Ελβετός ζωγράφος, σημαίνον στέλεχος της ομάδας Μπλάου Ράιτερ (1912)
και ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του Μπάουχαους,
στο οποίο δίδαξε από το 1921 έως το 1930.
Η διαρκής ανησυχία του τον έσπρωχνε στο να πειραματίζεται
συνεχώς πάνω σε ονειρικές φόρμες, οι οποίες εντάσσονται
στα τρία μεγάλα ρεύματα του περασμένου αιώνα,
τον εξπρεσιονισμό, τον υπερρεαλισμό και την αφαίρεση.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει (στον Τραμπ) τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. ”…Φραντσέσκα Αλμπανέζε
Τρίτη, Δεκεμβρίου 18, 2007
Paul Klee
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου