Ένας μεταπολεμικός υπερρεαλιστής ποιητής
που αποφεύγει τα γλωσσικά παιχνίδια και τις μυστικιστικές τάσεις των
προκατόχων του, πιάνοντας από πολύ νωρίς επαφή με τον δραματικό λόγο του
εξπρεσιονισμού. Με τα χρώματα και τις ισχυρές μεταφορές, θα
σκηνοθετήσει υποβλητικά τα πρόσωπά του, βυθίζοντάς τα στο παράλογο και
την παράνοια. Η έξαρση των μεταφορών και των χρωμάτων αποκαλύπτει έτσι
έναν παρά φύσιν κόσμο: τον κόσμο που προέρχεται από την καρδιά του Β’
Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου