Αύγαζε χρυσέην Καλλίστιον

ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ

νυκτερινή , δίκερως, φιλοπάννυχε, φαίνε, Σελήνη,
φαίνε δι' ευτρήτων βαλλομένη θυρίδων΄
αύγαζε χρυσέην Καλλίστιον΄ες τα φιλεύντων
έργα κατοπτεύειν ου φθόνος αθανάτη,
ολβίζεις και τήνδε και ημέας, οίδα, Σελήνη΄
και γαρ σην ψυχήν έφλεγεν Ενδυμίων.

Παλατινή Ανθολογία V,123.

***
Λάμπε , νυχτερινή , διπλοκέρατη, φιλάγρυπνη Σελήνη,
πέρνα μέσα από τις γρίλιες του παντζουριού και λάμπε΄
πλημμύριζε με φως την ξανθομαλλούσα Καλλίστιο.
Κανείς δε θα σε κατηγορήσει , αθάνατη, που βλέπεις τα έργα των εραστών.
Το ξέρω, Σελήνη, πως μας καλοτυχίζεις και τους δυο, εμένα κι εκείνη.
Γιατί και τη δική σου ψυχή πυρπολούσε κάποτε ο Ενδυμίων.