Η Εποχή των PODCASTS: «Γιατί γίνεται ο πόλεμος εναντίον του Ιράν;» Η ανάλυση του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

 Στην Εποχή των Podcasts ο δημοσιογράφος Βασίλης Ρόγγας φιλοξενεί τον Πέτρο Παπακωνσταντίνου, έγκριτο εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες δημοσιογράφο του διεθνους ρεπορτάζ της Καθημερινής, καθώς και συγγραφέα σημαντικών βιβλίων, όπως το τελευταίο του με τίτλο: «Πολεμικός Καπιταλισμός».

Μια υπερδύναμη μπήκε στο πόλεμο επειδή το Ισραήλ το επέβαλε. Οι ΗΠΑ πολεμάνε τον πόλεμο που ο Νετανιάχου ήθελε να κάνει εδώ και 30 χρόνια.

Σκοπός του Νετανιάχου είναι να διαλύσει το Ιράν. Ό, τι και να γίνει εμφύλιος, μεταναστευτικά ρεύματα, μια μαύρη τρύπα στην καρδιά της ευρασίας δεν έχει σημασία για το Ισραήλ γιατί θα έχει πετύχει το σκοπό του να απαλλαγεί από τον τελευταίο αντίπαλο του στη Μέση Ανατολή

Ο Τραμπ μεθυσμένος από την απαγωγή Μαδούρο νόμιζε πως θα τελειώσει το ίδιο εύκολα με το Ιράν

Δεν γίνεται χωρίς “boots on the ground” και κάποιον άλλο αλλά υπαρκτό συνασπισμό εξουσίας να καταληφθεί το Ιράν, δεν έχει γίνει ποτέ κάτι τέτοιο στην ιστορία. 

Το Ιράν δεν έχει επιτεθεί σε κανένα γείτονά του τους τελευταίους σχεδόν δυο αιώνες ενώ έχει δεχτεί επιθέσεις από την τσαρική και σοβιετική Ρωσία μέχρι την Οθωμανική Αυτοκρατορία. 

Οι Αμερικάνοι ήθελαν να χρησιμποιήσουν τους Κούρδους του Ιράν ως boots on the ground. Δεν έδρασαν οι Κούρδοι ως πεζικάριοι της εισβολής των ΗΠΑ, την είχαν πάθει στο Ιράκ στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου

Ακούμε πως μεταφέρονται αμερικάνοι πεζοναύτες στα στενά του Ορμούζ. Ακόμα κι αν έμπαιναν και καταλάμβαναν κάποιο έδαφος, πώς θα παρέμεναν; Θεωρητικά ακόμα μπορούν να κάνουν εισβολή αλλά χρειάζεται μια τεράστια κινητοποιήση. Σκεφτείτε πως και στους δυο πολέμους στο Ιρακ οι ΗΠΑ κινητοποίησαν 550 χιλιάδες στρατιώτες. Για το Ιράν θέλει ένα εκατομμύριο. Ακόμα και να κάνουν κάτι τέτοιο θέλουν έξι μήνες επιστράτευσης για να εισέλθουν σε ένα εντελώς εχθρικό έδαφος που ταυτόχρονα είναι και φυσικό φρούριο. 

Ο Τραμπ ανέβηκε ψηλά σε ένα δέντρο και τώρα θέλει σκάλα να κατεβει από τους συμμάχους του. Κανένας δεν στέλνει τα καράβια του στον περσικό. Έφτασε στο άρκον άωτον της γελοιότητας να ζητήσει την βοήθεια της Κίνας. 

Ο Λαριτζανί ήταν κεντρώος πολιτικός στο Ιράν, πραγματιστής κι όχι ιδεοληπτικός. Εκτιμώ πως τον δολοφόνησε ο Νετανιάχου για να κάψει το ενδεχόμενο της φυγής του Τραμπ πριν δημιουργηθεί το χαός που θέλει εκείνος στο Ιράν, ριζοσπαστικοποιώντας την πολιτική τάξη του με τη δολοφονία του Αλί Λαριτζανί, καίγοντας ουσιαστικά τις ελπίδες διαλόγου.

Είναι ντροπή να είμαστε σύμμαχοι με ένα κράτος γενοκτονικό όπως το Ισραήλ. Ο μύθος οτι ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου είναι πολύ επισφαλής. 

Ούτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου είχαν αναγνωρίσει το κράτος του Ισραήλ. Κι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης όταν το αναγνώρισε, το αναγνώρισε στα σύνορα του 1967, δηλαδή με την Δυτική Όχθη, την Ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Γαζα να πρέπει να γίνουν παλαιστινιακό κράτος. Ο γιός του δεν κάνει ούτε τα στοιχείωδη. Θα διαταράξουμε τις παραδοσιακά καλές μας σχέσεις με τον αραβικό κόσμο. 

Από την κατάρρευση του Ιράκ γεννήθηκε το Ισλαμικό Κράτος που αιματοκύλισε στη συνέχεια την Ευρώπη. Αν καταρρεύσει το Ιράν που είναι πολύ μεγαλύτερο και ισχυρότερο; Η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ στόχος τρμοκρατικός ως τώρα. 

Άθλια η παρουσιάση του πολέμου στα ελληνικά μίντια. Αν κοιτάξει κανείς τα αμερικάνικα μέσα θα εκπλαγεί από το πόσο πιο πλουραλιστικά είναι. Στην Ελλάδα είναι “his master voice”, μονολιθικότητα που θα ζήλευε και η κυρία που παρουσιάζει τις ειδήσεις στη Βόρεια Κορέα. 

Το Ιράν είναι μια πολύπλοκη κοινωνία που προέκυψε από μια μεγάλη επανάσταση, παλλαϊκή. Η γενιά της Επανάστασης, η γενιά που πολέμησε στον αιματηρό πόλεμο με το Ιράκ είναι τώρα στην ηγεσία της χώρας. Φυσικό είναι να μην συνθηκολογήσουν. 

Ο αδύναμος κρίκος οικονομικά αυτή τη στιγμή είναι η Γερμανία και δευτερευόντος η Γαλλία. 

Γυρνάμε ξανά στην εποχή των ιμπεριαλισμών και των συγκρούσεων μεταξύ Μεγάλων Δυνάμεων. Οι οικονομικοί πόλεμοι όταν έχουν τέτοια ένταση (όπως μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας) μπορεί να γίνουν και κανονικοί. 

Τα πυρηνικά όπλα μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθούν. Βρισκόμαστε στην πιο δύσκολη στιγμή από το 1932 και την κρίση στον Κόλπο των Χοίρων. Λόγου χάρη, πρέπει να είναι εντελώς κουτή η όποια ηγεσία του Ιράν προκύψει αν δεν θελήσει να αποκτήσει πυρηνικά. Και η Σαουδική Αραβία θα προσπαθήσει να αποκτήσει πυρηνικά και σε αυτόν τον πειρασμό θα μπορούσε να μπει και η Τουρκία. 

Είμαστε μπροστά σε ένα νέο είδος ιμπεριαλισμού όοπυ οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν δημιουργούν αποικίες αλλά θέλουν να ελέγχουν τις ροές: αγωγούς, εμπορεύματα κ.ο.κ. Το Ιράν είναι χώρα- κόμβος στην πρωτοβουλία της Κίνας «μια ζώνη - ένας δρόμος» και ο Τραμπ θέλει να το ακυρώσει. 

Απαιτείται ένα νέο, μεγάλο φιλειρηνικό κίνημα από τους λαούς παντού και πιστεύω πως θα το δούμε.

************************

*Πέτρος Παπακωνσταντίνου(εργοβιογραφία)