Πώς το “Made in Israel” μονοπωλεί την ευρωπαϊκή ασφάλεια με απευθείας αναθέσεις
Η ασφάλεια της ΕΕ θωρακίζεται σε ψηφιακό – επιχειρησιακό επίπεδο με τεχνολογία του Ισραήλ , παρότι έχει ήδη χρησιμοποιηθεί στο πεδίο της Παλαιστίνης. Εκτός συντονισμού, και πάλι, η Ευρώπη.
news247.grΕκτενές ρεπορτάζ στην αμυντική συμφωνία Ελλάδας και Ισραήλ αφιερώνει το POLITICO. Όπως αναφέρει, στα τέλη του Αυγούστου, αντιπροσωπεία Ελλήνων στρατιωτικών με επικεφαλής τον Υποστράτηγο Ιωάννη Μπούρα έφτασε στο Τελ Αβίβ για να υπογράψει μία από τις μεγαλύτερες αμυντικές συμφωνίες στην ιστορία των δύο χωρών. Η συμφωνία, γνωστή ως “Ασπίδα του Αχιλλέα” αξίας 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, θα εξοπλίσει την Ελλάδα με ισραηλινά συστήματα προστασίας έναντι πυραύλων, αεροσκαφών και drones.
Όπως επισημαίνει το ίδιο ρεπορτάζ, η εν λόγω συμφωνία είναι το πιο πρόσφατο κεφάλαιο μιας διαρκώς εντεινόμενης σχέσης μεταξύ ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και του ισραηλινού αμυντικού τομέα. Δεν είναι κρυφό πως η ΕΕ εντείνει τον αμυντικό εξοπλισμό της και για την ώρα στηρίζεται κατά κύριο λόγο στις Ηνωμένες Πολιτείες για όπλα, άρματα μάχης και αεροσκάφη.
Ωστόσο, για τις “υψηλές τεχνολογίες” μη “ορατών συστημάτων”, τα κράτη – μέλη στρέφονται όλο και περισσότερο στο Ισραήλ.
Η εμβάθυνση αυτή στην εξοπλιστική σχέση δεν έχει αποθαρρυνθεί λόγω των διπλωματικών “εντάσεων” ανάμεσα στην Ευρώπη και την κυβέρνηση Νετανιάχου λόγω των συγκρούσεων σε Γάζα και Λίβανο.
“Κοιτάζοντας τις σχέσεις μας με την ΕΕ αυτή τη στιγμή, ναι, υπάρχουν προκλήσεις”, παραδέχτηκε ο Avi Nir-Feldklein,πρέσβης του Ισραήλ στο μπλοκ. “Αλλά όταν κοιτάζει κανείς τι συμβαίνει σε διμερές επίπεδο με τα κράτη-μέλη, η εποικοδομητική, πρακτική συνεργασία είναι έντονη και ανθίζει”, είπε χαρακτηριστικά, δίνοντας τον τόνο.
Το συγκριτικό πλεονέκτημα του Ισραήλ είναι πως οι τρεις κορυφαίες αμυντικές εταιρείες του, οι Israel Aerospace Industries, Rafael Advanced Defense Systems και Elbit Systems είναι είτε κρατικές είτε διατηρούν βαθιούς δεσμούς με το αμυντικό κατεστημένο, με ανώτερες στρατιωτικές προσωπικότητες ενσωματωμένες στις δομές τους.
“Το Ισραήλ είναι εξαιρετικό παράδειγμα του πώς οι αμυντικές και ιδιωτικές εταιρείες είναι τόσο καλά δικτυωμένες μεταξύ τους”, δήλωσε στο POLITICO ο Kaupo Rosin, επικεφαλής της υπηρεσίας εξωτερικών πληροφοριών της Εσθονίας. “Και αυτό τις κάνει εξαιρετικά ικανές”.
Aντιπυραυλική ασπίδα του Ισραήλ AP
Ο ευρύτερος τομέας ασφάλειας του Ισραήλ έχει εξελιχθεί σε πόλο έλξης επενδύσεων.
Σύμφωνα με την Έκθεση Υψηλής Τεχνολογίας 2025 της Αρχής Καινοτομίας του Ισραήλ, οι ισραηλινές εταιρείες προσελκύουν σχεδόν το ένα τέταρτο των παγκόσμιων επενδύσεων στον κυβερνοχώρο. Η εξαγορά της ισραηλινής start-up Wiz από την Google έναντι 32 δισεκατομμυρίων δολαρίων φέτος αναδεικνύει χαρακτηριστικά την ελκυστικότητα του τομέα.
Μιλώντας στο POLITICO, η Hiba Tareef, εκπρόσωπος της Αποστολής του Ισραήλ στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, απέδωσε αυτή την απήχηση στη στενή διασύνδεση κυβέρνησης, ακαδημαϊκής κοινότητας και ιδιωτικού τομέα, καθώς και στην τεχνολογία που διαμορφώνεται από επιχειρησιακές συνθήκες σε πραγματικό χρόνο. Κάτι που φυσικά, έχει επιπτώσεις στα πεδία μαχών.
Το POLITICO συμπληρώνει πως η πλήρης εικόνα του ρόλου του Ισραήλ στην ευρωπαϊκή άμυνα είναι δύσκολο να αποτυπωθεί.
Συμβάσεις χωρίς διαγωνισμούς
Πολλές συμβάσεις δεν δημοσιοποιούνται για λόγους εθνικής ασφάλειας, ενώ ορισμένες ισραηλινές εταιρείες δραστηριοποιούνται μέσω ευρωπαϊκών θυγατρικών.
Ωστόσο, δεκάδες καταχωρίσεις στην ευρωπαϊκή βάση διαγωνισμών που εξέτασε το POLITICO δείχνουν ότι ισραηλινές εταιρείες αναδεικνύονται σε βασικούς προμηθευτές στρατιωτικών επικοινωνιών, επιτήρησης και ηλεκτρονικού πολέμου.
Πολλές δημόσιες συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής συμφωνίας των 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, ανατέθηκαν απευθείας σε ισραηλινές εταιρείες, χωρίς ανοιχτό διαγωνισμό, όπως προβλέπει η νομοθεσία της ΕΕ, υπογραμμίζει το δημοσίευμα.
Οι ευρωπαϊκοί κανόνες προμηθειών θεωρούν τον ανταγωνισμό ως κανόνα, ακόμη και στον τομέα άμυνας και ασφάλειας.
Απευθείας αναθέσεις επιτρέπονται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως τεχνική αποκλειστικότητα ή για ορισμένα θέματα εθνικής ασφάλειας υπό πολύ αυστηρές προϋποθέσεις.
“Οι διαδρομές χωρίς διαγωνισμό είναι κατ’ εξαίρεση, πρέπει να στηρίζονται σε στοιχεία και να τεκμηριώνονται δεόντως”, επεσήμαναν η Annette Rosenkoetter και η Andrea Pomana, εταίροι στη γερμανική δικηγορική εταιρεία FPS Law, η οποία ειδικεύεται στις δημόσιες συμβάσεις.
Το μοτίβο αυτό έχει πρακτικές συνέπειες: οι απευθείας αναθέσεις μπορούν να εγκλωβίσουν κυβερνήσεις σε εξάρτηση από συγκεκριμένους προμηθευτές.
Τον Ιανουάριο του 2025, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι τα εξειδικευμένα συστήματα μπορούν να “δεσμεύσουν” έναν αγοραστή, εφόσον είναι σχεδιασμένα με τρόπο που μόνο ο αρχικός προμηθευτής μπορεί να τα συντηρεί ή να τα αναβαθμίζει.
Η Ολλανδία είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.[...........................]ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου