Ωδή στην κρασοκανάτα

 

ANTHOLOGIA GRAECA 

ΑΝΩΝΥΜΟΥ

στρογγύλη, εὐτόρνευτε, μονούατε, μακροτράχηλε,
ὑψαύχην, στεινῷ φθεγγομένη στόματι,
Βάκχου καὶ Μουσέων ἱλαρὴ λάτρι καὶ Κυθερείης,
ἡδύγελως, τερπνὴ συμβολικῶν ταμίη,

τίφθ᾽ ὁπόταν νήφω, μεθύεις σύ μοι, ἢν δὲ μεθυσθῶ,
ἐκνήφεις; ἀδικεῖς συμποτικὴν φιλίην.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ/ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ, V 135.

***
ΑΝΩΝΥΜΟΥ

Στρογγυλεμένη, καλλίγραμη, μονόλαβη,μακρόλαιμη,

 κρασοκανάτα αγέρωχη, με το στενό σου στόμα φθέγγεσαι,
εύθυμη πιστή του Βάκχου, των Μουσών και της Αφροδίτης,
γλυκόγελη, συ που κερνάς ευχάριστα τους συμποσιαστές.
Γιατί, όταν εγώ είμαι νηφάλιος , εσύ μου είσαι μεθυσμένη,
αλλά , όταν γίνω στουπί, εσύ είσαι ξεμέθυστη;
Αυτό είναι αδικία για τη γλεντζέδικη συντροφιά μας!

[Μετάφραση: Gerontakos]