Τον Ιούλιο του 2019 ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ένας από τους ευτυχέστερους πρωθυπουργούς στη νεότερη ιστορία. Δεν ήταν μόνο ότι είχε κερδίσει καθαρά τις εκλογές, είχε καθαρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ήταν απόλυτα κυρίαρχος στο εσωκομματικό παιχνίδι. Ήταν και ότι κληρονομούσε μια οικονομία που ένα χρόνο πριν είχε βγει από τα μνημόνια, είχε επιστρέψει σε ρυθμούς ανάπτυξης, η ανεργία μειωνόταν με σταθερό ρυθμό και διέθετε ένα σημαντικό «χρηματοδοτικό μαξιλάρι», καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση δεν είχε κάνει προεκλογικές παροχές και είχε διαχειριστεί ιδιαίτερα συνετά τα δημοσιονομικά. Αντιθέτως, ο προκάτοχός του το 2015 είχε παραλάβει κυριολεκτικά άδεια ταμεία, μια κοινωνία σε βαθιά κρίση, ωμό εκβιασμό των δανειστών, που εξάντλησαν την εκδικητικότητά τους, για νέο μνημόνιο, την υποχρεωτική συνύπαρξη με έναν κυβερνητικό εταίρο που ιδεολογικά ερχόταν από το άλλο άκρο και βέβαια ένα κόμμα απροετοίμαστο για τη διακυβέρνηση και με διάφορες θεωρίες για το τι έπρεπε να κάνει.
Με αυτά τα δεδομένα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε μια μεγάλη πραγματική ευκαιρία να κάνει αυτό που υποσχόταν, δηλαδή να φέρει την οικονομία σε μια τροχιά ανάπτυξης. Ακόμη και αυτό που αργότερα αποδείχτηκε κερκόπορτα ωμής παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων, το «επιτελικό κράτος», σε πρώτη φάση φάνταζε προσπάθεια το κυβερνητικό έργο να έχει πραγματικό συντονισμό και σχέδιο.
Είναι αλήθεια ότι οι όποιοι αρχικοί σχεδιασμοί ανακόπηκαν από την πανδημία και την υποχρεωτική ύφεση στην οποία οδηγήθηκε η παγκόσμια οικονομία. Όμως, ως προς τη δυνατότητα να ξεδιπλωθεί ένα διαφορετικό σχέδιο για την οικονομία, η πανδημία δεν αποτελούσε εμπόδιο. Αντιθέτως, με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να συναινούν στη χαλάρωση των δημοσιονομικών κανόνων και κυρίως με τη στρατηγικής σημασίας απόφαση για το Ταμείο Ανάκαμψης, έδωσαν πολύ μεγάλα περιθώρια και αποτελεσματικά εργαλεία παρέμβασης στην οικονομία. Να το πούμε πολύ απλά: τόσο σε επίπεδο χρηματοδότησης όσο και ευρύτερου πολιτικού και δημοσιονομικού πλαισίου, η χώρα βρέθηκε στη θέση να μπορεί να βάλει τις βάσεις για ένα νέο διαφορετικό οικονομικό υπόδειγμα, μια νέα τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης, χωρίς τις στρεβλώσεις του παρελθόντος και προφανώς με ορίζοντα την κοινωνική ευημερία.
Επτά χρόνια μετά μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του απέτυχαν στην αναμέτρηση με αυτή την πρόκληση.[........]ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου