Ζήσης Σαρίκας: Ὁ ἐφο­πλι­στής (μικροδιήγημα)

 

Ζήσης Σαρίκας: Ὁ ἐφο­πλι­στής

Posted on 11 Ἰανουάριος 2026 by planodion

Ζήσης Σαρίκας

 

(Ἀφιέρωμα 05/22)

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΠΟΝΖΑΙ 

 bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com

Ὁ ἐφο­πλι­στής

 

ΤΑΝ ΓΕΡΑΣΕ ὁ ἐφο­πλι­στής, κι ἀφοῦ ρού­φη­ξε τὰ με­δού­λια πολ­λῶν ἀν­θρώ­πων, λευ­κῶν καὶ ἔγ­χρω­μων, ἀφοῦ ρή­μα­ξε καὶ ρύ­πα­νε ὅ,τι ἔμ­ψυ­χο καὶ ἄψυ­χο συ­νάν­τη­σε στὸ διά­βα του κι ἀφοῦ ἔφα­γε, ἤπιε καὶ γά­μη­σε τὴν ἀφρό­κρε­μα, ἀπο­φά­σι­σε νὰ σώ­σει τὴν ψυ­χή του: ἔφτια­ξε ἕνα ἰα­τρι­κὸ κέν­τρο γιὰ νὰ προ­ω­θή­σει τὴν ἔρευ­να στὶς με­γά­λες ἀρ­ρώ­στιες, ἕνα κέν­τρο προ­στα­σί­ας τοῦ πε­ρι­βάλ­λον­τος γιὰ τὴ διά­σω­ση τῆς φυ­σι­κῆς καὶ πο­λι­τι­στι­κῆς κλη­ρο­νο­μιᾶς κι ἕνα μου­σεῖο μο­ντέρ­νας τέ­χνης.

       Δὲν μ’ ἀπα­σχο­λοῦν οἱ πο­νη­ροὶ κι οἱ ἠλί­θιοι ποὺ τὰ χα­ρα­κτη­ρί­ζουν αὐ­τὰ «ση­μαν­τι­κὲς προ­σφο­ρὲς τῆς ἰδιω­τι­κῆς πρω­το­βου­λί­ας»· μ’ ἀπα­σχο­λεῖ τὸ ὅτι ὅλο καὶ πλη­θαί­νουν οἱ πρό­θυ­μοι γιὰ προ­σφο­ρὲς ἐφο­πλι­στές.

bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com

Πηγή: Ζή­σης Σα­ρί­κας, Ψί­χου­λα, Μι­κρὰ πε­ζά, Πα­νο­πτι­κόν, Γ΄ ἔκ­δο­ση, 2019 (Α΄ ἔκ­δο­ση, Νη­σῖ­δες, 1998).

Γιὰ τὸ ἀ­φι­έ­ρω­μα δεῖ­τε τὴν Εἰ­σα­γω­γή: Γιάν­νης Πα­τί­λης: «Ζή­σης Σα­ρί­κας. Ἕνας ὀξὺς ἐλευ­θε­ρια­κὸς πα­ρα­τη­ρη­τὴς τῆς νε­ο­ελ­λη­νι­κῆς πραγ­μα­τι­κό­τη­τας»

Ζή­σης Σα­ρί­κας (Θεσ­σα­λο­νί­κη, 1953). Σπού­δα­σε Nε­ο­ελ­λη­νι­κὴ Φι­λο­λο­γία καὶ Φι­λο­σο­φία στὴ Φι­λο­σο­φι­κὴ Σχο­λὴ τοῦ Ἀρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης. Εἶ­ναι συγ­γρα­φέ­ας, με­τα­φρα­στὴς καὶ ἐπι­με­λη­τὴς ἐκ­δό­σε­ων. Ἔγρα­ψε τὰ βι­βλία: Μῦ­θοι τῆς τε­χνο­λο­γί­ας (Ἐκ­δο­τι­κὴ Θεσ­σα­λο­νί­κης, 1987), Ψί­χου­λα: μι­κρὰ πε­ζά (Νη­σῖ­δες, 1998· Πα­νο­πτι­κόν, 2008), Τὸ ὅρα­μα τοῦ ὑπε­ράν­θρω­που: μιὰ ἑρ­μη­νεία τοῦ ἔρ­γου τοῦ Φρίν­τριχ Νί­τσε «Ἔ­τσι μί­λη­σε ὁ Ζα­ρα­τού­στρα» (Νη­σῖ­δες, 2003· Βά­νιας, 2008· Πα­νο­πτι­κόν, 2014), Μα­κριὰ ἀπ’ τὸν κό­σμο (Πα­νο­πτι­κόν, 2008), Ἀν­θρώ­πι­νες σκιές (Πα­νο­πτι­κόν, 2012), Κυ­ρια­κὴ ρε­πό (Ἑστία, 2014). Ἔχει με­τα­φρά­σει στὰ ἑλ­λη­νι­κὰ τὸ σύ­νο­λο τοῦ φι­λο­σο­φι­κοῦ ἔρ­γου τοῦ Φρίν­τριχ Νί­τσε, ἔρ­γο ποὺ δι­ήρ­κε­σε εἴ­κο­σι χρό­νια, κα­θὼς καὶ ἔρ­γα τῶν Ντιν­τε­ρό, Μπα­κού­νιν, Στίρ­νερ, Φρόϊντ, Φου­κό, Μπον­τρι­γιάρ, Κα­στο­ριά­δη, Κοϊ­ρὲ καὶ τῶν στο­χα­στῶν τῆς Σχο­λῆς της Φραν­κφούρ­της. Ὑπῆρ­ξε διευ­θυν­τὴς τῆς σει­ρᾶς ἀρ­χαί­ων Ἑλ­λή­νων συγ­γρα­φέ­ων στὶς ἐκ­δό­σεις Ἐξάν­τας, κα­θὼς καὶ τοῦ βρα­χύ­βιου ἐκ­δο­τι­κοῦ οἴ­κου τοῦ Ἀρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης. Τὸν Νο­έμ­βριο τοῦ 2016 τι­μή­θη­κε ἀπὸ τὴν Ἑται­ρεία Συγ­γρα­φέ­ων μὲ τὸ βρα­βεῖο “Δι­δῶ Σω­τη­ρί­ου” γιὰ τὸ σύ­νο­λο τοῦ ἔρ­γου του.

Ση­μαν­τι­κὴ ἐ­νη­με­ρω­ση γιὰ τὴν πο­ρεί­α τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου: Δεῖ­τε ἐ­δῶ: Γιάν­νης Πα­τί­λης: Πλα­νό­δι­ον – Ἱ­στο­ρί­ες Μπον­ζάι. Στρο­φή .