Κάτι έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια στον τρόπο με τον οποίο βγαίνουμε. Τα τραπέζια μπορεί να εξακολουθούν να γεμίζουν, ιδιαίτερα τις ημέρες αιχμής, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι καταναλώνουμε όπως παλαιότερα. Πίσω από την εικόνα των γεμάτων εστιατορίων και bars διαμορφώνεται μια διαφορετική πραγματικότητα: λιγότερα ποτά, μεγαλύτερη προσοχή στην ποσότητα του αλκοόλ, περισσότερο «μοίρασμα» της εξόδου σε συγκεκριμένες περιστάσεις και ένα μέρος της κατανάλωσης να μεταφέρεται στο σπίτι.
Η μεταβολή δεν εξηγείται από έναν μόνο παράγοντα. Η πίεση στο διαθέσιμο εισόδημα αποτελεί ένα μέρος της εξίσωσης, αλλά δίπλα της έχουν εμφανιστεί νέες παράμετροι που επηρεάζουν τις αποφάσεις του καταναλωτή.
Η αυξανόμενη τάση γύρω από το wellness και το moderation επαναπροσδιορίζει τη σχέση, ιδιαίτερα των νεότερων καταναλωτών, με το αλκοόλ. Παράλληλα, οι συχνότεροι έλεγχοι αλκοτέστ δημιουργούν έναν επιπλέον πρακτικό λόγο περιορισμού της κατανάλωσης όταν η έξοδος προϋποθέτει οδήγηση.
Το αποτέλεσμα γίνεται πλέον ορατό και στην αγορά: η κατανάλωση των σκληρών αλκοολούχων ποτών αλλάζει, το κρασί στην εστίαση δέχεται πίεση και το σπίτι κερδίζει έδαφος ως χώρος κατανάλωσης και κοινωνικοποίησης.
AP Photo/Luis Hidalgo
Από το δεύτερο και τρίτο ποτό στο «ένα και τέλος»
Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα σημεία του ρεπορτάζ είναι τι συμβαίνει μέσα στο ίδιο το τραπέζι.
Δεν έχει σημασία μόνο πόσοι πελάτες επισκέπτονται ένα κατάστημα, αλλά και τι παραγγέλνουν. Στην περίπτωση των spirits, για παράδειγμα, η αλλαγή μπορεί να αποτυπώνεται στη μετάβαση από δύο ή τρία ποτά σε ένα, στην επιλογή ενός cocktail αντί περισσότερων rounds ή ακόμη και στην εναλλαγή αλκοολούχου και μη αλκοολούχου ποτού.
Αυτό είναι ένα σημείο που αξίζει να διερευνηθεί με στοιχεία από προμηθευτές και επιχειρήσεις εστίασης: μειώνεται η ποσότητα αλκοόλ ανά πελάτη ακόμη και όταν η επισκεψιμότητα παραμένει σταθερή;
Εάν επιβεβαιώνεται, τότε έχουμε μπροστά μας μια πολύ σημαντικότερη αλλαγή από μια συγκυριακή κάμψη της αγοράς.
Από το ποτό στο... NoLo
Μέσα σε αυτή τη μετατόπιση κερδίζει έδαφος και μια κατηγορία που μέχρι πριν από λίγα χρόνια είχε σαφώς μικρότερη παρουσία: τα NoLo (no & low alcohol) προϊόντα. Η τάση είναι ήδη εμφανής διεθνώς, καθώς, σύμφωνα με στοιχεία της IWSR, η κατανάλωση no-alcohol προϊόντων αυξήθηκε κατά περίπου 9% σε όγκο το 2025 στις βασικές αγορές που παρακολουθεί, ενώ τα no-alcohol spirits και η μπίρα χωρίς αλκοόλ κινήθηκαν ανοδικά κατά περίπου 8%.
Πίσω από την ανάπτυξη βρίσκεται μια ευρύτερη αλλαγή στη σχέση των καταναλωτών με το αλκοόλ. Μπίρες χωρίς αλκοόλ, alcohol-free spirits, κρασιά χαμηλού ή μηδενικού αλκοολικού βαθμού και mocktails αποκτούν μεγαλύτερο χώρο στις περιστάσεις κατανάλωσης, ακολουθώντας την τάση του mindful drinking. Το ενδιαφέρον είναι ότι η μεταβολή δεν αφορά αποκλειστικά όσους απέχουν από το αλκοόλ. Ένα νέο κοινό εναλλάσσει αλκοολούχες και μη αλκοολούχες επιλογές ανάλογα με την περίσταση, επιδιώκοντας να περιορίσει την κατανάλωση χωρίς να εγκαταλείψει την κοινωνική εμπειρία της εξόδου.
Για την εστίαση αυτό δημιουργεί ταυτόχρονα μια νέα αγορά: το «δεν πίνω αλκοόλ» δεν μεταφράζεται πλέον απαραίτητα σε νερό ή αναψυκτικό, αλλά σε μια αυτόνομη κατηγορία ποτών που επιχειρεί να καταλάβει τη θέση του cocktail, της μπίρας ή ακόμη και του κρασιού στο τραπέζι.
AP Photo/Pavel Golovkin
Η γενιά του moderation
Για μια προηγούμενη γενιά, η έξοδος για φαγητό ή διασκέδαση ήταν στενά συνδεδεμένη με το αλκοόλ. Αυτός ο δεσμός αρχίζει να γίνεται λιγότερο αυτονόητος.
Η συζήτηση γύρω από την υγεία, τη φυσική κατάσταση, τον ύπνο και την ευεξία έχει περάσει πλέον και στον τρόπο κατανάλωσης. Η διεθνής τάση του moderation, μαζί με την ανάπτυξη των low και no alcohol επιλογών, δημιουργεί έναν καταναλωτή που μπορεί να θέλει να συμμετέχει στην κοινωνική περίσταση χωρίς να καταναλώνει την ίδια ποσότητα αλκοόλ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου