλούτου και τα βαθιά κοινωνικά προβλήματα.Η προέλευση του όρου οφείλεται στο μυθιστόρημα "The Gilded Age: A Tale of Today" (1873) των Mark Twain και Charles Dudley Warner. Ο Twain χρησιμοποίησε τη λέξη "gilded" (επιχρυσωμένος) και όχι "golden" (χρυσός), θέλοντας να σατιρίσει μια εποχή που φαινόταν λαμπερή, πλούσια και επιτυχημένη εξωτερικά, αλλά από κάτω ήταν «σαθρή», γεμάτη πολιτική διαφθορά, φτώχεια και ακραία ανισότητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου