Τζανγκ Γουέιγουεϊ: Κίνα και Δύση πρέπει να μάθουν η μία από την άλλη
Λίγες ημέρες μετά την πρώτη μας συζήτηση, ο Τζανγκ Γουέιγουεϊ ζήτησε να συνεχίσουμε από εκεί όπου είχαμε σταματήσει. Στην κεντρική αίθουσα της Ακαδημίας Αθηνών, με φόντο τους εντυπωσιακούς πίνακες που καλύπτουν τους τοίχους, ο Κινέζος καθηγητής επέστρεψε στις δύσκολες ερωτήσεις που, όπως είπε, είχε απολαύσει
Υπάρχει κάτι ασυνήθιστο στο να σου ζητά ο άνθρωπος από τον οποίο πήρες (γραπτώς) συνέντευξη να την επαναλάβετε. Όχι επειδή θεωρεί ότι κάτι πήγε λάθος, αλλά ακριβώς για τον αντίθετο λόγο.
Ο Κινέζος θεωρητικός Τζανγκ Γουέιγουεϊ είχε διαβάσει την πρώτη μας συζήτηση στην ATHENS VOICE και, όπως μου είπε όταν βρεθήκαμε στην Αθήνα, του είχαν αρέσει οι ερωτήσεις ακριβώς επειδή ήταν δύσκολες, κάποιες φορές ακόμη και σκληρές. «Χαίρομαι που μου έκανες μια σειρά από ειλικρινείς, μερικές φορές σκληρές ερωτήσεις», είπε. «Θα ήθελα να κάνουμε ακόμα μία συνέντευξη, να τη βιντεοσκοπήσω και να παίξει στα δικά μου κανάλια στα social media – έχω εκατομμύρια ακόλουθους».
Η ιδέα μου άρεσε, δέχθηκα κι έτσι σταθήκαμε ο ένας απέναντι στον άλλο, αυτή τη φορά στην κεντρική αίθουσα της Ακαδημίας Αθηνών. Πίσω μας οι μνημειακές συνθέσεις του Κρίστιαν Γκρίπενκερλ με σκηνές από τον μύθο του Προμηθέα, εμπνευσμένες από την αισχύλεια τριλογία· γύρω μας ένας από τους πλέον συμβολικούς χώρους της ελληνικής πνευματικής ζωής και απέναντί μου ένας από τους γνωστότερους διεθνώς υπερασπιστές του κινεζικού πολιτικού μοντέλου.
Η αφορμή ήταν η συζήτηση-debate για την κρίση ταυτότητας της δημοκρατίας που είχε προηγηθεί στο πλαίσιο του Athens Democracy Forum. Ο Τζανγκ, που έλαβε μέρος ως υπερασπιστής της άποψης ότι η δημοκρατία αντιμετωπίζει πρόβλημα, τη βρήκε ενδιαφέρουσα, κυρίως επειδή οι συμμετέχοντες καλούνταν να επιλέξουν πλευρά, σχεδόν σαν να συμμετείχαν σε ένα παιχνίδι. Πίσω όμως από το παιχνίδι, είπε, βρίσκεται κάτι πολύ σοβαρό: «Αυτά που συζητάμε αφορούν την ανθρωπότητα, το μέλλον της δημοκρατίας. Αυτό είναι πολύ, μα πολύ σημαντικό».
Ο Τζανγκ Γουέιγουεϊ είναι ίσως ο πιο συστηματικός θεωρητικός υπερασπιστής του κινεζικού πολιτικού μοντέλου διεθνώς. Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Φουντάν της Σαγκάης και διευθυντής του China Institute του πανεπιστημίου. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 υπήρξε διερμηνέας του Ντενγκ Σιαοπίνγκ, στα χρόνια που η Κίνα «άνοιγε» στον κόσμο.
Αυτή η δεύτερη συζήτησή μας διήρκεσε 10 λεπτά και μιλήσαμε για όσα θα μπορούσε να μάθει η Δύση από την Κίνα, για τη συνάντηση Σι-Τραμπ, για την τεχνητή νοημοσύνη και για το αν τα δύο μοντέλα θα συγκλίνουν ή θα απομακρυνθούν.
© ATHENS VOICE/ Λουκάς Βελιδάκης
- Μόλις ολοκληρώθηκε το debate στο οποίο λάβατε μέρος. Σας έκανε η άλλη πλευρά να αλλάξετε έστω και λίγο γνώμη;
Με έναν διακριτικό τρόπο, ελπίζω. Το debate ήταν σαν σε μορφή παιχνιδιού, αφού διαλέγεις πλευρά και μπορεί να υποστηρίξεις κάτι που δεν είναι ακριβώς η θέση σου. Η ουσία όμως είναι πολύ σοβαρή. Συζητάμε ζητήματα που αφορούν την ανθρωπότητα, το μέλλον της δημοκρατίας. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.
- Τι θα μπορούσαν ρεαλιστικά να μάθουν οι δυτικές δημοκρατίες από το κινεζικό παράδειγμα;
Στην κινεζική φιλοσοφία υπάρχουν δύο επίπεδα. Το «ντάο», που σημαίνει ουσία, και το «σου», που σημαίνει τα επιμέρους, οι διαδικασίες. Η Δύση έχει εστιάσει υπερβολικά στις διαδικασίες και ξεχνά τον σκοπό της δημοκρατίας: να υπηρετεί τον λαό με καλή διακυβέρνηση. Γιατί, λοιπόν, όχι η κινεζική φιλοσοφία; Μπορούμε να έχουμε και τα δύο. Γι' αυτό μπορούμε να μεταρρυθμιστούμε, να αλλάξουμε προς το καλύτερο. Η σημερινή συζήτηση ήταν για την κρίση ταυτότητας της δημοκρατίας. Οι ΗΠΑ είναι ο πρωταθλητής της δημοκρατίας, κι όμως ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη δύο φορές. Μια ευτυχισμένη χώρα δεν εκλέγει κάποιον σαν τον Ντόναλντ Τραμπ.
- Πώς σχολιάζετε τη συνάντηση του Σι Τζινπίνγκ με τον Ντόναλντ Τραμπ πριν από λίγες ημέρες;
Η σύνοδος είναι σημαντική γιατί συμφώνησαν σε ένα βασικό θέμα: να επιδιώξουν μια «εποικοδομητική στρατηγική σταθερότητα» στις διμερείς σχέσεις. Οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες και οι δύο μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις του κόσμου μπορούν να μιλούν μεταξύ τους και να έχουν μια κάποια στρατηγική σταθερότητα. Αυτό είναι υπέροχο.
- Ο Σι Τζινπίνγκ έχει αναφερθεί στην «παγίδα του Θουκυδίδη». Ποιο είναι το σχόλιό σας;
Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι μια ιδιαίτερη προσωπικότητα, με τον δικό του χαρακτήρα. Κάνει εκτιμήσεις κοινής λογικής, πολύ απλές. Σέβεται τις ισχυρές χώρες, σέβεται τους ισχυρούς ηγέτες. Στο μυαλό του, λοιπόν, οι ισχυρές χώρες είναι τρεις: οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα, η Ρωσία. Και οι ισχυροί ηγέτες τρεις: ο ίδιος, ο Πούτιν και ο Κινέζος ηγέτης. Πόσο δημοκρατικό είναι αυτό; Δεν έχει καμία σχέση με τη δημοκρατία. Στα μάτια του, όλα είναι θέμα ισχύος.
- Η Κίνα έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό τις τελευταίες δεκαετίες. Ποια βλέπετε ως τη μεγαλύτερη πρόκληση για το κινεζικό μοντέλο σήμερα;[.....................................]ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου