Parc Montsouris

Le Jardin

Des milliers et des milliers d'années
Ne sauraient suffire
Pour dire
La petite seconde d'éternité
Où tu m'as embrassé
Où je t'ai embrassé
Un moment dans la lumière de l'hiver
Au Parc Montsouris à Paris
À Paris
Sur la terre
La terre qui est un astre.

Paroles, Gallimard, 1949

Ο κήπος

Χιλιάδες και χιλιάδες χρόνια
Δε θα ΄ταν αρκετά
Για να διηγηθώ
Τη μικρή στιγμή της αιωνιότητας
Που με φίλησες
Που σε φίλησα
Μια στιγμή μες στο χειμωνιάτικο φως
Στο πάρκο Μονσουρί στο Παρίσι
Στο Παρίσι
Πάνω στη Γη
Τη Γη που είναι ένα άστρο.