La femme du boulanger / Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΦΟΥΡΝΑΡΗ (1938): φούρναρης κερατωμένος , ψωμί ...γιοκ!

Ψωμί χωρίς έρωτα δε γίνεται...

 

La femme du boulanger / Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΦΟΥΡΝΑΡΗ

      

Σκηνοθεσία: Μarchel Ρaul Ρagnol* (1938)  

Σπαρταριστή κοινωνική σάτιρα  βασισμένη στην νουβέλα του Γάλλου συγγραφέα Jean Giono, Jean le Bleu (1932). Στην Αμερική μάλιστα έγινε και  μιούζικαλ με τίτλο The Baker's Wife.

 

Η La femme du boulanger (1938) είναι μια από τις πιο αγαπημένες και εμβληματικές ταινίες του γαλλικού κινηματογράφου, σε σκηνοθεσία του μεγάλου Μαρσέλ Πανιόλ (Marcel Pagnol). Πρόκειται για μια γεμάτη ζεστασιά, τρυφερή κωμωδία που εξιστορεί με μοναδικό τρόπο τις μικρές και μεγάλες ανθρώπινες αδυναμίες.

Σε ένα μικρό χωριό της συντηρητικης στα ήθη Προβηγκίας έρχονται για να εγκατασταθούν δυο νέα πρόσωπα:ο μεσήλικας Aimable-Α(ξια)γαπητός-  με τη νεαρή  σύζυγό του Aurelie. Ο Aimable είναι φούρναρης και έτσι το χωριό θα γεύεται φρέσκο και λαχταριστό ψωμί. Οι ευχάριστες μυρωδιές από το φούρνο θα κατακλύζουν όλο το χωριό. 

 

Όλα πάνε καλά στην αρχή , αλλά μια μέρα, ένας "κεραυνός" χτυπά τον καημένο φούρναρη:  η ωραία   Aurelie υποκύπτει στους αδήριτους νόμους της φύσης ,  ερωτεύεται έναν ντόπιο τσοπάνο και το σκάει από το σπίτι. 

Η κατάθλιψη χτυπάει κατακούτελα  τον Aimable , που εγκαταλείπει τη δουλειά στο φούρνο του και αρνείται να βγάλει έστω και μία φρατζόλα.

Οι κάτοικοι του χωριού , ενώ στην αρχή διασκέδαζαν με το πάθημα του κερατωμένου ψωμά, καταλαβαίνουν ότι οι ανάγκες τους για τη λαχταριστή ξεροψημένη μπαγκέτα   δεν μπορούν πια  να ικανοποιηθούν. Οφείλουν να ζυμώνουν ξανά στο σπίτι.

Το πρόβλημα  γίνεται πλέον  πολύ σοβαρό. Οι συγχωριανοί, αν θέλουν να μη λένε το "ψωμί ψωμάκι", πρέπει να βρουν την άπιστη σύζυγο και να την πείσουν να επιστρέψει στο σπίτι.

Μαρσέλ Πανιόλ (1895-1974) - Βικιπαίδεια

Η ερμηνεία του Raimu στον ρόλο του κερατωμένου φούρναρη είναι θρυλική. Ο ίδιος ο Orson Welles τον αποκάλεσε «τον σπουδαιότερο ηθοποιό του κόσμου» και θεωρούσε την ταινία «τέλεια» . Ο Raimu καταφέρνει να αποδώσει την τραγική του κατάσταση με μια μοναδική κωμική τρυφερότητα, χωρίς υπερβολές .Η ταινία κορυφώνεται σε μια συγκινητική στιγμή όταν ο φούρναρης, μετά την επιστροφή της άπιστης, της απευθύνει τον λόγο μέσα από έναν διάλογο με τη γάτα του .

 Ο Πανιόλ είναι δάσκαλος στον χειρισμό του διαλόγου και της ατμόσφαιρας. Η ταινία δεν βασίζεται στην πλοκή, αλλά στους χαρακτήρες και στα λόγια τους. Η απλότητα της γλώσσας του και η προβηγκιανή ποίησή του δημιουργούν μια ζεστή και οικεία ατμόσφαιρα . Είναι ένας ύμνος στην καθημερινότητα και τις ανθρώπινες σχέσεις .

 Η ταινία είναι γεμάτη από μια πλειάδα δευτερευόντων χαρακτήρων (ο δάσκαλος, ο ιερέας, ο μαρκήσιος), που ο καθένας έχει τη δική του παραξενιά και γκρίνια . Το χωριό λειτουργεί ως ένας μικρόκοσμος, μια «δημοκρατία του χωριού» όπου το κοινό πρόβλημα (η έλλειψη της μπαγκέτα) γκρεμίζει για λίγο τα τείχη της έχθρας.

Συνοψίζοντας, η "La femme du boulanger" είναι πολύ περισσότερα από μια απλή κωμωδία. Είναι μια τρυφερή ματιά στην ανθρώπινη φύση, ένα ανθρωπολογικό πορτρέτο της γαλλικής υπαίθρου και μια από τις κορυφαίες στιγμές του γαλλικού κινηματογράφου, που συνεχίζει να συγκινεί και να ψυχαγωγεί.