Η ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛΚΙΜΕΝΗ

Πανάρχαιη η συνήθεια των "ταμάτων" από τους ευλαβείς πιστούς,
μόνο που στη περίπτωση του φτωχού Αλκιμένη προξενεί εντύπωση
η παράκλησή του: δε ζητάει χρυσάφι και ασήμι από τον Πάνα,
αλλά τον πλούτο των ταπεινών καρπών της γης.
Πόσο πιο "φιλοσοφημένη" (προσγειωμένη) είναι η επιθυμία του ,
σε σχέση με την ακόρεστη δίψα πολλών σύγχρονων "πιστών",
που επαιτούν από τον άγιό τους να τους βοηθήσει "να πιάσουν την καλή" ...

W. R. Paton, The Greek Anthology,
Book VI, p.321

[AΝΩΝΥΜΟΥ]

Ο φτωχός Αλκιμένης, έχοντας γευτεί μέσα σ' ένα ταπεινό κήπο
τα δώρα του πλουσιόκαρπου καλοκαιριού ,
έφερε σαν προσφορά στον Πάνα ένα μήλο, ένα σύκο, λίγο νερό
και του 'πε: " Εσύ μου ΄δωσες από το θησαυρό σου
τα καλά πράγματα της ζωής΄γι' αυτό δέξου τα φρούτα
από τον κήπο και το νερό του βράχου'
απ΄τη μεριά σου, δώσε μου περισσότερα απ' όσα έλαβες.

[Απόδοση: Gerontakos]