Maddalena... zero in condotta/ Mανταλένα ...διαγωγή μηδέν! (1940): έτσι διασκέδαζαν οι Ιταλοί στις κινηματογραφικες αίθουσες την εποχή του Μουσολίνι

Η ταινία "Maddalena... zero in condotta" (ελλ. τίτλος: "Μανταλένα... διαγωγή μηδέν!" ) είναι μια ιταλική ασπρόμαυρη κωμωδία του 1940 . Πρόκειται για μια από τις πρώτες σκηνοθετικές προσπάθειες του μεγάλου Βιτόριο Ντε Σίκα, ο οποίος είναι και πρωταγωνιστής της .

Πρόκειται για μια ανάλαφρη, "καθωσπρέπει" κωμωδία, όπως την εννοούσαν τα φασιστικά πρότυπα της δικτατορίας του Μουσολίνι , που απέχει πολύ από τα σπουδαία νεορεαλιστικά αριστουργήματα που έκανε αργότερα ο Ντε Σίκα (όπως Πειρατής της Μοτοσυκλέτας), και παίρνει  μια γεύση από το λεγόμενο σινεμά των "άσπρων τηλεφώνων" (telefoni bianchi), το οποίο ήταν η κραταιά μόδα στην Ιταλία εκείνη την εποχή .  Ο όρος  "Άσπρα Τηλέφωνα" αναφέρεται σε κομψές κωμωδίες με ανέμελους χαρακτήρες και πολυτελή σκηνικά, που πήραν το όνομά τους από τα ακριβά, λευκά τηλέφωνα που κοσμούσαν τα σαλόνια των αστών και μεγαλοαστών της εποχής  .

 Η Maddalena λοιπόν είναι μια ελαφριά, ευχάριστη κωμωδία με γρήγορο ρυθμό και στοιχεία ρομαντικής πλοκής. Τα γυρίσματα έγιναν εξ ολοκλήρου σε στούντιο, κάτι που της δίνει μια αύρα τεχνητής, θεατρικής ανεμελιάς . Δεν λείπουν μάλιστα και οι ατάκες για... κυνήγι βουβαλιών, που δεν έχουν καμία σχέση με την πλοκή.

Τελικά, η ταινία , αν και  προβάλλει  μια φαινομενικά επαναστατική ηρωίδα, κάποιοι κριτικοί επισημαίνουν ότι η ταινία στην πραγματικότητα επιβεβαιώνει τα παραδοσιακά πρότυπα συμπεριφοράς, παρουσιάζοντας τη "μάθηση της καρδιάς" ως τελικό προορισμό για την ηρωίδα και όχι ως αφετηρία για πραγματική χειραφέτηση .

    Η ΥΠΟΘΕΣΗ

Μια καθηγήτρια, η Ελίζα Μαλγκάρι (Βέρα Μπέργκμαν), βάζει στους μαθητές της μια άσκηση: να γράψουν μια επαγγελματική επιστολή σε έναν πλασματικό επιχειρηματία από τη Βιέννη, ονόματι Άλφρεντ Χάρτμαν .

    Μια μαθήτρια, η άτακτη Μανταλένα Λέντσι (Κάρλα Ντελ Πότζιο), διασκεδάζει και όντως ταχυδρομεί τα γράμματα, συμπεριλαμβανομένης μιας ιδιαίτερα εξομολογητικής επιστολής της ίδιας της καθηγήτριας .

    Το απρόοπτο είναι πως ο κύριος Χάρτμαν δεν είναι πλασματικός, αλλά υπαρκτός (τον υποδύεται ο ίδιος ο Ντε Σίκα) και ζει πράγματι στη Βιέννη!

    Ο Χάρτμαν, γοητευμένος από το μυστήριο και την ειλικρίνεια του γράμματος, ταξιδεύει στη Ρώμη για να ανακαλύψει την αποστολέα. Ακολουθεί μια κωμωδία παρεξηγήσεων, όπου η Μανταλένα παίρνει πάνω της την ευθύνη για να σώσει την καθηγήτριά της από σκάνδαλο. 

Αυτή η ταινία είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της εποχής του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι, το οποίο ήθελε ένα σινεμά που θα διασκέδαζε και θα αποπροσανατόλιζε τον κόσμο, χωρίς να ασχολείται με κοινωνικά προβλήματα .