ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ
Η υπόθεση τροποποίησης της διάταξης για τη συνεπιμέλεια όχι μόνο δεν ξεφουσκώνει, αλλά φέρνει ή πιο σωστά, ξαναφέρνει, ανεξάρτητα από την ουσία της, στην επιφάνεια σοβαρά θεσμικά και πολιτικά προβλήματα της κυβέρνησης.
Θεσμικά, πρώτα απ’ όλα, εκτέθηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης. Ο Γιώργος Φλωρίδης ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την ρύθμιση και την υπερασπίστηκε. Όμως, η υπεράσπισή του είχε πολλά κενά και ανακρίβειες, για να το θέσω ευγενικά. Ναι μεν ήταν διάταξη που εντάχθηκε στο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, αλλά δεν τέθηκε σε διαβούλευση, ενώ ο υπουργός άφησε να εννοηθεί ότι υπήρξε συζήτηση -κυβερνητικές πηγές διευκρίνιζαν στην αρμόδια Επιτροπή στη Βουλή.
Νομικοί λένε ότι είναι η πολλοστή φορά που ο Φλωρίδης τροποποιεί βασικά θεσμικά νομοθετήματα αιφνιδιαστικά, χωρίς κανείς να μαθαίνει πότε, αν και από ποιους συζητήθηκαν, ποιοι τα εισηγούνται και γιατί ποτέ δεν καλούνται θεσμικά ο νομικός κόσμος να συμμετάσχει στη διαμόρφωση βασικών νομοθετημάτων. Δεν είναι δυνατόν να τροποιείται νύχτα ο Αστικός Κώδικας και να το μαθαίνουμε κατά λάθος, μου είπε ο φίλος μου. Επίσης, δεν είναι αλήθεια ότι η αντιπολίτευση δεν έφερε αντιρρήσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε καθαρά την αντίθεσή του στην πρακτική της πρόσθεσης σε άσχετο νομοσχέδιο.
Έπειτα, φάνηκε για άλλη μια φορά η αποτυχία του «επιτελικού κράτους». Όλος αυτός ο συγκεντρωτισμός που υποτίθεται εξασφαλίζει το συντονισμό των νομοθετικών πρωτοβουλιών και την «καλή νομοθέτηση», αποδεικνύεται μια φούσκα. Ό,τι θέλει κάνει ο καθένας και μετά δεν μπορούν να συμφωνήσουν ούτε σε ποιον να ρίξουν την ευθύνη,
Και τέλος, εκτέθηκαν οι βουλευτές. Ο κόσμος συνειδητοποιεί ότι στη Βουλή όχι απλώς δεν ξέρουν τι ψηφίζουν, αλλά στην ουσία δεν ψηφίζουν καν. Αυτό βέβαια γίνεται χρόνια, αλλά οι πολίτες δεν είχαν καταλάβει ακριβώς πώς λειτουργεί η «διαδικασία». Η αλήθεια είναι ότι οι υπουργοί φέρνουν διατάξεις, «συζητιούνται» σε άδεια αίθουσα, πλην των περιπτώσεων που υπάρχει «πιασάρικο» θέμα και δημοσιότητα, και στο τέλος το προεδρείο εκφωνεί την υπερψήφιση ή όχι των νόμων αθροίζοντας νοερά τις δυνάμεις των κομμάτων που τάσσονται υπέρ ή κατά. Κι όταν προκύπτει θέμα, όπως εδώ, εμφανίζονται όλοι οι βουλευτές ενός κόμματος να έχουν ψηφίσει μια διάταξη, ενώ οι περισσότεροι ούτε καν ήταν στην Βουλή.
Πολιτικά από την άλλη, έγινε σαφές ότι ο μηχανισμός προπαγάνδας που στήθηκε από την αρχή της παρούσας διακυβέρνησης, αυτό το οικοσύστημα πολιτικών ιστοσελίδων, «εφημερίδων», «ιδιωτικών ομάδων», αρθρογράφων «γνώμης», «ανεξάρτητων» σχολιαστών, τρολ, ινφλουένσερ και δεν συμμαζεύεται, έχει πια αυτονομηθεί. Όχι ότι δεν κάνει τη δουλειά για την οποία στήθηκε, αλλά πλέον κάνει και «δικές» του δουλειές. Η κυβέρνηση κάλυψε απόλυτα την Όλγα Κεφαλογιάννη και πασχίζει να μειώσει την ζημιά και αυτοί που θα περίμενες να σηκώσουν το κύριο βάρος της προσπάθειας αυτής κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Συντηρούν καθημερινά το θέμα και ρίχνουν λάδι στη φωτιά.
Επιπλέον, φάνηκε ότι το πρόβλημα δυσπιστίας των πολιτών προς την κυβέρνηση έχει γίνει δομικό. Η κοινή γνώμη δεν την πιστεύει σε κανένα θέμα δικαιοσύνης, θεσμών, διαδικασιών, διαφθοράς, διαφάνειας, λογοδοσίας. Και είμαι βέβαιος ότι η κατάσταση αποκλείεται να βελτιωθεί. Στο θεσμικό, το δικαιοπολιτικό γήπεδο, η κυβέρνηση έχει χάσει οριστικά το παιχνίδι, σε βαθμό που ακόμη και στις σπάνιες περιπτώσεις που έχει δίκιο, κανείς δεν την πιστεύει. Έτσι και χειρότερα θα πορευτούμε μέχρι τις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν.[.......................]
***
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου