ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ

TΟΥ ΔΡΟΜΟΥ – IV

Κάτοχος, φυσικά, και ξένης γλώσσης,

είκοσι χρόνων, με λεπτή κορμοστασιά,

μήνες και μήνες τρέχει για δουλειά.

“-Δυστυχώς, δεν εδόθησαν πιστώσεις…”

Πρόσωπα αγαπημένα, πρόσωπα χλωμά

-περηφάνιας γραμμές, μ’ όλη την άλλη

δυστυχία σας στραμμένη από την άλλη-

μην κλαίτε. Αύριο ξανά, αύριο ξανά…

Σκάλες, ουρές, ουρές λογής λογής

χαρτιά κι αιτήσεις πάνω στις αιτήσεις.

Και να ‘χεις τόσα, τόσα ν’ αγαπήσεις,

είκοσι χρόνων, “στο άνθος της ζωής”…

Βύρων Λεοντάρης,  “Ορθοστασία”, 1957