ΔΕΝ ΑΔΙΚΩ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

ΛΕΩΝΙΔΟΥ
[ από τον Τάραντα, 3ος αι. π.Χ.]
εις Έρωτα τοξότην

ουκ αδικέω τον Έρωτα, γλυκύς΄μαρτύρομαι αυτήν
Κύπριν΄βέβλημαι δ' εκ δολίου κέραος
και πας τεφρούμαι' θερμόν δ' επί θερμώι ιάλλει
άτρακτον, λωφάι δ' ουδ' όσον ιοβολών.
χω θνητός τον αλιτρόν εγώ, κει πτηνός ο δαίμων,
τίσομαι΄εγκλήμων δ' έσσομ' αλεξόμενος;

Παλατινή Ανθολογία, 187.

***

 στον τοξότη Έρωτα

Δεν κατηγορώ άδικα τον Έρωτα΄
αντίθετα, είμαι επιεικής μαζί του.
 Μάρτυς μου η ίδια η Αφροδίτη΄ 
με χτύπησε τόξο δολερό
και γίνομαι στάχτη΄
ρίχνει το ένα καυτό βέλος μετά το άλλο
και δε σταματά καθόλου να τοξεύει.
Εγώ ο θνητός θα εκδικηθώ τον αλητήριο, 
έστω κι αν είναι φτερωτός θεός΄
  θα είμαι εγκληματίας 
αν προστατέψω τον εαυτό μου;