Το
La lunga notte del 43
Ιταλική δραματική ταινία του 1960 που διαδραματίζεται στη Φεράρα, στην Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία της Γερμανίας κατά τα τελευταία στάδια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Wikipedia (Αγγλικά)Σκηνοθεσία: Πρόκειται για το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Φλορεστάνο Βαντσίνι, βασισμένο σε διήγημα του σπουδαίου συγγραφέα
, γνωστού από το Ο Κήπος των Φιντζί-Κοντίνι).
ΡΟΛΟΙ-ΗΘΟΠΟΙΟΙ
Πίνο Μπαριλάρι - Ενρίκο Μαρία Σαλέρνο
Άννα Μπαριλάρι- Μπελίντα Λι (Belinda Lee)
Φράνκο Βιλάνι - Γκαμπριέλε Φερτσέτι
Σαγιάκουρα -Τζίνο Τσέρβι
Η παρουσία του Τζίνο Τσέρβι (γνωστού ως ο «Δον Καμίλο» ) στον ρόλο του φασίστα αρχηγού προκάλεσε αίσθηση στην εποχή της.
Ιστορικό πλαίσιο: Φερράρα 1943, Ιταλική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (φασιστική). Στο δρόμο Κόρσο Μαρτίνι.
Το όνομα Corso Martiri della Libertà (κάποτε ονομαζόταν Piazza del
Commercio και Piazza della Pace αναφέρεται στη
σφαγή - την εκτέλεση από τους Φασίστες 11 αντιφασιστών πολιτών - που
έλαβε χώρα στις 15 Νοεμβρίου 1943 από τους φασίστες του Μουσολίνι. Αυτό το τραγικό γεγονός, η πρώτη
σφαγή του εμφυλίου πολέμου στην Ιταλία, αποτελεί ανεξίτηλο κομμάτι της
τοπικής συλλογικής μνήμης, σημαντικό και σε εθνικό επίπεδο.
Η δράση τοποθετείται στη Φερράρα, το 1943, μέσα στην «Ιταλική Σοσιαλιστική Δημοκρατία» (το κράτος-μαριονέτα των Ναζί στη βόρεια Ιταλία).
Τζόρτζιο Μπασσάνι
, γνωστού από το Ο Κήπος των Φιντζί-Κοντίνι). BASSANI GIORGIO: Βιβλία
Το σενάριο συνυπογράφουν ο ίδιος ο Βαντσίνι, ο Ένιο Ντε Κοντσίνι και ο Πιερ Πάολο Παζολίνι — κάτι που φαίνεται στη λυρική αλλά και σκληρή ατμόσφαιρα της ταινίας.ΡΟΛΟΙ-ΗΘΟΠΟΙΟΙ
Πίνο Μπαριλάρι - Ενρίκο Μαρία Σαλέρνο
Άννα Μπαριλάρι- Μπελίντα Λι (Belinda Lee)
Φράνκο Βιλάνι - Γκαμπριέλε Φερτσέτι
Σαγιάκουρα -Τζίνο Τσέρβι
Η παρουσία του Τζίνο Τσέρβι (γνωστού ως ο «Δον Καμίλο» ) στον ρόλο του φασίστα αρχηγού προκάλεσε αίσθηση στην εποχή της.
Ιστορικό πλαίσιο: Φερράρα 1943, Ιταλική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (φασιστική). Στο δρόμο Κόρσο Μαρτίνι.
Το όνομα Corso Martiri della Libertà (κάποτε ονομαζόταν Piazza del
Commercio και Piazza della Pace αναφέρεται στη
σφαγή - την εκτέλεση από τους Φασίστες 11 αντιφασιστών πολιτών - που
έλαβε χώρα στις 15 Νοεμβρίου 1943 από τους φασίστες του Μουσολίνι. Αυτό το τραγικό γεγονός, η πρώτη
σφαγή του εμφυλίου πολέμου στην Ιταλία, αποτελεί ανεξίτηλο κομμάτι της
τοπικής συλλογικής μνήμης, σημαντικό και σε εθνικό επίπεδο.Η δράση τοποθετείται στη Φερράρα, το 1943, μέσα στην «Ιταλική Σοσιαλιστική Δημοκρατία» (το κράτος-μαριονέτα των Ναζί στη βόρεια Ιταλία).
Τρεις ιστορίες συμπλέκονται:
Το ερωτικό τρίγωνο: Η Άννα, παντρεμένη με τον ανάπηρο φαρμακοποιό Πίνο, ξεκινάει δεσμό με τον Φράνκο, έναν παλιό της φίλο και λιποτάκτη του ιταλικού στρατού.
Η φασιστική σφαγή: Ο τοπικός φασίστας αρχηγός Κάρλο Αρεττούζι, με το παρατσούκλι «Σιάγκουρα» (Sciagura, δηλαδή «Συμφορά»),
καταδιώκει αμείλικτα και εξοντώνει πολιτικούς αντιπάλους και αντιστασιακούς — μεταξύ αυτών και τον πατέρα του Φράνκο — με μια σφαγή μπροστά στο κάστρο της Φερράρας.
Η σιωπή: Ο Πίνο παρακολουθεί τη σφαγή από το παράθυρό του, αλλά δεν μιλάει. Η αναπηρία του (προκληθείσα από σύφιλη, από την "ένδοξη" φασιστική νιότη των "επιδρομών" σε πορνεία) είναι και σωματική και ηθική.
Η ταινία δεν είναι ένα απλό αντιφασιστικό μανιφέστο. Εστιάζει στην ηθική παράλυση της κοινωνίας, στο πώς οι απλοί άνθρωποι επιλέγουν τη σιωπή, τη βολική επιβίωση της μη συμμετοχής στα δρώμενα της Ιστορίας, την αυταπάτη του "εγώ να είμαι καλά". Η ομίχλη που καλύπτει τη Φερράρα δεν είναι μόνο κλιματική, είναι μεταφορά για την ομίχλη της συλλογικής μνήμης και της άρνησης.
Το φινάλε «αναδεικνύει την εξαφάνιση του Πίνο και της Άννας χωρίς να μάθουμε λεπτομέρειες, ειδικότερα για την τύχη της Άννας. Ταυτόχρονα, αμφισβητεί τη λαμπρή «κανονικότητα» της μεταπολεμικής Ιταλίας, υποδεικνύοντας ότι βασίζεται σε μια συλλογική και εκούσια αμνησία.
Η Μεγάλη Νύχτα του '43 είναι μια ταινία ψυχρή, γεωμετρική και σχεδόν κλινική στη μαυρόασπρη φωτογραφία της (υπογραφή του Κάρλο ντι Πάλμα). Δεν προσφέρει κάθαρση· προσφέρει μια αίσθηση ανησυχίας. Σε αντίθεση με τον νεορεαλισμό της εποχής (π.χ. Ρώμη, Ανοχύρωτη Πόλη), εδώ η αντίσταση είναι σχεδόν απούσα και η βία απορροφάται από την πόλη σαν να μην συνέβη ποτέ. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, μια ταινία για τη μνήμη που αρνείται να θυμηθεί — και για το τίμημα αυτής της άρνησης.Δείτε τη στάση των κατοίκων της Φερράρας, όταν οι φασίστες εξαπολύουν πογκρόμ αναζητώντας αντιστασιακούς και Εβραίους.
Το ερωτικό τρίγωνο: Η Άννα, παντρεμένη με τον ανάπηρο φαρμακοποιό Πίνο, ξεκινάει δεσμό με τον Φράνκο, έναν παλιό της φίλο και λιποτάκτη του ιταλικού στρατού.
Η φασιστική σφαγή: Ο τοπικός φασίστας αρχηγός Κάρλο Αρεττούζι, με το παρατσούκλι «Σιάγκουρα» (Sciagura, δηλαδή «Συμφορά»),
καταδιώκει αμείλικτα και εξοντώνει πολιτικούς αντιπάλους και αντιστασιακούς — μεταξύ αυτών και τον πατέρα του Φράνκο — με μια σφαγή μπροστά στο κάστρο της Φερράρας.Η σιωπή: Ο Πίνο παρακολουθεί τη σφαγή από το παράθυρό του, αλλά δεν μιλάει. Η αναπηρία του (προκληθείσα από σύφιλη, από την "ένδοξη" φασιστική νιότη των "επιδρομών" σε πορνεία) είναι και σωματική και ηθική.
Η ταινία δεν είναι ένα απλό αντιφασιστικό μανιφέστο. Εστιάζει στην ηθική παράλυση της κοινωνίας, στο πώς οι απλοί άνθρωποι επιλέγουν τη σιωπή, τη βολική επιβίωση της μη συμμετοχής στα δρώμενα της Ιστορίας, την αυταπάτη του "εγώ να είμαι καλά". Η ομίχλη που καλύπτει τη Φερράρα δεν είναι μόνο κλιματική, είναι μεταφορά για την ομίχλη της συλλογικής μνήμης και της άρνησης.
Το φινάλε «αναδεικνύει την εξαφάνιση του Πίνο και της Άννας χωρίς να μάθουμε λεπτομέρειες, ειδικότερα για την τύχη της Άννας. Ταυτόχρονα, αμφισβητεί τη λαμπρή «κανονικότητα» της μεταπολεμικής Ιταλίας, υποδεικνύοντας ότι βασίζεται σε μια συλλογική και εκούσια αμνησία.
Η Μεγάλη Νύχτα του '43 είναι μια ταινία ψυχρή, γεωμετρική και σχεδόν κλινική στη μαυρόασπρη φωτογραφία της (υπογραφή του Κάρλο ντι Πάλμα). Δεν προσφέρει κάθαρση· προσφέρει μια αίσθηση ανησυχίας. Σε αντίθεση με τον νεορεαλισμό της εποχής (π.χ. Ρώμη, Ανοχύρωτη Πόλη), εδώ η αντίσταση είναι σχεδόν απούσα και η βία απορροφάται από την πόλη σαν να μην συνέβη ποτέ. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, μια ταινία για τη μνήμη που αρνείται να θυμηθεί — και για το τίμημα αυτής της άρνησης.Δείτε τη στάση των κατοίκων της Φερράρας, όταν οι φασίστες εξαπολύουν πογκρόμ αναζητώντας αντιστασιακούς και Εβραίους.
Δείτε επίσης πώς μεταλλάσσεται ο αντιστασιακός πρωταγωνιστής, όταν επιστρέφει μετά από χρόνια στην πόλη με την οικογένειά του και με ουδέτερο σχεδόν τρόπο κάνει μια αόριστη αναφορά στη γυναίκα του για τα τραγικά συμβάντα του 43.
ΒΡΑΒΕΙΑ
ΒΡΑΒΕΙΑ
Φεστιβάλ Βενετίας 1960: Βραβείο Καλύτερου Πρώτου Έργου για τον Βαντσίνι, υποψηφιότητα για Χρυσό Λέοντα.
Nastro d'Argento 1961: Ο Σαλέρνο κέρδισε Ασημένιο Κορδέλλι Καλύτερου Β' Ανδρικού Ρόλου.
Το 2008 συμπεριλήφθηκε στη λίστα του ιταλικού Υπουργείου Πολιτισμού με τα «100 ιταλικά φιλμ που πρέπει να σωθούν» — ταινίες που «άλλαξαν τη συλλογική μνήμη της χώρας».
Nastro d'Argento 1961: Ο Σαλέρνο κέρδισε Ασημένιο Κορδέλλι Καλύτερου Β' Ανδρικού Ρόλου.
Το 2008 συμπεριλήφθηκε στη λίστα του ιταλικού Υπουργείου Πολιτισμού με τα «100 ιταλικά φιλμ που πρέπει να σωθούν» — ταινίες που «άλλαξαν τη συλλογική μνήμη της χώρας».
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ . Για όσους/ες δε γνωρίζουν Ιταλικά ,συνιστούμε την ενεργοποίηση της αυτόματης μετάφρασης , όχι όμως στα ελληνικά αλλά στην αγγλική γλώσσα , που είναι πιο υποφερτή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου