Αμάν!

 

Aμάν, αμάν ,  μας φάγαν τον Ταρζάν,
αμάν, απίκο,  πάει κι ο Ποκοπίκο,
αμάν αχού, το ΄σκασε  η Χουχού,
με λιώσαν  για  τη γκόμενα τα αμάν και τα  αχού!

*

αμάν: έλεος! Λέξη τουρκικής προέλευσης, που χρησιμοποιείται από τους Έλληνες σε ποικίλες περιπτώσεις, για να δηλωθούν αισθήματα επίκλησης για βοήθεια , θαυμασμού, έκπληξης, αγανάκτησης κλπ.

Στις μέρες μας, αρχίζουν και μειώνονται οι εκφράσεις θαυμασμού, ενώ αντιθέτως αυξάνονται οι εκφράσεις που δηλώνουν απόγνωση, απογοήτευση , νευρικότητα και δυσάρεστη έκπληξη.
Για παράδειγμα, όλο και λιγότερο ακούγεται στο δρόμο από έκθαμβους αρσενικούς η έκφραση Αμάν και τι 'σαι εσύ! στη θέα μιας ωραίας γυναίκας , ενώ περισσεύουν στις ιδιωτικές και δημόσιες συνάξεις  φράσεις, όπως  Αυτοί οι δημοσιογράφοι στα πρωινάδικα με έφεραν στο αμάν, θα σπάσω την τηλεόραση και Αμάν πια, μου ήπιανε το αίμα! , για να δηλωθεί η αγανάκτηση πολλών  για τα στραβά και τα ανάποδα που αντιμετωπίζουν στη δύσκολη καθημερινότητά τους, τις ληστρικές τράπεζες, τα ενοίκια , τους  υπέρογκους λογαριασμούς των εταιρειών κοινής ωφέλειας, τους διεφθαρμένους πολιτικούς, το κυκλοφοριακό, την εγκληματικότητα κ.λπ.