Το Γκέτο της Βαρσοβίας

Η λέξη "Γκέτο" συμβολίζει το βίαιο διαχωρισμό και εγκλεισμό κάποιας ομάδας ανθρώπων σε μία περιοχή.
Οι ιστορικές της ρίζες ανάγονται στις ρατσιστικές ανά τους αιώνες διακρίσεις που, για θρησκευτικούς και πολιτικούς λόγους, εφάρμοσαν οι χριστιανοί απέναντι στους Εβραίους.
Στην πρόσφατη ιστορία, οι Ναζί , προχωρώντας στην εφαρμογή του σχεδίου τους για την οριστική εξόντωση των Εβραίων , υποχρέωσαν τους Εβραίους πολλών κατακτημένων χωρών να συγκεντρωθούν σε μία περιοχή της πόλης όπου διαβιούσαν και εκεί τους στοίβαξαν κακήν κακώς αδιαφορώντας πλήρως για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσής τους. Στη Θεσσαλονίκη π.χ. όλοι οι Εβραίοι εγκλείστηκαν στη συνοικία γύρω από την εκκλησία της Παναγίας των Χαλκέων, που ήταν περιφραγμένη και για να μπει ή να βγει κανείς έπρεπε να έχει ειδική άδεια. Η διαμονή στο Γκέτο ήταν υποχρεωτική επί ποινή θανάτου και οι πάντες έπρεπε να έχουν περάσει την είσοδό του πριν από τη Δύση του ηλίου.
Το Γκέτο της Βαρσοβίας είναι το πιο διάσημο απ' αυτά , επειδή κατέστη συνώνυμο της φρίκης και της βαρβαρότητας που επέδειξε άνθρωπος προς άνθρωπο στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα.
Η λειτουργία του άρχισε το 1940 και συνεχίστηκε έως τη λήξη του πολέμου. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι υπέστησαν τα φριχτά μαρτύρια της πείνας , της αρρώστειας , του εξευτελισμού και των βασανιστηρίων, πριν καταλήξουν σε κάποιο κρεματόριο για την "τελική λύση".