Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει (στον Τραμπ) τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. ”…Φραντσέσκα Αλμπανέζε
Το 1966 ο Ντίνος Χριστιανόπουλος εξέδωσε από τη
«Διαγώνιο» δύο βιβλιαράκια που συγκέντρωναν το μέχρι τότε μεταφραστικό
του έργο. Στο «Εντευκτήριο Ι» μπήκαν μεταφράσεις αρχαίων λυρικών ποιητών
και στο «Εντευκτήριο ΙΙ» μεταφράσεις σύγχρονων λογοτεχνών. Στο δεύτερο
«Εντευκτήριο», και στην ενότητα «Ελλάδα – ποιητές που έγραψαν και στα
αγγλικά», διαβάζουμε με έκπληξη ένα ποίημα της Λούλας Αναγνωστάκη:
«Ένας ξένος στο μπαρ». Ο Χριστιανόπουλος σημειώνει: «Το ποίημα της
Λούλας Αναγνωστάκη A stranger in the bar, που δημοσιεύτηκε ανώνυμα, το
μετέφρασα από το περιοδικό The Record της Θεσσαλονίκης, December 1949, p. 8». Από την ημερομηνία κυκλοφορίας του περιοδικού συμπεραίνουμε ότι η Αναγνωστάκη ήταν έφηβη όταν έγραψε και δημοσίευσε αυτό το τόσο ώριμο ποίημα! Χρησιμοποιώντας την αγγλική γλώσσα και αποφεύγοντας να το υπογράψει
– ούτε με ψευδώνυμο – έλαβε τις αναγκαίες προφυλάξεις. Στη μετεμφυλιακή
Θεσσαλονίκη θα `ταν εντελώς παράτολμο και ριψοκίνδυνο για μια μαθήτρια
να δημοσιεύσει ενυπόγραφα ένα τέτοιο ποίημα ∴
,
Ένας ξένος στο μπαρ
,
Ο άνθρωπος αυτός δε μου ανήκει. Κάθεται στη γωνιά του μπαρ και κοιτάει τον τραγουδιστή. Τα μάτια του έχουν δει τις πόλεις που ονειρεύτηκα, τα χέρια του μοιάζουν τα χέρια εκείνων που αγάπησα κάποτε, τα χέρια του μοιάζουν τα χέρια εκείνων που έχω πια χάσει. Κάποτε γράψαμε ποιήματα, διαβάσαμε τα ίδια βιβλία, με την ίδια μυστική σημαία πολεμήσαμε τους φασίστες.
Τώρα μες στη σιωπή κοιτάμε κατά τη θάλασσα. Παντού η θάλασσα είναι ίδια, θλιβερή κι αφιλόξενη, με τα μεγάλα φύκια της και τα ήσυχα νερά.
Ο άνθρωπος αυτός δε μου ανήκει. Τα χέρια του, το στόμα, τα μαλλιά του είναι ξένα. Κάθεται στη γωνιά του μπαρ και κοιτάει τον τραγουδιστή: Ποτέ δε θα γυρίσει σε μένα ν’ ατενίσει τον εαυτό του.
οι φωτογραφίες προέρχονται απ’ το αρχείο του Κ. Λιόντη [ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου