Ένας υπέροχος κερατάς
[ή «Ο Μεγαλοπρεπής Κερατάς» (Le Cocu magnifique)]
Κωμωδία σε τρεις πράξεις
Φερνάν Κρομλένκ (1886-1970).
μετάφραση: Μαρλένα Γεωργιάδη
Ελληνικά Γράμματα, 1998
229 σελ.
[Κυκλοφορεί]
Κεντρικός ήρωας είναι ο Μπρουνό, ένας δημόσιος γραφέας, που λατρεύει τη νεαρή σύζυγό του Στέλλα. Η Στέλλα τον αγαπάει βαθιά και του είναι απόλυτα πιστή. Ωστόσο, η αρρωστημένη ζήλια του Μπρουνό θα καταστρέψει αυτή την ευτυχία.
Το έργο ξεκινά με τον Μπρουνό να καυχιέται στον ξάδερφο της γυναίκας του, Πέτρο, για την ομορφιά της Στέλλας. Πιάνει όμως μια λάμψη επιθυμίας στο βλέμμα του Πέτρου. Αυτό το «ίσως παρεξηγήσιμο βλέμμα» γίνεται η σπίθα που πυροδοτεί τη ζήλια του.
Ο Μπρουνό βυθίζεται στην παραφροσύνη: φυλακίζει τη Στέλλα, αλλά φοβάται ότι ακόμα κι έτσι θα τον απατήσει. Για να «βεβαιωθεί» αν είναι πράγματι κερατάς, αναγκάζει τη γυναίκα του να αποπλανήσει άλλους άνδρες του χωριού.
Η Στέλλα, αρχικά από αγάπη και υπακοή, αναγκάζεται να κάνει έρωτα με τον Πέτρο και στη συνέχεια με άλλους άνδρες του χωριού. Η λογική του Μπρουνό είναι η εξής: η αγάπη είναι υποκειμενική και αναξιόπιστη, ενώ το «κεράτωμα» απαιτεί ένα αντικειμενικό γεγονός — σύζυγο, γυναίκα και τρίτο πρόσωπο. Προτιμά μια βέβαιη ταπείνωση παρά μια αβέβαιη ευτυχία.
Στην πιο τρελή σκηνή του έργου, ο Μπρουνό μεταμφιέζεται και πάει ο ίδιος να αποπλανήσει τη γυναίκα του, προσπαθώντας να ολοκληρώσει τον παράλογο κύκλο του «αυτο-κερατώματος». Όταν τελικά η Στέλλα φεύγει με τον βοσκό Βουβό, ο Μπρουνό αρνείται να δεχτεί την πραγματικότητα — πιστεύει πως όλα είναι ένα παιχνίδι που του παίζει η γυναίκα του.
Ο ίδιος ο Κρομλένκ είπε ότι το έργο είναι «ουσιαστικά ένας μακρύς μονόλογος»· οι άλλοι χαρακτήρες λειτουργούν ως καθρέφτες και ηχώ του εσωτερικού κόσμου του Μπρουνό. Το έργο συνδυάζει φάρσα και τραγωδία, δείχνοντας πώς η ζήλια λειτουργεί σαν αυτόματη μηχανή που καταβροχθίζει τα πάντα από μέσα.
______________________________________
Η ΘΑΥΜΑΣΙΑ , ΑΝ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ, ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ
Il magnifico cornuto (1964)
ENAΣ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΚΕΡΑΤΑΣΖηλιάρης σύζυγος νομίζει ότι η γυναίκα του τον απατά.Καθώς περνάει ο καιρός, όλο αυτό του γίνεται εμμονή και τελικά την εξωθεί στην απιστία.
Τα δύο ιερά τέρατα του Ιταλικού κινηματογράφου, Ούγκο Τονιάτσι και Κλαούντια Καρντινάλε, κερδίζουν ακόμα και σήμερα με την ερμηνεία τους τον πιο απαιτητικό θεατή.
Η ταινία τοποθετεί το πλαίσιο δράσης των προσώπων στην Ιταλία της δεκαετίας του ΄60, αναδεικνύοντας με έκδηλο σατιρικό ύφος την ρηχή ζωή της πλουτοκρατίας σε μία χώρα που αναπτυσσόταν εντυπωσιακά αλλά σπαρασσόταν από τις οξύτατες πολιτικές και κοινωνικές αντιθέσεις.
Σκηνοθεσία: Antonio Pietrangeli
Σενάριο: Fernand Crommelynck (play), Diego Fabbri (screenplay)
Ηθοποιοί: Claudia Cardinale, Ugo Tognazzi, Bernard Blier
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου