Ήταν 1η Φεβρουαρίου 2024 όταν ανοίξαμε για πρώτη φορά την πόρτα του εγκαταλειμμένου συγκροτήματος που είναι γνωστό στην πόλη ως Ντεπό.
Το αρχιτεκτονικό διαμάντι του Αριγκόνι που ρημάζει τις τελευταίες δεκαετίες ξεχασμένο στα ανατολικά της πόλης, πολλές φορές στα πρόσφατα χρόνια με λάθος χρήσεις που επέτειναν την απαξίωση του.
Εκείνο το πρωινό δεν θα το ξεχάσω ποτέ γιατί το να περιδιαβαίνεις ένα χώρο με τέτοια ιστορία και τέτοια κατάληξη σε πλημμυρίζει με ανάμεικτα συναισθήματα. Κάπου στο βάθος της απογοήτευσης υπάρχει πάντα ένα πείσμα και μια ελπίδα.
Κάπως έτσι ξεκίνησε αυτός ο αγώνας για την ορατότητα του Ντεπό που εξελίχθηκε σε έναν αγώνα δρόμου. Να μπορέσουμε να το χρησιμοποιήσουμε για ένα καλό σκοπό, μια θεατρική παράσταση φτιαγμένη πάνω στο σήμερα της πόλης μας, να καταφέρουμε να φέρουμε εντός του τον κόσμο να το γνωρίσει και αυτό έγινε με απόλυτη επιτυχία δυο συνεχόμενες νύχτες, να φέρουμε όμως και τις αρχές ώστε να αντιληφθούν τι σημαίνει για την πόλη αυτό το έρημο διαμάντι.
Στη συνέχεια ήρθε ένα ντοκιμαντέρ, που με αληθινά μεγάλο αγώνα και κόπο γυρίσαμε και με ελάχιστους πόρους, ένα ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Ζάχου που έφτασε στο Φεστιβάλ, βραβεύτηκε από το κοινό και προβλήθηκε αργότερα στο φυσικό του χώρο, εκεί στο κουφάρι αυτού του ερειπιώνα.
Άλλη μια νύχτα τεράστιας συμμετοχής, με τη γειτονιά παρούσα και τις αρχές επίσης της πόλης για πρώτη φορά σε μια κουβέντα που προκαλέσαμε για το μέλλον του να δεσμεύονται, δια στόματος δημάρχου να το βάλουν στα πλάνα τους.
Υπάρχει βέβαια και πολλή άλλη δουλειά για έρθει στο φως η προοπτική και το μέλλον αυτού του εμβληματικού χώρου. Και η δουλειά αυτή αφορούσε την κατάλληλη σύσταση στο Δήμαρχο των προσώπων που χωρίς ίχνος υστεροβουλίας και με απόλυτη γνώση και προσήλωση στο σπουδαίο τους έργο θα μπορούσαν να αναλάβουν το εγχείρημα της έρευνας και της πρότασης αποκατάστασης. Και είναι βέβαια το Μεταπτυχιακό Τμήμα της Αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ και η κ. Μαρία Δούση.
Ευτυχώς, μετά από κάμποσα μπρος και πίσω η πρόταση μας βρήκε ευήκοα ώτα και χθες βράδυ στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου το μνημόνιο συνεργασίας του δήμου με το τμήμα πήρε σάρκα και οστά.
Συγκεκριμένα, παρέχεται η σύμφωνη γνώμη του Δήμου Θεσσαλονίκης προκειμένου να τεθεί ως εκπαιδευτικό αντικείμενο και πρακτική άσκηση διεπιστημονικής ομάδας μεταπτυχιακών φοιτητών του Ακαδημαϊκού έτους 2026 – 2027 του εν λόγω μεταπτυχιακού, υπό την επίβλεψη διεπιστημονικής ομάδας διδασκόντων, η ανάλυση – τεκμηρίωση & πρόταση αποκατάστασης και επανάχρησης όλων των ιστορικών κτιρίων του συγκροτήματος Ντεπό καθώς και την πρόταση διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου του.
Το Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΠΜΣ) Προστασία, Συντήρηση & Αποκατάσταση Μνημείων Πολιτισμού του Α.Π.Θ. συμπληρώνει φέτος 28 έτη αδιάλειπτης λειτουργίας με συνέργεια των Τμημάτων Αρχιτεκτόνων Μηχανικών (ως επισπεύδον Τμήμα), Πολιτικών Μηχανικών, Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών, Μηχανολόγων Μηχανικών, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ.
Για την εκπόνηση των εργασιών του ΔΠΜΣ απαιτούνται 4 στάδια εργασιών :
- τον Δεκέμβριο του 2026 θα έχει ολοκληρωθεί το στάδιο της ιστορικής έρευνας και της αποτύπωσης ανάλυσης και τεκμηρίωσης καθώς και αξιολόγησης του κτιριακού αποθέματος.
- τον Απρίλιο 2027 θα έχει ολοκληρωθεί η διερεύνηση των προτάσεων αποκατάστασης και επανάχρησης
- τον Ιούνιο του 2027 θα έχουν ολοκληρωθεί και αξιολογηθεί οι προτάσεις αποκατάστασης & επανάχρησης.
Με την ολοκλήρωση του συνόλου της έρευνας ο Δήμος αναλαμβάνει την διοργάνωση δημόσιας ανοιχτής παρουσίασης των αποτελεσμάτων και των προοπτικών για την περαιτέρω εξέλιξη του έργου. Στο πλαίσιο της παρουσίασης αλλά και κατά τις ενέργειες περαιτέρω προώθησης υλοποίησης του έργου ο Δήμος Θεσσαλονίκης μπορεί να χρησιμοποιεί το ερευνητικό υλικό καθώς και τα σχέδια ή/και τις φωτογραφίες που παρήχθησαν στο πλαίσιο του εργαστηρίου με σχετική αναφορά στην πηγή προέλευσης.
Από χθες βράδυ λοιπόν, το Ντεπό τρέχει στο δρόμο του μέλλοντος. Θα είναι μακρύς και όχι εύκολος, καθώς την δουλειά των 35 φοιτητών που θα εγκατασταθούν εκεί για τους επόμενους μήνες οφείλει να ακολουθήσει η διαδικασία της εξεύρεσης των χρημάτων για την αποκατάσταση, οι εργασίες της αποκατάστασης καθώς και ο ξεκάθαρος σχεδιασμός της χρήσης του, λαμβάνοντας υπόψην τη βούληση της γειτονιάς όπως έχει ήδη εκφραστεί με συμμετοχικές διαδικασίες.
Το πρώτο τεράστιο βήμα όμως έγινε και είμαστε περήφανοι γιατί η ιδέα του γεννήθηκε εκείνο το πρωινό της 1ης Φεβρουαρίου 2024, όταν ανοίξαμε την βαριά σιδερένια πόρτα του…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου