Eugenio Montale*
(1896-1981)
1.
MOTTETTI
(1934-1938)
Νο : 10
Perché tardi? Nel pino lo scoiattolo
Γιατί αργείς;Στο πεύκο ο σκίουρος
batte la coda a torcia sulla scorza.
χτυπά τη φουντωτή ουρά στο φλοιό.
La mezzaluna scende col suo picco
Η ημισέληνος κατεβαίνει ορθή
nel sole che la smorza. Ε΄ giorno fatto.
στον ήλιο που τη σβήνει. Ξημέρωσε.
A un soffio il pigro fumo trasalisce,
Στο φύσημα ο οκνός καπνός αναπηδά,
si difende nel punto che ti chiude.
αντιστέκεται στο σημείο που σε κλείνει.
Nulla finisce, o tutto, se tu fólgore
Τίποτα δεν τελειώνει, ή τα πάντα, αν εσύ, κεραυνέ,
lasci la nube.
αφήσεις το σύνεφο.
Μετάφραση: Gerontakos
MOTTETTI
(1934-1938)
Νο : 10
Perché tardi? Nel pino lo scoiattolo Γιατί αργείς;Στο πεύκο ο σκίουρος
batte la coda a torcia sulla scorza.
χτυπά τη φουντωτή ουρά στο φλοιό.
La mezzaluna scende col suo picco
Η ημισέληνος κατεβαίνει ορθή
nel sole che la smorza. Ε΄ giorno fatto.
στον ήλιο που τη σβήνει. Ξημέρωσε.
A un soffio il pigro fumo trasalisce,
Στο φύσημα ο οκνός καπνός αναπηδά,
si difende nel punto che ti chiude.
αντιστέκεται στο σημείο που σε κλείνει.
Nulla finisce, o tutto, se tu fólgore
Τίποτα δεν τελειώνει, ή τα πάντα, αν εσύ, κεραυνέ,
lasci la nube.
αφήσεις το σύνεφο.
Μετάφραση: Gerontakos
Giovanni Fattori: "Το νεκρό άλογο"Eugenio Montale
(1896-1981)
"Spesso il male di vivere ho incontrato"
(1896-1981)
"Spesso il male di vivere ho incontrato"
Spesso il male di vivere ho incontrato:
era il rivo strozzato che gorgoglia,
era l'incartocciarsi della foglia
riarsa, era il cavallo stramazzato.
5 Bene non seppi, fuori del prodigio
che schiude la divina Indifferenza:
era la statua nella sonnolenza del meriggio,
e la nuvola, e il falco alto levato.
[Συλλογή: Ossi di seppia/Κόκαλα σουπιάς, 1925]
"Τη δυστυχία της ζωής συχνά συνάντησα"
Τη δυστυχία της ζωής συχνά συνάντησα:
το ποταμάκι που κελάρυζε στραγγαλισμένο,
το φύλλο χωρίς χυμούς που μαραινόταν,
το σωριασμένο άλογο.
Το καλό μού ήταν άγνωστο , εκτός από το θαύμα
που φανερώνει τη θεία Αδιαφορία,
ήταν το άγαλμα μέσα στη χαύνωση
του μεσημεριού, και το σύννεφο , και το γεράκι να πετά στα ύψη.
"Τη δυστυχία της ζωής συχνά συνάντησα"Τη δυστυχία της ζωής συχνά συνάντησα:
το ποταμάκι που κελάρυζε στραγγαλισμένο,
το φύλλο χωρίς χυμούς που μαραινόταν,
το σωριασμένο άλογο.
Το καλό μού ήταν άγνωστο , εκτός από το θαύμα
που φανερώνει τη θεία Αδιαφορία,
ήταν το άγαλμα μέσα στη χαύνωση
του μεσημεριού, και το σύννεφο , και το γεράκι να πετά στα ύψη.
3.
Οι αγαπημένες τρίλιες και ο ποιητής
[Ο ποιητής, παρακολουθεί τη μανιασμένη καταιγίδα, που με το χαλάζι της
καταστρέφει τα λουλούδια και τα φυτά του κήπου του. Οι ήχοι
της θεομηνίας ανακαλούν στη μνήμη του την απούσα αγαπημένη
και την άρια Τρίλιες των Καμπανών που τραγουδούσε
από το έργο του Ντελίμπ Λακμέ].
από το έργο του Ντελίμπ Λακμέ].
Eugenio Montale
, MOTTETTI, 1939Infuria sale o grandine? Fa strage
di campanule, svelle la cedrina.
Un rintocco subacqueo s'avvicina,
quale tu lo destavi, e s'allontana.
La pianola degl'inferi da sé
accelera i registri, sale nelle
sfere del gelo . . . — brilla come te
quando fingevi col tuo trillo d'aria
Lakmé nell'Aria delle Campanelle.
****
Μανιάζει η καταιγίδα από αλάτι ή χαλάζι; Σφαγιάζει
τις καμπανούλες,τσακίζει τη λουίζα.
Ο ήχος μιας καμπάνας πλησιάζει υποβρυχίως,
όπως τον αφύπνιζες εσύ, και απομακρύνεται.
Η πιανόλα της κόλασης από μόνη της
επιταχύνει τις φωνές,ανεβαίνει
στις σφαίρες του παγου. . . - Λάμπει σαν εσένα
όταν τραγουδούσες με τις δικές σου τρίλιες
την Άρια των Καμπανών της Lakmé.*
[Μετάφραση: Gerontakos]
_____________
*
Η «Άρια των Καμπανών» (γαλλικά: L'Air des clochettes / αγγλικά: The Bell Song), με επίσημο τίτλο «Où va la jeune Hindoue» («Πού πάει η νεαρή Ινδουίστρια»), είναι η πιο διάσημη και απαιτητική άρια από την όπερα Lakmé (1883) του Γάλλου συνθέτη Λεό Ντελίμπ (Léo Delibes)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου