Οι Μεγάλες Προσδοκίες (αγγλικά: Great Expectations) είναι το 13ο μυθιστόρημα του Καρόλου Ντίκενς και τελευταίο ολοκληρωμένο μυθιστόρημα, το οποίο απεικονίζει την εκπαίδευσης ενός ορφανού το οποίο ονομάζεται Πιπ. Είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του Ντίκενς, μετά τον Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, του οποίου η αφήγηση είναι εξ ολοκλήρου σε πρώτο πρόσωπο. Το μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε τεύχη στο εβδομαδιαίο περιοδικό του Ντίκενς All the Year Round από την 1 Δεκεμβρίου 1860 μέχρι τον Αύγουστο του 1861.[2] Τον Οκτώβριο του 1861, οι Chapman and Hall δημοσίευσαν το μυθιστόρημα σε τρεις τόμους.[3][4][5]
Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στο Κεντ και το Λονδίνο στις αρχές με τα μέσα του 19ου αιώνα[6] και περιλαμβάνει κάποιες από τις πιο γνωστές του Ντίκενς, όπως σε ένα νεκροταφείο όπου ο νεαρός Πιπ δέχθηκε επίθεση από τον δραπέτη κατάδικο Άμπελ Μάγκγουιτς.[7] Οι Μεγάλες Πρσοδοκίες είναι γεμάτες ακραίες εικόνες - φτώχειας, πλωτών φυλακών, αλυσίδων και μαχών μέχρι θανάτου - και διαθέτει πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες, όπως η εκκεντρική Μις Χάβισαν, η όμορφη αλλά ψυχρή Εστέλα και ο Τζο, ένας άχαρος και ευγενικός σιδηρουργός. Τα θέματα περιλαμβάνουν τη φτώχεια και τον πλούτο, την αγάπη και την απόρριψη και τον τελικό θρίαμβο του καλού επί του κακού.[7] Οι Μεγάλες Προσδοκίες, το οποίο είναι δημοφιλές τόσο στους αναγνώστες όσο και τους κριτικούς λογοτεχνίας,[8][9] έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει μεταφερθεί πολυάριθμες φορές σε διάφορα μέσα.
Κατά τη δημοσίευσή του, το μυθιστόρημα γνώρισε σχεδόν καθολική αποδοχή.[8]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου