Το "BA\ROCK" είναι ένα σύγχρονο μπαλέτο σε δύο μέρη του Βέλγου χορογράφου Jeroen Verbruggen, το οποίο συνδυάζει τη σύγχρονη χορογραφία με τη μουσική της μπαρόκ περιόδου, με πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2016 στη Γενεύη. Παρουσιάστηκε από το Μπαλέτο του Grand Théâtre de Genève (Ελβετία), με τον υπότιτλο "Σύγχρονο Μπαλέτο συναντά τη Μπαρόκ Δεξιοτεχνία".
Ολόκληρη η παράσταση χωρίζεται σε δύο ανεξάρτητα αλλά αλληλένδετα μέρη: Iris και Vena Amoris.
Το Iris χρησιμοποιεί τα έργα των François Couperin και Domenico Scarlatti. Ο χορογράφος άκουσε και τις περίπου 550 σονάτες του Scarlatti, επιλέγοντας τελικά 5 από αυτές και προσθέτοντας ένα κομμάτι του Couperin, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γεμάτη σκοτεινές αποχρώσεις και έντονα συναισθήματα. Η σκηνή κυριαρχείται από ομίχλη και σκοτεινές φιγούρες, με τους χορευτές να κινούνται με ακραίες εντάσεις και ταχύτητες, σαν ένα είδος "χορού χαρντ ροκ" κάτω από τη μπαρόκ μουσική.
Το Vena Amoris βασίζεται στη μουσική του Jean-Philippe Rameau, με τη σκηνή να διαθέτει μια τεράστια πορφυρή σκάλα που διατρέχει όλο το πλάτος, πάνω στην οποία ένας "βασιλιάς" και μια "πριγκίπισσα" με χρυσά κοστούμια εκτελούν έναν "χορό αυτομάτων", υποδηλώνοντας τη μεταμφιεσμένη λαμπρότητα και την υποκρυπτόμενη θλίψη της γαλλικής αυλικής κοινωνίας του 18ου αιώνα.
Ο τίτλος του έργου "BA\ROCK" υποδηλώνει από μόνος του μια σύγκρουση: "BA" αντιπροσωπεύει το Baroque (μπαρόκ), ενώ το "ROCK" αντιπροσωπεύει το rock. Η χορογραφική γλώσσα του Verbruggen χαρακτηρίζεται από πολυπλοκότητα, δεξιοτεχνία και μια επιθυμία να ανατρέψει τους κανόνες, και σε αυτό το σημείο έχει ουσιαστική συγγένεια με την αισθητική του μπαρόκ — το μπαρόκ δίνει έμφαση στην αντίστιξη, την εκφραστική αρμονία και τις έντονες αντιθέσεις, ενώ παράλληλα αφήνει μεγάλο περιθώριο για διακόσμηση. Αυτό που κάνει ο χορογράφος είναι να χρησιμοποιήσει τη σύγχρονη σωματική γλώσσα, γεμάτη ένταση και σύγκρουση, για να "ανατινάξει" την ψευδαίσθηση κομψότητας της μπαρόκ μουσικής, αποκαλύπτοντας έναν πιο σκοτεινό και παράλογο πυρήνα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το πρώτο μέρος "Iris" ολοκληρώθηκε σε μόλις τέσσερις εβδομάδες. Αρχικά, ο Verbruggen ήταν υπεύθυνος μόνο για το δεύτερο μέρος, αλλά λόγω ακύρωσης του έργου του πρώτου μέρους, ο διευθυντής Philippe Cohen του ζήτησε να αναλάβει ολόκληρη τη βραδιά, οπότε δημιούργησε εσπευσμένα το "Iris".
Η συνολική διάρκεια της παράστασης είναι περίπου 74 λεπτά, με 22 χορευτές, και μαγνητοσκοπήθηκε τον Οκτώβριο του 2016 στην Opéra des Nations της Γενεύης.
Ολόκληρη η παράσταση χωρίζεται σε δύο ανεξάρτητα αλλά αλληλένδετα μέρη: Iris και Vena Amoris.
Το Iris χρησιμοποιεί τα έργα των François Couperin και Domenico Scarlatti. Ο χορογράφος άκουσε και τις περίπου 550 σονάτες του Scarlatti, επιλέγοντας τελικά 5 από αυτές και προσθέτοντας ένα κομμάτι του Couperin, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γεμάτη σκοτεινές αποχρώσεις και έντονα συναισθήματα. Η σκηνή κυριαρχείται από ομίχλη και σκοτεινές φιγούρες, με τους χορευτές να κινούνται με ακραίες εντάσεις και ταχύτητες, σαν ένα είδος "χορού χαρντ ροκ" κάτω από τη μπαρόκ μουσική.
Το Vena Amoris βασίζεται στη μουσική του Jean-Philippe Rameau, με τη σκηνή να διαθέτει μια τεράστια πορφυρή σκάλα που διατρέχει όλο το πλάτος, πάνω στην οποία ένας "βασιλιάς" και μια "πριγκίπισσα" με χρυσά κοστούμια εκτελούν έναν "χορό αυτομάτων", υποδηλώνοντας τη μεταμφιεσμένη λαμπρότητα και την υποκρυπτόμενη θλίψη της γαλλικής αυλικής κοινωνίας του 18ου αιώνα.
Ο τίτλος του έργου "BA\ROCK" υποδηλώνει από μόνος του μια σύγκρουση: "BA" αντιπροσωπεύει το Baroque (μπαρόκ), ενώ το "ROCK" αντιπροσωπεύει το rock. Η χορογραφική γλώσσα του Verbruggen χαρακτηρίζεται από πολυπλοκότητα, δεξιοτεχνία και μια επιθυμία να ανατρέψει τους κανόνες, και σε αυτό το σημείο έχει ουσιαστική συγγένεια με την αισθητική του μπαρόκ — το μπαρόκ δίνει έμφαση στην αντίστιξη, την εκφραστική αρμονία και τις έντονες αντιθέσεις, ενώ παράλληλα αφήνει μεγάλο περιθώριο για διακόσμηση. Αυτό που κάνει ο χορογράφος είναι να χρησιμοποιήσει τη σύγχρονη σωματική γλώσσα, γεμάτη ένταση και σύγκρουση, για να "ανατινάξει" την ψευδαίσθηση κομψότητας της μπαρόκ μουσικής, αποκαλύπτοντας έναν πιο σκοτεινό και παράλογο πυρήνα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το πρώτο μέρος "Iris" ολοκληρώθηκε σε μόλις τέσσερις εβδομάδες. Αρχικά, ο Verbruggen ήταν υπεύθυνος μόνο για το δεύτερο μέρος, αλλά λόγω ακύρωσης του έργου του πρώτου μέρους, ο διευθυντής Philippe Cohen του ζήτησε να αναλάβει ολόκληρη τη βραδιά, οπότε δημιούργησε εσπευσμένα το "Iris".
Η συνολική διάρκεια της παράστασης είναι περίπου 74 λεπτά, με 22 χορευτές, και μαγνητοσκοπήθηκε τον Οκτώβριο του 2016 στην Opéra des Nations της Γενεύης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου