10 Χαϊκού για το Επταπύργιο

 

ΔΕΚΑ ΧΑΪΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΤΑΠΥΡΓΙΟ

 

 1.

Κρασί για χοές 

οστών μπροστά στην πύλη 

της Ιστορίας 

**************************** 

2.

Στις πολεμίστρες 

σκιές μακελάρηδων

κόβουνε βόλτες

************************* 

3.

Αύλειος χώρος

Άγιοι και ρεμάλια 

σέρνουν το βήμα 

 

***********************

 

4.

Νύχτες  του ζόφου

"Γρηγορείτε" ουρλιάζουν

σκύλοι και λύκοι

********************** 

 

5.

Κελιά της Μοίρας

κλειδιά του  θανάτου γυ-

ρίζουν στις πόρτες 

 

6.

Έξι Μαΐου

Η Κούλα* αγέρωχη 

φτύνει τις κάννες 

 *********************************

 7.

 

Ο Παγκρατίδης,**

ο Δράκος του Σέιχ Σου,

θύτης ή θύμα;

 **********************************************

8.

 

 Επταπύργιο

Άμα  γουστάρεις, το ΄χεις

και για βαφτίσια***

 *****************

9. 

Με τα λεφτά σου

ξεπλένεις και την Ύβρη

της Ιστορίας 

 

10.

Ξένε διαβάτη , 

ακούς τους ολοφυρμούς

των μυροφόρων; 

 

* Κούλα Ελευθεριάδου (1923-1947)/Βικιπαίδεια

** Αριστείδης Παγκρατίδης - Βικιπαίδεια

***Τραπεζώματα και γλέντια στο Γεντί Κουλέ...

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

1. Η τρομαχτική φυλακή της Θεσσαλονίκης όπου πέρασαν από τον Γιαγκούλα μέχρι τον Λεωνίδα Κύρκο

2. Χρίστου Ζαφείρη: Πίσω από το Γεντί Κουλέ, εις τον συνήθη τόπον των εκτελέσεων

 

*****************

Gerontakos, 2026

 

Ιβάν Μπεσόνοφ

 Ο θαυμάσιος νεαρός  Ρώσος  πιανίστας  Ιβάν Μπεσόνοφ έδωσε ένα ρεσιτάλ στο  Fondation Louis Vuitton στο Παρίσι, που έλαβε εξαιρετικές κριτικές .Το πρόγραμμα γεφυρώνει άψογα μακρινές μουσικές περιόδους, εστιάζοντας σε μεγάλο βαθμό στις μπαρόκ σουίτες και τις κλασικές δομές, αναδεικνύοντας τις σλαβικές παραδόσεις του πιάνου. 

Το ρεσιτάλ περιελάμβανε το ακόλουθο κλασικό ρεπερτόριο:

    Παρτίτα αρ. 4 σε Ρε μείζονα, BWV 828 του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
    Pour le piano από τον Claude Debussy 

Ivan Bessonov(2002)

ΣΠΥΡΑΔΩΝΙΣ, Ο ΚΟΝΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΕΞΙΑΣ

 

 ΣΠΥΡΑΔΩΝΙΣ, Ο ΑΝΕΛΕΗΤΟΣ ΔΙΩΚΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ

Η  ηγεμονία της Αριστεράς μπόλικα τον έχει  απασχολήσει

φαντάζεται μες στο φτωχό   μυαλό   που του  ΄δωκε η φύση 

πως το χάσμα πλουσίων και φτωχών ως μάγος θα το λύσει,
θα βαβαλίσει*, λέει, κάθε κοινωνιστή,  ώσπου να  προσκυνήσει.

Κάθε φουκαρά  προοδευτικό στα γόνατα θα βάλει  να τον παρακαλάει  

 

Αρτίστες, ποιητές ,  Ιστορικούς λιγούρια όρθια σε κάρο χλεύης που τσουλάει  

Άμα θα πιουν  πέντε ρακές, κατσούνια και απάκια χάψουν  με το τσουβάλι,
θε να τους  βάλει να χορεύουνε, ρεζίλια στο ταψί,   ζίλι- καντίλι το πεντοζάλι.


*βαβαλίζω: περιποιούμαι ιδιαιτέρως
απάκι**: καπνιστό χοιρινό

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ: Πόσο ανεξάρτητη είναι;Η υπόθεση «υιού Θεοδωρικάκου» ...

1.ΕΝΑΣ ΕΠΑΙΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

 
tvxs.gr

3–4 λεπτά

Γιατί σε μια κανονική δημοκρατία, όσο ισχυρό κι αν είναι το επίθετο κάποιου, οι υποθέσεις δεν εξαφανίζονται στα συρτάρια, δεν μετατρέπονται με μαγικό τρόπο οι δικογραφίες σε «παρεξηγήσεις» και η κάνναβη σε… καπνό για στριφτά τσιγάρα.

Η παραπομπή σε δίκη του γιου του υπουργού Τάκη Θεοδωρικάκου και ακόμη έντεκα προσώπων δεν συνιστά καταδίκη κανενός. Συνιστά όμως κάτι εξίσου σημαντικό: ότι, παρά τις καθυστερήσεις, τις ανατροπές, τις πειθαρχικές διώξεις εισαγγελέων, τις αμφισβητήσεις και τις θεσμικές περιπέτειες, η υπόθεση δεν θάφτηκε οριστικά.


Διαβάστε: Καταγγελία ανώτατου αξιωματικού της ΕΛΑΣ για συγκάλυψη υπόθεσης ναρκωτικών μέλους της οικογένειας Θεοδωρικάκου



Τέσσερις της ομάδας ΔΙΑΣ κατηγορούνται για υπόθαλψη εγκληματία από κοινού και κατά συρροή, ενώ ο πρώην Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Μιχάλης Καραμαλάκης και άλλοι ανώτεροι αξιωματικοί για ηθική αυτουργία.


Σύμφωνα με το βούλευμα, ο Αρχηγός και ο Διοικητής της Άμεσης Δράσης, με συνεχείς πιέσεις, φορτικότητα και τηλεφωνικές παρεμβάσεις, ώθησαν τους αστυνομικούς να αφήσουν ελεύθερους τον γιο του υπουργού και την παρέα του.

Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα. Όχι η μικροποσότητα ναρκωτικών, που από μόνη της δύσκολα θα απασχολούσε το πανελλήνιο. Τα τρία νέα παιδιά αλλά και ο φίλος τους, ο γιός Θεοδωρικάκου, πληρώνουν άδικα μια συντηρητική νομοθεσία, ξεπερασμένη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, ακόμη και στις ΗΠΑ.

Αντί να αλλάξει τον νόμο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ενεργοποίησε ένα μηχανισμό προστασίας και συγκάλυψης επειδή εμπλεκόταν ο γιος ενός υπουργού της. Και ο τελευταίος πρωτοστάτησε στην απόπειρα συγκάλυψης, κατηγορώντας και απειλώντας τους αξιωματικούς της Αστυνομίας που έκαναν καλά τη δουλειά τους.

Μετά το βούλευμα, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να αναλάβει τις ευθύνες του…

Διαβάστε: Θεοδωρικάκος για υπόθεση συγκάλυψης του γιου του: Προσφεύγω στη Δικαιοσύνη κυρίως ως γονιός

Σε μια χώρα που έχει κουραστεί να ακούει για «τυχαίες» καθυστερήσεις, χαμένες δικογραφίες και υποθέσεις που εξατμίζονται όταν αγγίζουν την εξουσία, η εξέλιξη  αποτελεί μια μικρή αλλά σημαντική νίκη του κράτους δικαίου.

Η Δικαιοσύνη έχει τώρα, πολύ καθυστερημένα είναι αλήθεια,  τον λόγο. Και η κοινωνία έχει κάθε δικαίωμα να απαιτεί ένα πράγμα: να ισχύει ο ίδιος νόμος για όλους. Γιατί όταν οι ισχυροί αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τους υπόλοιπους πολίτες, τότε η δημοκρατία αρχίζει να μοιάζει με της Ουγκάντα.

_______________________

2. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ;

Υπόθεση υιού Θεοδωρικάκου: Εισαγγελέας έκανε έφεση στο βούλευμα που παρέπεμπε σε δίκη τον πρώην αρχηγό ΕΛΑΣ!

ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΗΣ ΤΕΧΝΗΣ/Les Enfants du Paradis/ Τα παιδιά του Παραδείσου (1945) : Η καλύτερη γαλλική ταινία του εικοστού αιώνα

 

Τα Παιδιά του Παραδείσου (Πρωτότυπος τίτλος: Les Enfants du Paradis) είναι Γαλλική δραματική ταινία σε σκηνοθεσία Μαρσέλ Καρνέ και σε σενάριο Ζακ Πρεβέρ, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1945. Πρωταγωνιστούν ο Ζαν-Λουί Μπαρό και η Αρλετί.

Πρόκειται για ένα αριστούργημα του ποιητικού ρεαλισμού και είναι μία από τα σπάνιες γαλλικές υπερπαραγωγές που γυρίστηκαν κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής το 1943, 1944 και στις αρχές του 1945 τόσο στη Γαλλία του Βισύ όσο και στην κατεχόμενη Γαλλία σε πολύ δύσκολες συνθήκες.^{[............................]}

Τα Παιδιά του Παραδείσου/Βικιπαίδεια

ΚΡΙΤΙΚΗ: Συναρπαστικό πανόραμα εποχής και αξέχαστη ερωτική ιστορία, παραμένει –μαζί με τον «Κανόνα του Παιχνιδιού» του Ζαν Ρενουάρ– η σημαντικότερη και αξεπέραστη μέχρι σήμερα στιγμή του γαλλόφωνου αφηγηματικού κινηματογράφου. Διαβάστε ολόκληρη την κριτική

Γράφει: Χρήστος Μήτσης Οκτ 16, 2025