Φοβού το Βαλεντίνο και δώρα φέροντα!

Τη μέρα του περσινού Αγίου Βαλεντίνου βρέθηκα για διακοπές σε ένα εξωτικό νησί του Ινδικού Ωκεανού.
Εκεί μου συνέβη το παρακάτω συγκλονιστικό γεγονός:

Έκανα βόλτα στην παραλία, όταν διέκρινα τη Στεφανία που έκανε ηλιοθεραπεία.
Άρχισα να κόβω βόλτες γύρω της, ύστερα της έπιασα κουβέντα, στο τέλος ένιωσα μέσα μου
κάτι να φλέγεται.

Αφού παίξαμε για λίγο το τόπι, στη συνέχεια μπήκαμε σε ένα ταξί και... βουρ για το ξενοδοχείο.
Η Στεφανία τότε ξάπλωσε στο κρεβάτι κι εγώ έπεσα δίπλα της.



Παίξαμε το γιατρό σε όλο το μήκος και το πλάτος του δωματίου. Δε θυμάμαι πόσες φορές
την εξέτασα, το μόνο που θυμάμαι είναι ότι κατά τα ξημερώματα ήμουν σε φάση
κατάρρευσης. Ευτυχώς η Στεφανία με λυπήθηκε και δε μου επέτρεψε να συνεχίσω.

Πάγωσα όμως όταν την άκουσα να λέει ότι δεν είχε πάρει το... χάπι της.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι εννέα μήνες αργότερα
η μεν Στεφανία έφερε στον κόσμο ενα υγιέστατο αγοράκι,
εγώ είμαι ο μπαμπάς του
και η ζωή μας έγινε Άνω Τούμπα - Κάτω Τούμπα.