Οι αρθρογράφοι των New York Times εκτιμούν ότι η στρατιωτική εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών με το Ιράν κινδυνεύει να εξελιχθεί σε έναν ακόμη «αιώνιο πόλεμο» (forever war), ανάλογο με εκείνους του Ιράκ και του Αφγανιστάν. Σε ανάλυσή του, ο διπλωματικός συντάκτης Στίβεν Έρλανγκερ υποστηρίζει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εξελέγη υποσχόμενος πως θα τερματίσει τις αμερικανικές στρατιωτικές περιπέτειες και δεν θα εμπλέξει τη χώρα σε νέες, φαίνεται σήμερα να έχει παγιδευτεί ακριβώς στο είδος της σύγκρουσης που είχε δεσμευθεί να αποφύγει.
Η ανάλυση σημειώνει ότι κανένας πόλεμος δεν ξεκινά με την πρόθεση να διαρκέσει για πάντα. Ωστόσο, η αμερικανική ιστορία δείχνει ότι διαδοχικές κυβερνήσεις εγκλωβίστηκαν σε συγκρούσεις που παρατείνονταν επί χρόνια, μέχρι ένας επόμενος πρόεδρος να αποφασίσει ότι το οικονομικό και πολιτικό κόστος ήταν μεγαλύτερο από το όποιο όφελος και να αναζητήσει έναν τρόπο αποχώρησης, συνήθως παρουσιάζοντας το αποτέλεσμα ως κάποια μορφή επιτυχίας.
Κατά τους New York Times, οι εξελίξεις γύρω από το Ιράν παρουσιάζουν ήδη αρκετά από αυτά τα χαρακτηριστικά. Το μνημόνιο συνεννόησης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, το οποίο ο ίδιος ο Τραμπ είχε παρουσιάσει πριν από λίγες εβδομάδες ως συμφωνία που «πέτυχε όλους τους στόχους», έχει πλέον καταρρεύσει. Τα Στενά του Ορμούζ βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης, ενώ στρατιωτικά πλήγματα και αποτυχημένες διαπραγματεύσεις διαδέχονται το ένα το άλλο, διαμορφώνοντας μια χρόνια σύγκρουση χαμηλής έντασης χωρίς σαφή προοπτική διευθέτησης.
Ο Έρλανγκερ επικαλείται τον καθηγητή Πολεμικών Σπουδών Λόρενς Φρίντμαν, ο οποίος περιγράφει αυτό το φαινόμενο ως «την πλάνη του σύντομου πολέμου». Σύμφωνα με τον Φρίντμαν, οι μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις συχνά θεωρούν ότι η τεχνολογική και επιχειρησιακή υπεροχή αρκεί για μια γρήγορη νίκη, υποτιμώντας τα όρια της στρατιωτικής ισχύος και υπερεκτιμώντας την ικανότητά τους να μετατρέψουν μια επιτυχία στο πεδίο της μάχης σε σταθερό πολιτικό αποτέλεσμα.
Οι New York Times υπενθυμίζουν ότι το πρώτο Πόλεμο του Κόλπου θεωρείται επιτυχημένο ακριβώς επειδή ο Τζορτζ Χ. Ου. Μπους είχε έναν περιορισμένο και σαφώς καθορισμένο στόχο: την εκδίωξη των ιρακινών δυνάμεων από το Κουβέιτ. Αντίθετα, ο δεύτερος πόλεμος στο Ιράκ και η επέμβαση στο Αφγανιστάν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου