Σε
μια χρονική στιγμή όπου η Θεσσαλονίκη βρίσκεται στο επίκεντρο
αστυνομικών ερευνών, μια οργανωμένη δράση για την Παλαιστίνη και κατά
της εκτεταμένης οικονομικής-νεοαποικιακής επέμβασης του Ισραήλ στην
πόλη, μελών της αντιεξουσιαστικής οργάνωσης Ρουβίκωνας, έδωσε πάλι την
αφορμή σε επώνυμους κοντυλοφόρους με «προοδευτικό» προφίλ να χύσουν το
δηλητηριώδες μελάνι τους.
Είναι γεγονός ότι ο Ρουβίκωνας τούς ενοχλεί,
πάρα πολύ μάλιστα και δεν το κρύβουν. Τους ενοχλεί και τους φοβίζει η
προσεγμένη και στοχευμένη ακτιβιστική του δράση, η αποτελεσματικότητα
των μηνυμάτων που εκπέμπει, η τόλμη να αναλαμβάνει την ευθύνη των ατυχών
δράσεών του όπως η αποζημίωση εταιρείας που χτυπήθηκε κατά λάθος,
ελκτική δύναμη που εμφανίζει στον νέο κόσμο και η μαζικότητα που
παρατηρείται πλέον στις τάξεις του. Οπότε, ένας καλός και
αποτελεσματικός τρόπος απαξίωσης είναι η προσεκτική συκοφάντησή του από
το λεγόμενο προοδευτικό τόξο, κάτι που σίγουρα πιάνει περισσότερο τόπο
από τις έξαλλες δηλώσεις των πρωταγωνιστών του ακροδεξιού μητσοτακισμού.
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός της σύμπνοιας που παρατηρείται από
εθνολαϊκιστές φασίστες και ακροκεντρώους «προοδευτικούς», μπροστά στην
έμμεση ή άμεση υπεράσπιση του κράτους-τρομοκράτη του Ισραήλ, μιας
διαχρονικής γενοκτονικής μηχανής που έχει εξοντώσει τον παλαιστινιακό
λαό και έχει επιβάλει ένα μόνιμο απαρχάιντ φυλετικής, στρατιωτικής και
οικονομικής κυριαρχίας.
Η αναφορά
γίνεται στο κείμενο του Κώστα Γιαννακίδη με τίτλο «Ο Ρουβίκωνας και η
ντροπή της Θεσσαλονίκης» στο NEWS24/7. 
Ο αρθρογράφος έχει δίκιο για την
«ντροπή της Θεσσαλονίκης» αναφορικά με το πώς αντιμετωπίστηκε η εβραϊκή
κοινότητα από την πόλη, παράλληλα με το ξεκλήρισμά της από τους ναζί.
Πολύ εύστοχα επιλέγει ως πηγή του το εμβληματικό πόνημα του Μαρκ
Μαζάουερ «Θεσσαλονίκη, η πόλη των φαντασμάτων».
Το άρθρο :Ο Ρουβίκωνας και η ντροπή της Θεσσαλονίκης
Όλα αυτά, όμως, φαίνεται
να τα κάνει για να εξυπηρετήσει το αφήγημά του ώστε να συνδέσει,
αυθαίρετα και ανιστόρητα, τους συνεργάτες των γερμανών κατακτητών και τα
τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής με τους αντιεξουσιαστές του Ρουβίκωνα.
Να ενισχύσει, δηλαδή, από προοδευτική σκοπιά και με δήθεν ιστορική
επιχειρηματολογία, το ακροδεξιό κυβερνητικό αφήγημα της θεωρίας των δύο
άκρων που μάλιστα συναντώνται στις πρακτικές τους.
Γνωρίζει,
άραγε, ο συντάκτης του άρθρου κάποια άλλη, αποδεκτή κατ’ αυτόν,
αντίδραση απέναντι στον σιωνιστικό οικονομικό επεκτατισμό που ζει
δραματικά η Θεσσαλονίκη και πολλές ακόμη περιοχές της Ελλάδας; Η Golden
Visa και τα υπόλοιπα οικονομικά κίνητρα που προσφέρει η κυβέρνηση έχουν
καταντήσει την χώρα οικονομική αποικία του Ισραήλ.
Ολόκληρα κτίρια και
τεράστιος αριθμός διαμερισμάτων στο κέντρο της Θεσσαλονίκης είναι πλέον
σε ιδιοκτησία ισραηλινών οι οποίοι λένε ευθαρσώς, ακολουθώντας την
ακραία σιωνιστική τους παράδοση, ότι ήρθαν για να αποκτήσουν ξανά αυτά
που τους ανήκουν.
Η αντισιωνιστική περιπολία του Ρουβίκωνα ήταν μια
συμβολική ενέργεια με πολιτική σημασία, που επικαιροποιεί την αλληλεγγύη
στο λαό της Παλαιστίνης και καταδεικνύει τον ακραίο ιμπεριαλιστικό
επεκτατισμό του σύγχρονου Ισραήλ.
Ο σιωνισμός είναι η επίσημη πολιτική
του Ισραήλ και εκφράζεται ως γενοκτονικός φασισμός απέναντι στους
παλαιστίνιους χρησιμοποιώντας ως άλλοθι ακόμα και κανόνες της Παλαιάς
Διαθήκης.
Είναι υποχρέωση, πλέον, της Αριστεράς να είναι σαφέστατα
αντισιωνιστική όπως στέκεται, ταυτοτικά, απέναντι στον φασισμό και τον
ρατσισμό.
Τα φληναφήματα περί αντισημιτισμού που χρησιμοποιούνται ως
ταύτιση με τον αντισιωνισμό είναι απολύτως προβοκατόρικα και έωλα και
προβάλλονται από ακραιφνείς αντισημίτες, ακροδεξιά σταγονίδια που
αναβαπτίστηκαν στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, και από μοντέρνους
ακροκεντρώους υπηρέτες της μητσοτακικής ιδεολογίας.
Είναι
σαφές ότι οι ενέργειες του Ρουβίκωνα ενοχλούν γιατί τους χαλάνε την
επικοινωνιακή σούπα της δήθεν τουριστικής ευμάρειας και της
νεοαποικιακής επενδυτικής δραστηριότητας του Airbnb και της Golden Visa
που έχει καταστήσει τους έλληνες ξένους στον τόπο τους.
Ήταν αναμενόμενο
να επιστρατευτούν πρόθυμοι κονδυλοφόροι, μοντέρνας προοδευτικής κοπής,
που θα μιλούσαν για στρατιωτική παράταξη, μαύρα ρούχα και παλαιστινιακές
σημαίες στα μπλουζάκια. Με δάνεια αριστερού λόγου, θα προχωρούσαν σε
αναφορές και απαράδεκτες συγκρίσεις με τους εθνοφασίστες, τους
χρυσαυγίτες και τους παρακρατικούς δολοφόνους του Λαμπράκη.
Και ιδού το
επιστέγασμα από τον Κώστα Γιαννακίδη, με τον απροκάλυπτο παραλληλισμό
του Ρουβίκωνα με τους φασίστες, τους σπιούνους των ναζί και τους
παρακρατικούς συνεργάτες της Δεξιάς: «Και τώρα είναι ο Ρουβίκωνας.
Είναι παρακρατική οργάνωση; Όχι δεν είναι, με την παλιά έννοια. Είναι
μία σύγχρονη εκδοχή του παρακράτους, αυτόνομη από τους κεντρικούς
μηχανισμούς εξουσίας. Με δικά της κέντρα αποφάσεων και δράσης. Η ντροπή,
όμως, πέφτει πάνω σε όλη την πόλη σαν ένα φάντασμα που τη στοιχειώνει».
Με άλλα λόγια, ο Ρουβίκωνας είναι μια σύγχρονη εκδοχή παρακράτους που
υποθάλπεται από ...την Αριστερά! Πόσο στημένο, με προοδευτική μεταμφίεση,
κατευθυνόμενο, αυθαίρετο, ανιστόρητο και προβοκατόρικο, στην υπηρεσία
του δόγματος «νόμος και τάξη» της μητσοτακικής ηγεμονίας, θα μπορούσε να
είναι ένα άρθρο;
Απέναντι σ’ αυτή την υπονομευτική επικοινωνιακή
τακτική, με υποτιθέμενο προοδευτικό πρόσημο, η Αριστερά δεν θα πρέπει να
παραμένει σιωπηλή και αδιάφορη: οφείλει να υπερασπίσει τον Ρουβίκωνα.
Πάνος Δημητρούδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου