Τροχός τίς ἐστιν ...

Τροχός τίς ἐστιν ἀστάτως πεπηγμένος,
ὁ μικρός οὗτος καὶ πολύτροπος βίος.
Ἄνω κινεῖται, καὶ περισπᾶται κάτω·
οὐχ ἵσταται γάρ, κἂν δοκῇ πεπηγέναι,
φεύγων κρατεῖται, καί μένων ἀποτρέχει.
Σκιρτᾷ δὲ πολλά, καὶ τὸ φεύγειν οὐκ ἔχει.
Ἕλκει, καθέλκει τῇ κινήσει τὴν στάσιν.
Ὡς οὐδὲν εἶναι τὸν βίον διαγράφων,
ἢ καπνόν, ἢ ὄνειρον, ἢ ἄνθος χλόης. 

 

Γρηγόριος Ναζιανζηνός ( Βικιπαίδεια)

Σαν τον τροχό που δεν είναι  καλά στερεωμένος
ο   σύντομος  και πολυκύμαντος βίος μας.
Τη μια  ορμά στα ύψη, την άλλη γκρεμίζεται στα Τάρταρα·
Ποτέ δεν είναι σταθερός  , έστω κι αν φαίνεται γερά θεμελιωμένος.
Ανεπαισθήτως προχωρεί εκεί που φαίνεται στάσιμος,
 νομίζεις  πως στέκεται μολονότι εκείνος   τρέχει.
Άλματα κάνει συχνά, μα δε μπορεί να ξεκολλήσει.
Τραβά και παρασέρνει  τη στασιμότητα σε κίνηση.
Ο βίος μας σα μια διαδρομή στο τίποτα ,
καπνός είναι  ή όνειρο ή ένα αγριολούλουδο.

[Μετάφραση: Gerontakos]