Μαζική παράκρουση στο Ισραήλ εξαιτίας του ντοκιμαντέρ NAZA, το οποίο ακόμα δεν έχουν δει, αλλά έχουν εκ των προτέρων καταδικάσει, ακολουθώντας την φοβική τακτική της ένοχης κυβέρνησης τους, που ωστόσο μετράει μέρες μέχρι τις εκλογές, τις ρατσιστικές εκλογές από τις οποίες με το έτσι θέλω απέκλεισαν τα αραβικά κόμματα.

Η μαζική αυτή παράκρουση εκφράζεται με τον πιο γλαφυρό τρόπο στις κατάρες και τις απειλές που δέχεται μια από τις δημοφιλέστερες τραγουδίστριες του Ισραήλ, η Νόα. (Αχινόαμ Νίνι το πλήρες εβραϊκό όνομα της).

Η Νόα, διάσημη διεθνώς για τις συναυλίες της, όπου συνδυάζει τα κρουστά που παίζει η ίδια με την ποίηση, η Νόα που εκπροσώπησε το Ισραήλ στην Eurovision της Μόσχας, πριν αρκετά χρόνια, αυτή η Νόα λοιπόν, δέχεται κατάρες βροχή και απειλές θανάτου, επειδή διέπραξε το αμάρτημα να σταθεί στο πλευρό των δημιουργών του ντοκιμαντέρ ΝΑΖΑ.

Παράλληλα όμως δυναμώνει η αντίσταση στην εκστρατεία εκφοβισμού και υψώνονται όλο και περισσότερες φωνές καταδίκης του ήδη καταδικασμένου για εγκλήματα πολέμου Νετανιάχου, όσο πληθαίνουν οι μαρτυρίες κορυφαίων διπλωματικών εκπροσώπων άλλων χωρών ότι είχαν προειδοποιήσει τον ίδιο το Νετανιάχου για την επίθεση της Χαμάς της 7 Οκτωβρίου. Και ανάμεσα στα άλλα θα πρέπει να εξηγήσει αντί να εκτοξεύει απειλές κατά της Χααρέτζ που πρωτοδημοσίευσε τέτοια πληροφορία, γιατί δεν ενημέρωσε τις υπηρεσίες ασφαλείας της χώρας του και άφησε να εξελιχθεί αυτή η σφαγή μιας μέρας που οδήγησε στην τρίχρονη σφαγή, στη γενοκτονία της Γάζας.

 

Διαβάστε: Ιστορίες καλοσύνης / NAZA: Τυφώνας στο Ισραήλ, τρικυμία στην Γαληνοτάτη

Θα δώσω το λόγο στην ίδια την Νόα, μέσα από τη σελίδα της στο facebook όπου χθες δημοσίευσε τα παρακάτω:

“Από τη στιγμή που δημοσίευσα την ανάρτησή μου υπέρ των δημιουργών της ταινίας *Naza*, δέχομαι καταιγισμό χυδαίων σχολίων, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι προτιμότερο να μείνουν αναπάντητα. Όχι ότι τα διάβασα εγώ η ίδια, αλλά τα διάβασαν φίλοι μου και σοκαρίστηκαν. Εγώ δεν διαβάζω τέτοιου είδους σχόλια. Μίσος, ενισχυμένο από bots.

Ωστόσο, αυτές οι αντιδράσεις δεν προκαλούν έκπληξη, δεδομένης της συλλογικής παράνοιας που έχει καταλάβει την ισραηλινή κοινωνία. Και αυτό ισχύει τόσο για τη Δεξιά όσο και για την Αριστερά, παρεμπιπτόντως. Κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο. Μια παράνοια που συνοδεύεται από άρνηση και βία, στοιχεία που εντείνονται εκθετικά ενόψει των σκληρών εκλογών που επίκεινται. Και στη ρίζα όλων αυτών: ο φόβος.

EPA/ABIR SULTAN

Όπως και ο Yuval Abraham, δεν πτοούμαι από τέτοιες αντιδράσεις. Κυρίως με θλίβουν, εξαιτίας όσων κρύβονται από πίσω τους. Όμως δεν με τρομάζουν.Η καρδιά μου μού μιλάει κάθε μέρα, κάθε ώρα. Κι εγώ ακολουθώ την πορεία που μου δείχνει. Φίλοι με ρωτούν: γιατί να χρειάζεται καν να απαντήσω σε αυτό;Η απάντηση είναι απλή: δεν μπορώ να είμαι εκείνη που σιωπά όταν αναγνωρίζει την αδικία, που γυρίζει την πλάτη στον πόνο των άλλων.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτός ο πόνος αφορά δεκάδες χιλιάδες αθώους ανθρώπους (και από τις δύο πλευρές!), τους δικούς μας στρατιώτες, καθώς και τον Yuval και τη Rachel. Υψώνοντας τη φωνή μου για χάρη τους, νιώθω ότι προσφέρω μια τεράστια υπηρεσία — όχι μόνο στην οικογένειά μου και στον λαό μου, αλλά και σε ολόκληρη την ανθρώπινη οικογένεια…

Επιλέγω να μοιραστώ μαζί σας τα λόγια του Γιουβάλ Αμπραχάμ, με τον οποίο ταυτίζομαι βαθιά”.

[............]ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ  ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ