Red Creators: η διεθνοποίηση της νεκροφιλίας και η γελοιοποίηση του Μπελογιάννη
του Άκη Γαβριηλίδη*
Εδώ και λίγες μέρες, έχει κυκλοφορήσει στο Youtube, και εν συνεχεία σε όλον τον υπόλοιπο κυβερνοχώρο, ένα πραγματικά απερίγραπτο βίντεο, φτιαγμένο με τεχνητή νοημοσύνη, το οποίο απεικονίζει ένα ομοίωμα του Νίκου Μπελογιάννη, κάτι μεταξύ ευαγγελικού πάστορα και ποπ σταρ ή/ και τενόρου, να εμφανίζεται σε κάτι σαν στάδιο, πάντως σε έναν ανοιχτό χώρο συναυλιών, κατάμεστο από νεαρούς Κνίτες και Κνίτισσες με κόκκινες σημαίες, και να κραυγάζει με μένος: «Έξω οι Αμερικάνοι!». Στη συνέχεια ακολουθεί μία ψευδο-άρια, διάσπαρτη με πεζά μέρη, σαν ρετσιτατίβα, όπου ο οιονεί Μπελογιάννης υποτίθεται ότι αναπτύσσει αυτήν την βασική ιδέα εξηγώντας ιδίως από πού και γιατί ακριβώς πρέπει να βγουν «έξω» οι «Αμερικάνοι».
Η ιδέα αυτή φυσικά είναι απολύτως παράλογη, άσχετη με την ιστορία του Μπελογιάννη και ακατανόητη, στα όρια της γελοιότητας. Ο Μπελογιάννης δεν ήταν τραγουδιστής. Επιπλέον, η υλοποίησή της πάσχει. Η μουσική –αν μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε έτσι- είναι «ατσούμπαλη», αδέξια, ξένη προς οτιδήποτε θα μπορούσε να τραγουδήσει ένας Έλληνας κομμουνιστής τότε, ή και τώρα. Τα δε λόγια είναι σε πολύ κακά και ασύντακτα ελληνικά, που μερικές φορές δεν βγάζουν νόημα. Ή, ακόμα χειρότερα, βγάζουν ένα πολύ προβληματικό νόημα. Π.χ. οι πρώτες φράσεις λένε:
Έξω οι Αμερικάααααανοι!!
(το κοινό, παραληρώντας συγκινημένο, πλειοδοτεί: «Έξω! Έξω!»)
… Απ’ τη γη μας!
Από τη μνήμη μας!
από το αίμα των εργατώωωων!
To να «βγει» ένα σύνολο ανθρώπων από κάποια «γη» η οποία ορίζεται ως ιδιοκτησία κάποιας άλλης πληθυσμιακής ομάδας, ας πούμε ότι είναι εφικτό –ας μην εξετάσουμε εδώ τι είδους επιθυμία είναι αυτή από πολιτική-ιδεολογική άποψη, διότι προφανώς θα καταλήξουμε ότι είναι μία εθνοκαθαρτική επιθυμία· μια επιθυμία ριτσισμού και ξενοφοβίας, βγαλμένη απευθείας από το ρεπερτόριο της αθεράπευτης νεκροφιλίας του ριζοσπαστικού πατριωτισμού. Αλλά το να βγει κάτι από τη μνήμη κάποιων ανθρώπων, δεν είναι πρακτικά δυνατό, ούτε καν με τα μέσα της απώθησης, όπως μας έχει διδάξει η ψυχανάλυση· τόσο μάλλον όταν οι ενδιαφερόμενοι τονίζουν κάθε τόσο «πρέπει να ξεχάσω το Α» και έτσι, μέσω της επανάληψης, το ξαναθυμούνται. Όσο για το να βγει κάτι από το αίμα κάποιων ανθρώπων, είναι ίσως δυνατό εφόσον αυτό αποτελεί κάποια (μικρο)βιολογική ασθένεια και υπάρχουν τα κατάλληλα φάρμακα.
Και οι υπόλοιποι στίχοι είναι γεμάτοι από ανάλογα γλωσσικά, νοηματικά και ιδεολογικά τσαλαβουτήματα.[..........................................]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου