Πέμπτη, Ιουλίου 17, 2014

Πόθος (2)

Η νοσταλγία γυρίζει

Η γυναίκα γδύθηκε και ξάπλωσε
 στο κρεβάτι  
ένα φιλί ανοιγόκλεινε πάνω στο πάτωμα 
οι άγριες μορφές με τα μαχαίρια αρχίσαν  
να ξεπροβάλλουν στο ταβάνι  
στον τοίχο κρεμασμένο ένα πουλί πνίγηκε 
 κι έσβησε 
 5 ένα κερί έγειρε κι έπεσε απ’ το καντηλέρι  
έξω ακουγόταν κλάματα και ποδοβολητά
Άνοιξαν τα παράθυρα μπήκε ένα χέρι  
έπειτα μπήκε το φεγγάρι  
αγκάλιασε τη γυναίκα και κοιμήθηκαν μαζί
10 Όλο το βράδυ ακουγόταν μια φωνή:
Οι μέρες περνούν το χιόνι μένει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΑΡΘΡΟ ΓΝΩΜΗΣ: «Tο αρχείο Έπσταϊν είναι η πειστικότερη μαρτυρία για το πώς η κυριαρχία, δηλαδή η υπέρμετρη εξουσία, είναι από μόνη της διαστροφή»

  ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ ΠΟΥ ΒΑΖΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ  Η  δημοσιοποίηση του «αρχείου Έπσταϊν» δεν λειτουργεί σαν φως που ξε...