Θανάσης Καρτερός

Στρατηγική της ΕΛΑΣ απέναντι στο ΠΑΣΟΚ: Είμαστε ανταγωνιστές και όχι αντίπαλοι, επανέλαβε στη ΔΕΘ ο Τσίπρας. Μόνος μας αντίπαλος είναι ο Μητσοτάκης και στην αναμέτρηση μαζί του θα κριθούμε όλοι. Στρατηγική του ΠΑΣΟΚ απέναντι στον Τσίπρα: «Ο κ. Τσίπρας έχει ροπή στο ψέμα» – αυτό σε χτεσινή ανακοίνωση. Που επικαλείται τον Σιακαντάρη, αν κι αυτός έχει από καιρό δηλώσει ότι εκπροσωπεί μόνο τον εαυτό του, για να καταγγείλει τις σκοτεινές προθέσεις της ΕΛΑΣ: Συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ.! Και σε νεότερη ανακοίνωση για άλλη μια άβολη δημοσκόπηση: «Το σύστημα Μητσοτάκη προσπαθεί να διασώσει τον εκλεκτό του που ξεφουσκώνει. Γιατί ξέρει πως μόνο με αυτόν έχει ελπίδες να διατηρηθεί στην εξουσία…».

Εκλεκτός του Μητσοτάκη ο Τσίπρας! Που σχεδιάζει συγκυβέρνηση με τον Αδωνι! Και ξεφουσκώνει! Ετσι ανταποκρίνεται το ΠΑΣΟΚ στο πλειοψηφικό αίτημα να απαλλαγεί η χώρα από το άγος Μητσοτάκη. Ετσι απαντάει στο πώς και γιατί ξεπεράστηκε δημοσκοπικά από ένα κόμμα μόλις τριών μηνών. Αλλά έτσι είναι αν έτσι νομίζουν, δεν υπάρχει κάτι άλλο να πει κανείς. Οργίλες και ανερμάτιστες προσβολές αυτού του ήθους, προϊόν μάλλον απόγνωσης παρά επίγνωσης, δεν αντέχουν σε καμιά συζήτηση. Αν υπάρχει κάτι σημαντικό εδώ είναι το εκ πρώτης όψεως ασήμαντο: η τοξικότητα του λόγου. Βρίζουν σκαιά τον Τσίπρα, διαστρέφουν βίαια την πραγματικότητα, φλερτάρουν με προβοκατόρικες ανοησίες, ακόμα και για συγκυβέρνηση της ΕΛΑΣ με τη Δεξιά. Φιρί φιρί για καβγά, δηλαδή.

Υπάρχουν όμως επίμονα ερωτήματα, που δεν φαίνεται να τους απασχολούν. Τόσα χρόνια που ο «εκλεκτός» του Μητσοτάκη δεν ήταν παρών, πώς δεν ξεκόλλησαν δημοσκοπικά; Πόση ζημιά τούς κάνει η «δεξιά ψυχή» του ΠΑΣΟΚ, που σχεδόν ανοιχτά ερωτοτροπεί με τη Ν.Δ.; Πόσο κόστος έχει η συνεργασία τους με τη Δεξιά τα πέτρινα χρόνια, για την οποία δηλώνουν και σήμερα περήφανοι; Ποια εντύπωση κάνει στην κοινή γνώμη το πλήθος των επώνυμων στελεχών τους που κοσμούν το Libro d’ Oro του Μητσοτάκη; Για όλα αυτά σιωπή. Δεν υπάρχουν τραύματα στη διαδρομή τους, ούτε καμιά ανάγκη να την ξαναδούν. Ο Τσίπρας φταίει για την κακοδαιμονία τους. Που δεν κάνει και αυτοκριτική!

Εντάξει, θα πει ο ψύχραιμος. Τι να κάνουν κι αυτοί, υψώνουν ένα τοξικό παραπέτασμα για να ανακόψουν διαρροές. Συγγνώμη, αλλά δεν πάει καθόλου έτσι. Δεν είναι στην πολιτική αρένα μόνο ο Τσίπρας κι ο Ανδρουλάκης. Είναι κι ο Μητσοτάκης, για τον οποίο μια τέτοια «φαγωμάρα» αποτελεί βούτυρο στο ψωμί του: Αυτοί τρώγονται μεταξύ τους, εμείς είμαστε η μόνη δύναμη σταθερότητας. Πρέπει να είσαι πολιτικά τυφλός για να μην το βλέπεις. Και ο μεν Τσίπρας, αν και προκαλείται ακραία, δεν σηκώνει το γάντι. Ο Ανδρουλάκης και οι επιτελείς του δεν καταλαβαίνουν ποιον ευνοούν με την ανθρωποφαγία στον δημοκρατικό χώρο; Καταλαβαίνουν, αλλά έχουν χάσει την ψυχραιμία τους λόγω δημοσκοπήσεων; Ή η εμμονή τους δεν υποδηλώνει απώλεια ψυχραιμίας, αλλά τον ψύχραιμο σχεδιασμό που δημοσιοποιεί μόνο η κυρία Διαμαντοπούλου; Θα δείξει σύντομα…