Αντόνιο Κόστα : σοσιαλιστής πολιτικός, επιλεκτικά υπερευαίσθητος για τον λαό των Εβραίων σιωνιστών, αλλά αδιάφορος μπροστά στα εγκλήματά τους, όταν δολοφονούν εν ψυχρώ χιλιάδες άμαχους ανθρώπους , γυναίκες, παιδιά , γέροντες, γιατρούς , δημοσιογράφους, στο όνομα του "Μεγάλου Ισραήλ της Βίβλου" .
Η δήλωση Κόστα εκφράζει ανησυχία για επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ (από Ιράν και Χεζμπολάχ), τις οποίες χαρακτηρίζει ως απειλή. Αυτό είναι συνεπές με την επίσημη γραμμή της ΕΕ, που αναγνωρίζει το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα. Ωστόσο, η αντίφαση που επισημαίνουμε έγκειται στο γεγονός ότι η ΕΕ, και κατ’ επέκταση ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της, σπάνια εκφράζει αντίστοιχη ένταση καταδίκης για τα εγκλήματα του Ισραήλ.
Θυμίζουμε ότι το Διεθνές Δικαστήριο (ΔΔΔ) του ΟΗΕ (Ιούλιος 2024) έκρινε ότι η ισραηλινή παρουσία στα παλαιστινιακά εδάφη συνιστά de facto προσάρτηση και παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, με τον όρο «απαρτχάιντ» να χρησιμοποιείται από φορείς όπως η Amnesty International, η Human Rights Watch και τον ειδικό εισηγητή του ΟΗΕ.
Στοιχεία που θεωρούνται αξιόπιστα από τον ΟΗΕ και τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών) μιλούν για νεκρούς Παλαιστίνιους που υπερβαίνουν τις 35.000, εκ των οποίων περίπου το 70% είναι γυναίκες και παιδιά. Οι επιθέσεις σε σχολεία, νοσοκομεία και προσφυγικούς καταυλισμούς έχουν τεκμηριωθεί από πολυάριθμους διεθνείς οργανισμούς.
Η κατηγορία ότι ο κ. Κόστα «εθελοτυφλεί» μπροστά στα εγκλήματα βασίζεται στην τεκμηριωμένη πλέον αντίληψη ότι η διπλωματική γλώσσα της ΕΕ είναι μονομερής, αφού καταδικάζει μόνο τους Παλαιστίνιους και του Ιρανούς , ενώ κλείνει τα μάτια απέναντι στα σιωνιστικά εγκλήματα . Η ΕΕ έχει επιβάλει μεν κυρώσεις σε εξτρεμιστές εποίκους, αλλά δεν έχει αναστείλει την Ευρω-ισραηλινή Συμφωνία Σύνδεσης, παρά τις εκκλήσεις της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και άλλων κρατών-μελών. Αυτή η απόσταση μεταξύ λόγου (καταδίκη της βίας) και πράξης (συνέχιση της στρατηγικής συνεργασίας) ενισχύει το αφήγημα περί ηθικής αντίφασης.
Ο Αντόνιο Κόστα είναι σοσιαλιστής πολιτικός με ιστορικά φιλοευρωπαϊκή και μετριοπαθή γραμμή. Η τοποθέτησή του εντάσσεται στην προσπάθεια της ΕΕ να διατηρήσει ενιαία στάση σε ένα εξαιρετικά διχαστικό ζήτημα. Η «αντίφαση» που εντοπίζεται δεν είναι προσωπική του υποκρισία κατ’ ανάγκη, αλλά αντανάκλαση μιας ευρύτερης θεσμικής δυσλειτουργίας της ΕΕ, που ενώ καταδικάζει τους παράνομους εποικισμούς , δεν διαθέτει την πολιτική βούληση να ασκήσει πραγματική πίεση σε έναν "σύμμαχο" όπως το Ισραήλ, ιδιαίτερα όταν οι ΗΠΑ καλύπτουν διπλωματικά και στρατιωτικά τα εγκλήματά του.
Ο Κόστα εκφράζει την απόκλιση μεταξύ των διακηρυγμένων αξιών της ΕΕ (προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προσήλωση στο διεθνές δίκαιο) και της γεωπολιτικής πρακτικής της (στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ, ευαισθησία στο αφήγημα ασφαλείας της Δύσης). Ο λόγος του Κόστα, εστιάζοντας μονομερώς στις επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ, αγνοεί το ασύμμετρο της ισχύος και την ανθρωπιστική καταστροφή που έχουν καταγραφεί από ανεξάρτητους οργανισμούς, κάτι που δημιουργεί ακριβώς την εντύπωση της «επιλεκτικής ευαισθησίας» . Η αντίφαση γίνεται τραγικά πιο έντονη όταν εξετάζουμε τα γεγονότα μετά την έναρξη του πολέμου στη Γάζα (Οκτώβριος 2023). Δεν πρόκειται απλά για «δολοφονίες αμάχων», αλλά για ένα έγκλημα που το ανώτατο όργανο του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα χαρακτηρίζει ως γενοκτονία.
Η Έκθεση της Ανεξάρτητης Διεθνούς Επιτροπής Διερεύνησης του ΟΗΕ (COI), Σεπτέμβριος 2025 το λέει ξεκάθαρα . Πρόκειται για την πιο έγκυρη και επίσημη έρευνα που έχει διεξαχθεί από τον ΟΗΕ. Η Επιτροπή, η οποία συγκροτήθηκε από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, κατέληξε στο αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα ότι «το Ισραήλ φέρει ευθύνη για τη διάπραξη γενοκτονίας» κατά των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας σε τρεις συγκεκριμένες περιπτώσεις :
1. Τα Γενοκτόνα Αδικήματα: Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι ισραηλινές δυνάμεις διέπραξαν τέσσερις από τις πέντε πράξεις που ορίζονται ως γενοκτονία στο Άρθρο II της Σύμβασης για τη Γενοκτονία: (α) θανάτωση μελών της ομάδας, (β) πρόκληση σοβαρής σωματικής ή ψυχικής βλάβης, (γ) εκ προθέσεως επιβολή συνθηκών διαβίωσης που αποσκοπούν στην καταστροφή της ομάδας (π.χ. αποκλεισμός τροφής, νερού, ιατρικής περίθαλψης) και (δ) επιβολή μέτρων που αποσκοπούν στην παρεμπόδιση των γεννήσεων.
2. Τη Γενοκτόνο Πρόθεση: Η Επιτροπή τόνισε ότι η γενοκτόνος πρόθεση δεν συνάγεται μόνο από το μοτίβο των επιθέσεων (π.χ. το 83% των νεκρών είναι άμαχοι, με τα μισά να είναι γυναίκες και παιδιά), αλλά και από δηλώσεις υψηλόβαθμων Ισραηλινών αξιωματούχων, που αποτελούν άμεση απόδειξη της πρόθεσης καταστροφής.
3. Την Επέκταση των Παράνομων Οικισμών και την Προσάρτησή τους στο Ισραήλ (2025-2026): Παρά την απόφαση του ICJ και το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ που έθεσε τον Σεπτέμβριο του 2025 ως προθεσμία για τον τερματισμό της παράνομης κατοχής, η ισραηλινή κυβέρνηση επιτάχυνε δραματικά τις ενέργειές της.
Τον Δεκέμβριο του 2025, ενέκρινε σχέδιο για 3.401 νέες κατοικίες στην περιοχή Ε1, ανατολικά της Ιερουσαλήμ, μια κίνηση που ουσιαστικά διαιρεί τη Δυτική Όχθη στα δύο.
Τον Φεβρουάριο του 2026, το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε απόφαση που ισοδυναμεί με προσάρτηση σύμφωνα με το ισραηλινό δίκαιο, διαθέτοντας εκατομμύρια δολάρια για τη μεταφορά αρμοδιοτήτων γης από τη στρατιωτική διοίκηση στο υπουργείο Δικαιοσύνης του Ισραήλ.
Η Amnesty International χαρακτήρισε αυτές τις ενέργειες ως άμεση συνέπεια της «παγκόσμιας ατιμωρησίας» και της αδυναμίας της διεθνούς κοινότητας να λάβει μέτρα, όπως η αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ.
Η αντίφαση μεταξύ των λόγων του Αντόνιο Κόστα και της αντικειμενικής πραγματικότητας δεν είναι απλά πολιτική διαφωνία, αλλά χάσμα ανάμεσα σε μια διπλωματική δήλωση και μια στοιβαγμένη νομική πραγματικότητα:
Ο Κόστα, ως Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, δεν εκφράζει απλώς μια προσωπική άποψη, αλλά εκπροσωπεί ένα θεσμό που έχει τη δυνατότητα να επιβάλλει κυρώσεις, να αναστείλει συμφωνίες και να ασκήσει πίεση για την τήρηση του διεθνούς δικαίου. Η επιλογή του να εστιάσει μονομερώς στις επιθέσεις κατά του Ισραήλ, αγνοώντας τα ευρήματα του ICJ και της Επιτροπής Διερεύνησης του ΟΗΕ, είναι η επιτομή της «επιλεκτικής ευαισθησίας» και της «εθελοτυφλίας» . Μια ευαισθησία που, σύμφωνα με την ίδια την Amnesty International, δεν είναι απλά ηθικό ατόπημα, αλλά συμβάλλει ενεργά στην «παγκόσμια ατιμωρησία» που τροφοδοτεί τη συνέχιση των εγκλημάτων.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ο Αντόνιο Κόστα, ως Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, εκφράζει αλληλεγγύη στο Ισραήλ για επιθέσεις που δέχεται, αλλά δεν καταδικάζει:
Τη σφαγή 175 κοριτσιών σε σχολείο του Ιράν
Τις στοχευμένες δολοφονίες αξιωματούχων σε Ιράν και Λίβανο (παραβιάσεις κυριαρχίας)
Τη γενοκτονία στη Γάζα (UN COI 2025)
Το καθεστώς απαρτχάιντ (Amnesty, HRW, ICJ)
Αυτή η στάση, όπως την περιγράφει ο Βέλγος ευρωβουλευτής Rudi Kennes, δεν είναι απλώς εθελοτυφλία – είναι συνέργεια . Μια συνέργεια που, στην περίπτωση του Λιβάνου, όπως προειδοποιεί, ανοίγει τον δρόμο για «γενοκτονία» .Η ευθυγράμμιση της ΕΕ με τις πολιτικές των ΗΠΑ και του Ισραήλ αντανακλά την κατάρρευση της ανεξάρτητης ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής.
Η ΕΕ έχει χάσει κάθε ηθική αυθεντία. «Ποιοι είμαστε εμείς στο μέλλον για να σηκώνουμε το δάχτυλο και να λέμε σε οποιοδήποτε καθεστώς: "Πρέπει να συμμορφώνεστε με το νόμο, υπάρχουν διεθνή πρότυπα, υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα"; Δεν μπορούμε πια. Δεν έχουμε πια αυτή την εξουσία. Δεν έχουμε πλέον πραγματικούς ηγέτες στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή . Ο Λίβανος θα είναι σίγουρα η επόμενη Γάζα. Αυτό συμβαίνει ήδη... Κανείς δεν λέει τίποτα», προειδοποιεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου