Anthologia Graeca
ἀρκεῖ μοι χλαίνης λιτὸν σκέπας, οὐδὲ τραπέζαις
δουλεύσω, Μουσέων ἄνθεα βοσκόμενος.
μισῶ πλοῦτον ἄνουν, κολάκων τροφόν, οὐδὲ παρ᾽ ὀφρὺν
στήσομαι οἶδ᾽ ὀλίγης δαιτὸς ἐλευθερίην.
— Paton edition
Ένα επανωφόρι απλό για σκέπασμα μού είναι αρκετό.
Τροφή μου τα άνθη των Μουσών
κι όχι των συμποσίων ο δούλος.
Μισώ τον πλούτο τον ανόητο που ταΐζει κόλακες,
Ποτέ δε θα σταθώ δίπλα στους ξιπασμένους.
Μ΄αρέσει η ελευθερία της απλής ζωής.
**************************
ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΦΤΩΧΟΣ ΑΛΛΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
ΠΑΡΑ ΤΣΑΝΑΚΟΓΛΕΙΦΤΗΣ ΣΤΑ ΤΡΑΠΕΖΙΑ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ
Ο Παρμενίων ζωγραφίζει το πορτρέτο ενός ανθρώπου που πιστεύει ότι ο πραγματικός πλούτος στη ζωή είναι η ανεξαρτησία και οι πνευματικές απολαύσεις.
Επιλέγει συνειδητά να είναι φτωχός σε υλικά αγαθά αλλά ηθικά ακέραιος , αφού διατηρεί τον αυτοσεβασμό του και πάνω απ΄όλα είναι ελεύθερος.
Ο πλούτος των ισχυρών «ταΐζει κόλακες», είναι το δέλεαρ για να μετατραπούν σε παράσιτα , σε τσανακογλείφτες , να γίνουν από ελεύθεροι άνθρωποι δούλοι των ξιπασμένων πλουσίων
Η απλή και φτωχική ζωή είναι επιλογή γιατί του εξασφαλίζει την ελευθερία. Ως ελεύθερος άνθρωπος μπορεί να απολαμβάνει «τα άνθη των Μουσών» , τις επιστήμες , τις καλές τέχνες , τη φιλοσοφία ως βασική πνευματική τροφή.
Η στάση αυτή τον διαφοροποιεί από τον παράσιτο , που ανταλλάσσει την ανεξαρτησία του με τις συμποσιακές απολαύσεις που του παρέχουν οι πλούσιοι .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου