Εύθραυστος συμβιβασμός
Αποφάσισαν να μη… χωρίσουν. Χθες τουλάχιστον. Γιατί για το μέλλον ουδείς μπορεί να είναι βέβαιος. Ο λόγος για τις δύο μεγάλες ομάδες εντός της Νέας Αριστεράς, την πρώτη υπό τον πρόεδρο του κόμματος Αλέξη Χαρίτση και τη δεύτερη υπό τον γραμματέα Γαβριήλ Σακελλαρίδη (που φαίνεται πως είχε και την πλειοψηφία των συνέδρων). Επί τέσσερις ημέρες ακούγαμε επιχειρήματα ένθεν κακείθεν -εντός πλαισίου πολιτικού πολιτισμού πάντως- που συνηγορούσαν ότι οι δύο πλευρές δεν θα έβρισκαν σημείο επαφής στο επίμαχο κείμενο της πολιτικής θέσης του Διαρκούς Προγραμματικού Συνεδρίου. Η θέση του κόμματος στο σημερινό πολιτικό σκηνικό και η παράγραφος για τις συμμαχίες -με κυριότερη αιτία... βραχνά τον Αλέξη Τσίπρα- ήταν τα βασικά πεδία διαφωνίας.
Οι τρεις παράγοντες
Ηταν τέτοια η απόσταση, μάλιστα, που μέλος της επιτροπής θέσεων έλεγε στην «Εφ.Συν.» μόλις μία ώρα πριν από τη συμβιβαστική κατάληξη ότι «ο καπνός θα είναι μαύρος». Κι όμως, κατάφεραν να τα βρουν - και στο αποτέλεσμα αυτό φαίνεται πως έπαιξαν ρόλο τρεις παράγοντες.
Ο πρώτος ήταν ότι καμία από τις δύο ομάδες δεν ήθελε να χρεωθεί τη διάσπαση της Νέας Αριστεράς.
Ο δεύτερος ήταν ότι -όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε- υπήρχε μεγάλη πίεση από τις οργανώσεις βάσης να λήξουν συναινετικά οι εργασίες. Κάποιες οργανώσεις μάλιστα δεν ήθελαν ούτε και αυτή την καταληκτική ψηφοφορία, σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί ο διχασμός.
Ο τρίτος παράγοντας έρχεται από το… μέλλον. Μπορεί η πλευρά Χαρίτση να έβαλε νερό στο κρασί της σε κάποια σημεία του κειμένου, πιστεύει ωστόσο πως ο χρόνος δουλεύει υπέρ της. Οτι, με άλλα λόγια, το πολιτικό σκηνικό δεν θα είναι το ίδιο σε λίγους μήνες, ώς το καλοκαίρι. «Περιμένετε και θα γίνει κάτι μεγάλο», έλεγε στην «Εφ.Συν.» υψηλόβαθμο στέλεχος της «προεδρικής φρουράς» και τότε, συνέχιζε, όλοι θα υποχρεωθούν να πάρουν θέση προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.
Η πολιτική απόφαση
Μεταξύ άλλων, στο κείμενο της πολιτικής απόφασης αναφέρονται τα εξής: «[…] Ενα τέτοιο μέτωπο απευθύνεται στην Αριστερά, στην πολιτική οικολογία, στις δυνάμεις της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, των κοινωνικών κινημάτων και στον κόσμο της αποχής. Στόχος αυτού του μετώπου είναι η αλλαγή των συσχετισμών και η ανατροπή της κυβέρνησης και της δεξιάς πολιτικής […]
Το μέτωπο που υποστηρίζουμε δεν αποτελεί εφαρμογή στο σήμερα αποτυχημένων κεντρώων ή κεντροαριστερών λύσεων. Ούτε συνεπάγεται τη ρευστοποίηση της Αριστεράς ή τη μετατροπή της σε συνιστώσα μιας αφηρημένης δημοκρατικής παράταξης. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο εξάλλου προσωποπαγή κόμματα και προσωποκεντρικές στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί ήδη αποτυχημένες στο παρελθόν αποπροσανατολίζουν τον κόσμο της Αριστεράς και τον κόσμο της εργασίας και εμποδίζουν να δοθεί μια καθαρή συλλογική και ενωτική απάντηση στα σημερινά συστημικά προβλήματα [...]».
Και, στη συνέχεια, «η συγκρότηση κάθε ενωτικής προσπάθειας έχει κάποιες βασικές προϋποθέσεις:
1. Πρόγραμμα με καθαρές ριζοσπαστικές προτάσεις που θα μπορέσουν να δώσουν λύσεις στα κρίσιμα επίδικα της συγκυρίας. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η λογική του μέσου όρου δεν μπορεί να δώσει λύσεις και καταλήγει μέσα από την αποτυχία να αφήνει περισσότερο χώρο στις δυνάμεις της Ακροδεξιάς. Η ιστορική εμπειρία σε Ελλάδα αλλά και διεθνώς έχει δείξει ότι η υποχώρηση στην ατζέντα του πολιτικού αντιπάλου και η διολίσθηση στην πολιτική του «μέσου όρου» λειτουργούν ενισχυτικά στη Δεξιά, ενώ ταυτόχρονα αποθαρρύνουν και απομακρύνουν τους πολίτες και τους στρέφουν σε ακροδεξιές και αντι-πολιτικές επιλογές.
2. Οι ενωτικές προσπάθειες μπορούν να δημιουργηθούν μόνο στη βάση δημοκρατικών, συλλογικών διαδικασιών με εμπλοκή της κοινωνίας. Αυτό απαιτεί σεβασμό στην αυτονομία των επιμέρους χώρων. Ενωτικές προσπάθειες δεν μπορούν να υπηρετηθούν από λογικές μοναδικής αλήθειας, βαθέματος του χάσματος για ζητήματα του παρελθόντος και λογικές αυτοδικαίωσης.
3. Ο ρόλος της ριζοσπαστικής ανανεωτικής Αριστεράς είναι κρίσιμος τόσο για τη συγκρότηση όσο και για την κατεύθυνση μιας ενωτικής προσπάθειας. Υπό αυτό το πρίσμα η πολιτική και οργανωτική δουλειά της Νέας Αριστεράς είναι κρίσιμος παράγοντας [...]».
Η αποτίμηση
Πριν ακόμη διανεμηθεί το κείμενο αλλά και μετά την ψηφοφορία, κάθε ένα από τα δύο «στρατόπεδα» επιχειρηματολογούσε για την επικράτηση των επιχειρημάτων του.
Συνεργάτες, ειδικότερα, του Αλέξη Χαρίτση δήλωναν «εξαιρετικά ευχαριστημένοι», εστιάζοντας σε τρία σημεία:
1. Το συνέδριο με συντριπτική πλειοψηφία επιβεβαίωσε την ιδρυτική πράξη της Νέας Αριστεράς: τη λογική του Λαϊκού Μετώπου μέσα από μια μεγάλη συμμαχία που περιλαμβάνει δυνάμεις της πολιτικής οικολογίας, της Αριστεράς και της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας.
2. Το συνέδριο επιβεβαίωσε την κριτική του Αλέξη Χαρίτση -όπως είχε αποτυπωθεί στην ομιλία του- για τις αποτυχημένες κεντρώες λύσεις και την πολιτική του μέσου όρου. Ταυτόχρονα ότι κάθε ενωτική προσπάθεια οφείλει να σέβεται την αυτονομία των επιμέρους χώρων.
3. Η Νέα Αριστερά δεν κλείνει την πόρτα του διαλόγου, δεν επιλέγει την αναδίπλωση, δεν θέτει αποκλεισμούς.
Διαφορετική ήταν η ανάγνωση του συμβιβασμού από την πλευρά του γραμματέα του κόμματος, Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Αποτυπώθηκε -έλεγαν στελέχη της ομάδας του- μια σαφής αριστερή πλειοψηφία. Με σαφή οριοθέτηση από προσωποπαγή σχήματα (βλέπε Αλέξη Τσίπρα, εξειδίκευαν). Με άρνηση κεντροαριστερών σεναρίων και πρόταγμα την ανάγκη ανασυγκρότησης της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς. Δεν αμφισβητείται η αυτόνομη πορεία της Νέας Αριστεράς, συμπλήρωναν τα ίδια στελέχη, εξάλλου το κόμμα δεν μετατρέπεται σε συνιστώσα της δημοκρατικής παράταξης. Τέλος, ο όρος «Λαϊκό Μέτωπο» δεν υπάρχει.
Οι διαφωνούντες
Το κείμενο υπερψηφίστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των συνέδρων (15 ήταν τα «κατά» και 20 «λευκά»). Υπήρχαν, όμως, και οι… δυσαρεστημένοι. Οπως η νεολαία, εν πολλοίς ελεγχόμενη από τον γραμματέα, που ήθελε μια πιο επιθετική διατύπωση κατά του Αλέξη Τσίπρα και περιορίστηκε τελικά στο «λευκό».
Στους δυσαρεστημένους ήταν και το μέλος του Πολιτικού Γραφείου Νίκος Μπίστης, που είπε για το κείμενο ότι δεν αναφέρεται στην ταμπακιέρα, αντιθέτως παρατείνει την κρίση. Προέβλεψε δε, ότι αυτή θα εκδηλωθεί όχι σε δύο μήνες αλλά σε δέκα ημέρες! Και, χαρακτηρίζοντας την ομοφωνία «τεχνητή», εκτίμησε ότι το κόμμα θα οδηγηθεί σε πιο έντονη κρίση. Ο πολιτικο-οργανωτικός δυϊσμός θα συνεχιστεί από την κορυφή μέχρι κάτω, ενώ η φράση του ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη και ο παράγοντας «Τσίπρας» έτυχε αποδοκιμασιών από μερίδα των συνέδρων.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Μια ιδέα για τη Νέα Αριστερά πάνω σε ένα σκίτσο των Globaltimes
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου