Η αξιοπιστία ενός ανώνυμου email
Image by Όπως συνέβη και με την τραγωδία των Τεμπών, ο εμπρησμός της Marfin άφησε πίσω του δύο συλλογικά τραύματα. Την οδύνη για τις ανθρώπινες απώλειες και την οργή για τη στρεβλή διερεύνηση.
Η αρχική διερεύνηση του εμπρησμού της Marfin, που βασίστηκε σε ανώνυμη επιστολή, χαρακτηρίστηκε από την απαράδεκτη παράβλεψη ακλόνητων αποδείξεων αθωότητας του κατηγορούμενου Θοδωρή Σίψα, ο οποίος τελικά αθωώθηκε ομόφωνα βάσει αυτών ακριβώς των αποδείξεων. Η αθώωση επήλθε όμως έξι χρόνια μετά το συμβάν. Μέχρι τότε, η άσκηση δίωξης παρουσιαζόταν ως μεγάλη επιτυχία της ΕΛ.ΑΣ και απέκλειε έμπρακτα την έγερση άλλου αιτήματος διερεύνησης της τραγωδίας.
Είναι γνωστό ότι, όταν η ΕΛ.ΑΣ επικαλείται ανώνυμη πηγή πληροφόρησης, επιδιώκει να αποκρύψει την αληθινή πηγή ή την απουσία οποιασδήποτε πηγής πληροφόρησης. Καθώς αυτό είναι ανομολόγητο και η τωρινή αναψηλάφηση της υπόθεσης βασίστηκε σε ανώνυμο email, η ΕΛ.ΑΣ και κατ’ επέκταση η κυβέρνηση καλούνται να πείσουν την κοινή γνώμη ότι αυτή τη φορά η ανώνυμη πηγή είναι αξιόπιστη. Ωστόσο, η ανάγνωση του email προκαλεί σοβαρές αμφιβολίες για την αυθεντικότητά του.
Ο ανώνυμος συντάκτης
Εάν το στυλ γραφής του κειμένου παρέπεμπε σε ομοϊδεάτη των συλληφθέντων, θα εγείρονταν πολλά δυσεξήγητα ερωτήματα για τα ετεροχρονισμένα κίνητρά του. Αντίθετα, οι καθημερινές λέξεις του κειμένου υποδηλώνουν έναν-απλό-άνθρωπο που επιθυμεί να ξαλαφρώσει τη συνείδησή του. Υπονοείται ότι δεν είχε μιλήσει νωρίτερα επειδή φοβόταν και, καθώς ο φόβος είναι διαρκής, δεν αναφέρει πώς είχε πρόσβαση στις επίμαχες πληροφορίες. Αυτός ο-απλός-άνθρωπος:
- Αγνοεί τη δομή του κρατικού μηχανισμού και στέλνει στην ΕΛ.ΑΣ ένα email που απευθύνεται σε εισαγγελέα.
- Δεν είναι μαθημένος να γράφει σωστά, οπότε αρκετές λέξεις δεν είναι τονισμένες.
- Δεν έχει σαφή ιδεολογία. Απευθύνεται μεν στο δικαστικό σώμα, άρα αναγνωρίζει την αστική δικαιοσύνη, σέβεται τον εκπρόσωπό της, καθώς τον αποκαλεί «Κύριε Εισαγγελέα», αλλά αμέσως μετά του διευκρινίζει ότι «δεν πιστεύω στη δικαιοσύνη σου». Ταυτίζεται επομένως με τον μέσο πολίτη που, όπως δείχνουν πολλές πρόσφατες δημοσκοπήσεις, δεν εμπιστεύεται τους κρατικούς θεσμούς αλλά συνεχίζει να στρέφεται σε αυτούς για την απονομή δικαιοσύνης.
- Δεν είναι χριστιανός, αφού δεν πιστεύει «στην δικαιοσύνη στην άλλη ζωή», άρα ενστερνίζεται την αθεΐα που βασίζει το αξιακό σύστημα στη συνείδηση.
- Ωθείται τόσο επιτακτικά από την ανάγκη να απαλλαγεί από ένα συνειδησιακό βάρος, ώστε απευθύνεται στον ενικό στον «Κύριο Εισαγγελέα», αφήνοντας να νοηθεί ότι ουσιαστικά εξομολογείται, οπότε αναιρείται η σχέση σεβασμού του πολίτη προς ένα δικαστικό λειτουργό και δίνεται έμφαση στο υπαρξιακό στοιχείο του-απλού-ανθρώπου-με-συνείδηση.
Η ανάγνωση του κειμένου φέρνει όμως στο φως την εξοικείωση αυτού του-απλού-ανθρώπου με τη σύνταξη διοικητικών/νομικών εγγράφων. Η λανθασμένη προσθήκη τελικού ν σε άρθρο όταν, εν προκειμένω, η επόμενη λέξη αρχίζει από Μ, Ζ, Δ και Φ («την μια», «στην δικαιοσύνη», «την ζωούλα», «την δύσκολη», «την φάση») παρατηρείται συχνά σε δημόσια έγγραφα, δικογραφίες, δικόγραφα, κοκ. Παρεμφερής εξοικείωση με τη σύνταξη διοικητικών/νομικών εγγράφων διαφαίνεται και από το ασύντακτο «την 5 Μαΐου» που παραπέμπει σε απλουστευμένη εκδοχή του «την 5.5.2026», αντί για την καθημερινή έκφραση «στις 5 Μαΐου». Τα στοιχεία αυτά θέτουν σε σοβαρή αμφισβήτηση την εικόνα του-απλού-ανθρώπου που αγνοεί τη δομή του κρατικού μηχανισμού, δεν ξέρει να γράφει σωστά και απευθύνεται σε εισαγγελέα στον ενικό.
Οι αναληθείς πληροφορίες
Το κείμενο αναφέρει δύο εξόφθαλμα ανακριβείς πληροφορίες για τη συμμετοχή στην εμπρηστική επίθεση του γνωστού αντιεξουσιαστή Π. Γ., που ήταν τότε κρατούμενος, και για μια πολύ γνωστή αλλά ανύπαρκτη τότε κατάληψη. Ο ήδη ευρύς σχολιασμός αυτών των ανυπόστατων πληροφοριών τις αποδίδει σε σφάλμα της ΤΝ που πέρασε απαρατήρητο. Η τυχόν σύνταξη του κειμένου από λογισμικό ΤΝ δεν αναιρεί όμως το γεγονός της αρχικής ενημέρωσης της ΤΝ με τα στοιχεία που πρέπει να περιλάβει στο κείμενο. Σε κάθε περίπτωση, εάν θεωρήσουμε ότι το κείμενο δεν είναι αυθεντικό, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι το εγχείρημα ανατέθηκε σε άτομο πεπερασμένης ευφυΐας και ότι, πριν αποσταλεί, το κείμενο ελέγχθηκε από άτομα εξίσου πεπερασμένων γνώσεων και δεξιοτήτων. Δεδομένης της σοβαρότητας του διακυβεύματος, αυτό είναι σφόδρα απίθανο. Εξίσου απίθανο είναι να απέβλεπαν οι αναληθείς πληροφορίες στην ευρύτερη στοχοποίηση ενός πολιτικού χώρου. Θα αρκούσε για αυτό η εκ των υστέρων υπενθύμιση ότι ο Π. Γ. είχε καταδικαστεί για την υπόθεση του 2020 στο Κουκάκι, από όπου, όπως ισχυρίζεται η ΕΛ.ΑΣ, άρχισε να ξετυλίγεται το νήμα. Επομένως, οι αναληθείς πληροφορίες επιδέχονται ίσως διαφορετική ερμηνεία.
- Η ύπαρξή τους αναδεικνύει τα όρια της ανθρώπινης μνήμης που, σε βάθος χρόνου, αποδυναμώνεται και ορισμένες αναμνήσεις τελικά λησμονούνται, συγχέονται ή αντικαθίστανται από ψευδείς αναμνήσεις που εκλαμβάνονται καλόπιστα ως αληθινές.
- Εάν ο-απλός-άνθρωπος θυμόταν επακριβώς τα πάντα, θα καλούμασταν να υποθέσουμε: α) είτε ότι ήταν ομοϊδεάτης των συλληφθέντων, οπότε θα εγείρονταν πάλι ερωτήματα για τα κίνητρά του· β) είτε ότι κρατούσε σημειώσεις ή αρχείο, οπότε θα αναρωτιόμασταν για τον λόγο καταγραφής και τήρησης αυτών των πληροφοριών· γ) είτε ότι είχε πρόσβαση σε στοιχεία δικογραφιών και/ή σε άλλα έγγραφα, οπότε θα αμφισβητούσαμε την ταυτότητά του ως απλού-ανθρώπου.
Κατ’ αυτή την έννοια, οι αναληθείς πληροφορίες προσδίδουν αληθοφάνεια. Συμβάλλουν στην εδραίωση της αξιοπιστίας των υπόλοιπων πληροφοριών που στάλθηκαν από έναν απλό-άνθρωπο-με-συνείδηση και φυσιολογική-ατελή-μνήμη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου