ΝΤΟΥΜΠΑΪ ΠΑΕΙ

Ντουμπάϊ πάει, τελείωσες
Finito μερακλήδες.

Το πάρτι τώρα έσπασε
και μάγκες διαλυθείτε.

Πλούσιοι Σαουδάραβες
Πετρελαιάδες όλοι.

Οι βόμβες πέφτουνε βροχή
Οριεντάλ στην πόλη.

Cash Cow και Rich kid
των καλοπερασμένων.

Εγωπαθή παράσιτα
φτωχών και πεινασμένων

Τα όργια σταματήσανε
και άδειασε η πλατεία.

Εμπρός το κουβαδάκι σας
και σ'άλλη παραλία.

ΚΑΙ Η ΦΡΙΜΠΑ ΘΑ ΣΑΛΠΑΡΕΙ
ΓΙ'ΑΜΠΟΥ ΝΤΑΜΠΙ ΚΑΙ ΝΤΟΥΜΠΑΪ

Οι Lamborghini οι ακριβές
οι πολυδιαμαντένιες

Bugatti φίνες και Call girls
είναι για σας πια ξένες.

Ντουμπάϊ σύγχρονη Βαβέλ,
Γομόρρα των πλουσίων.

Κροίσοι για σας η πτώχευση
είναι κι αυτή πλησίον.

Μουλάδες και Σεϊχηδες ,
«Θεοί» μεσα στην χλίδα.

Και με γεμάτη την ψυχή
από βρομιά και μπίχλα.

Εστέρεψε η κόκα σας ,
φαντάσματα του Άδη

Τις πήρε και τις σκόρπισε
το Περσικό καράβι.

ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΑΠ ΤΗΝ ΠΕΡΣΙΑ
ΠΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ

Πατέρας Ταμπάκης: Ο ιερέας που τρέλανε τα διεθνή μέσα με το «βυζαντινό metal» – «Η κιθάρα φτιάχτηκε από τον Θεό» [βίντεο]

Ο δίσκος του Paradise Metal έχει συγκεντρώσει διθυραμβικές κριτικές, ξεπερνώντας ακόμη και ογκόλιθους όπως οι Daft Punk και ο Aphex Twin.

4 Ιουλίου 2026,

efsyn.gr

Μπορεί κάποτε στη χώρα μας να βλέπαμε στα τηλεοπτικά κανάλια τους περιβόητους «Παπαροκάδες» να αλωνίζουν, όμως γρήγορα έγινε εμφανές πως εκείνη η… rock κίνηση είχε μια ροπή προς το κιτς και την καρικατούρα.

Είκοσι χρόνια μετά, όμως, ένας ακόμη ιερέας απασχολεί με την σκληρή, ατμοσφαιρική και εξόχως κιθαριστική μουσική που δημιουργεί, ξεπερνώντας αυτή τη φορά και τα σύνορα της χώρας.

Ο λόγος για τον πατέρα Διονύση Ταμπάκη από το Ναύπλιο, ο οποίος κυκλοφόρησε πριν από μερικούς μήνες τον δίσκο “Paradise Metal” (σσ το metal του Παραδείσου) και έκανε ακόμη και τα μεγαλύτερα μουσικά μέσα (όπως το Pitchfork) να τον αποθεώσουν.

Και η αλήθεια είναι πως ο δίσκος έχει κάτι που μπορεί να σε γοητεύσει, με μια βυζαντινή ατμοσφαιρικότητα που συνδυάζεται με σκληρές κιθάρες και ολίγη από… ψυχεδέλεια με ψαλμωδίες, ακόμη και rap.

«Την κιθάρα την έχει φτιάξει ο Θεός» δηλώνει στον Guardian ο συμπαθής ιερέας, σε μια ακόμη συνέντευξή του σε μεγάλο μέσο.

Η πολιτιστική κληρονομιά του Βυζαντίου

Ο πατέρας Ταμπάκης είναι μουσικός της παράδοσης της Ανατολικής Μεσογείου, γνωρίζει βυζαντινή θεωρία και εκτός από ηλεκτρική κιθάρα παίζει πολλά έγχορδα όργανα (λύρα, ούτι), αλλά και πνευστά όπως νέι και ζουρνά.

Αυτή, όμως, η αγάπη του για την ηλεκτρική κιθάρα και την heavy μουσική εν γένει είναι που προξενεί και το ενδιαφέρον, καθώς είναι γνωστή η αφοριστική προσέγγιση που έχει για τη συγκεκριμένη μουσική η Ορθόδοξη Εκκλησία.[........................]ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ

Πατέρας Ταμπάκης: Ο ιερέας που τρέλανε τα διεθνή μέσα με το «βυζαντινό metal» – «Η κιθάρα φτιάχτηκε από τον Θεό» [βίντεο]

Dionisios Tampakis - Paradise Metal - full album (2026)

00:00 01. Relaxation Music with Tanbur

04:16 02. Ἠλεκτρικαὶ Ὑμνωδίαι – Α΄ Ἑωθινὸν μὲ ἠλεκτρικὴν κιθάραν ἄνευ τάστων (perdesiz)

07:31 03. Ἠλεκτρικαὶ Ψαλμῳδίαι – «Θείας Πίστεως» – ἦχος γ΄

08:36 04. Δὸς ἀγκαλιάν, τῆς ἀγάπης πινελιάν!

11:31 05. Εἰς τὴν Θεοτόκον μὲ κιθάραν ἄνευ τάστων (perdesiz)

13:29 06. Φῶς Ἱλαρόν καὶ Ἠλεκτρικόν

15:44 07. Techno ἐν Μοναστηρίῳ

17:39 08. ⁠Ἄναρχος Θεός – Βυζαντινὰ Κάλαντα τῶν Χριστουγέννων ἐν ἤχῳ α΄ (Techno Christmas)

23:28 09. ⁠Ντουμπάϊ πάει

25:16 10.Φλεξάρεις Κάργα – Ἐκκλησιαστικὴ Rap

26:37 11. «Χαῖρε, Παρθένε Σουμελά» – Ψαλτοτράγουδον (ᾀδόμενον ὑπὸ τῆς Εὐγενίας Συμέλα Ἀρμένη)

29:31 12. ⁠Ῥόδον Ψυχῆς (ᾀδόμενον ὑπὸ τῆς Εὐγενίας Συμέλα Ἀρμένη)

Fr. Dionysios Tabakis is a priest of the Orthodox Church. He serves at the Church of Panagitsa in Nafplio, the Nativity of the Theotokos, and records alone, at home.

The music made in that house does not announce itself. It arrives from somewhere older than genre, older than the distinctions we use to organize sound. Tabakis is a musician of the Eastern Mediterranean in the fullest sense: formed in Byzantine theory and practice, fluent on qanun, oud, cümbüş, ney, zurna, Politiki and Pontic lyra, kabak kemane, yali tanbur. The system he works within is Byzantine, not as aesthetic choice or cultural reference, but as logic. The scales, the intervals, the way a note moves toward or away from another: this is the operating system. What emerges is slow, heavy, meditative, drone that carries the mass of stone walls and sustained prayer. It is still Byzantine music.

Two tracks are built around the fretless electric guitar, perdesiz in Turkish, meaning simply: without frets. The fretless instrument is one of the few capable of producing moria, intervals smaller than a semitone, with the exactness the voice has and fixed-pitch instruments do not. Here the guitar does not behave like a guitar. It bends into pitches that Western tuning sealed off centuries ago, moving the way Earth moves in their slowest passages, or the way Scott Walker's later work used sound as weight rather than melody.

On two tracks, Evgenia Symela Armeni sings. Her voice is psaltic, trained in the Orthodox chanting tradition, ψαλτοτράγουδο, chant-song, and it cuts through the drone the way a single candle cuts through a dark nave. Χαίρε Παρθένε Σουμελά, a Pontian hymn to the Theotokos of Soumela. Ρόδον Ψυχής, Rose of the Soul. Both devotional. Both immovable.

Tabakis is also a writer. His books, among them Into the Abyss with a View of Paradise and The Mad Forerunner, move between Athonite monastic thought and the texture of contemporary life. The music moves the same way. Alienation, depression, isolation, not named as modern problems but as ancient conditions, long described, still present. The stillness of Athos and the noise of the present sit in the same frame, unresolved.

Fr. Dionysios Tabakis is of Asia Minor descent, 53, married with three children. This is his first release.

Released jointly by Elhellel, a Thessaloniki-based entity of uncertain coordinates and Athens Heat Crimes.

releases April 29, 2026